فهرست مجلات
دست‌نوشته‌های نویسندگان HHS
PMC2220018

دست‌نوشته نویسنده؛ در دسترس در PMC 30 ژانویه 2008.
منتشر شده در قالب نهایی به صورت:
PMCID: PMC2220018
NIHMSID: NIHMS37939
چکیده
این مقاله به بررسی معنای ثبت اختراع یک ژن می‌پردازد. نگرانی‌های اخلاقی متعددی در مورد تأثیر چنین ثبت اختراعاتی بر عمل بالینی پزشکی و همچنین بر تحقیق و توسعه مطرح شده است. ما توضیح می‌دهیم که چه نوع اختراعاتی توسط ثبت اختراعات ژن انسانی پوشش داده می‌شوند، چندین مثال می‌آوریم و خلاصه کوتاهی از تحقیقات تجربی انجام شده در ایالات متحده در مورد تأثیر این ثبت اختراعات ارائه می‌دهیم. شواهد کمی وجود دارد که نشان دهد ترس‌های اولیه در مورد محدود کردن تحقیقات و پزشکی بالینی توسط ثبت اختراعات ژن به واقعیت پیوسته است. با این حال، زمینه‌هایی برای نگرانی وجود دارد و سیاست‌گذاران، پزشکان و مردم باید هوشیار باشند تا اطمینان حاصل شود که منافع اجتماعی خالص ناشی از ثبت اختراعات ژن‌های انسانی حفظ شود.
کلیدواژه‌ها: ثبت اختراع ژن، اختراع ژنتیکی، صدور مجوز دارو
مقدمه
تقریباً 30000 ژن انسانی در ایالات متحده ثبت اختراع شده‌اند [R. Cook-Degan، ارتباط شخصی]. ثبت اختراعات اغلب در کشورهایی در سراسر جهان به دست می‌آید که صاحب ثبت اختراع فکر می‌کند بازار قابل‌توجهی در آنجا وجود دارد. دولت ایالات متحده برای مخترعان برای اختراعات و اکتشافات جدید، غیر بدیهی و مفید، ثبت اختراع اعطا می‌کند و استانداردهای مشابهی برای قابلیت ثبت اختراع در سراسر جهان اعمال می‌شود. ثبت اختراع به صاحب آن حق می‌دهد تا دیگران را از ساخت، استفاده یا فروش یک ماشین یا ترکیب ثبت اختراع شده یا استفاده از یک روش ثبت اختراع شده، معمولاً به مدت 20 سال از تاریخ ثبت درخواست ثبت اختراع، منع کند. بر خلاف اسرار تجاری (که باید توسط صاحب آن مخفی نگه داشته شوند و در برابر اختراع مستقل محافظت نمی‌کنند)، ثبت اختراعات نیازمند افشایی هستند که به جهان می‌آموزد چگونه یک اختراع را بسازد و از آن استفاده کند و در ازای آن، مخترع را با دوره انحصاری پاداش می‌دهد که در طی آن سود می‌تواند از تجاری‌سازی آن به دست آید.
در سراسر جهان توسعه‌یافته، ثبت اختراعات پس از بررسی توسط یک آژانس ثبت اختراع (به عنوان مثال، دفتر ثبت اختراع اروپا، دفتر ثبت اختراع و علامت تجاری ایالات متحده) اعطا می‌شود. رویه‌های بررسی اطمینان می‌دهند که اختراعات استانداردهای قابلیت ثبت اختراع را برآورده می‌کنند و اینکه ثبت اختراع فقط برای آنچه اختراع شده است، و نه بیشتر، محافظت را اعطا می‌کند. ادعای ثبت اختراع دامنه حمایت از ثبت اختراع را تعریف می‌کند. معمولاً، مذاکراتی بین مخترع و بازرس ثبت اختراع وجود دارد که اولی سعی می‌کند حمایت‌های بسیار گسترده‌ای به دست آورد و دومی به دنبال محدود کردن ثبت اختراع به پیشرفت‌های فناوری ایجاد شده توسط یک اختراع و افشا شده در مشخصات است. ادعاهای گسترده ممکن است اغلب برای اختراعات پیشگامانه، مانند آنهایی در مورد واکنش زنجیره‌ای پلیمراز (PCR)، فناوری نوترکیب، روش‌های حذف ژن و حتی برای توالی‌های ژن فردی اعطا شود. از آنجایی که ادعاهای گسترده برای اختراعاتی مانند یک توالی یا پروتئین نوترکیب بسیار اساسی هستند، نمی‌توان به راحتی از آنها اجتناب کرد و هر گونه پیشرفتی احتمالاً قبل از استفاده تجاری به مجوز نیاز دارد. در بیوتکنولوژی، ممکن است به دست آوردن چنین مجوزهایی غیرممکن باشد، زیرا صاحبان ثبت اختراعات غالب احتمالاً برای حفظ انحصار بازار به آنها وابسته هستند [1، 2]. در هر فناوری، ادعاهای گسترده باعث ایجاد عدم تمایل به توسعه و بهبودهای بعدی می‌شود [3].
یک ثبت اختراع آنچه را که به عنوان یک حق منفی نامیده می‌شود، اعطا می‌کند، یعنی حق منع دیگران از استفاده از اختراع ادعا شده بدون اجازه. صاحب ثبت اختراع ممکن است به دولت - از طریق دعاوی نقض - مراجعه کند تا از قدرت قضایی و پلیسی خود برای جلوگیری از ساخت، استفاده یا فروش اختراع توسط دیگران و جمع‌آوری خسارات از کسانی که مرتکب نقض می‌شوند، استفاده کند. ثبت اختراع به صاحب آن حق مثبت استفاده از اختراع را نمی‌دهد، زیرا استفاده یا کاربرد آن ممکن است مشمول محدودیت‌های قانونی (به عنوان مثال، کلونینگ انسانی) یا الزامات صدور مجوز نظارتی (به عنوان مثال، داروها و دستگاه‌های پزشکی) باشد. به همین ترتیب، هیچ الزام قانونی برای صاحب ثبت اختراع برای "کار" یا صدور مجوز به دیگران برای استفاده از اختراع ثبت اختراع شده وجود ندارد و به طور کلی، یک ثبت اختراع حتی ممکن است به طور کامل برای جلوگیری از عرضه محصولات به بازار استفاده شود [4]. استثناهایی برای صدور مجوز اجباری اختراعات ثبت اختراع شده در صورت لزوم برای محافظت از بهداشت و رفاه عمومی (مانند سلاح‌ها و داروها) [5] شناخته شده است. دولت فدرال ایالات متحده حقوق "ورود" به ثبت اختراعات ناشی از تحقیقاتی که توسط دولت فدرال تأمین مالی شده‌اند را حفظ می‌کند، اگر اختراعات برای کاربرد عملی توسعه نیافته باشند یا برای رفع نیازهای بهداشتی یا ایمنی که به طور معقول برآورده نمی‌شوند، ضروری باشد (اگرچه این حق هرگز اعمال نشده است) [6].
ثبت اختراعات ژن انسانی ناشی از کلونینگ و توصیف توالی یک ژن است که نقش یا عملکرد آن تا حدی شناخته شده است. با تکامل سریع قابلیت‌های کلونینگ و توالی‌یابی در دهه 1980، درخواست‌های ثبت اختراع برای ژن‌های انسانی به طور فزاینده‌ای ثبت شد. سوالات مربوط به خرد ثبت اختراع ژن‌ها با درخواست ثبت اختراع سال 1991 که توسط موسسات ملی بهداشت ایالات متحده ثبت شد و متعاقباً اصلاح شد تا هزاران برچسب توالی بیان را پوشش دهد، برجسته شد. این برچسب‌های توالی بیان رشته‌های نوکلئوتیدی منحصر به فرد هستند که به طور تصادفی از ژنوم استخراج شده‌اند و هیچ عملکرد شناخته شده‌ای به جز به عنوان یک نشانگر متمایز ندارند. این درخواست‌ها در نهایت پس گرفته شدند، اما در سال 2001، نگرانی‌ها در مورد دامنه ثبت اختراعات ژن منجر به روشن شدن استاندارد قابلیت ثبت اختراع برای ژن‌ها توسط دفتر ثبت اختراع و علامت تجاری ایالات متحده شد که نیاز به ادعای معتبر از کاربرد خاص و قابل توجه اختراع ژنتیکی داشت [7، 8].
ثبت اختراعات ژن سه نوع اختراع متمایز را پوشش می‌دهد: (1) تشخیص، (2) ترکیبات و (3) کاربردهای عملکردی. ما به هر یک از آنها به نوبت می‌پردازیم، مثال‌هایی ارائه می‌دهیم، نکات برجسته حوزه‌های نگرانی را بیان می‌کنیم و آنچه در مورد هر یک از آنها مشخص است را ارائه می‌دهیم. این بررسی بر اساس قانون ثبت اختراع ایالات متحده و آنچه در مورد نحوه استفاده از ثبت اختراعات ژن در ایالات متحده شناخته شده است، متمرکز است. برخی از مشکلات مورد بحث شروع به سرایت به اروپا، کانادا و استرالیا کرده‌اند، همانطور که در جای دیگری در این شماره مورد بحث قرار گرفته است [9]. این قرار نیست یک بررسی بین‌المللی جامع باشد، بلکه فقط تلاشی برای نشان دادن گستردگی ثبت اختراعات ژن، بحث در مورد نگرانی‌ها در مورد نحوه استفاده از آنها و خلاصه کردن داده‌های تجربی مرتبط است.
کاربردهای تشخیصی
اولین نوع "اختراع" ژنتیکی، آزمایش تفاوت‌های ژنتیکی را پوشش می‌دهد. ما به این نوع ثبت اختراعات به عنوان "ثبت اختراعات ژن بیماری" اشاره کرده‌ایم، زیرا آنها تعیین ویژگی‌های ژنتیکی یک فرد در یک لوکوس مرتبط با بیماری را هنگام انجام برای اهداف تشخیص یا پیش‌آگهی ادعا می‌کنند [10]. این ثبت اختراعات معمولاً تمام روش‌های شناخته شده برای آزمایش، از جمله استفاده از هیبریداسیون، تجزیه و تحلیل جنوبی، PCR و حتی تراشه‌های DNA را پوشش می‌دهند. از آنجایی که کشف اساسی ثبت اختراع شده، مشاهده آماری یک تفاوت ژنتیکی و یک تفاوت پدیداری (مانند بروز بیماری) است، هر روشی برای آزمایش آن تفاوت ژنتیکی می‌تواند توسط ثبت اختراع پوشش داده شود [11].
مثال‌های شناخته شده‌ای از ثبت اختراعات ژن بیماری شامل آنهایی است که ژن‌های دخیل در سرطان سینه و تخمدان (BRCA1 و BRCA2)، سرطان روده بزرگ (HNPCC، FAP)، فیبروز کیستیک (CFTR)، هموکروماتوز (HFE) و تعداد فزاینده‌ای از بیماری‌های عصبی از جمله بیماری آلزایمر دیررس (Apo-E)، بیماری Canavan، بیماری Charcot-Marie-Tooth (CMT-1A، CMT-X)، آتروفی عضلانی نخاعی (SMN1)، آتاکسی اسپیونوسربرال (SCA1–12) و غیره را پوشش می‌دهند.
چندین ویژگی از ژن‌ها و ثبت اختراعات ژن بیماری وجود دارد که نشان می‌دهد چگونه ژنوم توسط ادعاهای ثبت اختراع کوچک به قلمروهای ژنتیکی همپوشان تقسیم می‌شود. اولاً، هر ژن ممکن است دارای چندین ثبت اختراع باشد که تشخیص چندریختی‌های مختلف را ادعا می‌کند. بنابراین، چندین ثبت اختراع برای آزمایش جهش‌های مختلف در ژن CFTR صادر شده است [12]. علاوه بر این، برخی از بیماری‌ها (حداقل بیان‌های پدیداری آنها) ناشی از چندین ژن هستند، مانند بیماری Charcot-Marie-Tooth [13]. سوالات مربوط به مالکیت و دسترسی پیچیده می‌شود وقتی که صدها جهش شناخته شده در چندین ژن علت وجود دارد، همانطور که در مورد BRCA1 و BRCA2 نشان داده شده است، که حداقل دوازده ثبت اختراع ایالات متحده برای آزمایش این دو ژن وجود دارد [14]. در نهایت، ثبت اختراعات می‌توانند برای دقیقاً همان آزمایش مولکولی صادر شوند، زمانی که برای اهداف تشخیصی یا پیش‌آگهی متفاوت انجام شود. به عنوان مثال، یک آزمایش Apo-E، که در آن تعداد آلل‌های E2، E3 و E4 حمل شده توسط بیمار ارزیابی می‌شود، می‌تواند برای هر یک از کاربردهای ثبت اختراع شده زیر انجام شود: (1) تعیین اینکه آیا بیمار در معرض خطر ابتلا به بیماری آلزایمر دیررس است [15]؛ (2) ارزیابی پیش‌آگهی بیمار مبتلا به آلزایمر [16]؛ (3) تعیین یک دوره درمانی بر اساس پذیرش دارویی [17] و (4) ارزیابی خطر ابتلا به سرطان پروستات بیمار [18]. Apo-E همچنین برای ارزیابی خطر بیماری‌های قلبی عروقی استفاده می‌شود، اما این کاربرد ثبت اختراع نشده است. در این موارد، یک جنگل ثبت اختراع ایجاد می‌شود که می‌تواند منجر به مشکلات در تأمین مجوز و هزینه‌های پرداخت حق امتیاز "انباشته" متعدد به چندین صاحب ثبت اختراع شود [19].
