وقتی برای اولین بار قصد ساخت این مجموعه را داشتم، چندان مطمئن نبودم که با فیلم‌های شاهزاده‌های دیزنی چه کنم. بعد از همه، آن‌ها به نوعی برداشت‌های متفاوتی از ایده‌های مشابه هستند. اما تهیه مقاله‌ای که همه آن‌ها را مقایسه کند، امکان‌پذیر به نظر نمی‌رسید، بنابراین در ابتدا قصد داشتم ابتدا روی فیلم‌های دیگر تمرکز کنم و سپس در مورد آن‌ها تصمیم بگیرم.
اما لیندسی الیس ویدیوی فوق‌العاده‌ای ساخت که پوکاهانتس را با موآنا مقایسه می‌کرد. زاویه دید او این بود که رویکرد دیزنی به فرهنگ‌های دیگر در طول زمان چگونه تکامل یافته است و نکات خوبی را مطرح کرد. اگرچه احساس می‌کردم او برخی نکات را از دست داده است و به فکر این بودم که خودم هم به این موضوع بپردازم، اما با تمرکز گسترده‌تر. بعد از همه، یک فیلم چیزی فراتر از نحوه برخورد با موضوعات حساس است. هنوز تصمیم قطعی نگرفته بودم که درخواستی از یک منتقد برای دقیقاً همین مقاله دریافت کردم. خب، من معمولاً از منتقدانم برای پیشنهادات می‌پرسم و همیشه خوشحال می‌شوم وقتی پیشنهادی دریافت می‌کنم که واقعاً به دل من بنشیند، بنابراین این هم برداشت شخصی من از پوکاهانتس در برابر موآنا.

1. شاهزاده‌ها
به طور طبیعی، جنبه‌هایی وجود دارد که همه شاهزاده‌ها به طور مشترک دارند - معمولاً با یک استثنا قابل توجه. با استثنای جاسمین و احتمالاً اورورا، همه آن‌ها شخصیت اصلی فیلم‌های مربوطه خود هستند. با استثنای مریدا، همه آن‌ها آواز می‌خوانند و همراهان بامزه‌ای دارند. و طبیعتاً همه آن‌ها زیبا هستند و هدفی دارند که می‌خواهند به آن برسند (اگرچه ماهیت این اهداف در طول زمان بسیار تغییر کرده است).
اما پوکاهانتس و موآنا شباهت‌های اضافی نیز دارند. داستان‌های آن‌ها بر اساس افسانه‌های اروپایی نیست، بلکه بر اساس فرهنگ قبایل بومی است که سبک زندگی آن‌ها توسط استعمار از بین رفته است. هر دوی آن‌ها نوعی ارتباط با طبیعت دارند که به آن‌ها قدرت ویژه‌ای می‌دهد، چیزی که هیچ یک از شاهزاده‌های دیگر ندارند (السا از نظر فنی شاهزاده یخ‌زده نیست، آنا است). و هر دوی آن‌ها دختر رئیس قبیله هستند و در مورد پذیرش جایگاه خود در قبیله دچار تضاد هستند.
اما تفاوت‌های مهمی نیز وجود دارد، برخی بر اساس شخصیت آن‌ها و برخی بر اساس خود قبیله. درگیری اصلی پوکاهانتس به این خلاصه می‌شود که نمی‌خواهد با کوکوم ازدواج کند. رویای موآنا این است که یک دریانورد باشد، اما قرار است یک رهبر آینده باشد. پوکاهانتس به عنوان یک روح آزاد به تصویر کشیده می‌شود که وقت خود را به پرسه زدن در جنگل‌ها می‌گذراند. صادقانه بگویم، گاهی اوقات بی‌مسئور و تنبل به نظر می‌رسد و فکر نمی‌کنم این قصد نویسندگان باشد. موآنا از طرف دیگر به عنوان فردی یکپارچه در قبیله به تصویر کشیده می‌شود که به وضوح نقش خود را در جامعه ایفا می‌کند. پوکاهانتس عمیقاً به ارواح متصل است و تصمیم می‌گیرد از همان ابتدا مسیر خود را دنبال کند، در حالی که موآنا در ابتدا ارتباط خود را با اسطوره‌ها و تاریخ اجدادش از دست می‌دهد تا خواسته‌های پدرش را برآورده کند. هر دو در نهایت قبیله را به مسیر جدیدی هدایت می‌کنند، اما پوکاهانتس آن‌ها را به سمت آینده‌ای جدید هدایت می‌کند در حالی که موآنا آن‌ها را تشویق می‌کند تا دوباره با ریشه‌های خود ارتباط برقرار کنند.

و حالا می‌خواهم چیزی بگویم که احتمالاً باعث عصبانیت چند نفر می‌شود: فکر می‌کنم هر دوی آن‌ها می‌توانستند جالب‌تر از چیزی باشند که هستند، اگرچه به دلایل بسیار متفاوت. انگیزه‌ها و اهداف پوکاهانتس خیلی مبهم هستند که بتوان از او حمایت کرد. او بیشتر با چیزی که نمی‌خواهد - ازدواج با کوکوم - تعریف می‌شود تا اهداف مشخص، و دلیل اصلی اقدامات او در فیلم این است که او به معنای واقعی کلمه "احساس" می‌کند که این کار درست است. یعنی او نوعی رویا دارد یا توسط باد هدایت می‌شود، که این امر فضای مانور او را بسیار محدود می‌کند. چیز زیادی در مورد شخصیت او وجود ندارد که فراتر از "روح آزاد متصل به طبیعت" باشد، اگرچه به افتخار او، او در پایان کمی رشد شخصیتی پیدا می‌کند وقتی تصمیم می‌گیرد با قبیله بماند به جای اینکه آرزوی خود را برای ماندن با جان اسمیت برآورده کند. اما مطمئن نیستم که آیا این واقعاً رشد شخصیتی است یا فقط نمونه دیگری از این که او فقط آنچه را که باد به او می‌گوید انجام می‌دهد.

مشکل من با موآنا پیچیده‌تر است. به تنهایی خوب کار می‌کند، به خصوص که نسخه کودکی او شخصیت زیادی دارد. نکات ظریفی وجود دارد که واقعاً دوست دارم، به عنوان مثال، قرار دادن محافظت از لاک‌پشت بچه بر تمایل او به داشتن پوسته زیبا. و من واقعاً دوست دارم که اولین تلاش او برای عبور از صخره‌ها شکست می‌خورد. او ابتدا به نوع مناسبی از قایق نیاز دارد و سپس باید نحوه ناوبری را یاد بگیرد. بنابراین، اگر تمام این جنبه‌ها را دوست دارم، چرا هنوز فکر می‌کنم موآنا می‌توانست شخصیت بهتری باشد؟ زیرا تعداد زیادی شاهزاده قبل از او وجود دارند که شخصیت‌های مشابهی دارند و بیشتر آن‌ها بهتر از این انجام شده‌اند.

اشتباه نکنید: من لزوماً با این مفهوم که یک دختر جوان رویایی داشته باشد و در حین تلاش برای برآورده کردن آن رویای خود به بلوغ برسد، مشکلی ندارم. اما اگر این مفهوم اساسی را بارها و بارها تکرار کنید، باید طبیعی به نظر برسد. دیزنی از دوران رنسانس دیزنی شاهزاده‌های "آرزو دارم" را داشته است. اما می‌دانید چه چیزی در آن‌ها مشترک بود؟ یا آرزوی آن‌ها داستان را پیش می‌برد یا داستان آرزوی آن‌ها را تعریف می‌کرد.

اگر آریل رویای دیدن دنیای انسان‌ها را نداشت، اورسولا هرگز نمی‌توانست تله خود را پهن کند. اگر راپونزل نمی‌خواست فانوس‌ها را ببیند، هنوز در برج کوچک خود ناراضی می‌ماند. این‌ها همه شخصیت‌های اصلی هستند که آرزوی آن‌ها تقریباً به همه چیزهایی که در داستان اتفاق می‌افتد منجر می‌شود. اما چند نفر هم وجود دارند که اوضاع برعکس است، جایی که رویدادهای خارج از کنترل آن‌ها آن‌ها را به مسیر خاصی هدایت می‌کند. مولان می‌خواهد شایستگی خود را ثابت کند، اما قطعاً رویای سرباز شدن را ندارد، با این حال دقیقاً همین اتفاق می‌افتد. بل از زندگی در دهکده کوچکی که در آن زندگی می‌کند ناراضی است و دلش ماجراجویی می‌خواهد، اما هنگامی که به آن ماجراجویی می‌رسد، اصلاً از موقعیت خود خوشحال نیست، زیرا اسیر شدن توسط یک موجود وحشی قطعاً چیزی نیست که در ذهن داشته باشد. در مورد تیانا، ترکیبی از هر دو است: آرزوی او برای داشتن یک رستوران هیچ ارتباطی با بدبختی ناوین ندارد، اما بدون آن هرگز او را نمی‌بوسید.

موآنا از طرف دیگر رویای دریانورد شدن دارد و سپس مجبور می‌شود در ماجراجویی‌ای شرکت کند که از او می‌خواهد یک دریانورد شود. عجب، چه اتفاقی! هیچ دلیل خاصی هم وجود ندارد که این باید رویای او باشد. آریل تمام آن چیزهای عجیب و غریب را که انسان‌ها می‌سازند می‌بیند و از آن‌ها مجذوب می‌شود. راپونزل هر سال در روز تولدش فانوس‌ها را می‌بیند. بل تمام آن کتاب‌ها را خوانده است و در دهکده خود احساس ناراحتی می‌کند. تیانا تمام خاطرات پختن غذا برای پدرش و به اشتراک گذاشتن وعده‌های غذایی خود با همسایگان را دارد. موآنا اقیانوس را دوست دارد... چون آنجا هست؟ و یک بار در کودکی با او بازی کرده است؟

ببینید، معمولاً این موضوع خیلی مهم نیست، حداقل نه کاملاً (بعداً وقتی در مورد ساختار صحبت می‌کنم به آن خواهم پرداخت). اما در چارچوب فرنچایز شاهزاده‌های دیزنی، به نظر می‌رسد موآنا می‌خواهد دریانورد باشد فقط به این دلیل که انتظار می‌رود یک شاهزاده رویایی داشته باشد و بخواهد در برابر انتظارات اجتماعی بایستد. به نظر می‌رسد دیزنی به جای یک داستان جالب‌تر، فقط یک چک‌لیست را پر می‌کند. تصمیم موآنا برای به چالش کشیدن امواج بسیار جذاب‌تر می‌شد اگر او این کار را به این دلیل انجام می‌داد که داستان‌های مادربزرگش او را متقاعد کرده بود که این ممکن است راهی برای نجات مردمش باشد. این که او کاری را انجام می‌دهد که همیشه می‌خواسته انجام دهد، اقدامات او را کمی کمتر قهرمانانه می‌کند.

و این واقعاً شرم‌آور است. داشتن یک قهرمان که از موقعیت خود در زندگی راضی باشد و سپس برای مبارزه با تهدیدی علیه آن برود و در عین حال فرهنگ خود را در سطح عمیق‌تری کشف کند، رویکردی جدید و تازه به فرنچایز شاهزاده‌های دیزنی بود. در عوض، آن‌ها به الگوهای آشنا بازگشتند و در این فرآیند داستان را ارزان کردند.

2. درگیری با پدر
قبلاً به این نکته اشاره کردم، اما بیایید آن را کمی بیشتر تجزیه و تحلیل کنیم. رابطه پوکاهانتس با پدرش پر از کلیشه‌ها است. او فقط بهترین‌ها را برای او می‌خواهد، اما واقعاً به خواسته‌های او گوش نمی‌دهد. او مادرش را در او می‌بیند. و در نهایت به خرد او پی می‌برد. مشکل در همه این‌ها این است که درگیری واقعاً درگیری چندانی نیست زیرا تا حد زیادی یک‌طرفه است. پدر پوکاهانتس حتی نمی‌داند او تمام روز چه کار می‌کند، و وقتی از مرگ کوکوم با او عصبانی می‌شود، به دلیل اشتباهی است. او معتقد است که کوکوم به دلیل بی‌احتیاطی او مرده است و تا لحظه آخر فیلم از رابطه او با جان اسمیت اطلاعی ندارد - که در آن زمان به باد گوش می‌دهد و بلافاصله نظرش را تغییر می‌دهد.

پدر موآنا از طرف دیگر دقیقاً می‌داند رویاها و خواسته‌های او چیست، و درگیری بین آن‌ها در بحث‌ها بیان می‌شود، نه اینکه دو نفر اساساً از کنار هم صحبت کنند. اما فیلم واقعاً وقتی صحبت از حل درگیری می‌شود، توپ را می‌اندازد. ببینید، هیچ دلیل واقعی وجود ندارد که پدر موآنا ناگهان در پایان فیلم نظرش را در مورد ترک جزیره تغییر دهد. حتی اگر او آماده باشد داستان او در مورد یافتن یک نیمه‌خدای و نجات دریا را باور کند، چرا باید ناگهان تمایلی به رهبری مردمش به دور از مکانی امن پیدا کند؟ انگار فیلم ناگهان درگیری اصلی را فراموش کرده است.

تا جایی که تغییر نظر پدر پوکاهانتس ناگهانی است، حداقل او دلایلی برای تسلیم شدن دارد، از همه مهم‌تر دیدن گروهی از خارجی‌ها با سلاح‌های خطرناکی که می‌داند برای کشتن مردمش آماده هستند، و فیلم زمان می‌برد تا تصمیم‌گیری او را نشان دهد. در موآنا چیزی که به عنوان درگیری اصلی معرفی شده بود، به سادگی در نیمه راه فیلم رها می‌شود و سپس داستان ناگهان به حل آن می‌رسد بدون اینکه مراحل بینابینی را نشان دهد.

3. شرور
بنابراین، هر شاهزاده‌ای به کسی یا چیزی نیاز دارد تا بر آن غلبه کند. در گذشته، این تمایل داشت که شرور کلاسیک دیزنی باشد. ردکلیف در این دسته قرار می‌گیرد و تمام جعبه‌های معمول را تیک می‌زند: پر زرق و برق، حریص و بی‌رحم. اما اخیراً، دیزنی شروع به انجام شرور با پیچش کرده است - یعنی، آن‌ها اغلب یک شرور غافلگیرکننده را معرفی می‌کنند یا چیزی غیرمنتظره در مورد شرور آشکار می‌کنند. من شخصاً خیلی طرفدار این روند نیستم، تا حدی به این دلیل که دلتنگ اجراهای دراماتیک و اغراق‌آمیز شروران کلاسیک دیزنی هستم، و تا حدی به این دلیل که کمی در تشخیص پیچش از دور زیاد خوب هستم. تا به امروز دیزنی فقط یک بار من را غافلگیر کرده است و نه، آن یک بار در موآنا اتفاق نیفتاد. اگرچه این لزوماً انتقادی به فیلم نیست. از یک طرف، من می‌دانم که بدون اینکه بخواهم خودستایی کنم، همه به اندازه من درک ژانری ندارند، به خصوص مخاطب مورد نظر فیلم. و از طرف دیگر، فکر می‌کنم مهم‌تر این است که شرور با مضامین و داستان فیلم مطابقت داشته باشد.

بنابراین، مضامین چیست؟ پوکاهانتس فقط داستان دو عاشق بدبخت نیست، بلکه در درجه اول در مورد برخورد دو فرهنگ مختلف و غلبه بر تعصبات است، که این امر افزودن یک شرور آشکار را به شدت مشکل‌ساز می‌کند. اگر می‌خواهید در مورد تمایل انسان به دیدن خود به عنوان برتر از دیگران صحبت کنید، باید به شخصیت‌ها اجازه دهید بدون هیچ‌گونه شایستگی، بی‌فکرانه و بی‌رحمانه عمل کنند، به جای اینکه با قرار دادن گناه آنچه برای سرخپوستان آمریکا اتفاق افتاده است بر دوش چند سفیدپوست بد، دیدگاهی نسبی‌گرایانه در مورد کل فرآیند استعمار آمریکا ارائه دهید، و در نتیجه به طور ضمنی پیشنهاد کنید که سایر مهاجران گمراه شده‌اند. و فکر نمی‌کنم این بهانه واقعاً کارساز باشد. مهاجران دلایل زیادی برای رفتن به آمریکا داشتند، برخی از آن‌ها همدلی بیشتری نسبت به دیگران داشتند - نمی‌توان کسی را که از فقر یا آزار و اذیت فرار می‌کند و به دنبال آینده‌ای بهتر است سرزنش کرد - اما مهم نیست که دلایل آن‌ها چه بود، آن‌ها هنوز زمین را از شخص دیگری گرفتند و بی‌رحمانه بی‌شمار قبیله و فرهنگ آن‌ها را نابود کردند. این نوع گناه ملی است که باید به آن اعتراف کرد، نه اینکه با سرزنش چند نمونه به ویژه بی‌رحمانه از رهبری از آن فرار کرد.

