جاده‌های ابریشم از مهم‌ترین مسیرهای تاریخ مشترک ما به شمار می‌روند. از طریق این جاده‌ها بود که روابط بین شرق و غرب برقرار شد و مناطق مختلف در معرض ایده‌ها و سبک‌های زندگی گوناگون قرار گرفتند. نکته قابل توجه آن است که این تبادلات شامل گسترش بسیاری از ادیان بزرگ جهان از جمله اسلام نیز می‌شد.

پس از ظهور اسلام در شبه جزیره عربستان در قرن هفتم میلادی، اسلام با گسترش تجارت و توسعه جاده‌های ابریشم دریایی، به سمت مناطق شرقی گسترش یافت. مسلمانان به استعداد تجاری خود که مورد تشویق اسلام بود و همچنین مهارت‌های دریانوردی عالی خود مشهور بودند. بدین ترتیب، آن‌ها توانستند تجارت شرق و غرب در جاده‌های ابریشم دریایی را در دست بگیرند و بنادر مهم مناطق آسیای شرقی را به هم متصل کنند. در واقع، کشتی‌های تجاری آن‌ها مجبور بودند در بنادر مختلف توقف کنند تا آب و غذا تهیه کنند، تعمیر شوند یا منتظر تغییر جهت باد بمانند.

این تعاملات منجر به گسترش بیشتر اسلام به مردم ساکن در شهرهای ساحلی مهم در شبه قاره هند، چین یا جزایر جنوب شرقی دورتر مانند اندونزی یا فیلیپین شد. اعتقاد بر این است که اسلام برای اولین بار در قرن هفتم میلادی به این مناطق جنوب شرقی رسید. تاجران مسلمان از شبه جزیره عربستان برای رسیدن به بنادر چین باید از طریق جاده‌های ابریشم دریایی از این جزایر جنوبی عبور می‌کردند.

علاوه بر این، طبق گزارش‌های تاریخی، تجار مسلمان به دلیل ادویه‌های کمیاب موجود در آنجا به جزایر اندونزی آمدند. اعتقاد بر این است که برخی از این تجار در اندونزی ساکن شدند و با مردم محلی درآمیختند. علاوه بر این، پس از ورود تجار مسلمان به جزیره سوماتر، پادشاهان جزیره شروع به پیروی از اسلام کردند که این امر ادغام آن‌ها را در جاده‌های تجاری در حدود قرن دوازدهم میلادی بیشتر تسهیل کرد. شواهد باستان‌شناسی از پذیرش اسلام در میان سلطنت‌نشینان را می‌توان در سنگ قبرهایی مشاهده کرد که تاریخ سال هجری پادشاهان سوماترایی قرن سیزدهم بر روی آن‌ها حک شده است.

در مورد جزایر فیلیپین، سوابق باستان‌شناسی مانند ظروف چینی کشف شده در مجمع‌الجزایر که متعلق به سلسله تانگ (618-907 میلادی) بودند و توسط تجار مسلمان به فیلیپین وارد شده بودند، نشان‌دهنده حضور مسلمانان قبل از قرن دهم است. علاوه بر این، در قرن سیزدهم، تماس بین تجار مسلمان و مردم محلی، و همچنین تجارت از طریق جاده‌های ابریشم بین جنوب فیلیپین و سایر مناطق همسایه مانند برونئی، مالزی یا اندونزی، گسترش اسلام را در میان مردم محلی تشویق کرد.

بنابراین، می‌توان گفت که اسلام از طریق تجارت و تعامل بین تجار مسلمان و مردم محلی به طور مسالمت‌آمیز به آسیای جنوب شرقی رسید. مشابه بودیسم، اسلام با تأثیرات فرهنگی و مذهبی موجود در مناطق آسیای جنوب شرقی درآمیخت.

همچنین ببینید:
گیونگجو و جاده‌های ابریشم
نارا در انتهای جاده‌های ابریشم
بیمارستان‌های صومعه‌ای باستانی در سریلانکا
برونئی در جاده‌های ابریشم دریایی
منطقه خوارزم و جاده‌های ابریشم
کوانژو – قلب جاده‌های ابریشم دریایی
کوچ‌نشینی مغولان در امتداد جاده‌های ابریشم
گسترش بودیسم در جنوب و جنوب شرقی آسیا از طریق مسیرهای تجاری
سید بن ابی علی، نماینده واقعی روابط بین‌فرهنگی در امتداد جاده‌های ابریشم دریایی
تایلند و جاده‌های ابریشم دریایی
حضور یونانیان در آسیای مرکزی
مسیرهای دریایی ابریشم در آسیای مرکزی


مسیرهای چندگانه اسلام در آفریقا

اسلام از اواسط قرن هفتم میلادی، یعنی چند دهه پس از هجرت پیامبر محمد (ص) از مکه به مدینه در شبه جزیره عربستان (622 میلادی/1 هجری) به شمال آفریقا گسترش یافته بود. فتح اسپانیا توسط اعراب و پیشروی ارتش‌های عرب تا رود سند، در عرض صد سال پس از درگذشت پیامبر (ص)، به تشکیل امپراتوری‌ای منجر شد که بر سه قاره گسترده شده بود. بین قرن‌های هشتم و نهم میلادی، بازرگانان و مسافران عرب و سپس عالمان آفریقایی، شروع به گسترش این دین در امتداد سواحل شرقی آفریقا و به سمت سودان غربی و مرکزی (به معنای واقعی کلمه، "سرزمین سیاه‌پوستان") کردند و توسعه جوامع شهری را تحریک نمودند. با توجه به رویکرد مذاکره‌ای و عملی آن به موقعیت‌های فرهنگی مختلف، شاید مناسب‌تر باشد که اسلام در آفریقا را بر حسب تاریخ‌های متعدد آن در نظر بگیریم تا به عنوان یک جنبش واحد.

اولین گروه‌هایی که به اسلام گرویدند، بازرگانان سودانی بودند و پس از آن‌ها، تعداد کمی از حاکمان و درباریان (غنا در قرن یازدهم و مالی در قرن سیزدهم). با این حال، توده‌های وسیع کشاورزان روستایی، تقریباً دست‌نخورده باقی ماندند. در قرن یازدهم، مداخله المرابطون، به رهبری گروهی از عشایر بربر که مقید به رعایت قوانین شریعت بودند، به روند گرایش به اسلام در امپراتوری غنا و فراتر از آن، نیروی تازه‌ای بخشید. گسترش اسلام در سراسر قاره آفریقا نه همزمان بود و نه یکنواخت، بلکه مسیری تدریجی و انطباقی را دنبال کرد. با این حال، تنها اسناد مکتوبی که در مورد دوره مورد بررسی در اختیار داریم، از منابع عربی به دست آمده‌اند (به عنوان مثال، گزارش‌های جغرافیدانان البکری و ابن بطوطه).

تأثیر اسلام بر جوامع آفریقایی

تأثیرات سیاسی و زیبایی‌شناختی اسلام بر جوامع آفریقایی هنوز هم ارزیابی دشواری است. در برخی از شهرهای پایتخت، مانند غنا و گائو، حضور بازرگانان مسلمان منجر به تأسیس مساجد شد. مانسا موسی، پادشاه مالی (حکومت 1312-1337)، معمار ال‌صاحلی را از حج خود به مکه با خود آورد که اغلب به ایجاد سبک معماری سودانو-ساهلی اعتبار داده می‌شود. برادر موسی، مانسا سولیمان، از او پیروی کرد و ساخت مساجد و همچنین توسعه آموزش اسلامی را تشویق نمود. اسلام هنر نوشتن و تکنیک‌های جدید وزن‌کشی را به آفریقا آورد. شهر تیمبوکتو، به عنوان مثال، به عنوان یک مرکز تجاری و فکری شکوفا شد که ظاهراً از آشفتگی‌های مختلف دست نخورده باقی ماند. تیمبوکتو به عنوان یک سکونتگاه توارگ آغاز شد، به زودی در امپراتوری مالی ادغام شد، سپس توسط توارگ بازپس گرفته شد و در نهایت در امپراتوری سونگای گنجانده شد. در قرن شانزدهم، اکثریت دانشمندان مسلمان در تیمبوکتو اصالتاً سودانی بودند. در امتداد سواحل شرقی قاره، واژگان عربی در زبان‌های بانتو جذب شد و زبان سواحیلی را شکل داد. از سوی دیگر، در بسیاری از موارد، گرویدن آفریقایی‌های زیر صحرا احتمالاً راهی برای محافظت از خود در برابر فروش به عنوان برده بود، تجارتی پر رونق بین دریاچه چاد و دریای مدیترانه. برای حاکمان آن‌ها، که مبلغ فعال نبودند، گرویدن تا حدودی رسمی باقی ماند، شاید حرکتی با هدف جلب حمایت سیاسی از اعراب و تسهیل روابط تجاری. قوی‌ترین مقاومت در برابر اسلام به نظر می‌رسد از سوی موسسی و بامانا، با توسعه پادشاهی سگو نشأت گرفته باشد. در نهایت، آفریقایی‌های زیر صحرا برند خاص خود از اسلام را ایجاد کردند که اغلب به عنوان "اسلام آفریقایی" شناخته می‌شود، با برادری‌ها و شیوه‌های خاص خود.