تا جایی که ما می‌دانیم، صاحبان اکثریت قریب به اتفاق ثبت اختراعات ژن صادر شده، به طور تهاجمی حقوق خود را در برابر آزمایشگاه‌های مولکولی بالینی اعمال نکرده‌اند. با این حال، اکثریت آزمایشگاه‌های ژنتیک در سراسر ایالات متحده گزارش می‌دهند که یک یا چند مورد از ثبت اختراعات ژن بیماری فوق علیه آنها ادعا شده است [20، 21]. در برخی موارد، این صاحبان ثبت اختراع مایل به اعطای مجوز به آزمایشگاه‌هایی بوده‌اند که یک آزمایش خانگی انجام می‌دهند. حق امتیازهای هر آزمایشی که ما از آنها آگاه شده‌ایم شامل 2 دلار برای جهش ΔF508 CFTR (دانشگاه میشیگان)، 5 دلار برای بیماری Gaucher (موسسه اسکریپس)، 12.50 دلار برای بیماری Canavan (بیمارستان کودکان میامی) و به طور گزارش شده بیش از 20 دلار برای HFE (Bio-Rad) است. در برخی موارد، یک هزینه مجوز پیش‌پرداخت (که به حجم گره خورده نیست) نیز درخواست شده است [22]. در حالی که این حق امتیازها احتمالاً دسترسی را کاهش می‌دهند و مشکلاتی را برای آزمایشگاه‌ها ایجاد می‌کنند، باید در زمینه سیستم مراقبت‌های بهداشتی متمرکز بر سود تجاری ایالات متحده مورد بررسی قرار گیرند.
آزمایشگاه‌های بالینی و تحقیقاتی معمولاً حق امتیازهایی را برای استفاده از فناوری‌های ثبت اختراع شده پرداخت می‌کنند. به عنوان مثال، قیمت دستگاه‌ها و معرف‌های PCR که به طور گسترده استفاده می‌شوند شامل حق امتیازی است که برای استفاده از فناوری‌های ثبت اختراع شده پرداخت می‌شود. علاوه بر این، حق امتیازی حدود 9 درصد برای تمام آزمایش‌های انجام شده توسط آزمایشگاه‌های دارای مجوز پرداخت می‌شود [21]. همانطور که نیکول به تفصیل در مورد آن بحث کرده است [23]، جدیدترین ثبت اختراعاتی که علیه شرکت‌های بیوتکنولوژی و آزمایشگاه‌های تست اعمال می‌شوند، آنهایی هستند که ادعاهای بسیار گسترده‌ای در مورد استفاده از توالی‌های درون‌تونی و برون‌ژنی برای تولید هاپلوتیپ‌ها و شناسایی تغییرات آللی دارند [24]. ثبت اختراعات ژن بیماری به طور قابل توجهی از این ابزارهای ثبت اختراع شده معمولی که توسط آزمایشگاه‌ها برای آزمایش برای انواع بیماری‌های ژنتیکی خاص استفاده می‌شوند، متفاوت است. به طور حیاتی، از آنجایی که یک ثبت اختراع ژن بیماری تمام روش‌های آزمایش برای یک ژن خاص را ادعا می‌کند، هیچ راه معقولی برای دور زدن این ثبت اختراعات وجود ندارد و ثبت اختراعات ممکن است برای انحصار یک آزمایش استفاده شود.
خوشبختانه، در تنها چند مورد، صاحبان ثبت اختراع از صدور مجوز به آزمایشگاه‌ها برای انجام آزمایش‌های خاص خودداری کرده‌اند. در چند مورد، صاحبان ثبت اختراع از ثبت اختراعات برای انحصار خدمات آزمایش استفاده کرده‌اند و پزشکان و آزمایشگاه‌ها را ملزم کرده‌اند تا نمونه‌ها را برای آزمایش به صاحب یا مجوزهای تعیین شده آن ارسال کنند. بنابراین، آزمایش‌ها برای ژن‌های سرطان سینه و تخمدان (Myriad Genetics) و مجموعه‌ای از اختلالات عصبی (Athena Diagnostics) به طور کلی فقط از این آزمایشگاه‌های تجاری در دسترس هستند. آزمایشگاه‌های بالینی SmithKline Beecham به طور خلاصه سعی کردند بازار آزمایش را برای هموکروماتوز به دست آورند قبل از اینکه واحد تجاری به Quest Diagnostics فروخته شود که سپس مالکیت را به Bio-Rad منتقل کرد [22]. Myriad دامنه خود را فراتر از مرزهای ایالات متحده گسترش داده و به دنبال اجرای ثبت اختراعات BRCA خود در میان دیگران، در فرانسه [25]، کانادا [26] و انگلستان [27] است. آزمایش بیماری Canavan، با وجود اینکه به راحتی می‌توان آن را در آزمایش‌های پانلی گنجاند که بسیاری از آزمایشگاه‌ها می‌توانند انجام دهند، توسط صاحب ثبت اختراع، بیمارستان کودکان میامی [28] به آزمایشگاه‌های منتخب در سراسر ایالات متحده محدود شد.
در این موارد، به آزمایشگاه‌ها گفته شده است که نمونه‌های بیمار کجا باید ارسال شوند تا آزمایش‌های ثبت اختراع شده انجام شود و هزینه آن چقدر خواهد بود. مجبور شدن به توقف ارائه خدمات آزمایش، پیامدهای جدی برای توانایی آسیب‌شناسان مولکولی در حفظ به روز بودن در زمینه خود، درمان بیماران خود با خدمات پزشکی جامع، آموزش ساکنان و همکاران، انجام تحقیقات و اداره آزمایشگاه‌های خود به طور موثر دارد. آزمایشگاه‌های بیمارستانی اغلب باید بخشی از هزینه‌های انحصاری ثابت آزمایش‌هایی را که مجبور به ارائه آنها به بیماران هستند، اما ممکن است بیمه درمانی تمام قیمت را پوشش ندهد، جذب کنند. از این منظر، این ثبت اختراعات هزینه‌های خدمات بالینی را افزایش می‌دهد و توانایی پزشکان را برای تمرین پزشکی محدود می‌کند [4، 29].
ترکیبات
نوع گسترده دوم اختراعات ژنتیکی مربوط به ترکیبات (یعنی مواد شیمیایی و مواد) از جمله ژن جدا شده و خالص شده و تمام محصولات مشتق شده (به عنوان مثال، پروتئین‌های نوترکیب یا داروها، بردار ویروسی و "درمان‌های" انتقال ژن، سلول‌های ترانسفکت شده، خطوط سلولی و مدل‌های حیوانی مرتبه بالاتر که در آن ژن ثبت اختراع شده درج یا حذف شده است) است. طبق سازمان صنعت بیوتکنولوژی، بیش از 200 دارو و واکسن بیوتکنولوژی توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده تأیید شده‌اند [30] و بیش از 370 دارو در حال آزمایش بالینی هستند [31].
ثبت اختراعات ترکیبات ژنتیکی انسانی طیف گسترده‌ای از مواد شیمیایی و فناوری‌ها را پوشش می‌دهد. به عنوان مثال، انسولین انسانی، هورمون رشد انسانی و بسیاری از پروتئین‌های دیگر که می‌توانند از خون یا ادرار انسان جدا و خالص شوند، می‌توانند ثبت اختراع شوند. علاوه بر این، محصولات سنتز شده می‌توانند توسط ادعاهای ثبت اختراع مختلف پوشش داده شوند، از جمله (1) ادعاهایی برای توالی‌های مورد استفاده (هم توالی که باید به RNA و پروتئین‌ها رونویسی شود و هم توالی‌های پروموتر)؛ (2) ویروس یا سایر بردارها حاوی توالی ادعا شده؛ (3) سلول‌های ترانسفکت شده، خطوط سلولی و ارگانیسم‌های غیرانسانی ایجاد شده و در این فرآیندها استفاده شده و، شاید مهمتر از همه، (4) پروتئین‌ها یا سایر محصولات درمانی ساخته شده توسط فرآیندهای ادعا شده. دومی، که به عنوان ادعاهای "محصول از طریق فرآیند" شناخته می‌شود، به صاحبان ثبت اختراع اجازه می‌دهد تا استفاده یا فروش محصولاتی را که با فرآیندهای ادعا شده ساخته شده‌اند، صرف نظر از محل ساخت محصول، ممنوع کنند.
کاربرد عملکردی
در نهایت، یک کلاس در حال ظهور از ثبت اختراعات ژن وجود دارد که ادعای استفاده عملکردی از یک ژن را می‌کند. این ثبت اختراعات بر اساس کشف نقش ژن‌ها در بیماری یا سایر عملکردهای بدن و سلولی یا مسیرها هستند و روش‌ها و ترکیبات (به طور معمول داروهای "مولکول کوچک") مورد استفاده برای افزایش یا کاهش ژن را ادعا می‌کنند. توجه داشته باشید که این داروها احتمالاً محصولات ژنی نیستند، بلکه سایر انواع مواد شیمیایی هستند که برای تأثیرگذاری بر عملکرد ژن یافت شده‌اند و احتمالاً خودشان به عنوان موجودیت‌های شیمیایی جدید و مفید قابل ثبت اختراع هستند. به عنوان مثال، یک ثبت اختراع که اخیراً باطل شد، روش‌ها و ترکیبات برای مهار انتخابی ژن Cox-2 را ادعا می‌کرد، که از التهاب و درد جلوگیری می‌کند. ثبت اختراع باطل شد زیرا متقاضی ثبت اختراع، دانشگاه روچستر، نتوانست یک موجودیت شیمیایی را افشا کند که چنین مهار انتخابی را انجام دهد [32]. ثبت اختراع ادعا می‌کرد مکانیسم عملکرد سه دارویی که بعداً به بازار عرضه شدند: Celebrex، که توسط Pharmacia (که Searle بخشی از آن است) و Pfizer به طور مشترک بازاریابی می‌شود، Bextra از Pfizer و Vioxx از Merck. هر یک از این موجودیت‌های شیمیایی ممکن است به عنوان یک داروی جدید، غیر بدیهی و مفید برای درمان التهاب و درد ثبت اختراع شود، اما ثبت اختراع Cox-2 سعی در ادعای تمام داروهایی داشت که با دستکاری عملکرد ژن هدف کار می‌کنند.
یک مورد مشابه با پرونده Cox-2 شامل ثبت اختراعی است که به هاروارد و موسسه فناوری ماساچوست اعطا شده و به طور انحصاری به Ariad Pharmaceuticals مجوز داده شده است. ثبت اختراع ادعا می‌کند تنظیم اساسی هر ژنی با کاهش فعالیت داخل سلولی فاکتور رونویسی NF-kB [33]. پس از اعطای ثبت اختراع، Ariad از Eli Lilly به دلیل نقض با داروهای پوکی استخوان Evista و داروی سپتیسمی Xigris خود شکایت کرد و این ثبت اختراع را علیه شرکت‌های متعدد دیگر اعمال کرده است. برنامه‌های ثبت اختراع Lilly برای این دو ترکیب قبل از ثبت درخواست ثبت اختراع NF-kB است [34]. Ariad باید در تلاش برای بردن این پرونده با مشکل مواجه شود، هم به این دلیل که مانند ثبت اختراع انتخابی Cox-2، ثبت اختراع NF-kB فاقد افشای عوامل خاص برای تنظیم فاکتور است و هم به این دلیل که این شرکت سعی می‌کند ثبت اختراع خود را به گونه‌ای اعمال کند که موجودیت‌های شیمیایی که قبل از کشف و افشای مسیر عملکردی که این داروها از طریق آن کار می‌کنند، از بازار حذف شوند.
در نهایت، مورد Viagra را داریم. Pfizer، که داروی اختلال نعوظ خود، Viagra را برای چندین سال در بازار داشته است، اخیراً ثبت اختراعی دریافت کرده است که مکانیسم عملکرد Viagra را ادعا می‌کند. ثبت اختراع هرگونه مهارکننده انتخابی PDE5 مورد استفاده برای درمان ناتوانی جنسی را ادعا می‌کند [35]. بلافاصله پس از تأیید ثبت اختراع در اواخر سال 2002، Pfizer از Bayer و GlaxoSmithKline به دلیل داروی Levitra خود و Eli Lilly و شریک آن Icos به دلیل داروی Cialis خود شکایت کرد، در حالی که هر دو دارو در حال پیشرفت به سمت تأیید سازمان غذا و دارو بودند (و از آن زمان تأیید شده‌اند) [36]. تفاوت بین پرونده Viagra و پرونده Cox-2 این است که Pfizer در واقع دارای و ادعای یک کلاس خاص از داروها است که با مسیر عملکردی ادعا شده کار می‌کنند. اینکه آیا این یک مبنای کافی برای اجازه دادن به Pfizer برای ادعای تمام داروهایی است که با مکانیسم مولکولی یکسان کار می‌کنند، یک سوال حقوقی اساسی است که بر صنعت داروسازی سایه افکنده است.