به طور خلاصه، حضور ردکلیف پوکاهانتس را به عنوان یک فیلم تضعیف می‌کند. او حتی در سطح روایی هم کار نمی‌کند. نکته یک شرور مانند این این است که باید نوعی رابطه عاطفی بین او و قهرمان وجود داشته باشد، و همچنین نوعی رویارویی نهایی. اما ردکلیف تا پایان فیلم از وجود پوکاهانتس آگاه نیست و هرگز با او تعامل ندارد.

ته کا تا پایان فیلم با موآنا تعامل ندارد، اما در این مورد کار می‌کند زیرا این نوع متفاوتی از شرور است که کاملاً با مضامین ارائه شده مطابقت دارد. موآنا عمدتاً در مورد کشف دوباره ریشه‌های فرهنگی خود است، اما از همه مهم‌تر در مورد هویت. در نتیجه، منطقی است که "شرور" نیز باید هویت واقعی خود را دوباره کشف کند. و منطقی است که سفر موآنا در مورد پیروی از اسطوره‌های میراث خود باشد، با ته کا که نبرد نهایی را ارائه می‌دهد.

چند مشکل در این تنظیم وجود دارد، اما: چگونه مائویی نمی‌داند که ته کا، ته فیتی است؟ او زمانی که او تبدیل شد، آنجا بود، درست است؟ یا او می‌داند و فقط به موآنا نگفت؟ سوالی که مرا به...

4. پشتیبانی
بیایید با موآنا شروع کنیم، زیرا انجام آن سریع‌تر است. پس از همه، او برای بیشتر فیلم فقط با مائویی همراه است. و در حالی که مائویی به عنوان یک علاقه عشقی برای موآنا به تصویر کشیده نمی‌شود، نقش او در داستان تقریباً یکسان است، منهای بوسیدن. او او را راهنمایی می‌کند، او را به چالش می‌کشد و آن‌ها رابطه‌ای با یکدیگر ایجاد می‌کنند. مائویی همچنین قوس خود را دارد که با مضامین بزرگتر همسو می‌شود و متوجه می‌شود که نباید ارزش خود را بر اساس ستایش دیگران تعیین کند. و اینکه او چیزی فراتر از یک قلاب جادویی است.

جان اسمیت هم تغییر می‌کند، به این معنی که متوجه می‌شود بومیان وحشی نیستند، اما با توجه به اینکه این تغییر تقریباً در یک آهنگ اتفاق می‌افتد، من آن را یک قوس نمی‌دانم. او مردی است که با افتخار اعلام می‌کند که زندگی وحشی‌ها را در همه جا بهبود بخشیده است و با کمال میل آن‌ها را به قتل می‌رساند اگر از بهبودهای او قدردانی نکنند - بازتاب ذهن استعمارگر معمولی - و سپس ناگهان 180 درجه تغییر می‌کند فقط به این دلیل که پوکاهانتس در مورد رنگ‌های باد آواز می‌خواند. یعنی - واقعاً؟ و سپس او برای بقیه فیلم یک قهرمان کامل است. آه.

ناکوما و توماس هم وجود دارند. هدف ناکوما در داستان این است که تابلوی صوتی پوکاهانتس باشد. نقش او این است که شک و تردید در مورد اقدامات پوکاهانتس را بیان کند. مشکل این است که دیدگاه او هیچ اهمیتی ندارد.

اصلاً هیچ!
هر دو او و توماس به نظر می‌رسند که بیشتر برای بهتر نشان دادن شخصیت‌های اصلی وجود دارند. پنهان شدن پوکاهانتس که منجر به مرگ کوکوم می‌شود، تا حد زیادی بر دوش ناکوما است زیرا او به کوکوم در مورد جلسه گفت، و جان اسمیت بدون اینکه مجبور شود او را بکشد از حمله کوکوم جان سالم به در می‌برد زیرا توماس کار کثیف را برای او انجام می‌دهد. این را در نظر بگیرید، نمایش ذهن استعمارگر حتی مجاز به کشتن در دفاع از خود نیست، که موقعیت سوال‌برانگیز حتی کاوشگران خوش‌نیت را برجسته می‌کند، در عوض او به طور قهرمانانه برای شخص دیگری جان خود را به خطر می‌اندازد.

در پایان روز، پشتیبانی پوکاهانتس پتانسیل جالب‌تری داشت، اما در نهایت ناامیدکننده است. موآنا از طرف دیگر به طرز عجیبی منزوی است و مائویی چندین بار از او پیشی می‌گیرد. خوشبختانه موآنا همچنین کمدی خوبی دارد.

5. کمدی
آیا تا به حال به این فکر کرده‌اید که خوک‌ها مورد علاقه من هستند؟ درست است، من حتی مجموعه‌ای از مجسمه‌های خوک در خانه دارم. بیشتر آن‌ها از دوران کودکی من هستند، زیرا مدتی است که به طور فعال جمع‌آوری را متوقف کرده‌ام، اما من واقعاً خوک‌ها را دوست دارم. و گاهی اوقات احساس می‌کنم دیزنی در حال اذیت من است. بعد از دیگ سیاه، موآنا دومین فیلم دیزنی است که یک خوک را در بازاریابی خود قرار می‌دهد تا اینکه برای بیشتر فیلم از صفحه خارج شود. و بله، من شوخی را می‌فهمم. اما خیلی از آن ناامید شدم که بتوانم از آن قدردانی کنم. دیزنی بد. بد، بد، بد!

و فقط به این دلیل که شوخی را می‌فهمم، به این معنی نیست که فکر می‌کنم یک شوخی خوب است. در واقع، شوخ‌طبعی خودارجاع و شوخی‌های گاه به گاه مدرن به راحتی ضعیف‌ترین جنبه فیلم است. بسیار حواس‌پرتی ایجاد می‌کند. هی‌هی برای مثال کاملاً خنده‌دار است، به جز صحنه‌ای که از او برای "توییت" استفاده می‌شود.

اما در حالی که هی‌هی به راحتی خنده‌دارترین جنبه فیلم است، فکر می‌کنم خالکوبی مائویی در واقع بهترین نوع کمدی است. نه تنها خنده‌دار است، بلکه اطلاعات زیادی در مورد خود مائویی به ما می‌دهد. انگار که مونولوگ درونی مائویی را می‌بینیم.

پوکاهانتس کمدی زیادی ندارد، اما آنچه وجود دارد با محیط مطابقت دارد. هیچ شوخی مدرن یا خودارجاعی وجود ندارد که مرا از فیلم خارج کند. و من از این قدردانی می‌کنم. از طرف دیگر، کمدی واقعاً جدا شده است. فلیت تقریباً بی‌فایده است. میکو زمان زیادی روی صفحه دارد، اما بیشتر کارهایی که انجام می‌دهد ارتباطی با داستان پوکاهانتس ندارد (با یک استثنا قابل توجه). این بدتر از موش‌های سیندرلا است که زمان زیادی روی صفحه دارند، اما همه کارهایی که انجام می‌دهند مستقیماً به او مربوط می‌شود. همچنین چیزی در مورد میکو بومی که به عنوان یک سمور دزد به تصویر کشیده می‌شود که پیترسی، یک خارجی فقیر را آزار می‌دهد، وجود دارد.

تنها کمدی که تا حدودی به داستان اضافه می‌کند، خدمتکار ردکلیف، ویگینز است که هم خنده‌دار است و هم یک تابلوی صوتی خوب برای شرور. اما، همانطور که قبلاً اشاره کردم، از آنجایی که شرور نباید اصلاً در این داستان باشد، او نیز به طور کامل غیرضروری است.

حتی اگر سبک کلی کمدی در پوکاهانتس به دلیل کمتر حواس‌پرتی ترجیح داده شود، کمدی موآنا برای من بهتر کار می‌کند زیرا به داستان اضافه می‌کند. و صادقانه بگویم، هر زمان که از مراجع فرهنگ عامه استفاده نکنند، شوخی‌های موآنا خنده‌دارتر هستند. یا حداقل بیشتر به حس شوخ‌طبعی من می‌خورد.

6. قدرت طبیعت و راهنمای جادویی
قبلاً نارضایتی خود را در مورد نقش باد در پوکاهانتس ابراز کردم، به خصوص نحوه سلب اختیار از او. اما در مورد اقیانوس هم مشکلاتی دارم. به نظر می‌رسد نویسندگان یک کد تقلب را در فیلم قرار داده‌اند. هر زمان که موآنا نتواند به تنهایی از پس یک موقعیت برآید، اقیانوس ظاهر می‌شود و به او کمک می‌کند. اگر این قدرت خود موآنا بود که باید یاد می‌گرفت آن را کنترل کند، یا اگر قوانین خاصی وجود داشت که اقیانوس چه زمانی می‌تواند مداخله کند و چه زمانی نه، این موضوع متفاوت بود، اما نه، هیچ قانونی وجود ندارد و اگر موآنا برای قلدری مائویی برای آموزش او به کمک نیاز دارد، آن را دریافت می‌کند.

اما به اعتبار فیلم، اقیانوس نه تنها به موآنا اجازه می‌دهد تا تصمیمات خود را بگیرد و اختیار خود را داشته باشد، بلکه حتی وقتی قلب را دور می‌اندازد، این تصمیم پذیرفته می‌شود. چه زمانی این پیام در یک طرح "انتخابی" وجود داشته است؟ که اشکالی ندارد اگر تسلیم شوید و نباید یک چالش را فقط به دلیل یک پیشگویی یا مفهوم مبهم سرنوشت انجام دهید؟ این احساس توسط مادربزرگ تالا، موآنا نیز تکرار می‌شود که به نظر من یک رهبر معنوی بسیار بهتر از مادربزرگ ویلو برای پوکاهانتس است.

پوکاهانتس دائماً به دنبال نشانه‌ها، فلش‌ها، رویاها یا گوش دادن به باد گفته می‌شود. هیچ بحثی در مورد اینکه حضور مهاجمان چه معنایی برای آینده قبیله پوکاهانتس دارد یا حتی اینکه چگونه موقعیت فعلی می‌تواند تشدید شود وجود ندارد. موآنا از طرف دیگر دائماً به او گفته می‌شود که باید تصمیمات خود را بگیرد و مسئولیت آن تصمیمات را بپذیرد. او می‌تواند از رهنمودهای والدینش پیروی کند، اما ممکن است جزیره آینده نداشته باشد. او می‌تواند برود و سعی کند نقش خود را به عنوان فرد منتخب ایفا کند، اما هیچ تضمینی وجود ندارد که موفق شود، هیچ تضمینی وجود ندارد که این تصمیم درستی باشد. و مهم‌تر از همه، اگر شکست بخورد یا تصمیم بگیرد تسلیم شود، هیچ قضاوت وجود ندارد.

7. ساختار
در نگاه اول، این دو فیلم از نظر ساختاری تفاوت چندانی ندارند، اما چند تروپ روایی وجود دارد که در هر دو فیلم وجود دارد. به ویژه سفر قهرمان، لحظه "همه چیز را از دست دادم" و ساعت تیک‌تاک.

من قصد ندارم خیلی عمیق به مدل‌های نظریه ادبی مختلف برای سفر قهرمان بپردازم، اما در ساده‌ترین حالت، به خروج، آغاز و بازگشت تقسیم می‌شود. یعنی قهرمان - یا قهرمان زن در این مورد - فراخوان ماجراجویی را می‌شنود، با آزمایش‌هایی که در مقابل او قرار می‌گیرد روبرو می‌شود و در نهایت به عنوان یک فرد تغییر یافته به خانه باز می‌گردد.

موآنا این تروپ را به طور مستقیم بازی می‌کند. داستان او می‌تواند مستقیماً از اساطیر یونانی باشد، با سفر او در دریا و مواجهه با هیولاهای متعدد. این اثر، با این حال، باعث می‌شود بسیاری از اتفاقات فیلم تصادفی به نظر برسند. صادقانه بگویم، اولین باری که آن را تماشا کردم، تمام توضیحات مربوط به هیولاها را در روایت اولیه از دست دادم، زیرا فقط به واکنش موآنا به داستان‌های مادربزرگش توجه می‌کردم و نه به خود داستان‌ها. اما حتی با این دانش، ذکر وجود برخی هیولاها راه ضعیفی برای آماده‌سازی ظاهر آن‌ها در آینده است. کمی شبیه صحنه اجباری در فیلم‌های جیمز باند که جیمز باند مجموعه‌ای از ابزارها را از Q دریافت می‌کند که همه آن‌ها به طور مناسبی بعداً مورد نیاز قرار می‌گیرند. صرفاً ذکر هیولاها باعث نمی‌شود که ظاهر آن‌ها در آینده منطقی‌تر شود، زیرا چیزهای زیادی در روایت وجود دارد که از آنچه قبلاً اتفاق افتاده است رشد نمی‌کند.

به عنوان مثال: این که مائویی برای بازپس‌گیری قلاب خود باید به دنیای هیولاها برود، تا حدودی منطقی است، حتی اگر به نظر برسد یک انحراف صرفاً برای دادن زمان به دو شخصیت اصلی برای شناخت یکدیگر است. این که موآنا به دنبال او به یک حفره به ظاهر بی‌انتها می‌پرد منطقی نیست. او یک انسان است. چگونه حتی می‌تواند انتظار داشته باشد که از این پرش جان سالم به در ببرد؟ هیچ دلیلی وجود ندارد که او مائویی را دنبال کند، به جز اینکه او قهرمان داستان است. و سپس، بعداً، آن‌ها با هیولاهای اساطیری بیشتری در خارج از دنیای هیولاها روبرو می‌شوند. آن‌ها حتی به عنوان مانعی برای غلبه یا ساکنان بخشی خطرناک از اقیانوس ظاهر نمی‌شوند، آن‌ها فقط برای دادن یک صحنه اکشن خوب به مائویی در وسط فیلم ظاهر می‌شوند.

و، همانطور که قبلاً اشاره کردم، فیلم تقریباً قسمت سوم سفر قهرمان را نادیده می‌گیرد. بازگشت نشان داده می‌شود، اما فقط در یک مونتاژ سریع، وزن واقعی وجود ندارد. و در مورد وزن، لحظه "همه چیز را از دست دادم" نیز همینطور است.

برخی از خوانندگان من ممکن است اکنون تعجب کنند: صبر کنید، آیا او به این موضوع اشاره نکرد که موآنا این لحظات را به خوبی مدیریت می‌کند با این که به قهرمان فشار نمی‌آورد تا یک سرنوشت خاص را برآورده کند؟ و بله، این درست است، غلبه موآنا بر ناامیدی به طرز شگفت‌انگیزی نوشته شده است. اما رسیدن به آن نقطه به خوبی انجام نشده است. در طول فیلم، موآنا به طور سرسختانه به جلو حرکت می‌کند تا آنچه مادربزرگش می‌خواهد را انجام دهد. و سپس فقط به این دلیل که مائویی تسلیم می‌شود، تسلیم می‌شود. تسلیم مائویی کاملاً منطقی است زیرا تمام وجود او حول قلاب می‌چرخد. اما تسلیم موآنا با شخصیت او مطابقت ندارد و توسط روایت انگیزه ایجاد نمی‌شود. حتی اگر شکست بخورد، حتی اگر مائویی او را رها کند، روایت قبلاً نشان داده است که موآنا همیشه به جلو حرکت می‌کند. اما زمان لحظه "همه چیز را از دست دادم" است و موآنا، نه مائویی، قهرمان تعیین‌شده است، بنابراین ما او را در حال تجربه بحران می‌بینیم در حالی که لحظه محوری مائویی از صحنه خارج می‌شود.

