سازمان ملل متحد تغییرات آب و هوایی از سازمان‌های ورزشی و ذینفعان آن‌ها دعوت می‌کند تا به جنبش جدید اقدام اقلیمی برای ورزش بپیوندند. این ابتکار با هدف حمایت و راهنمایی بازیگران ورزشی در دستیابی به اهداف جهانی تغییرات آب و هوایی طراحی شده است.

سازمان‌های ورزشی می‌توانند با مشارکت در مسیر خنثی‌سازی کربن، رهبری اقلیمی را نشان دهند. آن‌ها می‌توانند این امر را با مسئولیت‌پذیری در قبال ردپای کربن خود محقق کنند که این امر به نوبه خود، اقدام اقلیمی فراتر از بخش ورزشی را تشویق کرده و به افزایش جاه‌طلبی جهانی در مواجهه با تهدید ناشی از تغییرات آب و هوایی کمک می‌کند.

با گرد هم آمدن حول مجموعه‌ای از اصول، سازمان‌های ورزشی و جوامع آن‌ها، با همکاری یکدیگر، ابتکاری را ایجاد کرده‌اند تا بخش خود را در مسیر اقتصاد کم کربن که رهبران جهانی در پاریس بر آن توافق کردند، قرار دهند: ورزش برای اقدام اقلیمی.

اهداف ورزش برای اقدام اقلیمی

ورزش برای اقدام اقلیمی به دنبال دو هدف کلی است:

دستیابی به یک مسیر روشن برای جامعه جهانی ورزش برای مبارزه با تغییرات آب و هوایی، از طریق تعهدات و مشارکت‌ها بر اساس استانداردهای تأیید شده، از جمله اندازه‌گیری، کاهش و گزارش انتشار گازهای گلخانه‌ای، مطابق با سناریوی کمتر از ۲ درجه سانتی‌گراد که در توافق‌نامه پاریس گنجانده شده است؛
استفاده از ورزش به عنوان ابزاری متحد کننده برای فدرال کردن و ایجاد همبستگی در میان شهروندان جهانی برای اقدام اقلیمی.

اصول ورزش برای اقدام اقلیمی

ابتکار ورزش برای اقدام اقلیمی بستری را برای سازمان‌های ورزشی فراهم می‌کند تا بتوانند با یادگیری از یکدیگر، انتشار شیوه‌های خوب و درس‌های آموخته شده، توسعه ابزارهای جدید و همکاری در زمینه‌های مورد علاقه مشترک، اقدام اقلیمی را به شیوه‌ای سازگار و متقابل انجام دهند.

شرکت‌کنندگان در ابتکار ورزش برای اقدام اقلیمی متعهد می‌شوند که به مجموعه‌ای از پنج اصل پایبند باشند و آن‌ها را در استراتژی‌ها، سیاست‌ها و رویه‌های خود بگنجانند و آن‌ها را در جامعه ورزشی نهادینه کنند، و بدین ترتیب زمینه را برای انتشار گسترده‌تر پیام و موفقیت بلندمدت فراهم کنند.

سازمان‌ها دعوت می‌شوند تا صرف نظر از مرحله فعلی تلاش‌های زیست‌محیطی خود، به اصول ورزش برای اقدام اقلیمی بپیوندند و به طور مشترک برای شناسایی و برجسته کردن راه حل‌های اقلیمی همکاری کنند.

سازمان ملل متحد تغییرات آب و هوایی از پلتفرم‌های جهانی اقدام اقلیمی موجود خود مانند NAZCA، Climate Neutral Now و Momentum for Change برای الهام بخشیدن به اقدام، ردیابی پیشرفت و/یا برجسته کردن موفقیت و ارائه شناخت استفاده خواهد کرد. سازمان ملل متحد تغییرات آب و هوایی همچنین این ابتکار را در چارچوب منابع و اختیارات خود تسهیل و هماهنگ خواهد کرد.

امضاکنندگان ورزش برای اقدام اقلیمی، اقدام اقلیمی را در دستور کار صنعت ورزش قرار داده‌اند و سیگنالی برای آینده ورزش ارائه می‌دهند، و امضاکنندگان جهانی هر روز به آن می‌پیوندند. این تعهدات باید با استراتژی‌هایی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای، با حمایت اقدامات ملموس فوری و شفافیت پیشرفت در برابر اهداف تعیین شده، برآورده شود. بسیاری از امضاکنندگان از قبل این فرآیند را با ترسیم انتشار گازهای گلخانه‌ای خود، تعیین اهداف مشخص و اهداف خالص صفر و ارتباط و حمایت از جاه‌طلبی ۱.۵ درجه سانتی‌گراد در سطح جهانی آغاز کرده‌اند.

به عنوان بخشی از این تعهد، و سه سال پس از راه‌اندازی چارچوب ورزش برای اقدام اقلیمی، از امضاکنندگان خواسته می‌شود تا به دستیابی به اهداف اقلیمی خاصی از کاهش ۵۰ درصدی انتشار تا سال ۲۰۳۰ و هدف دستیابی به خالص صفر تا سال ۲۰۴۰ متعهد شوند.

این اهداف و بازه‌های زمانی با هدف قرار دادن ورزش به عنوان صنعتی که سرعت اقدام اقلیمی را تعیین می‌کند، تعیین شده‌اند. هر دو هدف بر اساس بهترین شیوه‌ها تعیین شده‌اند. ورزش در موقعیت خوبی قرار دارد تا به اجماع علمی پاسخ دهد که کاهش سریع و عمیق انتشار برای اطمینان از آینده‌ای ایمن‌تر ضروری است. در حالی که تمرکز بر هدف سال ۲۰۳۰ خواهد بود، سازمان ملل متحد تغییرات آب و هوایی با امضاکنندگان همکاری خواهد کرد تا بهترین راه برای دستیابی به خالص صفر تا سال ۲۰۴۰ را تعیین کند، که همیشه توسط راهنمایی‌های معتبر و بهترین شیوه‌ها هدایت می‌شود.

اهداف و الزامات ورزش برای اقدام اقلیمی

از تمام ورزش‌ها دعوت می‌شود تا اهداف زیر را بپذیرند:

برای اطمینان از یک فرآیند سازگار و تشویق به اقدام، از همه امضاکنندگان ورزش برای اقدام اقلیمی خواسته می‌شود تا به فرآیند زیر پایبند باشند:

تعهد. تعهد ورزش برای اقدام اقلیمی نیازمند تعهدی از سوی رئیس سازمان است. تعهد به پذیرش اهداف همچنین نیازمند تعهدی در سطح رئیس سازمان برای دستیابی به (خالص) صفر تا سال ۲۰۴۰ است.

برنامه‌ریزی. برای تسهیل اقدام به سوی اهداف کاهش انتشار، شرکت‌کنندگان در چارچوب باید برنامه‌هایی را در مورد نحوه دستیابی به اهداف میانی صادر کنند. در اسرع وقت اما ظرف ۱۲ ماه پس از پیوستن، از امضاکنندگان انتظار می‌رود که برنامه‌هایی را به سازمان ملل متحد تغییرات آب و هوایی ارائه دهند و توضیح دهند که چه اقداماتی برای دستیابی به تعهدات اقلیمی خود، به ویژه در کوتاه مدت (هدف ۲۰۳۰) انجام خواهند داد. این برنامه‌ها اغلب تکراری خواهند بود، به خصوص زمانی که امضاکنندگان برای اولین بار تحول خالص صفر خود را آغاز می‌کنند. به عنوان مثال، نهادهای کوچکتر یا آنهایی که با محدودیت منابع و ظرفیت مواجه هستند ممکن است به زمان بیشتری برای تهیه اولین موجودی گازهای گلخانه‌ای نیاز داشته باشند.

اقدام. از همه امضاکنندگان خواسته می‌شود که اقدامات فوری در جهت اهداف اقلیمی خود انجام دهند و فوریت کاهش سریع انتشار را منعکس کنند. هر سازمان می‌تواند انتخاب کند که چگونه به ممیزی کاهش انتشار خود نزدیک شود، به خوبی درک می‌شود که همه امضاکنندگان از یک خط شروع یکسان شروع نمی‌کنند.

گزارش‌دهی. برای اعتبار تعهدات و حفظ وضعیت امضاکننده، از همه امضاکنندگان خواسته می‌شود تا از سال ۲۰۲۱ به بعد، گزارش‌دهی عمومی سالانه ارائه دهند.

با پذیرش این اهداف، ورزش به طور رسمی به Race to Zero (پیوند خارجی) می‌پیوندد، یک کمپین جهانی برای بسیج رهبری و حمایت از مشاغل، شهرها، مناطق و سرمایه‌گذاران برای یک بازیابی سالم، انعطاف‌پذیر و با کربن صفر که از تهدیدات آینده جلوگیری می‌کند، مشاغل شایسته ایجاد می‌کند و رشد فراگیر و پایدار را امکان‌پذیر می‌کند.


ورزش تأثیر انکارناپذیری بر جامعه دارد، مردم را گرد هم می‌آورد و الهام‌بخش بزرگی است. با توجه به چالش‌های زیست‌محیطی رو به رشدی که جهان با آن روبرو است، صنعت ورزش باید موضعی فعال در ترویج پایداری اتخاذ کند. در این وبلاگ، اهمیت پایداری در ورزش و اقداماتی که می‌توان برای به حداقل رساندن ردپای اکولوژیکی انجام داد را بررسی خواهیم کرد.

«تغییرات آب و هوایی یکی از مهم‌ترین مسائل زمان ماست. ورزش نقش مهمی به عنوان بخشی از راه حل ایفا می‌کند.»
- سازمان ملل، 2022

مصرف‌کنندگان از برندها می‌خواهند عملیات خود را در صنایع مختلف از جمله خرده‌فروشی، سفر، رویدادها و بازی‌ها کربن‌زدایی کنند. اکنون حتی طرفداران سنتی ورزش نیز صدای خود را بلند کرده و تیم‌های خود را به دلیل عدم سازگاری با محیط زیست مورد انتقاد قرار می‌دهند. سال گذشته، بی‌بی‌سی مقاله‌ای منتشر کرد که ادعاهای بی‌طرفی کربن فیفا را به چالش کشید؛ و ما به خوبی به یاد داریم شور و هیاهویی که بهار گذشته در پی گزارش رسانه‌های مختلف در مورد عادات سفر پرکربن تیم‌های فوتبال پیشرو برپا شد.

برخی از لیگ‌ها و تیم‌ها سریع‌تر به تغییر عادات خود روی آورده‌اند - و طرفداران خود را در این مسیر همراه کرده‌اند. Envision Racing با ابتکار Race Against Climate Change، تغییرات آب و هوایی را در اولویت قرار داده است.

چارچوب Sports for Climate Action سازمان ملل، از سازمان‌های ورزشی و ذینفعان آن‌ها می‌خواهد تا در یک جنبش نوآورانه اقدام اقلیمی برای ورزش شرکت کنند. هدف اصلی این ابتکار، ارائه پشتیبانی و راهنمایی به بازیگران ورزشی در تلاش‌های آن‌ها برای کمک به اهداف جهانی تغییرات آب و هوایی است.

این چارچوب برای دستیابی به دو هدف اصلی طراحی شده است:

1. ایجاد یک مسیر روشن برای جامعه جهانی ورزش برای مبارزه با تغییرات آب و هوایی. این شامل تعهدات و ایجاد مشارکت‌ها بر اساس استانداردهای تأیید شده است. این فعالیت‌ها شامل اندازه‌گیری، کاهش و گزارش انتشار گازهای گلخانه‌ای در راستای سناریوی زیر 2 درجه توافقنامه پاریس است که با توجه به اینکه در سال 2023 دما به نزدیکی 1.5 درجه بالاتر از دمای قبل از صنعتی شدن رسیده است، اهمیت بیشتری از همیشه دارد.
2. استفاده از ورزش به عنوان ابزاری متحد کننده برای تقویت همبستگی و گرد هم آوردن مردم در سراسر جهان برای اقدام جمعی اقلیمی.

با مشارکت در این ابتکار، همه امضا کنندگان به شرکت کنندگان رسمی در کمپین Race to Zero تبدیل خواهند شد. این تلاش جهانی با هدف بسیج رهبری و حمایت از کسب‌وکارها، شهرها، مناطق و سرمایه‌گذاران در جهت دستیابی به یک بازیابی سالم، انعطاف‌پذیر و بدون کربن است. اهداف کلی این کمپین شامل کاهش تهدیدات آینده، ایجاد فرصت‌های شغلی با کیفیت و ترویج رشد فراگیر و پایدار است.

تحلیل عضویت در ابتکار Sports for Climate Action سازمان ملل نشان می‌دهد که در حال حاضر حدود 270 ذینفع ورزشی در این ابتکار مشارکت دارند.

نمودار زیر نشان می‌دهد که امضا کنندگان فعلی چارچوب Sports for Climate Action کمتر از 0.1 درصد کل صنعت ورزش را تشکیل می‌دهند. در میان امضا کنندگان، لیگ‌ها، تیم‌ها و باشگاه‌های ورزشی بزرگترین گروه را تشکیل می‌دهند که کمی بیش از 100 عضو دارند، اما تنها 0.1 درصد را تشکیل می‌دهند. از سوی دیگر، فدراسیون‌های ورزشی بیشترین درصد عضویت را دارند، با 80 نماینده که 0.5 درصد از کل فدراسیون‌های ورزشی را تشکیل می‌دهند.

منبع:
UNFCCC/Global Sustainable Sport

به دنبال چارچوب Sports for Climate Action، اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) چارچوب Sports for Nature را راه‌اندازی کرده است که از سازمان‌های ورزشی و ذینفعان آن‌ها می‌خواهد تا در یک جنبش نوآورانه اقدام اقلیمی برای ورزش شرکت کنند. این ابتکار توسط بیش از 20 سازمان از جمله کمیته بین‌المللی المپیک امضا شده است - و این سازمان‌ها متعهد می‌شوند به چهار اصل کلیدی که از طبیعت محافظت می‌کنند، پایبند باشند:

1. محافظت از طبیعت و جلوگیری از آسیب به زیستگاه‌ها و گونه‌های طبیعی؛
2. بازگرداندن و احیای طبیعت در هر کجا که امکان دارد؛
3. درک و کاهش خطرات وارد بر طبیعت در زنجیره‌های تامین؛ و
4. آموزش و الهام بخشیدن به اقدام مثبت برای طبیعت در سراسر و فراتر از ورزش.

چالش‌ها

رویدادهای ورزشی، از تورنمنت‌های محلی تا قهرمانی‌های بین‌المللی، می‌توانند ردپای زیست‌محیطی قابل توجهی از خود به جا بگذارند. استفاده گسترده از انرژی، آب و منابع برای عملیات استادیوم، حمل و نقل و امکانات تماشاگران به انتشار کربن، تولید زباله و تخریب زیستگاه‌ها کمک می‌کند. علاوه بر این، مدیریت نامناسب زباله می‌تواند منجر به آلودگی آب‌ها و مناظر شود.

در مقایسه با سایر صنایع، مانند مد، تأثیر مسائل زنجیره تامین و پایداری در ورزش به اندازه کافی شناخته شده نیست و اندازه‌گیری آن پیچیده است - با این حال، به رسمیت شناخته شده است که فعالیت‌های ناپایدار در ورزش به تغییرات آب و هوایی کمک کرده است.

برای مبارزه با تأثیرات زیست‌محیطی، سازمان‌های ورزشی باید گام‌هایی بزرگ و کوچک برای پذیرش سفر پایدار خود بردارند. این امر در کل حوزه، از فوتبال تا موتوراسپرت، صدق می‌کند.

1. طراحی پایدار محل
برای مقابله با تأثیرات زیست‌محیطی، سازمان‌های ورزشی به طور فزاینده‌ای طراحی پایدار محل و پیست را در آغوش می‌گیرند. از ساخت استادیوم‌های کم‌مصرف گرفته تا استفاده از منابع انرژی تجدیدپذیر مانند پنل‌های خورشیدی و توربین‌های بادی، این ابتکارات انتشار کربن را کاهش می‌دهند و پذیرش انرژی‌های تجدیدپذیر را ترویج می‌کنند. علاوه بر این، طرح‌های مدرن استادیوم بر حفظ آب از طریق سیستم‌های جمع‌آوری آب باران و فناوری‌های آبیاری هوشمند تأکید دارند.

جام جهانی قطر 2022™ به استانداردهای پایدار استادیوم‌های چشمگیری دست یافته است. استادیوم‌ها نه تنها از سال 2012 الزامات پایدار طراحی و ساخت FIFA را برآورده کرده‌اند، بلکه گواهینامه‌هایی برای مدیریت و عملیات پایدار ساخت و ساز نیز دریافت کرده‌اند. دفاتر دائمی برگزارکنندگان در قطر نیز گواهینامه عملیات پایدار دریافت کرده‌اند. از طریق این استانداردهای پایداری، برگزارکنندگان با موفقیت استفاده از منابع را کاهش داده و اثرات زیست‌محیطی مضر را در طول ساخت و بهره‌برداری از محل‌های مسابقات به حداقل رسانده‌اند. در نتیجه، آن‌ها تأثیر مثبت بلندمدت بر منطقه ایجاد می‌کنند.

2. حمل و نقل سازگار با محیط زیست
یکی از چالش‌های اصلی در پایداری ورزش، مدیریت انتشار مربوط به حمل و نقل است. سفرهای مکرر برای تیم‌ها، مقامات و طرفداران می‌تواند منجر به ردپای کربن قابل توجهی شود.

برای مقابله با این موضوع، برخی از لیگ‌های ورزشی استفاده از حمل و نقل عمومی را برای طرفداران تشویق می‌کنند و ابتکارات اشتراک خودرو را ترویج می‌کنند. علاوه بر این، می‌توان رویدادهای مجازی یا منطقه‌ای را برای کاهش سفرهای طولانی مدت سازماندهی کرد.

این موضوع به خوبی در صنعت موتوراسپرت، به ویژه فرمول 1 شناخته شده است، جایی که طرفداران بر سازمان فشار می‌آورند تا تقویم مسابقات پایدارتری ایجاد کند. FIA (Fédération Internationale de l'Automobile) ابتکار عمل را برای حرکت به سمت منطقه‌بندی بیشتر تقویم انجام داده است و بار لجستیکی را کاهش می‌دهد و فصل 2024 را پایدارتر می‌کند.