ترکیب‌های محلی از زیبایی‌شناسی اسلامی و آفریقایی

به دلیل مقاومت در برابر نمایش مردم و حیوانات، ماهیت تعامل اسلام با هنرهای تجسمی در آفریقا به گونه‌ای بود که اشکال اسلامی در آن جای داده و اقتباس می‌شدند. سواد و قدرت‌های عرفانی روحانیون مسلمان، تعداد زیادی از گرویدگان را به سمت اسلام جذب کرد. روحانیون مسلمان زیر صحرا که به عنوان مارابوت شناخته می‌شوند، شروع به ساخت طلسم‌هایی با آیات قرآن کردند که جایگزین طلسم‌ها و بسته‌های دارویی بومی شدند. این طلسم‌ها در طراحی بسیاری از مصنوعات سنتی آفریقایی به تصویر کشیده شده‌اند.

اسلام همچنین علاقه آفریقایی‌ها به طرح‌های هندسی و تکرار الگوها در تزئین سطح منسوجات و اشیاء ساخته شده را تقویت کرد. بافت محلی ممکن است با وارد شدن تکنیک‌های بافت شمال آفریقا متحول شده باشد.

اسلام اغلب در کنار سنت‌های نمایشی مانند ماسک‌بازی وجود داشته است. چنین شیوه‌هایی اغلب به عنوان مکمل و نه مخالف اسلام تلقی می‌شدند، به ویژه هنگامی که به عنوان مؤثر یا خارج از دغدغه‌های اصلی دین تلقی می‌شدند. ابن بطوطه، دانشمند مغربی که در سال‌های 1352-1353 از مالی بازدید کرد، نمونه اولیه این موضوع را مشاهده کرد و شاهد اجرای ماسک‌بازی در دربار سلطنتی پادشاه مسلمان آن بود. در بسیاری از مناطق آفریقا، همزیستی اسلام با اشکال هنری نمایشی تا به امروز ادامه دارد. اما اگرچه اسلام از زمان معرفی خود بر طیف گسترده‌ای از شیوه‌های هنری در آفریقا تأثیر گذاشته است، معماری بنایی بهترین میراث تاریخ اولیه آن در این قاره است. مساجد مهم‌ترین نمونه‌های معماری تنوع زیبایی‌شناختی عظیمی هستند که از تعامل بین مردم آفریقا و ایمان اسلامی به وجود آمده است.

ارجاع

دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "تجارت و گسترش اسلام در آفریقا." در جدول زمانی هنر تاریخ هایلبرون. نیویورک: موزه متروپولیتن هنر، 2000–. http://www.metmuseum.org/toah/hd/tsis/hd_tsis.htm (اکتبر 2001)

مطالعات بیشتر

براو من، رنه آ. اسلام و هنر قبیله‌ای در غرب آفریقا. کمبریج: انتشارات دانشگاه کمبریج، 1974.

مقالات اضافی توسط دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا

دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "لا ونتا: معماری مقدس." (اکتبر 2001)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "لا ونتا: مجسمه‌سازی سنگی." (اکتبر 2001)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "مونته آلبان." (اکتبر 2001)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "مونته آلبان: معماری مقدس." (اکتبر 2001)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "مونته آلبان: مجسمه‌سازی سنگی." (اکتبر 2001)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "نقاشی دیواری تئوتیهواکان." (اکتبر 2001)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "هرم‌های خورشید و ماه تئوتیهواکان." (اکتبر 2001)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "مجسمه‌های والدیویا." (اکتبر 2004)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "هوپ‌ول (1-400 میلادی)." (اکتبر 2002)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "تپه هندی (3000-2000 قبل از میلاد)." (اکتبر 2003)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "نقطه فقر (2000-1000 قبل از میلاد)." (اکتبر 2003)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "هنر صخره‌ای آفریقا." (اکتبر 2000)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "هنر صخره‌ای آفریقا: تاسسیلی-ن-آجرر (8000 قبل از میلاد؟)." (اکتبر 2000)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "هنر صخره‌ای آفریقا: سنگ کالد استریم." (اکتبر 2000)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "سنگ‌های غار آپولو 11 (حدود 25500-23500 قبل از میلاد) و ووندرورک (حدود 8000 قبل از میلاد)." (اکتبر 2000)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "ستل‌های یادبود آکسوم (قرن سوم-چهارم)." (اکتبر 2000)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "تیکال." (اکتبر 2001)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "تیکال: معماری مقدس." (اکتبر 2001)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "تیکال: مجسمه‌سازی سنگی." (اکتبر 2001)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "هنر و مردم فولانی/فولبه." (اکتبر 2002)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "زی‌مبابوه بزرگ (قرن یازدهم-پانزدهم)." (اکتبر 2001)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "ایفه پیش‌پیاده‌رو و دوره پیاده‌رو (800-1000 میلادی)." (اکتبر 2001)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "مبانی تمدن آکسومیتی و میراث مسیحی آن (قرن اول-هشتم)." (اکتبر 2000)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "ایفه (از حدود قرن ششم)." (منتشر شده در اصل در اکتبر 2000، آخرین بازبینی سپتامبر 2014)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "دلتا داخلی نیجر." (اکتبر 2000)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "سرهای لیدنبرگ (حدود 500 میلادی)." (اکتبر 2000)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "مجسمه‌های تراکوتا نوک (500 قبل از میلاد-200 میلادی)." (اکتبر 2000)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "امپراتوری‌های سودان غربی." (اکتبر 2000)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "امپراتوری سودان غربی: امپراتوری غنا." (اکتبر 2000)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "امپراتوری سودان غربی: امپراتوری مالی." (اکتبر 2000)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "امپراتوری سودان غربی: امپراتوری سونگای." (اکتبر 2000)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "تجارت طلای صحرا (قرن هفتم-چهاردهم)." (اکتبر 2000)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "مجسمه‌سازی مانگاروان." (اکتبر 2003)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "تاهیت." (اکتبر 2003)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "مجسمه‌سازی غار از کاراواری." (اکتبر 2003)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "مردم فولانی/فولبه." (اکتبر 2002)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "تپه مار بزرگ." (اکتبر 2002)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "جید آمریکای باستان." (اکتبر 2001)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "جید در کاستاریکا." (اکتبر 2001)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "جید در مزوآمریکا." (اکتبر 2001)
دپارتمان هنرهای آفریقا، اقیانوسیه و آمریکا. "لا ونتا." (اکتبر 2001)


چهار گام برای آماده‌سازی معماری مقاوم در برابر محاسبات کوانتومی کدامند؟
به طور کلی، آماده‌سازی برای تهدید محاسبات کوانتومی نیازمند رویکردی پیشگیرانه، چابک و آینده‌نگر است.
با برداشتن این گام‌ها، شرکت‌ها می‌توانند به تضمین امنیت محصولات و خدمات خود در برابر این فناوری نوظهور کمک کنند:

ارزیابی ریسک: شرکت‌ها باید با ارزیابی تأثیر بالقوه محاسبات کوانتومی بر محصولات و خدمات خود شروع کنند. آنها باید دارایی‌های حیاتی که نیاز به محافظت دارند را شناسایی کنند. سپس، باید استحکام الگوریتم‌ها و پروتکل‌های رمزنگاری فعلی خود را بر اساس دوره اعتبار و سطح حساسیت هر دارایی ارزیابی کنند.
توسعه یک استراتژی مقاوم در برابر کوانتوم: شرکت‌ها باید توسعه استراتژی برای پیاده‌سازی الگوریتم‌ها و پروتکل‌های رمزنگاری مقاوم در برابر کوانتوم را آغاز کنند. این ممکن است شامل توسعه الگوریتم‌های رمزنگاری جدید، به‌روزرسانی پروتکل‌ها یا استفاده از الگوریتم‌های رمزنگاری مقاوم در برابر کوانتوم موجود باشد. استراتژی مهاجرت باید بر ارزیابی هزینه‌ها و چالش‌های بالقوه مرتبط با این انتقال نیز تمرکز کند. این ممکن است شامل سرمایه‌گذاری در سخت‌افزار، نرم‌افزار و آموزش جدید برای کارکنان باشد. توسعه محصول و نرم‌افزار، زیرساخت‌های داخلی و فرآیندهای مدیریت کلید نیز باید بخشی از این استراتژی مقاوم در برابر کوانتوم باشد.
به روز ماندن: شرکت‌ها باید با آخرین تحولات در محاسبات کوانتومی و رمزنگاری مقاوم در برابر کوانتوم به‌روز باشند. این کار را می‌توان با دنبال کردن جامعه تحقیقاتی، فرآیندهای استانداردسازی و مقررات، شرکت در کنفرانس‌ها و تعامل با کارشناسان صنعت انجام داد.
انجام ارزیابی‌های امنیتی منظم: شرکت‌ها باید به امنیت سخت‌افزار و نرم‌افزار خود اطمینان داشته باشند. آنها باید با انجام ارزیابی‌های امنیتی منظم برای شناسایی آسیب‌پذیری‌ها و ضعف‌های بالقوه در الگوریتم‌ها و پروتکل‌های رمزنگاری خود، استحکام دارایی‌های حیاتی را تأیید کنند. این به آنها کمک می‌کند تا به طور فعال مشکلات امنیتی را قبل از اینکه قابل بهره‌برداری شوند، برطرف کنند.

[1] NIST (ایالات متحده آمریکا)، ANSSI (فرانسه)، BSI (آلمان)، ENISA (اروپا)، Cryptec (ژاپن)، مقامات نظارتی چین
برای به‌روزرسانی استانداردها: PKCS#11 (شامل HSS)، تحت بازنگری: ETSI، IETF
سایر پروژه‌های راه‌اندازی شده در زمینه الگوریتم‌های مقاوم در برابر کوانتوم: RISQ، QuIC، SQC، شبکه اقتصاد کوانتومی WEF
گروه کودلسکی چگونه به این اختلال تکنولوژیکی رسیدگی می‌کند؟
گروه کودلسکی طیف متنوعی از خدمات و راه حل‌ها را ارائه می‌دهد که به شرکت‌ها و مؤسسات امکان می‌دهد خطرات خود را درک کرده و برای کاهش آنها اقدام کنند.
ارزیابی تهدید
اولین گام، شناسایی میزان آسیب‌پذیری مشتری در برابر تهدیدات احتمالی است. این امر مستلزم درک فناوری مورد استفاده است. اما همچنین نحوه استقرار آن و نوع داده‌هایی که با آن پردازش می‌شوند.
سیستم‌های متصل و دستگاه‌های اینترنت اشیا در معرض طیف گسترده‌ای از خطرات امنیتی قرار دارند. شرکت‌هایی که سیستم‌های اینترنت اشیا را توسعه می‌دهند باید دارایی‌ها، داده‌ها و فرآیندها را در دراز مدت ایمن کنند. آنها باید نقاط ورودی مهم را شناسایی کنند. تجزیه و تحلیل چشم‌انداز تهدیدات و محدودیت‌ها از دیدگاه مدل کسب‌وکار، فناوری و زمینه‌ای، آگاهی از سناریوهای تهدید بالقوه را افزایش می‌دهد و به تیم‌های توسعه امکان می‌دهد تلاش خود را بر دستیابی به سطح امنیتی مطلوب سیستم اینترنت اشیا متمرکز کنند.
یک ارزیابی جامع تهدید در سطح دستگاه و سیستم که شامل تهدیدات کوانتومی نیز می‌شود، فهرستی از خطرات و سناریوهای تهدید پیش‌بینی‌شده را ارائه می‌دهد. احتمال وقوع یک رویداد با حمله موفقیت‌آمیز و تأثیر آن بر محصول، کاربر و/یا کسب‌وکار نیز بخشی از ارزیابی تهدید است.
کشف و فهرست‌برداری رمزنگاری
ما تمام مصنوعات رمزنگاری را در سیستم ارزیابی شده در هاست‌ها، فضای ذخیره‌سازی و شبکه شناسایی و فهرست‌بندی می‌کنیم. این شامل گواهی‌نامه‌های SSL، کلیدهای رمزنگاری، کتابخانه‌ها، پروتکل‌های انتقال و موارد دیگر است. رمزنگاری که مقاوم در برابر کوانتوم نیست برای بازرسی علامت‌گذاری می‌شود.
معماری مقاوم در برابر کوانتوم
اهمیت انتخاب اجزای مناسب، پیاده‌سازی پیکربندی صحیح در ابتدا یا فعال کردن انتقال آینده به سمت راه حل‌های مقاوم در برابر کوانتوم، تضمین می‌کند که سطح امنیتی مورد نظر در طول زمان به دست آید و حفظ شود. معماری امنیتی یک سیستم اینترنت اشیا باید اقدامات مناسبی را برای محافظت از حیاتی‌ترین دارایی‌ها ارائه دهد. همچنین باید به گونه‌ای تعریف شود که ضمن پذیرش ریسک در صورت لزوم، به اهداف تجاری دست یابد.
با گنجاندن مقاومت در برابر کوانتوم، معماری سیستم جهانی ویژگی‌های مناسبی را برای:
·       محافظت از داده‌ها و ارتباطات
·       تضمین یکپارچگی دستگاه
·       رسیدگی به چرخه عمر امنیتی آن برای حفظ کنترل در طول زمان، تعبیه می‌کند.
ما به شما کمک می‌کنیم تا معماری‌های سخت‌افزاری یا نرم‌افزاری مقاوم در برابر کوانتوم را طراحی کنید یا موارد موجود را بررسی کنید. این امر برای محصولات یا خدماتی با طول عمر طولانی یا برای شرکت‌هایی که به انطباق امنیتی طولانی‌مدت نیاز دارند، بسیار مهم است.
ارزیابی و گزارش آزمایشگاه امنیت کوانتومی
کارشناسان ما ارزیابی دقیقی از هر مشکلی را که در مرحله کشف یا آزمایش یافت می‌شود، از جمله مصنوعات رمزنگاری، کانال‌های جانبی سخت‌افزاری و کد انجام می‌دهند. ما این مسائل را بر اساس شدت رتبه‌بندی می‌کنیم و توصیه‌هایی برای کاهش آنها با در نظر گرفتن آخرین تحولات فناوری و شامل تهدید کامپیوتر کوانتومی ارائه می‌دهیم.
ما حملات عمومی را بر روی پیاده‌سازی‌هایی مانند SPHINCS+، CRYSTALS-Dilithium یا CRYSTALS-Kyber بازتولید می‌کنیم و با استفاده از تزریق خطا و حملات کانال جانبی، حملات جدید را بررسی می‌کنیم[2]. ما تحقیقات آسیب‌پذیری‌ها را بر روی راه حل‌های سفارشی انجام می‌دهیم. ما استحکام طراحی الگوریتم‌های مقاوم در برابر کوانتوم، پیاده‌سازی آنها و اقدامات متقابل آنها را تأیید می‌کنیم.
[2] "در مورد محافظت از SPHINCS+ در برابر حملات خطا" https://ia.cr/2023/042 (CHES 2023)
"یک حمله عملی مبتنی بر الگو به CRYSTALS-Dilithium" https://eprint.iacr.org/2023/050.pdf (CHES 2023)
"حمله تجزیه و تحلیل توان به Kyber" https://eprint.iacr.org/2021/1311.pdf "شکستن یک پیاده‌سازی ماسک‌شده از مرتبه پنجم CRYSTALS-Kyber با کپی-پیست" https://eprint.iacr.org/2022/1713.pdf
مشاوره مهاجرت و استقرار
ما به شما کمک می‌کنیم تا یک استراتژی موثر و سفارشی برای مهاجرت امنیتی کوانتومی روان طراحی، پیاده‌سازی و نظارت کنید. ما بی‌طرف هستیم و بهترین راه حل مناسب برای مورد استفاده شما را در نظر خواهیم گرفت.
IP امن
ما یک مجموعه گسترده از IP امن را ارائه می‌دهیم که شامل مقاومت در برابر حملات کانال جانبی و خطا است. همچنین از برخی از الگوریتم‌های رمزنگاری مقاوم در برابر کوانتوم پیشنهادی و مکانیسم‌های به‌روزرسانی آنها پشتیبانی می‌کند.
راه حل‌های مقاوم در برابر کوانتوم برای الگوریتم‌های رمزنگاری
دستگاه‌های اینترنت اشیا سال‌ها در میدان خواهند ماند. بسته به هدف آنها، باید با در نظر گرفتن تهدید محاسبات کوانتومی طراحی شوند. امروزه، الگوریتم‌های مقاوم در برابر کوانتوم موجود نمی‌توانند به طور مستقیم جایگزین RSA و ECC شوند. در واقع، مانند RSA یا ECC "یک اندازه برای همه" وجود ندارد:
- امضاهای مبتنی بر هش با حالت و بدون حالت راه حل‌هایی را برای ایمن‌سازی مقداردهی اولیه دستگاه اینترنت اشیا و به‌روزرسانی‌های از راه دور ارائه می‌دهند. CNSA 2.0 این رویکرد را اعمال می‌کند [3].
- الگوریتم‌های مختلف مبتنی بر شبکه راه حلی را برای
o   امضا در زمینه احراز هویت متقابل: CRYSTALS-DIlithium یا Falcon
o   مکانیسم‌های کپسوله‌سازی کلید برای جایگزینی توافق کلید: CRYSTALS-Kyber
همچنین نامزدهایی بر اساس سیستم‌های رمزنگاری مبتنی بر کد و یک رقابت جدید NIST برای ارائه جایگزینی برای راه حل‌های مبتنی بر شبکه برای امضا وجود دارد.
این گزینه‌های مختلف و عدم بلوغ برخی از آنها عدم اطمینان و پیچیدگی را در پیاده‌سازی‌های ایمن به همراه دارد. ارزیابی دقیق نیازها بسیار مهم است. با تخصص و ویژگی‌های ماژولار IP امن، می‌توانیم این مشکلات را برطرف کنیم.
در واقع، علاوه بر الگوریتم‌های رمزنگاری کلاسیک، IP امن Kudelski IoT به‌طور اختیاری چندین الگوریتم مقاوم در برابر کوانتوم را تعبیه می‌کند. بر اساس اولین توصیه استاندارد NIST-SP800-208، امضاهای مبتنی بر هش با حالت، LMS، XMSS و توسعه آنها می‌توانند در دسترس باشند. اگرچه استانداردها هنوز در دسترس نیستند، CRYSTALS (مجموعه رمزنگاری برای شبکه‌های جبری) مبتنی بر Kyber و Dilithium نیز می‌توانند در IP امن Kudelski تعبیه شوند. توسعه و ادغام طرح‌های مبتنی بر شبکه دیگر - Frodo-KEM و Falcon - و امضای مبتنی بر هش بدون حالت Sphincs+ نیز در نقشه راه آن برنامه‌ریزی شده است.
علاوه بر این، ویژگی‌ها و رابط‌های IP امن از رمزنگاری نامتقارن ترکیبی پشتیبانی می‌کنند که به الگوریتم‌های نامتقارن شناخته شده و ارزیابی شده (مبتنی بر RSA و ECC) در ترکیب با الگوریتم‌های مقاوم در برابر کوانتوم متکی است.
[3] CSA_CNSA_2.0_ALGORITHMS_.PDF (defense.gov)

