بیایید فرض کنیم که برای این کار به اتصال مستقیم کابل هم نیاز است، فقط برای دردسر. ارزان است، اما به اندازه‌ای گران که هر چیزی را با آن هدر ندهید. فرض کنید نصب پد حمل و نقل در هر خانه خیلی گران باشد، اما در هر جایی که اداره پست وجود دارد، یک مرکز مشترک وجود داشته باشد. از این مرکز می‌توان برای انتقال خود از خانه‌ای دورافتاده به مرکز شهر نیویورک یا ارسال کالا از چین به منطقه خودتان استفاده کرد.
چه اتفاقی می‌افتد؟ این یک وسیله رایج در داستان‌های علمی تخیلی است، اما احساس می‌کنم هیچ داستان علمی تخیلی که دیده‌ام واقعاً به تغییرات واقعی که در جهان ایجاد می‌کند، نپرداخته است.
به نظر من از نظر اقتصادی دیوانه‌کننده خواهد بود... حتی نمی‌توانم تمام پیامدهای آن را تصور کنم. موقعیت مکانی املاک دیگر مهم نخواهد بود و باعث سقوط قیمت‌ها در مناطق شهری و افزایش سرسام‌آور قیمت‌ها در مناطق توسعه‌نیافته می‌شود. خودروسازان، سیستم‌های ریلی، حمل و نقل دریایی و هوایی ورشکست خواهند شد. هزینه‌های سفر تعطیلاتی تا حد زیادی یکسان می‌شود. این امر باعث رکودهای بزرگ در برخی مناطق و پیشرفت اقتصادی عظیم در مناطق دیگر خواهد شد.

هرچه چیزی بزرگتر باشد، انرژی بیشتری برای انتقال آن لازم است، بنابراین با روش‌های تولید انرژی فعلی ما، فکر نمی‌کنم امکان‌پذیر باشد.

من در کوهی زندگی می‌کنم که هیچ راه معمولی برای بالا رفتن از آن وجود ندارد (کسی باید کوهنوردی می‌کرد و تله‌پورت را در بالای آن می‌ساخت).

نوشته اصلی توسط: skace
من در کوهی زندگی می‌کنم که هیچ راه معمولی برای بالا رفتن از آن وجود ندارد (کسی باید کوهنوردی می‌کرد و تله‌پورت را در بالای آن می‌ساخت)

ساختن یک تله‌پورت در آنجا هزینه زیادی خواهد داشت. قوانین خودسرانه‌ای که من تعیین کرده‌ام می‌گوید ساختن یک تله‌پورت بسیار گران است و از دسترس بیشتر شهروندان عادی خارج است!

گاهی اوقات به این چیزها فکر می‌کنم، سپس متوجه می‌شوم که این فقط در هولودک من اتفاق می‌افتد.

اگر تله‌پورت اختراع می‌شد، توصیه می‌کنم در میله‌های آهنی سرمایه‌گذاری کنید و به مدت 24 ساعت کلاه ایمنی بپوشید.

موقعیت مکانی املاک هنوز مهم خواهد بود. موقعیت نسبی به نزدیکترین تله‌پورت یک جزء اصلی قیمت خواهد بود. و هنوز هم کسانی هستند که منظره خوب/موقعیت مکانی را ترجیح می‌دهند. یک خانه ساحلی هنوز هم بسیار گران‌تر از یک خانه در داخل کشور خواهد بود. تنها تفاوت این است که می‌توانید در وایومینگ زندگی کنید و در نیویورک (یا هر جای دیگری) کار کنید. هزینه سفر هنوز هم به اندازه بلیط هواپیما خواهد بود (اما این قیمت در نهایت کاهش می‌یابد)، زیرا هر کسی که شروع به نصب این چیزها می‌کند، طبیعتاً می‌خواهد بیشترین سود را از بلیط‌ها ببرد.
اگر به اندازه کافی گران باشد، حمل و نقل عمده مواد همچنان بیشتر با کامیون/کشتی انجام می‌شود (به خصوص تجارت با کشورهای خارجی) تا زمانی که هزینه‌ها کاهش یابد.
خودروسازان و اپراتورهای ریلی ورشکست نمی‌شوند، شما هنوز به این روش‌های حمل و نقل نیاز دارید اگر تنها تله‌پورت‌های شما به اندازه اداره پست رایج باشند. شما هنوز به راهی برای رسیدن از خانه به تله‌پورت نیاز دارید. و با توجه به اینکه تله‌پورت به اندازه بلیط هواپیما گران خواهد بود، استفاده از ماشین برای رفت و آمد ممکن است حتی یک روش ترجیحی سفر باشد. علاوه بر این، شما هنوز به راهی برای رفتن به کمپینگ، حمل کالا و غیره نیاز دارید.
تا زمانی که یک تله‌پورت در هر خانه (یا در هر محله) نصب نشود، هیچ چیز واقعاً تغییر نمی‌کند، به جز اینکه زمان سفر ناگهان برای کسانی که مایل به پرداخت هزینه هستند از بین می‌رود. و سپس سفر بین‌المللی چگونه کار می‌کند؟ مطمئناً به شما اجازه داده نمی‌شود بدون عبور از نوعی ایست بازرسی از یک کشور به کشور دیگر تله‌پورت شوید. بیشتر کشورها در ابتدا حتی یک ایست بازرسی نخواهند داشت اگر فناوری توسط مخترع آن کنترل شود و اگر به اتصال مستقیم کابل نیاز داشته باشد. در نهایت، هر کشوری یک سیستم تله‌پورت متصل به هم خواهد داشت، بنابراین شما باید به مرز تله‌پورت کنید، از ایست بازرسی عبور کنید، به مرز بعدی تله‌پورت کنید و غیره. سفر در اروپا به این ترتیب به اندازه یک پرواز طول می‌کشد به دلیل ایست بازرسی‌های متعدد.

روسیه، ونزوئلا، عربستان سعودی و غیره ضربه سختی می‌خورند.

نوشته اصلی توسط: skace
من در کوهی زندگی می‌کنم که هیچ راه معمولی برای بالا رفتن از آن وجود ندارد (کسی باید کوهنوردی می‌کرد و تله‌پورت را در بالای آن می‌ساخت)

و اگر بتوانید تله‌پورت کنید، چه کسی می‌گوید دیگران نمی‌توانند؟ خیلی زود گردشگران زیادی از کوه شما لذت خواهند برد. تنها راه جلوگیری از آنها قتل است، اما سپس دستگیر خواهید شد.

نوشته اصلی توسط: Eeezee

نوشته اصلی توسط: skace
من در کوهی زندگی می‌کنم که هیچ راه معمولی برای بالا رفتن از آن وجود ندارد (کسی باید کوهنوردی می‌کرد و تله‌پورت را در بالای آن می‌ساخت)

و اگر بتوانید تله‌پورت کنید، چه کسی می‌گوید دیگران نمی‌توانند؟ خیلی زود گردشگران زیادی از کوه شما لذت خواهند برد. تنها راه جلوگیری از آنها قتل است، اما سپس دستگیر خواهید شد.

او باید تمام زمین را بخرد.
من فکر می‌کنم یک تله‌پورت به اندازه بلیط هواپیما معقول‌تر باشد. مثلاً 20-25 دلار برای یک تله‌پورت ملی.

نوشته اصلی توسط: Eeezee
و اگر بتوانید تله‌پورت کنید، چه کسی می‌گوید دیگران نمی‌توانند؟ خیلی زود گردشگران زیادی از کوه شما لذت خواهند برد. تنها راه جلوگیری از آنها قتل است، اما سپس دستگیر خواهید شد.

تله‌پورت در حاشیه ملک من خواهد بود، مانند یک ورودی ماشین، و دروازه خواهد داشت، بنابراین آنها فقط می‌توانند چیزها را رها کنند، از صخره بپرند یا زنگ در را بزنند. و اگر تعداد زیادی از مردم بخواهند به یک صخره تله‌پورت شوند، می‌توانند این کار را انجام دهند.

نوشته اصلی توسط: PingSpike
ساختن یک تله‌پورت در آنجا هزینه زیادی خواهد داشت. قوانین خودسرانه‌ای که من تعیین کرده‌ام می‌گوید ساختن یک تله‌پورت بسیار گران است و از دسترس بیشتر شهروندان عادی خارج است!

چه جرأتی!

قاچاق مواد مخدر به طرز احمقانه‌ای آسان خواهد بود. چند تله‌پورت غیرقانونی بخرید و قاچاق کنید.

من یکی را در کنار صندلی راحتی و دیگری را در حمام قرار می‌دهم.

نوشته اصلی توسط: Beev
قاچاق مواد مخدر به طرز احمقانه‌ای آسان خواهد بود. اما چند تله‌پورت غیرقانونی بخرید و قاچاق کنید.

شما باید یک خط مستقیم اجرا کنید که می‌تواند کمی مشکل‌ساز شود. اما موافقم، قاچاق دیوانه خواهد شد. به طور کلی جرم و جنایت.

صنایع حمل و نقل و کشتیرانی قطعاً این فناوری را برای همیشه دفن خواهند کرد.

من 10 ساعت هر دو هفته یک بار را روی یک هواپیما نمی‌گذرانم.

نوشته اصلی توسط: IcebergSlim
صنایع حمل و نقل و کشتیرانی قطعاً این فناوری را برای همیشه دفن خواهند کرد.

وقتی شروع به فکر کردن در مورد پیامدهای اقتصادی کردم، متوجه شدم که بازیگران تثبیت‌شده زیادی وجود دارند که می‌خواهند دقیقاً همین کار را انجام دهند. اما بیایید فقط بگوییم، به نوعی توپ را انداختند و اکنون دایناسورها هستند.
ماشین‌ها هنوز وجود خواهند داشت، اما بسیاری از شرکت‌ها ورشکست می‌شوند زیرا سبک‌تر و خاص‌تر می‌شوند و تقاضا به صفر می‌رسد.

نوشته اصلی توسط: PingSpike

نوشته اصلی توسط: skace
من در کوهی زندگی می‌کنم که هیچ راه معمولی برای بالا رفتن از آن وجود ندارد (کسی باید کوهنوردی می‌کرد و تله‌پورت را در بالای آن می‌ساخت)

ساختن یک تله‌پورت در آنجا هزینه زیادی خواهد داشت. قوانین خودسرانه‌ای که من تعیین کرده‌ام می‌گوید ساختن یک تله‌پورت بسیار گران است و از دسترس بیشتر شهروندان عادی خارج است!

اما به یاد داشته باشید، اتورها شهروندان معمولی نیستند. آنها قبل از 20 سالگی میلیونر می‌شوند.
فکر نمی‌کنم خودروسازان ورشکست شوند. برخی از مردم باید چند مایل تا اداره پست بروند، به خصوص در مناطق روستایی. اگر مقصد شما از یک مرکز دور باشد، باید به نحوی به آنجا برسید.

ما همه به طرز باورنکردنی چاق خواهیم شد.
اوه صبر کنید...

یک دانشمند نابغه اما عجیب و غریب، در حالی که سعی می‌کند خود را تله‌پورت کند، ژن‌هایش را با ژن‌های یک مگس خانگی مخلوط می‌کند. او به آرامی به یک جهش‌یافته وحشتناک تبدیل می‌شود و ناگهان تمایل به رابطه جنسی با گینا دیویس پیدا می‌کند.

فرض می‌شود کابل‌های زیردریایی وجود داشته باشد که کشورهای مختلف را به هم متصل می‌کنند.
من یک وام تجاری می‌گیرم و 3 پد می‌خرم.
پد 1 در یک منطقه مترو شلوغ خواهد بود، بیایید میدان تایمز را در نظر بگیریم.
پد 2 در کشوری با دولت فاسد خواهد بود. این پد به صورت وارونه نصب می‌شود و شما را مستقیماً روی پد 3 (به سبک پورتال) می‌اندازد.
پد 3 به هیچ چیز متصل نخواهد بود، شما را متلاشی می‌کند و به /dev/null می‌فرستد.
اکنون که زیرساخت را در اختیار دارم، یک دفتر خودکشی باز می‌کنم.
برای یک مشتری به این صورت کار می‌کند: 1) وارد غرفه 2 شوید 2) دستورالعمل‌های روی صفحه لمسی با اصطلاحات حقوقی را دنبال کنید 3) یک قرارداد بیرون می‌آید که شما به دفتر اسناد رسمی و شاهد می‌دهید، خطوط مختلف توسط همه امضا می‌شوند 4) این قرارداد به شرکت اجازه می‌دهد تا تمام دارایی‌های شما را داشته باشد. 5) مشتری روی پد 1 قدم می‌گذارد 6) پوف

این یادآور من را به تونل در آسمان هاین‌لاین می‌اندازد.

نوشته اصلی توسط: PingSpike
بیایید فرض کنیم که برای این کار به اتصال مستقیم کابل هم نیاز است، فقط برای دردسر. ارزان است، اما به اندازه‌ای گران که هر چیزی را با آن هدر ندهید. فرض کنید نصب پد حمل و نقل در هر خانه خیلی گران باشد، اما در هر جایی که اداره پست وجود دارد، یک مرکز مشترک وجود داشته باشد. از این مرکز می‌توان برای انتقال خود از خانه‌ای دورافتاده به مرکز شهر نیویورک یا ارسال کالا از چین به منطقه خودتان استفاده کرد.
چه اتفاقی می‌افتد؟ این یک وسیله رایج در داستان‌های علمی تخیلی است، اما احساس می‌کنم هیچ داستان علمی تخیلی که دیده‌ام واقعاً به تغییرات واقعی که در جهان ایجاد می‌کند، نپرداخته است.
به نظر من از نظر اقتصادی دیوانه‌کننده خواهد بود... حتی نمی‌توانم تمام پیامدهای آن را تصور کنم. موقعیت مکانی املاک دیگر مهم نخواهد بود و باعث سقوط قیمت‌ها در مناطق شهری و افزایش سرسام‌آور قیمت‌ها در مناطق توسعه‌نیافته می‌شود. خودروسازان، سیستم‌های ریلی، حمل و نقل دریایی و هوایی ورشکست خواهند شد. هزینه‌های سفر تعطیلاتی تا حد زیادی یکسان می‌شود. این امر باعث رکودهای بزرگ در برخی مناطق و پیشرفت اقتصادی عظیم در مناطق دیگر خواهد شد.

تله‌پورت به عمارت پلی‌بوی.
یا صندوق بانک.
یا تله‌پورت یک بمب
و غیره

ممکن است مشکلات اقتصادی در کوتاه مدت ایجاد شود، بسته به سرعت پذیرش فناوری، اما در دراز مدت، بهترین کار است. این امر به طور قابل توجهی کارایی کلی را بهبود می‌بخشد - زمان کمتری صرفاً برای جابجایی مواد از یک مکان به مکان دیگر می‌شود. زمان کمتر برای حمل و نقل مواد به معنای زمان بیشتر برای استفاده از آن است.
من مطمئن هستم که برخی از افراد در صنایع حمل و نقل مختلف مایل به کشتن خواهند بود تا از ورود چنین فناوری به بازار جلوگیری کنند.


اگر مردم فقط می‌توانستند به مکان‌های شناخته‌شده تله‌پورت شوند، آنگاه کاوشگران به عنوان قهرمان مورد احترام قرار می‌گرفتند... و سپس به سرعت فراموش می‌شدند. چرا؟ چون این امر مکان‌های جدیدی را برای رفتن به وجود می‌آورد. یک فضانورد تنها که با تحمل سفر طولانی به مریخ می‌رسد، می‌تواند فرود بیاید، یک ساختار نیمه‌دائمی برپا کند و به خانه برگردد. در همان روز، شاهد رونق فوری تله‌پورت به مریخ خواهیم بود.
نقاط عطف مهم مملو از جمعیت می‌شوند. «هی، منظره طلوع خورشید از بالای اورست را امروز دیدی؟» «آره، تو را ندیدم؟ سه ردیف جلوتر از تو بودم.»
حمل‌ونقل سنتی تقریباً به‌طور کامل به حمل کالا - و تفریح - اختصاص می‌یابد. جاده‌های تجاری پر از کامیون‌های بزرگ و فرودگاه‌های باربری خواهیم داشت - اما جاده‌های خلوت نیز پر از رانندگان خودروهای اسپرت و موتورسواران و فرودگاه‌های هوانوردی عمومی پر از هواپیماهای کوچک و نمایش‌های آکروباتیک خواهند بود. مردم هنوز پرواز و رانندگی خواهند کرد، اما بیشتر برای تفریح این کار را انجام می‌دهند. سفرهای جاده‌ای اکنون همه در مورد ارتباط با افرادی است که با آنها سفر می‌کنید.
اخبار به‌صورت زنده پخش نمی‌شود. چرا؟ چون مردم می‌خواهند شخصاً به محل رویداد تله‌پورت شوند و آن را ببینند.
محرمانگی عامل مهمی در برنامه‌ریزی رویدادها خواهد بود. حدس و گمان در مورد گلدن گلوب یا اسکار دیگر فقط در مورد اینکه چه کسی چه چیزی را برنده می‌شود نخواهد بود - بلکه حدس و گمان و دسیسه‌های زیادی برای فهمیدن زمان و مکان رویداد نیز وجود خواهد داشت. اگر می‌خواهید یک مهمانی را اختصاصی نگه دارید، باید آن را مخفی نگه دارید.
پرداخت ورودی دیگر وجود نخواهد داشت. صرفاً ورود به یک مکان نمی‌تواند راه کسب درآمد شما باشد. صندلی‌های رزرو شده برای رویدادهای ورزشی و کنسرت‌ها ممکن است نقطه فروش بزرگ‌تری باشند. دیزنی‌لند باید دوباره برای هر وسیله تفریحی ورودی دریافت کند.
غیبت از مدرسه مشکل بزرگ‌تری از امروز خواهد بود. به حرف من گوش کنید - تنها چیزی که برخی از کودکان را در مدرسه نگه می‌دارد این است که رفتن به جای دیگری به تنهایی برای آنها دشوار است.
جنایت از کنترل خارج خواهد شد. به‌ویژه تجاوز، قتل و سرقت.
تعداد بیشتری از مردم همیشه مسلح خواهند بود. شما هرگز نمی‌دانید چه چیزی یا چه کسی ممکن است در هر زمان ظاهر شود.
موقعیت مکانی شکل جدیدی از صمیمیت خواهد بود. آشکار کردن احساسات‌تان به اندازه آشکار کردن مکان سکونت دائمی‌تان مهم نیست. مردم در مورد اشتراک‌گذاری موقعیت مکانی به همان شیوه‌ای که اکنون در مورد رضایت جنسی صحبت می‌کنند، صحبت خواهند کرد.
بهانه‌ها بسیار متفاوت خواهند بود. «ماشین خراب شد» یا «نتوانستم به موقع برسم» دیگر بهانه‌هایی نیستند. انتظار داشته باشید که مردم بیشتر ادعا کنند بیمار هستند تا از پذیرش یک دعوت خودداری کنند. شما دلیلی مؤدبانه برای نرفتن به خانه عمه میلدرد برای شکرگزاری امسال ندارید.
عملیات جستجو و نجات به‌طور چشمگیری متفاوت خواهد بود. ساختمانی در حال سوختن؟ صد آتش‌نشان را به داخل ساختمان تله‌پورت کنید، هر اتاق را به مدت 30 ثانیه جستجو کنید و همه آنها را به همراه هر کسی که پیدا می‌کنند، بیرون بیاورید. جت در حال سقوط به سمت ساختمان شما؟ همه را فوراً تخلیه کنید، هم در ساختمان و هم در هواپیما. کودکی در جنگل گم شده است؟ هزار داوطلب را به جنگل تله‌پورت کنید تا او را جستجو کنند.
جلوگیری از تله‌پورت شدن به یک حوزه مهم تحقیقات و مطالعه تبدیل خواهد شد.
می‌توانم همین‌طور ادامه دهم و ادامه دهم و ادامه دهم. به‌طور کلی، این امر بسیار شبیه به ظهور در کتاب‌های هری پاتر خواهد بود، با آداب و رسوم و قراردادها و آداب‌رفتاری که استفاده از آن را کنترل می‌کنند، همراه با دستکاری‌های فراوان.


