اگر باستان‌شناسان نسخه‌های خطی معتبری از اناجیل را کشف کنند که محتوای آن با انجیل فرضی «کیو» همخوانی داشته باشد، به طور کلی پروتستان‌ها چگونه واکنش نشان می‌دهند؟ آیا تلاشی برای گنجاندن آن در قانون کتاب مقدس جدید صورت می‌گیرد؟

ابتدا باید روشن کنیم که «قانون» به چه معناست. این به معنای «یک مجلد صحافی‌شده حاوی ۲۷ کتاب و نامه در مورد عیسی» نیست. بلکه به معنای «یک معیار سنجش» است که بر اساس آن سایر مطالب، چه مکتوب و چه شفاهی، از نظر کیفیت و انطباق با استانداردها ارزیابی می‌شوند.

این بدان معناست که هر ماده‌ی اضافی که یافت شود، از نظر ارزش در برابر عهد جدید موجود سنجیده می‌شود و نتیجه‌ی آن این است که نمی‌توان ماده‌ی اضافی را در قانون گنجاند، زیرا این مانند یافتن یک خط‌کش نجاری شکسته و تصمیم به چسباندن قطعات قابل استفاده‌ی آن به خط‌کش خوب نجاری است که از قبل دارید. این یک خط‌کش با تمام آن قطعات دیگر خواهد بود، اما دیگر یک متر را اندازه نمی‌گیرد.

[تصویر: «قانون» نجاری - یک خط‌کش تاشو با طول معین و درجه‌بندی ثابت - مانند قانون عهد جدید. از زمان اختراع کدکس‌ها (نوشته‌های به شکل کتاب به جای طومار) حتی یک «قانون تاشو» هم داشته‌ایم.]

دوم اینکه، ما پروتستان‌ها مالک عهد جدید نیستیم، همانطور که هیچ گروه مسیحی دیگری مالک آن نیست. این ملکیت تمام کلیسای مسیحی است. بنابراین، تغییر قانون بر عهده‌ی پروتستان‌ها نیست. خوشبختانه، تمام کلیساهای بزرگ با یکدیگر و با برخی از محققانی که ادعا نمی‌کنند مسیحی هستند، برای مطالعه شواهد دست‌نوشته‌های مربوط به عهد جدید، از جمله هر «اناجیل دروغین» اولیه که ممکن است یافت شود، همکاری می‌کنند.

سوم اینکه، تمام آنچه در مورد کیو می‌دانیم در اناجیل متی و لوقا وجود دارد. اگر کیو را پیدا کنیم، نمی‌دانیم، زیرا نمی‌دانیم آیا موادی که یک سند حاوی آن است و در متی یا لوقا یافت نمی‌شود، واقعاً بخشی از کیو اصلی بوده است یا خیر: هیچ مدرکی خارج از این دو انجیل وجود ندارد.

در واقع، ما نسبت به چنین سندی بسیار مشکوک خواهیم بود، زیرا می‌دانیم که حدود یک قرن پس از رستاخیز، مسیحیان از قبل پذیرفته بودند که فقط چهار انجیل معتبر وجود دارد. (اولین عذرخواهی جاستین شهید، به حدود سال‌های ۱۵۵-۱۵۷ پس از میلاد، به چهار انجیل اشاره می‌کند.)

بنابراین، اگر سندی یافت شود که حاوی مطالب کیو از متی/لوقا همراه با مطالب دیگر باشد و در غیر این صورت مانند متی باشد، آن متی است و ما از قبل آن را داریم؛ اگر مانند لوقا باشد، آن لوقا است و ما از قبل آن را داریم؛ اگر ترکیبی از متی و لوقا باشد، آن یک هماهنگی از متی و لوقا است و ما هماهنگی‌های زیادی از اناجیل داریم، مانند دیاتسرون؛ اگر به طور قابل توجهی با متی و لوقا متفاوت باشد (خارج از عبارات کیو) آن سندی است که نشان می‌دهد برخی از مردم در آن زمان‌های اولیه چه اعتقادی به عیسی داشتند، اما به طور پیش‌فرض غیرقانونی است زیرا با قانون عهد جدید «اندازه‌گیری نمی‌شود».

چهارم اینکه، یک شباهت واقعی جالب به این فرضیه وجود دارد. همانطور که بسیاری گفته‌اند، اگر تمام نسخه‌های خطی اناجیل را از دست بدهیم، باز هم می‌توانیم اناجیل را از نقل قول‌های نویسندگان اولیه بازسازی کنیم. در اطراف آن نقل قول‌ها، بازتاب‌های زیادی در مورد اناجیل و آنچه در مورد عیسی به ما می‌گویند، خواهیم یافت. همانطور که آنچه اوریگن در مورد انجیل مرقس گفته است را به عنوان ماده‌ی اضافی مرقسی شامل نمی‌کنیم، هیچ ماده‌ی دیگری، باستانی یا مدرن، را به عنوان ماده‌ی اضافی انجیل شامل نمی‌کنیم، مهم نیست که چقدر از هر یک از اناجیل در آن گنجانده شده باشد.

پنجم، با این حال، چنین سندی که مطرح شده است، فوراً رد نخواهد شد. همانطور که آپوکریفا هنوز مورد مطالعه قرار می‌گیرد، اگرچه توسط پروتستان‌ها به عنوان پایه‌ای برای هیچ آموزه‌ای استفاده نمی‌شود، مورد مطالعه قرار خواهد گرفت.

ما می‌توانیم با مطالعه نوشته‌هایی که آنها تولید کرده‌اند، چیزهای زیادی در مورد زمان‌ها، نگرش‌ها و زبان مردم هر دوره‌ای بیاموزیم. در چنین سندی که پیشنهاد شده است، ممکن است شواهدی از یک بدعت اولیه یا صرفاً تأکیدی که در اناجیل قانونی یافت نمی‌شود، متوجه شویم. ممکن است - و من مطمئن هستم که محققان کتاب مقدس خوشحال خواهند شد - پاسخ قطعی به این سؤال را پیدا کنیم که یهودیان قرن اول از فعل «آوتنتین» چگونه استفاده می‌کردند! (به ۱ تیموتی ۲:۱۲ مراجعه کنید)


درک باستان‌شناسی
مسیحیت یک باور تاریخی است که بر اساس رویدادهای واقعی ثبت شده در کتاب مقدس بنا شده است. بنابراین، باستان‌شناسی نقش کلیدی در مطالعات کتاب مقدس و دفاعیات مسیحی به روش‌های مختلف ایفا کرده است.

اولاً، باستان‌شناسی صحت تاریخی کتاب مقدس را تأیید کرده است. این علم بسیاری از مکان‌های باستانی، تمدن‌ها و شخصیت‌های کتاب مقدسی را که وجودشان توسط دنیای علمی مورد سوال قرار گرفته و اغلب به عنوان افسانه رد شده بود، تأیید کرده است. باستان‌شناسی کتاب مقدسی بسیاری از منتقدان را ساکت کرده است، زیرا اکتشافات جدید حقایق کتاب مقدس را تأیید کردند.

ثانیاً، باستان‌شناسی به ما کمک می‌کند تا درک خود را از کتاب مقدس بهبود بخشیم. اگرچه نوشته‌های اصلی نویسندگان را نداریم، هزاران نسخه خطی باستانی تأیید می‌کنند که ما انتقال دقیقی از متون اصلی داریم.1 باستان‌شناسی همچنین می‌تواند به ما کمک کند تا ظرافت‌ها و کاربردهای کلمات کتاب مقدسی را همانطور که در زمان خود استفاده می‌شدند، دقیق‌تر درک کنیم.

ثالثاً، باستان‌شناسی به تصویرسازی و توضیح متون کتاب مقدس کمک می‌کند. رویدادهای کتاب مقدس در زمان معینی، در فرهنگ خاصی و تحت تأثیر ساختار اجتماعی و سیاسی خاصی رخ داده‌اند. باستان‌شناسی بینش‌هایی را در این زمینه‌ها به ما می‌دهد. باستان‌شناسی همچنین به تکمیل موضوعاتی که در کتاب مقدس پوشش داده نشده‌اند کمک می‌کند. بسیاری از آنچه ما در مورد ادیان مشرکانه و دوره بین‌العهد می‌دانیم از تحقیقات باستان‌شناسی به دست آمده است.

هنگامی که به این مطالعه می‌پردازیم، باید محدودیت‌های باستان‌شناسی را در نظر داشته باشیم. اولاً، این علم الهام الهی کتاب مقدس را ثابت نمی‌کند. این علم فقط می‌تواند صحت رویدادها را تأیید کند. ثانیاً، بر خلاف سایر حوزه‌های علم، باستان‌شناسی نمی‌تواند فرآیند مورد مطالعه را بازسازی کند. باستان‌شناسان باید شواهد باقی‌مانده را مطالعه و تفسیر کنند. همه نتایج باید امکان بازبینی و تفسیر مجدد را بر اساس اکتشافات جدید فراهم کنند. ثالثاً، نحوه درک شواهد باستان‌شناسی به پیش‌فرض‌ها و جهان‌بینی مفسر بستگی دارد. مهم است که بدانیم بسیاری از محققان بدبین نسبت به کتاب مقدس و خصمانه نسبت به دیدگاه آن هستند.

چهارماً، هزاران بایگانی کشف شده است، اما مقدار زیادی از مواد از بین رفته است. به عنوان مثال، کتابخانه اسکندریه بیش از یک میلیون جلد کتاب داشت، اما همه آنها در آتش‌سوزی قرن هفتم از بین رفتند.

پنجم، تنها کسری از مکان‌های باستان‌شناسی موجود مورد بررسی قرار گرفته‌اند و تنها کسری از مکان‌های مورد بررسی حفاری شده‌اند. در واقع، تخمین زده می‌شود که کمتر از دو درصد از مکان‌های مورد بررسی مورد کارگذاری قرار گرفته‌اند. هنگامی که کار آغاز می‌شود، تنها کسری از یک محل حفاری واقعاً مورد بررسی قرار می‌گیرد و تنها بخش کوچکی از آنچه مورد بررسی قرار می‌گیرد منتشر می‌شود. به عنوان مثال، عکس‌های طومارهای دریای مرده پس از کشف آنها به مدت چهل سال از عموم مردم پنهان نگه داشته شد.

مهم است که بدانیم که متون مقدس همچنان منبع اصلی اقتدار باقی می‌مانند. نباید باستان‌شناسی را به حدی ارتقا دهیم که به قاضی اعتبار متون مقدس تبدیل شود. راندال پرایس می‌گوید: «موارد زیادی وجود دارد که اطلاعات مورد نیاز برای حل یک سوال تاریخی یا زمانی در هر دو باستان‌شناسی و کتاب مقدس وجود ندارد، اما بی‌مورد است که فرض کنیم شواهد مادی به دست آمده از محتوای محدودتر حفاری‌های باستان‌شناسی می‌تواند برای رد شواهد ادبی از محتوای کامل‌تر متون متعارف مورد استفاده قرار گیرد.»2 کتاب مقدس منبعی دقیق و قابل اعتماد از تاریخ ثابت کرده است.

باستان‌شناس مشهور، نلسون گلوک می‌نویسد: «در واقع، می‌توان به طور قاطع بیان کرد که هیچ کشف باستان‌شناسی هرگز به یک مرجع کتاب مقدسی اعتراض نکرده است. ده‌ها یافته باستان‌شناسی وجود دارد که بیانیه‌های تاریخی کتاب مقدس را به طور واضح یا با جزئیات دقیق تأیید می‌کنند.»3

کشف هیتی‌ها
هیتی‌ها نقش برجسته‌ای در تاریخ عهد عتیق ایفا کردند. آنها با شخصیت‌های کتاب مقدسی از زمان ابراهیم تا زمان سلیمان تعامل داشتند. از آنها در پیدایش 15:20 به عنوان مردمی که سرزمین کنعان را سکونت می‌کردند، یاد شده است. 1 پادشاهان 10:29 ثبت می‌کند که آنها ارابه‌ها و اسب‌هایی را از پادشاه سلیمان خریداری کردند. برجسته‌ترین هیتی، اوریا، شوهر بت‌شبع است. هیتی‌ها از 1750 قبل از میلاد تا 1200 قبل از میلاد نیروی قدرتمندی در خاورمیانه بودند. قبل از اواخر قرن نوزدهم، چیزی در مورد هیتی‌ها خارج از کتاب مقدس شناخته نمی‌شد و بسیاری از منتقدان ادعا می‌کردند که آنها اختراع نویسندگان کتاب مقدس هستند.

در سال 1876 یک کشف چشمگیر این تصور را تغییر داد. یک محقق بریتانیایی به نام آ. اچ. سایس کتیبه‌هایی را روی سنگ‌ها در ترکیه پیدا کرد. او مشکوک بود که ممکن است اینها شواهدی از ملت هیتی باشند. ده سال بعد، لوح‌های رسی بیشتری در ترکیه در مکانی به نام بوغازکوی یافت شد. متخصص زبان آکدی آلمانی، هوگو وینکلر، لوح‌ها را بررسی کرد و در سال 1906 مأموریت خود را در این محل آغاز کرد.

حفاری‌های وینکلر پنج معبد، یک قلعه مستحکم و چندین مجسمه عظیم را کشف کرد. او در یک انبار بیش از ده هزار لوح رسی پیدا کرد. یکی از اسناد ثابت شد که سابقه یک معاهده بین رامسس دوم و پادشاه هیتی است. لوح‌های دیگر نشان دادند که بوغازکوی پایتخت پادشاهی هیتی بوده است. نام اصلی آن حاتوشا بود و شهر مساحتی حدود 300 هکتار را پوشش می‌داد. ملت هیتی کشف شد!

کمتر از یک دهه پس از کشف وینکلر، محقق چک، بدریخ هرونزی ثابت کرد که زبان هیتی خویشاوند زبانی اولیه از زبان‌های هندواروپایی یونانی، لاتین، فرانسوی، آلمانی و انگلیسی است. زبان هیتی اکنون جایگاه مرکزی در مطالعه تاریخ زبان‌های هندواروپایی دارد.

این کشف همچنین حقایق دیگری از کتاب مقدس را تأیید کرد. پنج معبد یافت شد که حاوی لوح‌های زیادی با جزئیات مراسم و آیین‌هایی بود که توسط کشیشان انجام می‌شد. این مراسم شامل آیین‌هایی برای تطهیر از گناه و تطهیر یک معبد جدید بود. دستورالعمل‌ها بسیار مفصل و طولانی ثابت شدند. منتقدان زمانی قوانین و دستورالعمل‌های موجود در کتاب‌های لاویان و تثنیه را به دلیل پیچیدگی بیش از حد برای زمان نوشته شدن (1400 قبل از میلاد) مورد انتقاد قرار می‌دادند. متون بوغازکوی همراه با سایر متون از مکان‌های مصری و مکانی در امتداد فرات به نام عمار ثابت کرده‌اند که مراسم توصیف شده در تورات یهودی با مراسم فرهنگ‌های این دوره سازگار است.

امپراتوری هیتی با تمدن‌هایی که فتح می‌کردند، پیمان می‌بست. دو دوازده مورد از این موارد ترجمه شده‌اند و درک بهتری از پیمان‌ها در عهد عتیق ارائه می‌دهند. کشف امپراتوری هیتی در بوغازکوی به طور قابل توجهی درک ما را از دوره پدرسالاری پیش برده است. دکتر فرد رایت اهمیت این یافته را در رابطه با صحت تاریخی کتاب مقدس خلاصه می‌کند:

اکنون تصویر کتاب مقدس از این مردم کاملاً با آنچه ما از ملت هیتی از بناهای تاریخی می‌دانیم مطابقت دارد. به عنوان یک امپراتوری، آنها هرگز سرزمین کنعان را فتح نکردند، اگرچه قبایل محلی هیتی در اوایل در آنجا ساکن شدند. هیچ چیز توسط حفاران کشف نشده است که به هیچ وجه حساب کتاب مقدس را بی‌اعتبار کند. صحت متون مقدس یک بار دیگر توسط باستان‌شناس ثابت شده است.4

کشف هیتی‌ها ثابت کرده است که یکی از بزرگترین یافته‌های باستان‌شناسی تمام دوران است. این به تأیید روایت کتاب مقدس کمک کرده و تأثیر زیادی بر مطالعه باستان‌شناسی خاورمیانه داشته است. به دلیل آن، ما به درک بهتری از تاریخ زبان خود و همچنین شیوه‌های مذهبی، اجتماعی و سیاسی خاورمیانه باستان دست یافته‌ایم.

سدوم و عموره
داستان سدوم و عموره مدت‌هاست که به عنوان یک افسانه تلقی شده است. منتقدان فرض می‌کنند که این داستان برای انتقال اصول اخلاقی ایجاد شده است. با این حال، در سراسر کتاب مقدس، این داستان به عنوان یک رویداد تاریخی مورد توجه قرار گرفته است. انبیاء عهد عتیق در چندین مناسبت به نابودی سدوم اشاره می‌کنند (تثنیه 29:23، اشعیا 13:19، ارمیا 49:18) و این شهرها نقش کلیدی در تعالیم عیسی و رسولان دارند (متی 10:15، 2 پطرس 2:6 و یهودا 1:7). باستان‌شناسی چه یافته‌هایی برای اثبات وجود این شهرها داشته است؟

باستان‌شناسان سال‌هاست که در منطقه دریای مرده به دنبال سدوم و عموره می‌گردند. پیدایش 14:3 محل آنها را در دره سدیم که به نام دریای نمک نیز شناخته می‌شود، ذکر می‌کند، نام دیگر دریای مرده. در سمت شرق شش وادی یا دره رودخانه به دریای مرده جریان دارند. در امتداد پنج مورد از این وادی‌ها، شهرهای باستانی کشف شده‌اند. شمالی‌ترین آنها باب اد درها نام دارد. در سال 1924، باستان‌شناس مشهور دکتر ویلیام آلبرایت در این محل حفاری کرد و به دنبال سدوم و عموره بود. او کشف کرد که یک شهر به شدت مستحکم است. اگرچه او این شهر را به یکی از "شهرهای جلگه" کتاب مقدس مرتبط کرد، اما نتوانست شواهد قطعی برای توجیه این فرض پیدا کند.

حفاری‌های بیشتری در سال‌های 1965، 1967 و 1973 انجام شد. باستان‌شناسان یک دیوار 23 اینچی در اطراف شهر، همراه با خانه‌های متعدد و یک معبد بزرگ کشف کردند. در خارج از شهر، گورستان‌های عظیمی وجود داشت که در آن هزاران اسکلت کشف شد. این نشان داد که شهر در عصر برنز اولیه، حدود زمان ابراهیم، جمعیت زیادی داشته است.