نگرانی‌ها در مورد ثبت اختراعات ژن و تحقیقات
یکی از نگرانی‌های اصلی در مورد ثبت اختراعات ژن انسانی این است که انجام تحقیقات را دشوارتر می‌کند و در نتیجه تأخیر یا ممانعت از کشف و توسعه تشخیص و درمان‌ها [37]. در ایالات متحده، هیچ معافیت قانونی برای تحقیقات وجود ندارد، بلکه فقط یک معافیت تعریف شده بسیار محدود در دادگاه وجود دارد. همانطور که اخیراً توسط دادگاه تجدیدنظر برای مدار فدرال در یک پرونده علیه دانشگاه دوک خلاصه شده است، "صرف نظر از اینکه یک موسسه یا نهاد خاص در یک تلاش برای سود تجاری درگیر است، تا زمانی که عمل در پیشبرد ادعای متخلف تجاری باشد و صرفاً برای سرگرمی، ارضای کنجکاوی یا تحقیق صرفاً فلسفی نباشد، عمل واجد شرایط دفاع از استفاده تجربی بسیار محدود و دقیق نیست" (ایتالیک اضافه شده) [38]. دوک از نقض بالقوه ثبت اختراعات مربوط به تجهیزات آزمایشگاهی صرفاً به این دلیل که تجهیزات فقط برای اهداف تحقیقاتی و آموزشی استفاده می‌شدند، معاف نشد. استدلال قوی وجود دارد که معافیت تحقیقاتی باید بسیار گسترده‌تر باشد و شامل تحقیقاتی باشد که هدف آن درک بهتر اختراع، نحوه عملکرد و کارکرد آن، نحوه بهبود آن و نحوه دور زدن آن باشد. در واقع، از نظر عملی، ممکن است این نحوه استفاده از ثبت اختراعات باشد. همانطور که یکی از همکاران بیان کرد، تحقیقات در مورد اختراع باید معاف باشد در حالی که تحقیقات با استفاده از اختراع نقض است [P. Ducor، ارتباط شخصی]. همانطور که قبلاً ذکر شد، قانون ثبت اختراع در ازای دوره انحصاری، افشا را مبادله می‌کند و رقبا نباید منتظر پایان دوره انحصاری باشند تا از آن افشا یاد بگیرند و سعی کنند آن را بهبود بخشند. یک مثال ساده این را نشان می‌دهد: یک جستجوی ثبت اختراع ایالات متحده برای ترکیبات مختلف PDE یا PDE5 یا فسفودی‌استراز و اختلال نعوظ در ادعاهای ثبت اختراع 76 ثبت اختراع اختصاص داده شده به 18 شرکت مختلف و 2 دانشگاه را نشان می‌دهد [39].
اطلاعات کمی در مورد نحوه استفاده از ثبت اختراعات ژن و اینکه آیا تأثیر خالص مفیدی یا مضر بر تحقیقات علمی و توسعه محصول تجاری دارند، وجود دارد. به وضوح ثبت اختراعات به عنوان یک محرک ضروری برای تزریق سرمایه خطر و سرمایه در صنعت بیوتکنولوژی دیده می‌شود. نقش ثبت اختراعات در ایجاد انگیزه برای محققان دانشگاهی کمتر مشخص است. برخی از داده‌ها در مورد صدور مجوز ثبت اختراعات بیوتکنولوژی تولید شده است. این مطالعات نشان می‌دهند که بیشتر اختراعات ژنتیکی ثبت اختراع نمی‌شوند، اما وقتی ثبت اختراع می‌شوند، به طور انحصاری مجوز داده می‌شوند [40، 41]. به نوبه خود، محققان و شرکت‌ها به نظر می‌رسد استراتژی‌های مختلفی را برای به حداقل رساندن اثرات مضر بالقوه ثبت اختراعات ایجاد کرده‌اند، از جمله گرفتن مجوز در صورت امکان، اختراع در اطراف ثبت اختراعات، رفتن به خارج از کشور، استفاده از منابع در دسترس عموم، طرح دعوی و نقض [42]. با این حال، هنوز خیلی چیزها در مورد اثرات این شیوه‌ها بر تحقیقات اساسی و رقابت تجاری ناشناخته است.
نتیجه‌گیری
در نتیجه، ما می‌بینیم که "ثبت اختراعات ژن" طیف گسترده‌ای از اختراعات را پوشش می‌دهد. هر نوع کاربرد و محصولات قابل بازاریابی بالقوه خود را دارد و هر یک بسته به نحوه استفاده از ثبت اختراعات در بازار مربوطه، مشکلات بالقوه‌ای را ایجاد می‌کند. هنوز خیلی چیزها ناشناخته است و در واقع، بازار هنوز در حال انطباق با این ثبت اختراعات است. بنابراین، بسیار مهم است که به مطالعه و نظارت بر نحوه استفاده، صدور مجوز و اجرای ثبت اختراعات ژن ادامه دهیم تا در صورت لزوم مداخلات سیاستی را ایجاد کنیم.
تشکر و قدردانی
این مقاله نسخه اصلاح شده‌ای از Merz JF: ثبت اختراعات ژن بیماری؛ در Fuchs J، Podda M (ویراستاران): دانشنامه ژنومیک و پروتئومیک پزشکی. نیویورک، دکر، 2004 است. حمایت از تحقیقات اساسی برای این مقاله توسط برنامه مسائل اخلاقی، اجتماعی و قانونی موسسه ملی تحقیقات ژنوم انسانی ایالات متحده (HG02034) ارائه شده است. از همکاران و همکارانی که با ما در مطالعات مختلف ذکر شده کار کرده‌اند، به ویژه Debra Leonard و Michelle Henry، تشکر می‌کنیم و از Michelle Henry و Tony Holtzman برای نظراتشان در مورد پیش‌نویس‌های قبلی این مقاله تشکر می‌کنیم.
منابع
1. Bar-Shalom A, Cook-Deegan R. Patents and innovation in cancer therapies: lessons from CellPro. Milbank Q. 2002;80:637–676. [PMC free article] [PubMed] [Google Scholar]
2. Amgen, Inc, versus Hoechst Marion Roussel, Inc, 314 F 3d 1313 (CAFC 2003).
3. Merges RP, Nelson RR. On the complex economics of patent scope. Columbia Law Rev. 1990;90:839–916. [Google Scholar]
4. Merz JF. Disease gene patents: overcoming unethical constraints on clinical laboratory medicine. Clin Chem. 1999;45:324–330. [PubMed] [Google Scholar]
6. US Code Title 35, § 203 (1999).
7. 66 Federal Register 1092–1099, January 5, 2001.
8. Berkowitz A, Kevles DJ. Patenting human genes. In: Magnus D, Caplan A, McGee G, editors. Who Owns Life? Amherst; Prometheus: 2002. pp. 75–98. [Google Scholar]
9. Katzman S. What is patent-worthy? Due to differing legal standards for patentability, applications for gene patents face different outcomes in various countries. EMBO Rep. 2001;2:88–90. [PMC free article] [PubMed] [Google Scholar]
10. Merz JF, Cho MK, Robertson MA, Leonard DGB. Disease gene patenting is a bad innovation. J Mol Diagn. 1997;2:299–304. [PubMed] [Google Scholar]
11. Merz JF, Cho MK. Disease genes are not patentable: a rebuttal of McGee. Camb Q Healthc Ethics. 1998;7:425–428. [PubMed] [Google Scholar]
12. US Patent Nos 5,981,178, 5,407,796 and 5,776,677.
13. US Patent Nos 5,306,616 and 6,001,576.
14. US Patent Nos 6,083,698, 5,912,127, 5,756,294, 5,753,441, 5,750,400, 5,709,999, 5,654,155, 6,083,698, 5,622,829, 6,033,857, 6,124,104 and 6,492,109.
15. US Patent No 5,508,167.
16. US Patent No 6,027,896.
17. US Patent No 5,935,781.
18. US Patent No 5,945,289.
19. Heller MA, Eisenberg RS. Can patents deter innovation? The anticommons in biomedical research Science. 1998;280:698–701. [PubMed] [Google Scholar]
20. Cho M. Ethical and legal issues in the 21st Century: Preparing for the Millennium: Laboratory Medicine in the 21st Century. Orlando: AACC Press; 1998. pp. 47–53. [Google Scholar]
21. Cho MK, Illangasekare S, Weaver MA, Leonard DGB, Merz JF. Effects of patents and licenses on the provision of clinical genetic testing services. J Mol Diagn. 2003;5:3–8. [PMC free article] [PubMed] [Google Scholar]
22. Merz JF, Kriss AG, Leonard DGB, Cho MK. Diagnostic testing fails the test: the pitfalls of patenting are illustrated by the case of haemo-chromatosis. Nature. 2002;415:577–579. [PMC free article] [PubMed] [Google Scholar]
23. Nicol D. Balancing innovation and access to healthcare through the patent system – An Australian perspective. Community Genet. 2005;8:228–234. [PubMed] [Google Scholar]
24. US Patent Nos 5,851,762, 5,612,179, 5,192,659 and 5,096,557 are being enforced by Genetic Technologies, Ltd, which acquired the patents from GeneType, AG. http:www.gtg.com.au.
25. Dorozynski A. France challenges patent for genetic screening of breast cancer. BMJ. 2001;323:589. [PMC free article] [PubMed] [Google Scholar]
27. Parthasarathy S. The patent is political: the consequences of patenting the BRCA genes in Britain. Community Genet. 2005;8:235–246. [PubMed] [Google Scholar]
28. Merz JF. Discoveries: are there limits on what may be patented? In: Magnus D, Caplan A, Mc-Gee G, editors. Who Owns Life? Amherst: Prometheus; 2002. pp. 99–116. [Google Scholar]
29. Leonard DGB. Medical practice and gene patents: a personal perspective. Acad Med. 2002;77:1388–1391. [PubMed] [Google Scholar]
30. Biotechnology Industry Organization. http://www.bio.org/.
31. PhRMA. http://www.phrma.org/.
32. University of Rochester versus G D Searle, Inc, 249 F Supp 2d 216–236 (WDNY 2003).
33. US Patent No 6,410,516.
34. Aoki N. Patenting biological pathways; Ariad suit raises questions on laying claim to processes in treating disease. Boston Globe; July 24, 2002. p. C4. [Google Scholar]
35. US Patent No 6,469,012.
36. Hensley S. Pfizer wins Viagra patent, moves to block competition. Wall Street J. 2002 October 23; [Google Scholar]
37. Caulfield T, Gold ER, Cho MK. Patenting human genetic material: refocusing the debate. Nat Rev Genet. 2000;1:227–231. [PMC free article] [PubMed] [Google Scholar]
38. Madey versus Duke University, 307 F 3d 1351 (Fed Cir 2002).
41. Henry MR, Cho MK, Weaver MA, Merz JF. A pilot survey on the licensing of DNA inventions. J Law Med Ethics. 2003;31:442–449. [PMC free article] [PubMed] [Google Scholar]
42. Walsh JP, Cohen WM, Arora A. Science and the law; working through the patent problem. Science. 2003;299:1021. [PubMed] [Google Scholar]