3. مدیریت پسماند
مقدار زیاد زباله‌ای که در طول رویدادهای ورزشی تولید می‌شود، نیازمند استراتژی‌های مدیریت پسماند کارآمد است. به حداقل رساندن پلاستیک‌های یکبار مصرف و اتخاذ برنامه‌های بازیافت می‌تواند تأثیرات زیست‌محیطی را به طور قابل توجهی کاهش دهد. چندین تیم و محل ورزشی در حال حاضر به ابتکارات صفر پسماند متعهد شده‌اند و زباله را از محل‌های دفن زباله و سوزاندن دور می‌کنند.

سازمان‌دهندگان بازی می‌گویند یک بازی NFL به طور متوسط 80000 پوند زباله تولید می‌کند و این میزان می‌تواند در سوپر بول دو برابر شود. به همین دلیل یکی از سازمان‌هایی که هدف آن کاهش تأثیرات زیست‌محیطی رویدادهای بزرگ خود است، NFL است. با داشتن NFL Green، سازمان، در میان سایر ابتکارات، بازیافت و مدیریت پسماند جامد را در رویدادهایی مانند سوپر بول تضمین می‌کند.

4. برنامه‌ریزی رویداد پایدار
رویدادهای ورزشی تلاش‌های پیچیده‌ای هستند که نیازمند برنامه‌ریزی دقیق هستند. با ادغام پایداری در برنامه‌ریزی رویداد، برگزارکنندگان می‌توانند تفاوت مثبتی ایجاد کنند. این می‌تواند شامل تهیه مواد غذایی محلی و ارگانیک برای غرفه‌ها، اطمینان از وجود ایستگاه‌های آب برای پر کردن بطری‌ها و استفاده از مواد تبلیغاتی سازگار با محیط زیست باشد.

تعهد گرند پری فرانسه فرمول 1 بر اساس بهبود مستمر با هدف کاهش مصرف مواد خام، ترجیح استفاده از منابع انرژی مبتنی بر بیوسوخت، استفاده از مواد پایدار و حذف پلاستیک‌های یکبار مصرف است. گرند پری فرانسه همچنین یک طرح تحرک نوآورانه ایجاد کرده است که به طور قابل توجهی ردپای کربن سفر تماشاگران را کاهش می‌دهد. در نهایت، اعضای سازمان گرند پری فرانسه تعهد قوی به مسئولیت اجتماعی نشان داده‌اند. به همین دلیل FIA عملکرد زیست‌محیطی و تعهد به رویکرد توسعه پایدار بلندپروازانه گرند پری فرمول 1 فرانسه را به رسمیت می‌شناسد و آن را با بالاترین سطح گواهینامه زیست‌محیطی مفتخر می‌کند.

5. مشارکت ورزشکاران و طرفداران
با میلیاردها طرفدار در سراسر جهان، 3.5 میلیارد نفر که فوتبال را دنبال می‌کنند و 2.5 میلیارد نفر که کریکت را دنبال می‌کنند، بخش ورزش پتانسیل قابل توجهی برای ایجاد شتاب به سمت اقدام اقلیمی دارد. ورزشکاران، که در قلب ورزش قرار دارند، مسئولیت رهبری این تلاش را بر عهده می‌گیرند.

ورزشکاران می‌توانند از پلتفرم خود برای افزایش آگاهی در مورد مسائل زیست‌محیطی و الهام بخشیدن به تغییرات مثبت استفاده کنند.

سازمان‌های ورزشی می‌توانند از طریق کمپین‌های آموزشی طرفداران را درگیر کنند و آن‌ها را تشویق کنند تا شیوه‌های پایدار را در زندگی روزمره خود اتخاذ کنند. با ایجاد فرهنگ آگاهی زیست‌محیطی، ورزش می‌تواند یک جنبش جهانی به سوی پایداری را الهام بخشد.

Envision Racing، که به عنوان "سبزترین تیم در شبکه" شناخته می‌شود، با افتخار اعلام کرد که با ابتکار Race Against Climate Change™ (RACC) خود، به نقطه عطف قابل توجهی با دریافت بیش از 150000 تعهد مثبت آب و هوایی دست یافته است. این دستاورد قابل توجه نشان‌دهنده تعهد آن‌ها به مبارزه با تغییرات آب و هوایی و تشویق افراد به اقدام در برابر چالش‌های زیست‌محیطی است.

تیم پیشرو بریتانیایی فرمول E جنبه مصرف‌کننده ابتکار RACC، که به عنوان Sustainable Chain شناخته می‌شود را راه‌اندازی کرده است. این ابتکار به طرفداران و جوامع آن‌ها قدرت می‌دهد تا تعهدات سبز انجام دهند و اقدام اقلیمی را پیش ببرند، به ویژه پس از کنفرانس آب و هوایی سازمان ملل (COP26) در گلاسکو.

کمپین Sustainable Chain از طرفداران می‌خواهد یکی از ده تعهد را برای کمک به نجات سیاره انجام دهند. از طریق وب‌سایت Envision Racing، طرفداران ردپای کربن خود را محاسبه می‌کنند و سپس شاهد کاهش آن با معرفی تغییرات سبک زندگی سبز می‌شوند. این موارد شامل:

* تعویض به یک وسیله نقلیه برقی
* رفت و آمد با دوچرخه یا حمل و نقل عمومی به محل کار
* تهیه مواد غذایی محلی
* تغییر به یک تامین‌کننده انرژی تجدیدپذیر
* ایجاد بهبودهای بهره‌وری انرژی در خانه
* پرواز کمتر
* نصب پنل‌های خورشیدی
* کاهش مصرف گوشت
* کاهش مصرف آب و تولید زباله کمتر

از طریق مشارکت با Earthly، Envision Racing در حال کاشت یک درخت مانگرو در ماداگاسکار برای هر تعهدی است. تا به امروز، این ابتکار به یک نقطه عطف چشمگیر با 150000 تعهد و کاشت تعداد معادل درختان دست یافته است. به طرز باورنکردنی، این اقدامات جمعی با موفقیت از ورود بیش از 38 میلیون کیلوگرم دی اکسید کربن خطرناک به جو جلوگیری کرده است و به طور قابل توجهی به مبارزه با تغییرات آب و هوایی کمک می‌کند.

6. مشارکت‌ها و حمایت‌ها
پایداری همچنین می‌تواند از طریق مشارکت‌ها و حمایت‌های استراتژیک تقویت شود. همسویی با برندها و سازمان‌های آگاه از محیط زیست می‌تواند پیام پایداری را تقویت کند و شیوه‌های سازگار با محیط زیست را در سراسر صنعت ورزش ترویج کند. برندها همچنین می‌توانند از این فرصت برای نشان دادن تعهد خود به مسئولیت زیست‌محیطی استفاده کنند.

در سال‌های اخیر، تمرکز زیادی بر استفاده از راه حل‌های مبتنی بر طبیعت برای کاهش اثرات و سازگاری با تغییرات آب و هوایی وجود داشته است. پانل بین دولتی تغییرات آب و هوایی سازمان ملل (IPCC) حتی پیشنهاد کرده است که اجرای راه حل‌های مبتنی بر طبیعت می‌تواند به تحقق تا 37 درصد از کاهش انتشار مورد نیاز کمک کند.

کسب‌وکارها در صنعت ورزش می‌توانند اصلاح پایدار را با جبران انتشار کربن به طور موثر از طریق احیای جنگل‌ها، کشاورزی احیاکننده و بازسازی اکوسیستم آغاز کنند. پیشرو در پایداری باشید، تصویر زیست‌محیطی برند خود را تقویت کنید و تأثیر ماندگاری بر سیاره بگذارید.

با مشارکت با Earthly، سازمان‌های ورزشی می‌توانند سفر پایدار خود را آغاز کنند (این یک مسابقه نیست!) و با سرعت خود تأثیر بگذارند و طرفداران و دیگران در صنعت را تشویق کنند تا در توسعه اکولوژیکی ورزش مشارکت کنند.

منابع


تغییرات آب و هوایی به یک مسئله فوری برای مصرف‌کنندگان در صنایع مختلف تبدیل شده است و ورزش نیز از این قاعده مستثنی نیست. شرکت‌ها در حال ارزیابی مجدد تأثیرات زیست‌محیطی خود و تلاش برای به حداقل رساندن ضایعات و ردپای کلی آب و هوایی خود هستند، اما این امر برای بسیاری از سازمان‌های ورزشی، به ویژه هنگام برگزاری رویدادهای زنده، چالش‌برانگیز ثابت شده است.

به عنوان مثال، یک بازی معمولی NFL حدود 35 تن زباله تولید می‌کند. سفرهای هوایی برای بازیکنان و تماشاگران مقدار قابل توجهی گازهای گلخانه‌ای تولید می‌کند، به ویژه برای رویدادهای بین‌المللی بزرگ.

اما این دشواری‌ها همچنین فرصتی را برای لیگ‌ها و تیم‌ها فراهم می‌کند تا نقش رهبری در تشویق افراد، کسب‌وکارها و دولت‌ها به اتخاذ شیوه‌های پایدارتر ایفا کنند - که یک مسئله کلیدی برای ذینفعان است. طبق گزارش فوربس، یک نظرسنجی در سال 2022 نشان داد که 90 درصد از مصرف‌کنندگان نسل X حاضرند 10 درصد بیشتر برای یک محصول پایدار پرداخت کنند، در حالی که این رقم دو سال پیش تنها 34 درصد بود.

در اینجا چهار راه وجود دارد که سازمان‌های ورزشی می‌توانند از این تمایل به حمایت از ابتکارات سبز به خوبی استفاده کنند:

1. تمرکز بر تأسیسات سازگار با محیط زیست
با ادامه رشد تقاضا برای استادیوم‌ها و سالن‌های ورزشی بزرگتر و پیشرفته‌تر، سازمان‌ها در حال بررسی گزینه‌های پایدارتر برای ساخت این تأسیسات هستند. تأسیساتی که با مواد و روش‌های سنتی ساخته می‌شوند، می‌توانند به دلیل انرژی مورد نیاز برای ساخت و نگهداری آن‌ها، تأثیرات زیست‌محیطی زیادی داشته باشند. با این حال، جایگزین‌های کم‌خطرتر وجود دارد. به عنوان مثال، Forest Green Rovers، یک تیم فوتبال حرفه‌ای انگلیسی، اعلام کرده است که استادیوم Eco Park آن قصد دارد به سبزترین استادیوم جهان تبدیل شود. این استادیوم به طور کامل از چوب منبع پایدار ساخته شده است، با انرژی‌های تجدیدپذیر کار می‌کند و در روزهای مسابقه غذای وگان سرو می‌کند.

تیم‌هایی که استادیوم‌های موجود دارند می‌توانند به روش‌های دیگر تعهد خود به پایداری را نشان دهند. یک گزینه این است که تأسیسات با برآورده کردن مجموعه‌ای از استانداردهای کارایی و بهداشت، گواهینامه Leadership in Energy and Environmental Design (LEED) را کسب کنند. به عنوان مثال، Golden 1 Credit Union Center در ساکرامنتو، خانه تیم NBA Kings، کاملاً با انرژی خورشیدی کار می‌کند و اولین سالن دارای گواهینامه LEED Platinum در جهان است. سالن‌های نمادین دیگری مانند Mercedes-Benz Stadium در آتلانتا، U.S. Bank Stadium در مینه آپولیس، Lincoln Financial Field در فیلادلفیا و Barclays Center در بروکلین نیز دارای گواهینامه LEED هستند.

2. کاهش ضایعات
یکی دیگر از روندهای اصلی که پایداری را پیش می‌برد، تلاش جمعی برای کاهش ضایعات از طریق ابتکارات بازیافت و کمپوست و حذف ظروف و وسایل غذا و نوشیدنی یکبار مصرف پلاستیکی است. حتی اقدامات ساده، مانند قرار دادن یک سطل بازیافت در کنار هر سطل زباله، می‌تواند تأثیر شگفت‌انگیزی بر حجم زباله‌هایی که طرفداران دور می‌اندازند، داشته باشد. دستگاه‌های فروش معکوس یک گام فراتر می‌روند و به تماشاگران اجازه می‌دهند در ازای بازیافت ظروف نوشیدنی خالی، پاداش دریافت کنند. سالن‌ها همچنین می‌توانند برای تلاش‌های کاهش ضایعات خود گواهینامه دریافت کنند. State Farm Arena آتلانتا در سال 2021 به عنوان اولین سالن رسمی با ضایعات صفر در جهان مفتخر شد، زیرا توانست بیش از 90 درصد از زباله‌های خود را منحرف، کمپوست، دوباره استفاده یا بازیافت کند، در حالی که این رقم در سال 2019 کمی بیش از 10 درصد بود.

3. تغییر به انرژی‌های تجدیدپذیر
تعداد بیشتری از تیم‌ها در حال سرمایه‌گذاری در پنل‌های خورشیدی و توربین‌های بادی برای تأمین انرژی تأسیسات خود هستند. این تغییر به منابع انرژی تجدیدپذیر تأثیرات زیست‌محیطی عملیات و فعالیت‌های ورزشی را کاهش می‌دهد و انرژی پاک و کم‌هزینه را به سالن‌های ورزشی ارائه می‌دهد - یک وضعیت برد-برد برای محیط زیست، طرفداران و بازیکنان و همچنین سودآوری شرکت. در حالی که این می‌تواند یک تلاش پرهزینه و پیچیده باشد، به ویژه برای تیم‌هایی که در استادیوم‌های قدیمی‌تر بازی می‌کنند، بسیاری از آن‌ها از مزایای آن بهره‌مند شده‌اند. به عنوان مثال، Petco Park: در سال 2018، یک سیستم پنل خورشیدی بر روی عرشه بالایی نصب شد که تخمین زده می‌شود بیش از 4 میلیون دلار برای San Diego Padres صرفه‌جویی داشته باشد. استاندار طلایی در استادیوم‌های کم‌مصرف، Climate Pledge Arena در سیاتل، خانه تیم NHL Seattle Kraken است. این تأسیسات با انرژی‌های تجدیدپذیر کار می‌کند و از هیچ سوخت فسیلی استفاده نمی‌کند. تمام سیستم‌های مکانیکی داخلی، سیستم‌های پخت و پز و حتی دستگاه‌های یخ‌زنی (Zamboni) برقی هستند. این سازمان همچنین قصد دارد اعتبارات کربن را خریداری کند تا به طور کامل انتشارهایی را که هنوز نمی‌توان حذف کرد، مانند سفرهای هوایی بازیکنان، جبران کند.

سفرهای هوایی، منبع اصلی انتشار کربن، شاید پیچیده‌ترین مشکلی باشد که صنعت ورزش در زمینه بهبود پایداری با آن روبرو است - و مشکلی که بیشترین نیاز به راه حل‌های نوآورانه دارد. تلاش‌هایی برای استفاده از هواپیماهای کم‌مصرف‌تر، ایجاد برنامه‌های منطقه‌ای‌تر که زمان سفر را به حداقل برساند و همکاری با خطوط هوایی برای استفاده از منابع سوخت پاک‌تر در حال انجام است. با این حال، پاسخ به این سوال که چگونه حمل و نقل را غیرکربنی کنیم، ممکن است از یک منبع غیرمنتظره حاصل شود: Formula 1، متخصص موتورهای احتراقی، اخیراً متعهد شده است که تا سال 2030 به کربن خنثی برسد.

4. استفاده از فناوری برای افزایش کارایی
فناوری دوقلوی دیجیتال به تیم‌ها اجازه می‌دهد تا یک مدل مجازی از تأسیسات خود برای برنامه‌ریزی سناریو ایجاد کنند. این یک ابزار قدرتمند است که می‌تواند برای در نظر گرفتن مزایا و خطرات مرتبط با ابتکارات پایداری بالقوه مورد استفاده قرار گیرد. هنگامی که این ابتکارات در محل اجرا می‌شوند، یک دوقلوی دیجیتال به تیم‌ها اجازه می‌دهد تا در زمان واقعی نظارت و تنظیم کنند، زیرا برنامه‌های جدید اجرا می‌شوند. حتی بهتر از آن، فناوری دوقلوی دیجیتال می‌تواند در سراسر سازمان برای بهبود تقریباً هر جنبه‌ای از عملیات، از نگهداری و امنیت گرفته تا عملکرد بازیکن و تجربه طرفداران استفاده شود.

هر تیمی باید پایداری را به بخش مهمی از دستور کار خود تبدیل کند. با حرکت SEC به سمت نهادینه کردن افشای ریسک‌های آب و هوایی، واضح است که تعیین و ردیابی معیارها برای کاهش انتشار کربن به یک هنجار جدید در تجارت تبدیل خواهد شد. همانطور که سال گذشته پیش‌بینی کردیم، تقریباً هر سالنی که در آینده ساخته شود، تلاش خواهد کرد تا به کربن خنثی برسد. تیم‌ها باید استراتژی‌هایی داشته باشند نه تنها برای کاهش ردپای خود، بلکه برای استفاده از موقعیت خود در جامعه برای الهام بخشیدن به دیگران برای انجام همان کار. وقتی صحبت از پایداری می‌شود، وقت آن است که همه وارد بازی شوند.