جالب‌ترین نکته شواهدی بود که نشان می‌داد یک آتش‌سوزی عظیم شهر را ویران کرده است. این شهر زیر لایه‌ای از خاکستر به ضخامت چند فوت مدفون شده بود. یک گورستان یک کیلومتری خارج از شهر حاوی بقایای سوخته سقف‌ها، ستون‌ها و آجرها بود که از حرارت سرخ شده بودند.

دکتر برایانت وود، در توصیف این خانه‌های تدفین، اظهار داشت که آتشی از سقف این ساختمان‌ها شروع شده است. در نهایت سقف سوخته به داخل فرو ریخت و در داخل ساختمان گسترش یافت. این مورد در هر خانه ای که آنها حفاری کردند صادق بود. چنین تخریب آتشین عظیمی با روایت کتاب مقدس مطابقت دارد که شهر توسط آتشی که از آسمان باران می‌بارد ویران شد. وود می‌گوید: «شواهد نشان می‌دهد که این مکان باب اد درها شهر کتاب مقدسی سدوم است.»5

پنج شهر جلگه در پیدایش 14 ذکر شده‌اند: سدوم، عموره، ادما، زوار و زبوییم. بقایای این چهار شهر دیگر نیز در امتداد دریای مرده یافت شده است. با دنبال کردن مسیری به سمت جنوب از باب اد درها، شهری به نام نومیریا وجود دارد. ادامه به سمت جنوب شهر اس سافی است. در جنوب بیشتر شهرهای باستانی فیفا و خانزیر قرار دارند. مطالعات در این شهرها نشان داد که آنها در حدود 2450-2350 قبل از میلاد به طور همزمان رها شده‌اند. بسیاری از باستان‌شناسان معتقدند که اگر باب اد درها سدوم باشد، نومیریا عموره و اس سافی زوار است.

آنچه باستان‌شناسان را مجذوب خود کرد این بود که این شهرها در همان خاکستر با باب اد درها پوشیده شده بودند. نومیریا، که تصور می‌شود عموره است، در برخی مکان‌ها هفت فوت خاکستر داشت. در هر یک از شهرهای ویران شده، رسوبات خاکستر خاک را به زغال اسفنجی تبدیل کرده بود و بازسازی را غیرممکن می‌کرد. طبق کتاب مقدس، چهار شهر از پنج شهر ویران شدند و به لوط اجازه دادند به زوار فرار کند. زوار توسط آتش ویران نشد، اما در این دوره رها شد.

اگرچه باستان‌شناسان هنوز در حال مناقشه در مورد این یافته‌ها هستند، اما این یکی از اکتشافاتی است که در سال‌های آینده بیشتر در مورد آن خواهیم شنید.

دیوارهای یریکو
طبق کتاب مقدس، فتح یریکو در حدود 1440 قبل از میلاد رخ داده است. ماهیت معجزه‌آسای فتح باعث شده است که برخی از محققان این داستان را به عنوان افسانه رد کنند. آیا باستان‌شناسی از روایت کتاب مقدس حمایت می‌کند؟ در طول یک قرن گذشته، چهار باستان‌شناس برجسته این مکان را حفاری کرده‌اند: کارل واتزینگر از 1907-1909، جان گارستانگ در دهه 1930، کاتلین کنیون از 1952-1958 و در حال حاضر برایانت وود. نتیجه کار آنها قابل توجه بوده است.

اولاً، آنها کشف کردند که یریکو دارای یک سیستم استحکام‌بخشی چشمگیر است. یک دیوار نگهدارنده پانزده فوتی شهر را احاطه کرده بود. در بالای آن یک دیوار آجری هشت فوتی تقویت شده از پشت توسط یک خاکریز خاکی وجود داشت. سازه‌های مسکونی در پشت این دیوار اول یافت شدند. یک دیوار آجری دیگر بقیه شهر را در بر گرفت. سازه‌های مسکونی یافت شده بین دو دیوار با توصیف راحاب در یوشع 2:15 سازگار است. باستان‌شناسان همچنین دریافتند که در یک قسمت از شهر، توده‌های بزرگی از آجر در پایه دیوارهای داخلی و خارجی وجود دارد که نشان‌دهنده فروپاشی ناگهانی استحکامات است. محققان معتقدند که یک زلزله، که ممکن است سد کردن رود اردن در روایت کتاب مقدس را نیز توضیح دهد، باعث این فروپاشی شده است. آجرهای فرو ریخته یک شیب ایجاد کردند که مهاجم ممکن است به راحتی از آن بالا برود و وارد شهر شود (یوشع 6:20).

گارستانگ در مورد این کشف شگفت‌انگیز می‌گوید: «در مورد واقعیت اصلی، شکی وجود ندارد: دیوارها به طور کامل به بیرون سقوط کردند، بنابراین مهاجمان قادر خواهند بود از روی ویرانه‌های شهر بالا بروند و از آن عبور کنند.»6 این قابل توجه است زیرا هنگام حمله به دیوارهای شهر به سمت داخل سقوط می‌کنند، نه به بیرون.

یک لایه ضخیم از دوده نشان می‌دهد که شهر توسط آتش ویران شده است همانطور که در یوشع 6:24 توصیف شده است. کنیون آن را اینگونه توصیف می‌کند. «تخریب کامل بود. دیوارها و کف‌ها با آتش سیاه یا سرخ شده بودند و هر اتاق پر از آجرهای افتاده بود.»7 باستان‌شناسان همچنین مقادیر زیادی غلات را در این محل کشف کردند. این دوباره با روایت کتاب مقدس سازگار است که شهر به سرعت فتح شد. اگر در نتیجه محاصره سقوط کرده بود، غلات مصرف می‌شد. طبق یوشع 6:17، به اسرائیلی‌ها دستور داده شد که شهر را غارت نکنند، بلکه آن را به طور کامل نابود کنند.

اگرچه باستان‌شناسان در مورد تاریخ فتح توافق داشتند، اما در مورد تاریخ آن اختلاف نظر داشتند. گارستانگ به تاریخ کتاب مقدس 1400 قبل از میلاد پایبند بود در حالی که واتزینگر و کنیون معتقد بودند که تخریب در 1550 قبل از میلاد رخ داده است. به عبارت دیگر، اگر تاریخ بعدی دقیق باشد، یوشع به یریکویی که قبلاً ویران شده بود رسیده است. این تاریخ قدیمی‌تر چالش جدی برای صحت تاریخی عهد عتیق ایجاد می‌کرد.

دکتر برایانت وود، که در حال حاضر در این محل حفاری می‌کند، دریافت که تاریخ اولیه کنیون بر اساس فرضیات نادرست در مورد سفالینه‌های یافت شده در این محل بود. تاریخ بعدی او نیز بر اساس کشف طلسم‌های مصری در مقبره‌های شمال غربی یریکو است. نام‌های فرعون‌های مصری که روی این طلسم‌ها حک شده‌اند، از 1500 تا 1386 قبل از میلاد است که نشان می‌دهد قبرستان تا پایان عصر برنز متأخر (1550-1400 قبل از میلاد) مورد استفاده قرار داشته است. در نهایت، یک قطعه زغال یافت شده در آوار با استفاده از کربن 14 به 1410 قبل از میلاد تاریخ‌گذاری شد. شواهد وود را به این نتیجه می‌رساند. «سفالینه‌ها، ملاحظات طبقه‌بندی، داده‌های اسکاراب و تاریخ کربن 14 همگی نشان می‌دهند که شهر در حدود پایان عصر برنز متأخر، حدود 1400 قبل از میلاد ویران شده است.»8

بنابراین، شواهد باستان‌شناسی فعلی از حساب کتاب مقدس در مورد زمان و نحوه سقوط یریکو حمایت می‌کند.

خانه داوود
یکی از محبوب‌ترین شخصیت‌های کتاب مقدس پادشاه داوود است. متون مقدس می‌گویند که او مردی بود که قلب خدا را داشت. او به عنوان بزرگترین پادشاهان اسرائیل و عهد مسیا از طریق نسب او برقرار شده است، مورد احترام است. با وجود نقش کلیدی او در تاریخ اسرائیل، تا همین اواخر هیچ مدرکی خارج از کتاب مقدس وجود نداشت که وجود او را تأیید کند. به همین دلیل، منتقدان وجود پادشاه داوود را زیر سوال بردند.

در تابستان سال 1993، یک باستان‌شناس آنچه را که به عنوان یک کشف خارق‌العاده و شگفت‌انگیز برچسب‌گذاری شده است، انجام داد. دکتر آورهام بیران و تیم او در حال حفاری در مکانی با نام تل دان بودند که در شمال گلیل در دامنه کوه هرمون واقع شده است. شواهد نشان می‌دهد که این مکان سرزمین دان در عهد عتیق است.

تیم یک میدان سلطنتی چشمگیر را کشف کرده بود. در حالی که آنها در حال پاکسازی آوار بودند، بقایای یک ستون سیاه بازالتی یا لوح سنگی حاوی کتیبه‌های آرامی را کشف کردند. ستون حاوی سیزده خط نوشته بود، اما هیچ یک از جملات کامل نبودند. برخی از خطوط فقط سه حرف داشتند در حالی که عریض‌ترین آنها چهارده حرف داشت. حروف باقی‌مانده به وضوح حک شده و خوانا بودند. دو خط شامل عبارات "پادشاه اسرائیل" و "خانه داوود" بود.

این اولین اشاره به پادشاه داوود است که خارج از کتاب مقدس یافت شده است. این کشف باعث شده است که بسیاری از منتقدان دیدگاه خود را در مورد صحت تاریخی پادشاهی داوود مورد بازبینی قرار دهند. سفالینه‌های یافت شده در مجاورت، همراه با ساخت و سبک نوشتار، دکتر بیران را به این استدلال سوق داد که ستون در ربع اول قرن نهم قبل از میلاد، حدود یک قرن پس از مرگ پادشاه داوود، برپا شده است.

تیم ترجمه کشف کرد که کتیبه در مورد جنگ بین اسرائیلیان و آرامیان است که کتاب مقدس در این دوره به آن اشاره می‌کند. در این یافته، حاکمی از آرامیان احتمالاً حزائیل بر اسرائیل و یهودا پیروز می‌شود. ستون برای جشن پیروزی بر دو پادشاه برپا شد. در سال 1994 قطعات دیگری پیدا شد که کتیبه‌هایی داشتند که به یهورام پسر اخآب، حاکم اسرائیل و احزیاه که حاکم "خانه داوود" یا یهودا بود، اشاره می‌کردند. این نام‌ها و حقایق با حساب داده شده در فصل‌های 8 و 9 از 2 پادشاهان مطابقت دارد. دکتر هرشل شانکس از بررسی باستان‌شناسی کتاب مقدس می‌گوید: «ستون متن کتاب مقدس را به روشی بسیار چشمگیر زنده می‌کند. همچنین به ما اعتماد بیشتری به واقعیت تاریخی متن کتاب مقدس می‌دهد.»9

این یافته چندین واقعیت را تأیید کرده است. اولاً، استفاده از اصطلاح "خانه داوود" نشان می‌دهد که یک سلسله داوودی وجود داشته است که بر اسرائیل حکومت می‌کرده است. بنابراین، می‌توان نتیجه گرفت که یک پادشاه تاریخی داوود وجود داشته است. ثانیاً، پادشاهی‌های یهودا و اسرائیل نهادهای سیاسی برجسته‌ای بودند همانطور که کتاب مقدس توصیف می‌کند. منتقدان مدت‌ها این دو ملت را به عنوان ایالت‌های ناچیز می‌پنداشتند.

دکتر برایانت وود این یافته را به این صورت خلاصه می‌کند: «در روزگار ما، اکثر محققان، باستان‌شناسان و محققان کتاب مقدس دیدگاه بسیار انتقادی نسبت به صحت تاریخی بسیاری از حساب‌های کتاب مقدس دارند. بسیاری از محققان گفته‌اند که داوود یا سلیمان هرگز وجود نداشته‌اند و اکنون ما ستونی داریم که در واقع به داوود اشاره می‌کند.»10

اگرچه بسیاری از باستان‌شناسان هنوز نسبت به سوابق کتاب مقدس بدبین هستند، اما شواهد صحت تاریخی کتاب مقدس به طور مداوم در حال افزایش است.

یادداشت‌ها
1. به Reliability of the Biblical Documents مراجعه کنید.
2. Randall Price, The Stones Cry Out (Eugene, OR.: Harvest House Publishers, 1997), 46.
3. Nelson Glueck, Rivers in the Desert, (New York: Farrar, Strous and Cudahy, 1959), 136.
4. Fred Wright, Highlights of Archaeology in the Bible Lands, (Chicago: Moody Press, 1955), 94-95.
5. Price, 118.
6. John Garstang, The Foundations of Bible History; Joshua, Judges (London: Constable, 1931), 146.
7. Kathleen Kenyon and Thomas Holland, Excavations at Jericho Vol. 3: The Architecture and Stratigraphy of the Tell, (London: BSA), 370.
8. Bryant Wood, "Did the Israelites Conquer Jericho?" Biblical Archaeological Review, March/April, 1990, 57.
9. John Wilford, "Archaeologists say Evidence of House of David Found." Dallas Morning News, 6 August 1993, 1A
10. Price, 173.
کتاب‌شناسی
1. Biblical Archaeological Review, March/April 1994, "David Found at Dan," 26-39.
2. Bryce, Trevor. The Kingdom of the Hittites. Oxford: Clarendon Press, 1998.
3. Freedman, Noel and Geoghegan, Jeffrey. "House of David Is There!" Biblical Archaeological Review. March/April,1995, 78-79.
4. Garstang, John. The Foundations of Bible History; Joshua, Judges. London: Constable, 1931.
5. _______. The Land of the Hittites. London: Constable and Company, 1910.
6. Geisler, Norman. When Skeptics Ask. Wheaton, IL: Victor Books, 1989.
7. Glueck, Nelson. Rivers in the Desert. New York: Farrar, Strous and Cudahy, 1959.
8. Hoerth, Alfred. Archaeology and the Old Testament. Grand Rapids, MI: Baker Book House, 1998.
9. Kenyon, Kathleen and Holland, Thomas. Excavations at Jericho Vol. 3: The Architecture and Stratigraphy of the Tell. London: BSA 370.
10. _______. Digging Up Jericho. New York: Fredrick Praeger Publisher, 1957.
11. Lemonick, Michael. "Score One for the Bible." Time Magazine, 5 March 1990, 59.
12. _______. "Are the Bible Stories True?" Time Magazine, December 18, 1995, 62-70.
13. McDowell, Josh. Evidence That Demands a Verdict. San Bernadino: Here's Life Publishers, 1979.
14. _______. More Evidence That Demands a Verdict. San Bernadino: Here's Life Publishers, 1975.
15. Merrill, Eugene. "The Very Stones Cry Out: A New Witness to an Ancient Record." Gospel Herald at the Sunday School Times. Fall 1995, 54-55, 59.
16. Millard, Alan. Nelson's Illustrated Wonders and Discoveries of the Bible. Nashville: Thomas Nelson Publishers, 1997.
17. Price, Randall. The Stones Cry Out. Eugene, OR.: Harvest House Publishers, 1997.
18. Wilford, John. "Archaeologists say Evidence of House of David Found." Dallas Morning News, 6 August 1993, 1A and 11A.
19. Wood, Bryant. "Did the Israelites Conquer Jericho?" Biblical Archaeological Review, Vol. 16:2, 1990.
20. Wright, Fred. Highlights of Archaeology in the Bible Lands. Chicago: Moody Press, 1955.
21. Yamauchi, Edwin, The Stones and the Scriptures. Philadelphia: J.B. Lippincott Company, 1972.
© 2000 Probe Ministries.
نسخه اصلی این مقاله در https://www.probe.org/archaeology-and-the-old-testament/ یافت می‌شود. مقالات و پاسخ‌ها در مورد موضوعات مختلف در Probe.org.


صفحه اصلی بی‌بی‌سی
عبور از محتوا
کمک به دسترس‌پذیری
حساب کاربری شما
خانه
اخبار
ورزش
زمین
ریل
زندگی کاری
سفر
منوی بیشتر
جستجو
بایت‌سایز
بایت‌سایز
خانه
یادگیری
پشتیبانی تحصیلی
شغل‌ها
والدین
ترندها
بایت‌سایز من
بیشتر
GCSE
AQA
ممارسات در هندوئیسم
یوگا
از طریق ممارسات هندو، پیروان این دین می‌توانند تعهد خود را به ایمان نشان دهند. این می‌تواند شامل عبادت در معابد و زیارتگاه‌ها یا کار در جامعه گسترده‌تر و انجام کارهای خیریه باشد.
بخشی از مطالعات دینی هندوئیسم
در این راهنما
مرور
ویدئو
آزمون
صفحات
مکان‌های عبادت
آیین‌ها و عبادت
عبادت در خانه
انواع مختلف عبادت
شیوا و ویشنو
جشنواره‌ها
یوگا
زیارت
سازمان‌های خیریه
حقوق و مشارکت زنان
یوگا
هندوها معتقدند که
یوگا
 یک عمل مهم است که به آنها کمک می‌کند تا به
برهمن
 نزدیک شوند. ایده این است که از طریق یوگا، هندوها می‌توانند به خدا یا به عنوان یک خدای شخصی (به نام وایکونتا) یا به عنوان خدای درون انسان‌ها (به نام آنتاریامی) دست یابند.
از آنجایی که یوگا یک عمل است، چیزی است که هندوها باید سال‌ها روی آن کار کنند تا بتوانند آن را با موفقیت انجام دهند. چهار نوع مختلف یوگا وجود دارد و هر کدام به ویژگی‌ها یا مهارت‌های متفاوتی نیاز دارند. هندوها نوع یوگایی را که می‌خواهند تمرین کنند، بسته به مرحله‌ای که در زندگی خود در آن قرار دارند، انتخاب می‌کنند، زیرا در زمان‌های مختلف به چیزهای مختلفی نیاز خواهند داشت.
نوع یوگا    معنی آن
Jnana yoga  نوعی یوگای منظم که توسط هندوهایی انجام می‌شود که از دارایی‌های دنیوی دست کشیده‌اند و می‌خواهند بر تلاش برای اتحاد با خدا تمرکز کنند. آنها سعی می‌کنند خود و جهان را با برهمن مرتبط کنند. آنها کتاب‌های مقدس هندو را مطالعه می‌کنند تا برهمن را عمیق‌تر درک کنند.
Raja yoga   این بر آنتاریامی تمرکز دارد، به این معنی که برهمن در درون انسان‌ها است. این یک یوگای مدیتیشن است که عمدتاً توسط مردان مقدس هندو استفاده می‌شود که مانتراها را برای تمرکز بر برهمن کامل می‌کنند.
Karma yoga  این نوع یوگا در مورد تمرکز بر انجام کارهای خوب در اطراف خود و کمک به دیگران است. ایده این است که سعی نکنید روی اشیاء مادی در زندگی تمرکز کنید، بلکه روی معنویت تمرکز کنید. انجام کارهای خوب باعث می‌شود فرد کارمای خوبی به دست آورد و بنابراین به دستیابی به موکشا کمک کند. در باگاواد گیتا، که یک کتاب مقدس مهم هندو است، لرد کریشنا توضیح می‌دهد که عمل بی‌نیازانه بهترین مثال برای یوگای کارما است.
Bhakti yoga این نوع یوگا در مورد عبادت و نشان دادن عشق و فداکاری به خدا است. این ممکن است از طریق دعا به تصویری از یک خدا در زیارتگاه خانه انجام شود. هندوها می‌خواهند به برهمن نشان دهند که مهم‌ترین موجود برهمن است. باکتی یوگا در مورد نشان دادن این از طریق عبادت است.
صفحه بعدی
زیارت
صفحه قبلی
جشنواره‌ها
راهنماهای بیشتر در این موضوع
ماهیت خدا و هستی در هندوئیسم
ماهیت زندگی انسان در هندوئیسم
پیوندهای مرتبط
بایت‌سایز خود را شخصی‌سازی کنید!
شغل‌هایی که از RS استفاده می‌کنند
رادیو 4: فراتر از باور
اخبار بی‌بی‌سی: دین
مسائل زندگی و مرگ
Quizlet
TES: منابع RS اشتراک
TrueTube
Revision Buddies Subscription
Fastpastpapers.com
زبان:
انگلیسی
Cymraeg
Gaeilge
Gàidhlig
خانه
اخبار
ورزش
زمین
ریل
زندگی کاری
سفر
فرهنگ
آینده
موسیقی
تلویزیون
آب و هوا
صداها
شرایط استفاده
درباره بی‌بی‌سی
سیاست حفظ حریم خصوصی
کوکی‌ها
کمک به دسترس‌پذیری
راهنمایی والدین
تماس با بی‌بی‌سی
خبرنامه‌های شخصی‌سازی شده را دریافت کنید
چرا می‌توانید به بی‌بی‌سی اعتماد کنید
تبلیغ با ما
© 2024 BBC. بی‌بی‌سی مسئول محتوای سایت‌های خارجی نیست. درباره رویکرد ما به پیوند به سایت‌های خارجی بخوانید.


