تغییرات آب و هوایی به طور فزاینده‌ای بر هر جنبه‌ای از زندگی انسان تأثیر می‌گذارد. مطالعات اخیر ارتباط نزدیکی با سلامت انسان گزارش می‌دهند و تخمین زده می‌شود که نرخ مرگ و میر جهانی تا سال 2100 به دلیل تغییرات دما 73 نفر به ازای هر 100000 نفر افزایش یابد. در این زمینه، کار حاضر با هدف مطالعه همبستگی بین تغییرات آب و هوایی و سلامت انسان در مقیاس جهانی با استفاده از تکنیک‌های هوش مصنوعی است. با شروع از مطالعات قبلی در مقیاس کوچکتر که تغییرات آب و هوایی را نشان می‌دهند و در عین حال می‌توانند به سلامت انسان مرتبط شوند، چهار عامل انتخاب شدند. سپس چهار علت مرگ و میر که به شدت با محیط زیست و تغییرات آب و هوایی مرتبط هستند، انتخاب شدند. تجزیه و تحلیل‌های مختلفی با استفاده از شبکه‌های عصبی و یادگیری ماشین برای یافتن همبستگی بین مرگ و میر ناشی از بیماری‌های خاص و علل اصلی تغییرات آب و هوایی انجام شد. یافته‌های ما نشان می‌دهد که تغییرات آب و هوایی ناشی از انسان به شدت با سلامت انسان مرتبط است. برخی از بیماری‌ها عمدتاً به عوامل خطر مرتبط هستند در حالی که برخی دیگر برای استخراج همبستگی به تعداد بیشتری از متغیرها نیاز دارند. علاوه بر این، پیش‌بینی قربانیان مرتبط با تغییرات آب و هوایی ارائه شد. سناریوی پیش‌بینی‌شده تأیید می‌کند که یک روند افزایشی غالب در عوامل تغییرات آب و هوایی با افزایش قربانیان مطابقت دارد.
کلمات کلیدی: شرایط محیطی، موارد مرگ و میر، موارد بیماری، شبکه‌های عصبی، هوش مصنوعی، پیش‌بینی
1. مقدمه
تغییرات آب و هوایی موضوعی است که در سال‌های اخیر به طور فزاینده‌ای تکرار می‌شود، از علم گرفته تا سیاست، و توجه افراد بیشتری را به خود جلب می‌کند. اگرچه شواهد علمی از تغییرات آب و هوایی وجود دارد، اما نظرات و رویکردهای متعددی برای مبارزه با آن وجود دارد. بسته آب و هوا و انرژی کمیسیون اروپا در سال 2020 با هدف کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای (در مقایسه با سطوح سال 1990) و نیازهای انرژی از منابع تجدیدپذیر و همچنین بهبود بهره‌وری انرژی تا سال 20 درصد است.
گزارش ارزیابی چهارم [1] شامل تجزیه و تحلیل‌های بخش‌بندی و منطقه‌ای از ادبیات منتشر شده مربوط به تأثیرات تغییرات آب و هوایی بود. این گزارش وزن شواهد پشتیبان‌گیری از نتایج خود را در نظر گرفت و سطوح اطمینان نسبی را نسبت داد.
CMIP5 یکی از رایج‌ترین مدل‌های مورد استفاده در تغییرات آب و هوایی [2] است. ناسا و سایر نهادهایی که تغییرات آب و هوایی را در طول زمان مطالعه می‌کنند از آن استفاده می‌کنند و روش‌های دیگری مانند ModelE2 را برای مدل جوی اضافه کرده‌اند [3]. مدل گردش عمومی جوی ModelE2 (AGCM) دارای وضوح 2.5 درجه طول و 2 درجه عرض جغرافیایی و 40 لایه عمودی است. تقریب هیدرواستاتیک با استفاده از فشار به عنوان مختصات عمودی معرفی شده است، با مختصات سیگما دنبال‌کننده زمین در 23 لایه زیر 150 میلی‌بار. ضخامت لایه بالای سطح فشار به طور افقی یکنواخت تا بالای مدل در 0.1 میلی‌بار است. با شش لایه زیر 825 میلی‌بار و تروپوسفر، با نه لایه بین 251 و 43 میلی‌بار، وضوح عمودی نزدیک مرز پایین بهبود یافته است.
برای آزمایش‌های CMIP5، از سه نوع ModelE2 استفاده شد که با نحوه برخورد با ترکیب جوی و اثرات غیرمستقیم آئروسل (AIE) مشخص می‌شوند. آئروسل‌ها به طور غیرمستقیم شار تابشی را با عمل به عنوان هسته‌های تراکم ابر (CCN) مختل می‌کنند و روشنایی و طول عمر ابرها را تغییر می‌دهند. به طور خاص، آئروسل‌ها اندازه قطره ابر را با توزیع آب متراکم در تعداد بیشتری از محل‌های هسته‌زایی کاهش می‌دهند (‘‘Twomey’’ یا AIE اول) [4] و این قطرات کوچکتر تعداد برخوردها را که برای رشد قطرات به اندازه قابل بارش لازم است، افزایش می‌دهند (‘‘Albrecht’’ یا AIE دوم) [5].
به عنوان مثال، محاسبه اجبار آنی که نشان‌دهنده تفاوت بین CMIP3 و CMIP5 است، دقت بهتر روش جدید (CMIP5) را نشان می‌دهد.
برخی از بیماری‌های متعددی که در سطح جهانی وجود دارند، در گسترش افزایش یافته‌اند و علائم آن‌ها بدتر شده است و این ممکن است به دلیل تغییرات آب و هوایی باشد. طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی، 23 درصد از مرگ و میرها در جهان به علل محیطی نسبت داده می‌شود، یعنی حدود 4 میلیون نفر [1]. مرگ و میر ناشی از محیط زیست را می‌توان به برخی از بیماری‌هایی نسبت داد که تحت تأثیر تغییرات آب و هوایی قرار گرفته‌اند. IPCC در Climate Change 2007: Working Group II: Impacts, Adaptation and Vulnerability، بهترین مدل مورد استفاده تا سال 2007 را برای تخمین و پیش‌بینی اثرات بهداشتی و سناریوی آب و هوایی تعیین کرد [1].
تغییرات آب و هوایی در حال حاضر به بار جهانی بیماری و مرگ و میر زودرس کمک می‌کند (با اطمینان بسیار بالا). انسان‌ها در معرض تغییرات آب و هوایی از طریق الگوهای آب و هوایی در حال تغییر (دما، بارش، افزایش سطح دریا و رویدادهای شدید مکرر) و به طور غیرمستقیم از طریق کیفیت آب، هوا و غذا و تغییرات در اکوسیستم‌ها، کشاورزی، صنعت، سکونتگاه‌ها و اقتصاد قرار دارند. در این مرحله اولیه، اثرات کوچک هستند اما پیش‌بینی می‌شود به تدریج در همه کشورها و مناطق افزایش یابند.
افزایش غلظت CO2 در هوا و افزایش متعاقب دما به محیط زیست، زندگی انسان و سلامت انسان آسیب قابل توجهی وارد می‌کند. تأثیرات آب و هوا و اقلیم بر سلامت انسان قابل توجه و متنوع است. آن‌ها از تهدیدات صریح دماهای شدید و طوفان‌های شدید تا ارتباطاتی که ممکن است کمتر واضح به نظر برسند، متغیر است [7]. به عنوان مثال، آب و هوا و اقلیم بر بقا، توزیع و رفتار حشرات حامل بیماری، به ویژه در مناطق خشک تأثیر می‌گذارد. آب و هوا و اقلیم همچنین می‌توانند بر کیفیت آب و غذا در مناطق خاصی تأثیر بگذارند که پیامدهایی برای سلامت انسان دارد [8]. علاوه بر این، تأثیرات تغییرات آب و هوایی جهانی بر سلامت روان و رفاه قوی است و یک خطر قابل توجه برای انسان‌ها است [9].
یک رویکرد مفید برای درک چگونگی تأثیر تغییرات آب و هوایی بر سلامت، در نظر گرفتن مسیرهای مواجهه خاص و چگونگی منجر شدن آن‌ها به بیماری‌های انسانی است [1]. تعریف مسیرهای مواجهه از کاربرد آن در ارزیابی ریسک شیمیایی اقتباس شده است و مسیرهای کلیدی را که سلامت تحت تأثیر تغییرات آب و هوایی در این زمینه قرار می‌گیرد، توضیح می‌دهد. مسیرهای مواجهه می‌توانند به روش‌های مختلف بر انسان‌ها تأثیر بگذارند، بسته به شرایط و زمان در محل. مواجهات آب و هوایی در معرض تغییرات منفرد یا متعدد و موقعیت جغرافیایی قرار دارند، عواملی که به طور بالقوه بر خطر انسان تأثیر می‌گذارند.
تهدیدات ناشی از تغییرات آب و هوایی می‌تواند به مرور زمان افزایش یابد و منجر به سازگاری طولانی‌مدت و بهبود سلامت شود و به مجموعه پیچیده‌ای از عوامل آسیب‌پذیری مانند اینکه آیا یک فرد در معرض خطر سلامتی قرار دارد یا از بیماری یا سایر اثرات نامطلوب سلامتی ناشی از آن مواجهه رنج می‌برد، بستگی دارد [6]. آسیب‌پذیری تمایل یا پیش‌زمینه برای تحت تأثیر قرار گرفتن نامطلوب توسط اثرات بهداشتی مرتبط با آب و هوا است و شامل سه عنصر است: مواجهه، حساسیت یا آسیب‌پذیری در برابر آسیب و توانایی سازگاری یا مقابله.
مدل‌سازی سلامت انسان نیز دشوار است زیرا اغلب نادرست هستند. پیوند دادن سلامت انسان با آب و هوا بسیار پرزحمت است زیرا متغیرهای زیادی برای در نظر گرفتن وجود دارد، به عنوان مثال رفتار مردم، بیماری‌های ژنتیکی، توجه به معاینات پزشکی و تغییرات منطقه‌ای [10].
مدل‌های مختلفی برای یافتن همبستگی بین سلامت انسان و تغییرات آب و هوایی (به عنوان مثال، آماری، رگرسیون، هوش مصنوعی) وجود دارد، اما این بستگی به این دارد که چه چیزی تجزیه و تحلیل می‌شود و چه مقدار داده در دسترس است. یکی از بهترین مطالعات در مورد سلامت WHO04 است، تنها مطالعه کمی فعلی در مورد تأثیر گرمایش جهانی بر اسهال [11]. با استفاده از مطالعات تجربی از فیجی و پرو [12]، تحقیق WHO04 استنباط کرد که گرمایش 1 درجه سانتیگراد با 5 درصد افزایش اسهال همراه است و خاطرنشان کرد که این احتمالاً یک تخمین محافظه‌کارانه است.
یک طیف گسترده از عدم قطعیت (0-10 درصد در هر 1 درجه سانتیگراد) به ارتباط بین اسهال و دما اضافه شد، اما از تخمین‌های دما از یک مدل آب و هوایی واحد استفاده شد. همانطور که قبلاً ذکر شد، استفاده از مجموعه‌های چند مدلی (مجموعه‌ای از نتایج از چندین مدل) هنگام ارزیابی جنبه‌های فضایی و زمانی پیش‌بینی‌ها و پیش‌بینی‌های آب و هوایی به دلیل مقدار قابل توجه تفاوت بین مدل‌ها در مورد پیش‌بینی‌های منطقه‌ای، یک روش استاندارد است [13،14].
با شروع از داده‌های دما و مدل CMIP3، نویسندگان سناریویی را برای سال‌های آینده محاسبه کردند و فرضیه کردند که دما در سراسر جهان در حال افزایش است. از آنجایی که دما یکی از علل افزایش موارد اسهال است، افزایش متعاقب موارد اسهال را ارزیابی کردند [12].
علاوه بر این، مدل‌هایی که امکان پیش‌بینی یک سناریوی آینده را با استفاده از داده‌ها و همبستگی‌های ذکر شده قبلی فراهم می‌کنند، مرتبط هستند [14]. مطالعات نشان‌دهنده افزایش تخمینی مرگ و میر ناشی از گرمایش در ماه‌های تابستان (فصل گرم، آوریل-سپتامبر)، کاهش پیش‌بینی‌شده مرگ و میر ناشی از گرمایش در ماه‌های زمستان (فصل سرد، اکتبر-مارس) و تغییر خالص مورد انتظار در مرگ و میر برای شهرهای مورد مطالعه ایالات متحده است [15،16]. این مشاهدات مرگ و میر تخمینی را برای گزارش‌های آینده به نتایج سال 1990 برابر می‌کند در حالی که جمعیت را در سطح سال 2010 نگه می‌دارد و بدون هیچ گونه تغییر روش‌شناختی برای سازگاری‌های احتمالی آینده. بنابراین، ارتباطات دما-مرگ و میر یافت شده برای آخرین دهه از شواهد موجود (1997-2006) انتظار می‌رود در پیش‌بینی‌های قرن بیست و یکم بدون تغییر باقی بماند [17،18].
بر اساس این فرضیات، نتیجه یک سود سلامتی فزاینده در شرایط کاهش مرگ و میر در طول فصل سرد (اکتبر-مارس) در طول قرن بیست و یکم به دلیل افزایش دما است، در حالی که مرگ و میر در طول فصل گرم (آوریل-سپتامبر) افزایش می‌یابد [19]. به طور کلی، در فصل گرم، افزایش مرگ و میر ناشی از گرمایش بر کاهش مرگ و میر در طول فصل سرد غلبه می‌کند و منجر به افزایش خالص مرگ و میر ناشی از تغییرات آب و هوایی ناشی از دما در طول زمان می‌شود.
تقریباً تمام این مطالعات بر بررسی همبستگی بین یک بیماری و برخی از جنبه‌های تغییرات آب و هوایی متمرکز شده‌اند و به یک منطقه خاص، معمولاً یک شهر یا یک کشور اشاره دارند [10]. در این کار، چارچوبی بر اساس تکنیک‌های هوش مصنوعی برای تجزیه و تحلیل همبستگی بین تغییرپذیری آب و هوا و بیماری‌های اصلی مرگ و میر در مقیاس جهانی و پیش‌بینی سناریوهای آینده با استفاده از بهترین مدل‌های همبستگی آزمایش شده، با استفاده از پیش‌بینی تغییرات آب و هوایی توسعه‌یافته توسط ناسا [2] ایجاد شده است.
2. مواد و روش‌ها
داده‌های مورد استفاده در این تحقیق به طور طبیعی مربوط به تغییرات آب و هوایی و سلامت انسان است. ابتدا، لازم است محدوده مطالعه را تعیین کنیم که جستجوی داده‌های هر دو نوع بر روی آن انجام شود. بیشتر مطالعات قبلی به صورت منطقه‌ای انجام شده است، یا اگر حقایق در سطح جهانی در نظر گرفته شود، مدل‌های ریاضی متفاوتی برای هر منطقه انتخاب شده است.
در این مورد، تجزیه و تحلیل در مقیاس جهانی تصور می‌شود. اگرچه تفاوت‌های آب و هوایی و بهداشتی قابل توجهی بین کشورهای مورد تجزیه و تحلیل وجود دارد، استفاده از یک مدل ریاضی واحد برای هر نوع تجزیه و تحلیل، دقت آن را افزایش می‌دهد. از آنجایی که داده‌های ورودی از طریق یک روش ریاضی یکسان به دست می‌آیند، نیازی به ایجاد تنظیمات یا اصلاحات نیست و در نتیجه خطاها به طور قابل توجهی کاهش می‌یابد. داشتن داده‌های یکپارچه در مقیاس جهانی به این معنی است که فقط یک منبع وجود دارد، بنابراین داده‌ها در یک قالب واحد هستند و تجزیه و تحلیل آن راحت‌تر است.
هدف یافتن همبستگی بین تغییرات آب و هوایی و سلامت انسان در مقیاس جهانی، درک اینکه کدام بیماری‌ها بیشتر تحت تأثیر عوامل آب و هوایی قرار می‌گیرند و در نهایت، ایجاد پیش‌بینی در مورد مرگ و میر آن‌ها برای درک اقداماتی است که باید برای کاهش این خطر انجام شود.
شکل 1 روش‌شناسی مورد استفاده در این کار را از بازیابی داده‌های ورودی تا مدل‌های نتایج و پیش‌بینی نشان می‌دهد.