نظرات
منتشر شده: ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۹

مجله ژنومیک پزشکی، جلد ۱، شماره مقاله: ۹۲ (۲۰۰۹) به این مقاله ارجاع دهید

۷۲۷۰ بازدید
۱۶ ارجاع
جزئیات سنجش

چکیده
به طور کلی، پتنت‌های ژنی مانع تحقیقات زیست‌پزشکی نشده‌اند، اما برخی از مشکلاتی که در تشخیص‌های ژنتیکی ایجاد می‌شود را می‌توان به پتنت‌های ژنی دارای مجوز انحصاری نسبت داد. پتنت‌های ژنی برای درمان‌ها اغلب مورد مناقشه قرار گرفته‌اند، اما با تعجب کمبود انتقاد عمومی را دریافت کرده‌اند. در مقابل، تشخیص‌های ژنتیکی بسیار بحث‌برانگیز بوده‌اند اما به ندرت مورد مناقشه قرار گرفته‌اند: هیچ پرونده‌ای به دادگاه نرفته است و قانون‌گذاری کمی برای راهنمایی سیاست وجود دارد. به تازگی، کمیته مشورتی وزیر برای سلامت ژنتیک و جامعه (SACGHS) پیش‌نویس گزارشی را منتشر کرده است که بررسی می‌کند چگونه پتنت‌گذاری و صدور مجوز بر دسترسی به آزمایش‌های ژنتیکی بالینی در ایالات متحده تأثیر می‌گذارد. SACGHS گزارش داد که پتنت‌ها نه دسترسی بیماران به آزمایش‌های ژنتیکی را به شدت محدود کرده‌اند و نه آن را تسهیل کرده‌اند؛ هم آسیب‌ها و هم مزایای پتنت‌ها در مورد تشخیص‌های ژنتیکی اغراق‌آمیز بوده است. مشکلات زمانی رخ می‌دهند که پتنت‌ها به طور انحصاری به یک ارائه‌دهنده مجوز داده شوند و جایگزینی وجود نداشته باشد. دادگاه‌ها در حال تغییر آستانه‌ها برای آنچه می‌توان آن را پتنت کرد و اینکه چگونه می‌توان پتنت‌ها را به شدت اجرا کرد هستند. فناوری‌های توالی‌یابی، ژنوتیپ‌سازی و پروفایل‌سازی بیان ژن نویدبخش راهنمایی تصمیمات بالینی در مدیریت بیماری‌های مزمن شایع و بیماری‌های عفونی هستند و احتمالاً بخش جدایی‌ناپذیری از پزشکی شخصی خواهند بود. توسعه چنین آزمایش‌های ژنومی ممکن است نیازمند ترسیم یک چشم‌انداز پیچیده مالکیت معنوی و عبور از انبوهی از توالی‌های DNA دارای پتنت و روش‌های مرتبط باشد. مطالعات اولیه ما نشان داده است که ادعاهای پتنت وجود دارند که در صورت اجرای دقیق، ممکن است استفاده از آزمایش‌های چند ژنی یا داده‌های توالی‌یابی کل ژنوم را مسدود کنند. با این حال، فناوری‌های جدید نویدبخش کاهش هزینه‌های توالی‌یابی کامل ژنوم به قیمت‌هایی قابل مقایسه با آزمایش‌های ژنتیکی فعلی برای یک بیماری واحد هستند. به نظر می‌رسد دادگاه‌ها، شرکت‌ها و سیاست‌گذاران بعید است اجازه دهند مالکیت معنوی مانع چنین پیشرفت‌های فناوری شود، اما سیاست محتاطانه مستلزم تجزیه و تحلیل دقیق و دوراندیشی است. گزارش SACGHS نشان می‌دهد که دولت ایالات متحده به این موضوع توجه می‌کند و احتمال اینکه سیاست استفاده‌های مفید اجتماعی از آزمایش‌های ژنتیکی را در حالی که مشوق‌های مالکیت معنوی را حفظ می‌کند و مشکلاتی را که از انحصار قانونی ناشی می‌شود، کاهش می‌دهد را افزایش می‌دهد.
مقدمه
در آوریل ۲۰۰۹، اداره ثبت اختراع و علائم تجاری ایالات متحده (PTO) پنجاهمین پتنت DNA خود را صادر کرد و حداقل یک ادعا در مورد مولکول‌های DNA یا RNA یا کاربردهای آنها مطرح کرد [۱]. پتنت ژن، همانطور که معمولاً استفاده می‌شود، یک پتنت DNA است که حقوقی را بر روی توالی‌های اسید نوکلئیک که پروتئین‌ها یا انواع آن را رمزگذاری می‌کنند، ادعا می‌کند. جنسن و موری [۲] ۴۲۷۰ پتنت ایالات متحده را که تا پایان سال ۲۰۰۴ صادر شده‌اند و به طور صریح توالی‌های DNA را برای ۴۳۸۲ از ۲۶۶۸۸ (تقریباً ۲۰٪) ژن‌های انسانی فهرست شده در پایگاه داده RefSeq ادعا می‌کردند، شناسایی کردند. مطالعه دیگری نشان داد که ۱۶۰۰۰ پتنت توالی DNA در سراسر جهان صادر شده است، که PTO ایالات متحده تقریباً ده برابر بیشتر از دفاتر پتنت اروپا یا ژاپن از سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۳ پتنت صادر کرده است [۳].
پتنت‌های ژنی به دلیل ارتباط آنها با بیوداروها و تشخیص‌های ژنتیکی مورد توجه ویژه قرار گرفته‌اند. پتنت‌های ژنی زیربنای تولید محصولات بیولوژیکی درمانی مانند انسولین، هورمون رشد، اریتروپوئتین و سایر عوامل رشد یا آنتی‌بادی‌های خاص برای درمان بیولوژیکی هستند. برخی از پتنت‌های ژنی درمانی مورد مناقشه قرار گرفته‌اند [۴] اما بحث عمومی نسبتاً کمی در این مورد وجود داشته است، شاید به این دلیل که این پتنت‌ها بسیار شبیه پتنت‌های داروهای مولکولی کوچک عمل می‌کنند.
در مقابل، پتنت‌های ژنی بارها و بارها در زمینه آزمایش‌های ژنتیکی برای اختلالات مندلی و جهش‌هایی که خطر ابتلا به بیماری‌های مزمن شایع را پیش‌بینی می‌کنند، بحث‌برانگیز بوده‌اند. پوشش رسانه‌ای عمدتاً منفی بوده است. آزمایش انواع ژن BRCA1 و ۲ برای پیش‌بینی خطر ابتلا به سرطان سینه و تخمدان به ویژه بحث‌برانگیز بوده است، با پوشش خبری عمدتاً منفی، به جز در یوتا، خانه Myriad Genetics، شرکتی که حقوق انحصاری انجام آزمایش‌های تشخیصی را دارد [۵]. در ماه مه ۲۰۰۹، کنسرسیومی از شاکیان با حمایت اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا (ACLU) یک دادخواست در دادگاه فدرال در نیویورک علیه Myriad Genetics و سایر متهمان [۶] تنظیم کرد. از آنجایی که این دادخواست اعتبار ادعاها در مورد توالی‌های نوکلئوتیدی جدا شده را به چالش می‌کشد، حکم نهایی در مورد این دادخواست می‌تواند بر اعتبار بسیاری از پتنت‌های دیگر با ادعاهای مشابه برای تشخیص‌های ژنتیکی و همچنین درمان‌ها تأثیر بگذارد. نگرانی‌هایی که در مورد تأثیر پتنت‌های ژنی بر تشخیص‌ها مطرح شده است، شامل توانایی شرکت‌های ارائه‌دهنده انحصاری برای تعیین یک استاندارد ملی ده‌فاکتو از مراقبت بالینی، هزینه‌های بالاتر، کیفیت پایین‌تر، مهار روش‌های آزمایش بهتر، مانع تحقیقات بالینی و محدودیت‌های آموزش متخصصان پزشکی است.
مطالعات و گزارش‌های سیاستی در مورد پتنت‌های ژنی
در طول یک دهه گذشته، شورای اخلاق زیستی Nuffield انگلستان [۷]، کمیسیون اصلاحات حقوقی استرالیا [۸]، سازمان همکاری و توسعه اقتصادی [۹] و انجمن اروپایی ژنتیک انسانی [۱۰] گزارش‌های سیاستی در مورد چگونگی تأثیر پتنت‌ها بر تشخیص‌های ژنتیکی تهیه کرده‌اند. چندین مطالعه موردی نشان می‌دهد که پتنت‌ها و صدور مجوز انحصاری دسترسی به آزمایش‌های ژنتیکی برای هموکروماتوز ارثی، بیماری کانوان و سرطان سینه [۱۱-۱۷] را کاهش داده است. علاوه بر این، پاسخ به نظرسنجی‌های آزمایشگاهی نشان می‌دهد که اجرای پتنت تعداد ارائه‌دهندگان برای برخی از آزمایش‌های ژنتیکی دارای پتنت [۱۱، ۱۷] را کاهش داده است.
کمیته مشورتی وزیر برای سلامت ژنتیک و جامعه (SACGHS، وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده) در حال تهیه گزارش سیاستی است که به تأثیر پتنت‌گذاری و صدور مجوز بر دسترسی بالینی به آزمایش‌های ژنتیکی در ایالات متحده می‌پردازد. SACGHS پیش‌نویس گزارشی را برای اظهار نظر عمومی در ماه مارس [۱۸] منتشر کرد و احتمالاً گزارش نهایی را در اواخر سال جاری یا اوایل سال ۲۰۱۰ منتشر خواهد کرد. گروه ما در دانشگاه دوک شواهد تجربی را برای SACGHS به درخواست کمیته جمع‌آوری کرد. ما به این نتیجه رسیدیم که ارائه ادعاهای مبتنی بر شواهد مبنی بر اینکه پتنت‌ها به طور قابل توجهی به دسترسی بالینی و بیماران به آزمایش‌های ژنتیکی در ایالات متحده کمک کرده‌اند یا مانع آن شده‌اند، دشوار است [۱۹].
اینکه چه چیزی پتنت می‌شود به اندازه نحوه استفاده از پتنت‌ها مهم است
پتنت‌گذاری و صدور مجوز پتنت‌های مربوط به تشخیص DNA به روش‌های پیچیده‌ای با سیستم مراقبت‌های بهداشتی ایالات متحده تعامل دارند. مشکلات زمانی رخ می‌دهند که پتنت‌های مربوط به آزمایش‌های ژنتیکی به طور انحصاری به یک ارائه‌دهنده آزمایش مجوز داده شوند و هیچ راه جایگزینی برای آزمایش وجود نداشته باشد. هنگامی که ارائه‌دهنده همه انواع آزمایش‌های ژنتیکی (به عنوان مثال، آزمایش قبل از لقاح یا آزمایش دوران بارداری یا آزمایش بافت‌های پارافینی) را ارائه نمی‌دهد، یا توافق‌نامه‌های پوشش و بازپرداخت با بیمه‌گران یا طرح‌های بهداشتی ندارد، بیماران نمی‌توانند به جای دیگری مراجعه کنند تا آزمایش انجام دهند. علاوه بر این، شرکت‌هایی که انحصار ده‌فاکتو در آزمایش برای شرایط خاص دارند، سیاست‌های صریحی برای روشن کردن اینکه از تحقیقات پایه و بالینی، تأیید نتایج و آزمایش‌های «نظر دوم» و آزمایش‌های کنترل کیفیت مستقل و شفاف پشتیبانی می‌کنند، ندارند. با این حال، تأکید بر این نکته مهم است که مطالعات موردی آزمایش‌های ژنتیکی فعلی نمی‌تواند به طور کامل پیش‌بینی کند که چه مسائلی احتمالاً برای فناوری‌های تشخیصی DNA آینده ایجاد خواهد شد.
تشخیص‌های ژنومی: تجربه گذشته ممکن است استفاده‌های آینده را پیش‌بینی نکند
فناوری‌های ژنوتیپ‌سازی، پروفایل‌سازی بیان ژن و توالی‌یابی کل ژنوم با سرعت فوق‌العاده‌ای در حال پیشرفت هستند و نویدبخش جایگزینی روش‌های آزمایش ژنتیکی هستند که نسبتاً پایدار بوده‌اند. کلاس‌های جدیدی از تشخیص‌ها می‌توانند به طور همزمان میلیون‌ها تغییر و جهش ژنتیکی و تغییرات سطح بیان در هزاران ژن یا حتی کل ژنوم را تشخیص دهند. تشخیص‌های ژنومی در حال تحقق وعده پزشکی شخصی هستند زیرا به طور فزاینده‌ای انتخاب‌ها را در بین درمان‌ها، دوزهای دارو و مداخلات پیشگیرانه برای سرطان، بیماری‌های قلبی، دیابت و بیماری‌های عفونی راهنمایی می‌کنند.
پیمایش چشم‌انداز پیچیده مالکیت معنوی پتنت‌های DNA چالش‌هایی را برای تشخیص‌های ژنومی ایجاد می‌کند. آزمایش‌های تشخیصی چند ژنی ممکن است ادعاهای پتنت موجود توالی DNA یا روش را نقض کنند و دشواری در تأمین آزادی عملی می‌تواند برخی از فناوری‌های بالینی امیدوارکننده را کند کند. نگرانی‌ها شامل دشواری در تجمیع حقوق به بسیاری از ادعاهای پتنت و هزینه‌های اخذ مجوزهای متعدد (انباشت حق امتیاز)، که اغلب به عنوان اثر ضد مشترک توصیف می‌شود، و تأمین حقوقی است که قبلاً به طور انحصاری به دیگران توسط توافق قبلی مجوز داده شده است (مشکلات مسدود کننده). تا به امروز، کمتر از ۱٪ از «پتنت‌های ژنی» ایالات متحده منجر به طرح دعوی شده است. این فراوانی قابل مقایسه با پتنت‌ها به طور کلی (۱ تا ۲٪) است. تنها پنج پرونده شامل تشخیص‌های ژنتیکی بوده است و همه پنج مورد قبل از رفتن به دادگاه حل و فصل شده‌اند [۴]. کمی بودن طرح دعوی و عدم وجود سابقه قضایی برای تشخیص DNA، با این حال، به این معنی نیست که پتنت‌ها هیچ تأثیری ندارند. در بسیاری از موارد، واضح است که صرف ارسال نامه‌هایی که تهدید به اجرای پتنت می‌کنند برای «پاکسازی بازار» از رقبا در آزمایش‌های ژنتیکی کافی است [۲۰]. طرح دعوی بسیار پرهزینه است و بسیاری از اثرات اقتصادی مرتبط ممکن است کمتر از آستانه هزینه پیگیری یا مبارزه با یک دادخواست باشد. با افزایش ارزش تشخیص‌های DNA و بزرگ شدن سهام برای مبارزه، ممکن است طرح دعوی رایج‌تر شود. علاوه بر این، تعداد کمی از پرونده‌های طرح دعوی شامل آزمایش‌های ژنتیکی سنتی است و نه تشخیص‌های چند ژنی نوظهور. کسانی که چنین فناوری‌های تشخیصی جدیدی را توسعه می‌دهند در تاریکی پرواز می‌کنند.
تغییر رویه قضایی
عدم اطمینان در مورد پتنت‌های تشخیصی DNA با تغییر در رویه و رویه قضایی پتنت تشدید می‌شود. اداره ثبت اختراع و علائم تجاری ایالات متحده در سال ۱۹۹۹ آستانه‌های بالاتری را برای سودمندی و شرح کتبی ادعاهای پتنت مبتنی بر توالی اعلام کرد و آنها را در اوایل سال ۲۰۰۱ اجرا کرد [۲۱، ۲۲]. تصمیمات اخیر دادگاه استیناف ایالات متحده برای مدار فدرال و دادگاه عالی ایالات متحده استاندارد را برای بدیهیت (KSR International Co. v. Teleflex Inc.) [۲۳] افزایش داده است، معیارهای تخصیص خسارات برای نقض پتنت را متناسب با سهم واقعی اختراع مورد مناقشه تغییر داده است و دستورات خودکار را اختیاری‌تر کرده است (eBay Inc. v. MercExchange LLC) [۲۴]. دو پرونده معلق، Bilski v. Kappos (انتظار می‌رود توسط دادگاه عالی در سال ۲۰۱۰ تصمیم‌گیری شود) [۲۵] و تصمیم دادگاه تجدیدنظر اخیر در پرونده Prometheus v. Mayo [۲۶] نویدبخش ارتباط مستقیم با تشخیص‌های DNA است و می‌تواند بازی را تغییر دهد. در اروپا، طرح دعوی کمتری در مورد تشخیص‌ها وجود داشته است و اجرای پتنت بسیار کمتر از ایالات متحده است، اما آزمایش‌های ژنتیکی تجاری ممکن است در سال‌های آینده اهمیت بیشتری پیدا کند [۲۷، ۲۸].
آینده پتنت‌ها و تشخیص‌ها: عدم اطمینان مداوم و پیچیدگی فزاینده
تجزیه و تحلیل اولیه ما نشان می‌دهد که روش‌های مبتنی بر ریزآرایه برای تجزیه و تحلیل ژنتیکی برای بسیاری از ژن‌ها و انواع ژن و به طریق اولی توالی‌یابی کل ژنوم می‌تواند به طور استدلالی برخی از ادعاهای پتنت را نقض کند. با این حال، چنین ادعاهایی هرگز در دادگاه آزمایش نشده‌اند و برخی به نظر آسیب‌پذیر به تفسیرهای در حال تغییر در مورد آنچه را می‌توان پتنت کرد، هستند، بنابراین دانستن اینکه آیا در صورت به چالش کشیده شدن معتبر شناخته می‌شوند، دشوار است. در حالی که توجه زیادی به پتنت‌هایی معطوف شده است که توالی‌های اسید نوکلئیک را ادعا می‌کنند، ادعاهایی در مورد روش‌های خاص برای تجزیه و تحلیل یا تشخیص انواع DNA حداقل به همان اندازه مهم هستند. در یک تجزیه و تحلیل اخیر از ادعاهای پتنت‌های مرتبط با ۲۲ آزمایش ژنتیکی که معمولاً انجام می‌شوند، ون اورواله و همکاران [۲۹] تعیین کردند که ادعاهای روشی که این تشخیص‌ها را پوشش می‌دهند ممکن است نسبت به ادعاهای توالی cDNA «دور زدن» آنها دشوارتر باشد. یک مطالعه در سال ۲۰۰۶ [۳۰] نشان داد که رشد پتنت‌هایی که ابزارهای تحقیقاتی مانند روش‌های پروفایل‌سازی بیان ژن یا تشخیص چندریختی تک نوکلئوتیدی و حتی الگوریتم‌ها و نرم‌افزارهایی برای پیش‌بینی، طبقه‌بندی و پیش‌آگهی بیماری را ادعا می‌کنند، وجود دارد. برخی از پتنت‌ها ارتباط بین توالی‌های DNA و شرایط بالینی یا پیامدهای پزشکی را ادعا می‌کنند و ممکن است دور زدن آنها نیز دشوار باشد.
اجماع در مورد اینکه آیا پتنت‌های توالی DNA مانع یا به توسعه و در دسترس بودن تشخیص‌های ژنتیکی کمک می‌کنند وجود ندارد و شواهد تجربی در مورد اینکه این پتنت‌ها ممکن است بر تجاری‌سازی تشخیص‌های ژنومی جدید تأثیر بگذارند، کم است. این بیانیه ظاهراً بی‌ضرر یک پیشرفت در بحث عمومی است، با توجه به اینکه پیامدهای منفی و مزایای ادعایی پتنت‌ها اغلب به شدت اغراق‌آمیز بوده‌اند. چارچوب آزمایش ژنتیکی احتمالاً در دهه آینده تغییر خواهد کرد، زیرا هزینه توالی‌یابی کل ژنوم به سطحی قابل مقایسه با آزمایش‌های ژنتیکی فعلی برای یک بیماری واحد کاهش می‌یابد. گزارش آتی SACGHS ممکن است با برجسته کردن آنها، تأثیر مفیدی بر هنجارها و شیوه‌های پتنت‌گذاری و صدور مجوز فناوری‌های مربوط به تشخیص‌های DNA نوظهور داشته باشد.
اختصارات
PTO: اداره ثبت اختراع و علائم تجاری
SAGGHS: کمیته مشورتی وزیر برای سلامت ژنتیک و جامعه.
مراجع