تاریخچه و بحث‌های پیرامون استانداردهای کوک، به‌ویژه تفاوت بین A4= 440 هرتز و A4= 432 هرتز، موضوعی است که همچنان نوازندگان و علاقه‌مندان به موسیقی را به خود جذب می‌کند.
A4= 440 هرتز از قرن بیستم به عنوان استاندارد کوک برای ارکسترها مورد استفاده قرار گرفته و توسط چهره‌های برجسته در صنعت موسیقی و جامعه علمی پذیرفته شده است.
با این حال، کسانی هستند که با استدلال‌های ذهنی، از کوک پایین‌تر A4= 432 هرتز دفاع می‌کنند.
این بحث مداوم، تفاوت‌های ادراکی بین این دو کوک را روشن می‌کند.
تبدیل و کوک کردن سازها به 432 هرتز، چه به صورت دیجیتالی و چه به صورت سنتی، امکان‌پذیر است، اگرچه قابلیت اطمینان ابزارهای تبدیل آنلاین ممکن است متفاوت باشد.
تاثیر و درک 432 هرتز در موسیقی، زمینه‌ای برای بررسی است، با هنرمندان برجسته‌ای که این کوک را در آثار خود گنجانده‌اند.
در حالی که استانداردسازی کوک، سازگاری و همکاری بین نوازندگان را ارائه می‌دهد، بحث در مورد استانداردهای کوک مختلف، درک ما از تکامل موسیقی را غنی می‌کند.

نکات کلیدی

A4= 440 هرتز در قرن بیستم به استاندارد کوک برای ارکسترها تبدیل شد.
تصمیم به استانداردسازی A4= 440 هرتز توسط موسیقیدانان و فیزیکدانان برجسته در سراسر جهان گرفته شد.
تا اواسط قرن نوزدهم، کشورهای مختلف استانداردهای کوک خاص خود را داشتند، با فرانسه که A4= 435 هرتز را به عنوان استاندارد در سال 1859 تعیین کرد و ایتالیا در سال 1885 از 440 هرتز استفاده کرد.
سازمان بین‌المللی استانداردسازی در دهه 1950، A4= 440 هرتز را به رسمیت شناخت که منجر به تولید و تجارت آسان‌تر سازها شد.

استانداردسازی A4 = 440 هرتز
در قرن بیستم، موسیقیدانان و فیزیکدانان برجسته در سراسر جهان بر سر A4 = 440 هرتز به عنوان استاندارد کوک برای ارکسترها به توافق رسیدند. این تصمیم تأثیر بسزایی بر تکامل موسیقی داشت.
استانداردسازی A4 در 440 هرتز، سازگاری و همکاری بیشتر بین نوازندگان را فراهم کرد، زیرا یک نقطه مرجع مشترک برای کوک کردن سازها ارائه می‌داد. همچنین تولید و تجارت سازها را تسهیل می‌کرد، زیرا می‌توان آن‌ها را مطابق با فرکانس استاندارد ساخت.
نمی‌توان تأثیر این استانداردسازی بر تکامل موسیقی را دست کم گرفت، زیرا این امر نحوه رویکرد آهنگسازان و اجراکنندگان به کار خود را شکل داد. این امر پایه‌ای برای آهنگسازی‌های موسیقی فراهم کرد و امکان توسعه هارمونی‌ها و ملودی‌هایی را فراهم کرد که بر اساس یک سیستم کوک ثابت و جهان‌شمول بودند.
به طور کلی، A4 = 440 هرتز نقش مهمی در استانداردسازی و پیشرفت موسیقی ایفا کرد.

کوک پیثاغورسی و محدودیت‌های آن
پیتوگوراس یک سیستم کوک بر اساس هارمونی‌های پنجم کامل ایجاد کرد، اما این سیستم محدودیت‌هایی داشت و نمی‌توانست تمام فواصل را به دست آورد.
در حالی که کوک پیثاغورسی در ایجاد فواصل هماهنگ مؤثر بود، اما در مورد فواصل موسیقی خاصی ناکام ماند. این به این دلیل بود که کوک پیثاغورسی به شدت به نسبت پنجم کامل 3:2 متکی بود که فواصل خالص و سازگار ایجاد می‌کرد.
با این حال، با تکامل موسیقی، آهنگسازان شروع به گنجاندن فواصل پیچیده‌تر و ناهماهنگ، مانند سوم بزرگ و هفتم کوچک کردند. این فواصل نمی‌توانستند به طور دقیق در سیستم پیثاغورسی نشان داده شوند.
در نتیجه، سیستم‌های کوک جایگزین، مانند کوک دقیق و مزاج مساوی، برای رفع این محدودیت‌ها و ارائه رویکردی متنوع‌تر و سازگارتر به کوک توسعه یافتند. این سیستم‌های جایگزین به نوازندگان اجازه دادند تا طیف وسیع‌تری از فواصل و امکانات هارمونیک را به دست آورند و راه را برای چشم‌انداز موسیقی متنوعی که امروزه داریم، هموار کنند.

انتقال به کوک 440 هرتز در قرن بیستم
انتقال از استانداردهای کوک مختلف به A4 = 440 هرتز در قرن بیستم، یک تغییر قابل توجه در صنعت موسیقی بود. این فرآیند انتقال شامل پذیرش جهانی استاندارد کوک جدید و تأثیرگذاری بر نوازندگان و شنوندگان در سراسر جهان بود.
تغییر به سمت A4 = 440 هرتز یک اتفاق ناگهانی نبود، بلکه یک فرآیند تدریجی بود که طی چند دهه اتفاق افتاد. این با این واقعیت آغاز شد که کشورهای مختلف استانداردهای کوک خاص خود را داشتند، مانند فرانسه که A4 = 435 هرتز را در سال 1859 تعیین کرد و ایتالیا در سال 1885 از 440 هرتز استفاده کرد. در نهایت، ایالات متحده در سال 1917 از آن پیروی کرد و سازمان بین‌المللی استانداردسازی در دهه 1950، A4 = 440 هرتز را به رسمیت شناخت.
این پذیرش جهانی استاندارد 440 هرتز، تولید و تجارت آسان‌تر سازها را فراهم کرد و همچنین یک مرجع گام ثابت برای نوازندگان در سراسر جهان ارائه داد.

استدلال‌های موافق و مخالف 432 هرتز
برخی از موسیقیدانان استدلال می‌کنند که ترجیح شخصی نقش مهمی در انتخاب بین کوک 432 هرتز و 440 هرتز ایفا می‌کند. هیچ پاسخ واحدی برای اینکه چرا برخی افراد 432 هرتز را به 440 هرتز ترجیح می‌دهند وجود ندارد، زیرا این یک ترجیح ذهنی است، درست مانند ترجیح شعر به داستان.
در حالی که ترجیح شخصی مهم است، اعتبار ادعاهای مربوط به فواید 432 هرتز موضوع بحث است. با وجود ادعاهایی مبنی بر اینکه 432 هرتز دارای خواص درمانی است و از طبیعت مشتق شده است، هیچ مدرک علمی برای حمایت از این ادعاها وجود ندارد. مطالعات شبه‌علمی، مانند عددشناسی، اغلب برای توجیه این باورها استفاده می‌شوند.
از طرف دیگر، حامیان کوک 440 هرتز، یکنواختی را در اولویت قرار می‌دهند. در نهایت، انتخاب بین 432 هرتز و 440 هرتز به ترجیح شخصی بستگی دارد، زیرا در حال حاضر هیچ مدرک علمی برای تأیید ادعاهای مربوط به فواید 432 هرتز وجود ندارد.

کاوش در مقایسه 432 هرتز و 440 هرتز
مقایسه تفاوت‌های ادراکی بین کوک 432 هرتز و 440 هرتز می‌تواند با گوش دادن به اجرای پشت سر هم یک قطعه موسیقی یکسان انجام شود.
هنگام بررسی اثرات 432 هرتز بر شنونده، می‌توان مشاهدات متعددی انجام داد:

گام پایین‌تر 432 هرتز، حس آرامش و ملایمت بیشتری به موسیقی می‌دهد و حس آرامش و سکون ایجاد می‌کند.
تغییر جزئی در فرکانس بین 432 هرتز و 440 هرتز می‌تواند منجر به پاسخ عاطفی متفاوتی از سوی شنونده شود، با برخی ادعا می‌کنند که 432 هرتز هماهنگ‌تر است و در سطح عمیق‌تری با آن‌ها طنین‌انداز می‌شود.
پیامدهای فرهنگی استانداردهای کوک را نیز می‌توان تجزیه و تحلیل کرد، زیرا فرهنگ‌ها و دوره‌های تاریخی مختلف کوک‌های مختلفی را بر اساس سنت‌ها و ترجیحات موسیقی خود ترجیح داده‌اند.

به طور کلی، مقایسه این دو کوک، درک عمیق‌تری از چگونگی تأثیر فرکانس‌های مختلف بر درک و ارتباط عاطفی شنونده با موسیقی فراهم می‌کند و همچنین بر اهمیت فرهنگی استانداردهای کوک می‌افشاید.

تبدیل و کوک به 432 هرتز
تبدیل موسیقی به 432 هرتز را می‌توان به صورت دیجیتالی با استفاده از نرم‌افزار ویرایش صدا انجام داد. روش‌های مختلفی برای تبدیل فرکانس یک آهنگ از 440 هرتز استاندارد به 432 هرتز جایگزین وجود دارد.
یک گزینه محبوب استفاده از نرم‌افزار ویرایش صدای رایگان مانند Audacity است که به کاربران امکان می‌دهد صدا را تغییر داده و فرکانس را تنظیم کنند. با این حال، توجه به این نکته مهم است که قابلیت اطمینان ابزارهای تبدیل ممکن است متفاوت باشد. در حالی که برخی از وب‌سایت‌ها ادعا می‌کنند که خدمات تبدیل قابل اعتمادی ارائه می‌دهند، ممکن است نگرانی‌هایی در مورد امنیت و دقت این ابزارها وجود داشته باشد.
توصیه می‌شود از نرم‌افزار معتبر و خوش‌نام استفاده کنید یا با متخصصانی که در ویرایش صدا تخصص دارند مشورت کنید تا بهترین نتیجه را هنگام تبدیل موسیقی به 432 هرتز به دست آورید.

تأثیر و درک 432 هرتز
تأثیر و درک 432 هرتز بر شنوندگان و سازندگان موسیقی بسته به آشنایی و ترجیحات شخصی آن‌ها متفاوت است.
برخی از افراد به اثرات فیزیولوژیکی 432 هرتز اعتقاد دارند و ادعا می‌کنند که این فرکانس اثر آرامش‌بخش و تسکین‌دهنده‌ای بر بدن دارد. آن‌ها استدلال می‌کنند که این فرکانس با ارتعاشات طبیعی جهان طنین‌انداز می‌شود و می‌تواند بهبودی را تقویت کند. با این حال، این باورها و خواص درمانی 432 هرتز فاقد پشتوانه علمی هستند و شبه‌علم محسوب می‌شوند.
با وجود این، برخی از شنوندگان با این ایده احساس راحتی می‌کنند و بر اساس باورهای شخصی خود به موسیقی 432 هرتز جذب می‌شوند. دیگران ممکن است تفاوت چندانی متوجه نشوند یا کوک استاندارد 440 هرتز را ترجیح دهند.
در نهایت، تأثیر و درک 432 هرتز ذهنی است و تحت تأثیر دیدگاه‌ها و تجربیات فردی قرار دارد.

هنرمندان برجسته و 432 هرتز در موسیقی
هنرمندان برجسته‌ای مانند جیمی هندریکس، چایلدیش گامبینو، مگادث، کلدپلی و متالیکا از کوک A4 = 432 هرتز در آثار موسیقی خود استفاده کرده‌اند.
در حالی که هیچ مدرک علمی برای حمایت از ادعاهای خواص درمانی یا منشأ طبیعی 432 هرتز وجود ندارد، این هنرمندان این کوک جایگزین را به دلایل مختلف پذیرفته‌اند.
برخی از موسیقیدانان استدلال می‌کنند که فرکانس پایین‌تر 432 هرتز، صدای منحصر به فردی ایجاد می‌کند و می‌تواند خلاقیت را برانگیزد. دیگران به سادگی لحن و طنین 432 هرتز را نسبت به کوک استاندارد 440 هرتز ترجیح می‌دهند.
علیرغم عدم اجماع علمی، استفاده از 432 هرتز توسط این هنرمندان برجسته به بحث مداوم در مورد استانداردهای کوک مختلف کمک کرده و عمق و تنوعی به چشم‌انداز موسیقی بخشیده است.

درک اهمیت استانداردهای کوک
نوازندگان و شنوندگان می‌توانند با درک تأثیر و درک استانداردهای کوک مختلف در دنیای موسیقی، قدردانی عمیق‌تری داشته باشند. درک زمینه فرهنگی و تاریخی استانداردهای کوک برای درک اهمیت آن‌ها بسیار مهم است. تأثیر ترجیح شخصی بر انتخاب کوک، پیچیدگی بیشتری به این موضوع می‌افزاید.
در طول تاریخ، کشورهای و موسیقیدانان مختلف استانداردهای کوک خاص خود را داشتند که منجر به عدم یکنواختی می‌شد.
استانداردسازی کوک، مانند A4 = 440 هرتز، تولید و تجارت آسان‌تر سازها را فراهم کرد.
بحث بین کوک 432 هرتز و 440 هرتز همچنان ادامه دارد، با استدلال‌هایی برای و علیه هر کدام.

پرسش‌های متداول

استانداردهای فرکانس مختلف در آلمان در قرن هفدهم چه بود؟
در قرن هفدهم در آلمان، استانداردهای فرکانس مختلفی برای کوک وجود داشت. بحث تاریخی در مورد استانداردهای کوک نشان می‌دهد که آلمان قبل از انتقال به کوک 440 هرتز در قرن بیستم، استانداردهای متمایز خود را داشت.

ظهور حزب نازی چه تأثیری بر استانداردسازی A4= 440 هرتز داشت؟
ظهور حزب نازی تأثیر مستقیمی بر استانداردسازی A4=440 هرتز نداشت. زمینه تاریخی A4=440 هرتز شامل توافق موسیقیدانان و فیزیکدانان برجسته در سراسر جهان در قرن بیستم است.

استانداردهای کوک در کشورهای مختلف قبل از اواسط قرن نوزدهم چه بود؟
قبل از اواسط قرن نوزدهم، کشورهای مختلف استانداردهای کوک خاص خود را داشتند. شیوه‌های کوک به طور گسترده‌ای متفاوت بود، با فرانسه که A4= 435 هرتز را به عنوان استاندارد در سال 1859 تعیین کرد و ایتالیا در سال 1885 از 440 هرتز استفاده کرد.

آیا مطالعات علمی وجود دارد که از ادعاهای خواص درمانی 432 هرتز پشتیبانی کند؟
شواهد علمی در مورد خواص درمانی 432 هرتز وجود ندارد. از بین بردن افسانه‌ها برای جدا کردن شبه‌علم از واقعیت ضروری است. برای ارائه درک روشنی از موضوع، به تجزیه و تحلیل دقیق تحقیقات موجود نیاز است.

چگونه می‌توان یک ضبط را که با کوک 432 هرتز تنظیم شده است، شناسایی کرد؟
شناسایی ضبط‌هایی که با کوک 432 هرتز تنظیم شده‌اند، بدون زمینه دشوار است. مطالعات علمی از ادعاهای خواص درمانی پشتیبانی نمی‌کنند. هنرمندانی مانند جیمی هندریکس و کلدپلی از A4 = 432 هرتز در آثار خود استفاده کرده‌اند.


بحث طول الأمد بين الموسيقيين ومهندسي الصوت والفيزيائيين الصوتيين وعلماء الزيف: أي معيار ضبط هو "الصحيح"؟ A4= 440 هرتز أم A4= 432 هرتز؟ يبدو أن الجدل قد انتهى إلى حد كبير - فقد كان 440 هرتز هو معيار الضبط الشائع في معظم أنحاء العالم لعدة عقود. ومع ذلك، لا يزال هناك مجموعة من المعارضين وعشاق الصوت والمؤمنين الحقيقيين الذين يفضلون 432 هرتز، أو على الأقل يريدون رؤية هذا المعيار البديل للضبط أكثر قبولًا من قبل الآذان الحديثة.

في هذه المدونة، سنناقش الصعود التاريخي لـ 440 هرتز كدرجة صوتية للحفلات الموسيقية اليوم، والاختلافات الحقيقية والمتصورة بين 440 و 432 هرتز، ولماذا يفضل بعض الأشخاص معيار ضبط واحد على الآخر.

كيف أصبح A4 = 440 هرتز هو المعيار: تاريخ موجز
تظهر المعايير لأسباب اعتباطية وقائمة على الأدلة على حد سواء - بغض النظر عن هذه الأسباب، يصبح شيء ما في النهاية ممارسة قياسية لأن عددًا كافيًا من الأشخاص (خاصة أولئك الذين يتمتعون بالسلطة والمكانة) يتفقون عليه. إن الضبط القياسي لـ A4= 440 هرتز ليس استثناءً لهذه القاعدة.

النسخة المختصرة من التاريخ هي كما يلي: في القرن العشرين، اجتمع مجموعة من الموسيقيين والفيزيائيين المؤثرين في جميع أنحاء العالم واتفقوا على تحديد A4= 440 هرتز كمعيار ضبط للأوركسترا في المستقبل. بالطبع، التاريخ الكامل لهذا التوحيد القياسي أكثر قوة بكثير، ويبدأ منذ زمن طويل جدًا.

سنبقي الأمر موجزًا من خلال التطرق إلى اللاعبين والأحداث الرئيسيين التي بنت هذا التاريخ الغني.

الضبط التوافقي لـ فيثاغورس
كان فيثاغورس، الفيلسوف والرياضي القديم المشهور بنظريته المتعلقة بالزوايا القائمة، لديه أيضًا اهتمام عميق بالموسيقى. على الرغم من عدم وضوح من هو المسؤول بالضبط عما أصبح يُعرف بالضبط التوافقي لـ فيثاغورس، يُعتقد أن فيثاغورس طور نظام الضبط باستخدام نسبة 3:2 كأساس للتوافقيات الخماسية المثالية (ولهذا السبب سُمي على اسمه).

تُعلم نسبة الفاصل الزمني 3:2 الموجودة في الضبط التوافقي لـ فيثاغورس أيضًا مفهومًا متميزًا ولكنه مشابه يُعرف باسم مزاج فيثاغورس، وهو نظام مكون من 12 نغمة يعتمد على مجموعة من الخماسيّات المثالية.