[تصویر روش‌شناسی مورد استفاده در این کار]

همانطور که ذکر شد، فقط یک منبع برای داده‌های آب و هوایی و دیگری برای داده‌های سلامت انسان انتخاب شد: ناسا (پایگاه داده ناسا، 2020) [20] و سازمان بهداشت جهانی (پایگاه داده سازمان بهداشت جهانی، 2020) [21]، به ترتیب. از آنجایی که این‌ها قابل اعتمادترین منابع موجود هستند، صحت و قابلیت اطمینان داده‌ها به حداکثر می‌رسد.
داده‌های تغییرات آب و هوایی بر اساس تحقیقات علمی قبلی انتخاب شدند که چهار عامل اصلی تغییرات آب و هوایی را که بیشترین تأثیر را بر سلامت انسان دارند، شناسایی می‌کنند: دما، CO2، CH4 و اجبار انسان‌زا.
پایگاه داده GIIS ناسا انواع مختلفی از داده‌های قابل دانلود در مورد آب و هوا را ارائه می‌دهد. در این مورد، داده‌ها از تحقیقات قبلی [2] که مدل اجباری تغییرات آب و هوایی در سراسر جهان را مطالعه کرده است، گرفته شده است.
سازمان بهداشت جهانی به طور دوره‌ای ارزیابی تأثیر تغییرات آب و هوایی را منتشر می‌کند و مطالعات اخیر تحقیقات را به تمام اجزای مربوط به تغییرات آب و هوایی، به ویژه تأثیر آن بر سلامت انسان گسترش داده است. داده‌های مرگ و میر از تحقیقات انجام شده توسط سازمان بهداشت جهانی انتخاب شد زیرا در مقیاس جهانی قابل اعتمادترین هستند و از همه مهم‌تر، بسیاری از مطالعات مشابه از داده‌های یکسانی استفاده می‌کنند و در نتیجه مقایسه بین آن‌ها و این کار صحیح و دقیق است. پایگاه داده مرگ و میر سازمان بهداشت جهانی امکان دانلود داده‌های قربانیان با اعمال فیلترهای مختلف را فراهم می‌کند. برای این مطالعه، تمام کشورهای جهان، تمام مرگ و میرها بر اساس علل بیماری و تمام سال‌های موجود از پایگاه داده انتخاب شدند.
ابتدا، تعداد کل مرگ و میرهای جهانی در هر سال، منهای مرگ و میر ناشی از حوادث، برای پشتیبانی از تحقیق تجزیه و تحلیل شد. داده‌های سال‌های 1979 تا 2016 مورد بررسی قرار گرفت، اما به دلیل داده‌های از دست رفته از برخی از کشورهای فقیر که این اطلاعات را ارائه نمی‌دادند، خطاها ایجاد شد.
از تعداد کل مرگ و میرهای جهانی، چهار علت انتخاب شد که به تغییرات آب و هوایی مرتبط در نظر گرفته می‌شوند و در طول سال‌ها توجه بیشتری را به خود جلب کرده‌اند [22،23]: اختلالات رفتاری و روانی، بیماری‌های تنفسی، بیماری‌های سیستم عصبی و بیماری‌های گوارشی. این داده‌ها نیز از سازمان بهداشت جهانی آمده و از سال 1979 تا 2016 با برخی از داده‌های از دست رفته در ابتدا و انتهای دوره را پوشش می‌دهد.
یک دوره تجزیه و تحلیل از سال 1980 تا 2015 انتخاب شد که در آن تمام داده‌های لازم در دسترس بود.
جدول 1 یک تجزیه و تحلیل پیش‌فرض از داده‌ها را با محاسبه شاخص‌های آماری اصلی، مفید برای برجسته کردن مقیاس ارائه می‌دهد.

[جدول 1: شاخص‌های آماری برای داده‌های ورودی (1980-2015) از ناسا و سازمان بهداشت جهانی (اعداد قربانیان بر اساس مرگ و میرهای جهانی سالانه است)]

ابزارهای Matlab (Matlab، 2020) [24،25]، جعبه ابزار شبکه عصبی و جعبه ابزار یادگیری عمیق برای تجزیه و تحلیل استفاده شد، هر سه تکنیک هوش مصنوعی بر اساس یک اصل یکسان. در این مورد، از دو نوع هوش مصنوعی مختلف استفاده شد، شبکه‌های عصبی ساده‌تر، زیرا از یک سطح تشکیل شده‌اند و به ما امکان دادند تا درک کنیم که آیا همبستگی بین بیماری‌ها و متغیرهای آب و هوایی وجود دارد یا خیر. سپس، با استفاده از یک شبکه عصبی چند لایه، مانند یادگیری ماشین و یادگیری عمیق، سعی کردیم عملکرد همبستگی به دست آمده را بهبود بخشیم و درک کنیم که آیا مطالعات انجام شده با شبکه‌های عصبی صحیح هستند یا خیر.
تجزیه و تحلیل شبکه‌های عصبی برای شبیه‌سازی همبستگی بین شرایط محیطی (دما، CO2، CH4، اجبار انسان‌زا) و مرگ و میر و بیماری (تعداد مرگ و میر بدون علل خارجی، تعداد موارد برای بیماری‌های مختلف مانند اختلالات روانی و رفتاری، تنفسی، سیستم عصبی و گوارشی) انجام شد. هنگامی که شبکه برای استفاده از مقادیر ورودی مختلف آموزش داده می‌شود، مقادیر خروجی شبیه‌سازی شده توسط شبکه را می‌توان محاسبه کرد.
از برنامه Regression Learner برای کاوش در داده‌ها، انتخاب ویژگی‌ها، آموزش مدل‌ها و ارزیابی نتایج استفاده شد و عملکرد مدل اعتبارسنجی شده را گزارش می‌کند. معیارهای تشخیصی، مانند دقت مدل و نمودارها، مانند نمودار پاسخ یا نمودار باقیمانده، نتایج مدل اعتبارسنجی شده را نشان می‌دهند. این برنامه می‌تواند به طور خودکار یک یا چند مدل رگرسیون را آموزش دهد، اثرات اعتبارسنجی را مقایسه کند و بهترین مدلی را که با مسئله رگرسیون مطابقت دارد، انتخاب کند. مدل صادر شده را می‌توان برای پیش‌بینی داده‌های جدید استفاده کرد.
3. نتایج
3.1. تجزیه و تحلیل با شبکه‌های عصبی
شبکه‌های عصبی همبستگی بین شرایط محیطی (دما، CO2، CH4، اجبار انسان‌زا) و بیماری‌ها و مرگ و میر (تعداد مرگ و میر بدون علل خارجی، تعداد موارد برای بیماری‌های مختلف) را شبیه‌سازی می‌کنند.
در یک گام اول، از شبکه‌های عصبی برای تأیید اینکه آیا همبستگی بین پاتولوژی‌ها و متغیرهای آب و هوایی انتخاب شده وجود دارد یا خیر، استفاده شد. شبکه‌های عصبی محدودیت‌هایی دارند که گاهی اوقات می‌توان با اجرای روش‌شناسی متفاوت برطرف کرد و در این مورد از تکنیک‌های یادگیری ماشین استفاده شد.
پیکربندی‌های مختلفی برای شبکه عصبی آزمایش شد. با شروع از یک لایه پنهان و 10 نورون، به تدریج تعداد لایه‌های یک و نورون‌ها را به میزان 10 افزایش داد، تجزیه و تحلیل آزمایشی برای تعیین اینکه کدام پیکربندی بهترین مقدار عملکرد را ارائه می‌دهد، انجام شد.
در نهایت، یک شبکه پیش‌خور با یک لایه پنهان و پیکربندی 4-10-5 (چهار نورون در لایه ورودی، 10 نورون در لایه پنهان و پنج نورون در لایه خروجی) انتخاب شد. چندین الگوریتم برای آموزش شبکه استفاده شد، از جمله Levenberg-Marquardt (trainlm)، Scaled conjugate gradient backpropagation (trainscg) و Bayesian regularization backpropagation (trainbr) algorithm (Figure 1). داده‌ها نرمال شدند (به دلیل محدوده متفاوت داده‌ها) تا شبکه را آموزش دهند.
داده‌ها به طور تصادفی به سه مجموعه تقسیم شدند: 70 درصد برای آموزش، 15 درصد برای اعتبارسنجی و 15 درصد برای آزمایش.
آموزش شبکه‌های عصبی هنگامی به پایان رسید که معیار عملکرد متوقف شد، حداکثر mu (پارامتر تطبیق) به دست آمد (Figure 2b و Figure 3a) یا خطای اعتبارسنجی MSE (میانگین مربعات خطا) به حداقل رسید (Figure 2a و Figure 3c).

[تصویر 2: عملکرد شبکه‌های عصبی: (a) با الگوریتم Levenberg-Marquardt؛ (b) با الگوریتم Bayesian regularization backpropagation]

[تصویر 3: عملکرد شبکه‌های عصبی: (a،b) با الگوریتم Levenberg-Marquardt؛ (c،d) با الگوریتم Bayesian regularization backpropagation]

ضریب همبستگی R2 (Figure 4) بین مقادیر خروجی و هدف در فرآیند آموزش شبکه‌های عصبی مقادیر عالی، نزدیک به 1 را نشان می‌دهد.

[تصویر 4: عملکرد شبکه‌های عصبی]

به طور کلی، تجزیه و تحلیل شبکه‌های عصبی نشان می‌دهد که می‌توان همبستگی خوبی (Table 2) بین این متغیرها یافت. داده‌های پیش‌بینی‌شده برای CO2، CH4 و دما را می‌توان با کمک شبکه عصبی از قبل آموزش‌دیده و برنامه یادگیری ماشین استفاده کرد تا پیش‌بینی تعداد مرگ و میر یا موارد بیماری دیگر را انجام داد و سناریوهای تکاملی جهانی و انسانی ایجاد کرد.

[جدول 2: عملکرد شبکه‌های عصبی انتخاب شده (HL = لایه پنهان)]

3.2. تجزیه و تحلیل با Regression Learner (برنامه یادگیری ماشین در MATLAB)
برنامه Regression Learner از MATLAB برای آموزش مدل‌های رگرسیون به منظور پیش‌بینی داده‌ها استفاده شد. تجزیه و تحلیل اول با استفاده از مجموعه داده‌هایی با چهار مقدار ورودی و یک مقدار خروجی برای هر متغیر مورد مطالعه انجام شد.
به طور جداگانه، هر متغیر (تعداد مرگ و میر بدون حوادث، بیماری گوارشی، اختلالات روانی و رفتاری، بیماری‌های سیستم عصبی، بیماری‌های تنفسی) با چهار علت (CO2، CH4، دما و اجبار انسان‌زا) مرتبط شد. هر مورد پیکربندی را تغییر داد و مدل را دوباره آموزش داد و علت‌ها را یکی یکی حذف کرد تا بهترین گزینه یافت شود (Figure 5 و Figure 6).

[تصویر 5: نمودار پاسخ برای مرگ و میر ناشی از بیماری سیستم عصبی، پیش‌بینی شده با سه ویژگی، با استفاده از Exponential Gaussian Process]

[تصویر 6: نمودار پاسخ برای مرگ و میر ناشی از بیماری تنفسی، پیش‌بینی شده با سه ویژگی، با استفاده از Squared Exponential Gaussian Process]

نمودار باقیمانده (Figure 7) برای بررسی عملکرد مدل استفاده شد. نمودار باقیمانده تفاوت بین پاسخ‌های پیش‌بینی شده و واقعی را نشان می‌دهد.

[تصویر 7: نمودار باقیمانده برای تعداد مرگ و میر پیش‌بینی شده با دو ویژگی، با استفاده از Exponential Gaussian Process]

تجزیه و تحلیل داده‌ها همبستگی خوبی (Table 3) بین تغییرات آب و هوایی و چهار بیماری مورد مطالعه نشان می‌دهد، با این حال، به دلیل مقدار داده‌ها، همبستگی بین تغییرات آب و هوایی و بیماری‌های گوارشی توسط یک روند افزایشی داده‌های ورودی و خروجی تعیین می‌شود، بنابراین نمی‌توان به آن اعتماد کرد.

[جدول 3: نتایج تجزیه و تحلیل با مدل Regression Learning]

3.3. فرضیات در مورد روندهای آینده
تأثیرات سناریوهای توسعه‌ای، آب و هوایی و محیطی بر سلامت جمعیت برای فرآیندهای برنامه‌ریزی مراقبت‌های بهداشتی ضروری است. علاوه بر این، روندهای آینده در سلامت به تغییرات آب و هوایی مرتبط هستند زیرا سلامت جمعیت یک عنصر مهم از ظرفیت سازگاری است. به این ترتیب، از تابع پیش‌بینی در Matlab برای اعمال مدل‌های قبلی به دست آمده و وارد کردن داده‌های جدید در ورودی که به سال‌های آینده مربوط می‌شود، استفاده شد.
داده‌های پیش‌بینی آینده از ناسا می‌آیند و به یک نشریه علمی [2] اشاره دارند که پیش‌بینی تغییرات در غلظت برخی از گازهای موجود در هوا را که به طور خاص با تغییرات آب و هوایی مرتبط هستند، ارائه می‌دهد. داده‌های ورودی مورد استفاده برای به دست آوردن مدل‌ها در تجزیه و تحلیل قبلی تا سال 2016 گزارش شده است. پیش‌بینی‌ها با استفاده از داده‌های سال 2017 و بعد از آن انجام می‌شود، بسته به نوع پیش‌بینی درخواست شده. داده‌های مورد استفاده از سال 2017 تا 2019 داده‌های واقعی هستند که از اسکن‌های ماهواره‌ای به دست آمده‌اند و همانطور که قبلاً توضیح داده شد به عنوان میانگین سالانه در سراسر جهان پردازش شده‌اند. برای داده‌های بعد از سال 2019، به نشریه علمی ذکر شده در بالا [2] مراجعه می‌شود.
پیش‌بینی مربوط به چهار متغیر (CO2، CH4، دما و اجبار انسان‌زا) بر اساس مدل CMIP5 است که از داده‌های ماهواره‌ای مربوط به متغیرها استفاده می‌کند و یک مدل پیش‌بینی بر اساس این فرضیه که تغییرات در فعالیت‌های انسانی ثابت می‌ماند، تولید می‌کند. پیش‌بینی‌ها بر اساس مقررات اصلی موجود در مورد کاهش انتشار آلاینده‌ها و افزایش استفاده از انرژی از منابع تجدیدپذیر انجام می‌شود.
تقریباً تمام روندهای آینده پیش‌بینی افزایش متغیرهای تغییرات آب و هوایی را نشان می‌دهند. بنابراین، انتظار می‌رود که در سناریوهای آینده نیز افزایش یابد.
داده‌های ورودی جدید، که شامل روندهای آینده نیز می‌شود، باید به Matlab وارد شود و با همان روشی که قبلاً استفاده شده است، فقط ستون‌های مورد استفاده وارد شوند. آن‌ها همچنین باید به همان ترتیب مدل تجزیه و تحلیل مرتب شوند.
پس از صدور یک مدل به فضای کار Regression Learner، از یک ساختار trainedModel برای ایجاد پیش‌بینی با استفاده از داده‌های جدید استفاده شد. این ساختار شامل یک شیء مدل و یک تابع برای پیش‌بینی است. این ساختار امکان پیش‌بینی برای مدل‌هایی را که شامل تجزیه و تحلیل مؤلفه‌های اصلی (PCA) هستند، فراهم می‌کند: yfit = trainedModel.predictFcn(T)، که در آن trainedModel نام متغیر صادر شده و T داده‌ها با همان قالب و نوع داده مورد استفاده در داده‌های آموزشی است (جدول یا ماتریس).
از پنج مدل به دست آمده با استفاده از برنامه Regression Learning در یادگیری ماشین، فقط دو مدل یک روند آینده را شبیه‌سازی می‌کنند. مدل‌هایی با کمترین خطا (RMSE) مربوط به قربانیان بیماری سیستم عصبی هستند. عملکرد برخی از پاتولوژی‌ها تقریباً کامل است، به دلیل روند افزایشی داده‌های ورودی و خروجی. نتایج نشان می‌دهد که دو پاتولوژی ویژگی‌های تقریباً یکسانی دارند (بیماری روانی و رفتاری و بیماری سیستم عصبی)، بنابراین می‌توان یک سناریوی آینده واحد ایجاد کرد. بنابراین، انتظار می‌رود یک روند مشابه در آینده نزدیک رخ دهد.
یک سناریوی 10 ساله آینده برای دو بیماری مورد تجزیه و تحلیل ایجاد شد و نشان داد که در 10 سال آینده افزایش قربانیان بیماری‌های تنفسی و روانی ناشی از تغییرات آب و هوایی وجود خواهد داشت (Figure 8).