پایگاه داده پتنت DNA دانشگاه جورج تاون. (در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۹ دسترسی یافت)، http://dnapatents.georgetown.edu/
جنسن کی، موری اف: مالکیت معنوی. تقویت شده: چشم‌انداز مالکیت معنوی ژنوم انسان. علم. ۲۰۰۵، ۳۱۰: ۲۳۹-۲۴۰. ۱۰.۱۱۲۶/science.1120014
مقاله PubMed CAS Google Scholar
هاپکینز ام ام، مهدی اس، پاتل پی، توماس اس ام: پتنت DNA: پایان یک دوره؟. بیوتکنولوژی طبیعت. ۲۰۰۷، ۲۵: ۱۸۵-۱۸۷. ۱۰.۱۰۳۸/nbt0207-185
مقاله PubMed CAS Google Scholar
هولمن سی ام: ژنتیک. روندها در طرح دعوی پتنت ژن انسان. علم. ۲۰۰۸، ۳۲۲: ۱۹۸-۱۹۹. ۱۰.۱۱۲۶/science.1160687
مقاله PubMed CAS Google Scholar
کالفیلد تی، بوبلا تی، ماردوک سی جی: Myriad و رسانه‌های جمعی: پوشش یک مناقشه پتنت ژن. پزشکی ژنتیک. ۲۰۰۷، ۹: ۸۵۰-۸۵۵.
مقاله PubMed Google Scholar
مارشال ای: بیوتکنولوژی. دادخواست اساس قانونی پتنت‌گذاری ژن‌های انسانی را به چالش می‌کشد. علم. ۲۰۰۹، ۳۲۴: ۱۰۰۰-۱۰۱۱. ۱۰.۱۱۲۶/science.324_1000a
مقاله PubMed CAS Google Scholar
شورای اخلاق زیستی Nuffield: اخلاق پتنت‌گذاری DNA. ۲۰۰۲، (در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۹ دسترسی یافت)، لندن: شورای اخلاق زیستی Nuffield، http://www.nuffieldbioethics.org/fileLibrary/pdf/theethicsofpatentingdna.pdf
Google Scholar
کمیسیون اصلاحات حقوقی استرالیا: ژن‌ها و نبوغ: پتنت‌گذاری ژن و سلامت انسان گزارش ۹۹. کانبرا؛. ۲۰۰۴، http://www.austlii.edu.au/au/other/alrc/publications/reports/99/
Google Scholar
سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD): دستورالعمل صدور مجوز اختراعات ژنتیکی. ۲۰۰۶، (در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۹ دسترسی یافت)، پاریس: OECD، http://www.oecd.org/dataoecd/39/38/36198812.pdf
Google Scholar
آیمه اس، ماتییس جی، سوینی اس،: پتنت‌گذاری و صدور مجوز در آزمایش‌های ژنتیکی: توصیه‌های انجمن اروپایی ژنتیک انسانی. ژنتیک انسانی اروپا. ۲۰۰۸، ۱۶ Suppl 1: S10-S19. ۱۰.۱۰۳۸/415577a
Google Scholar
مرز جی اف، کریس ای جی، لئونارد دی جی، چو ام کی: آزمایش تشخیصی در آزمون شکست می‌خورد. طبیعت. ۲۰۰۲، ۴۱۵: ۵۷۷-۵۷۹. ۱۰.۱۱۷۷/0306312705047172
مقاله PubMed CAS PubMed Central Google Scholar
پارتاساراتی اس: معماری‌های پزشکی ژنتیکی: مقایسه آزمایش ژنتیکی برای سرطان سینه در ایالات متحده و انگلستان. مطالعات اجتماعی علم. ۲۰۰۵، ۳۵: ۵-۴۰. ۱۰.۱۱۷۷/0306312705047172
مقاله PubMed Google Scholar
پارتاساراتی اس: ساختن پزشکی ژنتیکی: سرطان سینه، فناوری و سیاست‌های مقایسه‌ای مراقبت‌های بهداشتی. ۲۰۰۷، کمبریج MA: انتشارات MIT
Google Scholar
ماتییس جی، هادسن اس: تأثیر پتنت‌گذاری بر عمل تشخیص DNA. پزشکی بالینی. ۲۰۰۸، ۸: ۵۸-۶۰. ۱۰.۱۰۳۸/sj.ejhg.5200854
مقاله Google Scholar
سیویلا سی، مواتی جی پی، جولیان-رنیه سی، ایسینگر اف، استوپا-لیوننت دی، برساک-دپایلرتس بی، سوبول اچ: آزمایش جهش‌های BRCA1: تجزیه و تحلیل هزینه-اثربخشی. ژنتیک انسانی اروپا. ۲۰۰۲، ۱۰: ۵۹۹-۶۰۶. ۱۰.۱۰۱۷/S0266462303000266
مقاله PubMed CAS Google Scholar
سیویلا سی، جولیان-رنیه سی، ایسینگر اف، استوپا-لیوننت دی، برساک-دپایلرتس بی، سوبول اچ، مواتی جی پی: تأثیر پتنت‌های ژنی بر ارائه مراقبت‌های بهداشتی مقرون به صرفه: مورد آزمایش ژنتیکی BRCA1. ارزیابی فناوری بین‌المللی. ۲۰۰۳، ۱۹: ۲۸۷-۳۰۰. ۱۰.۱۰۱۷/S0266462303000266
مقاله PubMed Google Scholar
چو ام کی، ایلانگاسکار اس، ویور ام ای، لئونارد دی جی، مرز جی اف: اثرات پتنت‌ها و مجوزها بر ارائه خدمات آزمایش ژنتیکی بالینی. تشخیص مولکولی ژورنال. ۲۰۰۳، ۵: ۳-۸. ۱۰.۱۰۳۸/458405a
مقاله PubMed PubMed Central Google Scholar
کمیته مشورتی وزیر برای سلامت ژنتیک و جامعه: پیش‌نویس گزارش مشاوره عمومی در مورد پتنت‌های ژن و شیوه‌های صدور مجوز و تأثیر آنها بر دسترسی بیماران به آزمایش‌های ژنتیکی. ۲۰۰۹، (در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۹ دسترسی یافت)، بتسدا: SACGHS، http://oba.od.nih.gov/oba/SACGHS/SACGHS%20Patents%20Consultation%20Draft%203%209%202009.pdf
Google Scholar
کوک-دیگان آر، چندراسکاران اس، انگریست ام: خطر انحصار تشخیصی. طبیعت. ۲۰۰۹، ۴۵۸: ۴۰۵-۴۰۶. ۱۰.۱۰۳۸/458405a
مقاله PubMed CAS PubMed Central Google Scholar
کمیته مشورتی وزیر برای سلامت ژنتیک و جامعه: پیوست ۱ گزارش مشاوره پیش‌نویس SACGHS، مجموعه مطالعات موردی. (در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۹ دسترسی یافت)، بتسدا: SACGHS، http://oba.od.nih.gov/oba/SACGHS/Appendix%201%20SACGHS%20Patents%20Consultation%20Draft%20Compendium%20of%20Case%20Studies.pdf
اداره ثبت اختراع و علائم تجاری ایالات متحده: دستورالعمل‌های بررسی سودمندی. ثبت فدرال. ۲۰۰۱، ۶۶: ۱۰۹۲-۱۰۹۹.
Google Scholar
اداره ثبت اختراع و علائم تجاری ایالات متحده: دستورالعمل‌های الزام توصیف کتبی. ثبت فدرال. ۲۰۰۱، ۶۶: ۱۰۹۹-۱۱۱۱.
Google Scholar
KSR International Co. v. Teleflex, Inc., 127 S. Ct. 1727. ۲۰۰۷، ۱۰.۱۰۳۸/458407a.
eBay Inc. v. MercExchange, LLC, 547 U.S. 388. ۲۰۰۶
Bilski v. Kappos, 545 F.3d 943 3d 943 (Fed. Cir. 2008)، cert. granted, 556 U.S. 2009 (No. 08-964).
Prometheus v. Mayo 2008 WL 878910 (S.D. Cal.). ۲۰۰۸، US CAFC 2008-1403، ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۹، WL 878910 (S.D. Cal.)
Verbeure Birgit, Matthijs Gert, Van Overwalle Geertrui: تجزیه و تحلیل پتنت‌های DNA در رابطه با آزمایش‌های تشخیصی ژنتیکی. ژنتیک انسانی اروپا. ۲۰۰۶، ۱۴: ۲۶-۳۳.
PubMed CAS Google Scholar
گایسر اس، هاپکینز ام ام، لیدل کی، زیکا ای، ایبارتا دی: خطر پنهان پتنت‌های ژن. طبیعت. ۲۰۰۹، ۴۵۸: ۴۰۷-۴۰۸. ۱۰.۱۰۳۸/458407a
مقاله PubMed CAS Google Scholar
شورای تحقیقات ملی، کمیته حقوق مالکیت معنوی در تحقیقات و نوآوری ژنومی و پروتئومی: بهره‌برداری از مزایای تحقیقات ژنومی و پروتئومی. ۲۰۰۵، (در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۹ دسترسی یافت)، واشنگتن: انتشارات آکادمی ملی، http://www.nap.edu/catalog/11487.html
Google Scholar

دانلود مراجع
قدردانی
نویسندگان از حمایت موسسه تحقیقات ملی ژنوم انسان و وزارت انرژی (CEER Grant P50 HG003391)، دانشگاه دوک، مرکز تعالی برای تحقیقات ELSI قدردانی می‌کنند. نویسندگان همچنین از آرتی کی رای برای نظرات و انتقادات مفید تشکر می‌کنند. نویسندگان همچنین از کریستوفر هینی برای نظرات مفید و کمک به ویرایش تشکر می‌کنند.
اطلاعات نویسنده
نویسندگان و وابستگی‌ها

مرکز ژنومیک عمومی، موسسه علوم ژنوم و سیاست دوک، دانشگاه دوک، دورام، NC، ۲۷۷۰۸، ایالات متحده آمریکا
سوبهاشینی چندراسکاران و رابرت کوک-دیگان

نویسندگان

سوبهاشینی چندراسکاران
شما همچنین می‌توانید این نویسنده را در PubMed Google Scholar جستجو کنید
رابرت کوک-دیگان
شما همچنین می‌توانید این نویسنده را در PubMed Google Scholar جستجو کنید

نویسنده مسئول
مکاتبات با سوبهاشینی چندراسکاران.
اطلاعات اضافی
تضاد منافع
نویسندگان اعلام می‌کنند که هیچ تضاد منافع مالی ندارند. نویسندگان بخشی از تیمی از محققان بودند که شواهد تجربی را برای گزارش پیش‌نویس SACGHS جمع‌آوری کردند.
مشارکت نویسندگان
SC و RCD هر دو در طراحی و نگارش این تفسیر مشارکت داشتند.
حقوق و مجوزها
درباره این مقاله
به این مقاله ارجاع دهید
Chandrasekharan, S., Cook-Deegan, R. Gene patents and personalized medicine - what lies ahead?. Genome Med 1, 92 (2009). https://doi.org/10.1186/gm92
دانلود ارجاع