في هذا النظام، عندما يتم ضبط D على 288 هرتز، يجب أن تصل النغمة A (الخامسة المثالية لـ D) إلى 432 هرتز لأنها 3/2 (أو 1.5) ضعف تردد D (288 هرتز × 1.5 = 432 هرتز). هنا يكمن حجة رياضية مبكرة لصالح A4= 432 هرتز.

بالطبع، تطورت الموسيقى بشكل كبير منذ القرن السادس قبل الميلاد. لم يحسب الضبط التوافقي لـ فيثاغورس سوى أربعة فواصل توافقية (أوكتافات وخماسيّات وأرباعيات ونغمات موحدة). الموسيقى الحديثة مليئة بالعديد من التوافقيات غير المثالية، مثل الثالوثات الكبيرة/الصغيرة، والسادسيات الصغيرة/الكبيرة، والثواني الصغيرة، والسابعات الصغيرة - الفواصل التي لا يمكن تحقيقها بقيود الضبط التوافقي لـ فيثاغورس وحده.

ملاحظة جانبية حول هرتز
قبل أن نتقدم، يجدر الإشارة إلى أن "هرتز" (دورة في الثانية) كمقياس للتردد والنغمة لم يكن في أذهان أحد في ذلك الوقت - بالتأكيد ليس في اليونان القديمة، ولكن في الواقع ليس حتى أواخر القرن السادس عشر عندما بدأت الثواني في استخدامها كوحدة للوقت. لم يكن الأمر حتى عام 1834 أن اختراع عجلة سافارت وجهاز التونومتر جعل قياس الدورات في الثانية محور التركيز. وسيستغرق الأمر قرابة قرن آخر (1930) لظهور مصطلح "هرتز"، الذي سُمي على اسم هاينريش هرتز (لدى منتج ومقدم برامج يوتيوب الشهير ريك بياتو نظرة عامة موجزة وحلوة على هذا التاريخ هنا).

بمعنى آخر، لم يكن الموسيقيون والعلماء ليفكروا في الجدل حول 432 مقابل 440 هرتز بنفس الطريقة التي نفكر بها اليوم. بدلاً من ذلك، ركزوا على النسب والفواصل الزمنية، واستخدموا أدوات مثل الشوكات الصوتية كمرجع للنغمة.

ماذا كان يحدث في ألمانيا
يمكن تتبع بعض الخطاب الدائر حول 432 هرتز مقابل 440 هرتز إلى ألمانيا بدءًا من القرن السابع عشر، قبل وقت هاينريش هرتز. كانت الأمور مختلفة جدًا في ذلك الوقت لدرجة أن بعض الأرغنات كانت مضبوطة على شيء مثل A = 567 هرتز، وهو ما يبدو بعيدًا جدًا (567 هرتز ستنتج D مسطحًا وفقًا للمعايير الحالية). جرب موزارت، من ناحية أخرى، معايير تردد مختلفة، مثل 421 و 422 هرتز، بناءً على شوكة صوتية يُعتقد أنها كانت له (يعتقد البعض أنه فضل 432 هرتز ولكن يبدو أن هذا سوء فهم).

في النهاية، انتقلت ألمانيا إلى ضبط 440 هرتز مع بقية أوروبا والولايات المتحدة تقريبًا في الحرب العالمية الثانية، والتي سنناقشها لاحقًا. لسوء الحظ، سيؤدي صعود الحزب النازي في الثلاثينيات إلى قيام البعض بمقارنة التوحيد القياسي لـ 440 هرتز بهوس الحزب بالنظام والنقاء - في الحقيقة، هذه الأمور غير ذات صلة.

أوروبا والمعيار الفرنسي
قامت بلدان مختلفة بتعيين معايير الضبط الخاصة بها حتى حوالي منتصف القرن التاسع عشر، ولم تكن العديد من هذه المعايير مُرمزة بشكل صارم.

لم يكن الأمر حتى عام 1859 أن قررت فرنسا أن A4 = 435 هرتز هو قانون الأرض، وهو نفس الشيء بالنسبة لإيطاليا حتى عام 1885 عندما قرروا رفعه إلى 440 هرتز (قامت بعض المناطق بتعيين A4 على ارتفاع 450 هرتز كمعيار لها).

بعد بضعة عقود، في عام 1917، انضمت الولايات المتحدة إلى الإيطاليين.

ثم، في الخمسينيات من القرن الماضي، اعترفت المنظمة الدولية للتوحيد القياسي رسميًا بـ A4 = 440 كـ "درجة صوتية للحفلات الموسيقية" بعد أن أوصت بها لأول مرة في عام 1939، والتزم العالم بها إلى حد كبير منذ ذلك الحين.

التوحيد القياسي والعولمة

بطريقة ما، عكست هذه النزاعات الدولية حول الضبط الصراعات والحلول العالمية التي تحدث في نفس الوقت. إن عالمًا أكثر توحيدًا وانفتاحًا يعني إحساسًا أكثر توحيدًا بالصوت. كما أن هذا التوحيد القياسي له معنى عملي واقتصادي.

مع وجود مواصفات في مكانها، يمكن تصنيع الأدوات وبيعها بسهولة أكبر حول العالم. حتى إذا كانت الأساليب الموسيقية مختلفة في الشرق والغرب، فسيتم ضبط البيانو الذي تم شراؤه أو بيعه في أي من الموقعين على A = 440 هرتز (بشكل عام).

ومع ذلك، سيرى بعض الناس هذا التوحيد القياسي على أنه فرض قسري وخنق لطبيعة الموسيقى - وفي بعض الحالات، حتى نظرية مؤامرة كبرى مصممة للسيطرة على القلوب والعقول. في حين أن هذه المخططات لا تدعمها أي أدلة حقيقية، إلا أن الناس يواصلون الجدال لصالح 432 هرتز على 440 هرتز لأسباب مختلفة.

432 مقابل 440: الجدل العظيم

قد تحدث الاتفاقيات المقبولة عالميًا مثل A4 = 440 هرتز فرقًا كبيرًا في الثقافة الشعبية والتصنيع والتجارة، لكن الفن لا يجب أن يستسلم لهذه المعايير. على هذا النحو، يظل 432 هرتز خيار ضبط قابلاً للتطبيق وتفضيلًا شخصيًا للبعض، حتى لو كان حصانًا أسودًا بتبريرات هشة.

دعنا نتعمق في الجدل العظيم الذي يدور حول 440 هرتز و 432 هرتز.

ما هو 432 هرتز على أي حال؟
إذا كنت قد استخدمت يومًا ما مُضبطًا لمعايرة آلة موسيقية، فقد تكون لاحظت رقمًا عشوائيًا في مكان ما على الشاشة: "440"، يليه غالبًا الحرفان "هرتز" (اختصار لـ "هرتز"). ما لم يكن لديك خلفية في الفيزياء الصوتية أو نظرية الموسيقى، يبدو 440 هرتز هراءً. ومع ذلك، فهو مجرد طريقة أخرى لوصف النغمة A؛ A4 على وجه الخصوص (التي تحدث فوق C الوسطى).

كل صوت نسمعه هو ببساطة اهتزاز يحدث من خلال وسيط (أي غاز أو سائل أو مادة صلبة) ويستقبله أذنانا، ثم يعالجه دماغنا. يُقال أن الصوت الذي يهتز بمعدل 440 دورة في الثانية يهتز بمعدل 440 هرتز. هذا ما يبدو كـ A4 وفقًا للمعايير الحديثة.

بالطبع، سيشبه الصوت الذي يهتز بمعدل 432 هرتز أيضًا A4، ولكن بدرجة أقل قليلاً مما اعتدت عليه. إذا انخفضت إلى حوالي 415 هرتز، فستكون في منطقة G sharp أو A flat. بمعنى آخر، النغمات ذات النغمة المنخفضة لها تردد أقل (تقاس بالهرتز)، بينما النغمات الأعلى لها تردد أعلى.

ببساطة، 432 هرتز هي درجة صوتية محددة يمكننا تصنيفها كإصدار واحد من النغمة A4. غالبًا ما يستخدم مصطلح "432 هرتز" كاختصار لمعيار الضبط القائم على A4 = 432 هرتز بدلاً من A4 = 440 هرتز (المعروف أيضًا باسم "درجة صوتية للحفلات الموسيقية" اليوم). من خلال ضبط A4 على 432 هرتز بدلاً من 440 هرتز، يجب تحويل كل نغمة أخرى إلى الأسفل وفقًا لذلك للضبط السليم، لذلك تنخفض B4 من 493.88 هرتز إلى 484.90 هرتز، وينخفض C5 من 523.25 هرتز إلى 513.74 هرتز، وهكذا.

لماذا يفضل بعض الناس 432 هرتز على 440 هرتز كمعيار ضبط؟
إذا كان 440 هرتز هو المعيار لأكثر من نصف قرن، فلماذا يقسم بعض الناس على 432 هرتز (بما في ذلك فيردي، على ما يبدو)؟

كما قد تتخيل، لا توجد إجابة واحدة لهذا السؤال. إنه مثل سؤال لماذا يفضل بعض الناس الشعر على الخيال أو لماذا يمكن لشخصين أن ينظروا إلى لوحة ويخرجوا بتفسيرات مختلفة تمامًا؛ إنه أمر شخصي.

ومع ذلك، هذا لا يعني أن الناس ليس لديهم أسبابهم للتشبث بـ 432 هرتز. كما ذكرنا سابقًا، فضل الموسيقيون عبر الزمن ضبط آلاتهم بطرق مختلفة لأسباب بديهية وعملية ورياضية وحتى روحية. ما إذا كانت هذه الأسباب تحمل أي وزن متروك للنقاش، لكنها لا تزال تستحق الاستكشاف.

هل أي من معايير الضبط متفوق؟
في النهاية، يهتم الملحنون والمنتجون بما يبدو أفضل. إذن، هل ينتج A4 = 432 هرتز صوتًا أفضل حقًا من A= 440 هرتز؟ مرة أخرى، هذا مسألة تفضيل شخصي، على الرغم من أن الأذن غير المدربة قد لا تلاحظ فرقًا كبيرًا.

تؤثر تجاربنا على ما نحبه وما لا نحبه. وإذا كنا معتادين على شيء ما، فمن المرجح أن يكون لدينا تقارب طبيعي معه افتراضيًا. لذلك، إذا كنت تستمع إلى موسيقى A4 = 440 هرتز طوال حياتك (وهو ما يصف معظمنا في هذه المرحلة)، فمن المحتمل أن يكون هذا المعيار أكثر جاذبية لك من أي بديل. ومع ذلك، قد يكون لديك ببساطة صدى أكبر مع موسيقى 432 هرتز لأسباب فسيولوجية.

كيف يبدو 432 هرتز في الممارسة العملية؟
قد يكون من الصعب التمييز بين 440 و 432 هرتز دون سماع بعض الأمثلة مباشرة. لحسن الحظ، أصبح مقارنة الاثنين وتجربتهما بنفسك أسهل من أي وقت مضى بمساعدة الموارد عبر الإنترنت ومحطات العمل الصوتية الرقمية (DAW).

في هذا الفيديو من Paul Davids، يمكنك سماع عرضًا لـ "Ode to Joy" جنبًا إلى جنب، أولاً يتم تشغيله بالضبط القياسي (440 هرتز) ثم في 432 هرتز (يفعل الشيء نفسه لعدد قليل من الأغاني الأخرى أيضًا).

قد يكون سماع نفس المقطوعة التي يتم تشغيلها جنبًا إلى جنب بنغمتين مختلفتين مزعجًا بعض الشيء في البداية. قد يبدو النغمة المسطحة لـ 432 هرتز غير سارة في البداية، ولكن بمجرد أن تتكيف أذنك، تبدو الأغنية ببساطة كما تتوقعها.

وبالمثل، إذا عدت بعد ذلك إلى إصدار 440 هرتز، فقد يبدو الحدة غير سارة لفترة قصيرة قبل أن تستقر مرة أخرى. يوضح هذا التباين بوضوح الفرق بين هذين المعيارين للضبط، ويشير أيضًا إلى شيء ما حول الطريقة التي ندرك بها المعلومات.

يحتوي Ryan Booher أيضًا على فيديو ممتع ومثير للاهتمام يختبر قدرة الجمهور على استنتاج الفرق بين A4 = 440 هرتز و A4 = 432 هرتز.

بعد تشغيل بعض اختبارات A/B للريفات المختلفة، يكشف عن الإصدار الذي تم تشغيله في أي نوع من الضبط. ما لم يكن لديك أذن رائعة، فمن المحتمل أن تخطئ في واحدة على الأقل (إرهاق المثال، أي شخص؟). الخدعة، بالطبع، هي أن الإصدار المسطح من أي مثال معين مضبوط على 432 هرتز بينما الإصدار الأكثر حدة مضبوط على 440 هرتز.

إذن، هل تثبت الأمثلة أعلاه أنه لا يوجد فرق كبير بين هذين المعيارين للضبط؟ هل يشير إلى أن الأمر برمته تعسفي؟ ليس بالضبط.

بعد سماع هذه العينات المتتالية المختلفة، يمكن لمعظم الناس تحديد الاختلافات بناءً على الطريقة التي يتم بها ضبطها. ومع ذلك، بمجرد تعيين معيار، فإن معظمنا لن يلاحظ أي فرق حقيقي بشكل جوهري، ناهيك عن قبول أحدهما على الآخر. يكشف السياق والتباين عن الاختلافات الدقيقة ولكن الحقيقية بينهما.

هل هناك أي فوائد لاستخدام A4 = 432 هرتز؟
كما سنناقش أدناه، يشعر بعض الناس بأن مجرد الاستماع إلى الموسيقى المضبوطة على A4 = 432 هرتز له فوائد ملموسة وميتافيزيقية معينة. في حين أن هيئة المحلفين لا تزال خارج نطاق العديد من هذه التأكيدات، إلا أن هناك بعض المزايا الحقيقية لتجربة عمليات الضبط المختلفة، مثل 432 هرتز.

للبدء، ينتج تشغيل أو تسجيل الموسيقى بتردد قياسي مختلف عن A4= 440 هرتز صوتًا فريدًا. حتى إذا كان الفرق غير ملحوظ للمستمع العادي، فقد تحمل أغنيتك نكهة نادرة بالهروب من الحزمة بهذه الطريقة (من المؤكد أنك ستربك أي شخص يحاول تغطية أغنيتك دون معرفة مسبقة بالفرق في الضبط أيضًا).

بالإضافة إلى ذلك، يمكن أن يساعدك استكشاف معايير الضبط المختلفة في اكتشاف أشياء جديدة حول النغمة وإثارة نبضاتك الإبداعية. قد تتغلب حتى على حالة من جمود الكاتب من خلال إعادة ضبط آلات مختلفة أو العبث بترددات مختلفة للتغيير.

أخيرًا، إذا كنت تعتقد حقًا أن صدى 432 هرتز يحفز إحساسًا جسديًا وعاطفيًا إيجابيًا (بغض النظر عما تقوله البيانات)، فقد يؤدي الاستماع إلى الموسيقى وإنشاؤها بهذا المعيار إلى راحتك (بشكل أساسي تأثير الدواء الوهمي).

432 هرتز أو 440 هرتز: اختلاف في الآراء

قد تجعل الاتفاقيات المقبولة عالميًا مثل A4 = 440 هرتز فرقًا كبيرًا في الثقافة الشعبية والتصنيع والتجارة، لكن الفن لا يجب أن يستسلم لهذه المعايير. على هذا النحو، يظل 432 هرتز خيار ضبط قابلاً للتطبيق وتفضيلًا شخصيًا للبعض، حتى لو كان حصانًا أسودًا بتبريرات هشة.

دعنا نفحص ونفكك أربعة حجج شائعة توجد في هذا النقاش بين 432 و 440 هرتز.

1: هل هناك شيء طبيعي أو رياضي صحيح حول 432 هرتز؟

ينبع النداء إلى الطبيعة بشكل أساسي من ظاهرة قابلة للقياس تُعرف باسم رنين شومان، وهي موجات كهرومغناطيسية مستحثة بالعواصف التي تساوي أو مضاعفة محيط الأرض للرنين. عند حساب التردد الأساسي لهذه الموجات، فإنك تنتهي بـ 7.83 هرتز تقريبًا (يُطلق عليه غالبًا "نبضات قلب الأرض"). يعتقد بعض الناس بعد ذلك بتقريب هذا التردد إلى 8 هرتز من أجل الراحة، مشيرين إلى أن 432 قابلة للقسمة على 8.

بمعنى آخر، يُعتقد أن 432 هرتز "متناغمة" مع الأرض، وبالتالي فهي أكثر رفعًا للروح. بالطبع، فإن الرقم 8 يقسم أيضًا 440، لذلك هذا ادعاء مشكوك فيه وتلاعبي. لذلك، إما أن يكون كل من 432 و 440 هرتز "متناغمين مع العالم"، أو أن النقطة غير ذات صلة.

لا تنتهي هذه الأفكار الطبيعية والرقمية هنا، ومع ذلك. يعتقد بعض المؤمنين الحقيقيين بتفوق 432 هرتز أن 432 هرتز يرتبط بقطر القمر والشمس والأجسام السماوية الأخرى. يستخدم آخرون مفاهيم رياضية مختلفة للدفاع عن تفوق 432 هرتز، مثل مجموع الأعداد الأولية وما إلى ذلك.

في حين أنه من الممتع العثور على هذه الروابط وحساب الأرقام، إلا أنها تبدو في الغالب مصادفة وتحيزًا للتأكيد. ومع ذلك، من يدري ما الذي ستكشفه الأبحاث المستقبلية حول درجة الصوت والعلاقة بين النغمات والظواهر الأخرى؟ من الأفضل أن تترك الباب مفتوحًا مع البقاء متشككًا دائمًا.

2: هل لدى 432 هرتز خصائص علاجية جسدية أو روحية؟

تتعلق الحجة لصالح قدرة ضبط 432 هرتز على تحسين نوعية حياة المرء إلى حد ما بالحجج السابقة المتعلقة بالطبيعة والرقمية. ومع ذلك، تشير العديد من الدراسات العلمية ربما إلى أن هذا المعيار الأقل للضبط يحتوي بالفعل على خصائص صحية.

تأتي الدراسات الأربعة التي تشير إلى هذه الفوائد بقوة من إيطاليا، وتمتد من 2016 إلى 2020. اختبرت كل دراسة الاختلافات بين تدخلات 440 هرتز و 432 هرتز لأغراض مختلفة.

قاست دراسة 2016 تأثير موسيقى 432 هرتز على القلق المتصور أثناء علاج جذور الأسنان. قيست الدراسة التالية (2017) تأثير ترددات موسيقية مختلفة على الجرذان، وتحديداً زيادة الوزن. في عام 2019، أجريت دراسة مزدوجة التعمية قيمت كيف أثرت موسيقى 440 هرتز و 432 هرتز على المعلمات الحيوية في جسم الإنسان مثل ضغط الدم وتشبع الأكسجين وقيم معدل التنفس والمزيد. وأجريت أحدث دراسة (2020) على وجه التحديد اختبار جودة النوم لدى المرضى الذين يعانون من إصابات الحبل الشوكي، ومقارنة موسيقى 440 هرتز بموسيقى 432 هرتز.