[تصویر 8: غلظت جهانی CO2 در هوا: داده‌های واقعی [2] و روند آینده]

در Figure 9، سناریو فقط برای 10 سال آینده ارزیابی شده است، اگرچه می‌توان آن را تا 500 سال داده انجام داد، اما ایجاد پیش‌بینی برای 500 سال نه قابل اعتماد است و تحت تأثیر عدم قطعیت بالایی قرار دارد. هدف نشان دادن یک همبستگی حداقل است، با این حال، با داده‌های دقیق‌تر و متغیرهای بیشتر، می‌توان پیش‌بینی دقیق‌تری به دست آورد.

[تصویر 9: مرگ و میر ناشی از بیماری سیستم عصبی: داده‌های واقعی و روند آینده]

پیش‌بینی تعداد قربانیان بیماری سیستم عصبی کاملاً قابل توجه است: در 35 سال، افزایش تقریباً 5000 مرگ در سال است و در 10 سال، افزایش پیش‌بینی شده 3000 مرگ است. افزایش قابل توجه در تلفات ناشی از تغییرات آب و هوایی هر سال منجر به افزایش بیشتر در سال‌های آینده نسبت به گذشته می‌شود.
مدل به دست آمده با استفاده از برنامه Regression Learner برای تولید پیش‌بینی استفاده شد، با وجود اینکه همبستگی به دلیل روند تقریباً افزایشی منحنی‌های ورودی و خروجی است. بنابراین، تصمیم گرفته شد که یک پیش‌بینی با استفاده از شبکه‌های عصبی ایجاد شود تا بر برخی از مشکلات به دست آمده از رگرسیون از طریق یادگیری ماشین غلبه شود. با استفاده از داده‌های پیش‌بینی‌شده برای دما، CO2، CH4 و اجبار، با کمک شبکه عصبی از قبل آموزش‌دیده، پیش‌بینی‌هایی برای تمام متغیرهای مورد مطالعه انجام شد، اما در Figure 10 پیش‌بینی برای سیستم عصبی نشان داده شده است.

[تصویر 10: مرگ و میر ناشی از بیماری روانی و رفتاری (پیش‌بینی ایجاد شده با استفاده از شبکه‌های عصبی)]

همانطور که در Figure 10 مشاهده می‌شود، پیش‌بینی به دست آمده از شبکه‌های عصبی نیز یک روند افزایشی را نشان می‌دهد، اما با افزایش تعداد سال‌های در نظر گرفته شده، کاهش مرگ و میر مشاهده می‌شود. وجود کاهش مرگ و میر ممکن است نشان دهد که شبکه‌های عصبی نتایج بهتری برای این نوع مدل تولید کرده‌اند.

[تصویر 11: مرگ و میر ناشی از بیماری تنفسی (داده‌های واقعی و روند آینده)]

به طور مشابه، یک سناریوی 10 ساله آینده بر اساس مدل مربوط به قربانیان بیماری‌های تنفسی ایجاد شد. Figure 11 یک سناریوی آینده احتمالی را نشان می‌دهد، 10 سال مانند قبل، اما با یک تفاوت قابل توجه: افزایش تلفات چندان قابل توجه نیست، اما تقریباً خطی با منحنی داده‌های واقعی است. عدم استفاده از یک روش خطی برای مدل پیش‌بینی‌کننده، روند تقریباً خطی نشان می‌دهد که متغیر نوسانی دما، که اساسی در این مدل است، نیز می‌تواند بر روند آینده تأثیر بگذارد.
4. بحث
نتایج به دست آمده از شبکه‌های عصبی به ما امکان می‌دهد که بیان کنیم که همبستگی بین تغییرات آب و هوایی و سلامت انسان در مقیاس جهانی وجود دارد، مطابق با مطالعات قبلی [26]. تجزیه و تحلیل عمیق‌تر با استفاده از تکنیک‌های یادگیری ماشین، این همبستگی را دوباره تأیید کرد و اطلاعات دقیق‌تری در مورد عوامل خطر محیطی که به شدت با بیماری‌های مورد مطالعه مرتبط هستند، ارائه داد.
بیماری‌های روانی و رفتاری و بیماری‌های سیستم عصبی به یکدیگر نزدیک هستند با توجه به ماهیت پاتولوژی، و بنابراین می‌توان آن‌ها را با هم در نظر گرفت. پاتولوژی‌های روانی به شدت با تغییرات آب و هوایی مرتبط هستند. آن‌ها کمترین خطای نسبی را در بین تمام پاتولوژی‌های مورد مطالعه دارند.
مطالعه همبستگی بین تغییرات آب و هوایی و سلامت انسان با استفاده از هوش مصنوعی نتایج جدیدی به دست آورد. از دو نوع مختلف هوش مصنوعی برای تجزیه و تحلیل بهتر همبستگی استفاده شد.
مطالعه ما با استفاده از شبکه‌های عصبی نتایج عالی به دست آورد و درک بهتری از اینکه کدام متغیرهای ورودی بیشترین تأثیر را در تجزیه و تحلیل دارند، ارائه داد. تکنیک یادگیری ماشین تأیید کرد که همبستگی به دست آمده قبلی را بهبود بخشید و قابلیت اطمینان سه پاتولوژی مورد مطالعه را افزایش داد.
تجزیه و تحلیل‌های انجام شده با تکنیک‌های هوش مصنوعی نتایج بهتری نسبت به تجزیه و تحلیل‌های صرفاً آماری به دست آورد. به طور خاص، تجزیه و تحلیل با تکنیک یادگیری ماشین مدلی با کمترین خطای مطلق تولید کرد.
هیچ همبستگی بین تغییرات آب و هوایی و قربانیان مشکلات گوارشی یافت نشد. این متغیر مرگ و میر باید با استفاده از علل متفاوتی مرتبط با کیفیت و در دسترس بودن آب و غذا تجزیه و تحلیل شود تا علل اصلی تغییرات آب و هوایی.
همبستگی یافت شده بین تغییرات آب و هوایی و قربانیان بیماری‌های روانی و عصبی نتایج غیرقابل اعتمادی تولید کرد که به دلیل روند تقریباً خطی و قابل پیش‌بینی منحنی تعیین شد و نشان می‌دهد که برای تأیید اعتبار آن به تجزیه و تحلیل دقیق‌تری نیاز است.
همبستگی یافت شده بین تغییرات آب و هوایی و قربانیان بیماری‌های تنفسی معتبرترین است، با دمایی که نقش اساسی در این همبستگی دارد و تأیید مطالعات قبلی [27].
تجزیه و تحلیل با استفاده از تکنیک‌های هوش مصنوعی نتایج جدیدی به دست آورد. از دو نوع مختلف هوش مصنوعی برای تجزیه و تحلیل بهتر همبستگی استفاده شد.
5. نتیجه‌گیری
مطالعه حاضر همبستگی بین تغییرات آب و هوایی و سلامت انسان در مقیاس جهانی را با استفاده از داده‌های نظارتی چند ساله موجود، از طریق تجزیه و تحلیل با تکنیک‌های هوش مصنوعی بررسی کرد.
همبستگی‌های شناسایی شده قبلی [1] که پیوند بین تغییرات آب و هوایی و سلامت انسان در مقیاس قاره‌ای را نشان می‌دهد، نشان می‌دهد که مرگ و میر مربوط به برخی از بیماری‌های خاص برای دو نوع بیماری (بیماری تنفسی و بیماری سیستم عصبی) معتبر بوده است [27].
مطالعه همبستگی بین تغییرات آب و هوایی و سلامت انسان با استفاده از هوش مصنوعی نتایج جدیدی به دست آورد. از دو نوع مختلف هوش مصنوعی برای تجزیه و تحلیل بهتر همبستگی استفاده شد.
مطالعه ما با استفاده از شبکه‌های عصبی نتایج عالی به دست آورد و درک بهتری از اینکه کدام متغیرهای ورودی بیشترین تأثیر را در تجزیه و تحلیل دارند، ارائه داد. تکنیک یادگیری ماشین تأیید کرد که همبستگی به دست آمده قبلی را بهبود بخشید و قابلیت اطمینان سه پاتولوژی مورد مطالعه را افزایش داد.
تجزیه و تحلیل‌های انجام شده با تکنیک‌های هوش مصنوعی نتایج بهتری نسبت به تجزیه و تحلیل‌های صرفاً آماری به دست آورد. به طور خاص، تجزیه و تحلیل با تکنیک یادگیری ماشین مدلی با کمترین خطای مطلق تولید کرد.
هیچ همبستگی بین تغییرات آب و هوایی و قربانیان مشکلات گوارشی یافت نشد. این متغیر مرگ و میر باید با استفاده از علل متفاوتی مرتبط با کیفیت و در دسترس بودن آب و غذا تجزیه و تحلیل شود تا علل اصلی تغییرات آب و هوایی.
همبستگی یافت شده بین تغییرات آب و هوایی و قربانیان بیماری‌های روانی و عصبی نتایج غیرقابل اعتمادی تولید کرد که به دلیل روند تقریباً خطی منحنی تعیین شد و نشان می‌دهد که برای تأیید اعتبار آن به تجزیه و تحلیل دقیق‌تری نیاز است.
همبستگی یافت شده بین تغییرات آب و هوایی و قربانیان بیماری‌های تنفسی معتبرترین است، با دمایی که نقش اساسی در این همبستگی دارد و تأیید مطالعات قبلی [27].
یک سناریوی آینده برای دو بیماری مورد تجزیه و تحلیل پیش‌بینی شد و نشان داد که در 10 سال آینده افزایش قربانیان بیماری‌های تنفسی و روانی ناشی از تغییرات آب و هوایی وجود خواهد داشت [28].
به طور کلی، تجزیه و تحلیل انجام شده در این مطالعه نتایج دقیق‌تری نسبت به مطالعات قبلی به دست آورد، اما نشان داد که حتی با تجزیه و تحلیل در یک منطقه وسیع، هنوز هم می‌توان همبستگی بین تغییرات آب و هوایی و سلامت انسان را یافت.
در نتیجه، بدون شک همبستگی بین تغییرات آب و هوایی و سلامت انسان وجود دارد، به ویژه بین تغییرات دما و مرگ و میر ناشی از بیماری‌های تنفسی. با این حال، داشتن داده‌های بیشتر و تمرکز تجزیه و تحلیل بر یک منطقه جغرافیایی محدودتر نتایج بهتری به دست می‌دهد.
سهم نویسندگان
V.T. و V.A.P. ایده ارائه شده را مطرح کردند. V.T. V.A.P. را تشویق کرد تا رابطه بین تغییرات در شرایط محیطی و وضعیت سلامت انسان را با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی بررسی کند و بر یافته‌های این کار نظارت کرد. V.A.P. داده‌ها را جمع‌آوری کرد. G.C. و V.A.P. مدل‌ها و چارچوب محاسباتی را بررسی کردند. همه نویسندگان داده‌ها را تجزیه و تحلیل کردند، نتایج را مورد بحث قرار دادند و در تهیه پیش‌نویس نهایی دست داشتند. همه نویسندگان خوانده و با انتشار این مقاله موافقت کرده‌اند.
تأمین مالی
این تحقیق هیچ تأمین مالی خارجی دریافت نکرده است.
بیانیه هیئت بررسی نهادی
قابل اجرا نیست.
بیانیه رضایت آگاهانه
قابل اجرا نیست.
تضاد منافع
نویسندگان هیچ تضاد منافعی را اعلام نمی‌کنند.
یادداشت‌ها
یادداشت ناشر: MDPI در مورد ادعاهای قضایی در نقشه‌های منتشر شده و وابستگی‌های نهادی بی‌طرف است.
منابع
1. Confalonieri U., Menne B., Akhtar R., Ebi K.L., Hauengue M., Kovats R.S., Revich B., Woodward A. Climate Change: Impacts, Adaptation and Vulnerability. Contribution of Working Group II to the Fourth Assessment Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change. Cambridge University Press; Cambridge, UK: 2007. pp. 391–431. [Google Scholar]
2. Miller R.L., Schmidt G.A., Nazarenko L., Tausnev N., Bauer S., DelGenio A.D., Kelley M., Lo K.K., Ruedy R., Shindell D., et al. CMIP5 historical simulations (1850–2012) with GISS ModelE2. J. Adv. Model. Earth Syst. 2014;6:441–478. doi: 10.1002/2013MS000266. [CrossRef] [Google Scholar]
3. Schmidt G.A., Kelley M., Nazarenko L., Ruedy R., Russell G.L., Aleinov I., Bauer M., Bauer S., Bhat M.K., Bleck R., et al. Configuration and assessment of the GISS ModelE2 contributions to the CMIP5 archive. J. Adv. Model. Earth Syst. 2014;6:141–184. doi: 10.1002/2013MS000265. [CrossRef] [Google Scholar]
4. Twomey S. The Influence of Pollution on the Shortwave Albedo of Clouds. J. Atmos. Sci. 1977;34:1149–1152. doi: 10.1175/1520-0469(1977)034<1149:TIOPOT>2.0.CO;2. [CrossRef] [Google Scholar]
5. Albrecht B.A. Aerosols, Cloud Microphysics, and Fractional Cloudiness. Science. 1989;245:1227–1230. doi: 10.1126/science.245.4923.1227. [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
6. Gallopín G.C. Linkages between vulnerability, resilience, and adaptive capacity. Glob. Environ. Chang. 2006;16:293–303. doi: 10.1016/j.gloenvcha.2006.02.004. [CrossRef] [Google Scholar]
7. Telesca V., Lay-Ekuakille A., Ragosta M., Giorgio G.A., Lumpungu B. Effects on Public Health of Heat Waves to Improve the Urban Quality of Life. Sustainability. 2018;10:1082. doi: 10.3390/su10041082. [CrossRef] [Google Scholar]
8. Checkley W., Gilman R.H., E Black R., Epstein L.D., Cabrera L., Sterling C.R., Moulton L.H. Effect of water and sanitation on childhood health in a poor Peruvian peri-urban community. Lancet. 2004;363:112–118. doi: 10.1016/S0140-6736(03)15261-0. [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
9. Hayes K., Blashki G., Wiseman J., Burke S., Reifels L. Climate change and mental health: Risks, impacts and priority actions. Int. J. Ment. Heal. Syst. 2018;12:1–12. doi: 10.1186/s13033-018-0210-6. [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
10. Collins W.D., Ramaswamy V., Schwarzkopf M.D., Sun Y., Portmann R.W., Fu Q., Casanova S.E.B., Dufresne J.L., Fillmore D.W., Forster P.M., et al. Radiative forcing by well-mixed greenhouse gases: Estimates from climate models in the Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) Fourth Assessment Report (AR4) J. Geophys. Res. Space Phys. 2006;111 doi: 10.1029/2005JD006713. [CrossRef] [Google Scholar]
11. Kolstad E.W., Johansson K.A. Uncertainties Associated with Quantifying Climate Change Impacts on Human Health: A Case Study for Diarrhea. Environ. Heal. Perspect. 2011;119:299–305. doi: 10.1289/ehp.1002060. [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
12. Singh R.B.K., Hales S., De Wet N., Raj R., Hearnden M., Weinstein P. The Influence of Climate Variation and Change on Diarrheal Disease in the Pacific Islands. Environ. Heal. Perspect. 2001;109:155–159. doi: 10.1289/ehp.01109155. [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
13. Doblas-Reyes F.J., Hagedorn R., Palmer T.N. The rationale behind the success of multi-model ensembles in seasonal forecasting—II. Calibration and combination. Tellus. 2005;57:234–252. doi: 10.3402/tellusa.v57i3.14658G.A. [CrossRef] [Google Scholar]
14. Tebaldi C., Knutti R. The use of the multi-model ensemble in probabilistic climate projections. Phil. Trans. R. Soc. A. 2007 doi: 10.1098/rsta.2007.2076. [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
15. Schwartz J., Lee M., Kinney P.L., Yang S., Mills D., Sarofim M.C., Jones R.G., Streeter R., Juliana A.S., Peers J., et al. Projections of temperature-attributable premature deaths in 209 U.S. cities using a cluster-based Poisson approach. Environ. Heal. 2015;14:1–15. doi: 10.1186/s12940-015-0071-2. [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
16. Melillo J.M., Richmond T.C., Yohe G.W., editors. Climate Change Impacts in the United States: The Third National Climate Assessment. U.S. Global Change Research Program; Washington, DC, USA: 2014. p. 842. [CrossRef] [Google Scholar]
17. USGCRP . In: The Impacts of Climate Change on Human Health in the United States: A Scientific Assessment. Crimmins. Balbus A.J., Gamble J.L., Beard C.B., Bell J.E., Dodgen D., Eisen R.J., Fann N., Hawkins M.D., Herring S.C., Jantarasami L., et al., editors. U.S. Global Change Research Program; Washington, DC, USA: 2016. p. 312. [CrossRef] [Google Scholar]
18. Kalkstein L.S., Greene J.S. An evaluation of climate/mortality relationships in large U.S. cities and the possible impacts of a climate change. Environ. Heal. Perspect. 1997;105:84–93. doi: 10.1289/ehp.9710584. [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
19. Gosling S.N., Lowe J.A., McGregor G.R., Pelling M., Malamud B.D. Associations between elevated atmospheric temperature and human mortality: A critical review of the literature. Clim. Chang. 2008;92:299–341. doi: 10.1007/s10584-008-9441-x. [CrossRef] [Google Scholar]
20. Zanobetti A., Schwartz J., Samoli E., Gryparis A., Touloumi G., Peacock J., Anderson R.H., Le Tertre A., Bobros J., Celko M., et al. The temporal pattern of respiratory and heart disease mortality in response to air pollution. Environ. Heal. Perspect. 2003;111:1188–1193. doi: 10.1289/ehp.5712. [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
21. Clougherty J.E., Kubzansky L.D. A Framework for Examining Social Stress and Susceptibility to Air Pollution in Respiratory Health. Environ. Heal. Perspect. 2009;117:1351–1358. doi: 10.1289/ehp.0900612. [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
22. Song X., Wang S., Hu Y., Yue M., Zhang T., Liu Y., Tian J., Shang K. Impact of ambient temperature on morbidity and mortality: An overview of reviews. Sci. Total. Environ. 2017;586:241–254. doi: 10.1016/j.scitotenv.2017.01.212. [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
23. Zhou X., Zhao A., Meng X., Chen R., Kuang X., Duan X., Kan H. Acute effects of diurnal temperature range on mortality in 8 Chinese cities. Sci. Total. Environ. 2014;493:92–97. doi: 10.1016/j.scitotenv.2014.05.116. [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
24. Guo Y., Li S., Liu D.L., Chen N., Williams G.M., Tong S. Projecting future temperature-related mortality in three largest Australian cities. Environ. Pollut. 2016;208:66–73. doi: 10.1016/j.envpol.2015.09.041. [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
Articles from Healthcare are provided here courtesy of Multidisciplinary Digital Publishing Institute (MDPI)