با تیم ما ارتباط برقرار کنید
ارائه سفارشی رایگان خود را دریافت کنید
(برای سازمان‌های واجد شرایط)
اکنون درخواست دهید!
محتوای مرتبط


سازمان‌های ورزشی می‌توانند با بررسی تمام جنبه‌های عملیات خود، از جمله انتشار گازهای گلخانه‌ای ناشی از هواداران، تأثیر زیست‌محیطی خود را به طور چشمگیری کاهش دهند.
سازمان‌های ورزشی به طور فزاینده‌ای از ردپای زیست‌محیطی خود آگاه هستند و کارهای زیادی برای کاهش انتشار گازها و فعالیت پایدار انجام شده است.
با این حال، مانند بسیاری از کسب‌وکارها و صنایع، ورزش در درک تأثیر گسترده‌ای که بر محیط زیست دارد و نحوه کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای کلی خود با مشکل مواجه است.
در پاسخ به انتقاد از ردپای کربن خود، بسیاری از سازمان‌ها و رویدادهای بزرگ ورزشی به طرح‌های جبران کربن روی آورده‌اند تا اثر کربن خود را جبران کنند. اما نگرانی‌های زیادی در مورد تأثیر واقعی این طرح‌ها وجود دارد.
سایر اقدامات رایج در سطح استادیوم شامل نصب پنل‌های خورشیدی برای کاهش مصرف انرژی، جمع‌آوری و استفاده مجدد از آب باران و استفاده از مواد بازیافتی در صورت امکان، چه از طریق غرفه‌ها و چه از طریق لباس‌های تیمی است. در حالی که اینها بدون شک گام‌های مثبتی هستند، این رویکردها تنها در رسیدگی به انتشار گازهای گلخانه‌ای تا حدی مؤثر هستند.
برای درک واقعی تأثیر زیست‌محیطی خود، ذینفعان ورزشی باید بدانند که انتشار گازهای گلخانه‌ای مرتبط کجا و چگونه تولید می‌شود.
«پروتکل گازهای گلخانه‌ای» یکی از چارچوب‌هایی است که باشگاه‌های ورزشی، استادیوم‌ها و رویدادها می‌توانند از آن برای اندازه‌گیری و مدیریت انتشار گازهای گلخانه‌ای استفاده کنند. این پروتکل انواع مختلف انتشار را به موضوعات یا «دامنه»های مختلف تقسیم می‌کند:

انتشار دامنه 1 - انتشار «مستقیم» است، یعنی انتشار ناشی از فعالیت‌هایی که یک شرکت مالکیت یا کنترل می‌کند.
انتشار دامنه 2 - اینها انتشار «غیرمستقیم» ناشی از تولید انرژی است که یک سازمان خریداری می‌کند.
انتشار دامنه 3 - اینها نیز انتشار «غیرمستقیم» هستند، به این معنی که مستقیماً توسط شرکت تولید نمی‌شوند. آنها با انتشار دامنه 2 متفاوت هستند زیرا انتشار ناشی از مشتریانی که از محصولات شرکت استفاده می‌کنند یا انتشار ناشی از تأمین‌کنندگانی که محصولاتی را که شرکت از آنها استفاده می‌کند، تولید می‌کنند را پوشش می‌دهند.

دلويت انتشار دامنه 3 را «تقریباً همیشه بزرگترین عامل» توصیف کرده است. برای بسیاری از کسب‌وکارها، انتشار دامنه 3 بیش از 70 درصد از ردپای کربن کلی آنها را تشکیل می‌دهد - و ورزش نیز از این قاعده مستثنی نیست.
انتشار ناشی از هواداران، که به طور فزاینده‌ای به عنوان «مصرف‌کنندگان» ورزش شناخته می‌شوند، در دامنه 3 قرار می‌گیرد. در نتیجه، ما شاهد اقدامات بسیار کمی از سوی سازمان‌های ورزشی برای رسیدگی به مسائلی مانند سفر تماشاگران بوده‌ایم، شاید به این دلیل که مسئولیت آن بر عهده باشگاه یا مسابقات میزبان تلقی نمی‌شود.
باشگاه‌های پیشگام، از جمله VFL Wolfsburg، انتشار کل عملیات خود را اندازه‌گیری کرده‌اند. گزارش CSR آنها از سال 2020 نشان داد که 79.95 درصد از کل انتشار آنها در دامنه 3 قرار دارد که بزرگترین سهم‌کننده در انتشار دامنه 1، 2 و 3 سفر تماشاگران با 59.46 درصد از کل انتشار است.
VFL Wolfsburg «مسئولیت مشترک» برای انتشار هواداران را به رسمیت می‌شناسد. نیکو بریسکورن، مدیر CSR آنها گفت: «مسابقات ما باعث سفر هواداران می‌شود. بنابراین ما می‌توانیم بر تحرک هواداران نیز تأثیر بگذاریم.»
این باشگاه آلمانی از زیرساخت‌های محلی قوی در ورزشگاه فولکس‌واگن با نامی متناقض بهره می‌برد، از جمله مسیرهای دوچرخه‌سواری اختصاصی که از هواداران برای دوچرخه‌سواری به مسابقات خانگی حمایت می‌کند و به افزایش سطح فعالیت بدنی، کاهش تراکم و آلودگی هوا کمک می‌کند.
باشگاه‌های دیگری مانند KAA Gent در بلژیک، تسهیل سفر فعال را به سطوح بی‌سابقه‌ای رسانده‌اند. هنگام ساخت استادیوم جدید خود، بیش از یک دهه پیش، شهرداری محلی به باشگاه دستور داد که پارکینگ خودرو را به حداقل برساند و گزینه‌های سفر پایدار را برای هواداران به حداکثر برساند.
اگر خوش‌شانس باشید و بتوانید مسابقه‌ای را با De Buffalo’s تماشا کنید، از دیدن هزاران هواداری که با دوچرخه به استادیوم Ghelamco Arena می‌روند و دوچرخه‌های خود را به طور ایمن و منظم پارک می‌کنند، شگفت‌زده خواهید شد و سپس از تماشای مسابقه لذت می‌برند.
KAA Gent و استراتژی حمل و نقل آنها گواهی بر این است که چه چیزی ممکن است زمانی که باشگاه‌های ورزشی، استادیوم‌های ورزشی و دولت محلی پتانسیل همکاری برای تشویق تحرک فعال برای بهبود سلامت هواداران، حفاظت از محیط زیست و ساده‌سازی طرح‌های مدیریت ترافیک مدیریت شده توسط تیم‌های عملیاتی استادیوم و مجریان قانون محلی را درک کنند.
اگر ورزش می‌خواهد به طور جدی به کاهش ردپای کربن خود بپردازد، تغییر نحوه سفر هواداران به رویدادهای ورزشی از اهمیت بالایی برخوردار است. بخش زیادی از گفتمان و حمایت فعلی در این زمینه تلاش می‌کند تا زمان صرف شده برای پرواز توسط تیم‌ها و هواداران را کاهش دهد که بخش بزرگی از سفر تماشاگران را تشکیل می‌دهد. اما تمرکز بیشتری باید بر ایجاد زیرساخت‌های مناسب برای تشویق پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری در کنار استفاده از حمل و نقل عمومی برای شروع به کاهش استفاده از وسایل نقلیه شخصی و انتشار گازهای گلخانه‌ای مرتبط گذاشته شود.
برای کمک به باشگاه‌های ورزشی، استادیوم‌ها و رویدادها برای انجام این کار، Healthy Stadia راهنمای «تحرک فعال» را تولید کرده است که می‌توانید آن را از اینجا دانلود کنید.
تصویر: صدها دوچرخه به طور ایمن در خارج از استادیوم Koning Willem II در Tilburg پارک شده‌اند - خانه Willem II (اعتبار عکس: Healthy Stadia).
______________________________________________________________________________
نویسنده: مایکل ویگارز، مدیر پروژه، Healthy Stadia
توییتر: @MichaelViggars / @healthystadia
مایکل مدیر پروژه در Healthy Stadia است و رهبری حمایت آنها در مورد تحرک فعال را بر عهده دارد. Healthy Stadia از چندین سازمان ورزشی برجسته از جمله یوفا، UCI و The Open Championship حمایت کرده است تا در مورد چگونگی تشویق هواداران به پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری به محل‌های ورزشی فکر کنند.


نبرد گراولینز: کشتی‌های آتش‌زا در حال حمله به کشتی‌های اسپانیایی
شکست و نابودی ناوگان اسپانیایی (آرمادا) در سال ۱۵۸۸ توسط بسیاری به عنوان اوج سلطنت الیزابت اول در انگلستان تلقی می‌شود. اگر آرمادا موفق می‌شد، می‌توانست مسیر تاریخ انگلستان و جهان را تغییر دهد. شکست آرمادا پیامدهای عمیقی برای انگلستان داشت. اولین پیامد پیروزی انگلستان، تضمین استقلال آن بود.

با شکست آرمادا، انگلستان به یک قدرت دریایی جدی در اروپا تبدیل شد. نیروی دریایی بریتانیا، بنیان امپراتوری بریتانیای آینده بود. در نتیجه حمله ناموفق اسپانیای کاتولیک، انگلستان به طور آگاهانه‌تری پروتستان شد و کاتولیسیسم به طور فزاینده‌ای نامحبوب تلقی شده و به عنوان ضدانگلیسی تلقی می‌شد. انگلیسی‌ها همچنین شکست آرمادا را به عنوان یک عمل الهی می‌دانستند. این امر به آن‌ها اطمینان داد که انگلستان پادشاهی‌ای است که برای عظمت مقدر شده است.

چرا اسپانیا آرمادا را برای حمله به انگلستان فرستاد؟

فیلیپ دوم، پادشاه اسپانیا - دشمن قسم‌خورده الیزابت اول
در قرن شانزدهم، اروپا به دو گروه مذهبی متخاصم تقسیم شده بود. رژیم‌های پروتستان بر اروپای شمالی تسلط داشتند و جنوب عمدتاً کاتولیک بود. انگلستان در اواسط قرن شانزدهم به یک دولت پروتستان فزاینده تبدیل شده بود. برخلاف باور رایج، کاتولیسیسم قبل از اصلاحات در انگلستان محبوب بود و بسیاری از مردم هنوز با آنچه که "دین قدیمی" می‌نامیدند، همدلی داشتند. [۱] الیزابت اول در ابتدا سیاست مذهبی میانه‌روانه‌ای را برای به حداقل رساندن درگیری‌های مذهبی بین کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها دنبال کرد. با این حال، الیزابت به زودی از سوی اسپانیا - قدرتمندترین قدرت کاتولیک در جهان - تحت فشار قرار گرفت. نفوذ اسپانیا در سراسر اروپا و به آمریکایی‌ها گسترش یافته بود.

پادشاه اسپانیا، فیلیپ دوم، یک کاتولیک سرسخت بود و دو هدف اصلی داشت. اول، او می‌خواست همه پروتستان‌ها را به آیین کاتولیک بازگرداند. دوم، او امیدوار بود قدرت رو به رشد اسپانیا را گسترش دهد. پادشاه اسپانیا با ماری اول انگلستان ازدواج کرده بود و به نظر می‌رسید که انگلستان برای مدتی تحت نفوذ اسپانیا قرار خواهد گرفت. با این حال، تاج‌گذاری الیزابت اول به طور اساسی این پویایی را تغییر داد زیرا او مصمم بود استقلال انگلستان از اسپانیا را حفظ کند. از سوی دیگر، اسپانیا می‌خواست انگلیسی‌ها را مجبور کند به آیین کاتولیک بازگردند و به حملات دزدان دریایی انگلیسی به کشتی‌ها و مستعمرات خود در آمریکایی‌ها پایان دهند.

الیزابت اول دزدان دریایی انگلیسی مانند سر فرانسیس دریک را تشویق می‌کرد تا به اهداف اسپانیایی حمله کنند. الیزابت به دنبال محدود کردن قدرت اسپانیا و به دست آوردن بخشی از ثروت مستعمرات آمریکایی برای مردم خود بود. [۲] ملکه انگلستان همچنین از هلندی‌ها در شورش آن‌ها علیه فیلیپ دوم حمایت می‌کرد. روابط بین اسپانیا و انگلستان به سرعت رو به وخامت گذاشت و تا اواسط دهه ۱۵۸۰، دو کشور در یک جنگ اعلام نشده به سر می‌بردند. جنگی که تا پایان سلطنت الیزابت ادامه داشت. اسپانیا ثروتمندترین و قدرتمندترین امپراتوری در اروپا بود و فیلیپ تصمیم گرفت به انگلستان حمله کند. او معتقد بود که اگر موفق شود، به او کمک می‌کند بسیاری از اهداف استراتژیک اروپا را به دست آورد. اسپانیایی‌ها آرمادا را به عنوان یک جنگ مقدس کاتولیک معرفی کردند و پاپ به طور جزئی آن را تأمین مالی کرد.

چگونه انگلستان آرمادا را شکست داد؟

یک نقاشی معاصر از آرمادا
پرتاب آرمادا چندین بار به تأخیر افتاد، از جمله یک بار به دلیل حمله انگلیسی‌ها به کادیز. آرمادا اسپانیایی ناوگانی متشکل از ۱۳۰ کشتی بود و در اوت ۱۵۸۸، تحت رهبری دوک مدینا سیدونیا، قدرتمندترین اشراف اسپانیا، [۳] از بندر کورونا حرکت کرد. به ناوگان دستور داده شد به کانال انگلیسی برود و یک ارتش بزرگ را در فلاندرز به انگلستان منتقل کند. هدف از این حمله سرنگونی الیزابت اول و بازگرداندن کاتولیسیسم به مردم انگلستان بود. ناوگان چشمگیر بود و اسپانیایی‌ها دریانوردان و ناوبرهای با تجربه‌ای بودند. با این حال، فرمانده مدینا سیدونیا پیر و نسبتاً بی‌تجربه بود و در طول این کارزار اشتباهات متعددی مرتکب شد.

علیرغم برتری عددی، ناوگان اسپانیایی به ناوگان انگلیسی مستقر در پورتسموث حمله نکرد و در عوض به کالای حرکت کرد. ارتش اسپانیا تحت رهبری دوک پارما به سمت کالای پیش می‌رفت تا به انگلستان منتقل شود. با این حال، نیروی دریایی انگلیسی تحت رهبری دریک و هاوارد با کشتی‌های آتش‌زا به آرمادا حمله کرد و این آغاز نبردی شد که به نبرد گراولینز معروف شد. تاکتیک انگلیسی‌ها در استفاده از کشتی‌های آتش‌زا باعث ایجاد وحشت در میان اسپانیایی‌ها شد و ناوگان به گروه‌های کوچکی از کشتی‌ها تقسیم شد. این نبرد بیش از یک هفته به طول انجامید و هر دو طرف حملات خود را آغاز کردند. با این حال، مدینا سیدونیا تصمیم به عقب‌نشینی گرفت. این تصمیم قاطعانه بود زیرا به این معنی بود که ارتش اسپانیا نمی‌تواند با ارتش مهاجم ملاقات کند. دریک و سایر فرماندهان انگلیسی خوشحال بودند که بگذارند آرمادا از نیروی مهاجم دور شود. یک باد قوی از جنوب غربی ناوگان را به سمت شمال و به دریای شمال راند.

آرمادا اسپانیایی چگونه نابود شد؟

مدینا سیدونیا سعی کرد کشتی‌های خود را جمع‌آوری کند و به اسپانیا بازگردد. این امر تلاش اسپانیا برای حمله به انگلستان را پایان داد، اما مشکلات آرمادا را نیز پایان نداد. در این مرحله، آرمادا فقط به دنبال بقا و بازگشت به اسپانیا بود. متأسفانه، هوای نامساعد و یک باد قوی جنوب غربی مانع از بازگشت اسپانیایی‌ها از طریق کانال انگلیسی شد. این باد بعدها در انگلستان به عنوان "باد پروتستان" [۴] شناخته شد.

فرماندهی اسپانیایی که نمی‌توانست با مادرید ارتباط برقرار کند، تصمیم گرفت دور جزایر بریتانیا بچرخد. آرمادا در اطراف اسکاتلند حرکت کرد، اما نیروی دریایی انگلیسی به آزار و اذیت ناوگان اسپانیایی ادامه داد. هوا برای آن زمان از سال بسیار نامناسب بود و توفان‌های شدید و طوفان‌های عظیم ناوگان فیلیپ را در هم کوبید. هنگامی که آرمادا در اطراف اسکاتلند حرکت می‌کرد، شروع به از دست دادن کشتی‌ها کرد. کشتی‌های بیشتری در سواحل غربی ایرلند غرق شدند و بازماندگان توسط بومیانی که به تاج انگلیسی وفادار بودند، شکار و کشته شدند. [۵] هنگامی که بقایای ناوگان تهاجمی اسپانیا به اسپانیا رسید، بیش از دو سوم آرمادای اصلی از بین رفته بود. اگرچه شکست آرمادا به جنگ اعلام نشده آنگلو-اسپانیایی که تا سال ۱۶۰۴ ادامه داشت، پایان نداد، اما برای اسپانیا دشوار کرد که برتری خود را به دست آورد. در نهایت، این درگیری به یک بن‌بست ختم شد.

آیا اگر اسپانیا با موفقیت نیروی تهاجمی خود را پیاده می‌کرد، می‌توانست انگلستان را تصرف کند؟

آرمادا اسپانیایی یکی از بزرگترین "اگرها" در تاریخ است. اگر کشتی‌های اسپانیایی می‌توانستند با ارتش فلاندرز ملاقات کنند و آن را از کانال عبور دهند، ممکن بود انگلستان شکست بخورد. ارتش اسپانیا در آن زمان بهترین ارتش اروپا محسوب می‌شد و نه تنها از اسپانیایی‌ها بلکه از سربازان آلمانی نیز تشکیل شده بود. ارتش انگلیسی عمدتاً از شبه‌نظامیان محلی تشکیل شده بود و رهبری و آموزش ضعیفی داشت. در یک نبرد تمام عیار، نیروهای اسپانیایی احتمالاً پیروز می‌شدند و الیزابت اول را سرنگون می‌کردند.

پادشاهی انگلستان بخشی از امپراتوری اسپانیا می‌شد. فیلیپ دوم قصد نداشت مستقیماً بر آن حکومت کند، بلکه قصد داشت یک کاتولیک را بر تخت بنشاند. فیلیپ می‌خواست متحدی داشته باشد که به اسپانیا وابسته باشد. شکست آرمادا از این اتفاق جلوگیری کرد و استقلال انگلستان را تضمین کرد. پیروزی انگلستان به آن اجازه داد تا تا قرن هجدهم به یک قدرت بزرگ جهانی تبدیل شود. [۶]

شکست آرمادا چه تأثیری بر کاتولیک‌ها در انگلستان داشت؟

فیلیپ دوم می‌خواست انگلستان را به آیین کاتولیک بازگرداند. اگر آرمادا موفق می‌شد، به نظر می‌رسد که یک پادشاه یا ملکه کاتولیک بر تخت نشسته و قدرت تأسیس پروتستان را در این کشور سرنگون می‌کرد. دیگر کلیسای انگلستان کلیسای دولتی نبود و بار دیگر کلیسای کاتولیک تنها دین به رسمیت شناخته شده بود.