عملکرد و چابکی امنیتی
برای ارائه عملکرد و انعطاف‌پذیری، IP امن از معماری RISC-V همراه با شتاب‌دهنده‌های سخت‌افزاری استفاده می‌کند. برای الگوریتم‌های مقاوم در برابر کوانتوم برای تضمین چابکی و توانایی به‌روزرسانی آنها بر اساس نسخه‌های مشخصات جدید یا حملات جدید، پیاده‌سازی ترکیبی از عناصر سخت‌افزاری و نرم‌افزاری است.
برای اطمینان از امنیت، استحکام در برابر حملات کانال جانبی و خطا، طراحان IP امن آنها را در مراحل مختلف طراحی عملکردهای سخت‌افزاری و نرم‌افزاری در نظر می‌گیرند.
با توجه به حملات مداوم، تحولات امنیتی و به‌روزرسانی‌های استاندارد: IP امن Kudelski IoT ویژگی‌هایی را برای افزایش مدیریت چرخه عمر، مکانیسم‌های به‌روزرسانی امن و مقداردهی اولیه امن از جمله کامپیوتر کوانتومی به عنوان یک تهدید ارائه می‌دهد.
آموزش و تمرین
ما آموزش و آموزش تخصصی در مورد محاسبات کوانتومی و موضوعات امنیت کوانتومی و کاربردها و پیامدهای آنها ارائه می‌دهیم: از دانشگاه تا تجارت، برای مدیران اجرایی، رهبران فنی و مهندسان.
نتیجه‌گیری
تهدیدات بالقوه‌ای که محاسبات کوانتومی برای امنیت محصول ایجاد می‌کند قابل توجه است و باید جدی گرفته شود. با پیشرفت کامپیوترهای کوانتومی، روش‌های رمزنگاری سنتی که برای محافظت از ارتباطات، داده‌های حساس و مالکیت معنوی برای مدت طولانی مورد اعتماد بوده‌اند، ممکن است دیگر کافی نباشند.
با این حال، مشاغل و سازمان‌ها می‌توانند گام‌های پیشگیرانه‌ای برای محافظت از محصولات خود در برابر خطرات محاسبات کوانتومی بردارند. آنها باید یک ارزیابی جامع از معماری امنیتی فعلی خود انجام دهند و زمینه‌های آسیب‌پذیر در برابر حملات کوانتومی را شناسایی کنند. سپس، آنها می‌توانند روش‌های رمزنگاری جایگزین را که در برابر محاسبات کوانتومی مقاوم هستند، مانند رمزنگاری مبتنی بر شبکه، بررسی کنند.
مشاغل همچنین می‌توانند در راه حل‌های مقاوم در برابر کوانتوم سرمایه‌گذاری کنند که به‌طور خاص برای مقاومت در برابر قدرت محاسبات کوانتومی طراحی شده‌اند. اطلاع‌رسانی و به‌روز ماندن در مورد آخرین تحولات در محاسبات کوانتومی و فناوری امن کوانتومی برای اطمینان از اینکه محصولات در برابر این تهدیدات نوظهور ایمن باقی می‌مانند، بسیار مهم است.
برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد اصول اولیه محاسبات کوانتومی و اصول امنیت، لطفاً مقاله سفید رایگان ما را با عنوان Point of View: Quantum Computing, Cryptography, and Security Technology دانلود کنید.
این مقاله شامل مشارکت‌های Karine Villegas، Tommaso Gagliardoni، Lamyae Lahlou-Ben Moussa، Aymeric Genêt، Nathan Hamiel، Christopher Schouten و Benoit Gerhard است.
در نتیجه، در حالی که محاسبات کوانتومی چالش‌های امنیتی قابل توجهی را ایجاد می‌کند، گام‌هایی وجود دارد که مشاغل و سازمان‌ها می‌توانند برای محافظت از محصولات خود در برابر تهدیدات این فناوری نوظهور بردارند. با فعال و هوشیار ماندن، سازمان‌ها می‌توانند اطمینان حاصل کنند که محصولات آنها در عصر محاسبات کوانتومی ایمن و محافظت شده باقی می‌مانند.


محاسبات کوانتومی در آینده نوآوری‌های عظیمی را ممکن می‌سازد، اما با خطراتی نیز همراه خواهد بود.
پتانسیل محاسبات کوانتومی برای از بین بردن امنیت فعالیت‌های رایج در زندگی روزمره ما می‌تواند پیامدهای جدی داشته باشد.
سازمان‌ها باید خطرات قابل توجهی که محاسبات کوانتومی ایجاد می‌کند را شناسایی کرده و اکنون برای محافظت در برابر آن‌ها اقدام کنند.