ساعت تیک‌تاک نیز به طور نامناسب مدیریت می‌شود. در اوایل فیلم، این ایده مطرح می‌شود که مردم موآنا در خطر هستند زیرا جزیره دیگر امن نیست. اما هیچ بازه زمانی برای مدت زمانی که می‌توانند تحت این شرایط زنده بمانند وجود ندارد، و ما نمی‌بینیم که تاریکی به تدریج به جزیره نفوذ می‌کند. یک توالی رویایی وجود دارد تا به مخاطب یادآوری شود که چه چیزی در خطر است، اما بدون هیچ ایده‌ای از اینکه چقدر زمان برای موآنا باقی مانده است یا چقدر خطر در این لحظه افزایش یافته است، فوریت مورد نیاز ایجاد نمی‌شود. این تصمیم نویسندگان به ویژه عجیب است زیرا نشان دادن تخریب تدریجی جزیره توضیح خوبی برای این خواهد بود که چرا مردم موآنا در پایان فیلم باید دوباره سفر را آغاز کنند.

سفر قهرمان پوکاهانتس بیشتر معنوی تا فیزیکی است. او به معنای واقعی کلمه صدای چیزی جدید را می‌شنود، برای دیدن آن دنیای جدید از طریق چشمان جان اسمیت می‌رود و در این حس که او در نهایت تصمیم می‌گیرد مسیر معنوی خود را به یک مسیر فیزیکی تبدیل نکند، به خانه باز می‌گردد. به خودی خود، این یک مفهوم قوی است که فقط به دلیل تمایل فیلم به پرداختن جدی به مضامین خود آسیب می‌بیند.

در نتیجه، لحظه "همه چیز را از دست دادم" پوکاهانتس کمی ساختگی است. اگر جان اسمیت واقعاً به کشتن کوکوم گناهکار بود، حتی اگر در دفاع از خود باشد، ممکن است منطقی باشد که صحبت نکند و توضیح ندهد که کوکوم ابتدا حمله کرد. و صادقانه بگویم، این باعث می‌شود پوکاهانتس کمی بی‌رحم به نظر برسد زیرا تا لحظه آخر عمل نمی‌کند و حتی در آن زمان فقط به این دلیل عمل می‌کند که یک نشانه دریافت می‌کند. اما، به اعتبار فیلم، از این لحظه به بهترین نحو استفاده می‌کند.

به ویژه با افزودن یک ساعت تیک‌تاک که کار می‌کند. اگر پوکاهانتس تا سپیده دم به پدرش نرسد، جان اسمیت می‌میرد. در این مورد، مخاطب نه تنها یک بازه زمانی خاص دارد، بلکه تصاویر مربوطه را نیز دارد. او شاهد تشدید درگیری است در حالی که قهرمان تمام تلاش خود را می‌کند تا از فاجعه جلوگیری کند.

8. ملودی فرهنگ و راهنمای جادویی
من قبلاً نارضایتی خود را در مورد نقش باد در پوکاهانتس ابراز کردم، به خصوص نحوه سلب اختیار از او. اما در مورد اقیانوس هم مشکلاتی دارم. به نظر می‌رسد نویسندگان یک کد تقلب را در فیلم قرار داده‌اند. هر زمان که موآنا نتواند به تنهایی از پس یک موقعیت برآید، اقیانوس ظاهر می‌شود و به او کمک می‌کند. اگر این قدرت خود موآنا بود که باید یاد می‌گرفت آن را کنترل کند، یا اگر قوانین خاصی وجود داشت که اقیانوس چه زمانی می‌تواند مداخله کند و چه زمانی نه، این موضوع متفاوت بود، اما نه، هیچ قانونی وجود ندارد و اگر موآنا برای قلدری مائویی برای آموزش او به کمک نیاز دارد، آن را دریافت می‌کند.

اما به اعتبار فیلم، اقیانوس نه تنها به موآنا اجازه می‌دهد تا تصمیمات خود را بگیرد و اختیار خود را داشته باشد، بلکه حتی این تصمیم نیز پذیرفته می‌شود وقتی قلب را دور می‌اندازد. چه زمانی این پیام در یک طرح "انتخابی" وجود داشته است؟ که اشکالی ندارد اگر تسلیم شوید و نباید یک چالش را فقط به دلیل یک پیشگویی یا مفهوم مبهم سرنوشت انجام دهید؟ این احساس توسط مادربزرگ تالا، موآنا نیز تکرار می‌شود که به نظر من یک رهبر معنوی بسیار بهتر از مادربزرگ ویلو برای پوکاهانتس است.

پوکاهانتس دائماً به دنبال نشانه‌ها، فلش‌ها، رویاها یا گوش دادن به باد گفته می‌شود. هیچ بحثی در مورد اینکه حضور مهاجمان چه معنایی برای آینده قبیله پوکاهانتس دارد یا حتی اینکه چگونه موقعیت فعلی می‌تواند تشدید شود وجود ندارد. موآنا از طرف دیگر دائماً به او گفته می‌شود که باید تصمیمات خود را بگیرد و مسئولیت آن تصمیمات را بپذیرد. او می‌تواند از رهنمودهای والدینش پیروی کند، اما ممکن است جزیره آینده نداشته باشد. او می‌تواند برود و سعی کند نقش خود را به عنوان فرد منتخب ایفا کند، اما هیچ تضمینی وجود ندارد که موفق شود، هیچ تضمینی وجود ندارد که این تصمیم درستی باشد. و مهم‌تر از همه، اگر شکست بخورد یا تصمیم بگیرد تسلیم شود، هیچ قضاوت وجود ندارد.

9. انیمیشن و هنر
اگر یک چیز وجود دارد که من در مورد پوکاهانتس دوست دارم، انیمیشن پس‌زمینه آن است، به خصوص در صحنه‌هایی که از یک منظره واقع‌گرایانه به چیزی که به نظر می‌رسد از نقاشی فرانتس مارک الهام گرفته شده است، می‌رود. که اتفاقاً هنرمند مورد علاقه من است. که به نوبه خود ممکن است دلیلی باشد که من آن را به عنوان دومین انیمیشن پس‌زمینه مورد علاقه دیزنی در نظر می‌گیرم، بعد از زیبای خفته. رنگ‌ها پاپ می‌شوند، جزئیات ظریف هستند، مناظر باشکوه هستند! هیچ چیز وجود ندارد که بخواهم در مورد آن بهبود بخشم.

اگر یک مشکل با سبک داشته باشم، این است که انیمیشن شخصیت خیلی بالغ است. بخشی از این به این دلیل است که احساس می‌کنم پوکاهانتس برای داستانی که به او داده شده خیلی بالغ به نظر می‌رسد. سوال اینکه آیا دیزنی باید شخصیت‌های بومی را جنسی‌سازی کند یا نه، جدا از آن، این یک داستان بلوغ است. در حالی که سن برخی از قهرمانان همیشه کمی مبهم بوده است از دیدگاه مدرن، به خصوص با توجه به اینکه آن‌ها تمایل دارند با شرکایی که حداقل در دهه بیست سالگی خود هستند، عاشق شوند، این تا حدودی جنبه "رشد" را تضعیف می‌کند اگر شخصیت از ابتدا به نظر بالغ باشد. من همیشه احساس می‌کردم که بدن بالغ پوکاهانتس تناسب خوبی با داستانی که گفته می‌شود ندارد و در نتیجه بسیار حواس‌پرتی ایجاد می‌کند.

مشکل دیگری که با انیمیشن شخصیت دارم این است که این سبک زاویه‌دار به آن‌ها اجازه نمی‌دهد که بیان زیادی در چهره‌های خود داشته باشند. به خصوص اندازه چشم‌ها یک مشکل است، هرچه چشم‌ها کوچکتر باشند، انتقال بیان از طریق آن‌ها دشوارتر است، بنابراین باید تعادل را در بقیه صورت ایجاد کرد - به عنوان مثال، صورت مولان فقط با تغییر ابروها و دهانش از زنانه به مردانه تغییر می‌کند و دهان او به او اجازه می‌دهد تا عبارات مختلفی داشته باشد. اما پوکاهانتس علاوه بر چشم‌های کوچک، دهانی دارد که به سختی اجازه حرکت می‌دهد، بنابراین تمام عبارات او باید از طریق ابروها (که در نمای نزدیک به خوبی کار می‌کند، نه از دور) و حرکت بدن منتقل شود. در نهایت، اغلب موسیقی یا دیالوگ است که کار سنگین را انجام می‌دهد.

موآنا مشکلات معمول فیلم‌های انیمیشنی کامپیوتری را دارد. هرچه انیمیشن بیشتر توسط کامپیوتر انجام شود، لمس فردی کمتری در آن خواهید یافت. کمی شبیه تفاوت بین داشتن یک دی‌جی و گوش دادن به یک لیست پخش به صورت تصادفی است. یک دی‌جی ممکن است ترجیحات خاصی داشته باشد، اما او همچنین موسیقی را بر اساس مخاطب و گاهی اوقات پیروی از درخواست‌های خاص انتخاب می‌کند. با لیست پخش، احساس می‌کنید که به طور ناخودآگاه الگوریتمی را درک می‌کنید و گاهی اوقات می‌توانید آهنگ بعدی را پیش‌بینی کنید. تماشای یک فیلم انیمیشنی کامپیوتری کمی شبیه به آن است، چیزی در مورد آن آشنا و قابل پیش‌بینی است.

با این حال، پس‌زمینه‌ها کاملاً باشکوه هستند. انیمیشن آب یا مو بسیار دشوار است، اما دیزنی این چالش را در هم شکست. آن‌ها همچنین سعی کردند از اشکال بدن واقع‌گرایانه‌تری استفاده کنند. اما از همه مهم‌تر، آن‌ها به دنبال دنباله‌های اسیدی دیزنی رفتند. من واقعاً دلتنگ آن‌ها بودم! اگرچه ترکیب انیمیشن CGI و 2D کمی عجیب به نظر می‌رسد، اما من به دیزنی برای بازگرداندن هنر به انیمیشن و امتحان چیز جدید اعتبار زیادی می‌دهم. امیدوارم در آینده شاهد موارد بیشتری از این دست باشیم.

10. تفاوت بزرگ
شما می‌توانید به تعداد افراد بومی درگیر در تولید مربوطه یا به این که دیزنی از تلاش‌های قبلی خود برای پرداختن به شخصیت‌های اقلیت درس گرفته است، به عنوان توضیحی برای این که چرا موآنا بسیار بهتر از پوکاهانتس دریافت شده است، اشاره کنید، اما فکر می‌کنم تفاوت واقعی در طرز فکر پشت این فیلم‌ها است. پوکاهانتس با در نظر گرفتن احتمال دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم ساخته شد، در حالی که افرادی که مسئول آن بودند به اندازه کافی جسور نبودند که چیزی واقعاً انقلابی و متفاوت را امتحان کنند. همانطور که والت دیزنی می‌گفت، آن‌ها سعی کردند خوک‌ها را با خوک‌های بهتر شکست دهند.

موآنا هیچ بلندپروازی‌ای مانند این نداشت. او فقط می‌خواست بهترین فیلم ممکن در مورد این فرهنگ خاص باشد. او در سنت فرنچایز شاهزاده‌های دیزنی قرار دارد (گاهی اوقات به ضرر خودش)، اما همچنین مرزهای آن را آزمایش می‌کند. به طور خلاصه، تمرکز در جایی است که باید باشد، روی خود داستان، نه روی یک جایزه.

از همه مهم‌تر (و نکته‌ای که لیندسی در ویدیوی خود به آن اشاره نکرد)، پوکاهانتس اساساً بدترین داستانی است که می‌توان در مورد سرخپوستان انتخاب کرد. زیرا در پایان روز، پوکاهانتس داستان بومی آمریکایی نیست. این داستانی است که جان اسمیت (و احتمالاً آن را جعل کرده است) در مورد یک بومی جوان که ربوده شده، مجبور به ازدواج شده و به لندن آورده شده است. یعنی داستانی که یک مرد سفید در مورد سرخپوستان گفته است. دیزنی واقعاً سعی نکرد BS استعمارگر ناراحت‌کننده را در داستان قرار دهد، این در خود منبع وجود دارد و من واقعاً نمی‌بینم که چگونه می‌توانید آن را حذف کنید - اگرچه قابل بحث است که دیزنی با تبدیل آن به یک داستان عاشقانه ملایم و پیامی در مورد تحمل و صلح آن را بدتر کرده است. من تحمل و صلح را دوست ندارم، اما با توجه به آنچه برای سرخپوستان آمریکا اتفاق افتاده است، ممکن است بهتر بود هر کشتی که توانست به سواحل آن‌ها برسد را نابود کنند و از استعمار توسط افرادی که به روش زندگی یا فرهنگ آن‌ها اهمیتی نمی‌دادند جلوگیری کنند - و بیماری‌های مرگباری را با خود آوردند. این نوع گناه ملی است که باید به آن اعتراف کرد، نه اینکه با سرزنش چند رهبر به ویژه بی‌رحم از آن فرار کرد.

موآنا از طرف دیگر در مورد کشف دوباره ریشه‌های خود است. این فقط یک فیلم در مورد فرهنگ پلی‌نزیایی نیست، بلکه جشن آن است. همانطور که باید باشد.

11. نتیجه‌گیری
در حالی که فیلم‌های دیزنی معمولاً جاودانه هستند، اما تمایل دارند وضعیت جامعه در دوره‌ای که ساخته شده‌اند را نیز منعکس کنند. بنابراین تعجب‌آور نیست که فیلمی که امروزه ساخته می‌شود، در احترام به فرهنگ‌های خارجی بسیار بهتر از فیلمی است که دو دهه قبل ساخته شده است، زمانی که دیزنی تازه در حال آزمایش با نمایش فرهنگ‌های مختلف در فیلم‌های خود بود. از نظر کیفیت کلی فیلم‌ها، هر دو دارای نقص هستند.

نه در سطح فنی، از نظر انیمیشن و موسیقی هر دو می‌درخشند. اما از نظر روایی، هر دو مشکلاتی دارند. پوکاهانتس ساختار کلی جامدی دارد، اما داستانی قابل پیش‌بینی دارد که ریسک نمی‌کند. موآنا ریسک بیشتری می‌کند، اما مشکلات ساختاری دارد که در نقاط مختلف فیلم آن را تضعیف می‌کند. من احساس می‌کنم هر دو فیلم از رها شدن از کلیشه‌های شاهزاده دیزنی سود می‌بردند.

همانطور که قبلاً گفتم، هدف از این مجموعه این نیست که وقتی دو فیلم را مقایسه می‌کنم برنده اعلام کنم. و به آن پایبند خواهم ماند. نه، این واقعیت که این فیلم پر از آیکون‌هایی است که پوکاهانتس را نشان می‌دهند، نشان‌دهنده ترجیح نیست، اصلاً نه. حقیقت این است که از آنجایی که موآنا یک انتشار نسبتاً جدید است، هنوز هیچ آیکونی با او ایجاد نکرده‌ام و مجبور کردن خودم به انجام این کار فقط برای این مقاله احساس خوبی نداشت. اما همانطور که می‌بینید، من تعداد زیادی آیکون مربوط به پوکاهانتس دارم که در زمان شرکت در مسابقات آیکون ایجاد شده‌اند. به همین دلیل آن‌ها را آزادانه برای این مقاله استفاده کردم. و شما هم می‌توانید در صورت تمایل از آن‌ها استفاده کنید.

این را در مورد این فیلم‌ها می‌گویم، اگرچه من بخشش در مورد نقص‌ها در فیلمی که ریسک‌های روایی را به خود می‌گیرد را آسان‌تر می‌دانم تا در فیلمی که به دنبال یک داستان معمولی است. اما من همچنین عاشق انیمیشن هنرمندانه و موسیقی جذاب هستم. از این اطلاعات هرطور که می‌خواهید استفاده کنید.