في النهاية، خلصت دراسات 2016 و 2019 و 2020 إلى أن المرضى الذين تلقوا تدخلات صوتية 432 هرتز يميلون إلى أداء أفضل من أولئك الذين تلقوا تدخلات 440 هرتز - بشكل عام، شهد أعضاء مجموعات 432 هرتز انخفاضًا طفيفًا في قيم معدل ضربات القلب وضغط الدم ويميلون إلى النوم بشكل أفضل من نظرائهم في معسكر 440 هرتز. في دراسة 2017، اكتسبت الجرذان في كلا المجموعتين التجريبيتين وزنًا، ولكن بمعدل أعلى قليلاً بين حشد 440 هرتز.

هل تثبت هذه الدراسات أن 432 هرتز أفضل للعقل والجسم والروح؟ يزعم العلماء أنه يلزم إجراء المزيد من البحوث لفحص الآثار الإيجابية المحتملة لموسيقى 432 هرتز بشكل أكبر. ومع ذلك، فإن البحث رائع، وستكشف الدراسات المستقبلية المزيد.

3: هل 432 هرتز هراء كامل؟
يمكن أن تجعل بعض الحجج الأكثر غرابة لصالح 432 هرتز البعض يسيئون إلى المشروع بأكمله. لكن في حين أنه قد لا يكون هناك أي شيء غامض أو متفوق حول 432 هرتز (أو 440 هرتز، في الواقع)، فمن المفيد تجربة عمليات الضبط البديلة لتحدي نفسك وإبقاء تلك العصائر الإبداعية تتدفق.

بمعنى آخر، لا ترفض 432 هرتز لمجرد أن بعض الناس يؤمنون به لأسباب سخيفة، ولا تلتصق بـ 440 هرتز لأنه "طبيعي". يمكن أن تنتج الآلات الموسيقية المضبوطة على 432 هرتز نتائج مثيرة للاهتمام.

4: هل هذا النقاش مهم على الإطلاق؟
يجادل بعض عشاق الصوت المتشائمين و/أو المستنفدين بأن هذا النقاش بأكمله لا طائل منه. قد يكونون على حق إلى حد ما. بعد كل شيء، الموسيقى ذاتية ويمكن لعبها والاستمتاع بها بعدد لا نهائي من الطرق.

ومع ذلك، ما ينساه الناس في هذا المعسكر هو أن التوحيد القياسي له تأثير حقيقي على الطريقة التي ننشئ بها ونستهلك بها الفن. في حين أن الحجج المؤيدة والمعارضة لمعايير الضبط المحددة قد تمل أو تزعجك، إلا أنها تساهم في القصة الأكبر لتطور الموسيقى.

يمكنك أن تأخذ الأمر كأمر مسلم به أن 440 هرتز هو المعيار الحالي، ولكن فهم سبب كونه كذلك ولماذا يمكن أن يكون شيئًا آخر في عالم آخر يثري هويتك كمواطن موسيقي.

الأسئلة الشائعة حول 440 هرتز مقابل 432 هرتز

كيف يمكنك ضبط الآلات على 432 هرتز؟
في معظم محطات العمل الصوتية الرقمية (DAW)، يمكنك ضبط معيار الضبط/درجة صوت الأداة البرمجية. في Logic Pro X، على سبيل المثال، يمكنك الدخول إلى "إعدادات المشروع"، "الضبط"، ثم تحريك المقياس الأفقي لأسفل إلى 432 هرتز (أو أي ضبط بديل تريده). وإذا لم يكن لديك مُضبط أو DAW في متناول يدك، فيمكنك العثور على مقاطع فيديو عبر الإنترنت ستساعدك في ضبط آلة على هذا المعيار عن طريق تشغيل كل نغمة.

أيضًا، إذا كنت تريد محاولة ضبط الآلات الموسيقية على 432 هرتز بالطريقة القديمة، فيمكنك شراء شوكة صوتية 432 هرتز ومطابقة رنينها.

هل يمكنك تحويل الموسيقى من 440 إلى 432 هرتز؟
نعم، يمكنك ذلك، على الرغم من أن النتائج قد تختلف. هناك مواقع ويب يمكنها تحويل موسيقى 440 هرتز إلى 432 هرتز، ولكن لا يمكننا التحدث عن موثوقيتها أو أمانها. يمكنك أيضًا تغيير درجة الصوت باستخدام برنامج تحرير الصوت المجاني Audacity. ما عليك سوى تحديد الصوت المعني واستخدام أداة "تغيير درجة الصوت" المدمجة لتحويل تردده من 440 إلى 432 هرتز.

كيف يمكنك معرفة ما إذا كانت الأغنية مضبوطة على A4 = 432 هرتز؟
أسهل طريقة لتحديد تسجيل 432 هرتز هي إما محاولة العزف معه باستخدام آلة مضبوطة على 432 هرتز (عادةً بعد إدراك أن ضبط 440 هرتز الخاص بك مرتفع جدًا مقارنة بالأغنية)، أو مقارنته بإخراج مولد إشارة دقيق مضبوط على مفتاح الأغنية.

هل يستخدم أي فنانين مشهورين A4 = 432 هرتز في أعمالهم؟
قد لا يكون A4 = 432 هرتز هو المعيار، ولكنه تم استخدامه في المزيد من الأغاني مما قد تعتقد. فضل Jimi Hendrix 432 هرتز، وأغنية "Redbone" لـ Childish Gambino مضبوطة على 432 هرتز، وألبوم Megadeth "Peace Sells but Who's Buying" في 432 هرتز - تمتد القائمة لتشمل فنانين مثل Coldplay و Metallica و Jacob Collier والعديد من الآخرين.

ما هي النغمة 432 هرتز؟
الصوت الذي يتم تشغيله عند 432 هرتز هو تقنيًا النغمة "A" ("A4" على وجه التحديد). ومع ذلك، مقارنة بـ A4 = 440 هرتز، ستبدو درجة صوت 432 هرتز أقل قليلاً. لا توجد أي من نسختي A4 "صحيحة" أو "نقية" بطبيعتهما، بل هي مسألة اصطلاح وذاتية.

الخلاصة حول A4 = 432 هرتز

ما بدأ كفرق تعسفي إلى حد ما في تفضيلات الضبط، وقد انتفخ منذ ذلك الحين إلى مؤامرة كاملة على الإنترنت. يمكن أن يكون قراءة آراء عشوائية حول هذا الأمر ممتعة ومحبطة. ومع ذلك، حاول ألا تنغمس كثيرًا في الدراما أو المعلومات المضللة. بدلاً من ذلك، أدرك أن A4 = 440 هرتز ليس المعيار الوحيد وأن العبث بضبط بديل مثل A4 = 432 هرتز يمكن أن يفتح عينيك على إمكانيات وأصوات جديدة.

الآن بعد أن أصبح من الأسهل من أي وقت مضى من قبل التبديل إلى إعدادات 432 هرتز، فلماذا لا ترى ما يمكن أن يقدمه هذا الضبط؟


زمان خواندن: ۵ دقیقه
۱۹ اکتبر ۲۰۱۳
چگونه A4=440Hz به یک استاندارد تبدیل شد؟
قبل از اینکه A4=440Hz به استاندارد کوک و ساخت سازها تبدیل شود، هیچ «پرده استاندارد (بین‌المللی)» وجود نداشت. قرن‌ها تصور می‌شد که صدا آنقدر ناپایدار است که هر تلاشی برای ثبت آن - قرار دادن خط‌کشی در برابر آن - بی‌فایده خواهد بود. در واقع، تا قرن هفدهم، فیلسوفان طبیعی معتقد بودند که تلاش برای کمی‌سازی یا حتی نظریه‌پردازی در مورد اندازه‌گیری آن کاملاً غیرمنطقی است.
اولین «گام‌ها» در تحلیل فرکانس در مارس ۱۶۷۶ توسط دانشمند انگلیسی، رابرت هوک برداشته شد. تا سال ۱۸۳۴، فرانسوی، فلیکس ساوار، ماشینی ساخت که از یک تاکومتر مکانیکی استفاده می‌کرد و برای اولین بار نشان داد که تن‌های خاص با فرکانس‌های خاص مرتبط هستند. اما تا دوران «آکوستیک» (تقریباً ۱۸۷۰-۱۹۲۵) دانشمندان نتوانستند با استفاده از ترکیبی از ابزارها مانند میکروفون، گالوانومتر، لوله خلاء و ترموفون، فرکانس صدا را به طور دقیق اندازه‌گیری کنند.
برای اطلاعات تاریخی دقیق‌تر، مقاله Roel’s World با عنوان «فرکانس صوتی - یک جدول زمانی کوتاه» را بخوانید.
چیزی که می‌خواهم روشن کنم این است که تا سال ۱۶۷۶ (تا جایی که اسناد تاریخی نشان می‌دهند) هیچ‌کس فرکانس دقیق تن‌ها را اندازه‌گیری و تجزیه و تحلیل نکرده بود. «پرده کنسرت» به این شکل واقعاً «وجود» نداشت. نوازندگان با «گوش» کوک می‌کردند و از یکی از سازهای گروه به عنوان مرجع استفاده می‌کردند، معمولاً سازی که کمترین تأثیر را از تغییر پرده می‌گرفت. در آن زمان، یک ساز بادی به احتمال زیاد به عنوان مرجع استفاده می‌شد.
ادعاهایی مبنی بر استفاده از پرده‌های کنسرت دقیق قبل از سال ۱۶۷۶ (مانند ادعای استفاده از ۴۳۲ هرتز به عنوان پرده کنسرت در «زمان‌های باستان») به نظر من تا حد زیادی «مشکوک» است.
ما می‌توانیم مراجع تاریخی زیر مربوط به ۴۴۰ هرتز به عنوان پرده کنسرت را پیدا کنیم که به قبل از استانداردسازی این پرده کنسرت برمی‌گردد:

۱۸۳۴ - کنفرانس اشتوتگارت (کنگره فیزیکدانان - "Deutsche Naturforscherversammlung") توصیه شایبلر برای A4=440Hz را به عنوان پرده استاندارد (پرده اشتوتگارت یا "شایبلر") بر اساس مطالعات یوهان شایبلر با تونومتر خود، پذیرفت. این دستگاه از ۵۲ چنگال کوک شده از A 219 2/3 تا A 439 1/2 در ۶۹ درجه فارنهایت تشکیل شده بود. این دستگاه و روش فوق‌العاده دقیق او در اندازه‌گیری تپش‌ها در کتاب شایبلر با عنوان «تونومتر فیزیکی و موسیقیایی» شرح داده شده است.
غیرمحتمل نیست که شرکت Streicher Piano پس از کنگره اشتوتگارت، توصیه شایبلر برای A=440 را پذیرفته باشد.
۱۸۳۶-۱۸۳۹: A= 441، پاریس. پیانوهای اپرا. چنگال کوک متعلق به آقای لایبنر که پیانوهای اپرا را با پرده ارکستر کوک می‌کرد. در سال ۱۸۴۹ دقیقاً با ابوای آقای ووروست مطابقت داشت.
تاریخ نامشخص. A=440.5، پاریس. اپرا. گفته می‌شود چنگال توسط پلیل تنظیم شده است.
۱۸۴۵ A=439.9، تورین ایتالیا. چنگال کوک.
۱۸۵۹ A=441، درسدن. اپرا. چنگال کوک ارسال شده به کمیسیون فرانسه توسط کاپلمایستر رایسیگر، که نوشت: افزایش زیاد دیاپازون اثر و شخصیت موسیقی باستانی، شاهکارهای موتسارت، گلوک و بتهوون را از بین می‌برد و محو می‌کند.
در سال ۱۸۶۲، پزشک و فیزیکدان آلمانی، هرمان لودویگ فردیناند فون هلمهولتز، اثر خود با عنوان «احساسات تن به عنوان مبنای فیزیولوژیکی نظریه موسیقی» را منتشر کرد. در این اثر، هرمان هلمهولتز چندین بار به A در ۴۴۰ هرتز اشاره می‌کند.
در سال ۱۸۸۰، الکساندر الیس مقاله‌ای مهم با عنوان «تاریخچه پرده موسیقی» برای انجمن هنر در لندن نوشت. الیس به تحقیقات اولیه در مورد اندازه‌گیری و تاریخچه پرده موسیقی در کار فیزیکدان آلمانی یوهان هاینریش شایبلر (۱۷۷۷-۱۸۳۷) اشاره می‌کند. تحقیقات الیس نشان می‌دهد که ارتباطی بین شایبلر در اشتوتگارت و سازنده پیانو یوهان باپتیست استرایشر در وین وجود داشته است. یک چنگال کوک با نام "Streicher" که با جوهر روی یکی از شاخه‌های آن نوشته شده بود و A=443.2 را اندازه‌گیری می‌کرد، پس از مرگ شایبلر در مجموعه چنگال‌های او یافت شد.
۱۸۹۶ - ارکستر سلطنتی بریتانیا شروع به استفاده از A4=439Hz می‌کند.
در سال ۱۹۲۶، صنعت موسیقی آمریکا به یک استاندارد غیررسمی ۴۴۰ هرتز رسید، بسیاری از قبل از آن از آن استفاده می‌کردند، اکنون تقریباً همه از آن در ساخت ساز استفاده می‌کردند. (هیچ سند پشتیبانی کننده یافت نشد).
۱۹۳۸ یا ۱۹۳۹ - اکثریت اعضای حاضر در یک کنفرانس بین‌المللی در لندن از A4=440Hz حمایت می‌کنند. (توجه: هیچ سند پشتیبانی کننده یافت نشد). این کنفرانس اغلب در «اسطوره گوبلز / آلمان نازی ۴۴۰ هرتز» ذکر می‌شود.
۱۹۵۵ - سازمان بین‌المللی استانداردسازی A4=440Hz را می‌پذیرد. (توجه: هیچ سند پشتیبانی کننده یافت نشد).
۱۹۷۵ - سازمان بین‌المللی استانداردسازی پرده کنسرت بین‌المللی A4=440Hz را تحت ISO 16:1975 تأیید می‌کند.

پرده باروک
این پرده معمولاً در دوران «باروک» (۱۶۰۰-۱۷۶۰) استفاده می‌شد. ۴۱۵ هرتز ۱۰۰ سنت یا ۱.۰۱ نیم‌پرده پایین‌تر از استاندارد فعلی ۴۴۰ هرتز است. به عبارت دیگر، پرده کنسرت ۴۴۰ هرتز تقریباً ۴۰۰ سال پیش با نیم‌پرده بالاتر از ۴۱۵ هرتز تنظیم شده است.
[بیشتر بخوانید ...]

سازمان‌های استانداردسازی (مرور / جدول زمانی)
برای اینکه بتوانم تاریخچه ISO را در چشم‌انداز تاریخی قرار دهم، تصمیم گرفتم یک «جدول زمانی» ایجاد کنم که شامل اطلاعاتی در مورد سازمان‌ها و موسسات ملی (BSI - انگلستان، ASA - ایالات متحده آمریکا، آلمان) و بین‌المللی استانداردسازی باشد - مانند ISO (سازمان بین‌المللی استانداردسازی).
همه اطلاعات زیر به طور مستقیم به استانداردسازی پرده کنسرت (رویدادهایی که پیشنهاد، پشتیبانی و/یا اجرای استانداردسازی پرده کنسرت A4=440Hz را داشته‌اند) مربوط نمی‌شود (آنها را با رنگ سبز مشخص کرده‌ام).

۲۲ ژانویه ۱۹۰۱ - تشکیل کمیته‌ای برای بررسی استانداردسازی مقاطع آهن و فولاد. ۲۶ آوریل ۱۹۰۱، اولین جلسه کمیته استانداردهای مهندسی (ESC). ۱۹۰۳ - ایجاد و ثبت علامت استاندارد بریتانیا (Kitemark).
۱۹۱۶ - موسسه مهندسی برق آمریکا (اکنون IEEE) از انجمن مهندسی مکانیک آمریکا (ASME)، انجمن مهندسی عمران آمریکا (ASCE)، موسسه مهندسی معدن و متالورژی آمریکا (AIME) و انجمن آزمایش مواد آمریکا (اکنون ASTM International) دعوت کرد تا در ایجاد یک نهاد ملی بی‌طرف برای هماهنگی توسعه استانداردها، تأیید استانداردهای اجماع ملی و جلوگیری از سردرگمی کاربر در مورد پذیرش مشارکت کنند. این پنج سازمان که خود اعضای اصلی انجمن مهندسی متحد (UES) بودند، سپس از وزارتخانه‌های جنگ، نیروی دریایی و بازرگانی ایالات متحده دعوت کردند تا به عنوان بنیانگذاران به آنها بپیوندند.
۱۹۱۸ - کمیته استانداردهای مهندسی (ESC) نام خود را به انجمن استانداردهای مهندسی بریتانیا (BESA) تغییر داد.
در دهه ۱۹۲۰، استانداردسازی ESC به کانادا، استرالیا، آفریقای جنوبی و نیوزیلند گسترش یافت. علاقه در ایالات متحده و آلمان نیز در حال توسعه بود.
AESC در سال ۱۹۲۶ (۱۰.۰۵ و ۱۱.۰۵) کنفرانسی را برگزار کرد که انجمن استانداردهای بین‌المللی (ISA) را ایجاد کرد، سازمانی که تا جنگ جهانی دوم فعال بود و در نهایت به سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) تبدیل شد.
در سال ۱۹۲۶، صنعت موسیقی آمریکا به یک استاندارد غیررسمی ۴۴۰ هرتز رسید و از آن برای ساخت ساز استفاده کرد. (توجه: هیچ سند آنلاین برای پشتیبانی از این موضوع یافت نشد).
در ۲۲ آوریل ۱۹۲۹، به انجمن استانداردهای مهندسی بریتانیا (BESA) منشور سلطنتی اعطا شد.
با تکامل مسئولیت‌ها و فعالیت‌های خود، AESC از جایگاه و ساختار کمیته‌ای خود فراتر رفت. در سال ۱۹۲۸، سازماندهی مجدد شد و به انجمن استانداردهای آمریکا (ASA) تغییر نام داد.
۱۹۲۸ - گروهی متشکل از حدود ۴۰ دانشمند و مهندس علاقه‌مند به آکوستیک، در ۲۷ دسامبر ۱۹۲۸ در آزمایشگاه‌های تلفن بل در نیویورک، نیویورک، برای بررسی تشکیل یک انجمن علمی (انجمن آکوستیک آمریکا) ملاقات کردند.
انجمن آکوستیک آمریکا به طور رسمی سازماندهی شد و اولین جلسه خود را در ۱۰-۱۱ مه ۱۹۲۹ برگزار کرد.
در سال ۱۹۳۱، منشور تکمیلی به انجمن استانداردهای مهندسی بریتانیا (BESA) اعطا شد و نام آن به موسسه استانداردهای بریتانیا (BSI) تغییر یافت.
در سال ۱۹۳۱، کمیته ملی ایالات متحده IEC به ASA وابسته شد.
در سال ۱۹۳۱، انجمن آکوستیک آمریکا با سه انجمن علمی دیگر برای تشکیل موسسه فیزیک آمریکا متحد شد.
۱۵-۱۶ مه ۱۹۳۹: جلسات رسمی انجمن آکوستیک آمریکا.
۰۲-۰۴ نوامبر ۱۹۳۹: جلسات رسمی انجمن آکوستیک آمریکا.
۱۹۳۹ - اکثریت اعضای حاضر در یک کنفرانس بین‌المللی در لندن از A4=440Hz حمایت می‌کنند. (توجه: هیچ سند آنلاین برای پشتیبانی از این موضوع یافت نشد).
۱۹۴۶ - اولین کنفرانس مشترک‌المنافع استانداردها در لندن برگزار شد و توسط BSI سازماندهی شد که منجر به تأسیس سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) شد.
۱۹۴۷ - سازمان بین‌المللی استانداردسازی تأسیس شد.
۱۹۵۵ - سازمان بین‌المللی استانداردسازی A4=440Hz را می‌پذیرد. (توجه: هیچ سند پشتیبانی کننده یافت نشد).
۱۹۷۵ - سازمان بین‌المللی استانداردسازی پرده کنسرت بین‌المللی A4=440Hz را تحت ISO 16:1975 تأیید می‌کند.