اجرای قطعات موسیقی با سازهای دوره‌ی مربوطه، جنبه‌ی کلیدیِ اجرای آگاهانه‌ی تاریخی (HIP) است، مانند این ارکستر باروک (عکس: خوسِتو اوبرگون و گروه اسپانیایی لا ریتیراِتا، ۲۰۱۳).
اجرای آگاهانه‌ی تاریخی (که به آن اجرای دوره‌ای، اجرای اصیل یا HIP نیز گفته می‌شود) رویکردی به اجرای موسیقی کلاسیک است که هدف آن وفاداری به رویکرد، شیوه‌ی اجرا و سبک دوره‌ای است که اثر در آن خلق شده است.
این رویکرد بر دو جنبه‌ی کلیدی استوار است: کاربرد جنبه‌های سبکی و فنیِ اجرا که به عنوان شیوه‌ی اجرایی شناخته می‌شود؛ و استفاده از سازهای دوره‌ی مربوطه که ممکن است بازسازی سازهای تاریخی باشند که در زمان تألیف اثر در استفاده بودند و معمولاً دارای رنگ صوتی و کوک متفاوتی[۱] نسبت به معادل‌های مدرن خود هستند. حوزه‌ی دیگری از مطالعه که به بررسی تغییر انتظارات شنوندگان می‌پردازد، به طور فزاینده‌ای مورد تحقیق قرار می‌گیرد.[۲]
با توجه به اینکه هیچ ضبط صدایی از موسیقی پیش از اواخر قرن نوزدهم وجود ندارد، اجرای آگاهانه‌ی تاریخی عمدتاً بر اساس تحلیل‌های موسیقی‌شناختی متون به دست می‌آید. رساله‌های تاریخی، کتاب‌های آموزشی، و نقدهای کنسرت، و همچنین سایر شواهد تاریخی، همگی برای به دست آوردن بینشی در مورد شیوه‌ی اجرایی یک دوره‌ی تاریخی مورد استفاده قرار می‌گیرند. ضبط‌های موجود (سیلندرها، صفحه‌ها و رول‌های پیانوی بازتولیدکننده) از سال ۱۸۹۰ به بعد، به پژوهشگران رمانتیسم قرن نوزدهم اجازه داده است تا درک منحصربه‌فردی از این سبک به دست آورند، هرچند نه بدون سوالات مهم باقی‌مانده. در تمام دوره‌ها، هنرمندان HIP معمولاً از منابع اصلی (دست‌نوشته یا فاک‌سیمیل) یا ویراستارهای علمی یا اورتِکستِ نُت موسیقی به عنوان یک الگوی اساسی استفاده می‌کنند، در حالی که به طور همزمان طیف وسیعی از شیوه‌های سبکی هم‌زمان، از جمله تغییرات ریتمیک و آرایش‌های مختلف را نیز به کار می‌برند.[۱]
اجرای آگاهانه‌ی تاریخی عمدتاً در تعدادی از کشورهای غربی در اواسط تا اواخر قرن بیستم توسعه یافت، که به طور متناقضی پاسخی مدرنیستی به شکاف مدرنیستی با سنت‌های اجرایی پیشین بود.[۳] در ابتدا بر اجرای موسیقی قرون وسطی، رنسانس و باروک متمرکز بود، اما HIP اکنون موسیقی دوره‌های کلاسیک و رمانتیک را نیز در بر می‌گیرد. HIP بخش مهمی از جنبش احیای موسیقی اولیه در قرن بیستم و بیست و یکم بوده است و شروع به تأثیرگذاری بر صحنه‌ی تئاتر کرده است، برای مثال در تولید اپرای باروک، که در آن رویکردهای آگاهانه‌ی تاریخی به بازیگری و صحنه‌آرایی نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.[۴][۱]
برخی از منتقدان با روش‌شناسی جنبش HIP مخالفت می‌کنند و استدلال می‌کنند که انتخاب شیوه‌ها و زیبایی‌شناسی آن محصول قرن بیستم است و اینکه در نهایت غیرممکن است بدانیم اجراهای دوره‌های پیشین چگونه صدا می‌کردند. بدیهی است که هرچه سبک و فهرست قطعات قدیمی‌تر باشد، فاصله‌ی فرهنگی بیشتر و احتمال سوءتفاهم شواهد بیشتر است. به همین دلیل، اصطلاح "آگاهانه‌ی تاریخی" اکنون به "اصیل" ترجیح داده می‌شود، زیرا محدودیت‌های درک علمی را تصدیق می‌کند، به جای اینکه ادعای بازسازی دقیق سبک اجرایی تاریخی یا بدتر از آن، لحنی موعظه‌آمیز داشته باشد.[۵][۴]
سازهای اولیه[ویرایش]

مجموعه‌های تاریخی از سازهای حفظ‌شده به محققان کمک می‌کنند (تالار سسیلیا، ادینبورگ)
انتخاب سازهای موسیقی بخش مهمی از اصل اجرای آگاهانه‌ی تاریخی است. سازهای موسیقی در طول زمان تکامل یافته‌اند و سازهایی که در دوره‌های تاریخی اولیه مورد استفاده قرار می‌گرفتند، اغلب با معادل‌های مدرن خود بسیار متفاوت هستند. بسیاری از سازهای دیگر نیز از رده خارج شده‌اند و جای خود را به ابزارهای جدیدتری برای تولید موسیقی داده‌اند. به عنوان مثال، قبل از ظهور ویولن مدرن، سایر سازهای زهی آرش‌دار مانند رِبِک یا ویولا در استفاده‌ی رایج بودند.[۶] وجود سازهای باستانی در مجموعه‌های موزه‌ها به موسیقی‌شناسان کمک کرده است تا درک کنند که طراحی، کوک و تُن متفاوت سازها چگونه می‌توانسته بر شیوه‌ی اجرایی اولیه تأثیر بگذارد.[۷]
علاوه بر ابزار تحقیق، سازهای تاریخی نقش فعالی در عمل اجرای آگاهانه‌ی تاریخی دارند. نوازندگان مدرن که هدفشان بازسازی صدای تاریخی است، اغلب از بازسازی‌های مدرن سازهای دوره‌ای (و گاهی اوقات سازهای اصلی) استفاده می‌کنند، بر این اساس که این امر اجرایی را به دست می‌دهد که تصور می‌شود به اثر اصلی وفادار باشد، همانطور که آهنگساز اصلی آن را می‌شنید. به عنوان مثال، یک گروه موسیقی مدرن که در حال اجرای قطعاتی از یوهان سباستین باخ است، ممکن است به جای سازهای مدرن، از ویولن‌های باروک بازسازی‌شده استفاده کند تا سعی کند صدای ارکستر باروک قرن هفدهم را ایجاد کند.[۷][۸]
این امر منجر به احیای سازهایی شده است که کاملاً از رده خارج شده بودند و به بازنگری نقش و ساختار سازهایی که هنوز هم در عمل مورد استفاده قرار می‌گیرند، انجامیده است.[تحقیق اصیل؟]
ارکسترها و گروه‌هایی که به دلیل استفاده از سازهای دوره‌ای در اجراهای خود شناخته می‌شوند عبارتند از: تاورنر کنسورت و پلی‌یرز (به رهبری اندرو پاروت)، آکادمی موسیقی باستان (کریستوفر هاگوود)، کنسنتوس موزیکوس وین (نیکولاس هارنونکورت)، کنسرت انگلیسی (ترور پینوک)، گروه هانوفر (روی گودمن)، ارکستر قرن هجدهم (فرانس بروگن)، سولویست‌های باروک انگلیسی (سر جان الیوت گاردینر)، موزیکا آنتیکوا کلن (راینهارد گوبل)، ارکستر و گروه کر باروک آمستردام (تون کوپمن)، لز آر فلوریسان (ویلیام کریستی)، لِ کونسرت دِ ناسیون (ژوردی ساوال)، لا پتیت باند (سیگیسوالد کوییکن)، لا چاپل رویال (فیلیپ هرووگه)[۹][۱۰][۱۱][۱۲]، ارکستر برندنبورگ استرالیا (پل دایر) و ارکستر باروک فرایبورگ (گوتفرید فون در گولتز).[۱۳] با گسترش دامنه اجرای آگاهانه‌ی تاریخی به آثار دوران رمانتیک، صدای خاص سازهای قرن نوزدهم به طور فزاینده‌ای در جنبش HIP به رسمیت شناخته شده است و ارکسترهای سازهای دوره‌ای مانند ارکستر رولوشنر و رمانتیک گاردینر پدید آمده‌اند.[۱۴]
کلیدهای چکش‌دار[ویرایش]

کلیدهای چکش‌دار پاسکال تاسکین، پاریس (۱۷۸۰) (موزه‌ی هنر و صنعت هامبورگ)
تنوعی از سازهای صفحه‌کلید منسوخ‌شده مانند کلاویکورد و کلیدهای چکش‌دار دوباره احیا شده‌اند، زیرا اهمیت ویژه‌ای در اجرای موسیقی اولیه دارند. قبل از تکامل ارکستر سمفونیک به رهبری رهبر ارکستر، ارکسترهای رنسانس و باروک معمولاً از کلیدهای چکش‌دار رهبری می‌شدند. رهبر با نواختن کانتینویو، رهبری می‌کرد که ساختار هارمونیک پایداری را فراهم می‌کرد که سایر نوازندگان بر روی آن قسمت‌های خود را زینت می‌دادند.[۱۵][۱۶] بسیاری از آثار مذهبی آن دوران نیز به طور مشابه از ارگان لوله‌ای، اغلب در ترکیب با کلیدهای چکش‌دار استفاده می‌کردند.[۱۷] اجراهای آگاهانه‌ی تاریخی اغلب از نواختن گروهی به رهبری صفحه‌کلید استفاده می‌کنند.
آهنگسازانی مانند فرانسوا کوپرن، دومنیکو اسکارلاتی، جیرولامو فرسکوبالدی و یوهان سباستین باخ برای کلیدهای چکش‌دار، کلاویکورد و ارگان نوشتند.
در میان برجسته‌ترین نوازندگان مدرن کلیدهای چکش‌دار می‌توان به اسکات راس، آلن کرتیس، ویلیام کریستی، کریستوفر هاگوود، رابرت هیل، ایگور کیپニス، تون کوپمن، وندا لاندوفسکا، گوستاو لئوناردت، ترور پینوک، اسکیپ سمپه، آندراس استایر، کالین تیلنی و کریستوف روسه اشاره کرد.
فورتپیانو[ویرایش]