به عنوان یک زن رنگین‌پوست که زمانی می‌خواست انیماتور شود، وقتی برای اولین بار شنیدم که جدیدترین فیلم پرنسسی دیزنی، «موانا»، قهرمانی پولینزیایی و قدرتمند دارد، کاملاً از هیجان از دست رفتم. بی‌صبرانه منتظر اکرانش بودم.
یک سال بعد. هیجان همچنان پابرجاست. اما وقتی در سینما جای خود را انتخاب می‌کردم، فکری به ذهنم رسید: اگر «موانا» درست مانند «علاءالدین» و «پوکاهانتس» جنبه‌های مهم فرهنگ اصلی خود را نادیده بگیرد چه؟ بله، من هنوز یک پرنسس می‌خواهم که شبیه من باشد، اما نه به قیمت تحریف فرهنگ دیگران.
بزرگترین جرمی که «علاءالدین» و «پوکاهانتس» مرتکب شدند، تقلیل دادن مردم به کلیشه‌های نژادی و/یا قومی بود. تقریباً هیچ تحقیقی برای آوردن اصالت فرهنگی به این فیلم‌ها انجام نشد. و این‌که، نسخه اصلی «علاءالدین» یک شعر بی‌معنی داشت: «من از سرزمینی می‌آیم / از مکانی دور / جایی که شترهای کاروان پرسه می‌زنند / جایی که گوشتت را می‌برند / اگر چهره‌ات را دوست نداشته باشند / وحشیانه است، اما خانه است.» البته هر دو فیلم به خاطر داستان‌گویی لذت‌بخش و موسیقی نمادینشان مورد تحسین قرار گرفته‌اند، اما هیچ‌کدام از اینها شکست‌هایشان را توجیه نمی‌کند.
اما «موانا» یک بازی کاملاً متفاوت است. این یک فیلم درخشان با داستانی تکان‌دهنده، انیمیشنی نفس‌گیر و موسیقی متن فوق‌العاده‌ای است که تعادل ظریفی بین داستان‌گویی مدرن و گنجاندن فرهنگ (یا حداقل تلاش برای آن) ایجاد کرده است.
برخی از شگفت‌انگیزترین جنبه‌های فیلم این است که هیچ شکی وجود ندارد که موانا نقش رئیس را به ارث خواهد برد، این واقعیت که او واقعی‌تر از سایر پرنسس‌های دیزنی ساخته شده است و اینکه اصلاً عشق‌ورزی وجود ندارد. «موانا» یک گام بزرگ در جهت فمینیسم است.
با این حال، هنوز کارهای زیادی در زمینه نمایندگی باید انجام شود.
با «لیلو و استیچ»، فیلمی که در هاوایی اتفاق می‌افتد، نگاهی به حساسیت بیشتر به فرهنگ می‌اندازیم. با کمک گروه اعتماد داستان اقیانوسیه - گروهی از جزیره‌نشینان اقیانوسیه که در تاریخ، زبان‌شناسی و فرهنگ تخصص دارند - «موانا» نماینده بیشتری از چیزی است که سعی در تقلید آن دارد. این گروه شکل مائویی، خدای نیمه‌اسطوره‌ای را تعیین کرد و گفت که مهم است که او خیلی چاق نباشد و موهای زیادی داشته باشد، زیرا مو برای قدرت یک خدای نیمه‌اسطوره‌ای حیاتی است.
همچنین این واقعیت وجود دارد که تقریباً کل بازیگران از تبار پولینزیایی هستند. استثنا آلن تادیک است، مردی سفیدپوست که ممکن است او را از «Firefly» بشناسید، که صدای یک مرغ بسیار احمق را به او می‌دهد. دانستن اینکه نمایندگی نه تنها به شخصیت‌های انیمیشنی خیالی، بلکه به صداپیشگان نیز گسترش می‌یابد، یک گام بزرگ به جلو است. (چه می‌داند. شاید در فیلم‌های لایو اکشن، آنها شروع به بازی دادن افرادی کنند که به فرهنگی تعلق دارند که داستان درباره آن است. نگاهی به شما، «Ghost in the Shell» و «Mulan»).
با این حال، این بدان معنا نیست که «موانا» بدون عیب و نقص است. جدا از جنجال لباس هالووین مائویی، بزرگترین مشکل این است که دیزنی تمام جزایر پولینزی را به عنوان یک فرهنگ یکپارچه گروه‌بندی کرده است. موسیقی متن شامل زبان توکلائویی است. اما در یک صحنه رقص هولای هاوایی وجود دارد و در صحنه بعدی یک اسطوره ملانزیایی. بهتر بود فقط یک جزیره را انتخاب می‌کرد و فرهنگ آن را به طور دقیق به تصویر می‌کشید.
البته، من نمی‌توانم از طرف کسانی که واقعاً پولینزیایی هستند صحبت کنم. من داستان‌ها، زبان و آداب و رسوم آنها را نمی‌دانم. آنچه من می‌دانم این است که می‌توانم پیشرفت و مشکلات را وقتی آنها را می‌بینم تشخیص دهم. ما ممکن است راه زیادی از «علاءالدین» و «پوکاهانتس» آمده باشیم، اما این بدان معنا نیست که باید از آنچه به ما داده شده راضی باشیم، گویی سگ‌هایی هستیم که برای تکه‌های غذا التماس می‌کنیم. ما به عنوان تماشاگران باید «موانا» را مسئول بدانیم. ما نباید به دلیل اینکه «متنوع» است، از مشکلات آن چشم‌پوشی کنیم. تنها راه برای پیشرفت، شنیده شدن نگرانی‌های ما است.
تصویر از دیزنی


مقدمه
به عنوان یک شرکت رسانه‌ای تأثیرگذار، پلتفرم دیزنی نقش مهمی در ارسال پیام به مخاطبانی دارد که این فیلم‌های تحسین‌شده و شناخته‌شده در سراسر جهان را تماشا می‌کنند. با این حال، همانطور که استریف اشاره می‌کند، «موفقیت مالی فرنچایز شاهزاده‌های دیزنی منجر به نگرانی‌هایی در مورد نحوه تأثیرگذاری آن بر مخاطبان، به ویژه جوانان در حال رشد شده است» (1). اگرچه دیزنی هدفش گسترش پیام‌های تنوع به مخاطبان از طریق روشنگری و فعالیت است، همانطور که این شرکت به طور فزاینده‌ای تلاش می‌کند تا فرهنگ‌های مختلف را از طریق فیلم بیان کند، تمایل دارد از نمایش فرهنگ‌ها در هویت واقعی‌شان فاصله بگیرد. ارائه نادرست موآنا از فرهنگ پلی‌نزیایی به عنوان یک مثال مهم از نحوه استفاده دیزنی از بازنمایی‌های کاریکاتوری از فرهنگ‌ها و مصادره فرهنگی، علاوه بر صرفاً گسترش پیام‌های تنوع از طریق روشنگری و فعالیت، عمل می‌کند. محققانی مانند جانسون چئو و داگلاس و شیا تی. برود به بررسی چگونگی ترویج پیام‌های خاصی در مورد ناسیونالیسم و وحدت توسط دیزنی پرداخته‌اند، اما من قصد دارم نشان دهم که دیزنی چگونه فرهنگ پلی‌نزیایی را در موآنا ارائه نادرست می‌کند. ابتدا با معرفی اهداف و پیام‌های اصلی دیزنی که قرار است به مخاطبان منتقل شود، شروع خواهم کرد. سپس بررسی خواهم کرد که چگونه این اهداف در تضاد قرار می‌گیرند زمانی که مخاطبان موضع و دیدگاه متفاوتی نسبت به فرهنگ پلی‌نزیایی در موآنا اتخاذ می‌کنند، که ارائه نادرستی‌ها را در قالب تصاویر آشکار می‌کند.

پیام‌های دیزنی و تأثیر آن بر فرهنگ عامه
برای درک اینکه چگونه ارائه نادرستی‌های فرهنگی در موآنا رمزگذاری شده‌اند، با بررسی پیام‌های اصلی دیزنی و ساختار ناسیونالیسم و وحدت آمریکایی شروع خواهم کرد. از آنجایی که دیزنی جایگاه «بارزی در الگوی فرهنگ عامه» (برود) دارد، این شرکت برای مخاطبان، به ویژه کودکان، به طور فزاینده‌ای تأثیرگذار شده است. جنبه‌های جذاب دیزنی از جادو و فانتزی در تلاش واقعی برای ایجاد «جهانی جایگزین است که به خواست جوانان عمل می‌کند، دیدگاه جهان آنها را در مرکز قرار می‌دهد، مکانی ایجاد می‌کند که حیوانات صحبت می‌کنند، کسی هرگز پیر نمی‌شود و امکان تبدیل شدن به شاهزاده یا شاهزاده خانم وجود دارد» (چئو 9). فیلم‌های قدیمی‌تر از جمله سفید برفی و هفت کوتوله، با هدف ایجاد ایدئولوژی دلگرم‌کننده رویای آمریکایی و الهام بخشیدن به رشد شخصی بسیاری از آمریکایی‌ها با داستان موفقیت رایج «از تهی دستی تا ثروت» بودند. اگرچه این پیام‌های دلگرم‌کننده و تأثیرگذار در سراسر جهان شناخته شده و از نسلی به نسل دیگر منتقل شده‌اند، اما واضح است که «دنیای دیزنی برای همه جادویی نیست» (چئو 9).

اگرچه دیزنی به طور فزاینده‌ای تلاش‌هایی را برای اجرای بازنمایی‌های فرهنگی از طریق مضامین، تنظیمات و شخصیت‌ها در فیلم‌های خود نشان داده است، همانطور که در علاءالدین (1992)، پرنسس و قورباغه (2009) و اخیراً، موآنا (2016) دیده می‌شود، اما اغلب تمایل دارد با استفاده از کلیشه‌ها، بازنمایی‌های کاریکاتوری و مصادره فرهنگی، فرهنگ‌ها را ارائه نادرست کند. از آنجایی که دیزنی قصد دارد تصاویر بصری را به مخاطبان جوان‌تر ارائه دهد، مهم است که تشخیص دهیم این تصاویر «اطلاعات فرهنگی در مورد خود، دیگران و وضعیت نسبی عضویت در گروه را در اختیار آنها قرار می‌دهند» (برود). یک مثال از این موضوع را می‌توان در مستند زندگی متحرک دید، مستندی در مورد یک مرد جوان مبتلا به اوتیسم که از دیزنی و فانتزی و پیام‌های آن در زندگی روزمره خود استفاده می‌کند. او اساساً «این فیلم‌ها و شخصیت‌ها را مادی می‌کند تا ارتباط برقرار کند... و جامعه را در جنبه گسترده‌تری درک کند» («زندگی متحرک»؛ یک مستند...). این مستند تأثیر دیزنی را بر افراد و به ویژه کودکان از نظر اجتماعی شدن و درک آنها از جهان نشان می‌دهد. این یک مثال از این است که چگونه ارائه نادرستی‌های فرهنگی در موآنا، که من بیشتر بررسی خواهم کرد، به عنوان عوامل مهمی در اجتماعی شدن و رشد کودک برای کودکانی که این فیلم را تماشا می‌کنند، عمل می‌کنند. همانطور که چئو بررسی می‌کند، «تصویر خود در کودکان حداقل تا حدی با قرار گرفتن در معرض تصاویر در فرهنگ عامه شکل می‌گیرد» (9).

ارائه نادرستی‌های فرهنگی در موآنا
به همان اندازه که پیام‌های دیزنی برای مخاطبان جوان‌تر مورد نظر تأثیرگذار هستند، این شرکت فرهنگ پلی‌نزیایی را در برخی از جنبه‌های واقعی به تصویر می‌کشد. یک مثال از این موضوع موسیقی متن فیلم است که بسیاری از ضرب‌ها و صداهای سنتی فرهنگ پلی‌نزیایی را در خود جای داده است. تیم موسیقی فیلم عناصر «پرکاشنی و مبتنی بر سرود» موسیقی سنتی پلی‌نزیایی، از جمله آهنگ‌هایی از اوپتایا فوآی، خواننده و ترانه‌سرای ساموایی (چاینن) را حفظ کرد. به همین ترتیب، این فیلم همچنین بازیگران صدا، فیلمنامه‌نویسان و آهنگسازان پلی‌نزیایی از جمله دواین جانسون و آولی‌ئی کراوو را در خود جای داده است. تنظیم فیلم نیز با هدف نمایش هویت واقعی سرزمین و مردم پلی‌نزیایی است. این امر با تصاویر رنگارنگ در سراسر فیلم، شخصیت‌های جزیره‌ای مثبت و بلندپروازانه و پیام‌های انگیزشی قوی که از طریق شخصیت‌هایی مانند موآنا، شخصیت اصلی زن، القا می‌شود، مشخص می‌شود. با این حال، یک خط باریک بین قدردانی فرهنگی و ارائه نادرستی فرهنگی در فیلم وجود دارد.

شکل 1. (موآنا، 2016) © GIPHY. دامنه عمومی. https://media.giphy.com/media/3oz8xvvUoJDBLDk6tO/giphy-downsized.gif

همانطور که تیان فیلم مولان دیزنی را بررسی می‌کند، که در آن فرهنگ چینی به نمایش گذاشته می‌شود، ایده‌های منحصربه‌فردی را مطرح می‌کند که می‌توان به طور مشابه به موآنا دیزنی نیز اعمال کرد. دیزنی به عنوان یک شرکت رسانه‌ای انبوه به تصویر کشیده می‌شود که برای نمایش اقتباس‌هایی از فرهنگ‌های اصلی، از نظر فرهنگی قرض می‌گیرد (تیان). در موآنا، واضح است که دیزنی برای نمایش تنوع، از فرهنگ پلی‌نزیایی قرض می‌گیرد. با این حال، تیان توضیح می‌دهد که برای انجام این کار، فرهنگ خارجی باید «از متن خارج شود، جوهره‌سازی شود، دوباره در متن قرار گیرد، بومی‌سازی شود و گاهی اوقات جهانی شود» تا بتواند «تصویر جهانی‌تری» ایجاد کند (تیان). در موآنا، تصویر مائویی، خدایی که به شخصیت اصلی موآنا در سفرش برای نجات جزیره‌اش کمک می‌کند، برای اهداف فیلم تغییر می‌کند. به طور سنتی، مائویی یک شخصیت در تاریخ شفاهی پلی‌نزیایی است. مائویی یک شخصیت مهم برای مردم جزایر اقیانوسیه است و اغلب به عنوان یک قهرمان فرهنگی به تصویر کشیده می‌شود. «به مائویی اعتبار داده شده است که راز آتش را به انسان‌ها منتقل کرده و با جمع کردن مجمع‌الجزایر هاوایی و پرتاب خورشید، روزها را در تابستان طولانی‌تر و در زمستان کوتاه‌تر کرده است» و اغلب اعتقاد بر این است که قدرت او مجمع‌الجزایر هاوایی را ایجاد کرده است. (پوپوویچ). با این حال، در مقابل، این شخصیت فرهنگی مهم برای پلی‌نزیایی‌ها در فیلم به عنوان یک شخصیت خنده‌دار و چاق به تصویر کشیده می‌شود. او از طریق خطوط خنده‌دار و خالکوبی‌های رقصنده خود به عنوان یک شخصیت بازیگوش به تصویر کشیده می‌شود. این با پیشینه تاریخی واقعی او در تضاد است. می‌توان دید که شخصیت سنتی همانطور که تیان توضیح می‌دهد، از نظر فرهنگی قرض گرفته شده و سپس برای اهداف سرگرمی دیزنی در متن قرار گرفته است (تیان). سنت‌ها و بت‌پرستی این شخصیت سنتی فدا می‌شوند تا شخصیت را برای حساب دیزنی آشکار کنند.