جوهر یوگا رسیدن به یگانگی با خداست. – کا پاتابی جویس
هندوئیسم شامل شش مکتب فکری اصلی یا دارشانا است: سامخیا، یوگا، نیایا، وایشیشیکا، میمانسا و ودانتا. رشته‌ی پیوند دهنده این شش دارشانا این است که همگی از وداها و سایر مفاهیم هندو الهام گرفته‌اند. بنابراین، فلسفه هندو اغلب به عنوان ودی یا سنت ودی توصیف می‌شود. هندوها معمولاً به هندوئیسم به عنوان ساناتا دارما یا حقیقت ازلی اشاره می‌کنند.
آنچه این دارشان‌ها را نیز متحد می‌کند، مفهوم کثرت‌گرایی است، اعتقاد به اینکه راه‌های متعددی برای رسیدن به موکشا (روشن‌بینی یا رهایی) یا یگانگی با خدا و رهایی از چرخه تولد و مرگ وجود دارد. در تفکر هندو، موجود متعالی یا الهی در همه چیز وجود دارد. و هر کسی، صرف نظر از نژاد، مذهب، گرایش جنسی یا جنسیت، توانایی دستیابی به موکشا را دارد. هیچ کس با نجات یا محکومیت از پیش تعیین شده متولد نمی‌شود، بلکه نتیجه اعمال، کلمات و افکار خود، یا کارما را به دست می‌آورد و با عمل بر اساس دارما یا درستی، از نظر معنوی پیشرفت می‌کند.
با درک اساسی این موضوع، یوگا باید مورد بررسی قرار گیرد.
«یوگا از وداها آمده است.» – تی.کی.وی دسیکار 2
به طور کلی، یوگا، از ریشه کلمه "یوج" در سانسکریت، به معنای اتحاد است. بیشتر متون هندو یوگا را به عنوان تمرینی برای کنترل حواس و در نهایت، ذهن توصیف می‌کنند. مشهورترین آن‌ها، باگاواد گیتا (که به قرن ششم تا سوم پیش از میلاد باز می‌گردد) است، که در آن کریشنا از چهار نوع یوگا - باکتی، یا فداکاری؛ جانا، یا دانش؛ کارما، یا عمل؛ و دایانا، یا تمرکز (که اغلب به عنوان راجا یوگا شناخته می‌شود، اگرچه همه منابع با این اصطلاح موافق نیستند) - به عنوان راه‌هایی برای دستیابی به موکشا، هدف نهایی طبق درک هندو صحبت می‌کند.
از بین این چهار مورد، توصیف دایانا یوگا بیشترین شباهت را به یوگا دارد که امروزه به طور گسترده درک می‌شود.
tatraikāgraṁ manaḥ kṛitvā yata-chittendriya-kriyaḥ
upaviśhyāsane yuñjyād yogam ātma-viśhuddhaye
samaṁ kāya-śhiro-grīvaṁ dhārayann achalaṁ sthiraḥ
samprekṣhya nāsikāgraṁ svaṁ diśhaśh chānavalokayan
آنجا، با تمرکز فعال ذهن بر یک نقطه واحد، با کنترل فکر و فعالیت حسی،
بر روی صندلی بنشینید و یوگا را برای پاکسازی خود تمرین کنید.
با بدن، سر و گردن هم‌تراز - اینها را ثابت و بی‌حرکت نگه دارید.
با تمرکز دید به نوک بینی خود، بدون نگاه کردن در هر جهتی.
– باگاواد گیتا 6.12 – 13
با این حال، در حالی که یوگاها به عنوان چهار مسیر متمایز توصیف می‌شوند، در نهایت همگی به هم وابسته هستند و با تمرین کامل یکی، شامل سه مورد دیگر نیز می‌شود.
«هر دانش‌آموز ممکن است یکی از آن‌ها را به عنوان مسیر اصلی خود، بر اساس خلق و خوی ذهنی ذهنی خود بپذیرد. با این حال، هر دانش‌آموز باهوش خود کشف می‌کند که هر چه مسیر اصلی او باشد، نمی‌تواند سایر[ها] را به طور کامل از برنامه تکامل خود حذف کند.» – سوامی چینمایاناندا
مهمتر از همه، باگاواد گیتا روشن می‌کند که مهم نیست چه مسیری را در پیش بگیرید، یوگا یک سفر فردی است که نیازمند فداکاری مادام‌العمر، تمرین مداوم و فداکاری به خدا است.
البته، ارجاعات به یوگا در سراسر متون مقدس هندو یافت می‌شود. کاتا اوپانیشاد، که به 800 تا 600 پیش از میلاد باز می‌گردد، بیان می‌کند:
tām yogam iti manyante sthirām indriya-dhāraṇām, apramattas tadā bhavati, yogo hi prabhavāpyayau.
یاما: کنترل قاطع حواس، آن‌ها یوگا می‌دانند. در آن زمان مراقب می‌شوید، زیرا یوگا به دست می‌آید و از دست می‌رود.
-کاتا اوپانیشاد 2.3.11
و سوِتاسواتارا اوپانیشاد، 600 – 500 پیش از میلاد، نتایج یا پیامدهای کسی را که در تمرین یوگا غرق شده است توضیح می‌دهد:
2.12. هنگامی که پنج کیفیت یوگا شامل زمین، آب، آتش، هوا و اتر به طور محکم در بدن تثبیت شوند، در آن بدن که با آتش یوگا تقویت شده است، جایی برای بیماری، پیری و مرگ وجود ندارد.
2.13. سبکی وجود، سلامتی، ثبات، بهبود در رنگ پوست بدن، کمال در صدا، شیرینی بوی بدن، دفعات کم ادرار و مدفوع، به عنوان اولین نتایج پیشرفت یوگا گفته می‌شود.
2.14. همانطور که آینه پس از تمیز شدن به درخشانی می‌درخشد، یوگی که به ماهیت واقعی روح خود پی برده است، به عنوان یکپارچه در بدن خود ادغام می‌شود، به احساس رضایت می‌رسد و از اندوه رها می‌شود.
2.15. از طریق ماهیت واقعی روح خود، گویی با چراغی که بر ماهیت برهمن نگه داشته شده است، هنگامی که می‌بیند، ماهیت واقعی خود را به عنوان کسی که زاده نشده و کاملاً خالص است، از همه قید و بندها به یکباره رها می‌شود.
اوپانیشاد دیانابیندو که اخیراً کمی جدیدتر است، یوگا را دارای شش عضو - آسانا، پرانایاما، پراتیهارا، دارانا، دایانا و سامادی - توصیف می‌کند و به ارائه جزئیات وضعیتی ادامه می‌دهد:
به اندازه تعداد موجودات زنده، آسانا وجود دارد. و ماهشوارا (ارباب بزرگ) ویژگی‌های متمایز آن‌ها را می‌داند. سیدها، بهادرا، سیمها و پادما چهار (اصلی) آسانا هستند.
امروزه، متنی که بیشتر به یوگا ارجاع داده می‌شود، یوگا سوتراهای پاتانجالی است که بین 200 پیش از میلاد تا 200 پس از میلاد تاریخ‌گذاری شده است، که تعریف یوگا را در سوترا دوم ارائه می‌دهد:
yogas citta vritti nirodhah
یوگا سکون دادن به نوسانات ذهن است
-یوگا سوترا 1.2
در حالی که پاتانجالی بسیاری از آموزه‌های موجود در مورد یوگا در زمان خود را که برخی از آن‌ها در بودیسم و جینیسم دیده می‌شود، کدگذاری کرد، نمی‌توان نادیده گرفت که یوگا و ارجاعات به تمرین آن در متون مقدس هندو قبل از یوگا سوترا وجود داشته است.
«اکنون آسانا، وضعیت بدنی می‌آید. تا زمانی که نتوانید یک صندلی محکم بگیرید، نمی‌توانید تمرینات تنفسی و سایر تمرینات را انجام دهید. محکم بودن صندلی به این معنی است که اصلاً بدن خود را احساس نمی‌کنید. به طور معمول، خواهید دید که به محض اینکه چند دقیقه بنشینید، انواع اختلالات در بدن رخ می‌دهد. اما وقتی از ایده یک بدن ملموس فراتر رفتید، تمام حس بدن را از دست خواهید داد... وقتی در تسخیر بدن و ثابت نگه داشتن آن موفق شدید، تمرین شما ثابت خواهد ماند، اما تا زمانی که توسط بدن آشفته شوید، اعصاب شما آشفته می‌شوند و نمی‌توانید ذهن را متمرکز کنید.» – سوامی ویوکاناندا
امروزه، یوگا به اشتباه به عنوان آسانا یا وضعیت بدنی درک می‌شود و عمدتاً به عنوان آسانا تمرین می‌شود. تمرین آسانا به تنهایی نشان داده شده است که دارای فواید متعددی برای سلامتی از جمله کاهش فشار خون، تسکین کمردرد و آرتریت و تقویت سیستم ایمنی بدن است. به طور فزاینده‌ای، بسیاری معتقدند که تمرین آسانا می‌تواند اختلال نقص توجه/بیش فعالی (AD/HD) را در کودکان کاهش دهد و مطالعات اخیر نشان داده است که رفتار و نمرات کلی را بهبود می‌بخشد.
و در حالی که تمرین آسانا برای بهبود سلامتی کاملاً قابل قبول است، هدف یا هدف یوگا نیست.
شاید دو تأثیرگذارترین گوروهای یوگا در زمان ما، بی.کی.اس ایانگار و پاتابی جویس در مورد هدف مورد نظر آسانا واضح بودند. در مصاحبه‌هایی از سال 2004 که توسط مجله ناماروپ در شماره پاییز 2014 منتشر شد، این دو استاد به شرح زیر نقل شده‌اند:
«آساناس برای تناسب اندام جسمی در نظر گرفته نشده‌اند، بلکه برای غلبه بر عناصر، انرژی و غیره هستند. بنابراین، چگونه انرژی را در بدن متعادل کنیم، چگونه عناصر پنجگانه را کنترل کنیم، چگونه جنبه‌های مختلف ذهن را بدون مخلوط کردن همه آن‌ها متعادل کنیم و چگونه بتوانیم تفاوت بین گوناها را درک کنیم و تجربه کنیم که چیزی پشت آن‌ها وجود دارد که در دنیای انسان عمل می‌کند - اینها اهداف آسانا هستند. این فرآیند کند و طاقت‌فرسا است، اما یک تحقیق ثابت آگاهی رو به رشدی را تسهیل می‌کند.» – ایانگار
«اما استفاده از آن [یوگا] برای تمرین جسمانی خوب نیست، بی‌فایده است - فقط عرق کردن زیاد، فشار آوردن و نفس نفس زدن بی‌فایده است. جنبه معنوی که فراتر از جسمانی است، هدف یوگا است. هنگامی که سیستم عصبی تصفیه شود، وقتی ذهن شما در آتمان [خود] استراحت کند، آنگاه می‌توانید عظمت واقعی یوگا را تجربه کنید.» – جویس
با این حال، هر دو استاد یوگا اهمیت آسانا را به عنوان حیاتی و ضروری برای تمرین یوگا به رسمیت شناختند. آسانا عضوی است که از طریق آن بیشتر مردم وارد دنیای یوگا می‌شوند و اهمیت آن نباید کم شود. سطوح بالاتر یوگا قابل دستیابی نیست اگر بدن فیزیکی ضعیف، بیمار یا آسیب‌دیده باشد. آسانا، هنگامی که تحت راهنمایی یک گورو یا معلم مجرب و به خوبی آموزش‌دیده تمرین شود، جزء لاینفک یوگا است.
«تمرین آسانا و پرانایاما به معنای یادگیری کنترل بدن و حواس است، تا نور درونی بتواند تجربه شود. این نور برای کل جهان یکسان است.» – جویس
متأسفانه، یافتن افرادی مانند ایانگار و جویس دشوار است، به ویژه در بسیاری از فرهنگ‌های یوگای امروزی که توسط طرز فکر غربی تجاری‌سازی و کالا شدن هدایت می‌شوند. بدون چنین بینش، خرد و راهنمایی مناسب، «یوگای» مدرن آسانا بدون درک، ایمان یا قصد است و بنابراین، صرفاً در سطح ورزش جسمانی باقی می‌ماند.
در یک مصاحبه در سال 2005 که در مجله ناماروپ منتشر شد، پرشانت ایانگار، پسر بی.کی.اس ایانگار، نظر مشابهی را ابراز کرد و گفت: «نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم که میلیون‌ها نفر یوگای واقعی را تمرین کنند فقط به این دلیل که میلیون‌ها نفر در سراسر جهان ادعا می‌کنند که یوگا انجام می‌دهند. آنچه در سراسر جهان گسترش یافته است یوگا نیست. حتی غیر یوگا نیست. آنتی یوگا است.»
«اگر [معلمان] هر چیزی را آموزش دهند، معمولاً غرور خودشان است. باید آنچه را که از گورو خود آموخته‌اید آموزش دهید - این روش واقعی است که باید آموزش دهید. پارامپارا (خاندان) باید همانطور که هست ادامه یابد - همانطور که بود - از گورو و گورو گورویش. باید در چیزی واقعی ریشه داشته باشد و نه صرفاً خیالات ایجاد شده در لحظه.» – شارات جویس
استفاده فراگیر از کلمه «گورو» در غرب بسیار متفاوت از معنای سنتی و مقدس آن در سنت هندو است. ترجمه تحت‌اللفظی، گورو کسی است که تاریکی را از بین می‌برد. گورو صرفاً یک معلم یا متخصص نیست، بلکه کسی است که می‌تواند خردی را که شخصاً تجربه کرده است، منتقل کند. سنت هندو اهمیت زیادی برای خودشکوفایی قائل است و تنها کسی که سطوح بیداری درونی را تجربه کرده است، واجد شرایط و قادر به انتقال آن دانش به یک دانش‌آموز است. متون مقدس هندو گورو را می‌ستاید.
Guru-Brahma, Guru-Vishnu, Guru-devo-Mahesvarah
Guru-saksat Param-Brahma tasmi Sri Gurave namah
گورو برهما است، گورو ویشنو است، گورو لرد شیوا است
به آن گورو بسیار بزرگ تعظیم می‌کنم، زیرا او موجود متعالی درست در مقابل چشمان من است.
-ویشواسارا تانترا
علاوه بر این، رابطه بین یک گورو و دانش‌آموزش (شیصیا) در فرهنگ هندو بسیار محترم است. نمونه‌هایی از تقدس آن در حماسه‌های هندو مانند مهابهاراتا فراوان است، که در آن احترام، عشق و فداکاری به گورو نه تنها توسط آرجون فضیلت‌مند، بلکه توسط دورویودان گمراه نیز نشان داده می‌شود.
برای پیشرفت واقعی در یوگا، یک گورو در این معنای سنتی ضروری است. متونی مانند هاتا یوگا پرادیپیکا به طور مداوم به خواننده یادآوری می‌کند که فقط باید تکنیک‌های یوگیک مختلف را تحت راهنمایی یک گورو تمرین کند. اما برای اکثر تمرین‌کنندگانی که یوگای آن‌ها در مراحل اولیه است، یک معلم مجرب و آگاه ضروری است. متأسفانه، در دنیای آموزش‌های 200 ساعته معلم، حتی یافتن چنین معلمان واجد شرایطی نیز دشوار است.
«افراد دوره‌های 15 روزه، حتی دوره‌های یک هفته‌ای را برای تبدیل شدن به معلم یوگا ارائه می‌دهند [خنده]. نمی‌دانم برای یوگا چقدر خوب است... [شما باید] سال‌ها یک دانش‌آموز اختصاصی باشید قبل از اینکه حتی شروع به فکر کردن در مورد آموزش کنید.» – جویس
در یوگا سوترا 1.12، پاتانجالی بر اهمیت آبیاسا یا تمرین مداوم تأکید می‌کند. و در 1.14، او به این توضیح ادامه می‌دهد که یوگا باید به طور مداوم با فداکاری و ایمان تمرین شود تا بتوان یک پایه محکم برای پیشرفت معنوی ایجاد کرد.
sa tu dirgha kala nairantaira satkara asevitah dridha bhumih
وقتی تمرین برای مدت طولانی، بدون وقفه و با فداکاری صمیمانه انجام شود، تمرین به یک پایه محکم، پایدار و جامد تبدیل می‌شود.
-یوگا سوترا 1.14
هم جویس و هم ایانگار معتقد بودند که تمرین مداوم به مدت شش تا ده سال قبل از اینکه حتی کسی شروع به فکر کردن در مورد آموزش یوگا کند، ضروری است. این سنت امروزه در یوگای آشتانگا و یوگای ایانگار ادامه دارد.
«[ی]وگا همچنین یک رابطه است، نه یک جنبش جمعی. این یک رابطه یک به یک بین افراد است، نه تجاری‌سازی.» – تی.کی.وی دسیکار
بیشتر آنچه در سراسر جهان به عنوان یوگا تبلیغ می‌شود، یوگای توصیف شده در یوگا سوترا یا هر یک از متون اصلی نیست. بلکه به شکلی از آسانا بدون ایمان، فداکاری یا درک اساسی تبدیل شده است و بنابراین، بیشتر شبیه ورزش جسمانی است.
امروزه، می‌توان برای انواع مختلفی از «یوگا» ثبت‌نام کرد: یوگای اسپینینگ، یوگای برهنه، دوگا (یوگا برای سگ‌ها)، یوگای داغ، یوگا روی تخته موج‌سوری، فهرست بی‌پایان است. انواع جدیدی از «یوگا» به نظر می‌رسد که تقریباً هر روز ظاهر و ناپدید می‌شوند و با یوگای توصیف شده در یوگا سوترا، باگاواد گیتا یا اوپانیشادها فاصله زیادی دارند. در تجاری‌سازی گسترده امروزی، اصطلاح «یوگا» به طور شل به آخرین نوآوری تناسب اندام اعمال می‌شود که شباهت کمی به یوگا به عنوان citta-vritti-nirodhah دارد.
نتیجه این امر کاهش یوگا به عنوان یک جستجو یا سفر معنوی درونی به یک صنعت تجاری چند میلیون دلاری بوده است.
«متأسفانه، وقتی هدف یوگا پول است نه خدا، خوب نیست. یوگای واقعی در مورد پول نیست.... اگر می‌خواهید سود ببرید، فقط به خدا فکر کنید، تمام اعمال خود را به خدا تقدیم کنید و هر چه به دست آورید هدیه‌ای است - هدیه او به شما.» – جویس
این تجاری‌سازی به طور کلی مشکل‌ساز است، اما برای هندوهایی که اغلب با کلیشه‌های «کاست، گاو و کارما» در کتاب‌های درسی مدارس و رسانه‌های جمعی مواجه می‌شوند، نگرانی خاصی است که یوگا از ریشه‌های خود جدا می‌شود. و اگرچه یوگا وسیله‌ای برای دستیابی معنوی برای هر و همه جویندگان، صرف نظر از ایمان یا عدم ایمان است، اصول اساسی آن اصول تفکر هندو است. برای هندوهای آمریکا، اذعان به یوگا به عنوان یک مشارکت ارزشمند از هندوهای باستانی در جهان مهم است. این اذعان به معنای مالکیت یوگا نیست. هیچ کس مالک یوگا نیست. بلکه قدردانی از غنا و جهان‌شمولی آموزه‌های هندو است.
«مردم هند به دنبال سنت، داشتن ایمان به سیستم و اعتقاد به موکشا برای رهایی عادت کرده‌اند. اما برای مردم غربی، موکشا خیلی مهم نیست. آن‌ها عمدتاً یوگا را برای سلامتی خود تمرین می‌کنند که خوب است. اما برای درک واقعی میراث هند، باید سنت باستانی آن را نیز درک کرد. برخی از غربی‌ها این میراث بزرگ را نادیده می‌گیرند و نمی‌دانند ریشه‌های یوگا چیست.» – جویس
پس از شکایت بسیار تبلیغ شده در Encinitas، CA در سال 2013، از HAF خواسته شد تا دیدگاه خود را در مورد یوگا به عنوان یک عمل هندو و آموزش یوگا در مدارس دولتی روشن کند. موارد زیر راهی را ارائه می‌دهد که مدارس می‌توانند از مزایای اجزای مختلف یوگا بهره‌مند شوند و در عین حال به متمم اول قانون اساسی ایالات متحده احترام بگذارند.
یوگا یک رشته معنوی ریشه در فلسفه هندو است و به طور جهانی برای هر کسی بدون اجبار، فشار یا الزام به تغییر مذهب در دسترس است. آسانا جزء یوگا است، اگرچه فیزیکی‌ترین بخش آن، و به معنای حالت، وضعیت یا نحوه نشستن است. آسانا، یا تمرین وضعیتی، نشان داده شده است که فواید متعددی برای سلامتی از جمله کاهش فشار خون، تسکین کمردرد و آرتریت و تقویت سیستم ایمنی بدن دارد. مطالعات همچنین نشان داده‌اند که برای کودکان، تمرین آسانا ممکن است به کاهش اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD)، بهبود رفتار و نمرات کمک کند.
تحت متمم اول، مدارس دولتی می‌توانند برنامه‌های مبتنی بر یوگا مانند برنامه‌های فقط آسانا را به عنوان بخشی از برنامه درسی خود ارائه دهند زیرا آسانا به تنهایی یوگا نیست. مدارس دولتی نباید برنامه‌هایی را ارائه دهند که فراتر از آموزش آسانا و سایر اجزای فیزیکی یوگا باشد. به این ترتیب، گروه‌های اجتماعی آزادند تا برنامه‌های جامع‌تری از یوگا را در ساعات غیر درسی با استفاده از امکانات مدرسه بر اساس همان مبنایی که سایر گروه‌های اجتماعی برنامه‌های مذهبی و غیرمذهبی را برای جوانان حمایت می‌کنند، ارائه دهند.
بسیاری از حامیان یوگا در مدارس استدلال کرده‌اند که هندوئیسم (و به تبع آن بسیاری از اعمال آن) یک مذهب نیست، بلکه یک علم معنوی یا یک روش زندگی است و بنابراین نباید مشمول بند تأسیس متمم اول باشد. در حالی که در این توصیفات حقیقت وجود دارد، استدلال زمانی کوتاه می‌آید که درک کلی از مذهب در چارچوب حقوق مدنی و حقوق بشر این است که مجموعه‌ای از باورها، دیدگاه‌های جهان یا سیستم‌های فرهنگی است که به طور صادقانه در مورد سؤالات وجودی مانند رابطه بین وجود مادی (به عنوان مثال، بشریت) و ماوراء الطبیعه یا هدف زندگی مرتبط است. در این زمینه، هندوئیسم قطعاً یک مذهب است، اگرچه در میان ادیان جهان منحصر به فرد است، زیرا آغاز تاریخی مشخصی ندارد، بنیانگذار یا پیامبر واحدی ندارد، تأسیسات مذهبی مرکزی یا کتاب مقدس واحدی ندارد و به طور کلی به تبلیغ یا طلب تغییر مذهب نمی‌پردازد.
بنابراین، هندوها، به عنوان گروهی از مردم که اصول و اعمال هندوئیسم را به عنوان یک مذهب ترویج می‌کنند، حق دارند از حمایت‌های قوانین مربوط به آزادی و از ممانعت‌های قوانین مربوط به آزادی مذهب برخوردار شوند.