در نیمه دوم قرن هجدهم، کلیدهای چکش‌دار به تدریج با اولین پیانوها جایگزین شدند. با منسوخ شدن کلیدهای چکش‌دار، بسیاری از آن‌ها نابود شدند. در واقع، کنسرواتوار پاریس به دلیل استفاده از کلیدهای چکش‌دار برای هیزم در دوران انقلاب فرانسه و دوران ناپلئونی بدنام است.[۱۸] اگرچه نام‌ها در ابتدا قابل تعویض بودند، اما اصطلاح "فورتپیانو" اکنون به سبک اولیه و کوچک‌تر پیانو اشاره دارد، در حالی که "پیانوفورت" برای توصیف سازهای بزرگ‌تر که از حدود سال ۱۸۳۰ به طرح‌های مدرن نزدیک می‌شوند، استفاده می‌شود. در قرن بیستم و بیست و یکم، فورتپیانو به دلیل گرایش به اجرای آگاهانه‌ی تاریخی احیا شده است، و آثار هایدن، موتسارت، بتهوون و شوبرت اغلب با فورتپیانو نواخته می‌شوند.[۱۹] به طور فزاینده‌ای، پیانوهای اوایل تا اواسط قرن نوزدهم از پلییل، ارار، استریشر و دیگران برای بازسازی فضای صوتی آهنگسازان رمانتیک مانند شوپن، لیست و براهمس استفاده می‌شوند.
بسیاری از نوازندگان صفحه‌کلید که در کلیدهای چکش‌دار تخصص دارند، در فورتپیانو و سایر سازهای دوره‌ای نیز تخصص دارند. برخی از نوازندگان صفحه‌کلید مشهور به خاطر نواختن فورتپیانو، رونالد براوتیگام، استیون لوبین، اینگرید هبلر، رابرت لوین، مالکوم بیلسون و توبیاس کوچ هستند.
ویولا[ویرایش]

یک ویولا دا گامبا اثر توماس کول (حدود ۱۶۸۰)

مدت: ۲ دقیقه و ۲۴ ثانیه.
ساراباند از سوئیت سل ماژور شماره ۱ باخ، BWV 1007، که با ویولن سل مدرن نواخته شده است

موسیقی زیادی برای ویولاها، هم برای اجراهای گروهی و هم برای اجراهای انفرادی، توسط آهنگسازان دوران رنسانس و باروک، از جمله دیه‌گو اورتیز، کلادیو مونته‌وردی، ویلیام برد، ویلیام لاوس، هنری پورسل، مونسیور دو سنت کولومب، ی. س. باخ، گئورگ فیلیپ تلمن، مارن مارایس، آنتوان فورکره و کارل فردریک آبل نوشته شده است.
از بزرگترین تا کوچکترین، خانواده ویولا شامل موارد زیر است:

ویولونه (دو اندازه، یک کنترباس یک اکتاو زیر باس و یک اندازه کوچکتر یک چهارم یا پنجم بالاتر، یک باس بزرگ)
ویول باس (حدود اندازه ویولن سل)
ویول تنور (حدود اندازه گیتار)
ویول آلتو (کمی کوچکتر از تنور)
ویول تریبل یا دسکانت (حدود اندازه ویولا)
پاردسوس دو ویول (حدود اندازه ویولن)

در میان برجسته‌ترین نوازندگان مدرن ویولاها می‌توان به پائولو پاندولفو، ویلاند کوییکن، جوردی ساوال، جان هسو و ویتوریو گیلِمی اشاره کرد. گروه‌های ویولای مدرن زیادی وجود دارد.
رکورد[ویرایش]

اگرچه در قرن نوزدهم تا حد زیادی جایگزین فلوت شده است، رکورد با جنبش HIP احیا شده است. آرنولد دولمتش کارهای زیادی برای احیای رکورد به عنوان یک ساز جدی کنسرت انجام داد و یک گروه رکورد (دسکانت، تریبل، تنور و باس) را بازسازی کرد که همگی در زیر کوک و بر اساس نمونه‌های تاریخی بودند.[۲۰] هاندل و تلمن، هر دو نوازندگان رکورد برجسته، چندین قطعه انفرادی برای این ساز نوشتند. اغلب، نوازندگان رکورد با فلوتیست شروع می‌کنند و سپس به تمرکز بر رکورد می‌پردازند. برخی از نوازندگان رکورد مشهور عبارتند از فرانس بروگن، که همچنین یک رهبر مشهور جنبش سازهای دوره‌ای بود، میشالا پتری، اشلی سولومون و جووانی آنتونی‌نی.
آواز[ویرایش]

فیلیپ ژاروسکی، خواننده کانترتنور، همراه با کریستینا پلوهار در سال ۲۰۱۱ (تئوربو)
همانطور که در تکنیک‌های سازها، رویکرد به شیوه‌ی اجرایی آگاهانه‌ی تاریخی برای خوانندگان نیز تحت تأثیر تحقیقات موسیقی‌شناختی و بحث‌های علمی قرار گرفته است. به طور خاص، بحثی در مورد استفاده از تکنیک ویبراتو در اوج احیای موسیقی اولیه وجود داشت و بسیاری از حامیان HIP تلاش کردند تا ویبراتو را حذف کنند و به جای آن صدای "خالص" آواز بدون ویبراتو را ترجیح دهند. تفاوت در سبک ممکن است با صدای یک پسر تریبل در مقابل صدای یک خواننده اپرای بزرگ مانند ماریا کالاس نشان داده شود.[۲۱]
تکنیک‌های آوازی تاریخی خاصی مانند تریلو، تکرار لرزان یک نت واحد که برای اثرات تزئینی در اوایل دوران باروک استفاده می‌شد، محبوبیت بیشتری پیدا کرده‌اند. درک علمی این دستگاه‌های بیانگر اغلب ذهنی است، زیرا بسیاری از تکنیک‌های آوازی مورد بحث توسط نویسندگان رساله‌ها در قرن هفدهم و هجدهم معانی متفاوتی دارند، بسته به نویسنده. با وجود گرایش به آواز بدون ویبراتو، بسیاری از خوانندگان برجسته موسیقی اولیه از یک شکل ظریف و ملایم از ویبراتو برای افزودن بیان به اجرای خود استفاده می‌کنند.[۲۱][۲۲]
برخی از خوانندگانی که در جنبش اجرای آگاهانه‌ی تاریخی مشارکت داشته‌اند عبارتند از اما کرکیبی، مکس ون اِگمونْد، جولیان بِیِرد، نایجل راجرز و دیوید توماس.
احیای علاقه به موسیقی اولیه، به ویژه در چندصدایی رنسانس مقدس و اپرای باروک، منجر به احیای صدای کانترتنور شده است. خوانندگان مرد با صدای بلند اغلب به جای کُنترالتوهای زن در تولیدات اپرای HIP انتخاب می‌شوند، تا حدی به عنوان جایگزینی برای خوانندگان کستراتو. آلفرد دلر به عنوان پیشگام احیای مدرن آواز کانترتنور در نظر گرفته می‌شود.[۲۳] هنرمندان معاصر برجسته عبارتند از جیمز بوومن، راسل اُبرلین، پل اِس‌وود، درک لی راگین، آندراس شول، مایکل چانس، رنه ژاکوبس، دیوید دنیلز، دنیل تیلور، برایان آساوا، یوشیکازو مرا و یاکوب یوزف اورلینسکی و فیلیپ ژاروسکی.
چیدمان[ویرایش]

چیدمان استاندارد مربوط به چیدمان گروهی از نوازندگان، به عنوان مثال در یک گروه کر یا ارکستر، در طول زمان تغییر کرده است. تعیین یک چیدمان تاریخی مناسب از خوانندگان و سازها روی صحنه اجرا ممکن است توسط تحقیقات تاریخی آگاه شود. علاوه بر شواهد مستند، موسیقی‌شناسان ممکن است به شواهد تصویری - نقاشی‌ها و طرح‌های معاصر از نوازندگان - به عنوان منبع اصلی اطلاعات تاریخی مراجعه کنند. منابع تصویری ممکن است جزئیاتی مانند اندازه یک گروه، موقعیت انواع مختلف سازها، موقعیت آنها نسبت به یک گروه کر یا ساز صفحه‌کلید، موقعیت یا عدم وجود رهبر، اینکه نوازندگان نشسته یا ایستاده‌اند و فضای اجرا (مانند سالن کنسرت، اتاق کاخ، خانه مسکونی، کلیسا یا فضای باز و غیره) را نشان دهند.[۱] نظریه‌پرداز آلمانی یوهان ماتسون در رساله‌ای در سال ۱۷۳۹ اظهار داشت که خوانندگان باید در مقابل نوازندگان بایستند.[۲۴]
سه چیدمان اصلی مستند شده است:[نیاز به منبع]

دایره (رنسانس)
گروه کر در جلوی سازها (قرن هفدهم - نوزدهم)
خوانندگان و سازها در کنار یکدیگر در بالکن گروه کر.

نگارخانه[ویرایش]

آهنگساز رنسانس اورلاندو دی لاسوس در حال هدایت یک گروه موسیقی مجلسی

طرحی از سال ۱۸۳۷ از چیدمان یک گروه کر و ارکستر

نقاشی از یک کنسرت در مونیخ، آلمان در سال ۱۸۹۰

یک گروه کر با نوازندگان، در چیدمان تاریخی

بازیابی شیوه‌های اجرایی اولیه[ویرایش]

چاپ مجدد ویراژ اول اورفه مونته‌وردی (۱۶۰۹)؛ موسیقی‌شناسان به نمرات دست‌نویس یا نسخه‌های اولیه برای تفسیر شیوه‌ی اجرایی مراجعه می‌کنند.

تصاویر تاریخی، مانند این تصویر لوت‌نوازان گالیسیایی قرن سیزدهم، می‌تواند شیوه‌ی اجرایی مدرن را آگاه کند، اما باید با احتیاط تفسیر شود.
تفسیر نت‌نویسی موسیقی[ویرایش]

برخی از موارد دشوار آشنا عبارتند از:

آهنگسازان اولیه اغلب از نمادهای مشابه امروزی استفاده می‌کردند، اما با معنای متفاوت، اغلب وابسته به متن. به عنوان مثال، آنچه به عنوان آپوجیاتورا نوشته شده است، اغلب طولانی‌تر یا کوتاه‌تر از طول نت‌نویسی شده است[۲۵] و حتی در نمرات تا اواخر قرن نوزدهم، اختلاف‌نظرهایی در مورد معنای (پویا و/یا آگوژیک) خطوط خمیده وجود دارد.[۲۶]
نت‌نویسی ممکن است ناقص باشد. به عنوان مثال، طول نت‌ها ممکن است به طور کامل حذف شود، مانند در پیش‌درآمد‌های بدون‌اندازه، قطعاتی که بدون نشانه‌های ریتم یا متر نوشته شده‌اند. حتی زمانی که نت‌نویسی کامل است، تغییرات غیرنت‌نویسی معمولاً مورد نیاز است، مانند شکل‌دهی ریتمیک عبورها، مکث بین بخش‌ها یا آرایش‌های اضافی آکوردها. حذف و تکرار رایج بود.
موسیقی ممکن است با استفاده از نت‌نویسی‌های جایگزین و غیرمدرن، مانند جدولی نوشته شود. برخی از نت‌نویسی‌های جدولی فقط تا حدی رمزگشایی شده‌اند، مانند نت‌نویسی[۲۷] در دست‌نوشته‌ی هارپ[۲۸] اثر رابرت آپ هو.
ارتفاع مرجع موسیقی اولیه را نمی‌توان به عنوان تعیین همان ارتفاعی که امروزه استفاده می‌شود تفسیر کرد.
سیستم‌های کوک مختلف (تِمپِرامنت‌ها) استفاده می‌شوند. آهنگسازان همیشه فرض می‌کنند که نوازنده تمپرامنت را انتخاب می‌کند و هرگز آن را در نُت‌نویسی نشان نمی‌دهند.[۲۹]
در بیشتر موسیقی گروهی تا اوایل باروک، سازهای موسیقی مورد استفاده در نُت‌نویسی مشخص نشده‌اند و باید تا حدی یا به طور کامل توسط نوازندگان انتخاب شوند. یک مثال مورد بحث در اورفه مونته‌وردی است، که در آن نشانه‌های مربوط به استفاده از سازها جزئی است و فقط به بخش‌های مهم محدود می‌شود.[۳۰]
مسائل مربوط به تلفظ، که بر تأکیدهای موسیقی تأثیر می‌گذارد، به لاتین کلیسایی منتقل می‌شود، زبانی که مقدار زیادی از موسیقی آوازی اولیه به آن نوشته شده است. دلیل این است که لاتین معمولاً با صداها و الگوهای زبان محلی تلفظ می‌شد.

موسیقی مکانیکی[ویرایش]

برخی از اطلاعات در مورد نحوه صدا کردن موسیقی در گذشته را می‌توان از سازهای مکانیکی معاصر به دست آورد. به عنوان مثال، موزه‌ی هلندی اسپیل‌کلوک دارای یک ارگان مکانیکی قرن هجدهم است که برنامه موسیقی آن توسط یوزف هایدن تألیف و نظارت شده است.[۳۱]
تنظیم و ارتفاع[ویرایش]

تا دوران مدرن، مراجع تنظیم مختلف در مکان‌های مختلف استفاده می‌شد. نوازنده‌ی ابوا باروک، بروس هینز، به طور گسترده سازهای بادی باقی‌مانده را بررسی کرده است و حتی یک مورد را مستند کرده است که ویولن‌نوازان مجبور شده‌اند برای نواختن در کلیساهای مجاور، کوک خود را به میزان یک سوم کوچک تغییر دهند.[۳۲][نیاز به صفحه]
شواهد تصویری[ویرایش]

تحقیقات موسیقی‌شناسان اغلب با کار مورخان هنر همپوشانی دارد. با بررسی نقاشی‌ها و طرح‌های نوازندگان معاصر یک دوره‌ی موسیقی خاص، محققان می‌توانند جزئیاتی در مورد شیوه‌ی اجرایی آن روز به دست آورند. علاوه بر نشان دادن چیدمان یک ارکستر یا گروه، یک اثر هنری می‌تواند جزئیاتی در مورد تکنیک‌های بازی معاصر، به عنوان مثال نحوه نگه داشتن کمان یا امبوشر یک نوازنده‌ی ساز بادی را نشان دهد. با این حال، همانطور که یک مورخ هنر باید یک اثر هنری را ارزیابی کند، یک محقق موسیقی‌شناسی نیز باید شواهد موسیقی یک نقاشی یا تصویر را در زمینه تاریخی خود ارزیابی کند و انگیزه‌های فرهنگی و سیاسی هنرمند و امکان مجوز هنری را در نظر بگیرد. یک تصویر تاریخی از نوازندگان ممکن است یک حساب ایده‌آل یا حتی تخیلی از سازهای موسیقی ارائه دهد و خطر سوءتفاهم تاریخی وجود دارد.[۱]
مسائل[ویرایش]