دیدگاه دیزنی از فرهنگ پلی‌نزیایی و موضع دیدگاه مخاطب
علاوه بر این، مهم است که به ملاحظات دیزنی از مخاطبان جهانی خود نگاه کنیم. با داشتن مخاطبان گسترده، این امر نه تنها مستلزم موضع‌های دیدگاه مختلف فیلم از جمله بزرگسالان و کودکان است، بلکه به این معنی است که کلیشه‌های فرهنگ‌های بازنمایی شده در فیلم‌هایی مانند موآنا ایجاد و به نمایش گذاشته می‌شوند. این امر برای این است که فرهنگ‌ها بتوانند به راحتی برای مخاطبان درک و شناسایی شوند. در موآنا، فرهنگ پلی‌نزیایی از طریق یک دیدگاه واحد از زندگی جزیره‌ای دیده می‌شود. این امر سبک زندگی حومه‌ای یا شهری افراد با تبار پلی‌نزیایی را به تصویر نمی‌کشد، بلکه بر کلیشه‌های رایج بنا می‌کند که همه پلی‌نزیایی‌ها جزیره‌ای هستند که قایقرانی می‌کنند، با اقیانوس زندگی می‌کنند، ماهیگیری به عنوان یک مانع روزانه برای غذا و بقا می‌روند و غیره. لنزی که مخاطب از طریق آن نگاه می‌کند، جنبه‌ای دستکاری‌شده و بسیار کلیشه‌ای از فرهنگ پلی‌نزیایی را آشکار می‌کند.

فیلم‌های دیزنی سابقه‌ای از حمل پیام‌ها و مفاهیم مثبت دارند. با پیروی از این موضوع، بازنمایی‌های فرهنگی موآنا نیز همین مسیر را دنبال می‌کنند. شخصیت اصلی زن قوی پلی‌نزیایی فیلم در حال ماجراجویی در دریا است، با این بلندپروازی که جزیره و مردم خود را نجات دهد. پیام دلگرم‌کننده و انگیزه برای مخاطبان زن جوان این تصور را ایجاد می‌کند که این شخصیت هرگز شکست نخواهد خورد و نتیجه، همانطور که هست، به این معنی است که هیچ چیز اشتباه پیش نخواهد رفت. «جهان جایگزین دیزنی که به خواست جوانان عمل می‌کند» (چئو 9) و کارخانه آرزوهای ایده‌آل این شرکت، بازنمایی‌هایی را ایجاد می‌کند که همه چیز مثبت است، در حالی که در واقعیت، برخی چیزها به سادگی اینطور نیستند. مخاطبان جوان نه تنها شاهد ارائه نادرستی‌های فرهنگی پلی‌نزیایی در سراسر فیلم هستند، بلکه از طریق موضع دیدگاه خود، پیام‌های بیش از حد ایده‌آل و غیرعملی نیز دریافت می‌کنند.

شکل 2. (موآنا، 2016) © GIPHY. دامنه عمومی. https://media.giphy.com/media/3o6Zt7U8V55Hmvse0U/giphy.gif

دیدگاه دیزنی از فرهنگ پلی‌نزیایی همچنین از کوررنگی برای نفی تفاوت در فیلم استفاده می‌کند. از آنجایی که فرهنگ کمتر شناخته‌شده پلی‌نزیایی‌ها در سراسر فیلم بیان می‌شود، کوررنگی برای پوشاندن این واقعیت استفاده می‌شود که شخصیت‌ها این قومیت را دارند و به عنوان دیگر طبقه‌بندی می‌شوند. همانطور که چئو در مورد فیلم پرنسس و قورباغه دیزنی توضیح می‌دهد، «نژادپرستی کوررنگ تفاوت بر اساس رنگ پوست را با صرفاً نادیده گرفتن رنگ انکار می‌کند؛ بنابراین، تیانا «فقط یک شاهزاده خانم» است، نه یک شاهزاده خانم سیاه پوست. سخنوری نژادپرستی کوررنگ با نفی تفاوت، به پایبندی به ایدئولوژی‌های غالب و شیوه‌های نهادی اجازه می‌دهد.» به طور مشابه، در موآنا، مائویی و موآنا، در میان سایر شخصیت‌های با تبار پلی‌نزیایی در فیلم، نباید متفاوت دیده شوند. دیزنی این شخصیت‌ها را در سرزمین پلی‌نزیایی، که موتونوئی است، قرار می‌دهد و نام‌های پلی‌نزیایی و شخصیت‌های تاریخی ارائه نادرست را اجرا می‌کند، اما شرکت تفاوت را نفی می‌کند زیرا فیلم برای مخاطبان جهانی توزیع می‌شود. کوررنگی با این واقعیت پوشانده شده است که دیزنی در حال بازنمایی فرهنگ پلی‌نزیایی است.

نتیجه‌گیری
از آنجایی که پیام‌های دلگرم‌کننده و غنی‌کننده دیزنی و بازنمایی‌های تنوع آن به طور فزاینده‌ای آشکار می‌شوند، مهم است که ارائه نادرستی‌هایی را که از طریق این فیلم‌ها نیز نشان داده می‌شوند، شناسایی کنیم. موآنا به عنوان یک مثال مهم از فیلمی است که از نحوه حذف ارائه نادرستی‌های فرهنگ‌ها توسط دیزنی برای مخاطبان گسترده و متنوع حمایت می‌کند. شاید ارائه نادرستی‌های فرهنگ پلی‌نزیایی بتواند به عنوان انگیزه‌ای برای دیزنی برای در نظر گرفتن دقیق بازنمایی فرهنگ برای اهداف سرگرمی عمل کند.

تصاویر موجود در این نمایشگاه آنلاین یا در دامنه عمومی هستند یا برای اهداف تحقیقاتی تحت معامله منصفانه استفاده می‌شوند و صرفاً برای اهداف تحقیقاتی، مطالعه شخصی یا آموزشی ارائه می‌شوند.

منابع
Debating Disney : Pedagogical Perspectives on Commercial Cinema, edited by Douglas Brode, and Shea T. Brode, Rowman & Littlefield Publishers, 2016. ProQuest Ebook Central, http://ebookcentral.proquest.com/lib/ryerson/detail.action?docID=4503385.
Created from ryerson on 2018-04-07 10:10:00.
Streiff, Madeline, and Lauren Dundes. “From Shapeshifter to Lava Monster: Gender Stereotypes in Disney’s Moana.” Social Sciences, vol. 6, no. 3, Aug. 2017, pp. 1–12., doi:10.3390/socsci6030091.
Chinen, Nate. “Consider the Coconut: How Moana Uses Polynesian Culture to Create a Prototypical Disney Story.” Slate, 22 Nov. 2016, www.slate.com/articles/arts/culturebox/2016/11/how_moana_uses_polynesian_myths_to_create_a_disney_story.html.
Cheu, Johnson. Diversity in Disney Films : Critical Essays on Race, Ethnicity, Gender, Sexuality and Disability. McFarland & Company, Incorporated Publishers, 2014, ebookcentral-proquest-com.ezproxy.lib.ryerson.ca/lib/ryerson/reader.action?docID=1109590&query=.
Popovich, Britany. “Disney’s Cultural Appropriation in ‘Moana.’” F Newsmagazine, 9 Nov. 2016, fnewsmagazine.com/2016/11/disneys-cultural-appropriation-in-moana/.
Moana. 2016. Disney. GIPHY. https://media.giphy.com/media/3oz8xvvUoJDBLDk6tO/giphy-downsized.gif
Moana. 2016. Disney. GIPHY. https://media.giphy.com/media/3o6Zt7U8V55Hmvse0U/giphy.gif
Tian, Chuanmao, and Caixia Xiong. “A cultural analysis of Disneys Mulan with respect to translation.” Continuum, vol. 27, no. 6, 22 Dec. 2013, pp. 862–874. Scholars Portal Journals, doi:10.1080/10304312.2013.843636.
‘Life, Animated’; a Documentary Portraying how Disney Films Help Someone to ‘Live’ rather than just Exist. Athena Information Solutions Pvt. Ltd, Mumbai, 2016, ProQuest, http://ezproxy.lib.ryerson.ca/login?url=https://search-proquest-com.ezproxy.lib.ryerson.ca/docview/1799903871?accountid=13631.


چه شما یک گروه محلی نوظهور باشید یا یک گروه در حال تور ملی، جشنواره‌های موسیقی تابستانی راهی عالی برای نواختن در یک صحنه بزرگ، دیدن موسیقی‌های جدید، معاشرت با سایر نوازندگان و شبکه‌سازی با سایر متخصصان صنعت هستند. گرفتن جایگاه در یک جشنواره موسیقی تابستانی برای یک موزیسین می‌تواند در بسیاری از سطوح یک نقطه عطف باشد. بنابراین ممکن است بپرسید که چگونه برای جشنواره‌های موسیقی تابستانی دالاس – یا هر جشنواره‌ای – درخواست دهید.

این جشنواره‌ها جمعیت زیادی را جذب می‌کنند که تشنه شنیدن صداهای جدید هستند و به شما این فرصت را می‌دهند تا طرفداران جدیدی را به دست آورید که ممکن است به بزرگترین حامیان شما تبدیل شوند. این یک راه فوق‌العاده برای ارائه موسیقی خود فراتر از مکان‌های معمول اجرای زنده است و به شما کمک می‌کند تا یک پایگاه طرفداران قوی بسازید که مشتاق شنیدن آهنگ‌های بیشتر شما هستند.

و به حال و هوا فکر کنید! شما در میان نوازندگان، متخصصان صنعت و دوستداران موسیقی احاطه شده‌اید که همه به دنبال کشف پدیده بعدی هستند. این فقط در مورد اجرا نیست – یک فرصت طلایی برای شبکه‌سازی است. شما این فرصت را دارید که با هنرمندان دیگر معاشرت کنید، شاید حتی با هم همکاری کنید یا چند ترفند جدید یاد بگیرید. و چه می‌دانید، ممکن است توجه (یا گوش) یک نماینده لیبل یا مدیر اجرایی را که به دنبال استعدادهای جدید برای پرورش هستند، جلب کنید.

برای کسی که تازه شروع به کار کرده است، این جشنواره‌ها مانند یک زمین بازی برای خلاقیت هستند. شما می‌توانید چیزهای جدید را آزمایش کنید، لیست پخش خود را تغییر دهید و واقعاً مهارت‌های اجرایی خود را تقویت کنید. نمایشی که می‌توانید از نواختن در این جشنواره‌ها به دست آورید؟ بی‌قیمت است. پوشش مطبوعاتی، هیاهوی رسانه‌های اجتماعی و شاید حتی سود مالی از اجرای خود – همه اینها به افزایش اعتبار شما و باز کردن درها برای فرصت‌های آینده کمک می‌کند.

چگونه برای جشنواره‌های موسیقی تابستانی دالاس درخواست دهید

یک جشنواره موسیقی فقط یک اجرا نیست – این فرصتی برای ایجاد موج، ارتباط با افراد صنعت، کسب اعتبار و مهمتر از همه، لذت بردن از کاری است که بیشتر از همه دوست دارید. اما ابتدا، باید به فهرست اجراکنندگان اضافه شوید. در اینجا چند مرحله کلی وجود دارد که باید برای قرار دادن نام خود در این فهرست دنبال کنید.

تحقیق درباره جشنواره‌ها
آماده‌سازی مواد درخواست
ارسال درخواست
شرکت در آزمون‌های حضوری (در صورت وجود)
پیگیری

تحقیق کنید که کدام جشنواره‌ها را می‌خواهید در آن‌ها اجرا کنید

به عنوان یک نوازنده جدید، ورود به دنیای جشنواره‌های موسیقی به کمی تحقیق دقیق نیاز دارد. با بررسی جشنواره‌هایی که با سبک موسیقی و حال و هوای شما مطابقت دارند، شروع کنید. پلتفرم‌های آنلاین مانند فهرست‌های جشنواره موسیقی یا رسانه‌های اجتماعی می‌توانند گنجینه‌ای برای کشف رویدادها باشند. وب‌سایت‌ها و پروفایل‌های رسانه‌های اجتماعی آن‌ها را بررسی کنید تا با ترکیب‌های قبلی، جمعیت مخاطبان و فضای کلی جشنواره آشنا شوید.

به دنبال جشنواره‌هایی باشید که هنرمندانی شبیه به صدای شما را معرفی می‌کنند یا آن‌هایی که از استعدادهای نوظهور استقبال می‌کنند. در نظر بگیرید که مستقیماً با برگزارکنندگان جشنواره یا هنرمندانی که قبلاً در این جشنواره‌ها اجرا کرده‌اند تماس بگیرید. بینش‌ها و تجربیات آن‌ها می‌تواند نکات ارزشمندی را ارائه دهد و به شما کمک کند تا هنگام درخواست تصمیمات آگاهانه‌ای بگیرید.

به برنامه خود نیز فکر کنید – نمی‌خواهید رزروهای تکراری داشته باشید. بسیاری از ترکیب‌ها مدت‌ها قبل از برگزاری واقعی جشنواره تعیین می‌شوند. اگر به فهرست اجراکنندگان اضافه شدید، عالی است. اگر به فهرست اجراکنندگان اضافه نشدید، ممکن است برای یافتن فرصت‌های دیگر دست و پا بزنید. یا، اگر قبلاً اجراهایی را در جای دیگری برنامه‌ریزی کرده‌اید، ممکن است نیاز به یافتن جشنواره‌هایی داشته باشید که در زمان‌های مختلف برگزار می‌شوند. اکنون وقت بی‌اعتمادی نیست. (واقعاً، هیچ وقت خوبی برای بی‌اعتمادی وجود ندارد.)

آماده‌سازی مواد درخواست: تمرین، تمرین، تمرین

به عنوان یک نوازنده جدید که برای آزمون جشنواره موسیقی آماده می‌شود، آمادگی کلیدی است. با اصلاح لیست پخش خود برای نمایش بهترین کارهای خود شروع کنید. آهنگ‌هایی را انتخاب کنید که نقاط قوت شما را برجسته کنند و به طور معتبر سبک شما را نشان دهند. برای اطمینان از یک اجرای صیقلی، بی‌وقفه تمرین کنید.

ضبط دموهای صوتی یا تصویری باکیفیت از آهنگ‌های خود. این دموها احتمالاً بخش مهمی از درخواست شما خواهند بود، بنابراین مطمئن شوید که صدای شما را به طور موثر ضبط می‌کنند. چندین برداشت در نظر بگیرید و بهترین ضبط‌ها را انتخاب کنید تا موسیقی خود را به بهترین شکل ممکن ارائه دهید.

همچنین، روی حضور روی صحنه و تعامل خود تمرکز کنید. حتی در یک آزمون ضبط شده، کاریزما و ارتباط شما با مخاطب (حتی اگر فقط دوربین باشد) می‌تواند تفاوت زیادی ایجاد کند. نه تنها موسیقی، بلکه صحبت‌های روی صحنه یا معرفی‌های خود را نیز تمرین کنید تا یک بسته آزمون کامل و جذاب ایجاد کنید.

به مکان‌هایی که در آن‌ها اجرا خواهید کرد نیز فکر کنید. آیا تفاوت می‌کند که جشنواره در دو یا سه مکان سرپوشیده گسترده شده باشد یا در یک آمفی تئاتر روباز اجرا کنید؟ چگونه در هر مکان خود را ارائه خواهید داد؟

چگونه برای جشنواره‌های موسیقی تابستانی دالاس درخواست دهید: ارسال درخواست

در فرآیند درخواست و الزامات جشنواره عمیق شوید. اکثر جشنواره‌ها بخش‌های اختصاصی در وب‌سایت‌های خود دارند که نحوه درخواست نوازندگان برای اجرا را شرح می‌دهد. برخی ممکن است به ارسال مواد ضبط شده نیاز داشته باشند، در حالی که برخی دیگر ممکن است یک فرم درخواست یا پیوندهایی به پلتفرم‌های موسیقی شما را بخواهند. به مهلت‌ها و هرگونه دستورالعمل خاصی که مشخص می‌کنند توجه کنید.

مطمئن شوید که به تمام مهلت‌های ارسال درخواست عمل می‌کنید و دستورالعمل‌های آن‌ها را به دقت دنبال می‌کنید تا خود را به عنوان یک نوازنده حرفه‌ای و سازمان‌یافته ارائه دهید. بله، این کمی شبیه تکالیف مدرسه است، اما اگر این تکلیف را انجام دهید، جایگاهی روی صحنه به دست می‌آورید! یا حداقل یک آزمون حضوری.