فلسفه یوگا شامل تعالیم معنوی جامعی است که پیرامون تمرین یوگا وجود دارد. واژه یوگا از واژه سانسکریت یوج (Yuj) گرفته شده است که به معنای پیوستن یا اتحاد است. سانسکریت زبان باستانی و کلاسیک هند است. یوگا بر اساس تعالیم هندوئیسم، اما با الهام از بودیسم، اغلب به اشتباه صرفاً به عنوان حرکات فیزیکی بدن درک می‌شود. در عوض، فلسفه یوگا به آموزه‌های اخلاقی، رهنمودهای اخلاقی، تمرینات درونی، تکنیک‌های تنفسی و چگونگی نزدیک‌تر شدن به خدا از طریق اتحاد آگاهی فردی با الهی جهانی می‌پردازد. یوگا اساساً یک عمل هندی است، اما از قرن بیستم به بعد در سراسر جهان بسیار محبوب شده است. همچنین به عنوان علمی برای دستیابی به ارتباط نهایی بین ذهن، بدن و روح در نظر گرفته می‌شود. تعالیم اساسی یوگا، تمرین خودآگاهی، دانش معنوی و بینش فلسفی را القا می‌کند و از تعالیم متون مقدس باستانی هندو، از جمله وداها، باگاواد گیتا، اوپانیشادها و یوگا سوتراهای پاتانجالی بهره می‌برد.

حالت درخت (Tree pose) یک وضعیت تعادلی مهم است که به تمرین‌کننده کمک می‌کند تا لگن خود را باز کند.

فلسفه یوگا چگونه پدید آمد؟

اگرچه منشأ یوگا به وضوح مشخص نیست، متون باستانی هندو شامل شعر، سرود و نوشته‌های فلسفی به نام وداها (۱۵۰۰-۵۰۰ قبل از میلاد) مفهوم حالت وجد را بیان می‌کنند، افرادی که معتقدند پیشگامان پیروان بعدی یوگا، که به آن‌ها یوگی گفته می‌شود، هستند. تعالیم یوگا همچنین در اوپانیشادها، مجموعه‌ای از متونی که توسط حکیمان باستانی هند (۷۰۰-۵۰۰ قبل از میلاد) دریافت شده‌اند و حاوی تعالیم شخصی و عملی هستند، وجود دارد.

اوپانیشادها، که گسترشی از وداها بودند، مفهوم آتمان را به عنوان روح درونی ما آموزش می‌دهند که به برهمن، خدای کل جهان، متصل می‌شود. آتمان ازلی است و در طول چرخه‌های زندگی تولد، مرگ و تولد دوباره، که به آن سامسارا گفته می‌شود، تناسخ پیدا می‌کند. روحی که از طریق عمل درست به روشنگری برتر دست یابد، می‌تواند از چرخه بی‌پایان مرگ و تولد دوباره فرار کند. این فلسفه نهایی یوگا است. اوپانیشادها آموزش می‌دهند که مراقبه، تکرار مانتراها (هجاهای سانسکریت زمزمه شده)، پرورش پرانا (نیروی حیات انرژی‌زا) و تمایز ذهن، راه رسیدن به روشنگری است. زمزمه مانتراها ارتعاشات صوتی در بدن ایجاد می‌کند و اعتقاد بر این است که به پاکسازی و تصفیه بدن، ذهن و روح کمک می‌کند.

باگاواد گیتا (قرن اول یا دوم میلادی)، یک متن حماسی و مورد احترام هندو، یوگا را به عنوان رازی برای آرامش، تعادل ذهن و رهایی از رنج مورد بحث قرار می‌دهد. گیتا سه مسیر را که می‌توان برای رسیدن به آگاهی و درک بالاتر از الهی (خدا) پیمود، تشریح می‌کند:

یوگای کارما (Karma yoga) - یوگای عمل، وقف شده برای رهایی از قید و بند کارما از طریق عمل بی‌نیازانه.
یوگای جنیانا (Jnana yoga) - یوگای عقل و خرد، وقف شده برای پیگیری منطقی مسیر دانش از طریق مطالعه متون مقدس.
یوگای باکتی (Bhakti yoga) - یوگای فداکاری، وقف شده برای تصفیه درونی، ایمان، دعا و فداکاری به خدای شخصی.

برای باز کردن این درس باید عضو Study.com باشید.
حساب کاربری خود را ایجاد کنید.


این مقاله درباره یکی از شش مکتب فلسفی هندو است. برای اصطلاح کلی "یوگا" که شامل دین، فلسفه و تمرینات می‌شود، به یوگا مراجعه کنید. برای کاربردهای دیگر، به یوگا (ابهام‌زدایی) مراجعه کنید.

فلسفه یوگا یکی از شش مکتب اصلی ارتدوکس فلسفه هندو است،[۱][۲] اگرچه تنها در پایان هزاره اول میلادی است که یوگا به عنوان یک مکتب فکری جداگانه در متون هندی، متمایز از سامخیا، ذکر می‌شود.[۳][۴][وب ۱] ادبیات باستانی، قرون وسطایی و بیشتر مدرن اغلب به فلسفه یوگا به سادگی به عنوان یوگا اشاره می‌کند.[۱][۵] مجموعه منظمی از ایده‌های یوگا در یوگا سوتراهای پاتانجالی یافت می‌شود،[۶][۷] متن کلیدی یوگا[وب ۱] که بر تمام مکاتب دیگر فلسفه هندی تأثیر گذاشته است.[۸][۹]

فرا-فیزیک یوگا، دوگانه‌گرایی سامخیا است،[وب ۱] که در آن جهان به عنوان ترکیبی از دو واقعیت تصور می‌شود: پوروشا (آگاهی شاهد) و پراکریتی (طبیعت). جیوا (موجود زنده) به عنوان حالتی در نظر گرفته می‌شود که در آن پوروشا به پراکریتی به نوعی پیوند خورده است، در ترکیبات و آرایش‌های مختلف عناصر، حواس، احساسات، فعالیت و ذهن.[۱۰] در طول حالت عدم تعادل یا جهل، یک یا چند جزء بر دیگران غلبه می‌کنند و نوعی بندگی ایجاد می‌کنند. پایان این بندگی، رهایی یا موکشا نامیده می‌شود، هم در مکتب یوگا و هم در مکتب سامخیا از هندوئیسم،[۱۱] و می‌تواند از طریق بینش و خویشتن‌داری به دست آید.[۱۲][وب ۱]

نظریه اخلاقی فلسفه یوگا بر اساس یاماها و نیاماها، و همچنین عناصر نظریه گونا سامخیا است.[وب ۱] معرفت‌شناسی فلسفه یوگا، مانند مکتب سامخیا، بر سه مورد از شش پرامانا به عنوان وسیله‌ای برای کسب دانش قابل اعتماد تکیه دارد.[۱۳] این موارد شامل پراتی‌اکشا (ادراک)، آنومانا (استنتاج) و شابدا (آپتاواچانا، کلمه/شهادت منابع معتبر) است.[۱۴][۱۵] فلسفه یوگا با مکتب غیرخدایی/بی‌خدایی سامخیا که به شدت با آن مرتبط است، با گنجاندن مفهوم یک "خدای شخصی، اما اساساً غیرفعال" یا "خدای شخصی" (ایشوارا) تفاوت دارد.[۱۶][۱۷][۱۸]

تاریخچه[ویرایش]

مجسمه برنزی یک کشمیری در حالت مراقبه اثر مالوینا هافمن (۱۸۸۵–۱۹۶۶). حالت یوگای نشان داده شده سیدهاسانا است.

تمرین یوگا[ویرایش]

خاستگاه‌های تمرین یوگا نامشخص است، اما به نظر می‌رسد در محیط‌های ریاضت‌کشانه در هزاره اول قبل از میلاد توسعه یافته است. برخی از اولین بحث‌ها و ایده‌های پیش-سامخیا در متون هندی هزاره اول قبل از میلاد مانند کاتها اوپانیشاد، شوتشواتارا اوپانیشاد و مایتری اوپانیشاد یافت می‌شوند.[۱۹]

ریشه کلمه "یوگا" در سرود ۵.۸۱.۱ ریگ‌ودا، ادای احترام به خدای خورشید در حال طلوع (ساویتری) یافت می‌شود، که به عنوان "یوق" یا "کنترل یوگایی" تفسیر شده است.[۲۰]

युञ्जते मन उत युञ्जते धियो विप्रा विप्रस्य बृहतो विपश्चितः (…)[۲۱]
حکیمان خردمند بزرگ، ذهن و هوش خود را یوگایی [युञ्जते, [yunjante] کنترل می‌کنند... (…)[۲۰]
— ریگ‌ودا ۵.۸۱.۱

ریگ‌ودا، با این حال، فلسفه یوگا را با همان معنا یا زمینه در قرون وسطی یا مدرن توصیف نمی‌کند. ارجاعات اولیه به تمریناتی که بعداً بخشی از فلسفه یوگا شدند، در بریهادارانیایا اوپانیشاد، قدیمی‌ترین اوپانیشاد ذکر شده است. گاوین فلاد آن را اینگونه ترجمه می‌کند: "...پس از آرام و متمرکز شدن، فرد خود (آتمان) را در درون خود درک می‌کند." تمرین پرانایاما (تنظیم آگاهانه تنفس) در سرود ۱.۵.۲۳ بریهادارانیایا اوپانیشاد (حدود ۹۰۰ قبل از میلاد) ذکر شده است، و تمرین پراتیهارا (حذف حواس) در سرود ۸.۱۵ چاندوگیا اوپانیشاد (حدود ۸۰۰–۷۰۰ قبل از میلاد) ذکر شده است.[۲۲][۲۳]

کاتها اوپانیشاد، که قدمت آن به حدود میانه هزاره اول قبل از میلاد باز می‌گردد، در آیات ۲.۶.۶ تا ۲.۶.۱۳ مسیری به سوی خودشناسی شبیه به سامخیا را توصیه می‌کند و این مسیر را یوگا می‌نامد.[۲۴]

यदा पञ्चावतिष्ठन्ते ज्ञानानि मनसा सह ।
  बुद्धिश्च न विचेष्टते तामाहुः परमां गतिम् ॥ १० ॥
  तां योगमिति मन्यन्ते स्थिरामिन्द्रियधारणाम् ।
  अप्रमत्तस्तदा भवति योगो हि प्रभवाप्ययौ ॥ ११ ॥[۲۵]
تنها زمانی که ماناس (ذهن) با افکار و پنج حس ساکن شوند،
  و وقتی بودی (عقل، قدرت استدلال) تکان نخورد، آن را بالاترین مسیر می‌نامند.
آن را یوگا می‌نامند، ثبات حواس، تمرکز ذهن،
  این بی‌توجهی بی‌فکرانه نیست، یوگا آفرینش و فنا است.
— کاتها اوپانیشاد، ۲.۶.۱۰–۱۱[۲۶][۲۷]

تمرین یوگا همچنین در متون بنیادی مکاتب ارتدوکس دیگر مانند وایششیکا سوترا، نیاایا سوترا و برهما سوترا ذکر شده است.