فیلیپ دوم معتقد بود که یک پادشاه حق دارد وحدت مذهبی را در پادشاهی خود تضمین کند. پادشاه کاتولیک جدید احتمالاً پروتستان‌ها را به همان روشی که ماری اول در دوران سلطنت خود این کار را انجام داده بود، آزار می‌داد. با بازگرداندن کاتولیسیسم، این امر می‌توانست پروتستانیسم را در انگلستان مختل کند.

تا دهه ۱۵۸۰، کلیسای انگلستان از سوی بیشتر مردم انگلستان حمایت می‌شد و آن‌ها در برابر هر تلاشی برای بازگرداندن آیین کاتولیک مقاومت می‌کردند. با این حال، شکست آرمادا به این معنی بود که کلیسای انگلستان اکنون امن‌تر از همیشه بود. به طور فزاینده‌ای، مردم انگلستان خود را به عنوان مردم پروتستان می‌دیدند. آن‌ها پروتستانیسم را به عنوان بخشی جدایی‌ناپذیر از انگلیسی بودن و برای آزادی خود مهم می‌دانستند. بسیاری از مردم انگلستان پس از آرمادا حتی بیشتر ضد کاتولیک شدند. "پاپری" که آن‌ها به کاتولیسیسم اشاره می‌کردند، با خودکامگی، عدم تحمل و برده‌داری همراه بود. این ضدکاتولیسیسم برای سال‌های زیادی جنبه مهمی از زندگی سیاسی انگلستان بود. [۷]

از سوی دیگر، کاتولیک‌های انگلیسی پس از نابودی آرمادا با زندگی دشوارتری در انگلستان روبرو شدند. کاتولیک‌ها، که به عنوان "سرکشان" شناخته می‌شدند، از به رسمیت شناختن کلیسای انگلستان خودداری می‌کردند. آن‌ها تحت فشار رسمی و غیررسمی برای انطباق با دین دولتی و ترک ایمان خود قرار گرفتند. [۸] حتی کاتولیک‌های وفادار انگلیسی نیز مشکوک می‌شدند و در نتیجه، کاتولیک‌های بیشتری به پروتستانیسم گرویدند.

تا پایان سلطنت الیزابت، انگلستان یک ملت پروتستان بود که تنها یک اقلیت کاتولیک کوچک و سرکوب شده داشت. آرمادا نقش مهمی در این روند ایفا کرد. فیلیپ دوم سعی داشت نظم مذهبی را در انگلستان سرنگون کند، اما تلاش او برای حمله فقط آن را تقویت کرد. مردم انگلستان شروع به دیدن خود به عنوان یک ملت برگزیده و در اصطلاحات کتاب مقدس کردند. [۹] انگلیسی‌ها شروع به باور کردند که توسط خدا برای انجام اراده او انتخاب شده‌اند. این حس مأموریت در دهه‌های بعدی بسیار مهم بود و عامل مهمی در رشد قدرت انگلستان، به ویژه در قرن‌های هفدهم و هجدهم بود.

آیا شکست آرمادا انگلستان را به یک قدرت دریایی تبدیل کرد؟

اغلب گفته می‌شود که شکست آرمادا برتری اسپانیا در دریا را پایان داد و ظهور انگلستان به عنوان یک قدرت دریایی جهانی را آغاز کرد. اینطور نبود. سال پس از شکست آرمادا اسپانیایی، پادشاه انگلیسی "آرمادای انگلیسی" را راه‌اندازی کرد. [۱۰]

این یک حمله دریایی به اسپانیا بود که با تلفات قابل توجه انگلیسی به شدت شکست خورد. مادرید استراتژی خود را تغییر داد و مجموعه‌ای از استحکامات در آمریکایی‌ها ساخته شد که محافظت بیشتری در برابر دزدان دریایی انگلیسی و سایرین فراهم می‌کرد. اسپانیا، پس از شکست آرمادا، خارج از چین قدرتمندترین قدرت دریایی باقی ماند.

با این حال، شکست آرمادا منجر به تغییرات بلندمدتی شد که در ظهور انگلستان به عنوان یک قدرت دریایی بسیار مهم ثابت شد. پس از حمله اسپانیا، این امر شناخته شد که انگلیسی‌ها به یک نیروی دریایی قوی نیاز دارند و دولت‌های انگلیسی متوالی سیاست‌هایی را دنبال کردند که به گسترش نیروی دریایی کمک کرد. انگلستان بر توسعه فناوری‌های جدید و ساخت "حیاط‌های کشتی‌سازی مدرن" [۱۱] تمرکز کرد. این تغییرات زمینه را برای قدرت دریایی انگلستان فراهم کرد.

علاوه بر این، اگر آرمادا اسپانیایی موفق می‌شد، بعید بود که انگلستان بتواند مستعمرات را در آمریکای شمالی تأسیس کند. در اوایل قرن هفدهم، مستعمرات انگلیسی در پلیموت راک و جامزتاون تأسیس شدند. اگر اسپانیا یکی از نامزدهای خود را بر تخت انگلستان قرار می‌داد، این امر ممکن بود هرگز اتفاق نیفتد. شکست آرمادا باعث شد که انگلستان به عنوان یک قدرت دریایی مهم، اگر نه مسلط، ظهور کند و مستعمره‌ساز اصلی آمریکای شمالی باشد. علاوه بر این، شرکت‌های تجاری انگلیسی مانند شرکت هند شرقی در سراسر جهان گسترش یافتند. [۱۲] توانایی دریایی انگلستان مستقیماً منجر به رشد و توسعه امپراتوری بریتانیا شد.

نتیجه‌گیری
شکست آرمادا یک نقطه عطف مهم در تاریخ انگلستان بود. این امر تاج و تخت الیزابت اول را نجات داد و استقلال انگلستان از اسپانیا را تضمین کرد. اسپانیایی‌ها این حمله را یک جنگ مقدس می‌دانستند که قرار بود بدعت پروتستانیسم را در انگلستان خاموش کند. شکست این حمله به این معنی بود که پروتستانیسم بیشتر ریشه دوانده و کمتر با کاتولیسیسم همدلی داشت. در واقع، پس از آرمادا، پروتستانیسم به بخشی از هویت ملی تبدیل شد. انگلیسی بودن به معنای پروتستان بودن و رد کاتولیسیسم بود.

تلاش اسپانیا برای حمله منجر به اتخاذ گفتمان ضد کاتولیک، که به عنوان پاپری شناخته می‌شد، شد و این امر یک عامل مهم در زندگی سیاسی انگلستان برای بیش از دو قرن بود. آرمادا برتری دریایی اسپانیا را پایان نداد، اما منجر به تبدیل شدن انگلستان به یک قدرت دریایی قدرتمند شد. این امر به آن اجازه داد تا در اوایل قرن هفدهم مستعمرات و شرکت‌های تجاری را تأسیس کند و زمینه را برای امپراتوری بریتانیا فراهم کند.

منابع

↑ دفی، ای. استریپینگ آو د آلتارز (کمبریج، انتشارات دانشگاه کمبریج، 2000)، ص. 113
↑ هولمز، ریچارد. همراه آکسفورد با تاریخ نظامی (آکسفورد، انتشارات دانشگاه آکسفورد. 2001)، ص. 214
↑ هولمز، ص. 215
↑ مک‌درموت، جیمز. انگلستان و آرمادای اسپانیایی: اختلاف ضروری. (نیو هاون، سی‌تی: انتشارات دانشگاه ییل، 2005)، ص. 215
↑ تی. پی. کیلفتِر. ایرلند: گورستان آرمادای اسپانیایی (کتاب‌های انویل، 1967)، ص. 167
↑ هولمز، ص. 257
↑ بریجن، سوزان. دنیاهای جدید، دنیاهای گمشده: سلطنت تودورها، 1485–1603. نیویورک، نیویورک: وایکینگ پنگوئن، 2001)، ص. 115
↑ بریجن، ص. 234
↑ کریشان کومار. ساخت هویت ملی انگلیسی (کمبریج، انتشارات دانشگاه کمبریج، 2003)، ص. 45
↑ بریجن، ص. 135
↑ هولمز، ص. 217
↑ هولمز، ص. 256

Admin, Ewhelan and EricLambrecht


اینکه سوال شما بر مبنای یک پیش‌فرض نادرست استوار است، قابل توجه است. ویلیام دوک نورماندی در اکتبر سال ۱۰۶۶ به انگلستان حمله کرد تا آن را برای خود تصاحب کند. تاریخچه‌ی طولانی و پیچیده‌ای پشت ادعای ویلیام بر تخت پادشاهی انگلستان وجود دارد که در مقایسه با آن، داستان بازی تاج و تخت مانند یک نمایش کریسمس به نظر می‌رسد. حمله و اشغال انگلستان توسط او شامل جایگزینی بسیاری از اشراف ساکسون با اشراف نورماندی و متحدانشان بود. او اساساً قصد داشت انگلستان را در دوک‌نشین نورماندی خود ادغام کند، اگرچه در نهایت ورق برگشت و او در انگلستان جذب شد.

پنجصد سال بعد، فیلیپ دوم اسپانیا هیچ قصدی برای تصرف یا الحاق انگلستان نداشت. هدف او از ناوگان‌های متوالی (ناوگان اسپانیایی معروف سال ۱۵۸۸ تنها اولین آن‌ها بود) سرنگونی الیزابت اول و جایگزینی او با یک پادشاه کاتولیک بود، احتمالاً جیمز اسکاتلند، که در واقع پس از مرگ او در سال ۱۶۰۳ به تخت نشست.

ورود تاریخی جیمز به تخت پادشاهی انگلستان مسالمت‌آمیز بود و جابجایی فرهنگی کمی رخ داد. اگر او توسط یک قدرت خارجی از طریق حمله به تخت نشسته بود، احتمالاً بسیاری از لرد‌های پروتستان مقاومت می‌کردند و از دارایی‌های خود محروم، تبعید، فراری یا اعدام می‌شدند و جای آن‌ها لرد‌های اسکاتلندی وفادار به جیمز را می‌گرفتند.

بنابراین، در حالی که حضور اسپانیایی در دربار ممکن بود افزایش یابد، محتمل‌ترین تأثیر فرهنگی یک ناوگان اسپانیایی پیروز در سال ۱۵۸۸ بر انگلستان، اسکاتلندی‌ها بودند - اگر نه در زبان، حداقل در قانون، حکومت و مذهب.


سال‌ها خصومت بین انگلیسی‌ها و اسپانیایی‌ها در نهایت به دستور پادشاه فیلیپ دوم اسپانیا برای گردآوری بزرگ‌ترین ناوگان دریایی دیده شده در اروپا انجامید. این ناوگان که به «آرمادای شکست‌ناپذیر» معروف بود، از ۱۳۰ کشتی و حدود ۲۵۰۰۰ مرد تشکیل شده بود. این ناوگان در اواخر ماه مه سال ۱۵۸۸ از لیسبون، پرتغال، حرکت کرد و امیدوار بود ۳۰۰۰۰ سرباز اسپانیایی را از فلاندرا، بلژیک، بردارد و سپس به سمت سواحل انگلیس حرکت کند تا یک تهاجم زمینی را آغاز کند.

فیلیپ می‌خواست الیزابت اول را خلع کند و یک سلطنت کاتولیک را در انگلیس دوباره برقرار کند. با این حال، تهاجم طبق برنامه پیش نرفت و ناوگان نه به فلاندرا رسید و نه به خاک انگلیس. ترکیبی از رهبری و استراتژی ضعیف، کشتی‌های سریع‌تر انگلیسی و هوای بد، همگی منجر به عقب‌نشینی آرمادا به سواحل اسپانیا شد. وقتی ناوگان در نهایت به اسپانیا بازگشت، تقریباً نیمی از ۱۳۰ کشتی از دست رفته بودند.

پیروزی انگلیسی‌ها به عنوان یکی از بزرگ‌ترین پیروزی‌های نظامی در تاریخ انگلیس، یک نقطه عطف در ظهور این کشور به عنوان یک قدرت جهانی، مورد ستایش قرار گرفته است. شکست آرمادای اسپانیا اوج سلطنت الیزابت اول بود که نه تنها پروتستانتیسم را در این کشور به طور محکم تثبیت کرد، بلکه پایه و اساس سلطه انگلیس بر دریاها را نیز بنا نهاد. این امر به نوبه خود منجر به ظهور امپراتوری بریتانیا شد.

اما اگر تهاجم به نفع اسپانیا پیش می‌رفت چه می‌شد؟ تاریخ انگلیس یا حتی جهان چگونه بود اگر آرمادا شکسته می‌شد؟ بیایید نگاهی بیندازیم...

قبل از اینکه به پیامدهای تاریخی پیروزی اسپانیا بپردازیم، ابتدا بیایید بررسی کنیم که اسپانیا چگونه می‌توانست در تابستان سال ۱۵۸۸ بر انگلیسی‌ها پیروز شود.

جاسوسان الیزابت مدت‌ها بود که در مورد تجمع ناوگان تهاجمی اسپانیا گزارش می‌دادند، بنابراین عنصر غافلگیری برای اسپانیا تا سال ۱۵۸۸ وجود نداشت. سر فرانسیس دریک همچنین یک حمله موفقیت‌آمیز به کادیز در سال ۱۵۸۷ انجام داد که به عنوان "سوزاندن ریش پادشاه اسپانیا" شناخته شد. این حمله چندین کشتی و تدارکات را نابود کرد و گزارش شده است که تاریخ پرتاب آرمادا را یک سال به عقب انداخت. این به انگلیسی‌ها زمان داد تا آمادگی‌های خود را انجام دهند، که شامل ساخت ناوگان خود و ایجاد یک سیستم هشدار اولیه از فانوس‌های دریایی در سراسر ساحل جنوبی می‌شد. وقتی ناوگان اسپانیایی دیده می‌شد، فانوس‌ها روشن می‌شدند و به سرعت این خبر به لندن می‌رسید.

آرمادا شانس بیشتری برای موفقیت داشت اگر پرتاب آن به این اندازه طول نمی‌کشید. یک تاریخ تهاجم زودتر نه تنها باعث می‌شد که انگلیس کمتر آماده باشد، بلکه ناوگان اسپانیایی نیز تحت فرماندهی یکی از بزرگترین رهبران دریایی اسپانیا، آلوارو د بازان، مارکیز سانتا کروز، قرار می‌گرفت. آلوارو د بازان در طول پنجاه سال فعالیت خود هرگز شکست نخورد. با این حال، این دریاسالار باتجربه در فوریه ۱۵۸۸، چند ماه قبل از پرتاب واقعی آرمادا، درگذشت. این امر باعث شد که فیلیپ دوک مدینا را به عنوان فرمانده منصوب کند، مردی که هیچ تجربه دریایی نداشت و به دلیل بسیاری از اشتباهات استراتژیک در طول تهاجم مورد سرزنش قرار گرفت. اگر آرمادا زودتر پرتاب می‌شد، ممکن بود از فرماندهی آلوارو د بازان و همچنین از آمادگی ناکافی انگلیس بهره‌مند شود.

بنابراین، تصور کنید که اسپانیایی‌ها زودتر پرتاب کرده و با موفقیت با ارتش مستقر در فلاندرا متحد شده‌اند. سپس آنها باید با وظیفه پیچیده لجستیکی انتقال سربازان، توپخانه و اسب‌ها از کانال انگلیسی روبرو می‌شدند که نیاز به شانس زیادی از نظر آب و هوا، جزر و مد و دریا داشت. اگر همه چیز طبق برنامه پیش می‌رفت، احتمالاً سربازان اسپانیایی باتجربه و آموزش‌دیده با سهولت نسبی به سمت لندن پیشروی می‌کردند.

در آن زمان، ارتش اسپانیا به عنوان بهترین ارتش در اروپا در نظر گرفته می‌شد در حالی که ارتش انگلیسی به خوبی رهبری، آموزش و تدارکات نداشت. اسپانیایی‌ها همچنین امیدوار بودند که پس از فرود، شورش‌هایی در سراسر کشور رخ دهد زیرا حامیان کاتولیک به دنبال استفاده از فرصت برای سرنگونی رژیم پروتستان بودند.

با این حال، پیروزی اسپانیا در زمین به هیچ وجه قطعی نبود، با توجه به اینکه آنها کسانی بودند که در خاک دشمن می‌جنگیدند. فیلیپ می‌دانست که یک پیروزی قاطع کار سختی است، به همین دلیل امیدوار بود که صرف حضور اسپانیا در خاک انگلیس برای وادار کردن الیزابت به پذیرش شرایطش کافی باشد.

برای این برداشت جایگزین از تاریخ، تصور کنید که سربازان اسپانیایی به لندن رسیده‌اند و ملکه و دربار او را به اسارت گرفته‌اند. یک حاکم کاتولیک و متحد فیلیپ منصوب می‌شد که منجر به خلع الیزابت اول می‌شد. اینکه انگلیس از آنجا به کجا می‌رفت، به دو جهت تاریخی و نظر تقسیم می‌شود.

برخی معتقدند که انگلیس به دلیل قدرت این جنبش در آن زمان، راه خود را به پروتستانتیسم باز می‌گرداند. مردم، خسته از آزار و اذیت‌های پادشاهی‌های کاتولیک قبلی، قیام می‌کردند و برای فیلیپ دشوار می‌شد که کنترل خود را بر این کشور حفظ کند. اسپانیا در حال حاضر درگیر چندین درگیری بود. یک جنگ چریکی طولانی در انگلیس ممکن بود چیزی نباشد که بتواند تحمل کند. اگر اینطور بود، آینده انگلیس ممکن بود خیلی با وضعیت فعلی تفاوت چندانی نداشته باشد.

سپس کسانی هستند که معتقدند تغییر در سلطنت انگلیس در سال ۱۵۸۸ پیامدهای عظیمی برای تاریخ جهان خواهد داشت. از دست دادن رژیم پروتستان، همراه با شکست هرگونه شورش بعدی، به این معنی بود که حمایت انگلیس از شورشیان پروتستان هلندی که برای استقلال می‌جنگیدند، از بین می‌رفت. بدون چنین حمایتی، بعید است که استقلال هلند حاصل شود. بدون هلند، بدون امپراتوری هلند.