شرکت در آزمون‌های حضوری

همه جشنواره‌ها آزمون‌های حضوری برگزار نمی‌کنند – ممکن است به درخواست‌ها نگاه کنند و سعی کنند اجراها را در یکی از اجراهای خود قبل از تصمیم‌گیری ببینند. اما اگر آن‌ها شما را دعوت کنند، مطمئن شوید که آماده هستید. آماده باشید تا موسیقی‌ای را که به عنوان بخشی از درخواست ارسال کرده‌اید بنوازید، اما همچنین آماده باشید تا چند آهنگ پشتیبان نیز بنوازید.

قبل از آزمون، مطمئن شوید که اجراهای شما محکم هستند. به تمام جنبه‌های فراخوان فکر کنید – مکان، مدت زمان، زمان روز و غیره. برنامه‌ریزی برای آزمون به اندازه تمرین برای آزمون مهم است. این همیشه امکان‌پذیر نیست، اما مکان آزمون را نیز بررسی کنید.

هنگام اجرای آزمون جشنواره موسیقی به عنوان یک نوازنده جدید، همه چیز در مورد ایجاد یک تأثیر ماندگار است. اول از همه، اعتماد به نفس و اصالت را روی صحنه نشان دهید. با مخاطب خود ارتباط برقرار کنید، خواه هیئت داوران آزمون باشد یا دوربین، با نشان دادن اشتیاق خود به موسیقی‌ای که اجرا می‌کنید.

با قوی‌ترین آهنگ یا مقدمه‌ای پرانرژی خود شروع کنید تا توجه‌ها را جلب کنید. در طول اجرای خود ثبات را حفظ کنید و اطمینان حاصل کنید که هر آهنگ مکمل دیگری است و تنوع شما را نشان می‌دهد. بین آهنگ‌ها با مخاطب تعامل داشته باشید، داستان‌ها یا بینش‌هایی را به اشتراک بگذارید تا یک ارتباط شخصی ایجاد کنید.

وقت بگذارید و اجازه دهید موسیقی شما نفس بکشد. به پویایی و احساسات توجه کنید و جوهر هر آهنگ را منتقل کنید. در نهایت، قوی به پایان برسانید تا تأثیری به یاد ماندنی بگذارید. پس از اجرای خود، از مخاطب (حتی اگر مجازی باشد) و هیئت داوران آزمون تشکر کنید و تأثیری مثبت و حرفه‌ای بگذارید.

پیگیری

پس از یک آزمون، پیگیری و ایجاد یک تأثیر ماندگار بسیار مهم است. قدردانی خود را از هیئت داوران آزمون یا برگزارکنندگان برای این فرصت ابراز کنید. یک ایمیل یا پیام تشکر که قدردانی شما را از فرصت آزمون نشان می‌دهد، می‌تواند راه زیادی داشته باشد.

وقت بگذارید تا در مورد عملکرد خود فکر کنید. ارزیابی کنید که چه چیزی خوب پیش رفته است و چه زمینه‌هایی را می‌توان بهبود بخشید. از این بازخورد برای اصلاح مهارت‌ها و حضور روی صحنه خود برای آزمون‌های آینده استفاده کنید. درگیر بمانید و شتاب خود را حفظ کنید. با سایر نوازندگان یا شرکت‌کنندگانی که در طول آزمون با آن‌ها ملاقات کردید ارتباط برقرار کنید. شبکه‌سازی در صنعت موسیقی کلیدی است، بنابراین حفظ این ارتباطات می‌تواند منجر به همکاری‌ها یا فرصت‌های آینده شود.

در نهایت، فراموش نکنید که صندوق ورودی خود را بررسی کنید. چه پذیرش باشد و چه رد، برگزارکنندگان جشنواره ممکن است با تصمیم خود با شما تماس بگیرند. صرف نظر از نتیجه، نگرشی مثبت داشته باشید و به دنبال فرصت‌هایی برای نمایش استعداد خود باشید. هر آزمون فرصتی برای یادگیری و رشد به عنوان یک هنرمند است.

چه یک گروه محلی در حال ظهور باشید یا یک گروه در حال تور باتجربه، جذابیت جشنواره‌های موسیقی تابستانی غیرقابل انکار است. آن‌ها یک صحنه عظیم برای تقویت موسیقی شما، یک عرصه پر جنب و جوش برای کشف صداهای جدید، یک مرکز برای معاشرت با سایر نوازندگان و یک مرکز برای شبکه‌سازی با افراد داخلی صنعت ارائه می‌دهند.

گرفتن جایگاه در این جشنواره‌ها یک جهش تحول‌آفرین برای هر موزیسینی است. این گام مهم می‌تواند نقطه عطفی در سفر موسیقی شما باشد. از این فرصت استقبال کنید، با دقت آماده شوید و با اعتماد به نفس روی آن صحنه قدم بگذارید و بدانید که ممکن است دروازه‌ای به فصل جدیدی در حرفه موسیقی شما باشد.


اجرا در یک جشنواره موسیقی یکی از مطمئن‌ترین راه‌ها برای افزایش پایگاه طرفداران و جلب توجه افراد تأثیرگذار در صنعت موسیقی است. کسب جایگاه ارزشمندی در فهرست هنرمندان یک جشنواره، نشان‌دهنده این است که شما نه تنها یک موسیقی‌دان بسیار بااستعداد هستید، بلکه به ترویج حرفه موسیقی خود و رشد پایگاه طرفدارانتان نیز جدی هستید.

اکثر مدیران هنری جشنواره‌ها، برنامه‌ریزی خود را با جذب هنرمندان اصلی آغاز می‌کنند. سپس شروع به پر کردن جایگاه‌های دیگر با استعدادهای نوظهور می‌کنند، اغلب شامل موسیقی‌دانانی که تازه شروع به جذب مخاطب کرده‌اند و به طور فعال در حال تبلیغ پروژه‌های جدید خود هستند. یکی از جنبه‌های رایج فرهنگ جشنواره‌ها این است که مردم در تماشاگران هنرمندان جدیدی را کشف می‌کنند و پروژه‌هایی را دنبال می‌کنند که قبلاً از آن‌ها اطلاعی نداشتند.

برای افزایش شانس خود در کسب جایگاه در یک جشنواره موسیقی به عنوان یک هنرمند مستقل، این مراحل را دنبال کنید:

۱. اجرای زنده خود را بهبود ببخشید.
۲. تعیین کنید کدام جشنواره‌ها برای موسیقی شما مناسب هستند.
۳. یک کیت مطبوعاتی دیجیتال جذاب بسازید.
۴. درخواست‌های جشنواره را با دقت آماده کنید.
۵. درخواست‌های خود را ارسال کنید.
۶. پیگیری کنید.

وارد شدن به جشنواره‌های موسیقی فقط به داشتن صدای خوب و کمی شانس بستگی ندارد. بلکه نیازمند تحقیق، برنامه‌ریزی و تعهد است. شما باید بهترین جشنواره‌ها را برای گروه خود پیدا کنید، یک وب‌سایت عالی برای موسیقی خود راه‌اندازی کنید، بهترین کیت‌های مطبوعاتی الکترونیکی خود را تهیه کنید، معیارهای ارسال را به دقت دنبال کنید و در مورد تکامل حرفه موسیقی خود استراتژی داشته باشید. در اینجا نگاهی دقیق‌تر به مراحلی که می‌توانید برای رزرو گروه خود در جشنواره‌ها دنبال کنید، آورده شده است:

۱. اجرای زنده خود را بهبود ببخشید.

اجرای موسیقی در یک جشنواره راهی عالی برای کسب شهرت است. به همین دلیل، رقابت زیادی برای جایگاه‌های جشنواره‌ای وجود دارد که برای گروه‌های مستقل باز است. برای اینکه شانس داشته باشید، اجرای زنده شما باید به یاد ماندنی باشد. با اجرای منظم کنسرت‌ها برای بهبود مهارت، حضور روی صحنه و فهرست آهنگ‌های خود، اجرای زنده خود را به جایی که باید برسید، برسانید.

وقتی برای یک جشنواره درخواست می‌دهید، شما نه تنها موسیقی یا خودتان را می‌فروشید، بلکه اجرای زنده شماست که برای مدیران جشنواره جالب است. داشتن یک اجرای زنده جذاب، قدرت شما را به عنوان یک اجراکننده نشان می‌دهد و توانایی شما را در جلب توجه مخاطب تأیید می‌کند. این ویژگی‌ها برای مدیران هنری برجسته هستند و به تعیین اینکه کدام اجراکنندگان در جشنواره‌های موسیقی رزرو می‌شوند، کمک می‌کنند.

در حالی که تجربه کسب می‌کنید، با تبلیغ‌کنندگان محلی، خریداران استعداد و سایر موسیقی‌دانان ارتباط برقرار کنید، مهارت‌های صحنه‌ای خود را تقویت کنید و پایگاه طرفداران محلی خود را گسترش دهید. صنعت موسیقی به شدت به هم مرتبط است، به خصوص اگر در صحنه موسیقی محلی خود فعال باشید. اگر به طور مداوم خود را به عنوان یک گروه حرفه‌ای با یک اجرای زنده عالی معرفی کنید، اخبار پخش می‌شود و شانس دیده شدن توسط یک مسئول رزرو و انتخاب شدن هنگام درخواست برای جشنواره‌ها بیشتر می‌شود.

۲. تعیین کنید کدام جشنواره‌ها برای موسیقی شما مناسب هستند.

اجرای زنده نمایش شما به اطلاع شما از مراحل بعدی هنگام درخواست برای جشنواره‌های موسیقی کمک می‌کند. با کمی دیدگاه، بهتر می‌توانید تعیین کنید کدام جشنواره‌ها ممکن است برای گروه شما مناسب باشند.

در حالی که ممکن است در ابتدا فکر کنید که درخواست برای هر جشنواره‌ای که درخواست می‌پذیرد، شانس رزرو شما را افزایش می‌دهد، رویکرد گزینشی بسیار بهتر است. به وقت تبلیغ‌کننده احترام بگذارید. واقع‌بین باشید که آیا موسیقی شما برای سبک جشنواره آن‌ها مناسب است یا خیر و آیا گروه شما برای جذب مخاطب جشنواره آماده است یا خیر.

تحقیقات خود را در مورد جشنواره‌های بالقوه چندین ماه از قبل شروع کنید و فقط آن‌هایی را هدف قرار دهید که احتمالاً ژانر موسیقی شما را رزرو می‌کنند. دریابید که گروه‌های مشابه شما در کجا اجرا کرده‌اند و فرصت‌های درخواست را در فهرست‌های جشنواره جستجو کنید.

هنگامی که فهرستی از چند جشنواره را که برای پروژه شما امیدوارکننده به نظر می‌رسند، جمع‌آوری کردید، کمی در مورد ترکیب هنرمندان آن‌ها در سال‌های گذشته تحقیق کنید تا ببینید کدام هنرمندان مستقل انتخاب شده‌اند. سپس در مورد خود هنرمندان تحقیق کنید: آیا هنرمندان در همان منطقه جشنواره مستقر هستند؟ آیا آن‌ها جذب مخاطب محلی قوی دارند؟ حضور آن‌ها در شبکه‌های اجتماعی چقدر قوی است؟ آیا آن‌ها در رسانه‌ها ذکر شده‌اند؟ آیا آن‌ها یک کیت مطبوعاتی حرفه‌ای دارند؟ آیا آن‌ها توسط یک ناشر مستقل یا بزرگ نمایندگی می‌شوند یا کاملاً خودشان کار می‌کنند؟

سعی کنید هرگونه روندی را در میان گروه‌هایی که قبلاً توسط جشنواره‌های هدف شما برای جایگاه در برنامه‌ریزی آن‌ها انتخاب شده‌اند، شناسایی کنید. ببینید گروه شما در مقایسه با آن‌ها چگونه است تا به تعیین اینکه آیا ارسال درخواست منطقی است یا خیر، کمک کنید.

برای سازماندهی و پیگیری پیشرفت در مورد درخواست‌های جشنواره هدف خود، از یک صفحه گسترده یا نرم‌افزار مدیریت هنرمند استفاده کنید. برای هر جشنواره‌ای که برای شما مناسب به نظر می‌رسد، اطلاعاتی مانند موارد زیر را پیگیری کنید:

نام جشنواره
تاریخ جشنواره
محل جشنواره
وب‌سایت جشنواره
نام مدیر هنری / برنامه‌ریز جشنواره
آدرس اینترنتی ارسال / اطلاعات تماس
مهلت ارسال
هزینه ارسال (توجه داشته باشید که برخی از جشنواره‌ها با نزدیک شدن به مهلت، هزینه را افزایش می‌دهند)
ارسال شد؟ [بله/خیر]
تاریخ ارسال درخواست
پذیرفته شد؟ [بله/خیر]
تاریخ دریافت اطلاعیه تصمیم آن‌ها
یادداشت‌های اضافی

صرف نظر از اینکه درخواست شما پذیرفته شود یا خیر، پیگیری این اطلاعات در طول سال‌ها به شما کمک می‌کند تا در مورد محل درخواست بعدی استراتژی داشته باشید. هر سال می‌توانید به این صفحه گسترده بازگردید و تصمیم بگیرید که آیا دوباره برای یک جشنواره خاص تلاش کنید یا جشنواره‌هایی را که به آن‌ها نزدیک می‌شوید، تغییر دهید، زیرا حرفه شما تکامل می‌یابد.

حتماً تمام مهلت‌های مهم را به تقویم خود اضافه کنید و یادآور تنظیم کنید تا فرصت‌ها را از دست ندهید.

۳. یک کیت مطبوعاتی الکترونیکی جذاب بسازید.

وارد شدن به یک جشنواره موسیقی به عنوان یک هنرمند مستقل کار آسانی نیست، اما امکان‌پذیر است و برای بسیاری از هنرمندان اتفاق می‌افتد. به یاد داشته باشید: رقابت برای کسب جایگاه جشنواره شدید است و هنرمندان زیادی به دنبال رزرو هستند. می‌خواهید مطمئن شوید که درخواست شما حرفه‌ای است و برجسته است. داشتن موسیقی عالی اولین شرط است، اما به تنهایی اغلب برای نهایی کردن معامله کافی نیست. مسئولان رزرو جشنواره همچنین به جزئیات دیگر توجه می‌کنند تا تعیین کنند که آیا یک گروه برای صحنه جشنواره آماده است یا خیر. این جزئیات شامل سابقه اجرای گروه، هرگونه بررسی، تقدیر یا نامزد شدن مطبوعاتی، هرگونه مصاحبه رسانه‌ای، آیا آن‌ها یک انتشار اخیر یا آتی دارند، چند آلبوم / ضبط منتشر کرده‌اند، موسیقی ضبط شده آن‌ها در مقایسه با اجراهای زنده چگونه است.

یک کیت مطبوعاتی برای گروه خود ایجاد کنید تا این جزئیات مهم را برجسته کنید. یک EPK عالی برای کمک به رزرو جایگاه جشنواره موسیقی بسیار مهم است. دیدن یک EPK با ظاهری حرفه‌ای و به‌روز در وب‌سایت هنرمند شما به مسئولان رزرو جشنواره نشان می‌دهد که شما کار خود را به خوبی انجام می‌دهید و به حرفه موسیقی خود اهمیت می‌دهید، که همچنین به آن‌ها می‌گوید که از فرصتی در جشنواره آن‌ها جدی می‌گیرید.

کیت مطبوعاتی شما باید شامل موارد زیر باشد:

یک بیوگرافی عالی
یک بیوگرافی موسیقی‌دان بنویسید که مختصر، جذاب باشد و آنچه شما و پروژه / انتشار فعلی شما را چشمگیر و منحصربه‌فرد می‌کند، برجسته کند. بیوگرافی شما در اینجا باید کوتاه و مختصر باشد و شامل جزئیات مربوطه مانند هر جشنواره یا نمایش قابل توجه دیگری که در آن اجرا کرده‌اید و هرگونه نامزد شدن یا پوشش رسانه‌ای قابل توجهی باشد که دریافت کرده‌اید.

عکس‌های حرفه‌ای
صرف نظر از اینکه موسیقی شما چقدر خوب است، مسئولان رزرو شما را جدی نمی‌گیرند اگر گروه خود را به طور حرفه‌ای ارائه نکنید. عکس‌های با کیفیت بالا برای جمع‌آوری حضور آنلاین خود در کیت مطبوعاتی خود ضروری است.