دارسانا جداگانه[ویرایش]

یوگا به عنوان یک مکتب فکری جداگانه در متون هندی از پایان هزاره اول میلادی ذکر شده است.[۳] مجموعه منظمی از ایده‌های مکتب یوگا از هندوئیسم در یوگا سوتراهای پاتانجالی یافت می‌شود،[۶][۷] که پس از انتشار در نیمه اول هزاره اول میلادی، بسیاری از محققان هندی آن را بررسی کرده و سپس یادداشت‌ها و تفسیرهای خود (بهاشیا) را در مورد آن منتشر کردند، که در مجموع یک مجموعه از متون به نام پاتا نجالی یوگاشاسترا ("رساله یوگای پاتانجالی") را تشکیل می‌دهند.[۶][۷] یوگا به عنوان یک مکتب فلسفی جداگانه در متون هندی دوره قرون وسطی به عنوان یکی از شش مکتب ارتدوکس گنجانده شده است؛[۴] سایر مکاتب عبارتند از سامخیا، نیاایا، وایششیکا، میمانسا و ودانتا.[۲۸] بر اساس برایانت،

سامخیا و یوگا نباید تا تاریخ بسیار دیرینه‌ای مکاتب متفاوتی در نظر گرفته شوند: اولین اشاره به خود یوگا به عنوان یک مکتب متمایز در نوشته‌های شانکارا در قرن نهم میلادی است.[وب ۱]

شباهت‌های فراوانی در مفاهیم مکتب سامخیا از هندوئیسم، یوگا و مکاتب آبیدهارما وجود دارد، به ویژه از قرن دوم قبل از میلاد تا قرن اول میلادی، که لارسون اشاره می‌کند.[۱۹] یوگا سوتراهای پاتانجالی ممکن است ترکیبی از این سه سنت باشد. از مکتب سامخیا از هندوئیسم، یوگا سوتراها "تمایز بازتابی" (آدیاواسا) پراکریتی و پوروشا (دوگانه‌گرایی)، عقل‌گرایی متافیزیکی و همچنین سه روش معرفتی خود برای کسب دانش قابل اعتماد را اتخاذ می‌کنند.[۱۹] از آبیدهارما بودیسم، یوگا سوتراها به دنبال یک حالت آگاهی تغییر یافته را اتخاذ می‌کنند، اما بر خلاف بودیسم که معتقد است خود ثابتی وجود ندارد، یوگا مانند سامخیا فیزیکی است و معتقد است که هر فرد دارای خود و روح است.[۱۹] مفهوم سوم که یوگا سوتراها در فلسفه خود ترکیب می‌کنند، سنت‌های کهن ریاضت‌کشانه انزوا، مراقبه و درون‌نگری است.[۱۹]

فلسفه[ویرایش]

فلسفه یوگا، سامخیا است. در هر دو، مفاهیم اساسی شامل دو واقعیت است: پوروشا و پراکریتی.[۲۸] پوروشا به عنوان واقعیتی تعریف می‌شود که آگاهی خالص است و فاقد افکار یا صفات است. پراکریتی واقعیت تجربی و پدیداری است که شامل ماده و همچنین ذهن، اندام‌های حسی و احساس هویت (خود، روح) می‌شود.[۲۸] یک موجود زنده در هر دو مکتب به عنوان اتحاد ماده و ذهن در نظر گرفته می‌شود. مکتب یوگا با مکتب سامخیا در دیدگاه‌های خود در مورد هستی‌شناسی پوروشا، ارزش‌شناسی و رهایی‌شناسی تفاوت دارد.[۲۹][۳۰]

فرا-فیزیک[ویرایش]

فرا-فیزیک یوگا-سامخیا نوعی دوگانه‌گرایی است. این دوگانه‌گرایی بین آگاهی و ماده، خود/روح و بدن را به عنوان دو واقعیت متفاوت در نظر می‌گیرد.[۳۱]

سیستم سامخیا-یوگا دوگانه‌گرایی بین آگاهی و ماده را با طرح دو "واقعیت ذاتی، ذاتی و مستقل: پوروشا و پراکریتی" بیان می‌کند. در حالی که پراکریتی یک موجودیت واحد است، مکاتب سامخیا-یوگا جمعی از پوروشاها را در این جهان می‌پذیرند. پراکریتی بی‌هوش، آشکار نشده، بی‌علت، همیشه فعال، غیرقابل درک و ابدی است و تنها منبع نهایی جهان اشیاء است. پوروشا به عنوان اصل آگاه، لذت‌برنده منفعل (بهوکتا) و پراکریتی لذت‌برده (بهوجیا) در نظر گرفته می‌شود. سامخیا-یوگا معتقد است که پوروشا نمی‌تواند منبع جهان بی‌جان باشد، زیرا یک اصل هوشمند نمی‌تواند خود را به جهان بی‌هوش تبدیل کند. این فرا-فیزیک یک روح‌گرایی جمعی، نوعی واقع‌گرایی است که بر اساس دوگانه‌گرایی ساخته شده است.[۳۲]

فلسفه یوگا نظریه گونا را از سامخیا اتخاذ می‌کند.[وب ۱] نظریه گونا بیان می‌کند که سه گونا (تمایل ذاتی، صفات) به نسبت‌های مختلف در همه موجودات وجود دارند و این سه عبارتند از: ساتوا گونا (خوبی، سازنده، هماهنگ)، راجاس گونا (اشتیاق، فعال، سردرگم) و تاماس گونا (تاریکی، مخرب، آشفته).[۳۳][۳۴] این سه در هر موجودی وجود دارند اما به نسبت‌های مختلف، و ماهیت اساسی و گرایش‌های روانی موجودات نتیجه نسبت نسبی این سه گونا است.[وب ۱] هنگامی که ساتوا گونا بر یک فرد غالب می‌شود، صفات روشنایی، خرد، سازندگی، هماهنگی و آرامش آشکار می‌شوند؛ هنگامی که راجاس غالب است، وابستگی، هوس، فعالیت ناشی از اشتیاق و بی‌قراری آشکار می‌شوند؛ و هنگامی که تاماس بر یک فرد غالب می‌شود، نادانی، توهم، رفتار مخرب، سستی و رنج آشکار می‌شوند. نظریه گونا زیربنای فلسفه ذهن در مکتب یوگا از هندوئیسم است.[وب ۱]

محققان اولیه فلسفه یوگا، معتقدند که پوروشا (آگاهی) به طور ذاتی ساتوا (سازنده) است، در حالی که پراکریتی (ماده) به طور ذاتی تاماس (آشفته) است.[وب ۱] آنها همچنین معتقدند که افراد در بدو تولد دارای بودی (هوش، ساتویک) هستند. با پیشرفت زندگی و به هم زدن این بودی، اسمیتا یا اهامکارا (خود) ایجاد می‌شود. هنگامی که خود در نوبت توسط زندگی به هم می‌خورد، ماناس (خلق و خو) تولید می‌شود. با هم، بودی، اهامکارا و ماناس با هم تعامل می‌کنند و در مکتب یوگا از هندوئیسم، چیتا (ذهن) را تشکیل می‌دهند.[وب ۱] تغییرات کنترل نشده چیتا باعث رنج می‌شود. راهی برای زندگی که به فرد قدرت می‌دهد تا از آگاهی و معنویت ذاتی خود در بودی آگاه‌تر شود، مسیر رسیدن به بالاترین پتانسیل و زندگی آرام‌تر، راضی‌تر و رهایی‌یافته است. یوگا سوتراهای پاتانجالی با تعریف یوگا به عنوان "مهار کردن چیتا از وریتی‌ها" آغاز می‌شود، آیه ۲ از کتاب ۱.[۳۵]

رهایی‌شناسی[ویرایش]

مکتب یوگا از هندوئیسم معتقد است که نادانی علت رنج و سامسارا است.[وب ۱] رهایی، مانند بسیاری از مکاتب دیگر، حذف نادانی است که از طریق تمایز، دانش و خودآگاهی به دست می‌آید. یوگا سوتراها رساله این مکتب در مورد چگونگی دستیابی به این امر است.[وب ۱] سامادی حالتی است که آگاهی سرمست توسعه می‌یابد، محققان یوگا می‌گویند، و اینگونه است که فرد فرآیند آگاهی از پوروشا و خود واقعی را آغاز می‌کند. این ادعا می‌کند که این آگاهی ابدی است و هنگامی که این آگاهی به دست آید، فرد نمی‌تواند هرگز از آگاهی دست بکشد؛ این موکشا، هدف رهایی‌شناسی در هندوئیسم است.[وب ۱]

کتاب ۳ یوگا سوتراهای پاتانجالی به جنبه‌های رهایی‌شناسی فلسفه یوگا اختصاص دارد. پاتانجالی با بیان اینکه همه اندام‌های یوگا پایه و اساس لازم برای رسیدن به حالت خودآگاهی، آزادی و رهایی هستند، آغاز می‌کند. او به سه اندام آخر یوگا به عنوان سانیاما اشاره می‌کند، آیات III.۴ تا III.۵، و آن را به عنوان فناوری "تمایز" و تسلط بر چیتا و خودشناسی می‌نامد.[۳۶][۳۷] در آیه III.۱۲، یوگا سوتراها بیان می‌کنند که این تمایز سپس به فرد قدرت می‌دهد تا آرامش (سانت) و استدلال (اودیت) را در ذهن و روح خود کامل کند، از طریق قصد.[۳۸][۳۹] این منجر به توانایی فرد در تشخیص تفاوت بین سابدا (کلمه)، آرتها (معنی) و پراتیایا (درک) می‌شود و این توانایی فرد را قادر می‌سازد تا با شفقت، گریه/گفتار همه موجودات زنده را درک کند.[۳۸][۳۹] هنگامی که یک یوگی به این حالت سانیاما می‌رسد، منجر به قدرت‌های غیرمعمول، شهود، خودشناسی، آزادی‌ها و کایوالیا، هدف رهایی‌شناسی یوگی می‌شود.[۳۸]

فواید فلسفه یوگا از هندوئیسم در آیات III.۴۶ تا III.۵۵ یوگا سوتراها خلاصه شده است و بیان می‌کند که پنج اندام اول منجر به کمالات جسمی مانند زیبایی، دلپذیری، قدرت و سرسختی می‌شود؛ در حالی که سه اندام آخر از طریق سانیاما منجر به کمالات ذهن و روان، درک، طبیعت، تسلط بر خودخواهی، دانش تمایز از پاکی، خود و روح می‌شود.[۴۰][۴۱] این دانش پس از رسیدن به آن غیرقابل برگشت است، یوگا سوترا کتاب IV بیان می‌کند.

قواعد اخلاقی[ویرایش]

قواعد اخلاقی در متون فلسفه یوگا از هندوئیسم شامل هم نظریه ارزش‌ها از طریق رعایت ارزش‌های مثبت و اجتناب از ارزش‌های منفی و هم نظریه زیبایی‌شناسی در مورد سعادت از دیدگاه‌های ذاتی و بیرونی است.[۴۲][۴۳] ارزش‌هایی که باید رعایت شوند نیاماها نامیده می‌شوند، در حالی که مواردی که باید از آنها اجتناب کرد یاماها نامیده می‌شوند در فلسفه یوگا.[۴۴]

بیش از شصت متن باستانی و قرون وسطایی مختلف از فلسفه یوگا در مورد یاماها و نیاماها بحث می‌کنند.[۴۴][۴۵] لیست و نظریه خاص ارزش‌ها بین متون متفاوت است، با این حال، آهیمسا، ساتیا، آستیا، سوادیا، کساما، و دایا در بین مفاهیم اخلاقی مورد بحث توسط اکثریت این متون هستند.[۴۴]

پنج یامای ذکر شده توسط پاتانجالی در یوگا سوترا ۲.۳۰ عبارتند از:[۴۶]

آهیمسا (अहिंसा): عدم خشونت، آسیب نرساندن به موجودات زنده[۴۷]
ساتیا (सत्य): صداقت، عدم دروغگویی[۴۷][۴۸]
آستیا (अस्तेय): عدم دزدی[۴۷]
برهماچاریا (ब्रह्मचर्य): تجرد، عدم خیانت به شریک زندگی[۴۸]
آپاریگراها (अपरिग्रहः): عدم حرص، عدم تملک[۴۷]

پاتانجالی در کتاب ۲ توضیح می‌دهد که چگونه و چرا هر یک از این خویشتن‌داری‌ها به رشد فردی کمک می‌کنند. به عنوان مثال، در آیه II.۳۵، پاتانجالی بیان می‌کند که فضیلت عدم خشونت و عدم آسیب رساندن به دیگران (آهیمسا) منجر به رها شدن از دشمنی می‌شود، حالتی که منجر به دوستی درونی و بیرونی با همه چیز می‌شود.[۴۹][۵۰] سایر متون مکتب یوگا از هندوئیسم شامل کساما (क्षमा، بخشش)، دریتی (धृति، استقامت، عدم تسلیم در برابر سختی‌ها)، دایا (दया، شفقت)، آرجاوا (आर्जव، عدم ریاکاری) و میتاهارا (मितहार، رژیم غذایی متعادل) هستند.[۵۱][۵۲][۵۳]

نیاماها بخشی از نظریه ارزش‌ها در مکتب یوگا از فلسفه هندوئیسم هستند و شامل عادات، رفتارها و رعایت‌های فضیلت‌مندانه هستند.[۵۴][۵۵] یوگا سوترا نیاماها را به شرح زیر فهرست می‌کند:[۵۶]

شاوچا: پاکی، وضوح ذهن، گفتار و بدن[۵۷]
سانتوشا: رضایت، پذیرش دیگران، پذیرش شرایط خود برای عبور یا تغییر آنها، خوش‌بینی برای خود[۵۸]
تاپاس: پشتکار، استقامت، ریاضت[۵۹][۶۰]
سوادیا: مطالعه ودها (به شابدا در بخش معرفت‌شناسی مراجعه کنید)، مطالعه خود، خوداندیشی، درون‌نگری افکار، گفتار و اعمال خود[۶۰][۶۱]
ایشواراپرانیدهانا: تأمل در ایشوارا (خدا/موجود متعالی، برهمن، خود واقعی، واقعیت تغییرناپذیر)[۵۸][۶۲]

همانطور که در یاماها، پاتانجالی توضیح می‌دهد که چگونه و چرا هر یک از نیاماها به رشد فردی کمک می‌کنند. به عنوان مثال، در آیه II.۴۲، پاتانجالی بیان می‌کند که فضیلت رضایت و پذیرش دیگران همانطور که هستند (سانتوشا) منجر به حالتی می‌شود که منابع شادی درونی مهم‌ترین هستند و هوس برای منابع بیرونی لذت از بین می‌رود.[۶۳] سایر متون مکتب یوگا از هندوئیسم شامل آستیکا (आस्तिक، اعتقاد به خدای شخصی، ایمان به خود، اعتقاد به دانش در ودها/اوپانیشادها)، دانا (दान، خیریه، اشتراک‌گذاری با دیگران)، هری (ह्री، پشیمانی و پذیرش گذشته/اشتباهات/نادانی خود)، ماتی (मति، فکر و تأمل، آشتی دادن ایده‌های متضاد) و وراتا (व्रत، قطعنامه‌ها و سوگندها، روزه، مراسم مذهبی) هستند.[۶۴][۶۵][۶۶][۶۷][۶۸][۶۹]

معرفت‌شناسی[ویرایش]

مکتب یوگا معتقد است که ادراک، استنتاج و شهادت معتبر به عنوان سه وسیله قابل اعتماد برای دانش هستند.[۱۴][۱۵]

مکتب یوگا، مانند مکتب سامخیا، پراتی‌اکشا یا درشتام (ادراک مستقیم)، آنومانا (استنتاج) و شابدا یا آپتاواچانا (شهادت کلامی از حکیمان یا شاستراها) را به عنوان تنها وسایل معتبر دانش یا پرامانا در نظر می‌گیرد.[۱۴] بر خلاف برخی دیگر از مکاتب هندوئیسم مانند آدوایتا ودانتا، یوگا سه پرامانای زیر را اتخاذ نکرد: اوپامانا (مقایسه و قیاس)، آرتهاپاتی (فرضیه، مشتق شده از شرایط) یا آنوپالابدی (عدم ادراک، اثبات منفی/شناختی).[۱۵]

پراتی‌اکشا (प्रत्यक्ष) به معنای ادراک است. در متون هندی از دو نوع است: بیرونی و درونی. ادراک بیرونی به عنوان ناشی از تعامل پنج حس و اشیاء دنیوی توصیف می‌شود، در حالی که ادراک درونی به عنوان ادراک درونی، ذهن توصیف می‌شود.[۷۰][۷۱] متون باستانی و قرون وسطایی هندی چهار شرط برای ادراک صحیح را شناسایی می‌کنند:[۷۲] ایندریارتاسانیکارسا (تجربه مستقیم توسط یک یا چند اندام حسی با شیء، هر آنچه که مورد مطالعه قرار می‌گیرد)، آویپادشیا (غیرکلامی؛ ادراک صحیح از طریق شنیده شدن نیست، طبق محققان هندی، جایی که اندام حسی فرد به پذیرش یا رد ادراک شخص دیگری متکی است)، آویابھیچارا (بدون سرگردانی؛ ادراک صحیح بدون تغییر است، و نتیجه فریب نیست زیرا اندام حسی یا وسیله مشاهده دچار نقص، مشکوک است) و ویاواسایاتماکا (قطعی؛ ادراک صحیح شک و تردید را حذف می‌کند، یا به دلیل عدم مشاهده تمام جزئیات، یا به دلیل ترکیب استنتاج با مشاهده و مشاهده آنچه می‌خواهید ببینید، یا عدم مشاهده آنچه نمی‌خواهید ببینید).[۷۲] برخی از محققان باستانی "ادراک غیرعادی" را به عنوان پرامانا پیشنهاد کردند و آن را ادراک درونی نامیدند، پیشنهادی که توسط سایر محققان هندی مورد مناقشه قرار گرفت. مفاهیم ادراک درونی شامل پراتیبها (شهود)، سامانیالاکشاناپراتیاکشا (نوعی استقرا از مشخصات درک شده به یک جهان) و جنانالاکشاناپراتیاکشا (نوعی ادراک از فرآیندهای قبلی و حالت‌های قبلی یک "موضوع مطالعه" با مشاهده حالت فعلی آن) است.[۷۳] علاوه بر این، برخی از مکاتب هندوئیسم قوانین پذیرش دانش نامطمئن از پراتی‌اکشا-پرامانا را اصلاح کردند تا از نیراایا (قضاوت قطعی) در مقابل آنادیاواسا (قضاوت نامشخص) متمایز شود.[۷۴]

آنومانا (अनुमान) به معنای استنتاج است. به عنوان رسیدن به یک نتیجه‌گیری و حقیقت جدید از یک یا چند مشاهده و حقایق قبلی با استفاده از استدلال توصیف می‌شود.[۷۵] مشاهده دود و استنتاج آتش نمونه‌ای از آنومانا است.[۷۰] در تمام مکاتب هندی به جز یک،[۷۶] این یک وسیله معتبر و مفید برای دانش است. روش استنتاج در متون هندی به عنوان شامل سه بخش است: پراتیجنا (فرضیه)، هتو (دلیل) و درشتانتا (مثال‌ها).[۷۷] فرضیه باید بیشتر به دو بخش تقسیم شود، محققان هندی می‌گویند: سادیا (ایده‌ای که باید اثبات یا رد شود) و پاکشا (شیئی که سادیا بر آن استوار است). استنتاج به صورت مشروط صحیح است اگر ساپاکشا (مثال‌های مثبت به عنوان مدرک) وجود داشته باشد و اگر ویپاکشا (مثال‌های منفی به عنوان مدرک) وجود نداشته باشد. برای دقت، فیلسوفان هندی همچنین مراحل معرفتی بیشتری را تقاضا می‌کنند. به عنوان مثال، آنها تقاضای ویاپتی دارند - الزامی که هتو (دلیل) باید لزوماً و به طور جداگانه در همه موارد، هم در ساپاکشا و هم در ویپاکشا، توضیح دهد.[۷۷][۷۸] یک فرضیه به صورت مشروط اثبات شده، نیگامانا (نتیجه‌گیری) نامیده می‌شود.[۷۹]