محاسبات کوانتومی در آینده نوآوری‌های عظیمی را ممکن می‌سازد، اما با خطراتی نیز همراه خواهد بود. توسعه‌های شتاب‌گرفته در زمینه محاسبات کوانتومی انتظار می‌رود صنایع متعددی را مختل کند. با این حال، پیشرفت‌های مداوم در صنعت محاسبات کوانتومی، بازه زمانی را که طی آن کامپیوترهای کوانتومی می‌توانند برخی از سیستم‌های رمزنگاری را بشکنند، کوتاه می‌کند. پتانسیل کامپیوترهای کوانتومی برای از بین بردن امنیت فعالیت‌های رایج در زندگی روزمره ما می‌تواند پیامدهای جدی داشته باشد. تهدید کوانتومی، نقض داده‌های حساس بهداشتی و مالی شخصی را افزایش می‌دهد، یکپارچگی اسناد دیجیتال را به چالش می‌کشد و رمزنگاری برخی از ارزهای دیجیتال را می‌شکند.
اگرچه نظرات گسترده‌ای در مورد زمان قدرتمند و پایدار شدن کامپیوترهای کوانتومی برای تأثیرگذاری بر سیستم‌های رمزنگاری فعلی ما وجود دارد، اما مهم است توجه داشته باشیم که مسئله لزوماً زمان ملموس شدن تهدید کوانتومی نیست، بلکه میزان خطر در طول زمان است. علاوه بر این، با خطر حملات "جمع‌آوری اکنون، رمزگشایی بعداً"، که در آن مهاجمان داده‌های رمزگذاری‌شده محرمانه را جمع‌آوری می‌کنند تا زمانی که بتوانند آن‌ها را با استفاده از کامپیوترهای کوانتومی رمزگشایی کنند، اقدام فوری ضروری است.
هر سازمانی که اطلاعاتی را در اختیار دارد که طی 5 تا 15 سال آینده ارزشمند خواهد بود، باید به دقت پیامدهای افشای داده‌های خود را در زمینه‌های آینده ارزیابی کند.
پنجره زمانی برای اقدام در حال تنگ شدن است. سازمان‌ها باید شروع به شناسایی خطرات قابل توجهی که کامپیوترهای کوانتومی ایجاد می‌کنند کنند. برای شروع یک گذار امن کوانتومی، مجمع جهانی اقتصاد با همکاری Deloitte، یک مقاله سفید با عنوان "گذار به یک اقتصاد کوانتومی امن" منتشر کرده است. این مقاله راهنمایی‌هایی را در مورد نحوه آمادگی سازمان‌ها از امروز ارائه می‌دهد.

آماده‌سازی برای تهدیدات کوانتومی
اگرچه جدول زمانی مربوط به بلوغ کامپیوترهای کوانتومی نامشخص است، اما تهدید کوانتومی باید توسط همه تصمیم‌گیرندگان کلیدی در نظر گرفته شود. سازمان‌ها می‌توانند با انجام موارد زیر برای تهدیدات رمزنگاری کوانتومی آماده شوند:
1. ایجاد آگاهی در مورد تهدید کوانتومی از طریق آموزش رهبران ارشد
شکاف بزرگی بین متخصصان فناوری، کارشناسان امنیت سایبری و تصمیم‌گیرندگان اجرایی وجود دارد. این ذینفعان کلیدی سازمانی باید با هم جمع شوند تا یک روایت منسجم ایجاد کنند که تأثیرات احتمالی سازمانی تهدید کوانتومی را نشان دهد. با آموزش رهبران ارشد در مورد تأثیرات سیستمیک و ایجاد فوریت و جلب نظر برای اقدام در مورد تهدید کوانتومی، این تهدید از حالت ابهام خارج شده و شکاف بین عملکردهای مختلف از بین می‌رود. این امر به سازمان‌ها اجازه می‌دهد تا تهدید را از دیدگاه جامع، از جمله دیدگاه‌های همه ذینفعان، مورد بررسی قرار دهند.
این آگاهی می‌تواند به شکل کارگاه‌ها و آموزش‌های آموزشی برای رهبران ارشد باشد و آمادگی سایبری کوانتومی می‌تواند در ارزیابی‌های تهدید سایبری سازمانی موجود گنجانده شود.

2. برنامه‌ریزی و آماده‌سازی با اتخاذ یک استراتژی ایمن کوانتومی که شامل یک نقشه راه گذار است
بسیاری از کسب‌وکارها نشان می‌دهند که منتظر "زمان مناسب" برای شروع گذار به منظور ایمن‌سازی سیستم‌های خود در برابر تهدید کوانتومی هستند. مهم است که در نظر بگیرید چه مدت طول می‌کشد تا سازمان شما به قابلیت‌های رمزنگاری ایمن کوانتومی منتقل شود و برنامه‌های اولیه گذار و نقشه‌های راهی ایجاد کنید که شامل استراتژی‌های مختلفی مانند چابکی رمزنگاری باشد.
چابکی رمزنگاری روشی برای تغییر یکپارچه بین الگوریتم‌های رمزنگاری در یک سیستم بدون ایجاد اختلال در سایر قسمت‌های سازمان است. با سیستم‌های چابک رمزنگاری، سازمان‌ها می‌توانند به سرعت به الگوریتم رمزنگاری دیگری تغییر دهند، اگر الگوریتم موجود آسیب‌پذیر شود.
سازمان‌ها همچنین می‌توانند فناوری‌های دیگری را که برای تقویت رمزنگاری استفاده می‌شوند، مانند رمزنگاری پساکوانتومی ارزیابی کنند. یا می‌توانند استفاده از فناوری‌های مبتنی بر ویژگی‌های مکانیک کوانتومی مانند توزیع کلید کوانتومی و تولید اعداد تصادفی کوانتومی را در نظر بگیرند.

3. شروع گذار امروز با استفاده از راه حل‌های ترکیبی
هنگام در نظر گرفتن شروع گذار برای محافظت از سازمان‌ها در برابر تهدید کوانتومی، سازمان‌ها ممکن است در پذیرش راه حل‌هایی که هنوز استاندارد نشده‌اند تردید کنند و تعجب کنند که این امر چه تأثیری بر اکوسیستم آن‌ها خواهد داشت. متعهد شدن به این موضوع، به ویژه با کمبود نیروی کار فعلی و فهرست طولانی تهدیداتی که رهبران سایبری باید به آن‌ها توجه کنند، ممکن است دشوار باشد.
خوشبختانه، یک اقدام ملموس وجود دارد که اکنون می‌توان انجام داد، و آن پذیرش راه حل‌های ترکیبی است. سازمان‌ها می‌توانند راه حل‌های کلاسیک و آماده کوانتومی را در حالت ترکیبی ادغام کنند. مزیت این امر داشتن امنیت راه حل‌های کلاسیک لایه‌بندی شده با فناوری‌های نوین پساکوانتومی است. این بدان معناست که سازمان‌ها در برابر تهدید کوانتومی محافظت می‌شوند، در حالی که کاملاً به الگوریتم‌های جدیدی که هنوز استاندارد نشده‌اند، وابسته نیستند.

شروع آماده‌سازی به موقع راهی عالی برای دستیابی به محافظت در برابر تهدید کوانتومی است. این امر می‌تواند از طریق استراتژی‌سازی با متخصصان فناوری، رهبران ارشد و کارشناسان امنیت سایبری با پشتیبانی فناوری‌های کلاسیک و پساکوانتومی مناسب به دست آید. شروع این بحث‌ها اکنون می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر نحوه تجربه کسب‌وکارها در گذار به عصر کوانتومی داشته باشد.
راهنمایی‌های بیشتر در مقاله سفید مجمع جهانی اقتصاد در مورد "گذار به یک اقتصاد کوانتومی امن" یافت می‌شود. این شامل بینش‌هایی در مورد تهدید کوانتومی، مروری بر فناوری‌های مختلف موجود برای کاهش تهدید کوانتومی، راهنمایی‌هایی در مورد آنچه سازمان‌ها می‌توانند برای اجرای گذار خود انجام دهند، از جمله دیدگاه‌هایی در مورد محرک‌های مختلف برای شروع یک گذار و یک چارچوب مدیریت ریسک کوانتومی است.


محاسبات کوانتومی به طرز چشمگیری امیدوارکننده است. این محاسبات قادر خواهند بود مسائل پیچیده محاسباتی را بسیار سریع‌تر از کامپیوترهای معمولی حل کنند. با این حال، همین موضوع است که خطرات قابل توجهی را برای امنیت سایبری[i] در بر دارد. قدرت عظیم آن می‌تواند خطر بزرگی برای امنیت فعالیت‌های روزمره، هم در بخش خصوصی و به ویژه در بخش تجاری ایجاد کند. روش‌های رمزنگاری ممکن است غیرقابل استفاده شوند، تعاملات در اینترنت به خطر بیفتند، اعتبار اسناد دیجیتال زیر سوال برود و تعداد نقض‌های امنیتی داده‌ها به طرز چشمگیری افزایش یابد.