مراجع:

http://en.wikipedia.org/wiki/Concert_pitch
http://en.wikipedia.org/wiki/440Hz
http://en.wikipedia.org/wiki/A440_(pitch_standard)
ANSI / ASA: http://www.ansi.org/
انجمن آکوستیک آمریکا: http://acousticalsociety.org/
موسسه فیزیک آمریکا: http://aip.org/
ISO: http://www.iso.org/
ISO 16:1975 – http://www.iso.org/iso/iso_catalogue/
Alexander J. Ellis. “On the History of Musical Pitch,” Journal of the Society of Arts, (March 5, 1880). Reprinted in Studies in the History of Music Pitch, Amsterdam: Frits Knuf, 1968 — http://en.wikipedia.org/wiki/Alexander_J._Ellis
Johann H. Scheibler. “Der physikalische und musikalische Tonmesser Essen: Baedeker”, 1834. Scheibler also wrote a treatise on organ tuning: A method for correctly tuning the organ in equal temperament by means of beats and the metronome, Krefeld: Schüller, 1834.
“The Sensations of Tone as a Physiological Basis for the Theory of Music” (1862) by Hermann L. F. von Helmholtz.


از ویکی‌پدیا، دانشنامه آزاد

A440، پیانو و ویولن
A440 (همچنین به عنوان کوک اشتوتگارت[۱] شناخته می‌شود) زیر و بمی موسیقی است که با فرکانس صوتی ۴۴۰ هرتز مطابقت دارد و به عنوان استاندارد کوک برای نت A بالای دو میانی، یا A4 در نمه‌نگاری زیر و بمی علمی، عمل می‌کند. این استاندارد توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی به عنوان ISO 16 استاندارد شده است. در حالی که فرکانس‌های دیگری برای کوک کردن A بالای دو میانی استفاده شده‌اند (و گاهی هنوز هم استفاده می‌شوند)، A440 اکنون معمولاً به عنوان فرکانس مرجع برای کالیبره کردن تجهیزات صوتی و کوک کردن پیانوها، ویولن‌ها و سایر سازهای موسیقی استفاده می‌شود.

تاریخچه و کاربرد[ویرایش]
قبل از استانداردسازی بر روی ۴۴۰ هرتز، بسیاری از کشورها و سازمان‌ها از استاندارد فرانسوی ۴۳۵ هرتز از دهه ۱۸۶۰ پیروی می‌کردند، که در سال ۱۸۸۵ نیز توصیه دولت اتریش بود.[۲] یوهان هاینریش شیبلر در سال ۱۸۳۴ پس از اختراع "تونومتر" برای اندازه‌گیری زیر و بم، A440 را به عنوان یک استاندارد توصیه کرد[۳] و در همان سال توسط انجمن دانشمندان و پزشکان طبیعی آلمان در جلسه‌ای در اشتوتگارت تأیید شد.[۴]

صنعت موسیقی آمریکا در سال ۱۹۲۶ به یک استاندارد غیررسمی ۴۴۰ هرتز رسید و برخی از آن در ساخت سازها استفاده کردند.

در سال ۱۹۳۶، انجمن استانداردهای آمریکا توصیه کرد که A بالای دو میانی بر روی ۴۴۰ هرتز کوک شود.[۵] این استاندارد در سال ۱۹۵۵ توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی به عنوان توصیه R 16[۶] پذیرفته شد و در سال ۱۹۷۵ به عنوان ISO 16[۷] به طور رسمی ثبت شد.

به دلیل اینکه در اکتاوی که با کلید چهارمین C در صفحه کلید استاندارد ۸۸ کلیدی پیانو شروع می‌شود، رخ می‌دهد، به عنوان A4 در نمه‌نگاری زیر و بمی علمی تعیین شده است. در MIDI، A440 نت ۶۹ (۰x۴۵ هگزادسیمال) است.

عملکرد مدرن[ویرایش]

یک پیانوی ۸۸ کلیدی، با شماره‌گذاری اکتاوها و برجسته کردن دو میانی (فیروزه‌ای) و A4 (زرد)
A440 به طور گسترده به عنوان زیر و بم کنسرت در بریتانیا[۸] و ایالات متحده[۹] استفاده می‌شود. در اروپای قاره‌ای، فرکانس A4 معمولاً بین ۴۴۰ هرتز و ۴۴۴ هرتز متغیر است.[۸] در جنبش سازهای دوره‌ای، اجماعی در مورد زیر و بم باروک مدرن ۴۱۵ هرتز (با ۴۴۰ هرتز مربوط به A♯) ایجاد شده است، یک زیر و بم "باروک" برای برخی از موسیقی کلیسایی خاص (به ویژه، برخی از موسیقی کلیسایی آلمانی، به عنوان مثال، کانتاتاهای پیش از لایپزیگ باخ)[۱۰] به نام زیر و بم Chorton در ۴۶۶ هرتز (با ۴۴۰ هرتز مربوط به A♭) و زیر و بم کلاسیک در ۴۲۷-۴۳۰ هرتز.[۱۰]

A440 اغلب به عنوان یک مرجع کوک در کوک خالص صرف نظر از نت اصلی یا گام استفاده می‌شود.

ایستگاه زمان و فرکانس ایالات متحده WWV یک سیگنال ۴۴۰ هرتز را در دو دقیقه بعد از هر ساعت پخش می‌کند، و WWVH همان لحن را در دقیقه اول بعد از هر ساعت پخش می‌کند. این در سال ۱۹۳۶ برای کمک به ارکسترها در کوک کردن سازهای خود اضافه شد.[۱۱]

همچنین ببینید[ویرایش]

تاریخچه استانداردهای زیر و بم در موسیقی غربی
تیونر الکترونیکی

منابع[ویرایش]

^ Apel, Willi (1969). Harvard Dictionary of Music. Harvard University Press. ISBN 9780674375017. Retrieved 2023-01-09 – via Google Books.
^ Karp, Theodore (1983). Dictionary of Music. Northwestern University Press. p. 406. ISBN 9780810106598. Retrieved 2023-01-09 – via Google Books.
^ Robert Thomas Beyer (1999). Sounds of our times: two hundred years of acoustics. Springer. p. 32. ISBN 978-0-387-98435-3. Retrieved 2023-01-09 – via Google Books.
^ von Helmholtz, Hermann (1863). Die Lehre von den Tonempfindungen als physiologische Grundlage für die Theorie der Musik [The Study of the Sensations of Tone as a Physiological Foundation for the Theory of Music (alt: The Sensation of Tones)] (in German). J. Vieweg. p. 29. Retrieved 2023-01-09 – via Google Books, (pre-ISBN); see article on book Sensations of Tone.
^ Martin, George (2008). The Opera Companion. Hal Leonard Corporation. ISBN 978-1-57467-168-1. Retrieved 2023-01-09 – via Google Books.
^ "ISO 16:1975(en) Acoustics — Standard tuning frequency (Standard musical pitch)". International Organization for Standardization. Retrieved 2022-03-09.
^ ISO 16:1975 Acoustics – Standard tuning frequency (Standard musical pitch). International Organization for Standardization. 1975. Retrieved 2023-01-09.
^ a b Nistl, Franz. "Europa E - SK". Klavierstimmung.
^ Nistl, Franz. "Afrika Amerika Asien Ozeanien". Klavierstimmung.
^ a b Oxford Composer Companion JS Bach, pp. 369–372. Oxford University Press, 1999
^ "History of WWV". Physical Measurement Laboratory, NIST. September 16, 2015. Retrieved 2023-01-09.


زمان خواندن: 5 دقیقه
27 اکتبر 2013
هارمونیک‌ها / اورتون‌های 432 هرتز در مقابل 440 هرتز
⚠ شایعه: «موسیقی کوک شده با 432 هرتز اورتون‌های بیشتری نسبت به موسیقی کوک شده با 440 هرتز دارد.»
مقالات متعددی به صورت آنلاین در مورد اورتون‌ها و زیر و بم استاندارد 432 هرتز در مقابل 440 هرتز وجود دارد. برخی از این مقالات پیشنهاد / ادعا می‌کنند که موسیقی ضبط شده (و/یا تغییر زیر و بم داده شده) با 432 هرتز اورتون‌های بیشتری نسبت به موسیقی ضبط شده با 440 هرتز دارد.
آیا این درست است و آیا این تفاوت را در تغییر صدا توضیح می‌دهد؟
اورتون‌ها
اورتون هر فرکانسی بالاتر از فرکانس اصلی صدا است. فرکانس اصلی و اورتون‌ها با هم، هارمونیک‌ها (یک "موج جزئی" یا "فرکانس تشکیل دهنده") نامیده می‌شوند.
هارمونیک‌ها
واژه هارمونیک معنای دقیقی دارد - مضربی صحیح (عدد صحیح) از فرکانس اصلی یک جسم در حال ارتعاش. واژه اورتون برای اشاره به هر فرکانس تشدید کننده بالاتر از فرکانس اصلی استفاده می‌شود - یک اورتون ممکن است یا نباشد هارمونیک باشد. هارمونیک‌های اورتون، فرکانس اصلی را ضرب می‌کنند، به عنوان مثال برای فرکانس اصلی 216 هرتز: 432 هرتز (216 x 2)، 648 هرتز (216 x 3)، 864 هرتز (216 x 4) و غیره.
زیر و بم، اورتون‌ها و شنوایی انسان
یکی از دلایل بهبود ادعایی صدای موسیقی کوک شده با 432 هرتز این است که زیر و بم‌های پایین‌تر می‌توانند به طور بالقوه اورتون‌های بیشتری را در محدوده شنوایی انسان تولید کنند. این درست است که صداهای بم می‌توانند به طور بالقوه اورتون‌های بیشتری را در محدوده شنوایی ما نسبت به صداهای زیر تولید کنند.
محدوده شنوایی انسان معمولاً بین 20 تا 20000 هرتز ذکر می‌شود. در شرایط آزمایشگاهی ایده‌آل، انسان‌ها می‌توانند صداهایی تا 12 هرتز را بشنوند. برخی از کودکان قادر به شنیدن فرکانس‌هایی بالاتر از 20000 هرتز هستند، اما با افزایش سن این محدوده معمولاً شروع از حدود 8 سالگی کاهش می‌یابد و حد بالایی فرکانس کاهش می‌یابد.
مهم است که درک کنیم که از نظر تئوری هیچ محدودیتی برای تعداد اورتون‌های بالقوه‌ای که می‌توانند تولید شوند وجود ندارد. اینکه ما به طور عملی اورتون‌های کمتری را از یک ترومپت پیکولو نسبت به یک توبا تشخیص می‌دهیم، به این دلیل نیست که یک پیکولو اورتون‌های کمتری تولید می‌کند، بلکه بسیاری از اورتون‌های آن ممکن است از انتهای بالای محدوده شنوایی ما فراتر روند.
بنابراین، برای تجسم تفاوت بین دو صدا با زیر و بم‌های مختلف، تعداد اولین اورتونی را که از 20000 هرتز فراتر می‌رود برای A3 و A4 در جدول زیر محاسبه خواهم کرد، با شروع از 432 هرتز و 440 هرتز به عنوان هارمونیک اول (فرکانس اصلی):
1235102040478092A3=216Hz4326481,0802,1604,3208,64010,15217,28020,088A4=432Hz86412962,1604,3208,64017,28020,30434,56039,744
همانطور که در این جدول می‌بینیم، اگر 216 هرتز را به عنوان فرکانس اصلی استفاده کنیم، این صدا می‌تواند 92 اورتون تولید کند قبل از اینکه از 20000 هرتز فراتر رود، اما اگر 432 هرتز را به عنوان فرکانس اصلی استفاده کنیم، این صدا می‌تواند تنها 47 اورتون تولید کند قبل از اینکه از 20000 هرتز فراتر رود.
بنابراین، بله، زیر و بم‌های پایین‌تر می‌توانند به طور بالقوه اورتون‌های بیشتری را در محدوده شنوایی ما تولید کنند.
اما ... آیا این بدان معناست که موسیقی کوک شده با 432 هرتز اورتون‌های بیشتری نسبت به موسیقی کوک شده با 440 هرتز خواهد داشت، به دلیل زیر و بم پایین‌تر آن؟
اورتون‌های 432 هرتز در مقابل 440 هرتز
خب، بیایید تفاوت بین فرکانس‌های اصلی 432 هرتز و 440 هرتز را در یک جدول مقایسه کنیم:
12351020404546474328641,2962,1604,3208,64017,28019,44019,87220,3044408801,3202,2004,4008,80017,6001980020,24020,680
بنابراین، آنچه جدول بالا به ما می‌گوید این است که می‌توان گفت صدا 432 هرتز 46 اورتون تولید می‌کند قبل از عبور از حد شنوایی، در حالی که 440 هرتز تنها 45 اورتون تولید می‌کند قبل از عبور از حد شنوایی.
بنابراین، ادعای اینکه موسیقی کوک شده با 432 هرتز می‌تواند اورتون‌های بیشتری (در محدوده شنوایی) داشته باشد، درست است. اما این تفاوت واقعاً کم است!
حتی اگر صدایی را در رجیستر پایین‌تر در نظر بگیریم، مثلاً A1=55 هرتز (اگر A4=440 هرتز) و A4=54 هرتز (اگر A4=432 هرتز)، صدایی در 55 هرتز می‌تواند به طور تئوری 363 اورتون تولید کند قبل از فراتر رفتن از 20000 هرتز و صدایی در 54 هرتز می‌تواند به طور تئوری 370 اورتون تولید کند قبل از فراتر رفتن از 20000 هرتز.
من شخصاً فکر نمی‌کنم که این تفاوت 7 اورتون (363 در مقابل 370) دلیلی است که موسیقی کوک شده با 432 هرتز با موسیقی کوک شده با 440 هرتز متفاوت به نظر می‌رسد.
بنابراین، اگر تغییر در تعداد اورتون‌ها تفاوت قابل توجهی ایجاد نمی‌کند، پس چه چیزی ایجاد می‌کند؟
فرمانت‌ها، تمبر و رزونانس همدلانه
آنچه واقعاً تفاوت ایجاد می‌کند، فرمان‌ها، تمبر و رزونانس همدلانه خاص ساز / صدا است.
ادامه مطلب را در مقاله بخوانید: 'هارمونیک‌ها، اورتون‌ها، فرمان‌ها، تمبر و رزونانس همدلانه'.
عوامل اضافی که نقش دارند:
البته همه صداها یا سازها به یک اندازه از نظر تولید اورتون غنی نیستند. هم برای اجراهای زنده و هم برای ضبط، عوامل دیگری نیز نقش دارند، از جمله:

میکروفون‌ها، آمپلی‌فایرها، میکسرها، ماژول‌های افکت، کابل‌ها و غیره استفاده شده.
کیفیت سازهای مورد استفاده.
"تقویت" (سیستم صوتی - بلندگوها، آمپلی‌فایرها و/یا سخت افزار دیگر) استفاده شده.
آکوستیک اتاقی که در آن هستید.

... برای ضبط، عوامل اضافی عبارتند از:

نرخ نمونه برداری مورد استفاده در طول ضبط.
پردازش انجام شده در طول میکس و مسترینگ.
فرمت "خروجی".
(محدودیت‌های) رسانه‌هایی که موسیقی روی آنها منتشر می‌شود.

همه این جنبه‌ها نقش دارند و ممکن است تعیین کنند که آیا زیر و بم پایین‌تر واقعاً به نفع باشد یا خیر. البته حتی به "وضعیت" گوش‌های شما و "حساسیت" بدنی (رزونانس) برای ارتعاشات "شناور" در اتاق نیز اشاره نکرده‌ایم ...
خیلی "اگرها" وجود دارد، اینطور نیست؟
تغییر زیر و بم پس از تولید و اورتون‌ها
تغییر زیر و بم مواد ضبط شده هارمونیک‌های سازهای مورد استفاده برای ضبط را تغییر / متعادل نمی‌کند. تعداد اورتون‌ها هنگام تغییر زیر و بم مواد ضبط شده تغییر نمی‌کند! اگر ضبطی دارید که در آن فرکانس‌های بالاتر در، به عنوان مثال، 18 کیلوهرتز "از بین می‌روند"، کاهش زیر و بم هیچ تفاوتی ایجاد نمی‌کند! هیچ هارمونیک "اضافی" به طور معجزه‌آسایی ظاهر نمی‌شود.
تنها چیزی که ممکن است با تغییر زیر و بم مواد ضبط شده تغییر کند، نحوه "تعامل" (آکوستیک) صدا در فضایی است که موسیقی در آن پخش می‌شود و در نتیجه نحوه درک آن توسط حواس ما و تفسیر آن توسط مغز ما.
تغییر زیر و بم پس از تولید (مانند هرگونه "دستکاری" دیگر مواد ضبط شده اصلی) می‌تواند باعث از دست رفتن کیفیت صدا شود. این امر به ویژه در مورد فرکانس‌های بالاتر ("سر") مشهود است، به ویژه زمانی که فقط زیر و بم اما نه تمپو تغییر کند (یا بالعکس). فقط زمانی که هم زیر و بم و هم تمپو در طول تغییر زیر و بم پس از تولید تغییر کنند، از دست دادن کیفیت صدا "ناچیز" است.
اطلاعات بیشتر در مورد نحوه تغییر زیر و بم استاندارد در پس از تولید اگر مایل به انجام آن هستید ...
نتیجه‌گیری
استفاده از زیر و بم کمی پایین‌تر از نظر تئوری امکان داشتن هارمونیک‌های بیشتر را فراهم می‌کند، اما در واقعیت ادعای هارمونیک‌های بیشتر برای اکثر افراد در اکثر شرایط تأثیر واقعی ندارد.
به عبارت دیگر:
اگر موسیقی در یک استودیوی ضبط سطح بالا، توسط یک مهندس صدای ماهر ضبط شده باشد ... با سازهای حرفه‌ای و خوش‌ساخت نواخته شود ... و خروجی‌هایی که گوش می‌دهید از نرخ نمونه‌برداری بسیار بالایی استفاده می‌کنند و فشرده نشده‌اند ... و شما به این موسیقی با یک سیستم Hi-Fi سطح بالا (کلاس A) در یک اتاق متعادل (ابعاد مناسب و تصفیه آکوستیک) گوش می‌دهید ... فقط در این صورت ممکن است بتوانید از تفاوت در هارمونیک‌های تولید شده هنگام استفاده از زیر و بم پایین‌تر بهره‌مند شوید.
اما ... اگر به خروجی‌های MP3 در تلفن خود با هدفون‌های داخل گوشی 30 دلاری گوش می‌دهید ... پس در مورد تعداد هارمونیک‌های بیشتر از نظر تئوری فراموش کنید، آنها وجود نخواهند داشت.
منابع:

http://en.wikipedia.org/wiki/Harmonic_series_(music)
http://en.wikipedia.org/wiki/Overtone
http://www.sengpielaudio.com/calculator-harmonics.htm
http://en.wikibooks.org/wiki/Physics_Study_Guide/Wave_overtones
http://hyperphysics.phy-astr.gsu.edu/%E2%80%8Chbase/sound/soucon.html


با گسترش قدرت تحول‌آفرین هوش مصنوعی (AI) و نقش آن در نوآوری، نگرانی‌ها در مورد تأثیرات منفی آن بر محیط زیست افزایش می‌یابد. در این مقاله، به بررسی تأثیرات زیست‌محیطی هوش مصنوعی می‌پردازیم و مشکلات مرتبط از جمله انتشار کربن، زباله‌های الکترونیکی و آسیب احتمالی به اکوسیستم‌ها را بررسی می‌کنیم. از طریق اقدامات پیشگیرانه و شیوه‌های اخلاقی، بررسی می‌کنیم که چگونه جامعه می‌تواند به طور موثر به این نگرانی‌ها رسیدگی کند و برای آینده‌ای پایدار تلاش کند، جایی که هوش مصنوعی و حفاظت از محیط زیست در کنار هم قرار گیرند.