علاوه بر عکس‌های مطبوعاتی استاندارد، چند عکس زنده نیز بگنجانید که انرژی و ظاهر شما را روی صحنه نشان دهد. این به تبلیغ‌کنندگان کمک می‌کند تا شما را روی صحنه جشنواره خود تصور کنند و تجربه اجرای شما را به نمایش بگذارند.

ویدئوی زنده با کیفیت بالا
چه راهی بهتر از گنجاندن یک ویدیوی اجرای زنده در EPK خود برای اثبات به یک مسئول رزرو جشنواره که می‌توانید یک نمایش به یاد ماندنی ارائه دهید؟ حتی اگر فیلمی از یک سالن کوچک باشد، از کلیپی استفاده کنید که توانایی شما در تسلط بر جمعیت و اجرای عالی آهنگ‌های خود را نشان دهد - این می‌تواند به یک اجرای موفق جشنواره تبدیل شود. اطمینان حاصل کنید که ویدیوی شما به خوبی فیلمبرداری شده و صدای با کیفیتی دارد.

رسانه‌ها و بررسی‌ها
بررسی‌های نمایش‌های زنده یا آلبوم‌ها و همچنین هرگونه مصاحبه رسانه‌ای قابل توجه، به موسیقی شما اعتبار می‌بخشد و ممکن است به شما کمک کند تا جایگاه جشنواره موسیقی را به دست آورید. برای مختصر نگه داشتن کیت مطبوعاتی خود، فقط از یک نقل قول از هر بررسی استفاده کنید - یکی که کیفیت مهارت‌های اجرایی شما را نشان دهد - و سپس پیوندی به مقاله کامل برای مطالعه بیشتر ارائه دهید.

پیوندهای اجتماعی و استریم
یک تبلیغ‌کننده یا مسئول رزرو اغلب حضور شما را در رسانه‌های اجتماعی یا فعالیت شما در سرویس‌های استریم بررسی می‌کند. این اعداد می‌توانند نشان دهند که شما یک هنرمند هستید که مایل به تلاش برای ایجاد یک پایگاه طرفداران قوی است و ممکن است نحوه درک شما را برای جایگاه مطلوب جشنواره تغییر دهد. EPK شما باید شامل پیوندهایی به پلتفرم‌های اجتماعی / استریمینگ باشد که در آن‌ها فعال‌ترین هستید یا بزرگترین دنبال‌کننده را دارید.

اطلاعات تماس نیز باید مستقیماً به EPK شما اضافه شود.

۴. درخواست‌های جشنواره را با دقت آماده کنید.

هنگامی که مواد درخواست اولیه خود را جمع‌آوری کردید و بهترین کیت مطبوعاتی دیجیتال خود را تهیه کردید، به صفحه گسترده‌ای که ایجاد کرده‌اید مراجعه کنید تا ببینید هر جشنواره چه الزامات خاصی برای فرآیند ارسال خود دارد. مراحل دقیق این جشنواره‌ها را به دقت دنبال کنید - نمی‌خواهید شانس خود را برای بازی در یک جشنواره از دست بدهید، زیرا دستورالعمل خاصی را دنبال نکرده‌اید.

به عنوان مثال، توجه داشته باشید که آیا جشنواره به یک درخواست از طریق یک فرم آنلاین خاص یا از طریق ایمیل مستقیم نیاز دارد. آیا آن‌ها به هزینه ارسال یا مواد تکمیلی نیاز دارند؟ هر جشنواره ممکن است مواد مختلف، تعداد کلمات، پیوندها یا تعداد ویدیوها را درخواست کند، بنابراین در جمع‌آوری جزئیات هر ارسال جشنواره، کامل باشید.

از قبل با مشخصات هر جشنواره هدف خود آشنا شوید تا بتوانید زمان و منابع خود را به طور مناسب بودجه‌بندی کنید تا از هرگونه تأخیر هنگام نزدیک شدن به مهلت جلوگیری کنید. اگر الزامات مناسب را ارسال نکنید، ممکن است درخواست شما بدون حتی نگاهی به موسیقی شما رد شود. به جزئیات ارسال خود توجه کنید تا بهترین قدم خود را بردارید!

۵. درخواست‌های خود را ارسال کنید.

اگر در یک درخواست به آدرس اینترنتی نیاز است، حتماً آدرس اینترنتی کیت مطبوعاتی دیجیتالی را که با دقت تهیه کرده‌اید، ارسال کنید. به این ترتیب، افرادی که درخواست شما را بررسی می‌کنند، به راحتی به تمام اطلاعات مورد نیاز خود در یک صفحه مرتب دسترسی خواهند داشت.

هنگامی که درخواست خود را برای یک جشنواره ارسال کردید، بهترین کاری که می‌توانید انجام دهید این است که بنشینید و منتظر بمانید تا ببینید آیا پیشنهاد شما انتخاب شده است یا خیر. با ایمیل، تماس یا پیام به مدیر هنری برای پرسیدن اینکه آیا رزرو شده‌اید یا خیر، آن‌ها را آزار ندهید. به خصوص اگر در فرآیند ارسال مشخص کرده‌اند که با آن‌ها تماس نگیرید، با آن‌ها تماس نگیرید - این راهی مطمئن برای قرار گرفتن در لیست سیاه است.

استثنای این قانون ممکن است این باشد که اگر پس از ارسال درخواست جشنواره، اتفاق مهمی در حرفه شما رخ دهد. این می‌تواند رزرو یک جایگاه در جشنواره اصلی دیگر، دریافت یک بررسی یا مصاحبه رسانه‌ای با پروفایل بالا یا تضمین یک جایگاه افتتاحیه برای یک هنرمند شناخته شده پس از ارسال درخواست شما باشد. در این موارد، می‌توانید یک ایمیل پیگیری به مسئول رزرو جشنواره ارسال کنید و آن‌ها را از به‌روزرسانی قابل توجه مطلع کنید. اگر این کار را انجام می‌دهید، حتماً کیت مطبوعاتی آنلاین خود را نیز به‌روز کنید تا بازدیدکنندگان اطلاعات جدید را در آنجا ببینند.

۶. پیگیری کنید.

اگر از یک جشنواره بازخورد دریافت می‌کنید که به شما جایگاهی در فهرست آن‌ها ارائه می‌دهد، خوشحال باشید! و به سرعت و به طور حرفه‌ای به آن‌ها پاسخ دهید تا جزئیات اجرای خود را مشخص کنید.

اگر از یک مسئول رزرو جشنواره بازخورد دریافت می‌کنید و به شما جایگاهی ارائه نمی‌دهند، حتماً از آن‌ها برای وقتی که برای بررسی درخواست شما صرف کرده‌اند تشکر کنید و بخواهید در مورد فرصت‌های دیگر مطلع شوند.

اگر پس از ارسال چند درخواست اول، در یک جشنواره موسیقی رزرو نشدید، انگیزه خود را برای ادامه درخواست از دست ندهید. جایگاه‌های جشنواره بسیار مورد تقاضا هستند و فرآیند درخواست می‌تواند بسیار رقابتی باشد. به خاطر داشته باشید که فقط به این دلیل که در فهرست امسال رزرو نشده‌اید، به این معنی نیست که در آینده جایگاهی به دست نخواهید آورد. این به خصوص درست است اگر به نشان دادن خود به عنوان یک هنرمند با استعداد، مؤدب و حرفه‌ای با موسیقی عالی و پایگاه طرفداران رو به رشد ادامه دهید - و اینکه به جشنواره آن‌ها اهمیت می‌دهید.

به یاد داشته باشید، بسیاری از جشنواره‌ها برنامه‌ریزی خارج از فصل برای یک سری کنسرت‌های کوچکتر دارند. ممکن است بخواهید برای این نمایش‌ها نیز در نظر گرفته شوید، بنابراین حفظ لحن محترمانه و مشتاق در تمام ارتباطات خود با کارکنان و داوطلبان جشنواره بسیار مهم است. تأثیرات ماندگار هستند.

__________

بین چرخه‌های درخواست، تمرکز خود را بر روی کامل کردن اجرای زنده خود و ایجاد شبکه خود از موسیقی‌دانان و متخصصان صنعت به صورت حضوری و آنلاین حفظ کنید. سازمان‌های موسیقی محلی، ملی و بین‌المللی را بررسی کنید و به آن‌ها بپیوندید. به نمایش‌های آن‌ها در کنفرانس‌های موسیقی نگاه کنید و در آن‌ها بازی کنید - مسئولان رزرو جشنواره اغلب در نمایش‌های کنفرانس صنعت موسیقی در سراسر جهان حضور دارند و به دنبال استعدادهای هیجان‌انگیز برای گنجاندن در فهرست بعدی خود هستند. در حالی که به دنبال کسب جایگاه در جشنواره هستید، در سری کنسرت‌های خانگی، نمایشگاه‌های محلی و سایر مکان‌ها بازی کنید.

اگر به حرفه موسیقی خود اختصاص دارید و برای توسعه مداوم مهارت‌های خود در طول سال‌ها تلاش می‌کنید، تعهد شما در نهایت به کسب جایگاه در صحنه یک جشنواره موسیقی منجر خواهد شد.


در صنعت موسیقی، استعداد بدون شک حیاتی است. اما به همان اندازه مهم، و اغلب نادیده گرفته شده، قدرت شبکه‌سازی است. شبکه‌سازی می‌تواند درهای فرصت‌های بی‌شماری را برای موسیقی‌دانان باز کند - از همکاری‌ها و اجراها گرفته تا قراردادهای ضبط و فراتر از آن. در این راهنما، به بررسی این موضوع می‌پردازیم که چرا شبکه‌سازی ضروری است و چگونه می‌توانید به طور موثر از قدرت آن بهره ببرید.

چرا شبکه‌سازی مهم است؟

به زبان ساده، شبکه‌سازی در مورد ایجاد روابط است. در صنعت موسیقی، این روابط می‌تواند منجر به همکاری‌ها، فرصت‌های یادگیری و حمایتی شود که می‌تواند در سفر موسیقی شما ارزشمند باشد. اغلب گفته می‌شود که صنعت موسیقی همه چیز به «افرادی که می‌شناسید» بستگی دارد، و در حالی که ممکن است کلیشه‌ای به نظر برسد، اما در آن حقیقت وجود دارد.

واقعی باشید

شبکه‌سازی در مورد تلاش برای «استفاده» از افراد برای سود خود نیست - بلکه در مورد ایجاد روابط متقابل و واقعی است. در تعاملات خود صمیمی باشید، علاقه واقعی به دیگران نشان دهید و سعی کنید از طریق مهارت‌ها، وقت یا حمایت خود، ارزش را در روابط خود ارائه دهید.

از سطح محلی شروع کنید

یک مکان عالی برای شروع شبکه‌سازی، صحنه موسیقی محلی شماست. در اجراهای محلی، جشنواره‌های موسیقی و رویدادهای صنعت شرکت کنید. با سایر موسیقی‌دانان، برگزارکنندگان، صاحبان محل و علاقه‌مندان به موسیقی تعامل داشته باشید. این ارتباطات می‌تواند منجر به فرصت‌های اجرای محلی، همکاری‌ها و یک جامعه حامی شود.

از رسانه‌های اجتماعی استفاده کنید

رسانه‌های اجتماعی، شبکه‌سازی را برای موسیقی‌دانان متحول کرده است. پلتفرم‌هایی مانند اینستاگرام، توییتر و لینکدین فرصت‌هایی را برای ارتباط با متخصصان صنعت، سایر موسیقی‌دانان و طرفداران در سراسر جهان فراهم می‌کنند. با محتوای آن‌ها تعامل داشته باشید، به نظرات پاسخ دهید و از طریق پیام‌های مستقیم با آن‌ها تماس بگیرید.

در رویدادها و کنفرانس‌های صنعت شرکت کنید

کنفرانس‌های موسیقی، رویدادهای صنعت و کارگاه‌ها مکان‌های فوق‌العاده‌ای برای شبکه‌سازی هستند. نه تنها با افراد همفکر ملاقات می‌کنید، بلکه از رهبران صنعت نیز یاد می‌گیرید. کارت‌های ویزیت خود را همراه داشته باشید، آماده به اشتراک گذاشتن موسیقی خود باشید، اما همچنین آماده گوش دادن و یادگیری باشید.

با سایر موسیقی‌دانان همکاری کنید

یکی از پاداش‌بخش‌ترین جنبه‌های شبکه‌سازی، فرصت همکاری با هنرمندان دیگر است. همکاری‌ها می‌تواند به شما کمک کند تا به عنوان یک موسیقی‌دان رشد کنید، پایگاه طرفداران خود را گسترش دهید و دوستی‌های مادام‌العمر ایجاد کنید.

به جوامع آنلاین بپیوندید

جوامع آنلاین متعددی مانند Reddit، سرورهای Discord یا گروه‌های فیس‌بوک وجود دارد که در آن موسیقی‌دانان می‌توانند ارتباط برقرار کنند، تجربیات خود را به اشتراک بگذارند و از یکدیگر حمایت کنند. در بحث‌ها شرکت کنید، سؤال بپرسید و دیدگاه‌های خود را ارائه دهید.

پیگیری کنید و روابط را تقویت کنید

ایجاد یک شبکه یک کار یکباره نیست - بلکه نیاز به پرورش دارد. پس از جلسات یا رویدادها پیگیری کنید، با مخاطبین خود در ارتباط باشید و از تلاش‌های آن‌ها حمایت کنید. این روابط می‌تواند کلید فرصت بزرگ بعدی شما باشد.

صبور باشید

شبکه‌سازی زمان می‌برد - این در مورد ایجاد اعتماد و نشان دادن ارزش شماست. اگر نتایج فوری نمی‌بینید، دلسرد نشوید. به پرورش روابط خود ادامه دهید، ثابت قدم باشید و فرصت‌ها به دست می‌آیند.

شبکه‌سازی برای موسیقی‌دانان یک هنر در خود است، اما با اصالت، صبر و پشتکار، می‌تواند درهایی را باز کند که هرگز فکرش را نمی‌کردید. به یاد داشته باشید، شبکه شما فقط وسیله‌ای برای رسیدن به هدف نیست - بلکه یک جامعه از حمایت، الهام و رشد است. از قدرت آن بهره ببرید و چه کسی می‌داند سفر موسیقی شما به کجا می‌رسد؟

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد شبکه‌سازی برای موسیقی‌دانان: امروز کتاب الکترونیکی رایگان ما را دانلود کنید و حرفه موسیقی خود را به سطح بعدی ببرید!


بهترین برگزارکنندگان جشنواره‌ها کسانی هستند که می‌دانند چگونه موفقیت موسیقی‌دانان و گروه‌های نوظهور را پیش‌بینی کنند. شاید بارها فکر کرده باشید که چگونه یک فهرست هنرمندان شامل تمام گروه‌های مورد علاقه شما در آن زمان می‌شود، اما باید بدانید که برنامه‌ریزی برای آن یک ماه یا حتی سه ماه قبل انجام نمی‌شود. جلب توجه یک موسیقی‌دان یا گروه برای اجرای در جشنواره موسیقی شما فرآیندی است که بسیار طولانی‌تر از آن چیزی است که اکثر مردم فکر می‌کنند و برای من دقیقاً یک سال طول کشید.

من یکی از برگزارکنندگان جشنواره موسیقی دانشگاه سیاتل به نام Quadstock بودم که قرار بود در ماه مه سال 2012 برگزار شود. فهرست نهایی شامل این هنرمندان بود: مایر هاثورن (به عنوان سرپرست)، اسکول‌بوی کیو، بیربات، پیکویک و کمپ‌فایر اوکی. من در ماه مه سال 2011 به این سمت منصوب شدم و تقریباً بلافاصله شروع به کار کردم، اما دقیقاً نمی‌دانستم از کجا شروع کنم. چگونه باید فهمید کدام گروه‌های فعلی دقیقاً یک سال بعد به اوج می‌رسند؟ نمی‌توانم در مورد سایر برگزارکنندگان صحبت کنم، اما من به تحقیقات زیادی روی آوردم.