بسیاری از محققان و نوازندگان مانند جان الیوت گاردینر با اصطلاح‌شناسی جنبش HIP به چالش کشیده‌اند.
نظرات در مورد اینکه انگیزه‌های هنری و علمی چگونه باید به اجرای موسیقی ترجمه شوند، متفاوت است.[۳۳]
اگرچه بر نیاز به تلاش برای درک نیات آهنگساز در زمینه تاریخی خود تأکید می‌کند، رالف کیرپاتریک بر خطر استفاده از اصالت تاریخی برای پنهان کردن بی‌کفایتی فنی تأکید می‌کند: "اغلب اصالت تاریخی می‌تواند به عنوان وسیله‌ای برای فرار از هرگونه مشاهده بالقوه آزاردهنده از ارزش‌های زیبایی‌شناختی و از پذیرش هرگونه مسئولیت هنری واقعی مورد استفاده قرار گیرد. سلب ارزش‌های زیبایی‌شناختی و مسئولیت‌های هنری می‌تواند توهمی از سادگی را به آنچه که تاریخ به ما ارائه می‌دهد، مانند استخوان‌های سفید شده در شن‌های زمان، ببخشد."[۳۴][نیاز به صفحه]
محقق موسیقی اولیه، بوورلی جرولد، با تکنیک‌های ویولن نوازان آگاهانه‌ی تاریخی به چالش کشیده است و به حساب‌های شنوندگان دوران باروک اشاره می‌کند که شیوه‌ای کاملاً متفاوت را توصیف می‌کنند.[۳۵] انتقاد مشابهی به شیوه‌های خوانندگان آگاهانه‌ی تاریخی وارد شده است.
برخی از حامیان احیای موسیقی اولیه از اصطلاح "اجرای اصیل" فاصله گرفته‌اند. رهبر ارکستر، جان الیوت گاردینر، ابراز داشته است که این اصطلاح می‌تواند "گمراه‌کننده" باشد و اظهار داشته است: "اشتیاق من به سازهای دوره‌ای باستانی نیست یا به دنبال اصالت کاذب و دست‌نیافتنی است، بلکه صرفاً یک جایگزین با طراوت برای ویژگی‌های یکنواخت ارکستر سمفونیک است."[۳۶][۳۷]
دانیل لیچ-ویلکینسون اذعان می‌کند که بخش عمده‌ای از عمل HIP بر اساس اختراع است: "تحقیقات تاریخی ممکن است سازها و گاهی اوقات اطلاعات مفصلی در مورد نحوه استفاده از آنها را در اختیار ما قرار دهد. اما شکاف بین این شواهد و یک اجرای صوتی آنقدر بزرگ است که فقط با مقدار زیادی نوازندگی و اختراع می‌توان آن را پر کرد. دقیقاً چقدر مورد نیاز است به راحتی فراموش می‌شود، زیرا تمرین اختراع موسیقی به طور خودکار برای نوازنده انجام می‌شود."[۳۸] لیچ-ویلکینسون نتیجه می‌گیرد که سبک‌های اجرایی در موسیقی اولیه "به اندازه طعم فعلی به بازتولید دقیق تاریخی بستگی دارد."[۳۹] اخیراً، اندرو اسنِدن پیشنهاد کرده است که بازسازی‌های HIP زمانی محکم‌تر هستند که در زمینه یک تفسیر فرهنگی از آن دوره مورد بررسی قرار گیرند، و نه تنها اینکه چگونه بازی می‌کردند، بلکه چرا بازی می‌کردند و چه معنای فرهنگی در موسیقی نهفته است.
در نتیجه مطالعه خود در مورد ضبط‌های ارکسترال اوایل قرن بیستم، رابرت فیلیپ اظهار می‌کند که مفهوم "آنچه که اکنون خوشایند به نظر می‌رسد، احتمالاً در دوره‌های قبلی نیز خوشایند به نظر می‌رسید" یک فرض اساسی اما نادرست در پشت بسیاری از جنبش اجرای تاریخی است. پس از بررسی ریتم، ویبراتو و پورتامنتو در کل کتاب، فیلیپ اظهار می‌کند که نادرستی این فرض طعم باعث می‌شود که پیروان اجرای تاریخی آنچه را که قابل قبول می‌دانند به طور تصادفی انتخاب کنند و شواهدی از شیوه‌ی اجرایی را که با طعم مدرن در تضاد است، نادیده بگیرند.[۴۰]
دریافت[ویرایش]

راجر اسکروتون، فیلسوف بریتانیایی، در کتاب زیبایی‌شناسی موسیقی خود نوشت که "اثر [HIP] اغلب باعث شده است که گذشته را در یک توده‌ی جعلی از بورس تحصیلی بپیچیم، موسیقی‌شناسی را بر موسیقی ارجحیت دهیم و باخ و هم‌عصرانش را به یک انحراف صوتی محدود کنیم. احساس خستگی که بسیاری از اجراهای "اصیل" القا می‌کنند، قابل مقایسه با فضای یک موزه‌ی مدرن است... [آثار آهنگسازان اولیه] پشت شیشه‌ی اصالت چیده شده‌اند و از یک پرده غیرقابل نفوذ به ما خیره می‌شوند."[۴۱]
تعدادی از محققان جنبش HIP را اساساً یک اختراع قرن بیستم می‌دانند. پیتر هیل در مورد مجله‌ی Early Music (یکی از مجلات پیشرو در مورد اجرای آگاهانه‌ی تاریخی) نوشت: "همه مقالات در Early Music به روش‌های مختلف نقص اساسی در موقعیت "اصالت" را یادداشت کردند. این است که تلاش برای درک گذشته از نظر گذشته به طور متناقضی یک پدیده معاصر است."[۴۲]
یکی از منتقدان سرسخت جنبش اجرای آگاهانه‌ی تاریخی، ریچارد تاروسکین است. تز او این است که عمل کشف شیوه‌های تاریخی به ظاهر آگاهانه‌ی تاریخی در واقع یک عمل قرن بیستم است که تحت تأثیر مدرنیسم قرار گرفته است و ما هرگز نمی‌توانیم بدانیم موسیقی چگونه صدا می‌کرد یا چگونه در قرون گذشته اجرا می‌شد. "آنچه ما به آن اجراهای تاریخی می‌گوییم، نه هیچ نمونه تاریخی قابل تعیین را نشان می‌دهد و نه احیای منسجمی از شیوه‌های هم‌عصر با مخازن مورد خطاب. بلکه تجسم یک لیست آرزوهای مدرنیستی است که توسط آکادمی و بازار تأیید شده است و خوانشی گزینشی و فرصت‌طلبانه از شواهد تاریخی است."[۴۳] "'اجراکنندگان تاریخی' که به دنبال "رسیدن به حقیقت" هستند... در واقع از تاریخ کالاها انتخاب می‌کنند. و این کار را به گونه‌ای انجام می‌دهند که بیشتر در مورد ارزش‌های اواخر قرن بیستم می‌گوید تا در مورد ارزش‌های هر دوره قبلی."
لیدیا گوهر در کتاب موزه‌ی خیالی آثار موسیقی: مقاله‌ای در فلسفه‌ی موسیقی، اهداف و مغالطات حامیان و منتقدان جنبش HIP را مورد بحث قرار می‌دهد.[۴۴] او ادعا می‌کند که جنبش HIP خود در نیمه دوم قرن نوزدهم به عنوان واکنشی به نحوه تحمیل تکنیک‌های مدرن بر موسیقی دوره‌های اولیه پدید آمد. بنابراین، اجراکنندگان نگران دستیابی به یک روش "اصیل" برای اجرای موسیقی بودند - ایده‌ای که پیامدهایی برای همه کسانی که با موسیقی درگیر هستند دارد. او استدلال‌های منتقدان را به دو دیدگاه خلاصه می‌کند: وفاداری به شرایط اجرا یا وفاداری به اثر موسیقی.[۴۴]
او به طور خلاصه استدلال‌های منتقدان (به عنوان مثال، آنارشیستی، وارد کردن ایده‌های اجرایی فعلی به موسیقی اولیه) را خلاصه می‌کند، اما سپس نتیجه می‌گیرد که آنچه جنبش HIP ارائه می‌دهد، روشی متفاوت برای نگاه کردن و گوش دادن به موسیقی است: "این امر ما را وادار می‌کند تا چشمان خود را به امکان تولید موسیقی به روش‌های جدید تحت تنظیم ایده‌های جدید باز نگه داریم. این امر ما را وادار می‌کند تا چشمان خود را به ماهیت به طور ذاتی انتقادی و قابل بازنگری مفاهیم نظارتی خود باز نگه داریم. مهمتر از همه، به ما کمک می‌کند تا بر آن میل عمیقاً ریشه‌دار غلبه کنیم که معتقدیم در هر زمان تمرینات خود را به طور کامل درست انجام داده‌ایم."[۴۵]
واضح است که یک رویکرد صرفاً موسیقی‌شناختی به بازسازی سبکی هم از نظر فرهنگی مدرن است و هم به عنوان یک اجرای زنده اصیل نیست، رویکردی که پیتر بروک آن را "تئاتر مرگبار" می‌نامد.[۴۶]
همچنین ببینید[ویرایش]

اصالت در هنر
ارتفاع کنسرت
احیای موسیقی اولیه
فهرست گروه‌های موسیقی اولیه
یک صدا در هر قسمت
بخش زهی
شکسپیر در تلفظ اصلی

منابع[ویرایش]

Lawson, Colin; Stowell, Robin (1999). "The application of primary sources". The Historical Performance of Music: An Introduction. Cambridge University Press. pp. 17–18. ISBN 978-0-521-62738-2. Retrieved 3 March 2018.

کتاب‌شناسی[ویرایش]

Badura-Skoda, Paul. 1993. Interpreting Bach at the Keyboard, translated by Alfred Clayton. Oxford: Clarendon Press; New York: Oxford University Press. ISBN 0-19-816155-7 (cloth); ISBN 0-19-816576-5 (1995 pbk reprint). (Translation of Bach-Interpretation: die Klavierwerke Johann Sebastian Bachs. Laaber: Laaber-Verlag, 1990. ISBN 3-89007-141-4.)
Dart, Thurston. 1954. The Interpretation of Music. London: Hutchinson and Co.
Dolmetsch, Arnold. 1915. The Interpretation of the Music of the 17th and 18th Centuries Revealed by Contemporary Evidence. London: Novello.
Donington, Robert. 1963. The Interpretation of Early Music. London: Faber and Faber.
Hubbard, Frank. 1965. Three Centuries of Harpsichord Making. Cambridge, MA: Harvard University Press ISBN 0-674-88845-6.
Kenyon, Nicholas (editor). 1988. Authenticity and Early Music. Oxford and New York: Oxford University Press. ISBN 0-19-816152-2.
Kivy, Peter. 1995. Authenticities: Philosophical Reflections on Musical Performance. Ithaca: Cornell University Press. ISBN 0-8014-3046-1.
Leech-Wilkinson, Daniel. 1992. "The Good, the Bad and the Boring". In Companion to Medieval & Renaissance Music, edited by Tess Knighton and David Fallows, [page needed]. London: J. M. Dent.; New York: Schirmer Books. ISBN 0-460-04627-6 (Dent); ISBN 0-02-871221-8 (Schirmer). Paperback reprint, Oxford and New York: Oxford University Press, 1997. ISBN 0-19-816540-4. Paperback reprint, Berkeley, Calif.: University of California Press, 1997. ISBN 0-520-21081-6.
Mattheson, Johann. 1739. Der vollkommene Kapellmeister, das ist, Gründliche Anzeige aller derjenigen Sachen, die einer wissen, können, und vollkommen inne haben muss, der eine Kapelle mit Ehren und Nutzen vorstehen will. Breslau: [s.n.]; Hamburg: Herold. Facsimile reprint, edited by Margarete Reimann. Documenta Musicologica Reihe 1: ruckschriften-Faksimiles 5. Kassel: Bärenreiter, 1954. Study edition with newly typeset text and music examples, edited by Friederike Ramm. Bärenreiter-Studienausgabe. Kassel, Basel, London, New York, Prague: Bärenreiter. ISBN 3-7618-1413-5.
Milsom, David. 2003. Theory and Practice in Late Nineteenth-Century Violin Performance: An Examination of Style in Performance, 1850–1900. Aldershot: Ashgate. ISBN 0-7546-0756-9.
Milsom, David. 2011. Classical and Romantic Music. The library of essays on music performance practice. Aldershot: Ashgate. ISBN 0-7546-2859-0.
Parrott, Andrew. 2000. The Essential Bach Choir. [N.p.]: The Boydell Press. ISBN 0-85115-786-6.
Peres da Costa, Neal. 2013. Off the Record: Performing Practices in Romantic Piano Playing. New York: OUP. ISBN 0-19-538691-4.
Philip, Robert. 1992 Early Recordings and Musical Style: Changing tastes in instrumental Performance, 1900-1950. Cambridge, UK: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-23528-0
Rosen, Charles. 1997. The Classical Style, second edition. New York: W. W. Norton. ISBN 0-393-31712-9.
Rosen, Charles. 2000. Critical Entertainments. Cambridge: Harvard University Press. ISBN 0-674-00684-4.

پیوند‌های خارجی[ویرایش]

صفحه اصلی کانترتنور غیررسمی
راهنمای سازهای قرون وسطی و رنسانس
اجراکنندگان و گروه‌های سازهای دوره‌ای فهرست شده در پروژه موسیقی باز
دروغ‌های مربوط به ارائه آثار هنری قدیمی "اصیل"
درون موسیقی اولیه: گفتگو با اجراکنندگان (کتاب برنارد شرمن؛ انتشارات دانشگاه آکسفورد، 1997)
چرا هرگز صدای "سونات مهتاب" را واقعاً نشنیده‌اید (اسلیت مگزین در مورد تفاوت بین اجراهای اصیل و مدرن پیانو)


پیمان بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR) که در سال 1966 به عنوان بخشی از تلاشی برای استانداردسازی میزان حقوق طبیعی بشر در سراسر جهان امضا شد، در بندهای 1 و 2 ماده 19 خود مقرر می‌دارد:

1. هر کس حق دارد بدون دخالت، عقیده داشته باشد.
2. هر کس حق آزادی بیان دارد؛ این حق شامل آزادی جستجو، دریافت و انتقال اطلاعات و ایده‌های هر نوع، بدون در نظر گرفتن مرزها، به صورت شفاهی، کتبی یا چاپی، به شکل هنری یا از طریق هر رسانه دیگری به انتخاب خود است.1

اگرچه میزان پایبندی هر کشوری که این سند را امضا کرده است به این بندها در عمل قابل سوال است، بررسی نحوه برخورد کشورهای مختلف با آزادی بیان پیش از ICCPR ارزشمند است. این امر نه تنها وضعیت فعلی شناخت حقوق ما را توضیح می‌دهد، بلکه به ما امکان می‌دهد تا قدردانی بیشتری از اعطای این آزادی‌ها توسط هم‌عصرانمان داشته باشیم. این مقاله به بررسی آزادی بیان در ارتباط با هنر موسیقی می‌پردازد؛ در آن به تعدادی از آهنگسازان موسیقی کلاسیک اشاره خواهد شد که موسیقی آن‌ها در زمان‌های درگیری بین‌المللی در برخی کشورها سانسور یا ممنوع شده است. این آهنگسازان هر یک از چهره‌های محوری در تکامل سنت دوره Common-Practice بودند. با این حال، به دلیل دیدگاه‌های سیاسی، قومیت یا مذهب، آن‌ها به عنوان تهدیدات فکری و هنری برای امنیت ملی در کشورهایی که آثارشان ممنوع شده بود، تلقی می‌شدند.
*آثاری که از این پس با ستاره (*) مشخص شده‌اند، همراه با سایر آثار پیشنهادی، در فهرست "آثار پیشنهادی" در انتهای مقاله قابل شنیدن هستند.
فلیکس مندلسون بارتولدی
آلمان نازی برجسته‌ترین نمونه از سانسور موسیقی ملی پیش از جنگ جهانی دوم را ارائه می‌دهد. دولت آلمان به دنبال رد نفوذ آثار افرادی با تبار یهودی بود، گروهی که فلیکس مندلسون بارتولدی به آن تعلق داشت.
عموم مردم ممکن است مندلسون را به خاطر ملودی‌های درخشانش بشناسند. (به کنسرتو ویولن* و رویای شب نیمه تابستان* مراجعه کنید.) اما دستاوردهای مندلسون فراتر از استعداد ملودیک بود. او در سازبندی‌های جدید موسیقی مجلسی پیشگام بود؛2 دوره تصدی او به عنوان رهبر ارکستر به او اجازه داد تا موسیقی یوهان سباستین باخ را برنامه‌ریزی کند و تا حد زیادی آن را از زوال قریب‌الوقوع نجات دهد؛3 گنجاندن شیوه‌های توسعه‌ای که مشخصه بتهوون متأخر بود، در موسیقی پخش شد و به بخشی از سبک رمانتیک عمومی تبدیل شد.4
اما با وجود تمام آنچه مندلسون برای موسیقی ارائه داد (و این نفوذ در طول قرن گذشته آشکار شده است)، نازی‌ها او را صرفاً یک یهودی می‌پنداشتند. این که مندلسون یک مسیحی تغییر مذهب بود، اهمیت نداشت - این امر نه تنها در رعایت ممنوعیت‌های مربوط به موسیقی او، بلکه در نحوه تلاش آلمانی‌ها برای تضعیف حضور کلی او نیز آشکار بود. در سال 1936، مجسمه‌ای که به افتخار او در لایپزیگ برپا شده بود توسط یهودستیزان سرنگون شد.5 از بسیاری از آهنگسازان نیز خواسته شد تا موسیقی تصادفی برای رویای شب نیمه تابستان شکسپیر را جایگزین موسیقی مندلسون کنند، وظیفه‌ای که ریچارد اشتراوس (متخصص سمفونیک مسئول Also sprach Zarathustra*) ظاهراً از آن امتناع کرد.6