حتی بیشتر، با انگلیس که اکنون بخشی از امپراتوری اسپانیا است، احتمالاً امپراتوری بریتانیا آینده‌ای نخواهد داشت. اگرچه اغلب به شکست آرمادا به عنوان لحظه‌ای اعتبار داده می‌شود که انگلیس اقتدار خود را بر دریاهای هفتگانه تثبیت کرد، اما اینطور نیست. با این حال، این امر زمینه و پایه را برای این کشور فراهم کرد تا پتانسیل دریایی خود را تحقق بخشد که به نوبه خود منجر به رشد، توسعه و ظهور امپراتوری بریتانیا در طول قرن‌های آینده شد.

پیروزی آرمادای اسپانیا تقریباً به طور قطع هرگونه جاه‌طلبی دریایی یا امپراتوری که انگلیس و شرکت‌های تجاری آینده آن ممکن بود داشته باشند را نابود می‌کرد. بدون امپراتوری بریتانیا، بدون شرکت هند شرقی، بدون اکتشاف و استعمار امپراتوری. ترکیب دنیای ما امروز به طور چشمگیری متفاوت خواهد بود.

قطعاً مستعمرات سیزده‌گانه در آمریکای شمالی وجود نخواهد داشت. این به اسپانیا فرصت می‌داد تا نفوذ خود را در دنیای جدید به سمت شمال گسترش دهد و به طور قابل توجهی چشم‌انداز ژئوپلیتیکی آمریکای شمالی را تغییر دهد.

در این جدول زمانی تغییر یافته، اسپانیا به ابرقدرت جهانی غالب تبدیل می‌شد و اسپانیایی به پرکاربردترین زبان تبدیل می‌شد، که نشان می‌دهد شکست آرمادای آنها واقعاً یکی از بزرگترین نقاط عطف در تاریخ است.


ناوگان اسپانیا لحظه تعیین‌کننده در دوران سلطنت الیزابت اول بود. شکست اسپانیا، حکمرانی پروتستان‌ها را در انگلستان تضمین کرد و الیزابت را به صحنه جهانی فرستاد.

تاریخچه ناوگان اسپانیا
ناوگان اسپانیا بخشی از یک تهاجم برنامه‌ریزی‌شده به انگلستان توسط فیلیپ دوم، پادشاه اسپانیا بود.

این ناوگان در سال ۱۵۸۸ به آب انداخته شد و با نام «لا فلیسیما آرمادا» یا «موفق‌ترین ناوگان» شناخته می‌شد و تقریباً شامل ۱۵۰ کشتی و ۱۸۰۰۰ مرد بود. در آن زمان، بزرگترین ناوگان دیده شده در اروپا بود و فیلیپ دوم آن را غیرقابل شکست می‌دانست.

چه اتفاقی افتاد؟

[تصویر ۱: پرتره الیزابت اول از ناوگان اسپانیا (© موزه ملی دریانوردی لندن)]

چرا ناوگان اسپانیا رخ داد؟
سال‌ها تفاوت‌های مذهبی و سیاسی منجر به درگیری بین اسپانیای کاتولیک و انگلستان پروتستان شد.

اسپانیا، انگلستان را رقیبی در تجارت و گسترش در «دنیای جدید» آمریکا می‌دانست.

امپراتوری اسپانیا مورد طمع انگلیسی‌ها بود که منجر به درگیری‌های متعدد بین دزدان دریایی و ناوگان‌های خصوصی انگلیسی و کشتی‌های اسپانیایی شد. ملوانان انگلیسی عمداً به کشتی‌های اسپانیایی در سراسر اروپا و اقیانوس اطلس حمله می‌کردند. این شامل به آتش کشیدن بیش از ۲۰ کشتی اسپانیایی توسط سر فرانسیس دریک در بندر کادیز در آوریل ۱۵۸۷ بود.

در همین حال، والتر رالی دو بار - بی‌نتیجه - سعی کرده بود یک مستعمره انگلیسی در آمریکای شمالی ایجاد کند.

با این حال، برنامه‌های تهاجم در سال ۱۵۸۷ تسریع شد.

نقطه عطف پس از اعدام ماری، ملکه اسکاتلند - متحد کاتولیک اسپانیا - رخ داد. کشتن ماری، ملکه اسکاتلند، به دستور الیزابت، آخرین ضربه برای فیلیپ دوم در تنش‌های مذهبی بین دو کشور بود.

تاریخچه سلطنتی در گرینویچ
این کارزار چگونه آغاز شد؟
در سال ۱۵۸۸، فیلیپ دوم قصد داشت با ناو و ارتش خود، مجموعاً حدود ۳۰۰۰۰ مرد، از طریق کانال انگلیسی به سمت بالا حرکت کند تا با نیروهای تحت رهبری دوک پارما در هلند اسپانیا متحد شود. از آنجا آنها به انگلستان حمله می‌کردند، کشور را تحت حکومت کاتولیک قرار می‌دادند و جایگاه اسپانیا را به عنوان ابرقدرت اروپای غربی تثبیت می‌کردند.

به محض اینکه ناوگان اسپانیا در سواحل انگلستان دیده شد، مشعل‌ها روشن می‌شدند و لندن و الیزابت را از تهاجم قریب الوقوع آگاه می‌کردند.

طبق افسانه، به فرانسیس دریک در حین بازی بولینگ در پلیموت هو از مشاهده ناوگان اسپانیا خبر داده شد. گفته می‌شود او پاسخ داد که «هنوز وقت زیادی برای تمام کردن بازی و شکست دادن اسپانیایی‌ها وجود دارد» - اما مدرک معتبری برای این موضوع وجود ندارد.

[تصویر ۲: دریک در حال بازی بولینگ در پلیموت هو، در حالی که ناوگان اسپانیا دیده می‌شود (PAJ2845، © NMM)]

کشتی‌های انگلیسی بلندتر، پایین‌تر و سریع‌تر از رقبای اسپانیایی خود بودند. عرشه‌ها در جلو و عقب پایین آورده شده بودند تا ثبات بیشتری ایجاد شود و این بدان معنا بود که می‌توان سلاح‌های بیشتری را برای شلیک گلوله‌های مرگبار حمل کرد. این کشتی‌ها همچنین نسبت به کشتی‌های سنگین اسپانیایی مانورپذیرتر بودند.

وقتی ناوگان اسپانیا حمله کرد چه اتفاقی افتاد؟
فرمانده ناوگان اسپانیا دوک مدینا سیدونیا بود. دوک با تردید وارد این کار شده بود، زیرا از توانایی‌های کشتی‌های انگلیسی هراس داشت. با این حال، او امیدوار بود که بتواند به نیروهای دوک پارما در هلند بپیوندد و قبل از تهاجم به انگلستان، لنگرگاه امن و عمیقی برای ناوگان خود پیدا کند. با کمال ناامیدی، این اتفاق نیفتاد.

اسپانیایی‌ها یک شکل هلال دقیق را در طول کانال حفظ کردند که انگلیسی‌ها متوجه شدند شکستن آن بسیار دشوار خواهد بود.

با وجود این، دو کشتی بزرگ اسپانیایی در طول نبردهای اولیه به طور تصادفی از کار افتادند. روساریو با کشتی دیگری برخورد کرد، غیرفعال شد و توسط دریک به اسارت گرفته شد، در حالی که سان سالوادور با تلفات جانی فاجعه‌بار منفجر شد.

دو ناوگان در طول کانال در کنار یکدیگر حرکت کردند و هیچ‌کدام برتری به دست نیاوردند.

چگونه کشتی‌های آتش‌زا انگلیسی به شکست ناوگان اسپانیا کمک کردند؟
در ۲۷ ژوئیه ۱۵۸۸، پس از اینکه ناوگان اسپانیا در نزدیکی کاله لنگر انداخت، انگلیسی‌ها تصمیم گرفتند هشت «کشتی آتش‌زا» بفرستند.

اینها کشتی‌هایی بودند که با مواد قابل اشتعال پر شده بودند، عمداً به آتش کشیده می‌شدند و رها می‌شدند تا به سمت کشتی‌های دشمن شناور شوند.

در نیمه شب، کشتی‌های آتش‌زا به ناوگان اسپانیا نزدیک شدند. اسپانیایی‌ها کابل‌های لنگر خود را برای فرار بریدند، اما در تاریکی بسیاری از کشتی‌ها با یکدیگر برخورد کردند. اگرچه هیچ یک از کشتی‌های اسپانیایی به آتش کشیده نشدند، اما ناوگان پراکنده و بی‌نظم شد.

[تصویر ۳: پرتاب کشتی‌های آتش‌زا در برابر ناوگان اسپانیا، ۷ اوت ۱۵۸۸ (BHC0263، © NMM)]

صبح روز بعد، در نبرد گراولینز، شدیدترین نبرد کل کارزار ناوگان اسپانیا رخ داد. تا عصر، باد شدید بود و اسپانیایی‌ها انتظار حمله دیگری را در سپیده دم داشتند، اما از آنجایی که هر دو طرف مهمات خود را تمام کرده بودند، هیچ اتفاقی نیفتاد.

بعد از ظهر، باد تغییر کرد و کشتی‌های اسپانیایی به سمت دریای شمال به روی صخره‌های شنی رانده شدند. بدون حمایت از دوک پارما و از دست دادن لنگرگاه خود، هدف اصلی مدینا سیدونیا بازگرداندن بقایای ناوگان به اسپانیا بود.

چرا ناوگان اسپانیا شکست خورد؟
بسیاری از کشتی‌ها در سواحل صخره‌ای اسکاتلند و ایرلند غرق شدند. از ۱۵۰ کشتی که حرکت کردند، تنها ۶۵ به لیسبون بازگشتند. سال بعد، فیلیپ ناوگان کوچکتری متشکل از حدود ۱۰۰ کشتی فرستاد. این نیز در هوای طوفانی در نزدیکی کورنوال گرفتار شد و به اسپانیا بازگردانده شد.

[تصویر ۴: نقشه مسیر ناوگان اسپانیا در اطراف بریتانیا و ایرلند (PBD8529(2)، © NMM)]

تا دوران سلطنت جیمز اول (حاکم اسکاتلند و انگلستان ۱۶۰۳-۱۶۲۵) صلح نهایی بین دو کشور برقرار نشد.

جدول زمانی ناوگان اسپانیا: ۱۵۸۸
۱۲ ژوئیه: ناوگان اسپانیا به حرکت در می‌آید
۱۸ ژوئیه: ناوگان انگلیسی پلیموت را ترک می‌کند اما باد جنوب غربی مانع از رسیدن آنها به اسپانیا می‌شود
۱۹ ژوئیه: ناوگان اسپانیا در نزدیکی Lizard در کورنوال دیده می‌شود، جایی که برای تهیه تدارکات توقف می‌کنند
۲۱ ژوئیه: نیروی دریایی انگلیسی کم‌تعداد شروع به بمباران خط هفت مایلی کشتی‌های اسپانیایی از فاصله ایمن می‌کند و از مزیت سلاح‌های دوربرد برتر خود استفاده می‌کند
۲۲ ژوئیه: ناوگان انگلیسی به دلیل باد مجبور به بازگشت به بندر می‌شود
۲۲-۲۳ ژوئیه: ناوگان اسپانیا توسط ناوگان لرد هوارد از افینگام در طول کانال تعقیب می‌شود. هوارد فرمانده نیروهای انگلیسی بود و فرانسیس دریک فرمانده دوم بود. اسپانیایی‌ها به Portland Bill می‌رسند، جایی که برتری آب و هوایی را به دست می‌آورند، به این معنی که می‌توانند حمله به کشتی‌های انگلیسی در حال تعقیب را برگردانند
۲۷ ژوئیه: ناوگان اسپانیا در نزدیکی کاله لنگر می‌اندازد تا منتظر رسیدن نیروهای خود باشد. انگلیسی‌ها در آن شب کشتی‌های آتش‌زا می‌فرستند
۲۸ ژوئیه: انگلیسی‌ها به ناوگان اسپانیایی در نزدیکی گراولینز حمله می‌کنند
۲۹ ژوئیه: ناوگان اسپانیا به بقیه کشتی‌های گمشده می‌پیوندد
۳۰ ژوئیه: ناوگان اسپانیا در حالت نبرد قرار می‌گیرد
۳۱ ژوئیه: ناوگان اسپانیا سعی می‌کند بچرخد تا دوباره به نیروهای زمینی اسپانیایی بپیوندد. با این حال، بادهای غالب جنوب غربی مانع از انجام این کار می‌شوند
۱ اوت: ناوگان اسپانیا خود را در مقابل Berry Head با ناوگان انگلیسی بسیار عقب‌تر می‌یابد. هوارد مجبور می‌شود منتظر بماند تا کشتی‌هایش به او بپیوندند
۲ اوت: ناوگان اسپانیا در شمال انگلیسی‌ها، در نزدیکی Portland Bill واقع شده است. هر دو ناوگان به سمت شرق می‌چرخند
۶ اوت: هر دو ناوگان دوباره نزدیک می‌شوند اما از هرگونه درگیری اجتناب می‌کنند
۹ اوت: پس از رفع خطر اصلی، الیزابت به صحبت با نیروهای انگلیسی در Tilbury می‌رود
۱۲ اوت: ناوگان‌ها دوباره نزدیک می‌شوند، ناوگان اسپانیا در وضعیت خوبی قرار دارد. با این حال، هنوز هیچ نبردی رخ نمی‌دهد و به کشتی‌های اسپانیایی دستور داده می‌شود به سمت شمال حرکت کنند. هوای طوفانی برای بقیه سفر آنها مشکل‌ساز است
۱ سپتامبر: کشتی بارکا ده آمبورگو در یک طوفان در نزدیکی Fair Isle، اسکاتلند غرق می‌شود
۳ سپتامبر: دوک مدینا سیدونیا، فرمانده ناوگان اسپانیا، پیامی به فیلیپ دوم می‌فرستد که چهار شب طوفان وجود داشته و ۱۷ کشتی ناپدید شده‌اند
۱۲ سپتامبر: کشتی ترینیاد والنسرا در یک طوفان شدید گرفتار می‌شود و در نهایت مجبور می‌شود در نزدیکی Kinnagoe Bay در ایرلند فرود آید
اکتبر: کشتی‌های باقی‌مانده ناوگان اسپانیا موفق به بازگشت به خانه می‌شوند. ایمنی در شمال و بسیاری از جان‌ها نجات یافتند.

تصویر اصلی: کشتی‌های انگلیسی و ناوگان اسپانیا، اوت ۱۵۸۸ (BHC0262، © NMM)


سطح A - تاریخ
Edexcel - تاریخ: Edexcel سطح A انگلستان، 1509-1603
5.1.2
آرمادای اسپانیا، 1588

در سال 1588، فیلیپ دوم 151 کشتی، 7000 ملوان و 34000 سرباز را برای حمله به انگلستان از طریق هلند اعزام کرد. انگلستان در امور اسپانیای هلند دخالت کرده بود و طرح این بود که قبل از حمله به انگلستان، نیروها را از فلاندرا جمع‌آوری کنند.

مه - ژوئیه

آرمادا به رهبری دوک مدینا سیدونیا بود که تجربه کمی در نیروی دریایی داشت.
آرمادا در ماه مه از اسپانیا/پرتغال حرکت کرد، اما به دلیل نامساعد بودن هوا، تا ژوئیه به کانال انگلیسی نرسید.
ناوگان اسپانیایی در ماه ژوئیه به کورنوال رسید. در امتداد ساحل فانوس‌ها روشن شدند و خبر ورود را به لندن فرستادند.
فیلیپ کشتی‌های خود را با سلاح‌های زمینی برای نبردهای پیش رو پر کرده بود.

6 آگوست

ناوگان اسپانیایی چندین روز در ساحل هلند لنگر انداخت و منتظر سربازان بیشتری از دوک پارما بود.
آنها در یک بندر عمیق و محافظت شده لنگر نگرفته بودند و نمی‌توانستند به طور ایمن لنگر بیندازند.
سر فرانسیس دریک به ملوانان انگلیسی دستور داد تا حمله کنند. او صبح روز بعد هشت کشتی آتش‌زا (کشتی‌های در حال سوختن) را به ناوگان اسپانیایی فرستاد.

8 آگوست: نبرد گراولین

انگلیسی‌ها با شلیک از فاصله 100 متری، به بسیاری از کشتی‌های اسپانیایی آسیب رساندند. دوک مدینا سیدونیا، فرمانده ناوگان اسپانیایی، کشتی‌های خود را به سمت خانه برگرداند. تنها 65 کشتی به عقب بازگشتند.
این حمله با یک طوفان همراه شد که آرمادا را از مسیر خارج کرد و به کشتی‌های انگلیسی اجازه داد تا آنها را تعقیب کنند. بسیاری از کشتی‌ها در سواحل اسکاتلند و ایرلند غرق شدند.

نتیجه

ترکیبی از تاکتیک‌های انگلیسی، اشتباهات اسپانیایی و شرایط آب و هوایی به شکست اسپانیا کمک کرد.

تاثیر آرمادای اسپانیا
شکست دادن آرمادای اسپانیا یک پیروزی مهم برای الیزابت بود و قدرت دریایی بریتانیا را ثابت کرد. اما، تهدیدی که اسپانیا ایجاد کرده بود به طور کامل از بین نرفت.

تاثیر بلند مدت

شاید، تاثیر شکست آرمادا حداقل بود. تهدیدی که اسپانیا ایجاد کرده بود خنثی نشد.
جنگ با اسپانیا تا زمان مرگ الیزابت ادامه داشت.

به عنوان مثال، در سال 1596، لرد هاوارد از افینگام و ارل اسکس به کادیز در اسپانیا حمله کردند.

در سال 1596، اسپانیا یک آرمادای دوم را اعزام کرد. این آرمادا مورد طوفان قرار گرفت و به اسپانیا بازگشت.
در سال 1601، یک آرمادا به ایرلند رفت. آنها توسط نیروهای انگلیسی شکست خوردند.

تعهد انگلستان به هلند

به دلیل پیمان نانسوچ، انگلستان هنوز از ادعاهای هلندی برای استقلال از کنترل اسپانیا حمایت می‌کرد.
در سال 1609، هلندی‌ها به خودمختاری دست یافتند.