منتشر شده: ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۹
DOI: https://doi.org/10.1186/gm92

کلمات کلیدی


فهرست مجلات
Europe PMC Author Manuscripts
PMC3319650

دست‌نوشته نویسنده؛ در دسترس در PMC در ۴ آوریل ۲۰۱۲.
منتشر شده در قالب نهایی به صورت:
PMCID: PMC3319650
EMSID: UKMS36616
چکیده
این مقاله نتایج یک مطالعه تجربی را گزارش می‌کند که تأثیر پتنت‌های ژن انسانی را بر توسعه و ارائه تست‌های ژنتیکی در بخش دولتی در بریتانیا بررسی می‌کند. این مطالعه نشان داد که با وجود پتانسیل پتنت‌های ژن برای داشتن پیامدهای منفی قابل توجه برای تست‌های ژنتیکی، در واقع، پتنت‌های ژن انسانی تأثیر کمی یا بدون تأثیر بر عملکرد کسانی که در بخش دولتی در بریتانیا در حال توسعه تست‌های ژنتیکی هستند، دارند. این به این دلیل نیست که پتنت‌ها به طور بهینه مدیریت می‌شوند؛ بلکه، پتنت‌های ژن اساساً نادیده گرفته می‌شوند. این مقاله عوامل انگیزه‌بخش این رفتار را گزارش می‌کند. حداقل تا جایی که به نظر نمی‌رسد مشکلی در دسترسی بیماران وجود داشته باشد، مشکل بهداشت عمومی قابل توجهی وجود ندارد. با این حال، مغایرتی بین وضعیت قانونی و عملی وجود دارد. سهل‌انگاری در مورد عدم تأثیر پتنت‌ها بر دسترسی به تشخیص‌ها خطرناک است و نگرانی‌ها در مورد پتنت‌ها باید به طور فعالانه و نه واکنشی مورد توجه قرار گیرد.
کلیدواژه‌ها: پتنت‌ها، حقوق مالکیت معنوی، تست‌های ژنتیکی، پتنت‌های ژن انسانی، بریتانیا
پتنت‌های ژن انسانی بحث و جدال بیشتری را برمی‌انگیزد. مخالفت عمومی، پزشکی و دانشگاهی قابل توجهی با این پتنت‌ها وجود دارد. بخشی از این مخالفت ناشی از اعتراضات اصولی به پتنت کردن مواد ژنتیکی انسانی است؛ احساسی که این امر به معنای پتنت کردن حیات انسانی یا مغایرت با کرامت انسانی است.1-4 علاوه بر این، بسیاری نگران این هستند که پتنت‌ها بر روی ژن‌های انسانی تأثیر منفی بر دسترسی بیماران به مراقبت‌های پزشکی و خدمات تشخیصی داشته باشند. هزاران درخواست پتنت مربوط به DNA انسانی در دفاتر پتنت در سراسر جهان در 15 سال گذشته ثبت شده است.5 برخی به توالی ژن به عنوان یک ترکیب به خودی خود مربوط می‌شوند و برخی دیگر روش‌های تشخیصی را ادعا می‌کنند.6 تعداد قابل توجهی از این درخواست‌ها به تصویب رسیده است و بسیاری هنوز در حال بررسی هستند. 5،7 در حالی که بسیاری از نگرانی‌های اولیه در مورد تأثیر منفی بالقوه پتنت‌های بیوتکنولوژی کاهش یافته است 8،9 نگرانی‌ها در مورد تأثیر پتنت‌های ژن در زمینه تشخیص ژنتیکی همچنان وجود دارد.5،10،11 گزارش اخیر کمیته مشورتی وزیر در مورد ژنتیک، سلامت و جامعه در مورد پتنت‌های ژن و شیوه‌های صدور مجوز و تأثیر آنها بر دسترسی بیماران به تست‌های ژنتیکی، بار دیگر دشواری‌های پتنت‌ها در زمینه تست ژنتیکی را برجسته کرد و توصیه‌های بحث‌برانگیزی ارائه داد. 12 تصمیمات اخیر و در حال انتظار قانون پتنت در ایالات متحده و اروپا نیز ممکن است پیامدهای مهمی برای پتنت‌های ژن و کاربرد آنها در تست ژنتیکی داشته باشد. 13-17 همه این تصمیمات و گزارش‌ها نشان‌دهنده بحث و جدال و وضعیت نامشخص قانون در این زمینه است.
وجود پتنت‌های ژن، مشکلات بالقوه کلیدی خاصی را برای کسانی که آزمایش‌های تشخیصی انجام می‌دهند، ایجاد می‌کند. این احتمال وجود دارد که "گروه‌های پتنت" در تست‌های ژنتیکی ایجاد شود. یک گروه پتنت زمانی ایجاد می‌شود که تعداد زیادی پتنت مورد نیاز برای یک محصول یا فرآیند نوآورانه خاص توسط تعداد زیادی مالک نگهداری شود و ممکن است افقی یا عمودی باشد.18،19 گروه‌های عمودی زمانی ایجاد می‌شوند که پتنت‌های باریک‌تر و خاص‌تری برای جهش‌های منفرد ایجاد شود. گروه‌های افقی ممکن است با توسعه تست‌های ژنتیکی برای اختلالات ژنتیکی پیچیده‌تر که در آن نیاز به آزمایش جهش‌های مختلف در ژن‌های مختلف وجود دارد، افزایش یابد. مشکل مرتبطی که از گروه‌های پتنت ناشی می‌شود، "انباشت حق امتیاز" است. اگر نیاز به صدور مجوز تعداد زیادی پتنت باشد و هر کدام نیاز به پرداخت حق امتیاز داشته باشند، هزینه نهایی آزمایش ممکن است بسیار زیاد شود.20 در نهایت، هزینه‌های تراکنش برای بررسی آزادی عملکرد، از جمله شناسایی پتنت‌های مربوطه، تعیین اینکه آیا آزمایش در محدوده ادعاها قرار دارد یا خیر و سپس مذاکره مجوزهای لازم یا دفاع از دادرسی نقض، حتی برای پتنت‌های منفرد بالا است. هنگامی که چندین پتنت توسط چندین مالک نگهداری می‌شود، هزینه‌ها احتمالاً به همان نسبت افزایش می‌یابد.21 در بخش دولتی یا شرکت‌های کوچکتر، معمولاً پشتیبانی زیرساختی کمی برای بررسی آزادی عملکرد وجود دارد.22 در بریتانیا، وجود دفاع استفاده تجربی در برابر نقض به این معنی است که تحقیقات برای توسعه تست‌های ژنتیکی جدید احتمالاً نقض پتنت را تشکیل نمی‌دهد، اما محدودیت‌های این دفاع به طور کامل آزمایش نشده است. حداقل، به نظر می‌رسد که تست‌هایی که ارتباط بالینی با بیماران فردی دارند، در محدوده این دفاع قرار نخواهند گرفت و بنابراین ممکن است نقض پتنت را تشکیل دهند. بخش قابل توجهی از تست‌های ژنتیکی که در آزمایشگاه‌های ژنتیک در سراسر جهان انجام می‌شود، احتمالاً در محدوده پتنت‌های ژن موجود قرار دارد، به خصوص اگر هیچ تلاشی برای اختراع در اطراف هر پتنت موجود انجام نشود.6
اینها مشکلات بالقوه قابل توجهی هستند که می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر ارائه تست‌های ژنتیکی به بیماران داشته باشد. با وجود این واقعیت که شواهد تجربی کمی از تأثیر وجود دارد، برخی از مفسران همچنان استدلال می‌کنند که پتنت‌های ژن دسترسی بیماران به تست‌های تشخیصی ژنتیکی را مختل می‌کند.23 سایر مفسران نتیجه می‌گیرند که فقدان شواهد تجربی با فقدان تأثیر منفی بر بیماران مرتبط است.24 با این حال، در بریتانیا، با استثنای قابل توجه Myriad Genetics و تست ژنتیکی سرطان سینه، موارد کمی از اختلاف بر سر دسترسی به تست‌های ژنتیکی وجود داشته است. از آنجایی که اختلافات پتنت ژن منجر به پرونده‌های حقوقی بسیار کمی شده است،25 روش‌های سنتی تجزیه و تحلیل حقوقی پرونده‌ها روشی برای روشن کردن نحوه تأثیر پتنت‌های ژن بر عملکرد ارائه نمی‌دهد. روش‌های دیگر تحقیق، به ویژه تحقیقات تجربی در مورد عملکرد، مورد نیاز است.
این مقاله نتایج یک مطالعه تجربی را گزارش می‌کند که تأثیر پتنت‌های ژن انسانی را بر توسعه و ارائه تست‌های ژنتیکی در بخش دولتی در بریتانیا بررسی می‌کند. در حالی که تفاوت‌های مهمی بین قانون پتنت در حوزه‌های قضایی مختلف وجود دارد و همچنین تفاوت‌هایی در زمینه مراقبت‌های بهداشتی که در آن تست‌های ژن ارائه می‌شوند، وجود دارد، درس‌هایی می‌توان از نحوه برخورد حوزه‌های قضایی مختلف با چالش‌های مشترکی که پتنت‌ها برای تست ژنتیکی ایجاد می‌کنند، گرفت.
تست ژنتیکی در بریتانیا
چارچوب ارائه تست‌های ژنتیکی در کشورهای مختلف متفاوت است. در بریتانیا، اکثریت قریب به اتفاق تست‌های تشخیصی ژنتیکی توسط سرویس سلامت ملی (NHS) انجام می‌شود و نه توسط شرکت‌های خصوصی. بیماران ممکن است توسط پزشکان عمومی یا متخصصان برای تست ژنتیکی و مشاوره ژنتیکی ارجاع داده شوند. حدود 25 آزمایشگاه ژنتیک منطقه‌ای در بریتانیا وجود دارد که تست‌های ژنتیکی را برای NHS انجام می‌دهند.26،27 این آزمایشگاه‌ها خدمات ژنتیکی را برای منطقه خود ارائه می‌دهند و همچنین تمایل دارند در زمینه‌های بیماری خاصی تخصص داشته باشند و این خدمات تخصصی را در سراسر بریتانیا ارائه دهند. بیشتر این تست‌ها تحت ترتیبات پرداخت NHS کمیسیون می‌شوند، اگرچه بیشتر آزمایشگاه‌ها همچنین درصد بسیار کمی از تست‌های خصوصی را انجام می‌دهند که مستقیماً به بیمار مربوطه پرداخت می‌شود، اغلب برای خدمات تخصصی برای بیماران خارج از کشور.
تست‌ها برای تعداد کمی از اختلالات، مانند فیبروز کیستیک، ممکن است با کیتی که توسط یک شرکت تولید شده است انجام شود. سایر تست‌های "ساخته شده در خانه" در صورت نیاز توسط دانشمندان بالینی در آزمایشگاه ژنتیک، با مشورت با پایگاه‌های داده در دسترس عموم و ادبیات علمی مربوطه، توسعه می‌یابند. در آینده، انتظار می‌رود که تست‌های بیشتری با استفاده از فناوری میکروآرایه انجام شود، یا شاید با استفاده از تجزیه و تحلیل توالی کامل، در صورتی که تا به حال مقرون به صرفه شود. در حال حاضر، آزمایشگاه‌های ژنتیک به طور نزدیک با بخش‌های دانشگاهی در دانشگاه‌ها همکاری می‌کنند تا آزمایش بیماران را برای اختلالات ژنتیکی نادر که آزمایش هنوز به خوبی مشخص نشده است، تسهیل کنند. در بسیاری از موارد، پزشکان مشاور پست‌های مشترک دانشگاهی و بیمارستانی دارند و زمان خود را بین کار بالینی و آزمایشگاهی تقسیم می‌کنند. اغلب تحقیقات ترجمه‌ای آنها منجر به نتایجی به صورت تست‌های تشخیصی بهتر می‌شود که می‌تواند به بیماران ارائه شود. اغلب، این آزمایش ممکن است به عنوان بخشی از یک پروژه تحقیقاتی انجام شود، با بازخورد نتایج به پروژه، اما بعداً آزمایش توسط آزمایشگاه ژنتیک NHS انجام می‌شود.
لازم به ذکر است که بسیاری از تست‌های انجام شده در حال حاضر برای اختلالات بسیار نادر است، با حجم حتی رایج‌ترین تست در یک آزمایشگاه بزرگ حدود 500 در سال. برای سایر اختلالات، ممکن است تنها یک یا دو آزمایش در هر سال وجود داشته باشد.
پتنت‌های ژن و تست ژنتیکی در بریتانیا
روش‌شناسی
یک سری مصاحبه‌های کیفی با ذینفعان در فرآیند تحقیق ترجمه‌ای در ژنتیک در بخش دولتی در انگلستان و ولز انجام شد. شرکت‌کنندگان از سه گروه استخدام شدند: مدیریت آزمایشگاه ژنتیک، متخصصان انتقال فناوری و محققان و پزشکان. نمونه‌گیری هدفمند برای اطمینان از گسترش مناسب مصاحبه‌شوندگان به کار گرفته شد. هفده مصاحبه تقریباً یک ساعته انجام شد. مصاحبه‌ها به صورت مصاحبه‌های کیفی نیمه ساختاریافته انجام شد و به صورت حضوری انجام شد. مسائل و پدیده‌های شناسایی شده و مورد بحث قرار گرفته توسط مصاحبه‌شوندگان در همه مصاحبه‌ها به طور گسترده سازگار بود. جایی که پاسخ‌ها متفاوت بود، در مواردی مانند سطح دانش مصاحبه‌شوندگان و سطوح توجیه رفتار بود. مصاحبه‌ها ضبط و رونویسی شدند و با استفاده از روش‌شناسی نظریه زمین شده با استفاده از NVivo7 تجزیه و تحلیل شدند.
از آنجایی که اکثریت قریب به اتفاق تست‌های ژنتیکی در بریتانیا در NHS انجام می‌شود، این مطالعه در مورد نقش پتنت‌ها در این سازمان‌ها، نشان‌دهنده خوبی از نقش پتنت‌های ژن در تست ژنتیکی در بریتانیا به طور کلی است.
نتایج
با وجود پتانسیل پتنت‌های ژن برای داشتن پیامدهای منفی قابل توجه برای تست‌های ژنتیکی، این مطالعه نشان داد که به طور کلی، پتنت‌های ژن انسانی تأثیر کمی یا بدون تأثیر بر عملکرد کسانی که در بخش دولتی در بریتانیا در حال توسعه تست‌های ژنتیکی هستند، دارند. این به این دلیل نیست که پتنت‌ها به طور بهینه مدیریت می‌شوند؛ بلکه، پتنت‌های ژن اساساً نادیده گرفته می‌شوند. مراکز ژنتیک خدمات را کاهش نداده‌اند یا به دلیل پتنت‌ها از انجام آزمایش خودداری نکرده‌اند. با استثناهای بسیار کمی، کسانی که در حال توسعه و انجام تست‌های ژنتیکی هستند، جستجوی آزادی عملکرد انجام ندادند و پتنت‌ها را لایسنس نکردند. آنها هیچ پیامد منفی از عدم توجه به حقوق مالکیت معنوی موجود را تجربه نکردند، نه به طور غیررسمی و نه به طور رسمی توسط دارندگان پتنت با آنها تماس گرفته شده بود و برای نقض پتنت مورد شکایت قرار نگرفته بودند.