خوشبختانه، بخش زیادی از موسیقی مندلسون نابود نشد و قبر او در طول جنگ دست نخورده باقی ماند.
گوستاو مالر

کاریکاتور مالر. زیرنویس پایین می‌گوید: "خدای من، من بوق ماشین را فراموش کردم! حالا باید سمفونی دیگری بنویسم." (1907)
شهرت گوستاو مالر عمدتاً به عنوان رهبر ارکستر بود؛ او به دلیل استانداردهای اجرایی سختگیرانه‌اش، به ویژه در رابطه با اپرا، مشهور بود. مانند مندلسون، او نیز از تبار یهودی بود، اما بعداً در زندگی به مسیحیت گروید. با این حال، مالر با مندلسون در انگیزه خود برای تغییر مذهب متفاوت بود، زیرا در این صورت احتمال انتصاب او به سمت رهبری اپرای سلطنتی وین افزایش می‌یافت. این تلاش‌ها موفقیت‌آمیز بود و مالر یک دهه در این سمت خدمت کرد.7 در این بین، او آهنگسازی می‌کرد، اگرچه آثار او در طول عمرش تحت‌الشعاع جایگاه او به عنوان رهبر ارکستر قرار گرفت. تا پس از اجراها و ضبط‌های بعدی آثار او، با حضور رهبرانی مانند لئونارد برنستاین و دیگران، سمفونی‌های او به شهرت رسیدند.8

مالر یکی از آخرین آهنگسازان یک زیرمجموعه از آهنگسازان بود که بسیاری از محققان آن را یک خط طولانی می‌دانند؛ بسیاری مرگ او را پایان دوران پسارمانتیسم در موسیقی می‌دانند.9 آثار او بیشتر شامل سمفونی‌های پرزرق و برق با اعداد زیاد و اشتیاق بی‌امان بود. اگرچه این امر برای رمانتیسم غیرمعمول نیست، اما چنین ویژگی‌هایی، به ویژه آن‌هایی که به ماموریت کاوش در روح انسان دست یافتند، تا ظهور آهنگسازان شوروی مانند دیمیتری شوستاکوویچ در دهه 1920 دوباره مورد توجه قرار نگرفتند. و حتی با وجود احیای تکنیک‌های رمانتیک، دیگر کسی نبود که بتواند آن‌ها را به طور منحصر به فرد مانند مالر به کار گیرد.

اما بار دیگر، مانند مندلسون، هرگونه سهمی که مالر ممکن است در موسیقی داشته باشد، با یهودی بودن او تحت‌الشعاع قرار گرفت. حتی با وجود موفقیت مالر به عنوان رهبر ارکستر، او اغلب مورد تمسخر و شوخی قرار می‌گرفت؛ بسیاری از همکاران و مخاطبان یهودستیز، رفتارهای او را گیج‌کننده و ظاهر او را عجیب می‌یافتند. (به تصویر بالا مراجعه کنید.) تکنیک‌های او اغلب کودکانه تلقی می‌شدند. اما تنها پس از مرگ او، در طول جنگ جهانی دوم، او با ممنوعیت صریح روبرو شد؛ نازی‌ها تا پایان جنگ اجرای موسیقی او را ممنوع کردند.10

اما دوباره به لطف تصمیمات رهبران بعدی، موسیقی مالر، تا جایی که می‌توان پیش‌بینی کرد، برای همیشه حفظ شده است.
اریک ولفگانگ کورنگولد
بخش بزرگی از علاقه‌مندان به موسیقی کلاسیک برای اولین بار از طریق موسیقی فیلم با این ژانر آشنا شدند. نام‌هایی مانند جان ویلیامز و هانس زیمر در بحث در مورد این موضوع رایج هستند. نام دیگری که گاهی اوقات از این محبوبیت برخوردار است، اریک کورنگولد است که در اوایل روزهای هالیوود، سابقه بسیاری از تکنیک‌های آهنگسازی فیلم را تعیین کرد. اگرچه عناوین فیلم‌هایی که برای آن‌ها آهنگسازی کرده است ممکن است اکنون برای ما ناآشنا به نظر برسند، اما موسیقی او همچنان پابرجاست. (اگرچه، اگر چنین فهرستی از فیلم‌ها در اینجا گردآوری شود، شامل فیلم‌هایی مانند ماجراهای رابین هود [1938]، King’s Row* [1942] و Between Two Worlds [1944] خواهد بود.11)

"Entartete Musik" (موسیقی منحط) اصطلاحی بود که توسط آلمان نازی برای نشان دادن موسیقی که به نظر آن‌ها به طور کامل نماینده ارزش‌هایشان نبود، اتخاذ شد. این شامل موسیقی نوشته شده توسط افرادی با تبار یهودی بود. (1938)
اما با وجود تمام تأثیر او بر صنعت فیلم، هنوز یک چیز مانع از دستیابی او به موفقیت کامل در غرب می‌شد: تبار یهودی او. در حالی که این یک الگوی قابل تشخیص تا به امروز است، کورنگولد اولین آهنگسازی است که در این مقاله مستقیماً در طول زندگی خود تحت سانسور آلمان نازی قرار گرفت. در واقع، نتیجه مستقیم فعالیت نازی‌ها، پس از الحاق اتریش به آلمان در سال 1938، این بود که کورنگولد تصمیم گرفت به ایالات متحده تبعید شود و به آهنگسازی فیلم‌های آمریکایی ادامه دهد.12 (به طور اتفاقی، اولین وظیفه مهم او، اقتباس از موسیقی مندلسون برای رویای شب نیمه تابستان به یک محیط فیلم بود.)

کورنگولد در ایالات متحده از یک حرفه نسبتاً موفق برخوردار شد و دو جایزه اسکار را به دست آورد و برای سه جایزه دیگر نامزد شد.13 با این حال، حرفه او به عنوان آهنگساز در اتریش پس از جنگ رو به زوال رفت، جایی که حضور در اولین اجراهای آهنگسازی کم بود و بازسازی هنوز شرایط مطلوب قبلی او را ایجاد نکرده بود.14

پس از مرگ او، تعدادی از آثار کورنگولد که او برای تئاتر در نظر نگرفته بود، بلکه برای سالن کنسرت بود، مورد قدردانی قرار گرفتند. این‌ها شامل یک سمفونی، سونات‌های مجلسی و کنسرتو ویولن* بودند. ما فقط می‌توانیم تصور کنیم که آیا این کاتالوگ، از جمله موسیقی فیلم او، اگر کورنگولد پس از سال 1938 در اروپا می‌ماند، وجود می‌داشت یا خیر؛ این یک حاشیه ضعیف است.
دیمیتری شوستاکوویچ
اتحاد جماهیر شوروی پس از جنگ جهانی دوم به دلیل سانسور خود بدنام بود. رژیم استالین تنها به آثاری علاقه داشت که هنر، فرهنگ و اصول شوروی را همیشه پیروز نشان می‌دادند؛ هر اثر دیگری به دستور دولت بازنگری یا دور ریخته می‌شد.

در حالی که قربانیان زیادی از این انتخابگری محدود وجود داشتند، هیچ کس به اندازه دیمیتری شوستاکوویچ مشهور یا ضروری در بحث در مورد این موضوع نشده است. در حالی که آثار او به دلیل ناهنجاری‌های شدید خود تمایل دارند از محبوبیت گسترده‌ای برخوردار نباشند، اما بازتاب‌دهنده تجربیات شوستاکوویچ و گرامیداشت تراژدی‌های تاریخی هستند. (به سمفونی شماره 11 در G* مراجعه کنید.) اما شوستاکوویچ دائماً در رابطه خود با دولت آشفته بود؛ او دائماً از زندان یا مرگ می‌ترسید.

در یکی از این رویدادهای فاجعه‌بار، اپرای لیدی مکبث شوستاکوویچ به بد استقبال رسید و یک نقد تند در روز بعد آن را به عنوان اثری محکوم کرد که از حذف "خشونت و وحشیگری ... از هر گوشه زندگی شوروی" امتناع می‌ورزید.15 شوستاکوویچ به عنوان دشمن مردم اعلام شد؛ دوستان و خانواده‌اش مورد هدف قرار گرفتند و او از دست اول با نحوه بررسی آثار بعدی خود آشنا شد.

اما شوستاکوویچ همیشه انعطاف‌پذیر باقی ماند و پیام‌های ظریفی را در آهنگسازی‌های خود قرار داد که به شنوندگان آگاه نظرات سیاسی را نشان می‌داد، جایی که افراد عادی آن را درک نمی‌کردند. بافت‌های سمفونیک او به گونه‌ای تصور می‌شد که در برخی موارد استالین را به تصویر می‌کشید و در موارد دیگر شوستاکوویچ به دنبال گنجاندن خود بود. به عنوان مثال، در سمفونی دهم، اپ. 93، شوستاکوویچ یک موتیف که "DSCH" را هجی می‌کند، در سراسر قسمت دوم وارد می‌کند.16

در بهترین حالت، این تنها یک مرور کلی از پویایی در حال تغییر بین شوستاکوویچ و رژیم استالین است. اما حتی زمانی که دومی به اعتراض خاموش اجازه داد، همچنان به عنوان یک بیان مشروع ایستاد.
موریس راول
موریس راول از اینکه به عنوان یک آهنگساز "امپرسیونیست" توصیف شود، خودداری کرد.17 با این حال، موسیقی او اغلب با جنبش امپرسیونیست در موسیقی فرانسه همراه است. او از جایگاهی مشابه کلود دبوسی برخوردار بود و به عنوان یکی از بزرگترین ارکستراسیون‌کنندگان تاریخ توصیف شده است. (به Daphnis et Chloe* مراجعه کنید.) اگرچه تولید او در مقایسه با سایر آهنگسازان نسبتاً کم بود، اما معمولاً با گوش تیز او به جزئیات، حس عالی از شستشوی تونال و تازگی جبران می‌شد.

راول در لباس نظامی خود؛ این آهنگساز به عنوان راننده کامیون خدمت می‌کرد زیرا از نظر جسمی برای نبرد و سایر وظایف صالح تلقی نمی‌شد. (1916)
اما چگونه می‌توان آثاری در این سطح تولید کرد بدون تأثیرات خارجی، هم تاریخی و هم معاصر، زمانی که این امر تا این حد رایج است؟ اگرچه این سوال به طور رضایت‌بخشی پاسخ داده نشد، اما Ligue Nationale pour la Defense de la Musique Française (لیگ ملی برای دفاع از موسیقی فرانسه) فکر می‌کرد که تلاش برای ممنوع کردن تمام اجراهای موسیقی کلاسیک منشأ اتریش، آلمان و سایر کشورهای متخاصم، یک هدف ارزشمند است.

در پاسخ به نامه لیگ که از او خواسته بود به این تلاش‌ها بپیوندد، راول احساسات زیر را بیان کرد:

"برای آهنگسازان فرانسوی خطرناک خواهد بود که به طور سیستماتیک از آثار همتایان خارجی خود چشم‌پوشی کنند و بدین ترتیب خود را به نوعی محفل ملی تبدیل کنند: هنر موسیقی ما که در حال حاضر بسیار غنی است، به زودی رو به انحطاط می‌رود و به فرمول‌های خسته‌کننده منزوی می‌شود."18

پس از دریافت این پاسخ، لیگ اجرای آثار راول را تا پایان جنگ ممنوع کرد. راول به حمایت از تلاش‌های جنگی ادامه داد، اگرچه با دشواری‌های جدید.

هر آهنگسازی که تا به امروز از رسیدن به گوش عموم باز مانده است، به دلیل فعالیت دولت بوده است؛ مورد راول اولین نمونه در این مقاله است که در آن بیان یک آهنگساز به دلیل تفاوت در نظرات سیاسی محدود شده است. اما این امر به خوبی سؤال گسترده‌تری را که راول مطرح کرد، برجسته می‌کند: آیا باید جهانی شدن هنرها در زمان جنگ محدود شود، زمانی که تجارت صلح‌آمیز باید در هر زمان اختلاف مورد آرزو باشد؟

آهنگسازانی که حرفه آن‌ها تقریباً توسط نازی‌ها نابود شد، امروزه مورد مطالعه و یادگیری قرار می‌گیرند. شوستاکوویچ احساس می‌کرد که بیان حتی در صورت خود تخریبی ارزشمند است. راول تشخیص داد که قرض گرفتن ایده‌ها همراه با فرآیند خلاقیت است. این اهمیت حفظ تلاش جهانی برای حفظ آزادی بیان در هنر است. بنابراین، ICCPR تکامل طبیعی چنین تلاشی در پی محرومیت مداوم بود.

آثار پیشنهادی
در هر اثر فهرست شده، پیوندی به اجرای آن وجود دارد. اجراکنندگان در توضیحات ویدیویی جداگانه ذکر شده‌اند.
فلیکس مندلسون:

کنسرتو ویولن در می مینور، اپ. 64، MWV M 13
رویای شب نیمه تابستان (موسیقی تصادفی)، اپ. 61، MWV O 14، (Intermezzo، Acts 4-5) – Wedding March
Octet زهی در می بمل ماژور، اپ. 20، MWV R 20
Quartet No. 2 در لا مینور برای سازهای زهی، اپ. 13، MWV R 22. (Mvt. I: Adagio-Allegro vivace)

ریچارد اشتراوس:

Also Sprach Zarathustra, Op. 30

گوستاو مالر:

سمفونی شماره 5
Quartet Movement برای پیانو، ویولن، ویولا و ویولنسل در لا مینور

اریک کورنگولد:

King’s Row; Main Title
کنسرتو ویولن، اپ. 35 (Mvt. II: Romance)

دیمیتری شوستاکوویچ:

String Quartet No. 8, Op. 110 (Mvt. II: Allegro molto)
سمفونی شماره 11 در G مینور، اپ. 103
24 Preludes and Fugues, Op. 87, (No. 7 در A ماژور – Fugue)

موریس راول:

Daphnis et Chloe, Suite Nos. 1 & 2
Introduction and Allegro برای هارپ، فلوت، کلارینت و کوارتت زهی
Miroirs (Mvt. III: Une barque sur l’ocean)
Jeux d’eau
String Quartet در F ماژور (Mvt. I: Allegro moderato – très doux، و Mvt. II: Assez vif – très rythmé)
مجمع عمومی سازمان ملل متحد، پیمان بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، قطعنامه مجمع عمومی 2200A، (XXI) مورخ 16 دسامبر 1966، لازم‌الاجرا 23 مارس 1976، مطابق با ماده 49. ↵
Taylor, Benedict. “Musical History and Self-Consciousness in Mendelssohn’s Octet, Op. 20.” 19th-Century Music 32, no. 2 (2008): 131–59. https://doi.org/10.1525/ncm.2008.32.2.131. ↵
Clement, Albert. “Mendelssohn and Bach’s Matthew Passion: Its Performance, Reception, and the Presence of 70 Original Choral Parts in the Netherlands.” Tijdschrift van de Koninklijke Vereniging Voor Nederlandse Muziekgeschiedenis 59, no. 2 (2009): 141–55. http://www.jstor.org/stable/27764518. ↵
Taylor, Benedict. “Mendelssohn, Time and Memory: The Romantic Conception of Cyclic Form (Cambridge University Press, 2011).” Cambridge University Press, 2011. ↵
Wasserman, Janet I. “Felix Mendelssohn-Bartholdy & Fanny Mendelssohn Hensel: Portrait Iconographies.” Music in Art 33, no. 1/2 (2008): 353. http://www.jstor.org/stable/41818571 ↵
Classic FM. “Felix Mendelssohn Bartholdy – a Lutheran-Jewish Composer.” Accessed March 28, 2024. https://www.classicfm.com/composers/mendelssohn/guides/felix-mendelssohn-bartholdy-jewish-question/#:~:text=When%20Richard%20Strauss%20was%20asked. ↵
Ditzler, Kirk. “Tradition Ist ‘Schlamperei’: Gustav Mahler and the Vienna Court Opera.” International Review of the Aesthetics and Sociology of Music 29, no. 1 (1998): 11–28. https://doi.org/10.2307/3108363. ↵
Zychowicz, James L. “The Mahler Revival.” Chapter, 251–57, n.d. ↵
Doub, Austin. “Gustav Mahler the Protomodernist.” Musical Offerings 11, no. 1 (2020): 17–28. https://doi.org/10.15385/jmo.2020.11.1.2. ↵
Haas, Michael. Forbidden Music: The Jewish Composers Banned by the Nazis. Yale University Press, 2013. http://www.jstor.org/stable/j.ctt32bxjp. ↵
Ranker. “List of Films Scored by Erich Wolfgang Korngold.” Accessed March 28, 2024. https://www.ranker.com/list/erich-wolfgang-korngold-movie-soundtracks-and-film-scores/reference. ↵
Carroll, Brendan G. The Last Prodigy. Portland, Or. : Amadeus Press, 1997. ↵
awardsdatabase.oscars.org. “Academy Awards Search | Academy of Motion Picture Arts & Sciences.” Accessed March 28, 2024. https://awardsdatabase.oscars.org/search/results/sort/1-Nominee-Chron. ↵
Carroll, supra note 12 ↵
Sumbur vmeste muzyki, Pravda, 28 January 1936. ↵
GERSTEL, JENNIFER. “Irony, Deception, and Political Culture in the Works of Dmitri Shostakovich.” Mosaic: An Interdisciplinary Critical Journal 32, no. 4 (1999): 35–51. http://www.jstor.org/stable/44029848. ↵
Mawer, Deborah, ed. “Musical Explorations.” Chapter. In The Cambridge Companion to Ravel. Cambridge Companions to Music. Cambridge: Cambridge University Press, 2000. ↵
Maurice Ravel, Letter to the Committee of the League for the Defense of French Music. Letter. Bibliothèque nationale de France, Music Departement, rare book store, Nla 36 (01) ↵

نظرات اخیر
5 نظر

سباستین هرناندز-سوهیت
ICCPR که در سال 1966 امضا شد، جوهره بیان آزاد و به اشتراک‌گذاری اطلاعات را در بر می‌گیرد، که بنیادی برای انسانیت ما است. این بازتابی از میل ذاتی ما به ارتباط، یادگیری و بیان خود است. از طریق داستان‌های مندلسون، مالر، کورنگولد، شوستاکوویچ و راول، افرادی را می‌بینیم که توسط سانسور سرکوب شده‌اند، اما توسط اشتیاق خود به موسیقی و خلاقیت هدایت می‌شوند. مبارزات آن‌ها هزینه انسانی خاموش کردن صداها و اهمیت دفاع از آزادی هنری به عنوان سنگ بنای جامعه جهانی ما را برجسته می‌کند.

نایا هارب
این مقاله بسیار مهم و جالب است. من هرگز در مورد آزادی بیان و بیان با موسیقی فکر نکرده بودم. اینکه این هنرمندان به دلیل دلایل مذهبی، سیاسی یا قومی سرکوب شده‌اند، بسیار شگفت‌انگیز است. مقاله عالی مارتین! بسیار جذاب و من موضوعی را که انتخاب کرده‌اید بسیار منحصر به فرد دوست دارم. تبریک می‌گویم که نامزد شده‌اید، موفق باشید!

لیا والدز
این مقاله به طرز شگفت‌انگیزی خوب نوشته شده و از ابتدا تا انتها فکر شده است. این واقعاً باعث می‌شود که در مورد تأثیر سانسور بر فرهنگ فکر کنید. همچنین روشن می‌کند که سانسور دهه‌هاست که در حال انجام است و یک چشم‌انداز واقعی است که گاهی اوقات دولت می‌تواند کنترل زیادی داشته باشد تا جایی که نتوانیم فرهنگ متنوعی داشته باشیم.

کوئنتین مرو
کار شگفت انگیزی! حق آزادی بیان بدون شک برای پیشرفت جامعه مدرن ضروری است. وقتی به چنین آزادی‌هایی فکر می‌کنم، ذهن من به قانون اساسی ایالات متحده به عنوان نوعی سند تضمین‌کننده چنین حقوقی عادت دارد. بنابراین، جالب بود که بدانم که نه تنها این حق توسط سازمان ملل متحد تقویت شده است، بلکه توسط این نهاد به عنوان یک حق مدنی شناخته می‌شود.

جاناتان فلورس
وای، فکر می‌کنم این مقاله بسیار خوب انجام شده و بسیار چشم‌گشا است. اول، وقتی به سانسور فکر می‌کنیم، اغلب به حقوقی که در متمم اول ذکر شده‌اند فکر می‌کنیم و سانسور چیزهایی مانند هنر را نادیده می‌گیریم. با موسیقی به عنوان یکی از اساسی‌ترین اشکال هنر، به وضوح مشخص می‌شود که این یک مسئله بسیار جدی است که فکر می‌کنم شما به طرز ماهرانه‌ای آن را نشان داده‌اید. دوم، من فکر می‌کنم جدیت موضوع از طریق سبک نوشتاری شما به طور دقیق به تصویر کشیده شده است. به طور کلی، مقاله بسیار خوب نوشته شده و به خوبی تحقیق شده است.

نظر خود را بگذارید
این سایت از Akismet برای کاهش هرزنامه استفاده می‌کند. نحوه پردازش داده‌های نظرات شما را بیاموزید.


تمام دوره‌های موسیقی دیگر حداقل یک قرن به خود اختصاص داده‌اند. با این حال، دوران کلاسیک اغلب به نیمه دوم قرن هجدهم اشاره می‌شود که تنها نود سال به طول انجامید.
با وجود اینکه دوره نسبتاً کوتاهی بود، اما از اهمیت بالایی برخوردار بود و تأثیر ماندگاری بر دنیای موسیقی گذاشت.
نحوه نگارش و اجرای موسیقی به طور چشمگیری تغییر کرد، زیرا مخاطبانی که به آن گوش می‌دادند نیز شروع به تکامل کردند.
موسیقی کلاسیک با سادگی، دسترسی‌پذیری، تضاد در حالات روحی، تم و واریاسیون و آرایش مشخص می‌شود که به طرق مختلف بر موسیقی مدرن تأثیر گذاشته است.
دوره بین سال‌های ۱۷۳۰ تا ۱۸۲۰ به عنوان دوره کلاسیک شناخته می‌شود، در این دوره هنرمندانی مانند ولفگانگ آمادئوس موتسارت، یوهان سباستین باخ، لودویگ فان بتهوون و فرانتس شوبرت در موسیقی کلاسیک تاریخ‌ساز شدند.
این ویژگی‌ها نقش مهمی در شکل‌دهی به موسیقی و تولید ملودی‌های زیبا دارند.
برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد ویژگی‌های موسیقی کلاسیک، به خواندن ادامه دهید.
ویژگی‌های موسیقی کلاسیک
موسیقی کلاسیک یکی از محبوب‌ترین فرم‌های موسیقی در جهان است. دوره کلاسیک بین دوره‌های باروک و رمانتیک قرار دارد که هر کدام تقریباً صدها سال قدمت دارند.
هنگامی که به موسیقی کلاسیک گوش می‌دهید، ناگهان متوجه می‌شوید که به دلیل ژانر منحصربه‌فردش به موسیقی کلاسیک گوش می‌دهید.
بیایید برخی از ویژگی‌های موسیقی کلاسیک را بررسی کنیم.
۱. سادگی
موسیقی در این دوره ساده‌سازی شد، با ملودی‌های ساده و گروه‌های بزرگ برای حفظ آن.
موسیقی این دوره ساده‌سازی شد، با ملودی‌های ساده و گروه‌های بزرگ برای حفظ آن.
موسیقی کلاسیک تأکید و اهمیت بیشتری بر سادگی، هماهنگی تونال، ملودی‌های تک خطی و گروه‌های بزرگتر و منحصربه‌فرد دارد.
موسیقی دوره کلاسیک ملودی‌هایی را از موسیقی فولکلور وام می‌گرفت و آن‌ها را برای ایجاد تغییرات جدید با تغییرات در تونالیته، تمپو و دینامیک تعدیل می‌کرد.
این روند در دوره کلاسیک آغاز شد، اما در دوره رمانتیک نیز مورد استفاده و گسترش قرار گرفت.
این امر حس شگفتی مرتبط با پیچیدگی موسیقی باروک را از بین برد و خواندن موسیقی را برای هنرمندان آسان‌تر کرد و باعث شد که موسیقی ملایم‌تر و لذت‌بخش‌تر به نظر برسد.
همه چیز در دوره باروک پیچیده و چالش‌برانگیز بود. با این حال، موسیقی کلاسیک همه چیز را ساده‌تر کرده و دقت بیشتری را فراهم کرده است.
۲. دسترسی‌پذیری
اولین سالن‌های کنسرت عمومی در اواخر دوره باروک ساخته شدند. این امر به بسیاری از مردم امکان دیدن و شنیدن اجراهای موسیقی کلاسیک را داد.
تقریباً همه آهنگسازان در دربار اشراف در دوره کلاسیک کار می‌کردند. با این حال، کنسرت‌های عمومی شروع به گسترش در سراسر اروپا کردند.
مخاطبان جدیدی به دلیل ملودی‌های جذاب و ساختارهای کم‌پیچیده‌تر موسیقی به وجود آمد. تعداد سالن‌های کنسرت عمومی و مخاطبان شروع به رشد کرد و به منبع درآمد مهمی برای آهنگسازان و هنرمندان تبدیل شد.
این امر موسیقی کلاسیک را در دسترس‌تر و مشهورتر کرد. نوازندگان دیگر مجبور نبودند برای اجرای موسیقی به کلیساها یا دربارها وابسته باشند.
این امر حتی منجر به ایجاد موسیقی بیشتر برای اجراهای عمومی شد.
۳. تضاد در حالات روحی
حالات روحی موسیقی کلاسیک به طور چشمگیری تغییر می‌کند - و شادی و غم را در تضاد با یکدیگر منعکس می‌کند.
برخلاف موسیقی باروک، موسیقی کلاسیک بر یک تعهد واحد تأکید نمی‌کند. این موسیقی برای گنجاندن تضادهای شدید، حتی در یک تم مشابه، توسعه یافته است.
این شامل تغییرات با مکث‌های ناگهانی، تم‌های متقابل و موتیف‌ها در کلیدهای تونال مختلف با دینامیک‌های پیشرونده بود.
از طرف دیگر، موسیقی کلاسیک بسیار متنوع‌تر است. این موسیقی طیف وسیعی از احساسات را به روش‌های مختلف گرد هم می‌آورد.
این موسیقی شما را به یک سفر احساسی می‌برد، زیرا گاهی اوقات خوشحال و گاهی اوقات غمگین خواهید بود. بنابراین فراز و نشیب‌هایی وجود دارد.
۴. تم و واریاسیون
موسیقی کلاسیک همیشه بر اساس یک تم خاص است که از اشعار و ملودی استخراج می‌شود.
عبارت "تم و واریاسیون" هم ساختار آهنگ را توصیف می‌کند و هم نام خود آهنگ است. واریاسیون‌ها و تم‌ها ستون فقرات آهنگ را تشکیل می‌دهند.
تم و واریاسیون یک فرم آهنگسازی موسیقی است که بر اساس ایده یک تم ملودیک است که اغلب با تغییراتی در ملودی، هارمونی و ریتم به نام واریاسیون تکرار می‌شود.
این فرم به شدت قابل تشخیص است و به عنوان ایده هنری اصلی آهنگ عمل می‌کند و یکی از رایج‌ترین سبک‌های ساختار آهنگ در موسیقی کلاسیک است.
تم ملودیک یکی از عناصر اصلی موسیقی‌سازی در هر ژانری است. تعریف تم و واریاسیون موسیقی شامل یک ملودی به یاد ماندنی، هر واریاسیون بعدی که به طور کامل اجرا می‌شود و نام خود فرم موسیقی است.
تعریف تم موسیقی بسیار شبیه به معنای آن در سایر زمینه‌ها است، یک ایده که به نوعی تکرار یا غالب می‌شود.
۵. آرایش
دوره کلاسیک نسبت به دوره باروک آرایش کمتری داشت.
آرایش‌ها، از جمله کادنزاها، نوشته نمی‌شدند و اغلب بدون علامت رها می‌شدند.
بسیاری از آهنگسازان شروع به گنجاندن این سبک موسیقی در آثار خود کردند، از جمله کنسرتو. همانطور که مشخص شد، کادنزا برای فرم کنسرتو ایده‌آل بود.
این در تضاد شدید با دوره باروک بود که در آن از نمادهای متعددی برای نشان دادن آرایش‌های مختلف استفاده می‌شد.
· تریل، به ویژه تریل‌های کادنسی که بلافاصله قبل از کادنس قرار می‌گرفتند، یکی از رایج‌ترین آرایش‌های موسیقی دوره کلاسیک بود. تریل‌ها معمولاً با یک نت بالاتر شروع می‌شدند و تعلیق هارمونیک فوق‌العاده‌ای ایجاد می‌کردند.
· آپوجیاتورا نوع دیگری از آرایش بود که معمولاً استفاده می‌شد. این یک نت زینتی با طول یا مدت کوتاه است که به طور موقت نت اصلی را جابجا می‌کند و سپس به آن حل می‌شود، معمولاً با حرکت گام به گام.
· پیانو شروع به جایگزینی هارپسیکورد به عنوان ساز اصلی صفحه‌کلید برای آهنگسازان کرد.
· استفاده از ویبراتو نیز به عنوان نوعی زینت به موسیقی اضافه می‌شد. سازهای بادی چوبی از هر دو نفس و انگشتان خود برای ایجاد ویبراتو استفاده می‌کردند.
در دوره کلاسیک، سازهای بادی چوبی با سوراخ‌هایی که روی ساز حک شده‌اند ساخته می‌شدند، نه کلیدهایی که امروزه استفاده می‌شوند. این طراحی امکان ویبراتو انگشتی را فراهم می‌کرد.
نتیجه‌گیری
علیرغم وجود کوتاه، دوره کلاسیک تأثیر عمیقی بر موسیقی سازی گذاشت.
اگرچه ریشه‌های موسیقی حیاتی هستند، اما تأثیر موسیقی کلاسیک فراتر از یک گام واحد در تکامل موسیقی است.
در واقع، بسیاری از هنرمندان مشهور در صنعت موسیقی امروز رابطه نزدیکی با موسیقی کلاسیک دارند.
و بسیاری از نوازندگان امروزی در حال یادگیری نواختن یک ساز کلاسیک مانند ویولن یا پیانو بزرگ شده‌اند، زیرا خواندن موسیقی یک مهارت قابل انتقال در صنعت موسیقی است.
اگر به یادگیری بیشتر در مورد موسیقی کلاسیک علاقه دارید، با ریک پردیان، مشاور سفر موسیقی، تماس بگیرید.