هوش مصنوعی (AI) به عنوان یک عامل تغییردهنده مورد ستایش قرار می‌گیرد، اما در زیر پتانسیل تحول‌آفرین آن، یک نگرانی فوری نهفته است: تأثیرات زیست‌محیطی آن. توسعه، نگهداری و دفع فناوری هوش مصنوعی همگی با ردپای کربن بزرگی همراه هستند.

در این مقاله، به بررسی عمیق معضل زیست‌محیطی پنهان در اطراف هوش مصنوعی می‌پردازیم و نیاز فوری به اقدامات پیشگیرانه را بررسی می‌کنیم. با آگاهی از اثرات و عمل مسئولانه، می‌توان آینده‌ای پایدار را تضمین کرد و خطراتی را که هوش مصنوعی برای جهان ما ایجاد می‌کند، کاهش داد.

ردپای کربن هوش مصنوعی
در پشت صحنه درخشش هوش مصنوعی، یک فرآیند پرانرژی با ردپای کربن سرسام‌آوری نهفته است.

با پیچیده‌تر شدن مجموعه داده‌ها و مدل‌ها، انرژی مورد نیاز برای آموزش و اجرای مدل‌های هوش مصنوعی به طور فزاینده‌ای زیاد می‌شود. این افزایش در مصرف انرژی به طور مستقیم بر انتشار گازهای گلخانه‌ای تأثیر می‌گذارد و تغییرات آب و هوایی را تشدید می‌کند. بر اساس تحقیقات OpenAI، از سال 2012، میزان قدرت محاسباتی مورد نیاز برای آموزش مدل‌های پیشرفته هوش مصنوعی هر 3.4 ماه دو برابر شده است. پیش‌بینی می‌شود تا سال 2040، انتشار گازهای گلخانه‌ای از کل صنعت فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) به 14 درصد از انتشار جهانی برسد که بیشتر این انتشارها از زیرساخت‌های ICT، به ویژه مراکز داده و شبکه‌های ارتباطی ناشی می‌شود. این داده‌ها نیاز فوری به رسیدگی به ردپای کربن هوش مصنوعی و نقش آن در تخریب محیط زیست را نشان می‌دهد.

اخیراً، مطالعه‌ای توسط محققان دانشگاه ماساچوست برای تعیین میزان انرژی مورد استفاده برای آموزش برخی از مدل‌های بزرگ و محبوب هوش مصنوعی انجام شد. بر اساس نتایج، آموزش می‌تواند حدود 626000 پوند دی اکسید کربن تولید کند، یا معادل حدود 300 پرواز رفت و برگشت بین نیویورک و سان فرانسیسکو - تقریباً 5 برابر انتشار طول عمر یک خودروی متوسط.

تضاد بین ردپای کربن تولید شده توسط آموزش یک مدل هوش مصنوعی و طول عمر متوسط افراد و خودروها. تصویر: spglobal.com.

دفع زباله‌های الکترونیکی
زباله‌های الکترونیکی تولید شده توسط فناوری هوش مصنوعی یک چالش جدی زیست‌محیطی را به وجود می‌آورد. زباله‌های الکترونیکی حاوی مواد شیمیایی خطرناکی از جمله سرب، جیوه و کادمیوم هستند که می‌توانند خاک و منابع آب را آلوده کرده و هم سلامت انسان و هم محیط زیست را به خطر بیندازند.

تا سال 2050، مجمع جهانی اقتصاد (WEF) پیش‌بینی می‌کند که کل میزان زباله‌های الکترونیکی تولید شده از 120 میلیون تن متریک فراتر رود. برای جلوگیری از آسیب‌های زیست‌محیطی و به حداقل رساندن انتشار ترکیبات خطرناک، مدیریت و بازیافت مناسب زباله‌های الکترونیکی ضروری است. برای اطمینان از پردازش و بازیافت ایمن زباله‌های الکترونیکی مرتبط با هوش مصنوعی و کاهش قابل توجه اثرات منفی زیست‌محیطی آن، قوانین سختگیرانه‌تر و شیوه‌های دفع اخلاقی مورد نیاز است.

شاید شما هم دوست داشته باشید: بازیافت زباله‌های الکترونیکی چیست و چگونه انجام می‌شود؟

تأثیر بر اکوسیستم‌های طبیعی
کاربردهای هوش مصنوعی مانند خودروهای خودران و پهپادهای تحویل کالا تهدیدی برای حیوانات و محیط‌های طبیعی به شمار می‌روند. اتوماسیون ناشی از هوش مصنوعی می‌تواند منجر به افزایش مصرف و همچنین افزایش ضایعات در بخش‌های خاصی مانند صنعت تجارت الکترونیک شود که تحویل سریع و مکرر کالاها را عادی کرده است.

افزایش استفاده از هوش مصنوعی در کشاورزی می‌تواند منجر به استفاده بیش از حد از آفت‌کش‌ها و کودها شود که باعث آلودگی خاک و آب و آسیب رساندن به تنوع زیستی می‌شود. اجرای هوش مصنوعی در شیوه‌های کشاورزی برای افزایش عملکرد در بهای حفظ سلامت اکوسیستم می‌تواند منجر به تک‌کشت‌ها و از دست دادن تنوع زیستی شود.

استفاده از هوش مصنوعی برای مدیریت محیط زیست نیز سؤالات اخلاقی را مطرح می‌کند. تصمیمات گرفته شده توسط سیستم‌های هوش مصنوعی ممکن است مغرضانه باشند اگر با داده‌های نادرست یا ناقص ارائه شوند. به عنوان مثال، اگر یک سیستم هوش مصنوعی دستوراتی برای ارزش‌گذاری رشد اقتصادی نسبت به حفاظت از محیط زیست دریافت کند، ممکن است سود مالی کوتاه‌مدت را بر پایداری محیط زیست ترجیح دهد.

افراد می‌توانند با در نظر گرفتن اثرات زیست‌محیطی بالقوه پذیرش هوش مصنوعی، شیوه‌های پایدار ایجاد کنند و تصمیمات آگاهانه بگیرند. مزایای هوش مصنوعی باید با حفاظت از اکوسیستم‌های طبیعی ما متعادل شود تا فناوری و طبیعت بتوانند در کنار هم وجود داشته باشند.

کمبود شفافیت و پاسخگویی
حوزه پنهانی توسعه و استفاده از هوش مصنوعی باعث کمبود شفافیت و پاسخگویی در مورد تأثیرات زیست‌محیطی آن می‌شود. برخی از شرکت‌ها رفاه مالی و مزیت رقابتی خود را بر هرگونه اثرات منفی احتمالی که فناوری‌های هوش مصنوعی ممکن است بر محیط زیست داشته باشند، اولویت می‌دهند. به دلیل پیچیدگی سیستم‌های هوش مصنوعی، کاربران در درک کامل ردپای زیست‌محیطی خود با مشکل مواجه می‌شوند. روش‌های محرمانه و داده‌های پنهان مورد استفاده برای آموزش مدل‌های هوش مصنوعی، ارزیابی دقیق ردپای کربن یا تأثیرات زیست‌محیطی بالقوه آن را با مشکل مواجه می‌کند.

برای حل این مشکل، رویه‌های شفاف‌تر و قوانینی که تضمین می‌کنند ایجاد و استفاده از هوش مصنوعی با نگرانی‌های زیست‌محیطی همسو است، ضروری است. یک رویکرد مسئولانه به هوش مصنوعی که پایداری را در اولویت قرار می‌دهد، با تلاش برای پاسخگویی بیشتر امکان‌پذیر خواهد بود.

رویکردی برای تضمین پایداری بلندمدت هوش مصنوعی
برای کاهش تأثیر هوش مصنوعی بر محیط زیست، یک استراتژی چندوجهی مورد نیاز است.

در وهله اول، با تأمین مالی تحقیق و توسعه سخت‌افزار و الگوریتم‌های هوش مصنوعی کم‌مصرف، می‌توان مصرف انرژی را به طور قابل توجهی کاهش داد. با بهینه‌سازی سخت‌افزار و الگوریتم‌های خود، سیستم‌های هوش مصنوعی می‌توانند با مصرف انرژی کمتر به کارایی مشابه دست یابند. ترویج استانداردهای طراحی اخلاقی هوش مصنوعی، از جمله اجتناب از جمع‌آوری داده‌های غیرضروری و اطمینان از در نظر گرفتن ملاحظات پایان عمر نیز ضروری است.

همچنین باید فرهنگ شفافیت و مسئولیت‌پذیری را ترویج کرد. ذینفعان باید اولویت دادن به ارائه داده‌های مربوط به مدل‌های هوش مصنوعی و منابع داده را برای ارزیابی تأثیرات زیست‌محیطی خود در اولویت قرار دهند. دولت‌ها و نهادهای نظارتی باید استانداردهای دقیق و مقرراتی را برای اطمینان از ایجاد، استفاده و دفع اخلاقی فناوری‌های هوش مصنوعی اتخاذ کنند. همکاری بین مشاغل، دانشگاهیان و سیاست‌گذاران نیز ضروری است. محققان باید با ترویج تحقیقات چند رشته‌ای و تبادل دانش، راه حل‌هایی را ایجاد کنند که اولویت‌بندی پیشرفت‌های فناورانه و پایداری زیست‌محیطی را در اولویت قرار دهند.

شاید شما هم دوست داشته باشید: 7 پروژه مبتنی بر داده و هوش مصنوعی برای کمک به مبارزه با تغییرات آب و هوایی

نتیجه‌گیری
پیامدهای زیست‌محیطی افزایش چشمگیر هوش مصنوعی یک نگرانی واقعی است و نیازمند توجه فوری است. در حالی که جذابیت پتانسیل هوش مصنوعی انکارناپذیر است، باید با تأثیرات منفی آن به طور مستقیم مقابله کنیم.

با روشن کردن معضل زیست‌محیطی پنهان در اطراف هوش مصنوعی، می‌توانیم گفتگوی آگاهانه را تقویت کنیم و پذیرش شیوه‌های مسئولانه را تشویق کنیم.

نظر شما در مورد اثرات نامطلوب احتمالی هوش مصنوعی بر اکوسیستم‌ها چیست؟ چگونه جامعه می‌تواند به طور موثر به این نگرانی‌ها رسیدگی کند؟ بیایید با هم آینده‌ای پایدار را شکل دهیم که در آن هوش مصنوعی و حفاظت از محیط زیست در کنار هم قرار گیرند.

این مطلب توسط خوانندگانی مانند شما تأمین مالی می‌شود.

خبرنگاری غیرانتفاعی ما پوشش آب و هوا را به صورت رایگان و بدون تبلیغات ارائه می‌دهد. کمک‌های یک‌باره یا ماهانه شما نقش مهمی در حمایت از عملیات ما، گسترش دامنه دسترسی ما و حفظ استقلال ویراستاری ما ایفا می‌کند.