شابدا (शब्द) به معنای تکیه بر کلمه، شهادت کارشناسان معتبر گذشته یا حال است.[۸۰][۸۱] هیریاانا شابدا-پرامانا را به عنوان مفهومی تعریف می‌کند که به معنای شهادت کارشناسان معتبر است. مکاتب هندوئیسمی که آن را از نظر معرفتی معتبر می‌دانند، پیشنهاد می‌کنند که یک انسان باید تعداد زیادی واقعیت را بداند، و با زمان و انرژی محدود، او می‌تواند تنها کسری از این حقایق و حقیقت‌ها را مستقیماً بیاموزد.[۸۲] او باید با دیگران همکاری کند تا به سرعت دانش را به دست آورد و به اشتراک بگذارد و در نتیجه زندگی یکدیگر را غنی کند. این بدان معناست که رسیدن به دانش مناسب از طریق شابدا (صدا) است.[۸۲] قابلیت اطمینان منبع مهم است، و دانش قانونی تنها از شابدا منابع معتبر به دست می‌آید.[۸۰][۸۲] اختلاف بین مکاتب هندوئیسم در مورد چگونگی ایجاد قابلیت اطمینان بوده است. برخی از مکاتب، مانند کارواکا، می‌گویند که این امر هرگز امکان‌پذیر نیست، و بنابراین شابدا یک پرامانا مناسب نیست. سایر مکاتب در مورد چگونگی ایجاد قابلیت اطمینان بحث می‌کنند.[۸۳]

خدا در مکتب یوگا از هندوئیسم[ویرایش]

فلسفه یوگا مفهوم خدا را مجاز می‌داند، بر خلاف مکتب سامخیا که به شدت با آن مرتبط است که غیرخدایی است.[۲۹] محققان هندو مانند شانکارا در قرن هشتم و بسیاری از محققان دانشگاهی مدرن، مکتب یوگا را "سامخیا با خدا" توصیف می‌کنند.[۲][۱۷][۳۰]

یوگا سوتراهای پاتانجالی از اصطلاح ایشوارا در ۱۱ آیه استفاده می‌کند: I.۲۳ تا I.۲۹، II.۱، II.۲، II.۳۲ و II.۴۵. از زمان انتشار سوتراها، محققان هندو در مورد اینکه ایشوارا چیست یا کیست، بحث و تفسیر کرده‌اند. این تفسیرها از تعریف ایشوارا به عنوان "خود شخصی" تا "خود ویژه" تا "هر چیزی که اهمیت معنوی برای فرد دارد" متغیر است.[۱۷][۸۴] ویچر توضیح می‌دهد که در حالی که آیات موجز پاتانجالی می‌توانند هم به صورت خدایی و هم به صورت غیرخدایی تفسیر شوند، مفهوم ایشوارا پاتانجالی در فلسفه یوگا به عنوان "کاتالیزور یا راهنمای دگرگون‌کننده برای کمک به یوگی در مسیر رهایی معنوی" عمل می‌کند.[۸۵]

پاتانجالی ایشوارا (سانسکریت: ईश्वर) را در آیه ۲۴ از کتاب ۱ به عنوان "خود ویژه (पुरुषविशेष, puruṣa-viśeṣa)" تعریف می‌کند:[۸۶]

سانسکریت: क्लेश कर्म विपाकाशयैःपरामृष्टः पुरुषविशेष ईश्वरः ॥२۴॥
  – یوگا سوترا I.۲۴

این سوترا از فلسفه یوگا از هندوئیسم ویژگی‌های ایشوارا را به عنوان آن خود ویژه که تحت تأثیر (अपरमृष्ट, aparamrsta) موانع (क्लेश, kleśa)، شرایط ناشی از گذشته یا اعمال فعلی (कर्म, karma)، ثمرات زندگی (विपाक, vipâka) و گرایش‌های روانی یا نیات (आशय, ashaya) قرار نمی‌گیرد، اضافه می‌کند.[۸۷][۸۸]

منابع متنی[ویرایش]

متون باستانی و قرون وسطایی مورد مطالعه فراوان از مکتب یوگا از فلسفه هندوئیسم شامل آثار پاتانجالی، بهاسکارا، هاریبهادرا (محقق جین)، بهوجا و همچاندرا است.[وب ۱][۸۹]

ارجاعات به آموزه‌های مکتب یوگا از هندوئیسم در متون باستانی هندی از سایر مکاتب ارتدوکس هندوئیسم فراوان است، به عنوان مثال، آیه ۵.۲.۱۷[۹۰] وایششیکا سوترا از کانادا، متعلق به مکتب وایششیکا از هندوئیسم و با قدمت هزاره اول قبل از میلاد،[۹۱] بیان می‌کند:[۹۲]

لذت و درد ناشی از تماس روح، حواس، ذهن و شیء است. عدم پیدایش آن زمانی رخ می‌دهد که ذهن در روح ثابت شود. پس از آن، در روح تجسم شده دردی وجود ندارد. این یوگا است.
— وایششیکا سوترا ۵.۲.۱۵–۵.۲.۱۶، [۹۲]

نیاایا سوتراها از آکشاپادا که به طور متفاوتی با قدمت بین قرن چهارم تا دوم قبل از میلاد تخمین زده شده است،[۹۱] متعلق به مکتب نیاایا از هندوئیسم، در فصل ۴.۲ اهمیت یوگا را به شرح زیر مورد بحث قرار می‌دهد:[۳]

به ما دستور داده شده است که در مکان‌هایی مانند جنگل، غار یا ساحل شنی به تمرین مراقبه بپردازیم. چنین احتمالات (حریف ادعا می‌کند) حتی در رهایی نیز ممکن است رخ دهد. ما در پاسخ می‌گوییم که اینطور نیست، زیرا دانش باید تنها در بدنی که در حال شکل‌گیری است، پدیدار شود. و در رهایی بدنی وجود ندارد. برای این منظور، باید با اجتناب از شرارت و رعایت فضایل خاص، روح خود را پاک کنیم و همچنین دستورالعمل‌های معنوی به دست آمده از یوگا را دنبال کنیم. برای دستیابی به رهایی [موکشا]، لازم است این رساله در مورد دانش [یوگا] را مطالعه و دنبال کنیم و همچنین با کسانی که در این رساله آگاه هستند، بحث کنیم.
— نیاایا سوترا ۴.۲.۴۲–۴.۲.۴۷، [۹۳]

برهما سوتراها از بادارایانا، که تخمین زده می‌شود در شکل موجود خود در حدود ۴۰۰–۴۵۰ پس از میلاد تکمیل شده است،[۹۴] در حالی که نسخه اصلی ممکن است باستانی باشد و بین ۵۰۰ قبل از میلاد و ۲۰۰ قبل از میلاد نوشته شده باشد،[۹۵][۹۱] متعلق به مکتب ودانتا از هندوئیسم، در فصل ۲ فرض وجود متنی به نام یوگا اسمرتی را می‌کند. محققان در مورد اینکه آیا این متن پیش‌ساز یا همان یوگا سوتراهای پاتانجالی بوده است، اختلاف نظر دارند، اما هر دو فرضیه نامشخص است.[۳] آیات برهما سوترا ادعا می‌کنند که دوگانه‌گرایی فلسفه یوگا رد شده است، زیرا ارزش یوگا به عنوان وسیله‌ای برای تحقق خود است، نه در گزاره‌هایی در مورد خود که با متون ودایی در تضاد است. رادهاکریشنا متن را به شرح زیر ترجمه می‌کند:

اگر گفته شود که نقص عدم امکان برای برخی از اسمرتی‌ها وجود خواهد داشت، ما نمی‌گوییم، زیرا نقص عدم امکان برای برخی دیگر از اسمرتی‌ها وجود خواهد داشت و به دلیل عدم درک دیگران. در نتیجه، نظریه پرادهانا از یوگا اسمرتی رد می‌شود.
— برهما سوترا ۲.۱.۱–۲.۱.۳، [۹۶][۹۷]

یوگا واسیشتا یک متن ترکیبی از فلسفه یوگا است که به طور متفاوتی با قدمت بین قرن ششم تا چهاردهم پس از میلاد تخمین زده شده است.[۹۸] این متن به صورت دیالوگی بین حکیم واسیشتا از دوران ودایی و پادشاه-فیلسوف راما از حماسه هندی رامایانا ساختار یافته است.[۹۹] این متن عناصر ودانتا، جینیسم، یوگا، سامخیا، شیوا سیدهانتا و بودیسم ماهایانا را ترکیب می‌کند.[۹۹] در میان چیزهای دیگر، این متن فلسفه یوگا را در فصل‌های مختلف خود مورد بحث قرار می‌دهد. در بخش ۶.۱، یوگا واسیشتا یوگا را به شرح زیر معرفی می‌کند:[۱۰۰]

یوگا فراتر رفتن کامل از ذهن است و از دو نوع است. خودشناسی از یک نوع است، دیگری مهار کردن نیروی حیات خود محدودیت‌ها و شرطی‌سازی‌های روانی است. یوگا به این معنا به عنوان مهار کردن نیروی حیات شناخته شده است، با این حال، هر دو روش به یک نتیجه می‌رسند. برای برخی، خودشناسی از طریق پرسش آسان است، برای برخی دیگر یوگا دشوار است. اما من معتقدم که مسیر پرسش برای همه آسان است، زیرا خودشناسی حقیقت همیشگی است. اکنون روش یوگا را برای شما شرح خواهم داد.
— واسیشتا به راما، یوگا واسیشتا ۶.۱.۱۲–۱۳، [۱۰۰]

همچنین ببینید[ویرایش]

راجا یوگا
بهاکتی یوگا
چیتا بهومی
جناانا یوگا
کارما یوگا
شینشین-توییتسو-دو، یوگای ژاپنی

منابع[ویرایش]

منابع چاپی

آخیلاناندا، سوامی؛ آلپورت، گوردون دبلیو. (۱۹۹۹). روانشناسی هندو. راتلج. شابک ۹۷۸-۰-۲۰۳-۰۰۲۶۶-۷.
هانی، ویلیام اس. (۲۰۰۲)، فرهنگ و آگاهی: ادبیات بازیابی شده، نیوجرسی: انتشارات دانشگاه باکنل، شابک ۱۶۱۱۴۸۱۷۲۴
لارسون، جرالد جیمز (۱۹۹۸)، سامخیا کلاسیک: تفسیری از تاریخ و معنای آن، لندن: موتیلال بنارسیداس، شابک ۸۱-۲۰۰-۰۵۰۳-۸
لارسون، جرالد جیمز (۲۰۰۸)، دایره‌المعارف فلسفه‌های هندی: یوگا: فلسفه مراقبه هند، موتیلال بنارسیداس، شابک ۹۷۸-۸۱-۲۰۰-۳۳۴۹-۴
ماس، فیلیپ آ. (۲۰۰۶)، سامادیپادا: فصل اول پاتا نجالی یوگاشاسترا برای اولین بار به صورت انتقادی ویرایش شده، آخن: شیکر، شابک ۳-۸۳۲۲-۴۹۸۷-۷
سن، آمییا پی. (۲۰۰۶). "راجا یوگا: علم خودشناسی". ویوکآناندا ضروری. بلک‌سوان شرقی. ص. ۲۱۹–۲۲۷. شابک ۹۷۸-۸۱-۷۸۲۴-۱۳۰-۲.
ویچر، ایان (۱۹۹۹)، یکپارچگی دارسانا یوگا: بازنگری یوگای کلاسیک، مطبوعات دانشگاه ایالتی نیویورک، شابک ۹۷۸-۰-۷۹۱۴-۳۸۱۵-۲
وود، ارنست (۱۹۵۱). یوگای عملی، باستانی و مدرن، افیون‌های پاتانجالی. رایدر و شرکت.

منابع وب[ویرایش]

^ a b c d e f g h i j k l m n o برایانت، ادوین (۲۰۱۱، دانشگاه راتگرز)، یوگا سوتراهای پاتانجالی IEP

مطالعه بیشتر[ویرایش]

دانیلو، آلن (۱۹۹۱)، یوگا: تسلط بر اسرار ماده و جهان، شابک ۹۷۸-۰-۸۹۲۸۱-۳۰۱-۸، پیوست D: رساله‌های اصلی سانسکریت در مورد یوگا
اولسون، کارل (۲۰۰۷)، بسیاری از رنگ‌های هندوئیسم: مقدمه‌ای موضوعی-تاریخی، مطبوعات راتلج، شابک ۹۷۸-۰-۸۱۳۵-۴۰۶۸-۹، فصل ۵
پاتر، کارل (۲۰۰۹)، دایره‌المعارف فلسفه‌های هندی جلد ۱: کتاب‌شناسی، شابک ۹۷۸-۸۱-۲۰۰-۰۳۰۸-۴، کتاب‌شناسی در مورد مکتب یوگا از هندوئیسم، صفحات ۱۰۷۳–۱۰۹۳
مائله، گرگور (۲۰۰۷). آشتانگا یوگا: تمرین و فلسفه. کتابخانه جهانی جدید.

پیوندهای خارجی[ویرایش]

یوگا و آزادی: بازنگری یوگای کلاسیک پاتانجالی، ایان ویچر (۱۹۹۸)، فلسفه شرق و غرب، جلد ۴۸، شماره ۲، صفحات ۲۷۲–۳۲۲
یوگا و فلسفه مدرن، میرچا الیاده (۱۹۶۳)، مجله آموزش عمومی، جلد ۱۵، شماره ۲، صفحات ۱۲۴–۱۳۷
دوگانگی ذهن/آگاهی در فلسفه سامخیا-یوگا، پل شوایزر (۱۹۹۳)، فلسفه شرق و غرب، جلد ۵۳، شماره ۴، صفحات ۸۴۵–۸۵۹
سامسکاراها در فلسفه یوگا و روانشناسی غربی، ان. میشرا (۱۹۵۳)، فلسفه شرق و غرب، جلد ۲، شماره ۴، صفحات ۳۰۸–۳۱۶
افلاطون در پرتو یوگا، جفری گلد (۱۹۹۶)، فلسفه شرق و غرب، جلد ۴۶، شماره ۱ (ژانویه ۱۹۹۶)، صفحات ۱۷–۳۲
یوگا در ودانتا آدوایتا شانکارا تی. اس. روکمانی (۲۰۰۶)، سالنامه مؤسسه تحقیقات شرقی بندارکار، جلد ۸۷، صفحات ۱۲۳–۱۳۴
فلسفه سیستم‌های عمومی و سامخیا-یوگا: چند نکته، ام. کی. بنرجی (۱۹۸۲)، فلسفه شرق و غرب، جلد ۳۲، شماره ۱، صفحات ۹۹–۱۰۴
پاتانجالی یوگاسوتراها - ترکیبی از سنت‌های یوگایی مختلف تی. اس. روکمنی (۱۹۸۱)، سالنامه مؤسسه تحقیقات شرقی بندارکار، جلد ۶۲، صفحات ۲۱۳–۲۱۸
یوگی و الهه نیکلاس اف. گیر (۱۹۹۷)، مجله بین‌المللی مطالعات هندو، جلد ۱، شماره ۲، صفحات ۲۶۵–۲۸۷