امروز بدزدید، فردا رمزگشایی کنید
در حال حاضر یکی از خطرناک‌ترین جنبه‌های این تهدید نوظهور، پتانسیل حملات "ذخیره کن و بعداً رمزگشایی کن" (SNDL)[ii] است. در چنین حملاتی، مجرمان داده‌های رمزگذاری‌شده را امروز می‌دزدند و ذخیره می‌کنند با این قصد که در آینده با استفاده از الگوریتم‌های رمزنگاری پساکوانتومی (PQC) آن‌ها را رمزگشایی کنند. با دید بلندمدت و بهره‌برداری از تاخیر در اجرای پروتکل‌های امنیتی پیشرفته‌تر، این مهاجمان امنیت داده‌ها را تا حد زیادی بدون توجه تهدید می‌کنند. بنابراین، مهم است که شرکت‌ها از همین حالا برای این خطرات برنامه‌ریزی کنند و اقدامات لازم را انجام دهند.[iii]

وقت آماده‌سازی است
در واقع، امنیت داده‌های آینده به آمادگی ما برای عصر کوانتوم در حال حاضر بستگی دارد. سازمان‌های امنیتی آمریکا در این زمینه پیشرو هستند. چند هفته پیش، آژانس امنیت زیرساخت و سایبری ایالات متحده، آژانس امنیت ملی و موسسه ملی استاندارد و فناوری (NIST) یک برگه اطلاعات مشترک در مورد آمادگی کوانتومی منتشر کردند تا سازمان‌ها - به ویژه آن‌هایی که از زیرساخت‌های حیاتی پشتیبانی می‌کنند - را در مورد تهدیدات ناشی از محاسبات کوانتومی آگاه کنند و آن‌ها را تشویق کنند تا برنامه‌ریزی برای انتقال آینده به استانداردهای رمزنگاری پساکوانتومی را آغاز کنند. این هشدار بخشی از یک کمپین رسمی است و شامل چندین توصیه است.

چهار اقدام محافظتی مشخص

به محض اینکه کامپیوترهای کوانتومی از نظر تجاری مقرون به صرفه شوند، درهایی را که قبلاً بسته بودند باز می‌کنند و به مجرمان و دولت‌های متخاصم اجازه می‌دهند تا به اطلاعات مهم جاسوسی کرده و دسترسی پیدا کنند[iv]. سازمان‌ها می‌توانند با دنبال کردن چهار گام مشخص زیر برای استانداردهای رمزنگاری پساکوانتومی آماده شوند:

*   ایجاد نقشه راه آمادگی کوانتومی: چنین نقشه راهی باید مراحلی را که سازمان قصد دارد برای انتقال به رمزنگاری پساکوانتومی انجام دهد، شرح دهد.
*   همکاری با ارائه‌دهندگان فناوری: سازمان‌ها باید نقشه‌های راه پساکوانتومی خود را با ارائه‌دهندگان فناوری اطلاعات خود در میان بگذارند تا آن‌ها از برنامه‌هایشان برای آمادگی کوانتومی آگاه شوند.
*   انجام سرشماری: سازمان‌ها باید سیستم‌ها و دارایی‌های رمزنگاری فعلی خود را که در حال استفاده هستند، شناسایی و درک کنند.
*   ایجاد طرح‌های مهاجرت: این طرح‌ها باید دارایی‌های حساس و حیاتی را برای مهاجرت به استانداردهای رمزنگاری پساکوانتومی در اولویت قرار دهند.

رمزنگاری پساکوانتومی چیست؟

رمزنگاری پساکوانتومی (PQC) که به آن امن کوانتومی یا مقاوم در برابر کوانتوم نیز گفته می‌شود، به الگوریتم‌های رمزنگاری اشاره دارد که در برابر حمله رمزنگاری توسط یک کامپیوتر کوانتومی امن در نظر گرفته می‌شوند. هدف از PQC توسعه سیستم‌های رمزنگاری است که در برابر کامپیوترهای کوانتومی و کلاسیک امن باشند و بتوانند با پروتکل‌ها و شبکه‌های ارتباطی موجود همکاری کنند.

در ایالات متحده، موسسه ملی استاندارد و فناوری قبلاً اولین گروه از ابزارهای رمزنگاری را که برای مقاومت در برابر حمله آینده یک کامپیوتر کوانتومی طراحی شده‌اند، اعلام کرده است[v]. این الگوریتم‌های رمزنگاری بخشی از استاندارد رمزنگاری پساکوانتومی NIST خواهند بود که انتظار می‌رود در حدود دو سال آینده نهایی شود. چهار الگوریتم اولی که NIST برای رمزنگاری پساکوانتومی اعلام کرده است، بر اساس شبکه‌های ساختاریافته و توابع هش، دو خانواده از مسائل ریاضی هستند که می‌توانند در برابر حمله یک کامپیوتر کوانتومی مقاومت کنند.

از کامپیوترهای کوانتومی...

شرکت پیشرو در جهان در زمینه محاسبات کوانتومی و رمزنگاری پساکوانتومی، IBM است. مهندسان آن به طور مرتب پردازنده‌های کوانتومی ابررسانا قدرتمندتری را ارائه می‌دهند و IBM سخت‌افزار کوانتومی واقعی را برای هزاران توسعه‌دهنده فراهم می‌کند. این شرکت IBM Condor، اولین پردازنده کوانتومی جهانی با بیش از 1000 کیوبیت را معرفی کرده است. IBM Quantum همچنین یک نقشه راه دقیق برای مقیاس‌بندی پردازنده‌های کوانتومی و ایجاد سخت‌افزار لازم ایجاد کرده است. IBM همچنین در حال توسعه نرم‌افزار کوانتومی نوآورانه و ترویج همکاری جهانی در بین سازمان‌ها و جوامعی است که روی این موضوع کار می‌کنند.

... تا محافظت در برابر کامپیوترهای کوانتومی

در زمینه رمزنگاری پساکوانتومی، IBM متعهد به توسعه و استفاده از فناوری رمزنگاری جدید و امن کوانتومی[vi] است. IBM با موسسه ملی استاندارد و فناوری همکاری کرده و الگوریتم‌هایی را برای رمزنگاری کلید عمومی و امضاهای دیجیتال ارائه کرده است. ماه گذشته، NIST اعلام کرد که چهار الگوریتم مقاوم در برابر کوانتوم را برای استانداردسازی انتخاب کرده است - سه مورد از آن‌ها توسط IBM همراه با شرکای دانشگاهی و صنعتی توسعه یافته‌اند. در سمت سخت‌افزار، IBM z16 اولین سیستم امن کوانتومی در صنعت است که در چندین سطح سیستم‌افزاری توسط فناوری‌های امن کوانتومی محافظت می‌شود. توسعه ابری IBM نیز از رمزنگاری امن کوانتومی برای مدیریت کلید و تراکنش‌های برنامه پشتیبانی می‌کند.

فناوری Quantum Safe IBM یک بسته جامع از ابزارها را برای ایمن‌سازی شرکت‌ها برای آینده کوانتومی فراهم می‌کند. UMB اولین و بزرگترین شریک تجاری پلاتینیوم IBM در سوئیس است که در زیرساخت، نرم‌افزار و راهکارها، به ویژه امنیت تخصص دارد. UMB همچنین تنها شریک Elite تخصصی سیستم‌های Storage و Power IBM در سوئیس است. دانش فراتر از حد متوسط در سخت‌افزار IBM و همچنین در نرم‌افزار و خدمات، همکاری عالی را تضمین می‌کند. برای اطلاعات بیشتر با ما تماس بگیرید.

[i] آیا محاسبات کوانتومی یک تهدید برای امنیت سایبری است؟ | American Scientist
[ii] آخرالزمان کوانتومی: کارشناسان در مورد هک‌های "ذخیره کن و بعداً رمزگشایی کن" هشدار می‌دهند
[iii] مرکز شایستگی برای رمزنگاری پساکوانتومی - Fraunhofer AISEC
[iv] تهدید محاسبات کوانتومی: راه به سوی ناامنی کوانتومی
[v] NIST چهار الگوریتم رمزنگاری مقاوم در برابر کوانتوم اول را اعلام کرد | NIST
[vi] محاسبات کوانتومی IBM | Quantum Safe


محاسبات کوانتومی نویدبخش حل مسائلی است که در حال حاضر فراتر از توان محاسبات پرقدرت موجود قرار دارند و به طور بالقوه پیشرفت‌هایی را در زمینه‌هایی مانند توسعه داروسازی‌های نجات‌بخش یا فناوری باتری‌های سبز تسریع می‌کند. با این حال، قدرت این فناوری همچنین یک خطر امنیتی سایبری قابل توجه را به همراه دارد. کامپیوترهای کوانتومی با تصحیح خطای کامل (که می‌توانند نتایج بسیار دقیقی ارائه دهند) قادر خواهند بود پروتکل‌های رمزنگاری سنتی که به طور معمول استفاده می‌شوند را خنثی کنند. و کارشناسان تخمین می‌زنند که اولین کامپیوترهای کوانتومی با تصحیح خطای کامل ممکن است تا سال ۲۰۳۰ در دسترس باشند.