درباره EO | بیانیه ماموریت | تأثیر و دامنه | برای ما بنویسید


مرکز داده. عکس: Rawpixel/CC0
انتقال به سمت انتشار خالص صفر و تحول دیجیتال، دو نیروی قدرتمند قرن بیست و یکم هستند. نشانه‌های امیدوارکننده‌ای وجود دارد که هوش مصنوعی (AI) می‌تواند اقدامات اقلیمی را پشتیبانی کند، اما در عین حال، خطراتی را نیز به همراه دارد: اجرای هوش مصنوعی انرژی‌بر است و روش‌های کاربرد آن می‌تواند نابرابری‌های اجتماعی و اقتصادی را تشدید کند. این تحولات اقتصادی و فناوری باید به گونه‌ای مهار شوند که از توسعه اقتصادی عادلانه، منصفانه و فراگیر حمایت کنند.
هوش مصنوعی چه وعده‌ای برای مبارزه با تغییرات آب و هوایی دارد؟
یکی از موانع مکرراً ذکر شده برای تسریع اقدامات در زمینه تغییرات آب و هوایی، اندازه و پیچیدگی مجموعه داده‌ها، متغیرها، مدل‌ها و سناریوهای درگیر است. هوش مصنوعی و خویشاوند نزدیک آن، یادگیری ماشین (ML) – یک زیرشاخه از هوش مصنوعی که الگوها را برای پشتیبانی از تکمیل وظایف خاص شناسایی می‌کند – در حال متحول کردن توانایی ما در جمع‌آوری، تکمیل و تفسیر مجموعه داده‌های بزرگ، پیچیده و ناهمگون است و امکان بهبود تصمیم‌گیری مبتنی بر داده برای اقدامات اقلیمی را فراهم می‌کند. از هوش مصنوعی می‌توان در تحقیقات و مدل‌سازی اقلیمی استفاده کرد؛ در بازارهای مالی (به عنوان مثال، برای پیش‌بینی قیمت کربن)؛ و در آموزش و تغییر رفتار (به عنوان مثال، با استفاده از داده‌های الگوهای رفتاری برای "تشویق" افراد به انتخاب گزینه پایدارتر، یا برای محاسبه ردپای کربن محصولات برای کمک به افراد در تصمیم‌گیری آگاهانه).
سازمان‌ها به طور فزاینده‌ای بر تقاطع آب و هوا و داده‌ها تمرکز می‌کنند و کاربردهای بالقوه هوش مصنوعی و یادگیری ماشین را بررسی می‌کنند. به عنوان مثال، در سال 2020، Refinitiv و مجمع جهانی اقتصاد ائتلاف آینده داده‌های پایدار را در داووس راه‌اندازی کردند و شبکه بانک‌های مرکزی و ناظران برای سبز کردن سیستم مالی (NGFS) چند ماه بعد یک جریان کاری برای پر کردن شکاف‌های داده راه‌اندازی کرد.
هوش مصنوعی می‌تواند با حمایت از تلاش‌ها برای کاهش انتشار کربن در بخش‌هایی از جمله انرژی و حمل و نقل و توسعه سیستم‌های حذف کربن، پیشرفت به سمت یک اقتصاد کم کربن را تسریع کند. کاربرد اصلی آن در جمع‌آوری و تکمیل مجموعه داده‌های پیچیده در مورد انتشار و اثرات اقلیمی آنها است، در نتیجه به مدل‌سازی سیاست و تجزیه و تحلیل ریسک اقلیمی و بهینه‌سازی فرآیندها و زنجیره‌های تامین کمک می‌کند.
در بخش انرژی، هوش مصنوعی می‌تواند به مدیریت قابلیت پیش‌بینی در شبکه کمک کند و در نتیجه انتشار گازهای گلخانه‌ای از ژنراتورهای آماده به کار را که هنگام تجاوز تقاضای انرژی به عرضه روشن می‌شوند، به حداقل برساند. ماهیت متناوب انرژی‌های تجدیدپذیر، همراه با دشواری پیش‌بینی عرضه و تقاضا، یکی از موانع اصلی در گذار به انرژی پاک است. یادگیری ماشین می‌تواند به ایجاد بازارهای برق با قابلیت‌های پیشرفته پیش‌بینی، زمان‌بندی و کنترل کمک کند که می‌تواند هم تولید برق متغیر و هم تقاضای انعطاف‌پذیر را از طریق متعادل‌سازی کارآمدتر و در لحظه در شبکه مدیریت کند. DeepMind نشان داده است که چنین کاربردهایی می‌تواند با کاهش اتکا به ذخیره‌سازی باتری و سایر منابع برق در حالت آماده به کار، ارزش اقتصادی انرژی بادی را تا 20 درصد افزایش دهد. برنامه‌های مشابهی برای انرژی خورشیدی در حال توسعه هستند. یادگیری ماشین همچنین می‌تواند برای کاهش مصرف انرژی شخصی و ارزیابی سریع مصرف انرژی ساختمان‌ها – و حتی کل شهرها – در زمان واقعی به کار رود.
در بخش حمل و نقل، یادگیری ماشین برای بهینه‌سازی برنامه‌ریزی مسیر به کار می‌رود که به نوبه خود به کاهش مسافت پیموده شده توسط وسایل نقلیه و کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای کمک می‌کند. از هوش مصنوعی می‌توان برای کمک به ایجاد سیستم‌های حمل و نقل هوشمند از طریق مدل‌سازی بهتر تقاضا و برنامه‌ریزی زیرساخت‌های جدید به گونه‌ای که گسترش شهری را دلسرد کند و طول سفرهایی که مردم باید انجام دهند را محدود کند، استفاده کرد. همچنین از آن برای نظارت بهتر بر ترافیک در سیستم‌های موجود از طریق بینایی کامپیوتری خودکار استفاده می‌شود. در مقیاس کوچکتر، یادگیری ماشین به توسعه وسایل نقلیه خودران کمک می‌کند و نقش مهمی در توسعه خدمات تحرک مشترک ایفا می‌کند که دوباره منجر به کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای ناشی از سفرهای اتومبیلی می‌شود.
علاوه بر این، هوش مصنوعی می‌تواند از تلاش‌های کاهش تغییرات آب و هوایی از طریق حذف کربن، هم روش‌های فناوری (به عنوان مثال، ارزیابی سایت‌های جذب و ذخیره کربن) و هم روش‌های زیست‌محیطی (یعنی مخازن کربن مانند جنگل‌ها) پشتیبانی کند. در مورد مخازن کربن جنگلی، پلتفرم الگوریتم و تجزیه و تحلیل چند ماموریتی که توسط ناسا و آژانس فضایی اروپا در حال توسعه است، از هوش مصنوعی در تجزیه و تحلیل مجموعه داده‌های متنوع مانند ابزارهای ماهواره‌ای، ایستگاه بین‌المللی فضایی و منابع هوایی و زمینی برای کمک به نظارت بر زیست توده جنگلی و روندها در جذب و انتشار کربن استفاده می‌کند.
هوش مصنوعی چگونه می‌تواند سازگاری، تاب‌آوری و حفاظت از تنوع زیستی را پشتیبانی کند؟
یکی از کاربردهای اصلی هوش مصنوعی برای سازگاری و تاب‌آوری اقلیمی، پیش‌بینی خطر و بهبود سیستم‌های هشدار دهنده بلایای اقلیمی است. الگوریتم‌های یادگیری عمیق می‌توانند حساسیت و ویژگی سیستم‌های هشدار اولیه در مورد نقاط عطف اقلیمی را بهبود بخشند. از این می‌توان برای پیش‌بینی روندهای بلندمدت در یک منطقه خاص (به عنوان مثال، مدل‌سازی افزایش سطح دریا) برای کمک به مردم در آماده شدن برای تغییرات عمده ناشی از تغییرات آب و هوایی استفاده کرد. محققان در نظرسنجی قطب جنوب بریتانیا و موسسه آلن تورینگ IceNet را توسعه داده‌اند، یک ابزار پیش‌بینی‌کننده با استفاده از هوش مصنوعی که با استفاده از داده‌های حسگرهای ماهواره‌ای در مدل‌سازی اقلیمی، تغییرات در سطح یخ دریا را پیش‌بینی می‌کند.
سیستم‌های هشدار اولیه مبتنی بر هوش مصنوعی همچنین می‌توانند به انسان‌ها در واکنش بهتر به رویدادهای شدید آب و هوایی مانند طوفان‌ها کمک کنند و با دقت بیشتری مکان و وسعت طوفان‌ها، آتش‌سوزی‌های جنگلی و سیل‌های پیش‌بینی شده در آینده را تعیین کنند. به عنوان مثال، مدل‌های هوش مصنوعی مبتنی بر تصاویر ماهواره‌ای می‌توانند به نشان دادن مکان مرزهای حیات وحش در زمان واقعی در Google Maps کمک کنند و به عملیات اطفاء حریق در ایالات متحده، کانادا، مکزیک و استرالیا کمک کنند. Google Flood Hub از مدل‌های یادگیری ماشین برای صدور هشدارهای دقیق استفاده می‌کند و در سال 2021، 115 میلیون اعلان هشدار سیل را به 23 میلیون نفر در سراسر جهان ارسال کرد.
همچنین با استفاده از فناوری ماهواره‌ای، هوش مصنوعی می‌تواند به ردیابی از دست دادن تنوع زیستی پس از آتش‌سوزی‌های جنگلی و تخمین محتوای آب در تاج درختان همراه با پیش‌بینی خشکسالی برای کمک به پیش‌بینی مناطقی که در معرض بیشترین خطر هستند، کمک کند. پس از یک فاجعه مرتبط با آب و هوا، یادگیری ماشین همچنین می‌تواند برای تجزیه و تحلیل تصاویر ماهواره‌ای برای شناسایی مناطقی که به کمک نیاز دارند، استفاده شود. به طور کلی، یادگیری ماشین می‌تواند از حفاظت از تنوع زیستی با افزایش کارایی روش‌های نظارت بر اکوسیستم‌ها و جایگزینی روش‌های مشاهده "در محل" سنتی و دستی پشتیبانی کند. تصاویر هوایی می‌تواند به ردیابی خودکار پوشش درختی کمک کند، در حالی که داده‌های سنجش از دور و حسگرهای مبتنی بر تصویر می‌توانند به استنباط شمارش تنوع زیستی کمک کنند. تله‌های دوربین می‌توانند به طور خودکار هر زمان که یک حسگر حرکتی فعال شود عکس بگیرند و بینایی کامپیوتری می‌تواند برای طبقه‌بندی گونه‌هایی که از کنار آن عبور می‌کنند استفاده شود و از شمارش گونه‌ها در زمان واقعی و با نیروی کار کمتر پشتیبانی کند. در نظارت بر حیات دریایی، ربات‌های دریایی می‌توانند مناطق بزرگ زیر آب را بررسی کنند در حالی که یادگیری ماشین می‌تواند برای شناسایی خودکار پلانکتون از دوربین‌های زیر آب و تخمین جمعیت ماهی از ساختار صخره‌های مرجانی استفاده شود. فراتر از جمع‌آوری داده‌ها، تجزیه و تحلیل مبتنی بر هوش مصنوعی از شبیه‌سازی‌های بزرگ مقیاس می‌تواند ردیابی چگونگی تکامل اکوسیستم‌ها در سناریوهای آب و هوایی آینده احتمالی را تسهیل کند.
کشاورزی یکی دیگر از حوزه‌های اصلی است که هوش مصنوعی می‌تواند سازگاری و تاب‌آوری را پشتیبانی کند. برنامه‌ها شامل ابزارها و سخت‌افزارهای نرم‌افزاری برای کشاورزی دقیق و آبیاری هوشمند، ابزارهای هوش مصنوعی است که به کشاورزان امکان می‌دهد با آب به طور قابل توجهی کمتری محصولات را رشد دهند. پروژه Mineral شرکت X یک وسیله نقلیه برقی کم‌آلاینده مجهز به پنل‌های خورشیدی توسعه داده است که از نرم‌افزار GPS برای شناسایی مکان گیاهان در مزرعه استفاده می‌کند و سپس از ابزارهای ادراک ماشین برای تجزیه و تحلیل داده‌ها و شناسایی تاب‌آوری و بهره‌وری محصولات در محیط‌های مختلف، با در نظر گرفتن تغییرات آب و هوایی استفاده می‌کند.
چه معایب احتمالی هوش مصنوعی برای تغییرات آب و هوایی وجود دارد؟
هوش مصنوعی پتانسیل قابل توجهی برای افزایش توانایی‌های ما در مقابله با تغییرات آب و هوایی دارد، اما می‌تواند به قیمت تمام شود. خطرات هوش مصنوعی برای اقدامات اقلیمی را می‌توان در سه موضوع گسترده دسته‌بندی کرد: ردپای کربن خود هوش مصنوعی؛ تأثیر زیست‌محیطی مواد مورد نیاز برای ساخت فناوری‌ها؛ و توزیع نابرابر مزایای آن، که می‌تواند نابرابری‌ها را بیشتر تشدید کند.
هوش مصنوعی به کامپیوترهای انرژی‌بر متکی است. اگرچه هر نسل جدید از پردازنده‌ها معمولاً می‌تواند محاسبات بیشتری را با توان کمتری انجام دهد و سرمایه‌گذاری در این بخش پیشرفت‌های بیشتری را در توان و کارایی ایجاد می‌کند، اما ارتقاء مداوم مدل‌ها و از رده خارج کردن مدل‌های قدیمی به این معنی است که این بخش تأثیر کلی قابل توجهی بر آب و هوا و محیط زیست دارد. بسیاری از فناوری‌های هوش مصنوعی همچنین به مواد معدنی و منابع کمیاب و بحرانی مانند کبالت، لیتیوم و تانتالوم برای ساخت خود نیاز دارند که استخراج آنها به قیمت محیط زیست و جوامع محلی تمام می‌شود.
کاربرد نابرابر هوش مصنوعی پتانسیل تشدید بیشتر نابرابری‌ها بین کشورهای ثروتمند و فقیر در سطح جهانی را دارد. تحقیقات هوش مصنوعی امروزه عمدتاً توسط موسسات تحقیقاتی و شرکت‌های مستقر در کشورهای توسعه‌یافته رهبری می‌شود. این می‌تواند منجر به نقاط کور و غفلت از نیازهای کشورهای در حال توسعه شود - جایی که کاربردهای هوش مصنوعی برای راه حل‌های اقلیمی به شدت مورد نیاز است. برای رسیدگی به این موضوع، راه حل‌های هوش مصنوعی نیاز به حمایت بیشتری نسبت به آنچه در حال حاضر دریافت می‌کنند برای اطمینان از اینکه نیازهای کشورهای در حال توسعه به طور مناسب از نظر سرمایه‌گذاری سرمایه و ایجاد ظرفیت برای سیاست‌گذاران، تنظیم‌کننده‌ها و متخصصان مورد توجه قرار می‌گیرند، دارند.
این توضیحات توسط دانا کیریاکوپولوس نوشته شده است و توسط روبرتا پیرفدریکی بررسی شده است.


۷ دسامبر ۲۰۲۳
۵ دقیقه مطالعه
برای درک اینکه هوش مصنوعی چگونه به تغییرات آب و هوایی کمک می‌کند، به نحوه استفاده از آن نگاه کنید.

هوش مصنوعی می‌تواند برای کاهش تأثیرات تغییرات آب و هوایی استفاده شود - یا اینکه آن را تشدید کند.
هوش مصنوعی محدود به چت‌بات‌های سرگرم‌کننده نیست: برنامه‌هایی که به طور فزاینده‌ای مؤثر با استفاده از یادگیری ماشین آموزش داده شده‌اند، به طور جدایی‌ناپذیری در کاربردهایی از جمله ناوبری GPS در تلفن‌های هوشمند تا الگوریتم‌هایی که شبکه‌های اجتماعی را کنترل می‌کنند، ادغام شده‌اند. اما با افزایش محبوبیت هوش مصنوعی، محققان و کارشناسان بیشتری به هزینه زیست‌محیطی آن اشاره می‌کنند. آموزش و اجرای یک سیستم هوش مصنوعی به قدرت محاسباتی و برق زیادی نیاز دارد و انتشار دی‌اکسید کربن ناشی از آن یکی از راه‌هایی است که هوش مصنوعی بر آب و هوا تأثیر می‌گذارد. اما تأثیرات زیست‌محیطی آن فراتر از ردپای کربنی آن است.

جسی داج، دانشمند پژوهشی در موسسه آلن برای هوش مصنوعی در سیاتل، می‌گوید: «مهم است که ما انتشار دی‌اکسید کربن برخی از این سیستم‌های بزرگ هوش مصنوعی را بشناسیم، به ویژه». با این حال، او اضافه می‌کند که «تأثیر سیستم‌های هوش مصنوعی به طور کلی از کاربردهایی است که برای آن‌ها ساخته شده‌اند، نه لزوماً هزینه آموزش».

محاسبه دقیق تأثیری که هوش مصنوعی بر بحران آب و هوا خواهد داشت، حتی اگر کارشناسان فقط بر میزان گازهای گلخانه‌ای که منتشر می‌کند تمرکز کنند، دشوار است. این به این دلیل است که انواع مختلف هوش مصنوعی - مانند یک مدل یادگیری ماشین که روندها را در داده‌های تحقیقاتی شناسایی می‌کند، یک برنامه بینایی که به خودروهای خودران کمک می‌کند از موانع اجتناب کنند یا یک مدل زبان بزرگ (LLM) که یک چت‌بات را قادر می‌سازد مکالمه کند - همه به مقادیر مختلفی از قدرت محاسباتی برای آموزش و اجرا نیاز دارند. به عنوان مثال، هنگامی که OpenAI مدل زبان بزرگ خود به نام GPT-3 را آموزش داد، این کار معادل حدود ۵۰۰ تن دی‌اکسید کربن تولید کرد. با این حال، مدل‌های ساده‌تر انتشار بسیار کمی تولید می‌کنند. پیچیده‌تر کردن موضوع، فقدان شفافیت از سوی بسیاری از شرکت‌های هوش مصنوعی وجود دارد، داج می‌گوید. این امر درک تأثیر مدل‌های آن‌ها را حتی دشوارتر می‌کند - زمانی که فقط از طریق لنز انتشار بررسی شوند.

به همین دلیل است که کارشناسان به طور فزاینده‌ای توصیه می‌کنند که انتشار هوش مصنوعی را فقط به عنوان یک جنبه از ردپای آب و هوایی آن در نظر بگیریم. دیوید رولنیک، دانشمند کامپیوتر در دانشگاه مک‌گیل، هوش مصنوعی را به یک چکش تشبیه می‌کند: «تأثیر اصلی یک چکش این است که چه چیزی با آن چکش زده می‌شود،» او می‌گوید، «نه اینکه در چکش چه چیزی وجود دارد.» همانطور که این ابزار می‌تواند چیزها را خرد کند یا میخ‌ها را برای ساختن یک خانه بکوبد، هوش مصنوعی می‌تواند به محیط زیست آسیب برساند یا به آن کمک کند.

صنعت سوخت‌های فسیلی را در نظر بگیرید. در سال ۲۰۱۹، مایکروسافت اعلام همکاری جدیدی با شرکت اگزون‌موبیل کرد و اعلام کرد که این شرکت از پلتفرم محاسبات ابری مایکروسافت Azure استفاده خواهد کرد. غول نفتی ادعا کرد که با استفاده از این فناوری - که برای وظایف خاصی مانند تجزیه و تحلیل عملکرد به هوش مصنوعی متکی است - می‌تواند عملیات استخراج را بهینه کند و تا سال ۲۰۲۵ تولید را به میزان ۵۰,۰۰۰ بشکه معادل نفت در روز افزایش دهد. (بشکه معادل نفت اصطلاحی است که برای مقایسه منابع سوختی مختلف استفاده می‌شود - واحدی است که تقریباً برابر با انرژی تولید شده از سوزاندن یک بشکه نفت خام است.) در این مورد، هوش مصنوعی مایکروسافت به طور مستقیم برای افزودن سوخت‌های فسیلی بیشتر، که هنگام سوزاندن گازهای گلخانه‌ای منتشر می‌کنند، به بازار استفاده می‌شود.

در بیانیه‌ای که از طریق ایمیل به Scientific American ارسال شد، سخنگوی مایکروسافت گفت که این شرکت معتقد است که «فناوری نقش مهمی در کمک به این صنعت برای کاهش کربن‌زدایی دارد و این کار باید به شیوه‌ای اصولی - با تعادل بین نیازهای انرژی و شیوه‌های صنعتی امروز در حالی که اختراع و استقرار آن‌ها در آینده انجام می‌شود - پیش برود.» سخنگو افزود که این شرکت فناوری و خدمات ابری خود را به «همه مشتریان، از جمله مشتریان انرژی» می‌فروشد.

استخراج سوخت‌های فسیلی تنها کاربرد هوش مصنوعی نیست که می‌تواند برای محیط زیست مضر باشد. اما استروبل، دانشمند کامپیوتر در دانشگاه کارنگی ملون، می‌گوید: «نمونه‌هایی مانند این در هر بخشی، مانند جنگلداری، مدیریت زمین، کشاورزی وجود دارد.»

این را می‌توان در نحوه استفاده از هوش مصنوعی در تبلیغات خودکار نیز مشاهده کرد. هنگامی که یک تبلیغ به طرز عجیبی خاص در فید خبری اینستاگرام یا فیس‌بوک شما ظاهر می‌شود، الگوریتم‌های تبلیغاتی جادوگر پشت پرده هستند. رولنیک می‌گوید که این عمل رفتار مصرف‌گرایی کلی را در جامعه افزایش می‌دهد. به عنوان مثال، با تبلیغات مد سریع، تبلیغات هدفمند چرخش ثابتی از لباس‌های ارزان قیمت و تولید انبوه را به مصرف‌کنندگان ارائه می‌دهند که لباس‌ها را فقط برای جایگزینی آن‌ها به محض ورود یک روند جدید خریداری می‌کنند. این امر تقاضای بیشتری برای شرکت‌های مد سریع ایجاد می‌کند و در حال حاضر تخمین زده می‌شود که صنعت مد تا ۸ درصد از انتشار گازهای گلخانه‌ای جهانی را تولید می‌کند. مد سریع انتشار بیشتری از حمل و نقل ایجاد می‌کند و باعث می‌شود لباس‌های دور ریخته شده بیشتری در محل‌های دفن زباله جمع شوند. متا، شرکت مادر اینستاگرام و فیس‌بوک، به درخواست Scientific American برای اظهار نظر پاسخ نداد.

اما در طرف دیگر سکه، کاربردهای هوش مصنوعی وجود دارد که می‌تواند به مقابله با تغییرات آب و هوایی و سایر مشکلات زیست‌محیطی، مانند ویرانی‌های ناشی از طوفان‌های شدید ناشی از گرمای شدید کمک کند. یکی از این کاربردها xView2 است، برنامه‌ای که مدل‌های یادگیری ماشین و بینایی کامپیوتر را با تصاویر ماهواره‌ای ترکیب می‌کند تا ساختمان‌های آسیب‌دیده در بلایای طبیعی را شناسایی کند. این برنامه توسط واحد نوآوری دفاع، یک سازمان وزارت دفاع ایالات متحده راه‌اندازی شده است. مدل‌های آن می‌توانند زیرساخت‌های آسیب‌دیده را ارزیابی کنند و در نتیجه خطر را کاهش دهند و در زمان پاسخگویان اولیه صرفه‌جویی کنند که در غیر این صورت باید خودشان این ارزیابی‌ها را انجام دهند. همچنین می‌تواند به تیم‌های جستجو و نجات کمک کند تا سریع‌تر مشخص کنند که تلاش‌های خود را به کجا هدایت کنند.

سایر فناوری‌های هوش مصنوعی می‌توانند مستقیماً برای کاهش تغییرات آب و هوایی با استفاده از آن‌ها برای نظارت بر انتشار گازها اعمال شوند. گاوین مک‌کورمیک، مدیر اجرایی WattTime، شرکتی که انتشار گازهای مرتبط با برق را نظارت می‌کند، می‌گوید: «در بیشتر نقاط جهان، برای بیشتر انتشار گازهای گلخانه‌ای، وضعیت بسیار مبهم است.» WattTime شریک مؤسس سازمان غیرانتفاعی Climate TRACE است که پلتفرم آن بینایی کامپیوتر و یادگیری ماشین را برای علامت‌گذاری انتشار گازها از منابع آلودگی جهانی ترکیب می‌کند. ابتدا، دانشمندان انتشار گازهای ناشی از تأسیسات نظارت‌شده را شناسایی می‌کنند. سپس از تصاویر ماهواره‌ای برای شناسایی نشانه‌های بصری فعالیت‌های ایجادکننده انتشار گازها - مانند دودکش‌های بخار از یک کارخانه - استفاده می‌کنند. در مرحله بعد، مهندسان الگوریتم‌ها را بر اساس آن داده‌ها آموزش می‌دهند تا به برنامه‌ها بیاموزند که چگونه بر اساس ورودی بصری، انتشار گازها را تخمین بزنند. سپس می‌توان از اعداد حاصل برای کمک به شرکت‌ها برای کاهش ردپای انتشار گازهای خود، اطلاع‌رسانی به سیاست‌گذاران و پاسخگو کردن آلوده‌کنندگان استفاده کرد.

همانطور که هوش مصنوعی در حل مشکلات زیست‌محیطی، مانند کمک به کاهش انتشار گازها، کارآمدتر می‌شود، می‌تواند ابزاری ارزشمند در مبارزه با تغییرات آب و هوا باشد - اگر صنعت هوش مصنوعی بتواند تأثیرات منفی آب و هوایی خود را کاهش دهد. رولنیک می‌گوید: «از منظر سیاست، هم سیاست هوش مصنوعی و هم سیاست آب و هوا نقش دارند.» او به طور خاص توصیه می‌کند که سیاست هوش مصنوعی را به گونه‌ای شکل دهیم که تمام زوایای تأثیر آن بر آب و هوا را در نظر بگیرد. این بدان معناست که نه تنها به کاربردهای آن، بلکه به انتشار گازها و سایر هزینه‌های تولید، مانند هزینه‌های مربوط به مصرف آب نیز توجه شود.