بودیناتا در مورد راه هندو به سوی روشنگری سخنرانی می‌کند، با شرح هشت عضو یوگای آشتانگا آغاز می‌شود. با پشتکار، این راه به سَمادیِ سَهَجا، حالتی از آگاهی دائمی از خدا، منتهی می‌شود. بودیناتا بر یاماها و نی‌یاماها تمرکز می‌کند و نشان می‌دهد که بدون این دو عضو، به عنوان پایه‌ای برای کنترل طبیعت غریزی ما، حتی اگر در حال مراقبه و انجام تمرینات معنوی باشیم، ممکن است پیشرفتی نداشته باشیم.
متن ویرایش نشده:
صبح بخیر به همه. ما در حال کار بر روی سخنرانی‌هایی برای سفرمان به غرب کانادا هستیم. یکی از چالش‌برانگیزترین سخنرانی‌ها، سخنرانی دو ساعته‌ای است که از ما خواسته‌اند، که سخت‌تر از سخنرانی بیست دقیقه‌ای است. سخنرانی دو ساعته می‌خواستند، بنابراین حفظ جذابیت یک سخنرانی دو ساعته دشوار است. همچنین سعی می‌کنم کمی به جامعه غیر هندو در ونکوور نزدیک شوم، بنابراین موضوعی را انتخاب کردم که همیشه داغ است: راه هندو به سوی روشنگری. روشنگری همیشه یک کلمه پرطرفدار است، همه به روشنگری علاقه‌مند هستند. بنابراین سخنرانی تقریباً به دو بخش تقسیم می‌شود، بخش اول حدود یک ساعت طول می‌کشد و بخش دوم حدود چهل و پنج دقیقه طول می‌کشد و تفاوت آن برای پرسش و پاسخ است. بنابراین، این بخش دوم است و صبح حدود نیمی از آن را طی می‌کنیم و سپس هفته آینده می‌توانیم نیمه دیگر را انجام دهیم. بنابراین، در مورد یوگای آشتانگا و رابطه آن با روشنگری است.
مطمئناً یکی از رویکردهای کلیدی در هندوئیسم برای درک مسیر معنوی که به تجربه نهایی روشنگری منجر می‌شود، سنت آشتانگا یا یوگای هشت عضوی است. به سَنجِ پاتانجالی نسبت داده می‌شود که اولین کسی است که سنت باستانی یوگا را به صورت سیستماتیک ارائه کرده است. او این کار را البته در کتاب خود به نام: یوگا سوتراها انجام داد. پاتانجالی توضیح داد که وقتی ذهن برای مدت طولانی در دیانا یا مراقبه آرام و ساکن نگه داشته شود، با خدا متحد می‌شویم. این سَمادی نامیده می‌شود و عمیق‌ترین شکل سَمادی مرحله روشنگری است.
قبل از اینکه به بررسی دقیق‌تر هر یک از هشت عضو یوگای آشتانگا بپردازیم، اجازه دهید به معنای دیگری از یوگای آشتانگا که امروزه محبوب است، اشاره کنم، که بر اساس آموزه‌های سری کا. پاتابی جویس است. این به سیستمی از انجام آساناها یا حالت‌های یوگا اشاره دارد که تنفس را با یک سری پیشرونده از حالت‌ها هماهنگ می‌کند. این فرآیند گرمای داخلی شدیدی ایجاد می‌کند و عرق فراوانی تولید می‌کند که سموم عضلات و اندام‌ها را دفع می‌کند. توضیح ما امروز از یوگای آشتانگا هیچ ارتباطی با این استفاده مدرن از این اصطلاح ندارد.
نکته دیگری که باید به آن اشاره کرد در مورد آساناها در یوگا به طور کلی است. در دوران مدرن، هم در شرق و هم در غرب، اصطلاح یوگا بیشتر یا کمتر مترادف با آساناها یا حالت‌های یوگا شده است. و هدف این رویکرد به یوگا اغلب به سادگی مزایای مرتبط با سلامتی است. یک توصیف معمولی از یک وب‌سایت استودیوی یوگا بیان می‌کند که یوگا گردش خون غنی از اکسیژن را افزایش می‌دهد، اندام‌های داخلی، عضلات، قلب و عروق، سیستم ایمنی، غدد درون‌ریز، گوارشی، تناسلی و عصبی را تغذیه و سم‌زدایی می‌کند. گاهی اوقات از مزایای ذهنی مانند بهبود تمرکز و وضوح ذهن نیز یاد می‌شود.
با این حال، بسیار مهم است که به یاد داشته باشیم که هدف یوگای آشتانگا در مفهوم کلاسیک آن سَمادی، یگانگی با خدا است. و عمیق‌ترین سَمادی حالت روشنگری است.
سَمادیِ سَهَجا یا به سادگی سَهَجا معادل روشنگری است و به حالتی از آگاهی دائمی از خدا اشاره دارد. گورودوا آن را به شرح زیر توضیح می‌کند: "درک همزمان درونی و بیرونی. این یک حالت دائمی از یگانگی با خدا است، حتی در میان فعالیت‌های عادی، یک فلات یا پیامد تجربیات مکرر سَمادی. از نظر باطنی، زمانی به وجود می‌آید که کندالینی در چاکرای سَهَسرارا پیچیده شده است." بنابراین این تعریف ما از روشنگری است. تعریف فنی.
با حرکت به سمت شرح مفصل‌تری از یوگای آشتانگا، آن شامل هشت عضو است که تمرینات پیشرفته‌تری را به صورت تدریجی توصیف می‌کند. به عبارت دیگر، ایده این است که با عضو اول شروع کنید و پس از کسب مهارت در آن، به عضو دوم و غیره بروید. هشت عضو به زبان سانسکریت و انگلیسی عبارتند از:
یاما - محدودیت‌ها
نی‌یاما - رعایت‌ها
آسانا - حالت‌های یوگا
پراتیهارا - بازپس‌گیری حواس
دھارانا. (اوه، پرانایاما اینجا نیست، اینطور نیست. پرانایاما. آسانا.)
پرانایاما - کنترل تنفس
پراتیهارا - بازپس‌گیری حواس
دھارانا - تمرکز
دیانا - مراقبه و
سَمادی - غرق شدن، یا یگانگی با خدا
می‌توانیم این هشت عضو را با ساختن یک ساختمان بلند مقایسه کنیم. یاماها قسمت اول پایه، مانند سیمان هستند و قسمت دوم نی‌یاماها هستند که مانند ستون‌های فولادی هستند. با هم، آن‌ها پشتیبانی مورد نیاز یک ساختمان بلند را فراهم می‌کنند. آسانا، پرانایاما و پراتیهارا مانند طبقات پایین‌تر، دھارانا، دیانا طبقات میانی و سَمادی طبقه بالایی هستند.
برای کسانی از شما که با فرقه شیوا در هندوئیسم آشنا هستید، اجازه دهید لحظه‌ای نشان دهم که چگونه هشت عضو یوگای آشتانگا در تمرینات شیوا قرار می‌گیرد.
در شیوا، مسیر معنوی به چهار مرحله پیشرونده تقسیم می‌شود که به آن‌ها پادا گفته می‌شود. این چهار مرحله عبارتند از:
چاریا - خدمت
کرییا - بندگی
یوگا - مراقبه و
جنانا - حکمت
ده یامای بخش مهمی از تمرینات پادای چاریا یا مرحله اول مسیر است که بر خدمت تمرکز دارد. به همین ترتیب، نی‌یاماها بخش مهمی از تمرینات پادای کرییا، مرحله دوم مسیر است که بر بندگی تمرکز دارد.
اندام سوم آسانا تا اندام هشتم سَمادی، همه بخشی از پادای یوگا، مرحله سوم مسیر است که تمرین مراقبه است.
این دو اندام اول، بیست دستور و منع یاماها و نی‌یاماها، یک کد عقل سلیم است که در قدیمی‌ترین مجموعه متون بشریت - ودها به قدمت ۶۰۰۰ تا ۸۰۰۰ سال - در بخش نهایی آن‌ها که اوپانیشادها هستند، به ویژه شاندیلیا و واروها ثبت شده است. آن‌ها همچنین در هاثا یوگا پرادیپیکا اثر گوراخاناتا، تیرومانتیرام اثر تیرومولار و البته در یوگا سوتراهای پاتانجالی یافت می‌شوند.
آن‌ها خرد متراکم هزاران سال فرهنگ مذهبی هستند. رعایت این بیست محدودیت و تمرینات مذهبی، شخصیت خوبی را ایجاد می‌کند که پایه و اساس شادی و شکوفایی معنوی است.
اجازه دهید نقل قولی از گورودوا در این مورد را به اشتراک بگذارم. "درست است که سعادت از مراقبه می‌آید و درست است که آگاهی بالاتر میراث همه بشریت است. با این حال، ده محدودیت و تمرینات مربوطه برای حفظ سعادت آگاهی ضروری است."
ایده بهبود شخصیت و تبدیل شدن به یک فرد با فضیلت، آنقدر در هندوئیسم مرکزی است که گاهی اوقات از آن به عنوان مقدمه‌ای برای سخنرانی کلی که نمای کلی از هندوئیسم ارائه می‌دهد، استفاده می‌کنم. اجازه دهید مثالی از چنین مقدمه‌ای را به اشتراک بگذارم.
آیا تا به حال سعی کرده‌اید به دیگری توضیح دهید که هدف از تمرینات هندو ما چه بود؟ شاید به عنوان یک والد، فرزندتان از شما پرسیده است: "چرا هندوها گیاهخوار هستند؟" یا "هدف از رفتن به معبد چیست؟" یا "چرا ما مدیتیشن می‌کنیم؟"
البته می‌توانیم انتخاب کنیم که یک پاسخ فلسفی بدهیم - این یک پاسخ فلسفی بسیار خوب است، به این صورت: برای حل کارما، تحقق خدا و رهایی از تناسخ. درسته؟ همه ما می‌دانیم که این پاسخ فلسفی صحیح هندوئیسم است.
البته این یک پاسخ از نظر فنی بی‌نقص است، اما آنقدر انتزاعی است که به کودک سرنخی نمی‌دهد که در هندوئیسم از ما انتظار می‌رود چگونه رفتار کنیم. بنابراین یک پاسخ ساده‌تر مفیدتر خواهد بود. هر از گاهی با گروه‌هایی از غیر هندوها در صومعه ما در هاوایی صحبت می‌کنیم و آن‌ها را با هندوئیسم آشنا می‌کنیم. من این رویکرد زیر را برای توضیح جوهره هندوئیسم به روشی ساده، بدون استفاده از هیچ اصطلاح فنی، موثر یافته‌ام. این یک پاسخ ساده است که بر رفتار تمرکز دارد. هندوئیسم به ما می‌آموزد که چگونه: یک فرد بهتر شویم، رفتار خود را بهبود بخشیم، به عنوان موجودات معنوی در این زمین زندگی کنیم. همانطور که قبلاً ذکر کردید، طبیعت انسان را می‌توان به سه دسته تقسیم کرد. فراخودآگاه یا معنوی، عقلانی یا ذهنی و غریزی یا جسمی-عاطفی. طبیعت غریزی، طبیعت حیوانی، است که تمایل به خشم یا آسیب رساندن به دیگران را در خود جای داده است. هدف این است که یاد بگیریم این غرایز حیوانی و همچنین پیامدهای عقل و غرور خود را کنترل کنیم و طبیعت معنوی خود را آشکار سازیم.
یکی از جنبه‌های نامطلوب نحوه آموزش رایج یوگا امروزه این است که دو اندام اول یاما و نی‌یاما به طور کلی نادیده گرفته می‌شوند و تمرین‌کننده یوگا از اندام سوم آسانا شروع می‌کند. این برای کسانی که یوگا را صرفاً برای فواید سلامتی دنبال می‌کنند، چندان مهم نیست، اما تمرین‌کنندگان دیگر آن را به امید برداشتن سود معنوی یوگا دنبال می‌کنند. آن‌ها جویندگان معنوی هستند که آگاهی بالاتر هدف یوگای آن‌ها است. و نادیده گرفتن یاماها و نی‌یاماها قطعاً بر میزان پیشرفت معنوی که می‌توانند به دست آورند و حفظ کنند تأثیر می‌گذارد. در این زمینه، طرفدار مدرن هاثا یوگا، بی. کی. اس. ای‌ینگار هشدار داد: "تمرین آساناها بدون پشتیبانی یاما و نی‌یاما صرفاً آکروباتیک است. یاما و نی‌یاما اشتیاق‌ها و عواطف یوگی را کنترل می‌کنند و او را با همنوعانش هماهنگ نگه می‌دارند." (این یک نقل قول خوب است، اینطور نیست؟ بسیار روشنگر است.)
گورو من به طور مفصل در مورد هر یک از بیست یاما و نی‌یاما نوشت، زیرا احساس می‌کرد تمرین و تسلط بر آن‌ها برای پیشرفت معنوی عمیق‌تر ضروری است. ما نوشته‌های او در این مورد را جمع‌آوری کردیم و آن را به عنوان یک کتاب جداگانه با عنوان: "بنیاد فراموش شده یوگا: بیست کلید برای سرنوشت الهی شما" منتشر کردیم تا توزیع گسترده‌تری از این مفاهیم را فراهم کنیم. (و تبلیغ کتاب.) این کتاب را می‌توان از آمازون.کام کانادا و همچنین از بانیان بوکز در ونکوور خریداری کرد. (بانیان بوکز مغازه‌ای است که سال‌هاست با آن آشنا هستیم و تعدادی از کتاب‌های گورودوا را در خود جای داده است.) من بررسی زیر را از این کتاب در وب‌سایت بانیان بوکز پیدا کردم و فکر کردم از شنیدن آن لذت خواهید برد. بنابراین این فقط چیزی است که آن‌ها نوشته‌اند. "یک مطالعه قوی برای تمرین‌کنندگان جدی یوگا، مدیتیشن کنندگان و هر کسی که به طور عمیق درگیر زندگی معنوی متحول‌کننده است. بنیاد فراموش شده یوگا به رویکرد یکپارچه یوگا همانطور که توسط اساتید بزرگ هند آموزش داده می‌شود، می‌پردازد. این یادآوری قانع‌کننده‌ای برای کسانی است که می‌خواهند از انتهای مسیر معنوی شروع کنند که یک شروع ضروری وجود دارد، که غفلت از آن به شکست و ناامیدی منجر می‌شود. با هنر هندی رنگارنگ، پایه سنتی یوگا را بررسی می‌کند. بیست دستورالعمل کم‌شناخته شده در مورد اخلاق شخصی، خودکنترلی و تمرینات مذهبی به نام یاماها و نی‌یاماها. یاماها و نی‌یاماها قرن‌ها به عنوان مرحله اول و دوم تمرین هشت مرحله یوگا حفظ شده‌اند. آن‌ها پایه اساسی را برای حمایت از تمرین یوگا ما فراهم می‌کنند تا بتوانیم دستاوردهای آگاهی بالاتر را حفظ کنیم. طرفدار مدرن هاثا یوگا، ای‌ینگار هشدار داد (و آن‌ها نقل قول او را تکرار می‌کنند.) این کتاب با مقدمه‌ای از جانشین معنوی نویسنده، ساتگورو بودیناتا ویلانسوامی آغاز می‌شود و خواننده را گام به گام از طریق عدم خشونت، صداقت، عدم دزدی، پاکدامنی جنسی، صبر، رضایت و سایر جنبه‌های فضیلت راهنمایی می‌کند. مبتنی بر دیدگاه هندو سنتی اما برای همه ما مرتبط، این کتاب به برخی از سخت‌ترین مسائل و چالش‌های زندگی مدرن از جمله: بی‌بند و باری جنسی، سوء استفاده خانگی، تربیت فرزند، پرخوری، قمار، گیاهخواری، خشونت، بی‌عدالتی و پورنوگرافی می‌پردازد و همه آن‌ها را به پیشرفت در مسیر یوگا مرتبط می‌کند. همچنین به تمرینات اساسی از جمله خیریه، عبادت، خواندن مانتراها، ریاضت و مطالعه متون می‌پردازد." پایان بررسی.
با هم، یاماها و نی‌یاماها پایه‌ای را برای حمایت از تمرینات معنوی ما فراهم می‌کنند تا پیشرفتی که در مسیر معنوی به دست می‌آوریم حفظ شود.
هفته آینده می‌توانیم به طور عمیق به یوگای آشتانگا بپردازیم که به آسانا، پرانایاما، پراتیهارا، دھارانا، دیانا و دو نوع سَمادی - ساویکالپا و نیرویکالپا سَمادی - می‌پردازد، در صورتی که تفاوت را فراموش کرده باشید. و سپس قیاس استخر گورودوا، پریدن به استخر و مقایسه آن با سَمادی. بنابراین مسیر به این سمت است.
یکی از قیاس‌هایی که برای نشان دادن اهمیت یاماها و نی‌یاماها از نظر حفظ پیشرفت معنوی استفاده می‌کنم، قیاسی ساده با وان حمام است، زیرا همه وان حمام را درک می‌کنند. بنابراین، تمرین معنوی مانند پر کردن وان است. بنابراین هر بار که عبادت می‌کنید، جاپای خود را انجام می‌دهید یا مدیتیشن می‌کنید، مانند ریختن آب در وان است و سطح وان نشان‌دهنده پیشرفتی است که به دست آورده‌اید. بنابراین، می‌دانید، اگر به طور منظم پیشرفت می‌کنید، آب می‌ریزید، تا زمانی که درپوش وان وجود داشته باشد، سطح بالا می‌رود. اما متأسفانه، ما انسان‌ها گاهی اوقات نمی‌توانیم احساسات خود را کنترل کنیم. بنابراین، برای مثال، فوران‌های جدی خشم داریم. خشم و جدل. بنابراین این مانند برداشتن درپوش وان است. و البته وقتی درپوش وان را بردارید چه اتفاقی می‌افتد؟ آب خارج می‌شود. بنابراین، بدیهی است، اگر فوران‌های منظم خشم و مسائل و جدل داشته باشید، درپوش به طور دائم از وان برداشته می‌شود. بنابراین، شما آب می‌ریزید اما آب خارج می‌شود و چه اتفاقی برای سطح آب می‌افتد؟ بالا نمی‌رود، درست است؟ بنابراین، این یک قیاس ساده است که اهمیت یاماها و نی‌یاماها را نشان می‌دهد. به عبارت دیگر، کنترل اساسی عاطفی ما بر طبیعت غریزی.
توانایی ما در کنترل طبیعت غریزی برای پیشرفت معنوی ضروری است، در غیر این صورت ما درجا می‌زنیم. ما در بالا پیشرفت می‌کنیم، اما در پایین، زیرا نمی‌توانیم طبیعت غریزی خود را کنترل کنیم، در حال از دست دادن هستیم. بنابراین، در نتیجه، ما درجا می‌زنیم، بنابراین، بدیهی است که کسی که، هیچ فایده‌ای ندارد که مقدار زیادی زمان را صرف تمرینات معنوی کند تا زمانی که طبیعت غریزی خود را کنترل کنیم. نکته همین است. تمرین کمی خوب است اما هیچ فایده‌ای ندارد که سه ساعت در روز مدیتیشن کنیم اگر هر روز عصبانی شویم. بدیهی است که در حال کار بر علیه خود هستیم. بنابراین بهتر است انرژی را صرف کنید، می‌دانید، نیم ساعت در روز مدیتیشن کنید و دو و نیم ساعت دیگر را صرف یادگیری کنترل خشم خود کنید. یاماها و نی‌یاماها به ما می‌گویند که بیایید غرایز را تحت کنترل درآوریم و آن را برای پیشرفت معنوی مهم بدانیم. یکی از زیبایی‌های توصیف گورودوا از یاماها و نی‌یاماها این است که بسیار مفصل است. در مورد هر یک از آن‌ها به تفصیل صحبت می‌کند. شما این را در جای دیگری پیدا نمی‌کنید. شما فقط یک لیست یا چند کلمه یا داستانی پیدا می‌کنید که اصل صداقت را نشان می‌دهد، اما توصیف مفصلی از هر یک را پیدا نمی‌کنید. بنابراین، مفید است زیرا کنترل طبیعت غریزی ما آسان نیست. بنابراین، می‌توانیم از هر کمکی که می‌توانیم استفاده کنیم، از هر بینشی که می‌توانیم استفاده کنیم، از توضیحات مختلف جنبه‌های مختلف غرایز. بنابراین، زیبایی نوشته‌های گورودوا در این مورد که بسیار گسترده است، این است که به ما امکان می‌دهد هر یک از غرایز را درک کنیم و بنابراین آن را بهتر درک کنیم و بنابراین بهتر بتوانیم آن را کنترل کنیم. و هر چه طبیعت غریزی بیشتر تحت کنترل باشد، پیشرفت معنوی ما بیشتر حفظ می‌شود، از بین نمی‌رود. به دلیل خشم و جدل، مشکلات جدل.
[پایان متن]


برنامه پولی Planet Money به یک گزارش محرمانه دولتی دست یافته است که یک بحران بالقوه را تشریح می‌کند: این احتمال که دولت ایالات متحده کل بدهی خود را پرداخت کند.
امروز این موضوع مضحک به نظر می‌رسد. اما نه چندان دور، چشم‌انداز ایالات متحده بدون بدهی به عنوان یک احتمال واقعی تلقی می‌شد که می‌توانست سیستم مالی جهانی را مختل کند.
ما اخیراً این گزارش را از طریق درخواست قانون آزادی اطلاعات به دست آوردیم. می‌توانید کل آن را اینجا بخوانید (این یک فایل PDF است).
نام این گزارش "زندگی پس از بدهی" است. این گزارش در سال 2000 نوشته شده است، زمانی که ایالات متحده با مازاد بودجه مواجه بود و هر سال بیشتر از آنچه خرج می‌کرد، درآمد داشت. اقتصاددانان پیش‌بینی می‌کردند که کل بدهی ملی می‌تواند تا سال 2012 پرداخت شود.