درگیر شدن انگلستان در فرانسه

در سال 1589، یک هوگوئوت (پروتستان) بر تخت سلطنت فرانسه نشست.
الیزابت می‌خواست به هنری چهارم کمک کند و فرانسه را به عنوان متحدی پروتستان تضمین کند.
در سال 1592، یک نیروی انگلیسی برای حمایت از هنری اعزام شد.
جنگ در فرانسه پس از اینکه هنری چهارم اعلام کرد که اکنون کاتولیک است، به پایان رسید.
در سال 1598، اسپانیا و فرانسه پیمان ورون را امضا کردند.

ارزیابی تاریخی از سیاست خارجی الیزابت

دوران (1986): «در نهایت، اهداف الیزابت محقق شد... عوامل خارجی مهم‌تر بودند، اما سیاست‌های او بدون شک کمک کرد.»
با این حال، جنگ‌ها پرهزینه بودند. الیزابت مجبور شد از مالیات و انحصارها برای به دست آوردن بودجه استفاده کند. این موضوع نامحبوب بود.

پرش به موضوعات دیگر
1 پادشاه و دولت
1.1 پادشاهان تودور
1.2 نقش در حال تغییر پارلمان
1.3 خدمتگزاران اصلی به تاج و تخت
2 تغییرات مذهبی
2.1 پادشاهان تودور و تغییرات مذهبی
2.2 کاتولیسیسم و بقا
2.3 پروتستانتیسم و پیوریتانیسم
3 کنترل دولت و مقاومت مردمی
3.1 کنترل تودور بر کشور
3.2 دولت و فقرا
3.3 مقاومت در برابر حکومت تودور
4 تغییرات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی
4.1 الگوهای تجارت داخلی و خارجی
4.2 ساختار در حال تغییر جامعه
4.3 تغییرات فرهنگی
5 تفسیرهای تاریخی
5.1 اهمیت تهدیدات علیه امنیت ملی
5.2 سیاست دربار
5.3 الیزابت و پارلمان
5.4 نارضایتی اجتماعی در دهه 1590

پتانسیل کامل خود را با آموزش GoStudent باز کنید

آموزش فردی مقرون به صرفه از راحتی خانه شما
معلمان با نیازهای یادگیری خاص شما مطابقت دارند
پوشش 30+ موضوع مدرسه

یک درس آزمایشی رایگان رزرو کنید


حفاظت درجا و خارج ازجا از تنوع زیستی دو رویکرد برای حفاظت از تنوع زیستی هستند. حفاظت درجا عمدتاً بر حفاظت از موجودات در زیستگاه طبیعی خود تمرکز دارد، در حالی که حفاظت خارج ازجا عمدتاً بر حفاظت از موجودات با انتقال آن‌ها به یک زیستگاه محافظتی ایده‌آل تمرکز دارد. هر دو رویکرد حفاظت درجا و خارج ازجا بر حفاظت از یک موجود زنده متمرکز هستند، اما از ابزارهای متفاوتی استفاده می‌کنند.

فهرست مطالب

تنوع زیستی چیست؟
چگونه تنوع زیستی را حفظ کنیم؟
حفاظت درجا از تنوع زیستی چیست؟
حفاظت خارج ازجا از تنوع زیستی چیست؟
نتیجه‌گیری – حفاظت درجا و خارج ازجا از تنوع زیستی
پرسش‌های متداول در مورد حفاظت درجا و خارج ازجا از تنوع زیستی

تنوع زیستی چیست؟
تنوع زیستی به کل تنوعی اشاره دارد که در تمام سطوح سازمان‌دهی زیستی وجود دارد. این واژه توسط ادوارد ویلسون پیشنهاد شد و می‌توان آن را به "زیست" به معنای زندگی و "تنوع" به معنای گوناگونی تقسیم کرد. تخمین زده می‌شود که حدود 1.7 میلیون گونه از موجودات زنده در سیاره زمین وجود داشته باشند، اما این عدد دقیق نیست، زیرا تعداد زیادی از موجودات زنده هنوز کشف نشده‌اند.

حفاظت از تنوع زیستی
تنوع در سطوح ژنتیکی، گونه‌ای و اکوسیستمی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و تلاش‌های حفاظتی در این سطوح انجام می‌شود. سه هدف اصلی حفاظت از تنوع زیستی عبارتند از:

بهترین افزونه‌های VS Code برای توسعه‌دهندگان وب در سال 2024!! GeeksforGeeks

حفظ تنوع گونه‌ای.
پایداری گونه‌ها و اکوسیستم آن‌ها.
حفظ فرایندهای اکولوژیکی ضروری و پشتیبان حیات.

امروزه، ما با سرعتی فزاینده تنوع زیستی را از دست می‌دهیم. دلایل مختلف از دست دادن تنوع زیستی عبارتند از:

از بین رفتن زیستگاه و تکه‌تکه شدن آن
استثمار بیش از حد منابع طبیعی
تهاجم گونه‌های بیگانه/غیربومی
انقراض هم‌زیستی: جایی که انقراض یک گونه منجر به انقراض گونه دیگر می‌شود، زیرا آن‌ها به یکدیگر وابسته هستند؛ به عنوان مثال، هم‌زیستی گیاه-گرده‌افشان

چرا باید تنوع زیستی را حفظ کنیم؟
تنوع زیستی برای بقای بشر حیاتی است. علاوه بر مزایای مستقیم (غذا، الیاف، هیزم، محصولات دارویی و غیره)، ما مزایای غیرمستقیم زیادی از اکوسیستم دریافت می‌کنیم، مانند گرده‌افشانی، کنترل آفات، تعدیل آب و هوا، کنترل سیل، لذت زیبایی‌شناختی و غیره. ما مدیون میلیون‌ها گیاه، حیوان و میکروارگانیسم هستیم که سیاره خود را با آن‌ها به اشتراک می‌گذاریم. بنابراین، وظیفه اخلاقی ما این است که از آن‌ها مراقبت کنیم، از آن‌ها محافظت کنیم و آن‌ها را به نسل‌های آینده در شرایط خوب تحویل دهیم.

چگونه تنوع زیستی را حفظ کنیم؟
دو رویکرد اصلی برای حفظ تنوع زیستی ما وجود دارد: حفاظت درجا و حفاظت خارج ازجا.

حفاظت درجا از تنوع زیستی چیست؟
هنگامی که ما در تمام سطوح سازمان‌دهی زیستی، یعنی کل اکوسیستم، حفاظت و محافظت می‌کنیم، این رویکرد به عنوان حفاظت درجا شناخته می‌شود. در این روش، حفاظت از گونه‌ها در زیستگاه طبیعی خود محافظت می‌شود. به عنوان مثال، برای نجات ببر، کل جنگل را نجات می‌دهیم. مناطق حفاظت‌شده‌ای که حفاظت درجا در آن‌ها انجام می‌شود عبارتند از: پناهگاه حیات وحش، پارک ملی، ذخیره‌گاه زیست‌کره و بیشه‌زارهای مقدس.

*پناهگاه حیات وحش*
پناهگاه حیات وحش یک منطقه حفاظت‌شده است که در آن حیوانات وحشی و پرندگان در زیستگاه طبیعی خود حفظ و محافظت می‌شوند. گرفتن، کشتن و شکار حیوانات اکیداً ممنوع است. با این حال، فعالیت‌های انسانی مانند جمع‌آوری هیزم و غیره تا حدی مجاز است. پناهگاه‌های حیات وحش می‌توانند برای گونه‌های خاص ایجاد شوند - به عنوان مثال، پناهگاه حیات وحش گیر برای حفاظت از شیرها.

*پارک ملی*
پارک ملی کل گیاهان، حیوانات و مناظر منطقه را محافظت می‌کند. کشت زمین، جنگلداری و چرا اکیداً ممنوع است. فعالیت‌های انسانی اکیداً ممنوع است - به عنوان مثال، پارک ملی کوربت.

*ذخیره‌گاه زیست‌کره*
ذخیره‌گاه زیست‌کره یک منطقه حفاظت‌شده بزرگ برای حفاظت از حیات وحش، منابع گیاهی و جانوری و زندگی قبیله‌ای سنتی در منطقه است. این امر به حفاظت و حفظ اکوسیستم طبیعی و فرهنگ منطقه کمک می‌کند. همچنین ممکن است شامل سایر مناطق حفاظت‌شده مانند پناهگاه‌های حیات وحش یا پارک‌های ملی باشد. نمونه ذخیره‌گاه زیست‌کره، ذخیره‌گاه زیست‌کره پاچمارهی شامل پارک ملی ساتپورا و پناهگاه‌های حیات وحش بوری و پاچمارهی است.

*بیشه‌زارهای مقدس*
بیشه‌زارهای مقدس قطعاتی از زمین جنگلی هستند که توسط جامعه‌ای که در اطراف آن‌ها زندگی می‌کند محافظت می‌شوند. جامعه اهمیت مذهبی یا فرهنگی خاصی به زمین جنگلی محافظت‌شده می‌دهد. این امر به حفاظت از بسیاری از گونه‌های گیاهی و جانوری نادر، در معرض خطر و بومی موجود در یک منطقه کمک می‌کند - به عنوان مثال، تپه‌های خاسی و جانتیا در مگالایا.

مزایای حفاظت درجا
*مزایای* رویکرد حفاظت درجا عبارتند از:

گونه‌های حیات وحش در زیستگاه طبیعی خود حفظ می‌شوند. آن‌ها به راحتی با محیط اطراف خود سازگار و وفق می‌یابند.
این امر کل اکوسیستم را حفظ می‌کند، نه فقط یک گونه خاص.
این یک روش اقتصادی و راحت‌تر است.
برای حفظ جمعیت‌های بزرگ یک گونه مفید است
شانس بهبودی بالا است.

معایب حفاظت درجا
*معایب* رویکرد درجا عبارتند از:

شرایطی که بقای موجود زنده را تهدید می‌کنند، همچنان وجود خواهند داشت.
تنوع ژنتیکی منطقه ممکن است از قبل کاهش یافته باشد.
زیستگاه‌های در معرض خطر ممکن است تکه‌تکه شده باشند و بر بقای گونه‌ها تأثیر بگذارند.

حفاظت خارج ازجا از تنوع زیستی چیست؟
در حفاظت خارج ازجا، حیوانات و گیاهان در معرض خطر از زیستگاه طبیعی خود خارج شده و در یک محیط منحصر به فرد و ایده‌آل قرار می‌گیرند که در آن می‌توانند محافظت شوند و مراقبت ویژه‌ای از آن‌ها شود. باغ‌وحش‌ها، باغ‌های گیاه‌شناسی، بانک‌های ژن و نگهداری با استفاده از انجماد (cryopreservation) هدف فوق را برآورده می‌کنند.

*باغ‌وحش*
باغ‌وحش یک مرکز است که در آن حیوانات در محوطه‌هایی نگهداری می‌شوند تا برای نمایش عمومی و اغلب برای اهداف حفاظتی تولید شوند. باغ‌وحش‌ها علاقه عمومی را به درک حیات وحش افزایش می‌دهند و مراکز تفریح و آموزش مانند باغ‌وحش ملی دهلی هستند.

*باغ گیاه‌شناسی*
باغ گیاه‌شناسی باغی است که به طور خاص برای جمع‌آوری، کشت، حفظ و نمایش انواع مختلف گیاهان در نظر گرفته شده است که معمولاً با نام‌های گیاه‌شناسی خود برچسب‌گذاری می‌شوند. آن‌ها هدف تحقیق علمی، حفاظت، نمایش و آموزش مانند باغ گیاه‌شناسی ملی لاکنو را دنبال می‌کنند.

*بانک ژن*
بانک ژن یک مخزن زیستی است که مواد ژنتیکی را حفظ می‌کند. این مجموعه‌ای از دانه‌ها، گیاهان، کشت بافت و غیره از گونه‌های بالقوه ارزشمند است. این امر تنوع ژنتیکی گیاهان و حیوانات وحشی و اهلی را حفظ می‌کند، مانند بانک ژن ملی حیوانات کارنال.

*نگهداری با استفاده از انجماد (Cryopreservation)*
نگهداری با استفاده از انجماد فرآیند طولانی‌مدت نگهداری سلول‌های زنده، بافت‌ها و سایر نمونه‌های زیستی منجمد در دماهای زیر صفر برای ذخیره‌سازی و حفظ است. نمونه معمولاً در دمای -196 درجه سانتی‌گراد نگهداری می‌شود. این امر مواد زیستی را حفظ می‌کند و یکپارچگی ژنتیکی مواد ذخیره می‌شود، مانند نمونه‌های موجود در IARI، دهلی نو.

مزایای حفاظت خارج ازجا
*مزایای* حفاظت خارج ازجا عبارتند از:

این امر گونه‌های در معرض خطر را از تهدیدات خارجی مانند شکار و دزدی محافظت می‌کند.
برنامه‌های پرورش انتخابی می‌توانند اجرا شوند.
این یک رویکرد متمرکز است، زیرا می‌توان سلامت حیوانات فردی را نظارت کرد.
تنوع ژنتیکی جمعیت حفظ می‌شود
این امر برای تحقیق و آموزش عمومی ارزشمند است.
این امر پتانسیل دارد تا موجودات را دوباره به زیستگاه طبیعی خود بازگرداند.

معایب حفاظت خارج ازجا
*معایب* رویکرد فوق عبارتند از:

فرد خارج از زیستگاه طبیعی خود زندگی می‌کند.
حیوانات ممکن است با محیط جدید سازگار نشوند.
جمعیت‌های حیوانات اسیر تنوع ژنتیکی محدودی دارند.
نگهداری آن پرهزینه است.
حیوانات ممکن است پس از بازگشت به طبیعت زنده نمانند.

نتیجه‌گیری – حفاظت درجا و خارج ازجا از تنوع زیستی
در نتیجه، حفاظت درجا و خارج ازجا دو رویکرد حیاتی برای حفظ تنوع زیستی هستند. در حالی که حفاظت درجا بر حفاظت از موجودات در زیستگاه‌های طبیعی خود تمرکز دارد، حفاظت خارج ازجا شامل حفظ آن‌ها در محیط‌های کنترل‌شده است. هر دو روش با استفاده از ابزارهای مختلف، هدف حفاظت از گونه‌ها را دنبال می‌کنند و بر اهمیت استفاده از استراتژی‌های متنوع برای تضمین بقای اکوسیستم‌ها و گونه‌های متنوع زمین تأکید می‌کنند.

*همچنین بخوانید:*

حفاظت از تنوع زیستی
5 تهدید اصلی برای تنوع زیستی
الگوهای تنوع زیستی
نقاط داغ تنوع زیستی
راه حل‌های CBSE برای کلاس 12 زیست‌شناسی فصل 13 تنوع زیستی و حفاظت

پرسش‌های متداول در مورد حفاظت درجا و خارج ازجا از تنوع زیستی
حفاظت درجا و خارج ازجا از تنوع زیستی چیست؟

حفاظت درجا از موجودات در زیستگاه‌های طبیعی خود، مانند جنگل‌های سوندرابانس و گیر، محافظت می‌کند. حفاظت خارج ازجا از موجودات یا اطلاعات ژنتیکی آن‌ها خارج از محیط‌های طبیعی، همانطور که در بانک‌های بذر و برنامه‌های پرورش در اسارت دیده می‌شود، محافظت می‌کند.

روش‌های حفاظت درجا چیست؟

روش‌های حفاظت درجا عبارتند از: پناهگاه حیات وحش، پارک ملی، ذخیره‌گاه زیست‌کره و بیشه‌زارهای مقدس.

روش‌های حفاظت خارج ازجا چیست؟

روش‌های حفاظت خارج ازجا عبارتند از: باغ‌وحش، باغ گیاه‌شناسی، بانک ژن و نگهداری با استفاده از انجماد (Cryopreservation).

تفاوت بین حفاظت درجا و خارج ازجا چیست؟

تفاوت در نحوه حفاظت است، یعنی درجا به معنای در محل یا زیستگاه طبیعی است، در حالی که خارج ازجا به معنای در محل خارجی یا یک محیط مصنوعی یا محفظه محافظتی است.

حفاظت درجا و خارج ازجا به چه نام دیگری نیز شناخته می‌شوند؟

حفاظت درجا به عنوان حفاظت "در محل" نیز شناخته می‌شود و حفاظت خارج ازجا به عنوان حفاظت "خارج از محل" نیز شناخته می‌شود.

*در مورد حفاظت درجا و خارج ازجا کلاس 12 یادداشتی بنویسید؟*

حفاظت درجا شامل حفاظت از گونه‌ها در زیستگاه‌های طبیعی خود است، در حالی که حفاظت خارج ازجا شامل انتقال گونه‌ها به محیط‌های کنترل‌شده است.

*حفاظت درجا و خارج ازجا از تنوع زیستی با مثال‌ها چیست؟*

حفاظت درجا تنوع زیستی را در جایی که به طور طبیعی رخ می‌دهد، مانند پارک‌های ملی، حفظ می‌کند، در حالی که حفاظت خارج ازجا شامل باغ‌وحش‌ها و باغ‌های گیاه‌شناسی است.

*منظور از خارج ازجا چیست؟*

حفاظت خارج ازجا به فعالیت‌های حفاظتی گفته می‌شود که خارج از زیستگاه طبیعی گونه انجام می‌شود.

*مثال‌هایی از حفاظت درجا و خارج ازجا در هند چیست؟*

در هند، مثال‌هایی از حفاظت درجا شامل جنگل‌های سوندرابانس و گیر است، در حالی که مثال‌هایی از حفاظت خارج ازجا شامل پارک ملی ناندانکانان است.

*مثال‌هایی از حفاظت خارج ازجا چیست؟*

مثال‌هایی از حفاظت خارج ازجا شامل بانک‌های بذر، برنامه‌های پرورش در اسارت و باغ‌های گیاه‌شناسی است.

نظرات خود را در نظرات به اشتراک بگذارید
لطفاً برای نظر دادن وارد شوید...