ممکن است به نظر برسد که رهبران مدیریت ریسک سایبری زمان کافی برای آماده‌سازی دارند، اما دوران رمزنگاری پسا کوانتومی (PQC) برای بسیاری از شرکت‌ها، چه بدانند یا ندانند، از قبل آغاز شده است. به عنوان مثال، وسایل نقلیه متصل به طور فزاینده‌ای باید استانداردهای امنیتی بالایی را برای محافظت از ایمنی و حریم خصوصی کاربر در طول عمر مفید خود رعایت کنند - که به راحتی می‌تواند فراتر از سال ۲۰۴۰ باشد، زمانی که کارشناسان معتقدند کامپیوترهای کوانتومی با تصحیح خطا در دسترس خواهند بود. در حالی که تهدیدات سایبری قبلی نیازمند به‌روزرسانی پروتکل‌های امنیتی کلیدی بودند، محاسبات کوانتومی برخی از پروتکل‌ها را به طور اساسی ناامن می‌کند. شرکت‌ها باید پروتکل‌های حفاظتی خود را به طور قابل توجهی تغییر دهند، که نیازمند زمان و منابع برای اجرا است. با این حال، مسیر دقیق پیش رو نامشخص است زیرا راه حل‌های PQC هنوز در حال شکل‌گیری هستند.

در حالی که بیشتر داده‌هایی که در حال حاضر استفاده می‌شوند - و ذخیره می‌شوند - تحت تأثیر قرار نخواهند گرفت، امنیت حجم وسیعی از داده‌ها، سیستم‌های حیاتی و محصولات پیشرو همچنان در خطر است. رهبران امنیتی می‌توانند با پاسخ دادن به دو سوال مهم شروع کنند: دقیقاً چه زمانی باید اقدامات کاهش‌دهنده را آغاز کنند و چه اقداماتی می‌توانند برای محافظت از داده‌ها و سیستم‌های سازمان خود انجام دهند؟ زمان‌بندی بهینه در صنایع مختلف و همچنین در داخل سازمان‌ها متفاوت است و گزینه‌های کاهش تهدیدات ناشی از PQC را تعیین می‌کند. در این مقاله، ما ملاحظات مرتبطی را به اشتراک می‌گذاریم که می‌تواند به تصمیم‌گیران کمک کند تا در مورد این مسائل فکر کنند.

ممکن است به نظر برسد که رهبران مدیریت ریسک سایبری زمان کافی برای آماده‌سازی دارند، اما دوران رمزنگاری پسا کوانتومی برای بسیاری از شرکت‌ها، چه بدانند یا ندانند، از قبل آغاز شده است.

ماهیت تهدید کوانتومی
هنگامی که کامپیوترهای کوانتومی با تصحیح خطای کامل در دسترس شوند، سطح تهدید برای پروتکل‌های فعلی متفاوت خواهد بود. این سیستم‌های کوانتومی قادر خواهند بود پروتکل‌های امنیتی نامتقارن پرکاربرد مانند الگوریتم‌های RSA یا منحنی بیضوی که معمولاً استفاده می‌شوند را رمزگشایی کنند. این پروتکل‌ها عمدتاً برای توزیع پیام‌ها (یا کلیدها) امن از طریق شبکه‌های عمومی مانند اینترنت عمومی استفاده می‌شوند. با این پروتکل‌ها، هر کسی می‌تواند یک پیام را رمزگذاری کند، اما فقط فرستنده اصلی کلید رمزگشایی آن را دارد. با این حال، محاسبات کوانتومی امکان رمزگشایی یک پیام رمزگذاری شده را بدون این کلید فراهم می‌کند و پیام‌های رمزگذاری شده را قابل خواندن می‌کند.

از طرف دیگر، پروتکل‌های رمزنگاری متقارن، که در آن فرستنده و گیرنده قبل از تبادل اطلاعات، کلیدهای رمزگذاری و رمزگشایی را مبادله می‌کنند، در حال حاضر تصور می‌شود که در برابر تهدیدات کوانتومی ایمن هستند. متأسفانه، استفاده از این پروتکل‌ها برای تبادل سریع اطلاعات از طریق شبکه‌های عمومی همیشه عملی نیست، زیرا آنها به مبادله امن کلیدهای رمزنگاری بین طرفین قبل از تبادل داده‌ها متکی هستند. مدیریت تعداد قابل توجهی از کلیدهای مورد نیاز هنگام تبادل مقادیر زیادی از پیام‌ها نیز هزینه‌های محاسباتی قابل توجهی را به همراه دارد. در نتیجه، به اشتراک گذاری کارآمد چنین کلیدهای متقارنی یک مسئله حیاتی است که باید قبل از استفاده از این پروتکل‌ها به آن رسیدگی شود.

چه زمانی اقدام کنیم: دو عامل برای ارزیابی
درک ارزش امنیت سایبری برای یک سازمان معمولاً اولین گام در ارزیابی‌های امنیتی سنتی، هم به طور کلی و هم برای محافظت از سیستم‌ها و محصولات خاص است. اندازه‌گیری ارزشی که در معرض این خطرات قرار دارد، کلید تدوین استراتژی‌های مناسب در برابر تهدیدات و پاسخ به نقض‌های امنیتی احتمالی است. از آنجایی که کامپیوترهای کوانتومی با تصحیح خطای کامل هنوز در دسترس نیستند، استراتژی‌های امنیتی کوانتومی با سوال زمان‌بندی شروع می‌شوند. مدیران ریسک باید دو ویژگی کلیدی از دارایی‌های با اولویت بالا - طول عمر داده‌ها و چرخه‌های عمر و توسعه سیستم - را به تفصیل بررسی کنند تا تعیین کنند چه زمانی باید اقدامات کاهش کوانتومی را آغاز کنند.

این دو عامل باید با هم در نظر گرفته شوند. به طور کلی، سازمان‌هایی که ارزش قابل توجهی در معرض خطر دارند و داده‌هایی با طول عمر طولانی و سیستم‌ها یا محصولاتی با چرخه عمر یا توسعه طولانی دارند، باید پاسخ‌های خود را به PQC اکنون تدوین کنند. کسانی که داده‌ها یا سیستم‌هایی با عمر طولانی‌تر دارند، ممکن است زمان بیشتری برای اقدام داشته باشند. سازمان‌هایی که داده‌ها و سیستم‌های کوتاه‌مدت دارند، زمان بیشتری دارند.

طول عمر داده‌ها را در نظر بگیرید. برخی از داده‌های تولید شده امروز - مانند داده‌های طبقه‌بندی شده دولتی، اطلاعات شخصی بهداشتی یا اسرار تجاری - هنگام در دسترس شدن اولین کامپیوترهای کوانتومی با تصحیح خطا همچنان ارزشمند خواهند بود. به عنوان مثال، یک قرارداد بیمه عمر بلندمدت ممکن است از قبل به تهدیدات کوانتومی آینده حساس باشد زیرا ممکن است هنگام در دسترس بودن کامپیوترهای کوانتومی به صورت تجاری همچنان فعال باشد. هر داده بلندمدتی که اکنون از طریق کانال‌های عمومی منتقل شود، در معرض خطر رهگیری و رمزگشایی آینده قرار خواهد گرفت.

از آنجایی که هنوز مقرراتی در مورد PQC وجود ندارد، احتمال رمزگشایی داده‌های منتقل شده امروز در آینده در حال حاضر یک خطر انطباق ایجاد نمی‌کند. در حال حاضر، پیامدهای آینده برای سازمان‌ها، مشتریان و تامین‌کنندگان و روابط آنها بسیار مهم‌تر است. با این حال، ملاحظات نظارتی نیز با توسعه این زمینه مرتبط خواهند شد، که می‌تواند نیاز به اقدام برخی از سازمان‌ها را تسریع کند.

مانند داده‌ها، برخی از سیستم‌های فیزیکی حیاتی که امروز توسعه یافته‌اند - سخت‌افزار و تا حدودی نرم‌افزاری که برای جمع‌آوری، پردازش و ذخیره داده‌ها استفاده می‌شوند و محصولات یک شرکت - هنگام در دسترس شدن اولین کامپیوتر کوانتومی با تصحیح خطای کامل همچنان در استفاده خواهند بود. این امر به ویژه برای سیستم‌ها و محصولاتی با زمان‌بندی توسعه طولانی و عمر عملیاتی بیش از ده سال و همچنین محصولاتی با برنامه‌های تولید طولانی صادق است.