علاوه بر این، داج اضافه می‌کند که کسانی که در هوش مصنوعی تخصص دارند، به ویژه افرادی که در موقعیت‌های قدرت در شرکت‌های فناوری قرار دارند، باید اصول اخلاقی را برای محدود کردن استفاده از این فناوری ایجاد کنند. هدف باید اجتناب از آسیب‌های آب و هوایی و در عوض کمک به کاهش آن باشد. او می‌گوید: «این باید بخشی از سیستم ارزشی باشد.»


نشریه زمستان 2024

صنعت هوش مصنوعی در صورت ادامه روند فعلی، می‌تواند به زودی به یکی از بزرگترین منابع انتشار کربن تبدیل شود.

12 دسامبر 2023 زمان مطالعه: 11 دقیقه

موضوعات

تراسی دابرکو

در عصری که با وعده نوآوری‌های فناورانه و تهدید تغییرات آب و هوایی تعریف می‌شود، هوش مصنوعی هم به عنوان ابزاری ارزشمند و هم به عنوان چالشی دشوار ظهور کرده است. در حالی که از هوش مصنوعی برای حل مسائل پیچیده استفاده می‌کنیم، باید با هزینه‌های زیست‌محیطی پنهان آن نیز دست و پنجه نرم کنیم و راهکارهایی را در نظر بگیریم که به ما امکان دهد از پتانسیل آن بهره‌مند شویم و در عین حال اثرات آن بر آب و هوا را کاهش دهیم.

موفقیت مدل زبانی ChatGPT شرکت OpenAI که توسط مایکروسافت پشتیبانی می‌شود، یک مسابقه تسلیحاتی فناوری را به راه انداخته است، به طوری که غول‌های فناوری سرمایه‌گذاری‌های هنگفتی در ساخت سیستم‌های پردازش زبان طبیعی خود انجام می‌دهند. اما تلاش برای ساخت ماشین‌های هوشمندتر به سرعت با مجموعه‌ای از چالش‌های پایداری روبرو می‌شود. هوش مصنوعی ردپای کربنی رو به رشدی دارد که ناشی از اشتهای سیری‌ناپذیر آن برای انرژی و هزینه‌های کربنی تولید سخت‌افزاری است که از آن استفاده می‌کند. از سال 2012، گسترده‌ترین اجرای آموزش هوش مصنوعی از توان محاسباتی به طور تصاعدی بیشتری استفاده کرده است که به طور متوسط هر 3.4 ماه دو برابر می‌شود.1

دریافت به‌روزرسانی‌ها در مورد رهبری با هوش مصنوعی و داده

بینش‌های ماهانه در مورد چگونگی تأثیر هوش مصنوعی بر سازمان شما و معنای آن برای شرکت و مشتریانتان را دریافت کنید.

لطفاً یک آدرس ایمیل معتبر وارد کنید

از ثبت‌نام شما سپاسگزاریم

سیاست حفظ حریم خصوصی

هزینه‌های زیست‌محیطی هوش مصنوعی

اثرات زیست‌محیطی فناوری اطلاعات اغلب نادیده گرفته می‌شود، حتی با وجود اینکه مراکز داده و شبکه‌های انتقال مسئول 1 تا 1.5 درصد از مصرف برق جهانی هستند. آنها همچنین مسئول 0.6 درصد از انتشار کربن جهانی هستند که برای دستیابی به سناریوی خالص صفر انتشار تا سال 2050 باید به نصف کاهش یابد، طبق آژانس بین‌المللی انرژی.2 یک مرکز داده متوسط به طور متوسط معادل گرمایش 50000 خانه در سال مصرف می‌کند. زباله‌های الکترونیکی سریع‌ترین جریان زباله در جهان است که سالانه 57 میلیون تن تولید می‌شود، تقریباً برابر با وزن دیوار بزرگ چین.3

چندین عامل در ردپای کربنی سیستم‌های هوش مصنوعی در طول چرخه عمر آنها نقش دارند:

مدل‌های بزرگ و پیچیده: مدل‌های زبانی بزرگ (LLM) برای آموزش و پاسخ به پرس و جوها به ده‌ها هزار تراشه پیشرفته با کارایی بالا نیاز دارند که منجر به مصرف بالای انرژی و انتشار کربن می‌شود. هرچه پیچیدگی مدل بیشتر باشد، زمان انجام وظایف افزایش می‌یابد و در نتیجه مصرف انرژی بیشتر می‌شود.4 مدل‌هایی مانند ChatGPT از پیچیده‌ترین و پرهزینه‌ترین مدل‌های هوش مصنوعی هستند. قابلیت‌های مدل زبانی بزرگ GPT-3 شرکت OpenAI به لطف مدل 175 میلیارد پارامتری آن امکان‌پذیر شده است که یکی از بزرگترین مدل‌ها هنگام عرضه بود. تخمین زده می‌شود که آموزش آن به تنهایی 1.3 گیگاوات ساعت انرژی (معادل 120 میانگین مصرف خانه‌های ایالات متحده) مصرف کرده است.

موضوعات

درباره نویسنده

نیکلاس ساندبرگ نویسنده کتاب راهنمای IT پایدار برای رهبران فناوری (Packt Publishing، 2022) و عضو هیئت مدیره SustainableIT.org، یک سازمان غیرانتفاعی است که به پیشبرد پایداری جهانی از طریق رهبری فناوری اختصاص دارد. او مدیر ارشد دیجیتال در Kuehne+Nagel، یک شرکت جهانی حمل و نقل و لجستیک است و قبلاً مدیر ارشد فناوری اطلاعات و رئیس جهانی معماری سازمانی در Assa Abloy بوده است.

منابع (22)

1. "AI and Compute," OpenAI, May 16, 2018, https://openai.com.
2. "Data Centers and Data Transmission Networks," International Energy Agency, accessed Oct. 16, 2023, www.iea.org; and D. Patterson, J. Gonzalez, Q. Le, et al., “Carbon Emissions and Large Neural Network Training,” Arxiv, April 23, 2021, https://arxiv.org.

نمایش همه منابع


پروفسور احمد بنافا
پروفسور احمد بنافا
معتبرترین صدای فناوری و اینفلوئنسر در لینکدین | نویسنده برنده جایزه | هوش مصنوعی-اینترنت اشیا-بلاکچین-امنیت سایبری | سخنران با بیش از 52 هزار دنبال‌کننده
منتشر شده در ۱۴ ژانویه ۲۰۲۴
هوش مصنوعی (AI) به عنوان یک نیروی تحول‌آفرین در قرن بیست و یکم ظهور کرده است، که صنایع را متحول می‌کند، بر تعاملات اجتماعی تأثیر می‌گذارد و حتی به حوزه حفاظت از محیط زیست نیز وارد می‌شود. با این حال، تأثیر آن بر محیط زیست و آب و هوا همچنان یک مسئله پیچیده و چندوجهی است که پر از فرصت‌های امیدوارکننده و خطرات بالقوه است. درک این ظرافت‌ها برای بهره‌برداری از قدرت هوش مصنوعی برای آینده‌ای پایدار ضروری است.

پتانسیل مثبت: یک انقلاب هوش مصنوعی سبز

پتانسیل هوش مصنوعی برای مقابله با چالش‌های زیست‌محیطی گسترده و چندوجهی است. در اینجا برخی از زمینه‌های کلیدی وجود دارد که در آن می‌تواند نقش تحول‌آفرینی ایفا کند:

۱. بهینه‌سازی منابع:

بهره‌وری انرژی: شبکه‌های هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی می‌توانند توزیع انرژی را بهینه کرده، ضایعات را کاهش داده و ادغام انرژی‌های تجدیدپذیر را ترویج کنند. سیستم‌های مدیریت ساختمان مجهز به هوش مصنوعی می‌توانند الگوهای ساکنان را یاد بگیرند و دما، نور و تهویه را برای به حداقل رساندن مصرف انرژی تنظیم کنند.

حفاظت از آب: سیستم‌های آبیاری مبتنی بر هوش مصنوعی می‌توانند رطوبت خاک و داده‌های آب و هوا را تجزیه و تحلیل کنند تا آب را دقیقاً در زمان و مکانی که مورد نیاز است، ارائه دهند و ضایعات را به حداقل رسانده و عملکرد محصول را بهینه کنند. سیستم‌های تشخیص نشتی مبتنی بر هوش مصنوعی می‌توانند نشتی‌های آب را به سرعت شناسایی و مکان‌یابی کنند و منابع ارزشمندی را ذخیره کنند.

مدیریت پسماند: ربات‌های مبتنی بر هوش مصنوعی می‌توانند مواد قابل بازیافت را با دقت بی‌نظیری مرتب کنند، نرخ بازیافت را افزایش داده و پسماند را از محل‌های دفن زباله دور کنند. الگوریتم‌های هوش مصنوعی می‌توانند مسیرهای جمع‌آوری زباله را بهینه کرده و مصرف سوخت و انتشار گازها را کاهش دهند.

۲. نوآوری‌های پایدار:

توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر: هوش مصنوعی می‌تواند توسعه راه حل‌های انرژی پاک را با تجزیه و تحلیل مجموعه داده‌های گسترده‌ای از پتانسیل باد، خورشید و زمین‌گرمایی برای شناسایی مکان‌های بهینه برای نصب انرژی‌های تجدیدپذیر تسریع کند. سیستم‌های مدیریت شبکه مبتنی بر هوش مصنوعی می‌توانند منابع انرژی تجدیدپذیر را به طور یکپارچه ادغام کرده و ثبات و قابلیت اطمینان را تضمین کنند.

مواد پایدار: هوش مصنوعی می‌تواند مواد جدیدی با اثرات زیست‌محیطی کاهش یافته را طراحی و توسعه دهد. به عنوان مثال، هوش مصنوعی می‌تواند تولید بیوپلاستیک‌ها را بهینه کند، مواد ساختمانی با کربن نهفته کمتر ایجاد کند و حتی مواد خود ترمیم‌شونده‌ای را طراحی کند که تولید زباله را به حداقل می‌رساند.

کشاورزی دقیق: پهپادها و حسگرهای مبتنی بر هوش مصنوعی می‌توانند محصولات را در زمان واقعی نظارت کنند و داده‌هایی را در مورد سلامت خاک، آلودگی‌های آفات و سطوح مواد مغذی در اختیار کشاورزان قرار دهند. این داده‌ها می‌توانند برای استفاده دقیق‌تر از آفت‌کش‌ها و کودها استفاده شوند و تأثیرات زیست‌محیطی را کاهش داده و کارایی کشاورزی را بهبود بخشند.

۳. پایش و مدل‌سازی پیشرفته محیط زیست:

پیش‌بینی تغییرات آب و هوایی: مدل‌های آب و هوایی مبتنی بر هوش مصنوعی می‌توانند مقادیر زیادی از داده‌ها را از ماهواره‌ها، ایستگاه‌های هواشناسی و حسگرهای اقیانوس‌شناسی تجزیه و تحلیل کنند تا دقت پیش‌بینی‌های آب و هوایی را بهبود بخشند. این امر امکان برنامه‌ریزی و استراتژی‌های کاهش موثرتری را در مواجهه با رویدادهای شدید آب و هوایی و افزایش سطح دریا فراهم می‌کند.

پایش آلودگی: حسگرها و پهپادهای مبتنی بر هوش مصنوعی می‌توانند کیفیت هوا و آب را در زمان واقعی نظارت کنند و هشدارهای اولیه در مورد افزایش آلودگی ارائه دهند و امکان مداخله هدفمند برای کاهش انتشار و محافظت از سلامت عمومی را فراهم کنند.

حفاظت از تنوع زیستی: هوش مصنوعی می‌تواند تصاویر ماهواره‌ای و فیلم‌های پهپادی را تجزیه و تحلیل کند تا جنگل‌زدایی، شکار غیرقانونی و تخریب زیستگاه را ردیابی کند. این اطلاعات می‌تواند برای اطلاع‌رسانی به تلاش‌های حفاظتی و محافظت از گونه‌های در معرض خطر استفاده شود.

سمت تاریک: اثرات زیست‌محیطی هوش مصنوعی

در حالی که هوش مصنوعی پتانسیل زیادی برای خیر زیست‌محیطی ارائه می‌دهد، توسعه و استقرار آن نیز نگرانی‌هایی را در مورد تأثیرات زیست‌محیطی خود ایجاد می‌کند. در اینجا برخی از چالش‌های کلیدی وجود دارد:

۱. الگوریتم‌های پرمصرف انرژی: آموزش مدل‌های پیچیده هوش مصنوعی به منابع محاسباتی عظیمی نیاز دارد که منجر به مصرف قابل توجه انرژی و انتشار کربن می‌شود. مراکز داده‌ای که این محاسبات را در خود جای می‌دهند به یکی از عوامل اصلی انتشار گازهای گلخانه‌ای تبدیل شده‌اند.

۲. معضل زباله‌های الکترونیکی: رشد سریع سخت‌افزار هوش مصنوعی، کوهی از زباله‌های الکترونیکی (e-waste) ایجاد می‌کند. این زباله‌های الکترونیکی حاوی مواد مضری هستند که در صورت عدم دفع یا بازیافت مناسب، می‌توانند محیط زیست را آلوده کنند.

۳. سوگیری و پیامدهای پیش‌بینی نشده: الگوریتم‌های هوش مصنوعی که بر داده‌های مغرضانه آموزش داده شده‌اند، می‌توانند بی‌عدالتی‌های زیست‌محیطی را تداوم بخشند. به عنوان مثال، الگوریتم‌های مورد استفاده برای تخصیص منابع ممکن است جوامع ثروتمندتر را در اولویت قرار دهند و نابرابری‌های موجود را تشدید کنند. پیامدهای پیش‌بینی نشده مداخلات هوش مصنوعی، مانند اختلالات اکولوژیکی ناخواسته، نیز نیاز به بررسی دقیق دارد.

پیمایش مسیر سبز: پایدار کردن هوش مصنوعی

برای بهره‌برداری از قدرت هوش مصنوعی برای آینده‌ای پایدار، باید آن را به طور مسئولانه توسعه و مستقر کنیم. در اینجا برخی از مراحل کلیدی وجود دارد:

۱. توسعه هوش مصنوعی سبز:

سخت‌افزار کم‌مصرف: سرمایه‌گذاری در سخت‌افزار کم‌مصرف‌تر و منابع انرژی تجدیدپذیر برای مراکز داده می‌تواند به طور قابل توجهی اثر کربن توسعه هوش مصنوعی را کاهش دهد.

بهینه‌سازی الگوریتم: تحقیق و توسعه الگوریتم‌های کارآمدتر که به قدرت محاسباتی کمتری نیاز دارند، می‌تواند مصرف انرژی را در طول آموزش و استقرار به حداقل برساند.

بهینه‌سازی داده: اجرای تکنیک‌های فشرده‌سازی داده و استفاده از داده‌های مصنوعی برای آموزش می‌تواند تأثیرات زیست‌محیطی ذخیره‌سازی و پردازش داده را کاهش دهد.

۲. حکمرانی اخلاقی هوش مصنوعی:

تشخیص و کاهش سوگیری داده: اطمینان از اینکه مدل‌های هوش مصنوعی بر روی مجموعه داده‌های متنوع و بدون سوگیری آموزش داده می‌شوند، برای جلوگیری از تداوم نابرابری‌های زیست‌محیطی بسیار مهم است.

شفافیت و پاسخگویی: ایجاد دستورالعمل‌های اخلاقی روشن و مکانیسم‌های پاسخگویی برای توسعه و استقرار هوش مصنوعی برای جلوگیری از پیامدهای ناخواسته و تضمین عدالت زیست‌محیطی ضروری است.

مشارکت و آموزش عمومی: افزایش آگاهی عمومی در مورد پیامدهای زیست‌محیطی هوش مصنوعی و ترویج گفتگوی باز در مورد توسعه و استفاده از آن می‌تواند شیوه‌های مسئولانه و پایدار را ترویج کند.

بهبود مشارکت‌ها
اگر مشارکت‌ها را نامربوط یا برای مقاله بی‌ارزش یافتید، آن‌ها را به‌عنوان غیرمفید علامت‌گذاری کنید. این بازخورد برای شما خصوصی است و به طور عمومی به اشتراک گذاشته نمی‌شود.
مخفی شده برای شما
این بازخورد هرگز به طور عمومی به اشتراک گذاشته نمی‌شود، ما از آن برای نمایش مشارکت‌های بهتر به همه استفاده خواهیم کرد.
بینش از جامعه
دیگران نیز مشاهده کردند
موضوعات را کاوش کنید


استراتژی‌های امنیت سایبری اجزای ضروری سازمان‌های مدرن هستند که برای محافظت از دارایی‌های دیجیتال، اطلاعات حساس و تداوم کلی کسب‌وکار در برابر تهدیدات سایبری احتمالی طراحی شده‌اند. با پیشرفت فناوری، پیچیدگی و فراوانی حملات سایبری به طور مداوم در حال افزایش است و این امر توسعه استراتژی‌های امنیت سایبری قوی و سازگار را برای کسب‌وکارها ضروری می‌سازد.
در این مجموعه از Help Net Security، کارشناسان امنیت سایبری به جنبه‌های مختلف استراتژی‌ها و چالش‌های امنیت سایبری می‌پردازند.
ویدیوهای کامل

کیث نیلسون، مروج فنی در CloudSphere، نشان می‌دهد که چگونه اجرای یک استراتژی مدیریت دارایی سایبری می‌تواند به سازمان‌ها در شناسایی تهدیدات کمک کند.
برنارد برانتلی، مدیر ارشد امنیت اطلاعات (CISO) در Corelight، در مورد اینکه چرا سازمان‌ها باید استراتژی داده خود را بازنگری کنند، بحث می‌کند و این فرض را به چالش می‌کشد که آنها باید همه چیز را جمع‌آوری کنند و نحوه استفاده از آن را در زمان وقوع حادثه تعیین کنند.
دیوید فلچر، معاون ارشد در ClearSale، در مورد اینکه چگونه یک استراتژی موثر پیشگیری از تقلب می‌تواند کلاهبرداران را مجبور کند تا سرمایه‌گذاری بیشتری در حمله انجام دهند، و در نتیجه بهره‌برداری از آن را کمتر جذاب کرده و در نهایت بازگشت سرمایه (ROI) حملات ATO را تغییر دهد، بحث می‌کند.
الکس اسپیوکوفسکی، معاون تحقیقات در Pentera، در مورد این تصور غلط صحبت می‌کند که هکرها منتظر نشسته‌اند تا به محض انتشار آخرین اطلاعیه‌های CVE، آنها را زیر نظر داشته باشند و نقشه‌هایی برای نقض یک شرکت با بهره‌برداری از CVE طراحی کنند.
تیم مکی، رئیس استراتژی ریسک زنجیره تامین نرم‌افزار در Synopsys، در مورد شیوه‌ها و رویکردهای امنیت زنجیره تامین بحث می‌کند.
کوین کرکوود، معاون مدیر ارشد امنیت اطلاعات (Deputy CISO) در LogRhythm، تاکید می‌کند که یکی از مهم‌ترین اشتباهات بسیاری از مدیران ارشد امنیت اطلاعات، این فرض است که دفاع آنها "به اندازه کافی خوب" است.