آخرین تاریخ به‌روزرسانی: ۲۳ می ۲۰۲۴
•
تعداد کل بازدیدها: ۳۳۷.۴ هزار
•
بازدیدهای امروز: ۹.۳۷ هزار
پاسخ
تایید شده
نکته: حفاظت درجا به معنای حفظ تمام گونه‌های زنده، به ویژه تمام گونه‌های وحشی و در معرض خطر، در زیستگاه‌ها و محیط طبیعی خود است. حفاظت خارج از جا به معنای حفظ تمام گونه‌های زنده در زیستگاه‌های ساخته دست بشر / هنری است که شبیه به زیستگاه‌های طبیعی آنها است.
پاسخ کامل:
حفاظت درجا حفاظت خارج از جا
این یک حفاظت در محل است. این یک حفاظت خارج از محل است.
شامل زیستگاه‌های طبیعی موجودات زنده است. شامل زیستگاه‌های ساخته دست بشر است.
برای حیواناتی که به وفور یافت می‌شوند مناسب است. برای حیواناتی که به وفور یافت نمی‌شوند مناسب است.
در صورت کاهش سریع تعداد یک گونه، به دلیل هر عاملی، مناسب نیست. در صورت کاهش سریع تعداد یک گونه، به دلیل هر عاملی، بهترین گزینه است.
می‌تواند برای حفاظت از حیات وحش و دام استفاده شود. می‌توان برای حفاظت از محصولات کشاورزی و بستگان وحشی آنها استفاده کرد.
تعیین، مدیریت و پایش گونه‌های هدف در این امر دخیل است. نمونه‌برداری، ذخیره‌سازی و انتقال گونه‌های هدف از زیستگاه‌های طبیعی به زیستگاه‌های ساخته دست بشر در این امر دخیل است.
به حفظ فرآیندهای تکاملی و سازگاری در حال انجام به طور طبیعی در زیستگاه‌های طبیعی همه گونه‌ها کمک می‌کند. حیوانات را از فرآیندهای تکاملی و سازگاری در حال انجام به طور طبیعی جدا می‌کند.
مثال – پارک‌های ملی، پناهگاه‌های حیات وحش، ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره. مثال – باغ‌وحش‌ها، بانک‌های DNA نگهداری با انجماد، آکواریوم‌ها، باغ‌های گیاه‌شناسی.
توجه: اصطلاح تنوع زیستی معمولاً به فرآیند اندازه‌گیری تغییرات در تمام سطوح، یعنی در سطح ژنتیکی، گونه‌ای و اکوسیستمی اشاره دارد. حفاظت درجا در برابر شکارچیان از گونه‌های در معرض خطر محافظت می‌کند. حفاظت خارج از جا در برابر تمام عوامل مضر محافظت می‌کند. هر دو نوع حفاظت به روش خود منحصر به فرد و مهم هستند.


تنوع زیستی دارای جانوران و گیاهان غنی و متنوع و زیبایی طبیعی منحصربه‌فرد در اکوسیستم‌های مختلف خود است. حفظ گونه‌ها و اکوسیستم‌ها سنگ بنای توسعه پایدار است. بنابراین، حفاظت و مدیریت کارآمد گونه‌های وحشی و محیط زیست آن‌ها هدف اصلی حفاظت است. این حفاظت معمولاً به دو روش انجام می‌شود. ما هر دو روش حفاظت و تفاوت‌های اصلی بین آن‌ها را به تفصیل مورد بحث قرار داده‌ایم.

همچنین بخوانید: ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره در هند | نقاط داغ تنوع زیستی در جهان

حفاظت درجا چیست؟

حفاظت درجا یکی از روش‌های حفاظت از منابع ژنتیکی در جمعیت‌های طبیعی گونه‌های گیاهی یا جانوری است. به عبارت دیگر، مجموعه‌ای از تکنیک‌های حفاظتی است که شامل تعیین، مدیریت و پایش تنوع زیستی در همان منطقه‌ای است که در آن یافت می‌شود.

حفاظت خارج ازجا چیست؟

حفاظت خارج ازجا به انتقال گونه‌های در معرض خطر یا کمیاب از زیستگاه‌های طبیعی خود به مناطق حفاظت‌شده مجهز به حفاظت و نگهداری از آن‌ها گفته می‌شود.

اهداف حفاظت

حفاظت به معنای استفاده سنجیده از منابع طبیعی، جلوگیری از هدر رفتن و تخریب آن‌ها است. دو هدف مهم حفاظت که در زیر به آن‌ها اشاره شده است:

1. حفظ کیفیت و خلوص محیط زیست.
2. ایجاد یک چرخه متوازن از برداشت و تجدید به طوری که تأمین مداوم منابع طبیعی تضمین شود.

مناطق زیست‌جغرافیایی و استان‌های زیست‌جغرافیایی هند

تفاوت بین حفاظت درجا و خارج ازجا

حفاظت درجا حفاظت خارج ازجا به معنای حفاظت از تنوع زیستی در زیستگاه‌های طبیعی خود است. به معنای حفاظت از تنوع زیستی خارج از مناطق طبیعی است. مناطق حفاظت‌شده، پناهگاه‌ها و پارک‌های ملی هستند. شرایط مصنوعی ایجاد می‌شود تا زیستگاه آن‌ها تقریباً شبیه یک زیستگاه طبیعی باشد. هدف آن، توانمندسازی تنوع زیستی برای حفظ خود در چارچوب اکوسیستم است. شامل حفظ تنوع ژنتیکی (حفاظت ژنتیکی) دور از مکان اصلی آن است. ایجاد یک شبکه از مناطق حفاظت‌شده با شیوه‌های مدیریتی مناسب، راهروهایی برای اتصال قطعات و احیای زیستگاه‌های تخریب‌شده در داخل و خارج. ایجاد باغ‌های گیاه‌شناسی و جانورشناسی، ایستگاه‌های حفاظت، بانک‌های ژرم‌پلاسم، گرده، بذر، نشا، کشت بافت، ژن و DNA و غیره. شامل کاهش فشار بیوتیک و توانبخشی است. گونه‌های در معرض خطر را شناسایی و توانبخشی می‌کند؛ برنامه‌های افزایش، بازگرداندن یا معرفی راه‌اندازی می‌کند. به تکثیر گونه‌ها از طریق فرآیند تکامل و سازگاری کمک می‌کند. این روش احتمال موفقیت تولیدمثلی گونه‌های در معرض خطر را افزایش می‌دهد. به دلیل وسعت زیستگاه، تحرک بیشتری را برای گونه‌های جانوری فراهم می‌کند. به دلیل وسعت کم زیستگاه، تحرک کمتری را برای موجودات زنده فراهم می‌کند. مثال - پارک‌های ملی، ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره، پارک‌ها، پناهگاه‌ها. مثال - باغ‌وحش، آکواریوم، بانک‌های بذر، باغ‌های گیاه‌شناسی و غیره.

بنابراین، می‌توان گفت که هم حفاظت درجا و هم حفاظت خارج ازجا روش‌های حفاظت هستند. تفاوت اساسی بین حفاظت درجا و خارج ازجا در محل زیستگاه است که فرآیند در آن انجام می‌شود.

چرخه‌های بیوژئوشیمیایی چیست؟


حفاظت درجا به معنای حفاظت از اکوسیستم‌ها و زیستگاه‌های طبیعی و حفظ و بازیابی جمعیت‌های پایدار گونه‌ها در محیط طبیعی خود است و در مورد گونه‌های اهلی یا کشت‌شده، در محیطی که ویژگی‌های متمایز خود را در آنجا توسعه داده‌اند، می‌باشد.
از: دانشنامه تنوع زیستی (ویرایش دوم)، 2013
فصل‌ها و مقالات
شما ممکن است این فصل‌ها و مقالات را مرتبط با این موضوع بیابید.
خارج ازجا، حفاظت درجا
نایجل ماکستد، در دانشنامه تنوع زیستی، 2001
V.F. استراتژی‌های حفاظت
دو استراتژی اساسی حفاظت وجود دارد که هر کدام از تکنیک‌های مختلفی تشکیل شده‌اند و یک متخصص حفاظت می‌تواند پس از شناسایی تنوع ژنتیکی، از آن‌ها برای حفظ آن استفاده کند. این دو استراتژی حفاظت خارج ازجا و حفاظت درجا هستند. ماده 2 کنوانسیون تنوع زیستی (CBD، 1992) تعریفی از این دسته‌ها ارائه می‌دهد:

حفاظت خارج ازجا به معنای حفاظت از اجزای تنوع زیستی خارج از زیستگاه‌های طبیعی آن‌ها است.
حفاظت درجا به معنای حفاظت از اکوسیستم‌ها و زیستگاه‌های طبیعی و حفظ و بازیابی جمعیت‌های پایدار گونه‌ها در محیط طبیعی خود است و در مورد گونه‌های اهلی یا کشت‌شده، در محیطی که ویژگی‌های متمایز خود را در آنجا توسعه داده‌اند، می‌باشد.