چه عواملی رفتار غیرمطابق را ایجاد می‌کند؟
عوامل ظریف زیادی وجود داشت که بر رفتار غیرمطابق تأثیر می‌گذاشت، اما این عوامل در دو نوع گسترده قرار می‌گیرند. اول، ذینفعان آگاهی محدودی از چارچوب قانونی داشتند. دوم، ذینفعان تعادل هزینه‌ها و مزایای انطباق و عدم انطباق با چارچوب قانونی را به نفع عدم انطباق درک می‌کردند.
آگاهی
آگاهی پیش‌شرط مهمی برای انطباق با یک چارچوب قانونی است. اگر کسی از این که قانون ممکن است تعهدات یا محدودیت‌های خاصی را بر رفتار او تحمیل کند، آگاه نباشد، برای اطمینان از این که رفتار او با این تعهدات یا محدودیت‌ها مطابقت دارد، اقدام نمی‌کند. به طور کلی، مصاحبه‌شوندگان اذعان داشتند که قوانین حقوق مالکیت معنوی و به طور خاص قانون پتنت ممکن است ارتباطی با عملکرد آنها داشته باشد. با این حال، بیشتر آنها در مورد ماهیت خاص هر گونه تعهداتی که ممکن است تحت چنین قانونی داشته باشند، نسبتاً بی‌اطلاع بودند.
بحث و جدال پیرامون پتنت‌های ژن سینه که توسط Myriad Genetics در اختیار دارد، تأثیر بسیار زیادی در اطلاع‌رسانی به مصاحبه‌شوندگان در مورد پتنت‌های ژن به طور کلی داشته است.11 Myriad Genetics دارای پتنت‌هایی در بسیاری از کشورهای جهان برای ژن‌های سرطان سینه است. این پتنت‌ها در اروپا بسیار بحث‌برانگیز بودند و در مراحل مخالفت با تبلیغات گسترده در دفتر پتنت اروپا به چالش کشیده شدند. پرونده Myriad آگاهی در بریتانیا از برخی از مسائل بحث‌برانگیز پتنت ژن را برانگیخته است. بسیاری از مصاحبه‌شوندگان دانش محدودی از مسائل ناشی از پرونده Myriad داشتند و دیدگاه‌ها و باورهای آنها در مورد پتنت‌های ژن تا حدی تحت تأثیر این بحث شکل گرفته بود. مصاحبه‌شوندگان گزارش دادند که می‌دانند تست سرطان سینه در بریتانیا بدون تأثیر منفی از پتنت‌های Myriad ادامه یافته است و این واقعیت نیز تأثیر زیادی داشته است.
داده‌های مورد استفاده برای توسعه تست‌های ساخته شده در خانه، که نوع غالب تست ژنتیکی در بریتانیا هستند، به طور آزادانه در اینترنت برای همه در دسترس است و در بیشتر موارد چیزی وجود ندارد که به کسانی که به این داده‌ها نگاه می‌کنند، هشدار دهد که توالی‌های ژن مورد نظر ممکن است مشمول حقوق پتنت باشند. محققان و پزشکان به ویژه تحت تأثیر این واقعیت قرار گرفته‌اند که اطلاعات توالی ژن "دسترسی باز" است و در نتیجه در پیگیری بیشتر یا اعتقاد به این که پتنت‌های ژن بر کار آنها تأثیر نمی‌گذارد، شکست خورده‌اند.
به طور کلی، کسانی که تست‌های ساخته شده در خانه را توسعه می‌دهند، هیچ برنامه‌ای برای جستجوی آزادی عملکرد انجام نمی‌دهند. فقدان این دقت به دلیل این واقعیت است که چنین برنامه‌هایی می‌تواند پرهزینه باشد، به خصوص اگر برای تعدادی ژن انجام شود. با این حال، جدا از نگرانی در مورد هزینه، به نظر می‌رسد که فقدان آگاهی از این که دقت لازم است وجود دارد؛ بیشتر پاسخ‌دهندگان به نظر نمی‌رسیدند در نظر گرفته باشند که دقت چیزی است که باید انجام دهند. جدا از دقت، تماس مستقیم از یک دارنده پتنت ممکن است باعث آگاهی آزمایشگاه از یک پتنت مرتبط شود. در ایالات متحده، نامه‌های توقف و منع به آزمایشگاه‌های تست ژنتیکی ارسال شده است و بسیاری از آزمایشگاه‌ها گزارش داده‌اند که به دلیل دریافت نامه توقف و منع، از ارائه تستی که دارای پتنت است خودداری کرده‌اند.28 این در آزمایشگاه‌های NHS که برای این تحقیق با آنها تماس گرفته شده بود، منعکس نشد. تعداد بسیار کمی از پاسخ‌دهندگان گزارش دادند که با دارندگان پتنت تماس مستقیم داشته‌اند. برخی از مدیران آزمایشگاه همچنین اشاره کردند که تماس مستقیم در مورد پتنت‌های فیبروز کیستیک انجام شده است، اگرچه آنها در مورد جزئیات بسیار مبهم بودند زیرا این مدت زمان قابل توجهی پیش اتفاق افتاده بود. پتنت‌ها در برابر کسانی که با آنها مصاحبه شده بود، اجرا نشده بود. مصاحبه‌شوندگان گزارش دادند که دارندگان پتنت به طور کلی با متخلفان احتمالی در NHS تماس نگرفته‌اند، در مورد صدور مجوز رویکردی نداشته‌اند و نامه‌های توقف و منع ارسال نکرده‌اند.
نگرش بسیاری از مصاحبه‌شوندگان نسبت به پتنت‌های ژن را می‌توان به عنوان "کورکورانه ارادی" توصیف کرد. آنها تا حدی از این که پتنت‌های ژن می‌توانند یا باید بر عملکرد آنها تأثیر بگذارند، آگاه بودند. با وجود این آگاهی، احساس می‌کردند که اگر از پذیرش واقعیت پتنت‌های ژن خودداری کنند، این موضوع در عمل روزمره به مشکلی تبدیل نخواهد شد. بیشتر آنها پتنت‌های ژن را به عنوان یک مشکل بالقوه می‌دیدند که ترجیح می‌دادند در صورت امکان از آن اجتناب کنند. در نتیجه این کورکورانه ارادی، پاسخ‌دهندگان اغلب در بررسی دقیق پتنت‌ها یا انجام جستجوهای آزادی عملکرد یا مذاکره مجوزها شرکت نمی‌کردند. اگر از آنها سؤال می‌شد، بیشتر آنها منکر می‌شدند که آگاهانه پتنت را نقض کنند و نشان می‌دادند که در صورت اطلاع از نقض پتنت معتبر، اقداماتی را برای رعایت قانون انجام خواهند داد. با وجود این ادعاها، این افراد در واقع گام‌های کمی یا بدون گام برای اطمینان از این که در واقع با قانون مطابقت دارند، برداشتند، که به این معنی بود که ممکن است (شاید ناخواسته) پتنت‌ها را نقض کنند.
تعادل عدم انطباق در برابر انطباق
هنگام در نظر گرفتن انطباق با قانون پتنت، مصاحبه‌شوندگان تعادلی بین هزینه‌ها و مزایای درک شده انطباق در برابر هزینه‌ها و مزایای درک شده عدم انطباق انجام دادند. آنچه آنها به عنوان "هزینه" یا "منفعت" مشخص می‌کردند بسیار گسترده بود و نه تنها هزینه‌های پولی، بلکه زمان و تلاش و همچنین مسائل اخلاقی را نیز در بر می‌گرفت. این تمرین تعادل‌سازی تمایل داشت به عدم انطباق کلی منجر شود.
واضح بود که دقت کمی انجام شده است. این تا حدی به دلیل نادانی از این که لازم است، اما همچنین به این دلیل که تصور می‌شد دشوار و پرهزینه است و غیرضروری است. این واقعیت که دقت در گذشته انجام نشده است و پیامدهای منفی کمی داشته است، در این زمینه تأثیرگذار بود.
مصاحبه‌شوندگان دلایل متعددی را شناسایی کردند که معتقد بودند مسئول فقدان اجرای پتنت‌های ژن هستند. آنها معتقد بودند که دارندگان پتنت در شناسایی نقض پتنت‌های ژن با مشکل مواجه خواهند شد. از آنجایی که آزمایش نقض می‌تواند از اصول اولیه در یک آزمایشگاه توسعه یابد، نقض ممکن است آسان باشد و تشخیص آن دشوار باشد، بر خلاف اختراعات مکانیکی پیچیده که ممکن است به تأسیسات تولیدی بزرگ یا ورودی‌های کمیاب نیاز داشته باشد.
تعدادی از مصاحبه‌شوندگان به این واقعیت اشاره کردند که بیشتر تست‌های ژنتیکی برای اختلالات نادر با جهش‌های متعدد انجام می‌شود که هر کدام از آنها حتی نادرتر است. در نتیجه، ممکن است تنها چند آزمایش برای هر جهش در سال در سراسر بریتانیا یا حتی جهان انجام شود. آنها استدلال کردند که دو پیامد مرتبط از این وجود دارد. اول، جهش‌های نادر احتمالاً مشمول پتنت نیستند زیرا از نظر اقتصادی امکان‌پذیر نیست که یک جهش را پتنت کنید وقتی بعید است که بتوان هزینه‌های حقوقی را بازیابی کرد. دوم، مصاحبه‌شوندگان استدلال کردند که حتی اگر پتنت‌هایی وجود داشته باشد، این واقعیت که تنها چند آزمایش در سال انجام می‌شود، بعید است که برای دارندگان پتنت ارزش داشته باشد که متخلفان را پیگیری کنند.
این واقعیت که اکثریت قریب به اتفاق تست‌های ژنتیکی در بریتانیا در NHS انجام می‌شود، در تقریباً هر مصاحبه به عنوان مرتبط با شیوه‌های پتنت ژن ذکر شد. به طور کلی، مصاحبه‌شوندگان این واقعیت را به عنوان کمک به هزینه‌های پایین عدم انطباق در نظر گرفتند، به دلایل زیر. اول، این تصور وجود داشت که ساختار NHS آن را به یک هدف دشوار برای شکایت تبدیل می‌کند. دوم، NHS به عنوان یک هدف از نظر سیاسی حساس تلقی می‌شد که بعید بود مورد شکایت قرار گیرد. سوم، بسیاری از پاسخ‌دهندگان معتقد بودند که NHS از آنها محافظت می‌کند و می‌توانند به کار خود ادامه دهند تا زمانی که به آنها گفته شود که متوقف شوند. در نهایت، این تصور وجود داشت که ماهیت غیرانتفاعی NHS به این معنی است که مورد شکایت قرار نخواهد گرفت.
تعادل بین هزینه‌ها و مزایای انطباق در برابر عدم انطباق همچنین برخی ملاحظات اخلاقی پیچیده را در نظر گرفت. به نظر می‌رسید که برخی از مصاحبه‌شوندگان، به ویژه مدیران آزمایشگاه و محققان و پزشکان، به طور آگاهانه یا ناخودآگاه، تصمیم گرفتند قوانین حقوق مالکیت معنوی را نادیده بگیرند زیرا آنها را ناعادلانه می‌دانستند و تأثیر منفی بر "بیماران خود" داشتند. آنها ارزش‌های خود را در اولویت قرار دادند؛ تا حدی، مصاحبه‌شوندگان معتقد بودند که وظیفه مراقبت از بیماران با وظایف درک شده آنها تحت قانون پتنت در تضاد است، بنابراین یک وظیفه را بر دیگری ترجیح دادند. مشخص نیست که این مصاحبه‌شوندگان چگونه وظایف خود را در قبال بیماران با وظایف خود برای اطاعت از قانون آشتی دادند، یا اینکه آیا در نظر گرفتند که قانون پتنت ارزش اخلاقی در ترویج نوآوری دارد، که به نوبه خود سلامت بیمار را بهبود می‌بخشد.
نتیجه‌گیری
همانطور که یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد، عوامل متعددی بر رفتار ذینفعان در رابطه با پتنت‌ها تأثیر می‌گذارد که در فرآیند ترجمه یک تست ژنتیکی از تحقیقات پایه به استفاده بالینی در NHS دخیل هستند. آگاهی از پتنت‌ها و همچنین نحوه تعادل هزینه‌ها و مزایای درک شده انطباق در برابر عدم انطباق تأثیرگذار است. با این حال، در بسیاری از موارد، تجزیه و تحلیل پیچیده است و تمرین تعادل‌سازی ممکن است تا حد زیادی ناخودآگاه باشد.
ممکن است سؤالاتی در مورد پیامدهای گسترده‌تر این یافته‌ها مطرح شود؛ آیا آنها قابل تعمیم به سایر حوزه‌های قضایی هستند؟ برخی از عوامل انگیزه‌بخش رفتار خاص بریتانیا یا اروپا بودند، مانند ماهیت عمومی ارائه مراقبت‌های بهداشتی. با این حال، به نظر می‌رسد که سایر عوامل، مانند نگرانی در مورد اخلاقی بودن پتنت‌های ژن یا غیرعملی بودن اجرای پتنت ژن، ممکن است به همان اندازه بر رفتار ذینفعان در سایر حوزه‌های قضایی تأثیر بگذارند. یافته‌های عدم انطباق گسترده در این مطالعه در سایر مطالعات در اروپا و استرالیا منعکس می‌شود.30،31
یافته عدم انطباق گسترده سؤالاتی را در مورد پاسخ مناسب یا اینکه آیا اصلاً پاسخی لازم است، ایجاد می‌کند. حداقل تا جایی که به نظر نمی‌رسد مشکلی در دسترسی بیماران وجود داشته باشد، مشکل بهداشت عمومی قابل توجهی وجود ندارد. با این حال، مغایرتی بین وضعیت قانونی و عملی وجود دارد. وضعیت فعلی قانون در عمل که در این تحقیق کشف شده است، جایی که پتنت‌ها اساساً نادیده گرفته می‌شوند، به شدت به عدم اجرای پتنت‌ها توسط دارندگان پتنت بستگی دارد. اگرچه ممکن است اعمال نشوند، حقوق قانونی باقی می‌مانند و پتنت‌ها می‌توانند اجرا شوند. در واقع، به طور بالقوه، حتی یک پرونده موفقیت‌آمیز توسط یک دارنده پتنت علیه NHS، منجر به صدور مجوز و پرداخت حق امتیاز به یک دارنده پتنت، خرید یک تست کیت یا ارسال نمونه‌ها به یک آزمایشگاه تجاری، می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای برای آزمایشگاه‌های ژنتیک NHS داشته باشد. سهل‌انگاری در مورد عدم تأثیر پتنت‌ها بر دسترسی به تشخیص‌ها خطرناک است و نگرانی‌ها در مورد پتنت‌ها باید به طور فعالانه و نه واکنشی مورد توجه قرار گیرد.