این موضوع از بسیاری جهات به عنوان یک چیز خوب تلقی می‌شد. اما خطراتی را نیز به همراه داشت. اگر ایالات متحده بدهی خود را پرداخت می‌کرد، دیگر اوراق قرضه خزانه داری ایالات متحده در جهان وجود نداشت.
دایان لیم راجرز، اقتصاددانی در دولت کلینتون، می‌گوید: «این یک مسئله بزرگ بود... نه تنها برای اقتصاد ایالات متحده، بلکه برای اقتصاد جهانی.»
ایالات متحده با فروش اوراق قرضه پول قرض می‌گیرد. بنابراین، پایان بدهی به معنای پایان اوراق قرضه خزانه داری خواهد بود.
اما ایالات متحده برای مدت طولانی اوراق قرضه منتشر کرده است و اوراق قرضه به عنوان بسیار امن تلقی می‌شوند، به طوری که بخش زیادی از جهان به آنها وابسته شده است. اوراق قرضه خزانه داری ایالات متحده یکی از ارکان اقتصاد جهانی است.
بانک‌ها صدها میلیارد دلار از آن را خریداری می‌کنند، زیرا مکانی امن برای پارک کردن پول است.
نرخ‌های وام مسکن به نرخ بهره اوراق قرضه خزانه داری ایالات متحده گره خورده است.
فدرال رزرو - بانک مرکزی ما - به طور مداوم اوراق قرضه خزانه داری را می‌خرد و می‌فروشد تا اقتصاد را در مسیر درست نگه دارد.
اگر اوراق قرضه خزانه داری از بین بروند، آیا جهان از هم می‌پاشد؟ آیا به نوعی سازگار می‌شود؟
جیسون سلیگمن، اقتصاددانی که بیشتر این گزارش را نوشت، می‌گوید: «احتمالاً 16 ساعت در روز به این موضوع فکر می‌کردم و مدتی طول کشید تا حتی شروع به نوشتن آن کنم.»
این یک سوال عجیب و غریب و علمی-تخیلی بود.
سلیگمن می‌گوید: «شکل ایالات متحده بدون بدهی چگونه خواهد بود؟» «زندگی در آن ایالات متحده چگونه خواهد بود؟»
بله، راه‌هایی برای سازگاری جهان وجود داشت. اما برخی چیزها واقعاً پیچیده می‌شدند.
به عنوان مثال: با پولی که از حقوق و دستمزد افراد برای تامین اجتماعی کسر می‌شود، چه باید کرد؟ در حال حاضر، بخش زیادی از این پول در - حدس بزنید - اوراق قرضه خزانه داری سرمایه‌گذاری می‌شود. اگر اوراق قرضه خزانه داری وجود نداشته باشد، در چه چیزی سرمایه‌گذاری می‌کنید؟ سهام؟ کدام سهام؟ چه کسی انتخاب می‌کند؟
در نهایت، سلیگمن به این نتیجه رسید که کاهش بدهی ایده خوبی است - اما نه پرداخت کامل آن.
او می‌گوید: «چیزهایی به نام بدهی بیش از حد وجود دارد.» «اما شاید چیزی هم به نام بدهی خیلی کم وجود داشته باشد.»
در نسخه "زندگی پس از بدهی" که ما به دست آوردیم، نوشته شده است "پیش‌نویس و استفاده رسمی محرمانه".
قرار بود این گزارش در "گزارش اقتصادی رئیس جمهور" رسمی گنجانده شود - آخرین گزارش دولت کلینتون. اما در نهایت، افرادی که بالاتر از جیسون سلیگمن بودند، تصمیم گرفتند که این گزارش بیش از حد حدسی و بیش از حد حساس از نظر سیاسی است. بنابراین هرگز منتشر نشد.
خطر اینکه ما تا سال 2012 بدهی خود را پرداخت کنیم، به وضوح از بین رفته است. این روزها اوراق قرضه خزانه داری زیادی وجود دارد. بدهی ایالات متحده نزد مردم اکنون بیش از 10 تریلیون دلار است.
بیشتر بخوانید: چگونه مازاد به کسری تبدیل شد، در یک نمودار


واشنگتن (AP) - اگر بحران بدهی در حال آشوب در واشنگتن در نهایت ایالات متحده را به سمت رکود سوق دهد، اقتصاد آمریکا به تنهایی غرق نخواهد شد.
پیامدهای اولین عدم پرداخت بدهی فدرال به سرعت در سراسر جهان طنین‌انداز خواهد شد. سفارشات کارخانه‌های چینی که کالاهای الکترونیکی به ایالات متحده می‌فروشند ممکن است متوقف شود. سرمایه‌گذاران سوئیسی که اوراق قرضه خزانه‌داری آمریکا را در اختیار دارند، متحمل ضرر خواهند شد. شرکت‌های سریلانکایی دیگر نمی‌توانند از دلار به عنوان جایگزینی برای ارز بی‌ثبات خود استفاده کنند.
مارک زندی، اقتصاددان ارشد Moody’s Analytics، گفت: «هیچ گوشه‌ای از اقتصاد جهانی از این امر در امان نخواهد ماند» اگر دولت ایالات متحده ورشکست شود و بحران به سرعت حل نشود.
توضیح‌دهنده: چرا بایدن در مورد استفاده از متمم چهاردهم برای رسیدگی به بحران سقف بدهی محتاط است
زندی و دو همکارش در Moody’s به این نتیجه رسیده‌اند که حتی اگر سقف بدهی برای بیش از یک هفته نقض شود، اقتصاد ایالات متحده به قدری ضعیف و سریع تضعیف می‌شود که حدود 1.5 میلیون شغل از بین می‌رود.
و اگر عدم پرداخت دولت برای مدت طولانی‌تری - تا اواسط تابستان - ادامه یابد، پیامدها بسیار وخیم‌تر خواهد بود، زندی و همکارانش در تحلیل خود یافته‌اند: رشد اقتصادی ایالات متحده کاهش می‌یابد، 7.8 میلیون شغل آمریکایی از بین می‌رود، نرخ‌های وام‌دهی افزایش می‌یابد، نرخ بیکاری از 3.4 درصد فعلی به 8 درصد افزایش می‌یابد و سقوط بازار سهام 10 تریلیون دلار از ثروت خانوار را محو می‌کند.
البته، ممکن است به آنجا نرسیم. کاخ سفید و جمهوری‌خواهان کنگره، در جستجوی یک پیشرفت، دور مذاکرات در مورد سقف بدهی را روز یکشنبه به پایان رساندند، با برنامه‌هایی برای از سرگیری مذاکرات در روز دوشنبه. جمهوری‌خواهان تهدید کرده‌اند که با امتناع از افزایش سقف قانونی بدهی، اجازه می‌دهند دولت در پرداخت بدهی‌های خود ورشکست شود، مگر اینکه جو بایدن و دموکرات‌ها به کاهش هزینه‌ها و امتیازات دیگر تن دهند.
بدهی ایالات متحده، که مدت‌ها به عنوان بسیار امن تلقی می‌شد
اضافه شدن به اضطراب این واقعیت است که فعالیت‌های مالی زیادی به اعتماد به این موضوع بستگی دارد که آمریکا همیشه تعهدات مالی خود را پرداخت خواهد کرد. بدهی آن، که مدت‌ها به عنوان یک دارایی بسیار امن تلقی می‌شد، اساس تجارت جهانی است که بر اساس دهه‌ها اعتماد به ایالات متحده ساخته شده است. یک عدم پرداخت می‌تواند بازار 24 تریلیون دلاری بدهی خزانه‌داری را درهم بشکند، باعث انجماد بازارهای مالی و شعله‌ور شدن یک بحران بین‌المللی شود.
اسوار پرشاد، استاد سیاست تجاری در دانشگاه کرنل و همکار ارشد در موسسه بروکینگز، گفت: «عدم پرداخت بدهی یک رویداد فاجعه‌بار خواهد بود، با پیامدهای غیرقابل پیش‌بینی اما احتمالاً چشمگیر بر بازارهای مالی ایالات متحده و جهانی.»
این تهدید درست زمانی پدیدار شده است که اقتصاد جهانی با مجموعه‌ای از تهدیدات - از تورم و نرخ بهره فزاینده تا پیامدهای مداوم تهاجم روسیه به اوکراین تا تشدید چنگال رژیم‌های اقتدارگرا - دست و پنجه نرم می‌کند. علاوه بر همه اینها، بسیاری از کشورها نسبت به نقش بیش از حد آمریکا در امور مالی جهانی بدبین شده‌اند.
در گذشته، رهبران سیاسی آمریکا به طور کلی موفق می‌شدند از لبه پرتگاه دور شوند و سقف بدهی را قبل از اینکه خیلی دیر شود، افزایش دهند. کنگره از سال 1960، 78 بار سقف وام‌گیری را افزایش، اصلاح یا تمدید کرده است، که آخرین بار در سال 2021 بود.
با این حال، این مشکل بدتر شده است. شکاف‌های حزبی در کنگره گسترش یافته است در حالی که بدهی پس از سال‌ها افزایش هزینه‌ها و کاهش مالیات رشد کرده است. ژانت یلن، وزیر خزانه‌داری، هشدار داده است که دولت ممکن است در صورت عدم افزایش یا تعلیق سقف بدهی توسط قانون‌گذاران، از 1 ژوئن ورشکست شود.
'امواج شوک در سراسر سیستم'
موریس آبستفلد، همکار ارشد در موسسه اقتصاد بین‌المللی پیترسون و اقتصاددان ارشد سابق صندوق بین‌المللی پول، گفت: «اگر اعتماد به (اوراق خزانه‌داری) به هر دلیلی تضعیف شود، امواج شوکی در سراسر سیستم ارسال می‌کند... و پیامدهای عظیمی برای رشد جهانی خواهد داشت.»
اوراق خزانه‌داری به طور گسترده به عنوان وثیقه برای وام‌ها، به عنوان یک حائل در برابر زیان‌های بانکی، به عنوان یک پناهگاه در زمان عدم اطمینان بالا و به عنوان مکانی برای پارک ذخایر ارزی بانک‌های مرکزی استفاده می‌شود.
بیشتر بخوانید: یلن در مورد «فاجعه» اقتصادی هشدار می‌دهد اگر کنگره سقف بدهی را افزایش ندهد
با توجه به ایمنی درک شده آنها، بدهی‌های دولت ایالات متحده - اوراق قرضه، اوراق قرضه و یادداشت‌های خزانه‌داری - وزن ریسک صفر را در مقررات بانکی بین‌المللی حمل می‌کنند. دولت‌های خارجی و سرمایه‌گذاران خصوصی تقریباً 7.6 تریلیون دلار از این بدهی را در اختیار دارند - تقریباً 31 درصد از اوراق خزانه‌داری در بازارهای مالی.
از آنجایی که تسلط دلار از زمان جنگ جهانی دوم آن را به ارز جهانی تبدیل کرده است، استقراض و تامین مالی انباشت فزاینده بدهی دولت برای ایالات متحده نسبتاً آسان است.
اما تقاضای زیاد برای دلار همچنین تمایل دارد آن را ارزشمندتر از سایر ارزها کند و این هزینه دارد: یک دلار قوی کالاهای آمریکایی را نسبت به رقبای خارجی خود گران‌تر می‌کند و صادرکنندگان آمریکایی را در موقعیت رقابتی ضعیف‌تری قرار می‌دهد. یکی از دلایلی که ایالات متحده از سال 1975 هر ساله کسری تجاری داشته است همین است.
ذخایر ارزی بانک‌های مرکزی
از کل ذخایر ارزی نگهداری شده توسط بانک‌های مرکزی جهان، 58 درصد به دلار آمریکا اختصاص دارد. رتبه دوم یورو با 20 درصد است. یوان چین کمتر از 3 درصد را تشکیل می‌دهد، طبق صندوق بین‌المللی پول.
محققان فدرال رزرو محاسبه کرده‌اند که از سال 1999 تا 2019، 96 درصد تجارت در آمریکای لاتین با دلار آمریکا صورت‌حساب شده است. 74 درصد تجارت در آسیا نیز به همین ترتیب بود. در جای دیگر خارج از اروپا، جایی که یورو غالب است، دلار 79 درصد تجارت را تشکیل می‌داد.
به طوری که ارز آمریکا قابل اعتماد است که تجار در برخی از اقتصادهای ناپایدار تقاضای پرداخت به دلار را به جای ارز کشور خود می‌کنند. به عنوان مثال، سریلانکا که با تورم و کاهش سرگیجه‌آور ارز محلی خود دست و پنجه نرم می‌کند را در نظر بگیرید. اوایل امسال، فرستندگان از تحویل 1000 کانتینر مواد غذایی ضروری خودداری کردند مگر اینکه به دلار پرداخت شوند. محموله‌ها در اسکله‌های کلمبو جمع شدند زیرا واردکنندگان نتوانستند دلار برای پرداخت به تامین‌کنندگان تهیه کنند.
نیهال سنویراتنه، سخنگوی انجمن واردکنندگان و تجار مواد غذایی ضروری، گفت: «بدون (دلار) نمی‌توانیم هیچ معامله‌ای انجام دهیم. وقتی وارد می‌کنیم، باید از ارز سخت - عمدتاً دلار آمریکا استفاده کنیم.»
به همین ترتیب، بسیاری از مغازه‌ها و رستوران‌ها در لبنان، جایی که تورم بیداد می‌کند و ارز سقوط کرده است، تقاضای پرداخت به دلار دارند. در سال 2000، اکوادور در پاسخ به یک بحران اقتصادی، ارز خود، سوکر را با دلار جایگزین کرد - فرآیندی به نام «دلارسازی» - و از آن زمان به آن پایبند بوده است.
پناهگاه مطمئن برای سرمایه‌گذاران
حتی زمانی که یک بحران در ایالات متحده آغاز می‌شود، دلار به طور اجتناب‌ناپذیری پناهگاه مطمئنی برای سرمایه‌گذاران است. این اتفاق در اواخر سال 2008 رخ داد، زمانی که فروپاشی بازار مسکن ایالات متحده صدها بانک و شرکت مالی، از جمله لیمان برادرز قدرتمند را سرنگون کرد: ارزش دلار افزایش یافت.
کلی لوری، که بر تحقیقات در موسسه امور مالی بین‌المللی، یک گروه تجاری بانکی نظارت می‌کند، گفت: «حتی اگر ما مشکل بودیم - ما، ایالات متحده - باز هم فرار به کیفیت وجود داشت. دلار پادشاه است.»
اگر ایالات متحده سقف بدهی را نقض کند و اختلاف را حل نکند و خزانه‌داری در پرداخت‌های خود ورشکست شود، زندی پیشنهاد می‌کند که دلار بار دیگر افزایش یابد، حداقل در ابتدا، «به دلیل عدم اطمینان و ترس. سرمایه‌گذاران جهانی دقیقاً نمی‌دانند کجا بروند به جز جایی که همیشه در زمان بحران می‌روند و آنجا ایالات متحده است.»
اما بازار خزانه‌داری احتمالاً فلج خواهد شد. سرمایه‌گذاران ممکن است پول را به جای آن به صندوق‌های بازار پول ایالات متحده یا اوراق قرضه شرکت‌های برتر ایالات متحده منتقل کنند. در نهایت، زندی می‌گوید، شک و تردیدهای فزاینده ارزش دلار را کاهش می‌دهد و آن را پایین نگه می‌دارد.
استراتژی دولت در صورت نقض سقف بدهی
لوری، که در طول بحران سال 2008 دستیار وزیر خزانه‌داری بود، تصور می‌کند که در یک بحران سقف بدهی، ایالات متحده به پرداخت سود به دارندگان اوراق قرضه ادامه خواهد داد. و سعی خواهد کرد تعهدات دیگر خود - به پیمانکاران و بازنشستگان، به عنوان مثال - را به ترتیبی که این صورتحساب‌ها سررسید می‌شوند و به محض در دسترس شدن پول، پرداخت کند.
به عنوان مثال، برای صورتحساب‌هایی که در 3 ژوئن سررسید می‌شوند، دولت ممکن است در 5 ژوئن پرداخت کند. کمی آرامش در حدود 15 ژوئن فرا می‌رسد. در آن زمان، درآمد دولت به عنوان مالیات‌های تخمینی برای سه ماهه دوم توسط بسیاری از مالیات‌دهندگان سرازیر می‌شود.
دولت احتمالاً توسط کسانی که پرداخت نمی‌شوند مورد شکایت قرار می‌گیرد - «هر کسی که با مزایای جانبازان یا تامین اجتماعی زندگی می‌کند»، لوری گفت. و آژانس‌های رتبه‌بندی احتمالاً بدهی ایالات متحده را حتی در صورت ادامه پرداخت سود به دارندگان اوراق قرضه، تنزل می‌دهند.
بیشتر بخوانید: مذاکرات سقف بدهی پیشرفت قابل توجهی ندارد در حالی که بایدن و رهبران جهان از دور تماشا می‌کنند
دلار، اگرچه هنوز در سطح جهانی غالب است، در سال‌های اخیر با روی آوردن بانک‌ها، مشاغل و سرمایه‌گذاران بیشتر به یورو و، در حد کمتری، یوان چین، جایگاه خود را از دست داده است. سایر کشورها تمایل دارند از اینکه نوسانات ارزش دلار چگونه می‌تواند به ارزها و اقتصادهای خود آسیب برساند، ناراضی باشند.
یک دلار در حال افزایش می‌تواند با خارج کردن سرمایه‌گذاری از سایر کشورها و افزایش هزینه بازپرداخت وام‌های اسمی دلار، بحران‌هایی را در خارج از کشور ایجاد کند. تمایل ایالات متحده به استفاده از نفوذ دلار برای تحریم مالی علیه رقبای خود و دشمنانش نیز با تردید توسط برخی از کشورهای دیگر مورد نظر قرار گرفته است.
تاکنون، هیچ جایگزین واضحی ظاهر نشده است. یورو از دلار بسیار عقب است. یوان چین حتی بیشتر؛ این امر با امتناع پکن از اجازه تجارت آزادانه ارز خود در بازارهای جهانی محدود شده است.
اما درام سقف بدهی مطمئناً سوالاتی را در مورد قدرت مالی عظیم ایالات متحده و دلار افزایش خواهد داد.
آبستفلد گفت: «اقتصاد جهانی در حال حاضر در وضعیت شکننده‌ای قرار دارد. بنابراین، افزودن یک بحران بر اعتبار تعهدات ایالات متحده به این ترکیب، بسیار بی‌مسئولانه است.»
باراتها مالاواراشی، خبرنگار AP در کلمبو، سریلانکا، در این گزارش مشارکت داشت.