تفاوت اساسی بین این دو استراتژی آشکار است: حفاظت خارج ازجا شامل نمونه‌برداری، انتقال و ذخیره تاکسون‌های هدف از منطقه هدف است، در حالی که حفاظت درجا شامل تعیین، مدیریت و پایش تاکسون‌های هدف در محل حضور آن‌ها است. به دلیل این تفاوت اساسی، همپوشانی کمی بین این دو استراتژی وجود دارد. این دو استراتژی اساسی ممکن است به تکنیک‌های خاص زیر تقسیم شوند که در بخش‌های V,G و V,H مورد بحث قرار می‌گیرند:
خارج ازجا
ذخیره بذر/جنین
ذخیره در شرایط آزمایشگاهی (in vitro)
ذخیره اسپرم/تخمک/گرده/DNA
بانک ژن میدانی/پارک‌های دام
باغ گیاه‌شناسی/باغ وحش
درجا
ذخیره ژنتیکی در مزرعه
خواندن فصل کامل
URL:
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/B0122268652001152
اصول مدیریت مناطق حفاظت‌شده
S.S. آجایی، در حفاظت از حیات وحش در آفریقا، 2019
اصول حفاظت درجا و خارج ازجا از تنوع زیستی
حفاظت درجا، حفاظت در محل از منابع ژنتیکی در جمعیت‌های طبیعی گیاهان یا گونه‌های جانوری مانند منابع ژنتیکی جنگل است، در جمعیت‌های طبیعی گونه‌های درخت و جانور. فرآیند حفاظت از یک گونه گیاهی یا جانوری در معرض خطر در زیستگاه طبیعی آن معمولاً به عنوان حفاظت درجا شناخته می‌شود. از سوی دیگر، حفاظت خارج ازجا، جابجایی گونه‌های در معرض خطر یا کمیاب از زیستگاه‌های طبیعی خود به مناطق حفاظت‌شده مجهز به حفاظت و نگهداری آن‌ها است. این یک استراتژی جایگزین ضروری است زمانی که حفاظت درجا کافی نباشد.
این فصل به تعاریف و اصول حفاظت می‌پردازد که دانشجویان مدیریت حیات وحش، جنگلداری، علوم زیستی و کشاورزی و سازمان‌های دولتی و غیردولتی باید بدانند و به عنوان ابزاری برای توسعه پایدار مناطق حفاظت‌شده در آفریقا داشته باشند.
خواندن فصل کامل
URL:
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/B9780128169629000090
تنوع زیستی و حفاظت | حفظ ژرم‌پلاسم
B.V. فورد-لوید، در دانشنامه علوم گیاهی کاربردی، 2003
حفاظت درجا
حفاظت درجا شامل حفظ تنوع ژنتیکی تشکیل‌دهنده PGRFA در مکانی است که به طور طبیعی با آن مواجه می‌شود، چه در طبیعت و چه در یک مزرعه سنتی یا وضعیت اهلی. در حالی که ذخایر طبیعی یا پارک‌های ملی موجود برای هدف حفاظت درجا طراحی شده‌اند، این معمولاً برای گونه‌های جانوری، زیستگاه‌ها یا اکوسیستم‌ها و نه گونه‌های PGRFA خاص هدف قرار می‌گیرد. تعداد کمی از آن‌ها هدف اصلی خود را حفاظت از گونه‌های گیاهی، چه رسد به منابع ژنتیکی گیاهی، قرار داده‌اند. علاوه بر این، مواد حفظ‌شده بلافاصله در دسترس بهره‌برداری نیستند و در واقع نمی‌توان تضمین کرد که "طول عمر" ژرم‌پلاسم حفظ‌شده چقدر باشد. با این حال، آگاهی از اهمیت حفاظت درجا به دلایل متعددی (جدول 5) در حال افزایش است و به عنوان یک جزء مهم از "استراتژی‌های حفاظتی مکمل" در نظر گرفته می‌شود.
جدول 5. برخی از عوامل ترویج‌دهنده استفاده از حفاظت درجا
• افزایش آگاهی عمومی از حفاظت ناشی از جنبش زیست‌محیطی
• اهمیت فزاینده گونه‌های وحشی به عنوان منبع ژن برای بهبود محصول
• غیرعملی بودن حفظ تمام ژن‌های PGRFA خارج ازجا
• نیاز PGRFA برای ادامه انطباق و تکامل در شرایط محیطی در حال تغییر
• افزایش شناخت کشورها از اینکه تنوع گیاهی دارای کاربرد سیاسی، اجتماعی و اقتصادی است
خواندن فصل کامل
URL:
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/B0122270509001939
ژنتیک پرورش و بیوتکنولوژی
C.A. آفورد، در دانشنامه علوم گیاهی کاربردی (ویرایش دوم)، 2017
حفاظت درجا
حفاظت درجا شامل حفظ تنوع ژنتیکی تشکیل‌دهنده PGRFA در مکانی است که به طور طبیعی با آن مواجه می‌شود، چه در طبیعت و چه در سیستم‌های کشاورزی سنتی. در حالی که ذخایر طبیعی یا پارک‌های ملی موجود برای هدف حفاظت درجا طراحی شده‌اند، این معمولاً برای گونه‌های جانوری، زیستگاه‌ها یا اکوسیستم‌ها و نه PGRFA خاص هدف قرار می‌گیرد. تعداد کمی از آن‌ها هدف اصلی خود را حفاظت از گونه‌های گیاهی، چه رسد به منابع ژنتیکی گیاهی، قرار داده‌اند. علاوه بر این، مواد حفظ‌شده بلافاصله در دسترس بهره‌برداری نیستند و در واقع نمی‌توان تضمین کرد که "طول عمر" ژرم‌پلاسم حفظ‌شده چقدر باشد. با این حال، آگاهی از اهمیت حفاظت درجا به دلایل متعددی (جدول 5) در حال افزایش است و به عنوان یک جزء مهم از "استراتژی‌های حفاظتی مکمل" در نظر گرفته می‌شود.
جدول 5. برخی از عوامل ترویج‌دهنده استفاده از حفاظت درجا
• افزایش آگاهی عمومی از حفاظت ناشی از جنبش زیست‌محیطی
• اهمیت فزاینده گونه‌های وحشی به عنوان منبع ژن برای بهبود محصول
• غیرعملی بودن حفظ تمام منابع ژنتیکی گیاهی برای کشاورزی (PGRFA) خارج ازجا
• نیاز PGRFA برای ادامه انطباق و تکامل در شرایط محیطی در حال تغییر
• افزایش شناخت کشورها از اینکه تنوع گیاهی دارای کاربرد سیاسی، اجتماعی و اقتصادی است
خواندن فصل کامل
URL:
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/B9780123948076000460
منابع ژنتیکی: جمع‌آوری، حفاظت، شناسایی و نگهداری
Nikhil Malhotra، ... Rahul Chandora، در عدس، 2019
3.3.1 حفاظت درجا
حفاظت درجا به معنای حفاظت از یک گونه در زیستگاه طبیعی خود و حفظ و بازیابی جمعیت‌های پایدار گونه‌ها در محل اصلی خود است. این ماده را در محل اصلی خود حفظ می‌کند، جایی که یافت شده است، و فرآیند طبیعی تکامل را حفظ می‌کند که در مورد حفاظت خارج ازجا امکان‌پذیر نیست. ترکیه ظاهراً اولین کشوری است که یک برنامه ملی برای حفاظت درجا از تنوع ژنتیکی (Kaya et al., 1997) تهیه کرده است. تنوع ژنتیکی بستگان وحشی عدس در مناطق ترکیه و سوریه غنی است. توزیع هر چهار تاکسون وحشی از جنس Lens در منطقه اژه و جنوب غربی همپوشانی دارد (Ferguson et al., 1996). علاوه بر این، یک منطقه مهم برای هدف قرار دادن حفاظت درجا شامل غرب ترکیه برای L. nigricans؛ شمال غربی سوریه، جنوب شرقی ترکیه، جنوب سوریه و اردن برای L. culinaris ssp. orientalis؛ منطقه ساحلی مرزی بین ترکیه و سوریه که در امتداد ساحل سوریه گسترش یافته است برای L. ervoides؛ و جنوب سوریه برای L. culinaris ssp. odemensis (Ferguson and Robertson, 1996). اما، متأسفانه، بسیاری از مناطق ترکیه و سایر کشورهای مدیترانه‌ای با از دست دادن تنوع ژنتیکی ارزشمند (Solh and Erskine, 1981) روبرو هستند. با این حال، L. culinaris ssp. odemensis و L. ervoides گونه‌های عدس وحشی هستند که بیشتر در معرض خطر از دست دادن آلل‌ها قرار دارند (Ferguson et al., 1996). وضعیت دقیق حفاظت درجا از ژرم‌پلاسم متنوع به خوبی مستند نشده است (Furman et al., 2009). بذر از هر تاکسون جمع‌آوری شده و در مطالعات بیشتر برای تعیین تنوع در جمعیت استفاده شده است، که به ایجاد پتانسیل حفاظت درجا برای گونه‌های وحشی Lens کمک می‌کند (Ferguson and Robertson, 1996).
خواندن فصل کامل
URL:
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/B9780128135228000030
جو
Lakshmi Kant، ... Banisetti Kalyana Babu، در منابع ژنتیکی و ژنومی برای بهبود غلات، 2016
3.7.2 حفاظت درجا
حفاظت درجا مکمل حفاظت خارج ازجا است. این یک حالت پویا از حفاظت ژرم‌پلاسم در مقایسه با ماهیت ایستا حفاظت خارج ازجا است. این به جو اجازه می‌دهد تا با اجازه انتخاب طبیعی بر روی آن، به طور مداوم تکامل یابد. امروزه حفاظت درجا توجه و تلاش زیادی را به خود جلب کرده است و تلاش‌هایی برای حفظ منابع ژنتیکی در محیط طبیعی خود انجام می‌شود. این برای حفظ گونه‌هایی که حفظ آن‌ها در شرایط خارج ازجا دشوار است، به ویژه بستگان وحشی محصول، مهم است. با توسعه روش‌های بیوتکنولوژیکی جدید، بستگان وحشی محصول به طور فزاینده‌ای در برنامه‌های بهبود ژنتیکی محصول مهم می‌شوند. تخمین زده می‌شود که 50000-60000 گونه CWR در سراسر جهان وجود دارد، از این تعداد 700 از اولویت بالایی برخوردار هستند، زیرا این گونه‌ها ژن‌های اولیه و ثانویه از مهم‌ترین محصولات غذایی جهان و جو را تشکیل می‌دهند.
حفاظت درجا اغلب در مناطق حفاظت‌شده یا زیستگاه‌ها به جای حفاظت خارج ازجا انجام می‌شود. گزارش دوم در مورد وضعیت منابع ژنتیکی گیاهی جهان برای غذا و کشاورزی، 2010، نشان‌دهنده افزایش تعداد مناطق حفاظت‌شده است. ذخیره Erebuni در ارمنستان برای حفظ جمعیت‌های Hordeum spontaneum، H. bulbosum و Hordeum glaucum همراه با بستگان وحشی غلات ایجاد شده است. تحقیقات در غرب آسیا نشان‌دهنده تنوع قابل توجه CWR در مناطق کشت‌شده، به ویژه در حاشیه مزارع و در امتداد جاده‌ها است. CWR نادر جو همراه با گندم، عدس، نخود و باقلا در باغ سیب مدرن Jabal Sweida در جمهوری عرب سوریه گزارش شده است. برای محافظت از CWR، جمهوری عرب سوریه در سال 2007 یک منطقه حفاظت‌شده در Alujat ایجاد کرد و چرا چراگاه‌های دام در منطقه Sweida را ممنوع کرد. علاوه بر این، مکان‌های اولویت‌دار برای حفاظت برای گونه‌های Hordeum در آمریکا شناسایی شده است. شیلی مکان اولویت بالایی برای Hordeum chilense شناسایی شده است که به عنوان یکی از CWRهای با اولویت بالا شناخته می‌شود. برای گونه‌های وحشی Hordeum، یعنی H. vulgare ssp. spontaneum و H. bulbosum، مکان اولویت بالایی برای حفاظت در خاور نزدیک شناسایی شده است.
خواندن فصل کامل
URL:
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/B9780128020005000034
ژنتیک پرورش و بیوتکنولوژی
B.G. موری، در دانشنامه علوم گیاهی کاربردی (ویرایش دوم)، 2017
تکنیک‌های حفاظت درجا
حفاظت درجا شامل حفظ تنوع ژنتیکی تشکیل‌دهنده PGRFA در مکانی است که به طور طبیعی با آن مواجه می‌شود، چه در طبیعت و چه در سیستم‌های کشاورزی سنتی. سه تکنیک اصلی درجا را می‌توان به طور کلی به عنوان ذخیره ژنتیکی، در مزرعه و حفاظت باغچه خانگی تعریف کرد.
حفاظت ذخیره ژنتیکی از گونه‌های وحشی شامل مکان‌یابی، تعیین، مدیریت و پایش تنوع ژنتیکی در یک مکان خاص و طبیعی است. این تکنیک برای بیشتر گونه‌های وحشی مناسب است، زیرا می‌تواند، در صورت حداقل بودن رژیم مدیریتی، نسبتاً ارزان باشد. هنگام برخورد با گیاهان، هدف این است که ذخیره حداقل تعداد افراد را که می‌تواند تنوع ژنتیکی را در داخل گونه حفظ کند، شامل شود. تعداد کم و تنوع ژنتیکی در طول زمان کاهش می‌یابد، تعداد زیاد و منابع ممکن است در مدیریت جمعیت بزرگ هدر رود. تنوع ژنتیکی موجود در جمعیت‌های وحشی گیاهان برای سازگاری تکاملی با محیطی در حال تغییر و در نتیجه بقای گونه ضروری است. بنابراین تنوع ژنتیکی برای حفظ جمعیت‌های پایدار ضروری است. برای ایجاد یک ذخیره ژنتیکی برای یک تاکسون هدف، یا گروهی از تاکسون‌های هدف، باید اندازه جمعیت موثر تخمین زده شود.
ذخایر ژنتیکی برای گونه‌های بذری متعارف (یعنی گونه‌هایی که بذر آن‌ها را می‌توان با ترکیبی از کاهش محتوای رطوبت و نگهداری در دمای پایین برای مدت طولانی حفظ کرد) و گونه‌های بذری غیرمتعارف (یعنی گونه‌هایی که بذر آن‌ها را نمی‌توان برای مدت طولانی ذخیره کرد) مناسب است. ذخایر ژنتیکی همچنین اجازه می‌دهد تا حفاظت از چند تاکسون در یک ذخیره و اجازه می‌دهد تا گونه‌ها به طور مداوم تکامل یابند. با این حال، معایب این است که مواد حفظ‌شده بلافاصله برای بهره‌برداری انسان در دسترس نیستند و اگر رژیم مدیریتی حداقل باشد، ممکن است داده‌های کمی از نظر طبقه‌بندی یا ارزیابی (یعنی اطلاعاتی در مورد عادت و ویژگی‌های گیاهی که برای پرورش مفید هستند) در دسترس باشد. در مورد اخیر، مدیر ذخیره ممکن است حتی از ترکیب گونه‌ای کامل ذخیره‌ای که مدیریت می‌کند، آگاه نباشد.
فرآیند اهلی‌سازی (انتخاب و سازگاری گیاهان وحشی برای استفاده توسط انسان) در طول هزاران سال اتفاق افتاده است و منجر به وجود تعداد زیادی واریته مختلف (گیاهان اهلی) شده است. در مزارع سنتی، گیاهانی که کاشته و برداشت می‌شوند، به طور کلی به عنوان "نژادهای محلی" شناخته می‌شوند. هر فصل کشاورز بخشی از بذر برداشت‌شده را برای کاشت مجدد نگه می‌دارد و بذر ممکن است به صورت محلی بین روستاها مبادله شود. بنابراین، نژاد محلی به خوبی با محیط محلی سازگار شده است و احتمالاً حاوی آلل‌های سازگار با محیط محلی است که ممکن است برای برنامه‌های پرورش خاص مفید باشد.
روش‌های پرورش مدرن تا حد زیادی جایگزین روش‌های سنتی کشاورزی و انتخاب شده‌اند که منجر به از دست دادن بسیاری از نژادهای قدیمی شده است. نیاز به حفظ تنوع موجود هم در بستگان وحشی و هم در واریته‌های قدیمی گونه‌های اهلی برای پاسخگویی به شرایط محیطی در حال تغییر و نیازهای انسان وجود دارد. حفاظت در مزرعه شامل حفظ سیستم‌های سنتی کشت یا کشت، توسط کشاورزان در سیستم‌های کشاورزی سنتی است. مزیت حفاظت در مزرعه این است که تضمین می‌کند که نژادهای قدیمی و گونه‌های وحشی وابسته به کشاورزی سنتی حفظ می‌شوند. با این حال، نژادهای محلی ممکن است کمتر از انواع مدرن خود بازده داشته باشند و ممکن است برای کشاورزان محبوبیت کمتری داشته باشند. بنابراین، ممکن است برای اطمینان از پایداری، به نوعی مشوق، حتی یارانه‌ها، مرتبط با پایش منظم نیاز باشد.
حفاظت باغچه خانگی نوعی از حفاظت در مزرعه است، اما در مقیاس کوچکتر خانوار. این شامل کشت مواد متنوع‌تر در باغچه‌های خانگی، آشپزخانه، حیاط پشتی یا حیاط است و بر کشت محصولات غذایی، گیاهان دارویی، گیاهان دارویی و ادویه‌ها که عمدتاً برای مصرف خانگی رشد می‌کنند، تمرکز دارد. اگرچه اندازه جمعیت فردی احتمالاً کوچک است، اما می‌توان جمعیت کافی برای امنیت ژنتیکی را با تجمیع خانوار‌های همسایه حفظ کرد. باغچه‌های خانگی همچنین اغلب منبع نژادهای قدیمی از دست رفته از سیستم‌های کشاورزی بزرگتر هستند.
شایان ذکر است که نیروهای اقتصادی معاصر تمایل دارند در برابر حفظ نژادهای قدیمی مداخله کنند و بدون شک در حال حاضر در معرض فرسایش ژنتیکی سریع یا حتی انقراض هستند. بنابراین، یک سیستم پشتیبان از حفاظت خارج ازجا ضروری است، همانطور که در بخش بعدی مورد بحث قرار گرفته است.
خواندن فصل کامل
URL:
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/B9780123948076000472
بانک ژن و حفاظت ژنتیکی از منابع آبی
Ajith Kumar Thipramalai Thangappan، ... Kuldeep Kumar Lal، در مرزهای بیوتکنولوژی آبزی‌پروری، 2023
6 استراتژی‌های حفاظت
6.1 حفاظت درجا
در حفاظت درجا، ارگانیسم‌ها یا اکوسیستم در محیط طبیعی خود حفظ می‌شوند. در این روش، ژرم‌پلاسم ماهی در زیستگاه طبیعی خود حفظ می‌شود. این استراتژی حفاظتی به حفظ تنوع گونه در سطح ژن کمک می‌کند و منجر به سازگاری‌های تکاملی می‌شود. در این روش، همراه با گونه هدف، گونه‌های میزبان مرتبط با آن‌ها نیز حفظ می‌شوند [9]، به عنوان مثال، مناطق حفاظت‌شده.
6.2 حفاظت خارج ازجا
در این روش، حیوان هدف خارج از زیستگاه طبیعی خود نگهداری می‌شود. یا ارگانیسم‌ها به صورت زنده نگهداری می‌شوند یا مواد ژنتیکی آن‌ها با روش کریوپرزرویشن حفظ می‌شود.
خواندن فصل کامل
URL:
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/B9780323912402000208
پستانداران، تلاش‌های حفاظتی
E.J. میلنر-گولاند، R. وودروف، در دانشنامه تنوع زیستی، 2001
IV.A.3. تلاش‌های حفاظتی
تا به امروز، اقدامات حفاظتی درجا کمی به طور خاص برای حفاظت از سگ‌های وحشی انجام شده است. این گونه عمدتاً در مناطق حفاظت‌شده بسیار بزرگ (Woodroffe and Ginsberg, 1998) پابرجا مانده است و حفظ این مناطق بالاترین اولویت برای حفاظت سراسری سگ‌های وحشی (Woodroffe et al., 1997) است. با افزایش جمعیت انسانی در آفریقا و تقاضای فزاینده برای زمین، و حذف مناطق حفاظت‌شده، این قطعاً یک توصیه بی‌اهمیت نیست. هر اقدامی که مساحت زمین پیوسته در دسترس سگ‌های وحشی را افزایش دهد، مفید خواهد بود. ایجاد پارک‌های فرامرزی و مناطق حائل و تشویق به استفاده از زمین مانند دامداری بازی در زمین‌های مجاور مناطق حفاظت‌شده همگی به حفاظت از سگ‌های وحشی کمک می‌کنند. مدیریت در سطح منظره این کار را انجام می‌دهد
1. حداکثر کردن اندازه جمعیت سگ‌های وحشی، و مقاوم‌تر کردن آن‌ها در برابر اختلالات مانند شیوع بیماری،
2. اطمینان از حفظ پایه غذایی سگ‌های وحشی، و
3. به حداقل رساندن نسبت بسته‌هایی که در معرض فعالیت انسانی قرار دارند با کاهش نسبت محیط به مساحت مناطق حیات وحش.
تعداد کمی از مناطق حفاظت‌شده آفریقا از 10000 کیلومتر مربع حداقل مورد نیاز برای ارائه حفاظت کافی برای جمعیت‌های سگ‌های وحشی که به اندازه کافی پایدار هستند، فراتر می‌روند. جمعیت‌هایی که در مناطق حفاظت‌شده کوچکتر باقی می‌مانند یا خارج از مناطق حفاظت‌شده، احتمالاً برای به حداقل رساندن مرگ و میر ناشی از آزار و اذیت، به دام افتادن تصادفی، تصادفات جاده‌ای و بیماری، به مدیریت فعال جمعیت نیاز دارند (Woodroffe et al., 1997). چنین اقداماتی نیاز به
1. همکاری با کشاورزان محلی برای ایجاد روش‌های دامداری که به طور موثر از دام در برابر سگ‌های وحشی محافظت می‌کنند، استفاده از یافته‌ها به عنوان مبنایی برای کمپین‌های آموزشی محلی،
2. کاهش به دام افتادن در مناطق حفاظت‌شده از طریق فعالیت‌های ضد شکار فزاینده،
3. محدودیت دقیق ساخت یا بهبود جاده‌ها در داخل و اطراف مناطق حفاظت‌شده، و
4. کنترل رشد جمعیت سگ‌های خانگی در اطراف مناطق حیات وحش برای محدود کردن گسترش بیماری‌های عفونی.
بازگرداندن به عنوان وسیله‌ای برای حفاظت از سگ‌های وحشی پیشنهاد شده است. با این حال، اگرچه سگ‌های وحشی در سراسر مناطق وسیعی از آفریقا، به ویژه در غرب و مرکز آفریقا، از بین رفته‌اند، اما بعید است که بازگرداندن نقشی در بازسازی این مناطق داشته باشد. آزمایش‌ها در جنوب آفریقا نشان داده‌اند که بازگرداندن از نظر فنی امکان‌پذیر است، اما مکان‌های بازگرداندن مناسبی در غرب یا مرکز آفریقا وجود ندارد و تعداد کمی در شرق و جنوب آفریقا وجود دارد. مکان‌های کاندیدا خیلی کوچک هستند، یا به خوبی محافظت نمی‌شوند، یا با مشکلات بیماری کنترل‌نشده مواجه هستند (Woodroffe et al., 1997). علاوه بر این، هیچ سگ وحشی با ژنوتیپ‌های مناسب آفریقای غربی، مرکزی یا شرقی برای انتشار در مناطقی که بازگرداندن مورد نیاز است، وجود ندارد (Woodroffe et al., 1997). برنامه‌هایی برای ایجاد یک "جمعیت فرا-پراکنده" از سگ‌های وحشی در ذخایر کوچک و محصور پراکنده در سراسر منظره قطعه‌قطعه شده آفریقای جنوبی، برای حفظ با جابجایی مکرر حیوانات بین سایت‌ها در حال انجام است. این رویکرد از نظر محلی ارزشمند است اما جمعیتی را ایجاد نخواهد کرد که بدون مدیریت فشرده برای همیشه پایدار بماند. به همین دلیل، حفاظت از جمعیت‌های سگ‌های وحشی باقی‌مانده - و مناظر وسیعی که برای حمایت از آن‌ها مورد نیاز است - در حال حاضر سرمایه‌گذاری بهتری نسبت به هر تلاشی برای بازگرداندن است.
خواندن فصل کامل
URL:
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/B0122268652001814
کاربرد بیوتکنولوژی گیاهی
Saurabh Bhatia، در کاربردهای مدرن بیوتکنولوژی گیاهی در علوم دارویی، 2015
5.3.6.1 حفظ ژرم‌پلاسم [139،140]
5.3.6.1.1 حفاظت درجا
حفاظت در محل به عنوان حفاظت درجا شناخته می‌شود، که به معنای حفاظت از منابع ژنتیکی به شکل جمعیت‌های طبیعی با ایجاد ذخایر زیست‌کره مانند پارک‌های ملی و پناهگاه‌ها است. شیوه‌هایی مانند باغبانی و گلکاری نیز گیاهان را در زیستگاه طبیعی خود حفظ می‌کنند.
5.3.6.1.2 حفاظت خارج ازجا
حفاظت در محل به معنای حفاظت از یک گونه در معرض خطر خارج از زیستگاه طبیعی آن است. در این روش، اطلاعات ژنتیکی گونه‌های گیاهی کشت‌شده و وحشی به صورت کشت‌های in vitro و بذرها حفظ می‌شود که به عنوان بانک‌های ژن برای استفاده طولانی‌مدت ذخیره می‌شوند. این نوع حفاظت یک بانک ژن/DNA، بذر و ژرم‌پلاسم ایجاد می‌کند و یک کتابخانه اطلاعات ژنتیکی (به عنوان مثال، بایگانی باغ‌های مشترک) برای گونه‌های در معرض خطر، بدوی و تجاری ارزشمند تشکیل می‌دهد. همچنین شامل تکنیک‌های خاصی از جمله حفظ (کریوپرزرویشن) و انتقال ژن برای گنجاندن صفات تحمل بیماری، آفات و استرس و احیای محیط زیست گونه‌های گیاهی در معرض خطر است.
منابع ژنتیکی به دلایل مختلفی استفاده می‌شوند، مانند بهبود ژنتیکی، حفظ تنوع زیستی، مطالعات مکانیکی سازگاری، سیستماتیک و طبقه‌بندی، پایش محیط زیست، اپیدمیولوژی و پزشکی قانونی. یکی از استراتژی‌های اصلی پشت حفظ ژرم‌پلاسم، حفظ یکپارچگی بیولوژیکی و ارائه ژرم‌پلاسم با توضیحات ژنتیکی و فنوتایپی معتبر است. بانک‌های ژن به عنوان بانک‌های in vivo و in vitro نشان داده می‌شوند. بانک‌هایی که در آن‌ها منابع ژنتیکی با روش‌های سنتی، به عنوان مثال، بذرها، شاخه‌های رویشی و غیره حفظ می‌شوند، به عنوان بانک‌های ژن in vivo شناخته می‌شوند، در حالی که بانک‌هایی که در آن‌ها منابع ژنتیکی با روش‌های غیرسنتی مانند روش‌های کشت سلول و بافت حفظ می‌شوند، به عنوان بانک‌های ژن in vitro شناخته می‌شوند. هر دو تضمین می‌کنند که ژرم‌پلاسم ارزشمند برای پرورش‌دهنده برای توسعه واریته‌های جدید و بهبودیافته در دسترس باشد.
خواندن فصل کامل
URL:
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/B9780128022214000054