نقل قول‌های گویا
آگاهی
مصاحبه‌کننده: آیا اصلاً به حقوق مالکیت معنوی نگاه کرده‌اید؟
پاسخ‌دهنده L: خب، نه، من این کار را نکرده‌ام و فکر نمی‌کنم این بخشی از بحث بوده باشد. منظورم این است که فرض بر این است که توالی ژن به طور عمومی در دسترس است، قرار دادن یک الیگونوکلئوتید روی یک تراشه برای یک توالی منتشر شده در دسترس عموم، حقوق مالکیت معنوی کسی را نقض نمی‌کند. منظورم این است که اگر این نادانی یا سادگی من باشد، اما من از این که مشکلی وجود دارد، آگاه نیستم.
(پاسخ‌دهنده L، محقق و پزشک)
کورکورانه ارادی
واقعاً تعجب می‌کنم که آیا همکاران من حتی به این فکر کرده‌اند یا نه، ما فقط می‌گوییم اینجا هست، اینجا یک بیمار است، به نظر می‌رسد که مشکلی در آن وجود دارد ... من آن ژن را با استفاده از توالی در دسترس عموم با استفاده از فناوری‌های استاندارد توالی خواهم کرد ... من قصد ندارم به آن فکر کنم.
(پاسخ‌دهنده J، محقق/پزشک)
ماهیت غیرتجاری تست NHS
فکر می‌کنم ما در آزمایشگاه‌های تشخیصی NHS بسیار نوع‌دوستانه هستیم، بنابراین فکر می‌کنم ما فقط می‌خواهیم مطمئن شویم که بیماران می‌توانند به همه چیز به سادگی دسترسی داشته باشند و فکر می‌کنم پتنت‌ها ... خب در نهایت این برای کسب درآمد است، این چیزی است که ما به آن اعتقاد نداریم.
(پاسخ‌دهنده G، مدیر آزمایشگاه)
احتمال کم دادرسی نقض
فکر می‌کنم هیچ شرکتی نمی‌خواهد از NHS شکایت کند ... این روابط عمومی بدی است.
(پاسخ‌دهنده M، انتقال فناوری)
شما نمی‌توانید یک سازمان تجاری داشته باشید که یک نشانگر ژنتیکی ارزشمند داشته باشد و سپس به دنبال شکایت از ده‌ها هزار پزشک و محقق باشد.
(پاسخ‌دهنده F، انتقال فناوری)
فکر می‌کنم احتمالاً به این دلیل که این کار در مقیاس بسیار کوچکی انجام می‌شود ... شما باید هر آزمایشگاه را تعقیب کنید و این ممکن است تشخیص آن را آسان کند، بر خلاف اختراعات مکانیکی پیچیده که ممکن است به تأسیسات تولیدی بزرگ یا ورودی‌های کمیاب نیاز داشته باشد.
(پاسخ‌دهنده D، انتقال فناوری)
اخلاقی بودن پتنت‌های ژن
من هرگز به فکر پتنت کردن ژن‌هایی که کلون کرده‌ام نبودم زیرا به نظر من این چیزی نیست که شما هیچ حق شخصی بر آن داشته باشید. منظورم این است که این بخشی از ترکیب بشریت است و فقط آنجاست و اگر آن را کشف کردید، خب، به کسی بگویید.
(پاسخ‌دهنده J، محقق/پزشک)
ملاحظات
این کار با حمایت مالی Wellcome Trust تحت کد کمک هزینه 077869/Z/05/Z انجام شد.
تأمین مالی: Wellcome Trust
یادداشت‌ها
این یک فایل PDF از یک دست‌نوشته ویرایش نشده است که برای انتشار پذیرفته شده است. به عنوان یک سرویس به مشتریان خود، ما این نسخه اولیه از دست‌نوشته را ارائه می‌دهیم. دست‌نوشته قبل از انتشار در قالب قابل استناد نهایی خود، تحت ویرایش، صفحه‌آرایی و بررسی اثبات قرار می‌گیرد. لطفاً توجه داشته باشید که در طول فرآیند تولید ممکن است خطاهایی کشف شود که می‌تواند بر محتوا تأثیر بگذارد و تمام سلب مسئولیت‌های قانونی مربوط به مجله اعمال می‌شود.
منابع
1. Resnik DB. مالکیت ژنوم: تجزیه و تحلیل اخلاقی پتنت کردن DNA. انتشارات دانشگاه ایالتی نیویورک؛ آلبانی: 2004. [Google Scholar]
2. Nuffield Council on Bioethics. اخلاق پتنت کردن DNA: یک مقاله بحث. شورای اخلاق Nuffield؛ لندن: 2002. [Google Scholar]
3. Caulfield T، Brownsword R. کرامت انسانی: راهنمایی برای سیاست‌گذاری در عصر بیوتکنولوژی؟ Nature Review Genetics. 2006 ژانویه؛7(1):72–76. [PubMed] [Google Scholar]
4. Australian Law Reform Commission. ژن‌ها و نبوغ: پتنت ژن و سلامت انسان گزارش. کمیسیون اصلاح قانون استرالیا؛ کانبرا: 2004. [Google Scholar]
5. Hopkins MM، Mahdi S، Patel P، Thomas SM. پتنت DNA: پایان یک دوره؟ Nature Biotechnology. 2007 فوریه؛25(2):185–187. [PubMed] [Google Scholar]
6. Huys I، Berthels N، Matthijs G، Van Overwalle G. عدم اطمینان حقوقی در زمینه تست تشخیصی ژنتیکی. Nature Biotechnology. 2009 اکتبر؛27(10):903–909. [PubMed] [Google Scholar]
7. Jensen K، Murray F. چشم‌انداز مالکیت معنوی ژنوم انسانی. Science. 2005 14 اکتبر؛310(5746):239–240. [PubMed] [Google Scholar]
8. Caulfield T، Cook-Deegan RM، Kieff FS، Walsh JP. شواهد و حکایات: تجزیه و تحلیل مناقشات پتنت ژن انسانی. Nature Biotechnology. 2006 سپتامبر؛24(9):1091–1094. [PMC free article] [PubMed] [Google Scholar]
9. Walsh JP، Cho C، Cohen WM. علم و قانون. دیدگاه از نیمکت: پتنت‌ها و انتقال مواد. Science. 2005 23 سپتامبر؛309(5743):2002–2003. [PubMed] [Google Scholar]
10. Rimmer M. Myriad Genetics: قانون پتنت و تست ژنتیکی. European Intellectual Property Review. 2003؛25(1):20. [Google Scholar]
11. Parthasarathy S. ساختن پزشکی ژنتیکی: سرطان سینه، فناوری و سیاست‌های مقایسه‌ای مراقبت‌های بهداشتی. MIT Press؛ کمبریج، ماس: 2007. [Google Scholar]
12. Secretary’s Advisory Committee on Genetics Health and Society. پتنت‌های ژن و شیوه‌های صدور مجوز و تأثیر آنها بر دسترسی بیماران به تست‌های ژنتیکی. 2010. [Google Scholar]
13. United States District Court for the Southern District of New York; 2010. Association for Molecular Pathology et al v United States Patent and Trademark Office et al 669 F. Supp. 2d 365. [Google Scholar]
14. Supreme Court of the United States; 2010. Bilski et al v Kappos 130 S. Ct. 3218. [Google Scholar]
15. Supreme Court of the United States; 2010. Mayo v Prometheus Laboratories 130 S. Ct. 3543. [Google Scholar]
16. United States Court of Appeals for the Federal Circuit; 2009. Prometheus Laboratories Inc v Mayo Collaborative Services 581 F.3d 1336. [Google Scholar]
17. Eli Lilly v Human Genome Sciences Inc. دادگاه تجدیدنظر؛ 2010. EWCA Civ 33; [2010] R.P.C. 14. [Google Scholar]
18. van Overwalle G. گروه‌های پتنت و مدل‌های صدور مجوز مشارکتی: گروه‌های پتنت، خانه‌های پاکسازی، مدل‌های منبع باز و رژیم‌های مسئولیت. انتشارات دانشگاه کمبریج؛ کمبریج: 2009. [Google Scholar]
19. Shapiro C. پیمایش جنگل پتنت: مجوزهای متقابل، گروه‌های پتنت و تعیین استاندارد. در: Jaffe AB، Lerner J، Stern S، ویرایشگر. سیاست نوآوری و اقتصاد. دفتر تحقیقات اقتصادی ملی، گروه سیاست نوآوری و اقتصاد، MIT Press؛ کمبریج، ماس: 2001. ص 119. [Google Scholar]
20. Verbeure B، van Zimmeren E، Matthijs G، Van Overwalle G. گروه‌های پتنت و تست تشخیصی. Trends in Biotechnology. 2006 مارس؛24(3):115–120. [PMC free article] [PubMed] [Google Scholar]
21. Heller MA، Eisenberg RS. آیا پتنت‌ها می‌توانند نوآوری را متوقف کنند؟ ضد مشترکات در تحقیقات زیست پزشکی. Science. 1998 1 مه؛280(5364):698–701. [PubMed] [Google Scholar]
22. Kaye J، Hawkins N، Taylor J. پتنت‌ها و تحقیقات ترجمه‌ای در ژنومیک. Nature Biotechnology. 2007 جولای؛25(7):739–741. [PMC free article] [PubMed] [Google Scholar]
23. Klein RD. پتنت‌های ژن و تست ژنتیکی در ایالات متحده. Nature Biotechnology. 2007 سپتامبر؛25(9):989–990. [PubMed] [Google Scholar]
24. Holman CM. تأثیر پتنت‌های ژن انسانی بر نوآوری و دسترسی: یک بررسی از دادرسی پتنت ژن انسانی. University of Missouri-Kansas City Law Review. 2007 زمستان؛76(2):295–361. [Google Scholar]
25. Kroese M، Zimmern RL، Farndon P، Stewart F، Whittaker J. چگونه می‌توان تست‌های ژنتیکی را برای استفاده بالینی ارزیابی کرد؟ تجربه شبکه تست ژنتیکی بریتانیا. European Journal of Human Genetics. 2007 سپتامبر؛15(9):917–921. [PubMed] [Google Scholar]
26. Merz JF، Kriss AG، Leonard DG، Cho MK. تست تشخیصی در آزمون شکست می‌خورد. Nature. 2002 7 فوریه؛415(6872):577–579. [PMC free article] [PubMed] [Google Scholar]
27. Gaisser S، Hopkins MM، Liddell K، Zika E، Ibarreta D. تهدید خیالی پتنت‌های ژن. Nature. 2009 26 مارس؛458(7237):407–408. [PubMed] [Google Scholar]
28. Nicol D، Nielsen J. پتنت‌ها و بیوتکنولوژی پزشکی: تجزیه و تحلیل تجربی از مسائل پیش روی صنعت استرالیا - مقاله موردی شماره 6. مرکز قانون و ژنتیک، دانشکده حقوق، دانشگاه تاسمانیا؛ هوبارت: 2003. [Google Scholar]