از آنجایی که می‌دانستم جشنواره‌های موسیقی پیش‌بینی‌کننده قوی برای گروه‌های نوظهور هستند، الگوهای قابل توجه را در فهرست هنرمندان هر جشنواره موسیقی بزرگ به دقت بررسی کردم. این کار منجر به ایجاد یک صفحه گسترده اکسل شد که در یک ستون، نام تمام گروه‌هایی که در سال 2011 در یک جشنواره موسیقی اجرا می‌کردند و در ردیف بالا، نام تمام جشنواره‌های موسیقی بزرگ در ایالات متحده را وارد کردم. برای هر گروه یا هنرمندی که در بیش از یک جشنواره موسیقی اجرا می‌کرد، یک جعبه رنگی برای نشان دادن جشنواره‌ای که در آن اجرا می‌کردند، مشخص می‌شد. در زیر بخشی از صفحه گسترده‌ای که استفاده کردم آورده شده است:

برای محدود کردن لیست خود، تا سپتامبر، گروه‌هایی را که بیشترین رزرو را در جشنواره‌ها داشتند و/یا گروه‌هایی که می‌خواستم برای همکاری با آن‌ها در Quadstock بررسی کنم، با بزرگ کردن اندازه فونت آن‌ها مشخص کردم.

علاوه بر استفاده از صفحه گسترده، در آن زمان هر جشنواره موسیقی‌ای را که می‌توانستم (کواچلا، لولاپالوزا، بوناروو) به صورت زنده پخش می‌کردم تا اجرای برخی از هنرمندان را تماشا کنم و درک کنم که چگونه اجرا می‌کنند، صدای آن‌ها به صورت زنده چگونه است و چگونه با مخاطبان خود تعامل دارند. علاوه بر این، وبلاگ‌های موسیقی زیر را دنبال می‌کردم:

Prefix Magazine
The FADER
Pitchfork
Line Out (برای هنرمندان محلی)

از اکتبر 2011 تا فوریه 2012، شروع به تماس با هنرمندانی کردم که به آن‌ها علاقه‌مند بودم. چندین گزینه برای سرپرست و چندین گزینه برای هنرمند پشتیبان دوم داشتم. اما از همان ابتدا، روی دی‌جی مشهور به سبک ریمیکس، بیربات، مصمم بودم، زیرا او یکی از آشنایان من بود و می‌دانستم که می‌خواهم دو گروه محلی نوظهور، پیکویک و کمپ‌فایر اوکی را داشته باشم. کمپ‌فایر اوکی گروهی بود که قبلاً با آن‌ها کار کرده بودم و اتفاقاً کمپ‌فایر اوکی دوستان صمیمی پیکویک بودند. تنها کاری که برای این سه هنرمند باقی مانده بود، امضای قراردادها بود.

وقتی در سال 2011، اجرای مایر هاثورن را در لولاپالوزا به صورت زنده تماشا کردم، همان لحظه فهمیدم که او سرپرست جشنواره من خواهد بود. این یک احساس غریزی بود که هنوز هم توصیف آن برایم دشوار است، اما به انتخاب خود اطمینان داشتم و 5 ماه کامل صرف "جلب توجه" او کردم تا اینکه بالاخره موافقت کرد در جشنواره ما شرکت کند. فکر نمی‌کنم در ابتدا محدوده قیمت او در بودجه ما باشد، اما دانستن نحوه مذاکره می‌تواند مفید باشد. بیشتر هنرمندان در تورها بیشترین درآمد را کسب می‌کنند، بنابراین به عنوان یک برگزارکننده، مهم است که توضیح دهید نمایش شما چه کمکی به آن‌ها می‌کند. ما طرفداران زیادی از مایر هاثورن را در محوطه دانشگاه داشتیم و با تبلیغات اخیر آلبوم جدید او، خوشحال بودیم که او را در معرض دید بیشتری قرار دهیم.

اسکول‌بوی کیو آخرین هنرمندی بود که قراردادش را نهایی کردم و این کار خیلی دیر، با دو ماه مانده به جشنواره در ماه مه انجام شد. من در حال خواندن اخبار مربوط به رپرهای نوظهور بودم و اسکول‌بوی کیو به همراه کندریک لامار، بیگ شان، ای‌سپ راکی و پوشا-تی هنرمندانی بودند که در سال 2012 باید به آن‌ها توجه می‌کردیم. با همه آن‌ها تماس گرفتم، اما احساس خوبی نسبت به اسکول‌بوی کیو داشتم و تصمیم گرفتم او آخرین قطعه برای تکمیل فهرست هنرمندان ما باشد. ما تقریباً قرار بود هنرمند هیپ هاپ در جشنواره موسیقی خود نداشته باشیم، اما حضور اسکول‌بوی کیو باعث شد مکلمور هم در روز جشنواره به عنوان مهمان ویژه حضور پیدا کند، بنابراین از این غافلگیری هم بسیار خوشحال بودیم!

تهیه فهرست هنرمندان یک جشنواره موسیقی مانند حل یک پازل است. هر برگزارکننده‌ای می‌داند و درک می‌کند که فهرست هنرمندان او هرگز نمی‌تواند همه را راضی کند. همیشه کسانی خواهند بود که از فهرست هنرمندان خوششان بیاید و کسانی که از آن متنفر باشند. برگزارکنندگان فقط می‌خواهند یک نمایش خوب را برگزار کنند که در بودجه آن‌ها جای بگیرد و جمعیت خوبی را جذب کند. سازماندهی یک جشنواره موسیقی کار زیادی است، اما یکی از پاداش‌بخش‌ترین کارها این است که ببینید تمام تلاش‌های شما در نهایت به ثمر می‌نشیند.

[مایر هاثورن روی صحنه در Quadstock 2012]


به عنوان یک موزیسین، دیده شدن کلید ساختن پایگاه طرفداران، به دست آوردن فرصت‌های جدید و در نهایت، رسیدن به موفقیت در صنعت موسیقی است. با این حال، با وجود هنرمندان زیادی که برای جلب توجه رقابت می‌کنند، برجسته شدن و دیده شدن می‌تواند دشوار باشد. پس چگونه می‌توانید برای موسیقی خود دیده شدن بیشتری ایجاد کنید؟ در اینجا چند نکته برای کمک به شما در گسترش دامنه نفوذ و رشد پایگاه طرفداران‌تان آورده شده است.

از شبکه‌های اجتماعی استفاده کنید

شبکه‌های اجتماعی ابزاری قدرتمند برای تبلیغ موسیقی و ارتباط با طرفداران هستند. پروفایل‌هایی در پلتفرم‌هایی مانند فیسبوک، اینستاگرام، توییتر و تیک‌تاک ایجاد کنید و به‌طور مرتب به‌روزرسانی‌هایی در مورد موسیقی، اجراهای آتی و اخبار دیگر به اشتراک بگذارید. از هشتگ‌ها برای افزایش دیده‌شدن خود استفاده کنید و با پاسخ دادن به نظرات و پیام‌ها با دنبال‌کنندگان خود تعامل داشته باشید. همچنین می‌توانید با هنرمندان یا اینفلوئنسرهای دیگر همکاری کنید تا دامنه نفوذ خود را گسترش دهید و به مخاطبان آن‌ها دسترسی پیدا کنید.

موسیقی خود را به وبلاگ‌ها و پلی‌لیست‌ها ارسال کنید

وبلاگ‌ها و پلی‌لیست‌ها راه‌های عالی برای ارائه موسیقی شما به شنوندگان جدید هستند. کمی تحقیق کنید و وبلاگ‌ها و پلی‌لیست‌هایی را در ژانر یا حوزه‌ی تخصصی خود شناسایی کنید و موسیقی خود را برای بررسی ارسال کنید. اطمینان حاصل کنید که دستورالعمل‌های ارسال آن‌ها را دنبال می‌کنید و پیشنهاد خود را شخصی‌سازی کنید تا شانس حضور خود را افزایش دهید. قرار گرفتن موسیقی شما در یک پلی‌لیست یا وبلاگ محبوب می‌تواند نقطه عطفی برای دیده شدن شما باشد و به شما کمک کند طرفداران و فرصت‌های جدیدی به دست آورید.

در رویدادها شرکت کنید و شبکه‌سازی کنید

شبکه‌سازی جنبه‌ی حیاتی ساختن یک شغل موسیقی موفق است. در رویدادهای صنعت مانند کنفرانس‌ها، ویترین‌ها و جشنواره‌ها شرکت کنید تا با سایر موزیسین‌ها، تهیه‌کنندگان و متخصصان صنعت ملاقات کنید. از معرفی خود و ایجاد ارتباط نترسید، اما صادق و محترم باشید. هرگز نمی‌دانید با چه کسی ملاقات خواهید کرد و چه فرصت‌هایی ممکن است از طریق شبکه‌سازی به دست آورید.

محتوای بصری ایجاد کنید

محتوای بصری مانند موزیک ویدیوها، ویدیوهای متن ترانه و فیلم‌های پشت صحنه می‌تواند ابزارهای قدرتمندی برای تبلیغ موسیقی و ارتباط با طرفداران باشد. ویدیوهای باکیفیتی ایجاد کنید که موسیقی و شخصیت شما را به نمایش بگذارد و آن‌ها را در شبکه‌های اجتماعی و پلتفرم‌های اشتراک‌گذاری ویدیو مانند یوتیوب و ویمئو به اشتراک بگذارید. همچنین می‌توانید از محتوای بصری برای ارتقای اجراهای زنده خود و ایجاد تجربه‌ای به یاد ماندنی برای مخاطبان خود استفاده کنید.

با هنرمندان دیگر همکاری کنید

همکاری با هنرمندان دیگر می‌تواند به شما کمک کند تا به مخاطبان جدید دسترسی پیدا کنید و دیده شوید. هنرمندانی را در ژانر یا حوزه‌ی تخصصی خود که تحسین می‌کنید پیدا کنید و برای همکاری در یک پروژه یا اجرای مشترک با آن‌ها تماس بگیرید. همچنین می‌توانید با هنرمندان تجسمی، فیلمسازان یا سایر خلاق‌ها همکاری کنید تا محتوای منحصربه‌فرد و جذابی ایجاد کنید که موسیقی شما را به نمایش بگذارد.

از تبلیغات پولی استفاده کنید

در حالی که تبلیغات ارگانیک مهم است، تبلیغات پولی نیز می‌تواند راهی موثر برای افزایش دیده شدن موسیقی شما باشد. پلتفرم‌هایی مانند فیسبوک، اینستاگرام و یوتیوب گزینه‌های تبلیغاتی را ارائه می‌دهند که به شما امکان می‌دهند مخاطبان خاصی را بر اساس جمعیت‌شناسی، علایق و رفتارها هدف قرار دهید. بودجه‌ای تعیین کنید و تبلیغاتی ایجاد کنید که موسیقی، اجراهای آتی یا اخبار دیگر شما را تبلیغ کند.

به ایجاد و انتشار موسیقی جدید ادامه دهید

در نهایت، بهترین راه برای افزایش دیده شدن موسیقی شما، ایجاد و انتشار مداوم موسیقی جدید است. به تقویت مهارت‌های خود ادامه دهید و با صداها و سبک‌های جدید آزمایش کنید. موسیقی خود را در پلتفرم‌های استریمینگ مانند اسپاتیفای و اپل موزیک منتشر کنید و آن را در شبکه‌های اجتماعی و سایر کانال‌ها تبلیغ کنید. هرچه موسیقی بیشتری داشته باشید، فرصت‌های بیشتری برای دیده شدن و جذب طرفداران جدید خواهید داشت.

در نتیجه، افزایش دیده شدن موسیقی شما زمان، تلاش و پشتکار می‌طلبد. از شبکه‌های اجتماعی استفاده کنید، موسیقی خود را به وبلاگ‌ها و پلی‌لیست‌ها ارسال کنید، در رویدادها شرکت کنید و شبکه‌سازی کنید، محتوای بصری ایجاد کنید، با هنرمندان دیگر همکاری کنید، از تبلیغات پولی استفاده کنید و به ایجاد و انتشار موسیقی جدید ادامه دهید. با داشتن این استراتژی‌ها در جعبه ابزار خود، می‌توانید دامنه نفوذ خود را گسترش دهید، پایگاه طرفداران خود را رشد دهید و در صنعت موسیقی به موفقیت برسید.

اگر می‌خواهید به یک موزیسین تمام‌وقت تبدیل شوید، دنبال‌کنندگان شبکه‌های اجتماعی خود را ارتقا دهید و موسیقی خود را کسب درآمد کنید؟ به انجمن Collision BACKSTAGE در اینجا بپیوندید!

جامعه‌ای آنلاین ایجاد کنید که از موسیقی و کار شما به عنوان یک هنرمند و انسان شگفت‌انگیز حمایت کند.
اعتبار خود را به عنوان یک درامر در فضای و ژانر خود ایجاد کنید تا بتوانید پروژه‌های بیشتری رزرو کنید.
شروع به کسب درآمد از مهارت‌ها، استعدادها و تلاش‌های سخت خود کنید تا بتوانید موسیقی را به کار اصلی خود تبدیل کنید.


در حال حاضر درسی در مورد هوش مصنوعی بازی در مدرسه دارم و باید مقاله‌ای بنویسم که هوش مصنوعی یک بازی به انتخاب خود را تحلیل کند. تصمیم گرفتم مقاله‌ام را در مورد برخی از بازی‌های قدیمی Mortal Kombat (دقیقاً MK2 و MK Trilogy) بنویسم. مشکل اینجاست که در یافتن منابع خوب در اینترنت که در مورد هوش مصنوعی بازی‌های مبارزه‌ای و به طور خاص هوش مصنوعی Mortal Kombat صحبت کنند، با مشکل مواجه هستم. حتی در Gamastura هم جستجو کردم اما چیز زیادی پیدا نکردم. امیدوار بودم کسی باشد که بداند هوش مصنوعی بازی‌های مبارزه‌ای قدیمی مانند Mortal Kombat 2 یا Street Fighter چگونه پیاده‌سازی شده است یا کتاب‌ها یا سایت‌هایی را بشناسد که در مورد هوش مصنوعی بازی‌های مبارزه‌ای قدیمی مانند Mortal Kombat یا Street Fighter صحبت کنند. هر کمکی بسیار ارزشمند خواهد بود.
آیا آن روش‌های «ژنتیکی» نمی‌توانند به خوبی کار کنند... یعنی یادگیری از اشتباهات خود. سپس بازی را با شخصیتی که مدل‌های از پیش آموزش‌دیده دارد عرضه کنید، اما رفتار آن‌ها را تغییر دهید تا با هر تاکتیکی که باید با آن مقابله کنند، سازگار شوند.
صرفاً از نظر تجربی، به ویژه در مورد بازی‌های مبارزه‌ای دو بعدی قدیمی، به نظر می‌رسد هوش مصنوعی عمدتاً مبتنی بر تشخیص الگو/شروع عمل باشد. چیزی شبیه به جدولی از مقابله‌ها یا مکمل‌ها، به طوری که وقتی شما A را انجام می‌دهید، حریف کنترل‌شده توسط کامپیوتر سعی می‌کند با B آن را خنثی کند. A و B می‌توانند به سادگی یا پیچیدگی مورد نیاز باشند.
این رویکرد منجر به تکنیک‌های معروف «طعمه‌زنی» در آن بازی‌ها شد، جایی که شما A را به گونه‌ای انجام می‌دهید که B هیچ تاثیری روی شما نداشته باشد (طعمه‌زنی Guile در SF2 با ضربات اژدها کوچک/نرم Ryu/Ken درست خارج از دسترس ضربه فلش او، که او را در تمام مسیر آسیب‌پذیر می‌کند).
فقط یک نقطه شروع.
به نظر من استفاده از واژه هوش مصنوعی در مورد MK I و II کمی اغراق‌آمیز است ;-)
----------------------------------------------
Petter Nordlander
"در دنیا فقط 10 نوع آدم وجود دارد. کسانی که سیستم باینری را درک می‌کنند و کسانی که درک نمی‌کنند"
----------------------------------------------Petter Nordlander"در دنیا فقط 10 نوع آدم وجود دارد. کسانی که سیستم باینری را درک می‌کنند و کسانی که درک نمی‌کنند"