به عنوان مثال، تولیدکنندگان خودرو در حال توسعه وسایل نقلیه بسیار متصل هستند که باید استانداردهای امنیتی بالایی را برای محافظت از ایمنی و حریم خصوصی کاربران رعایت کنند. با چرخه‌های توسعه حدود پنج سال، چرخه‌های تولید حدود هفت سال و عمر خودرو حدود ده سال، یک خودرو که امروز توسعه یافته است، احتمالاً پس از سال ۲۰۴۰ همچنان در جاده خواهد بود. در نتیجه، به‌روزرسانی‌های بی‌سیم برای این وسایل نقلیه به طور خاص در برابر تهدیدات کوانتومی حساس خواهند بود. بسیاری از سیستم‌های دولتی نیز عمر طولانی دارند، اغلب به این دلیل که به‌روزرسانی آنها به دلیل هزینه‌ها و مقررات مرتبط دشوار است.

قبل از تصمیم‌گیری در مورد یک مسیر کاهش، صاحبان داده‌ها، سیستم‌ها و محصولات باید درک مشترکی در داخل سازمان ایجاد کنند که انواع مختلف داده‌ها و سیستم‌های آنها چقدر به تهدیدات کوانتومی حساس هستند، بر اساس این دو عامل. به طور ایده‌آل، این کار باید به عنوان بخشی از فهرست‌برداری استاندارد داده‌ها و ارزیابی ریسک انجام شود.

کاهش تهدیدات کوانتومی
در سطح بالا، تصمیم‌گیرندگان می‌توانند یکی از سه مسیر را برای کاهش تهدیدات ناشی از سیستم‌های کوانتومی توانمند دنبال کنند: اتخاذ راه حل‌های PQC امروز، بازسازی سیستم‌های موجود به استانداردهای PQC در تاریخ بعدی یا اقدام فقط برای افزایش اثربخشی پروتکل‌های رمزنگاری سنتی - در حالی که استانداردهای و مقررات در حال تحول صنعت را نظارت می‌کنند. تصمیمات دقیق به میزان زیادی به این بستگی دارد که سازمان‌ها چه زمانی باید کاهش را آغاز کنند، الزامات عملکردی پروتکل‌های رمزنگاری و تعداد و توزیع دستگاه‌ها و سیستم‌های متصل که نیاز به محافظت دارند.

گزینه 1: اتخاذ راه حل‌های رمزنگاری پسا کوانتومی امروز
بسیاری از استارت‌آپ‌ها و چند بازیگر رمزنگاری تثبیت‌شده در حال حاضر راه حل‌های تجاری موقت PQC را ارائه می‌دهند. در حالی که اتخاذ یکی از این راه حل‌ها ممکن است بهترین مسیر برای هر شرکتی باشد که نیاز به اقدام امروز دارد، اما ملاحظات و معایبی وجود دارد که باید در نظر گرفته شوند.

اولین نکته هزینه است. راه حل‌های PQC در حال حاضر تنها حدود 2 درصد از بازار جهانی رمزنگاری را تشکیل می‌دهند. بدون مزایای نفوذ عمیق و مقیاس، راه حل‌های PQC گران‌تر از راه حل‌های رمزنگاری سنتی هستند. سازمان‌هایی که نیاز به ایمن‌سازی مقادیر زیادی از داده‌ها، دستگاه‌ها و سیستم‌ها در شبکه‌ها و پروتکل‌های خود دارند، این محدودیت را به شدت احساس خواهند کرد.

دوم، از آنجایی که راه حل‌های PQC هنوز در مراحل اولیه هستند و آزمایش آنها در برابر کامپیوترهای کوانتومی که هنوز وجود ندارند غیرممکن است، هنوز به طور قطعی ثابت نشده‌اند که از تهدیدات کوانتومی - یا حتی تهدیدات معمولی - محافظت می‌کنند. در نتیجه، سازمان‌ها باید هم راه حل‌های سنتی و هم PQC را برای اطمینان از بالاترین سطح ممکن از امنیت در صورت اقدام امروز تهیه کنند. سازمان‌ها همچنین در معرض خطر مجبور شدن به تغییر به راه حل‌های PQC با کارایی بالاتر که در آینده به بازار عرضه می‌شوند، قرار دارند، به ویژه اگر یک راه حل موجود از مقررات آینده حذف شود. توجه داشته باشید که برخی از الگوریتم‌های محافظتی در حال حاضر توسط یک آژانس بزرگ ایالات متحده حذف شده‌اند و چند نامزد در دور نهایی بررسی باقی مانده‌اند.

سوم، راه حل‌های PQC موجود در مقایسه با استانداردهای موجود به توان محاسباتی قابل توجهی و زمان تأخیر بالاتری نیاز دارند. در حالی که انتظار می‌رود هر دو معیار بهبود یابند، راه حل‌های امروز برای سازمان‌هایی که به عملکرد با تأخیر کم در کانال‌های عمومی نیاز دارند، غیرعملی هستند. این شامل هر سازمانی است که برنامه‌های محاسباتی لبه و ابری با ارزش بالا را اجرا می‌کند که نیاز به جریان سریع حجم زیادی از داده‌ها بین گره‌های محلی و منابع محاسباتی غیرمتمرکز دارد. با این حال، راه حل‌های PQC امروز ممکن است برای برنامه‌هایی با الزامات تأخیر پایین‌تر، مانند انتقال‌های بانکی ساده و غیرفوری یا انتقال قراردادهای بیمه، کافی باشند.

با توجه به خطرات و هزینه‌های ذکر شده در اینجا، اکثر سازمان‌ها باید رویکرد "صبر و مشاهده" را در پیش بگیرند. استثناها سازمان‌ها و کاربردهایی هستند که در آنها سهام برای امنیت به ویژه بالا است، مانند صنعت دفاعی، که در آن حتی محافظت موقت PQC برای برخی از سیستم‌های با ارزش بالا یا داده‌هایی با طول عمر طولانی، هزینه‌ها یا عملکرد را جبران می‌کند. شرایط استثنایی دیگر زمانی است که دسترسی و بازسازی سیستم‌های با ارزش بالا در آینده پرهزینه‌تر یا غیرعملی - یا غیرممکن - باشد در مقایسه با نصب برخی از محافظت‌ها امروز.

گزینه 2: بازسازی سیستم‌ها با راه حل‌های رمزنگاری پسا کوانتومی در تاریخ بعدی
شرکت‌هایی که تصمیم می‌گیرند به دلایل مالی، فنی یا سایر دلایل منتظر اتخاذ PQC بمانند، هنوز باید امروز کارهایی انجام دهند.

اولاً، آنها باید اطمینان حاصل کنند که معماری سخت‌افزار و نرم‌افزار آنها را می‌توان تا حد امکان به راحتی بازسازی کرد. اقداماتی مانند رزرو منابع محاسباتی برای به‌روزرسانی‌های رمزنگاری آینده یا ایجاد معماری به اندازه کافی ماژولار می‌تواند افزودن و تبادل ماژول‌های رمزنگاری را در آینده ساده کند. در راستای اقدامات امنیتی سنتی، سخت‌افزار و نرم‌افزار باید جدا شوند تا سیستم‌ها بتوانند در برابر الگوریتم‌های PQC نوظهور انعطاف‌پذیر باقی بمانند.

دوم، سازمان‌ها باید از نظر عملیاتی و مالی برای بازسازی آماده شوند. سیستم‌ها باید قابل دسترسی و با راه حل‌های PQC به‌روز شوند، احتمالاً در حین استفاده یا در حین توزیع گسترده. برخی از این تغییرات را می‌توان از راه دور با به‌روزرسانی‌های نرم‌افزاری انجام داد، اما راه حل‌های PQC با الزامات عملکردی بالا احتمالاً به سخت‌افزار تخصصی متکی خواهند بود، به این معنی که برای بازسازی آنها باید به صورت فیزیکی به دستگاه‌های آسیب‌دیده دسترسی پیدا کرد. شرکت‌هایی که مسئول تعداد زیادی دستگاه یا سیستم هستند، مانند تولیدکنندگان لوازم الکترونیکی مصرفی یا خودرو، در صورت انتخاب این گزینه در معرض پیچیدگی‌های عملیاتی و هزینه‌های بالا قرار خواهند گرفت، بنابراین مهم است که امروز برنامه‌ریزی را آغاز کنید.

در نهایت، سازمان‌ها باید در اسرع وقت روابط بلندمدتی را با تامین‌کنندگان، تنظیم‌کننده‌ها و همتایان در داخل و خارج از صنایع خود ایجاد کنند. این روابط برای به‌روز ماندن در مورد استانداردهای نوظهور و راه حل‌های PQC بسیار مهم خواهند بود. به طور خاص، چالش‌های اخیر زنجیره تامین برای اجزای سخت‌افزاری اهمیت روابط با تامین‌کنندگانی را که در حال حاضر روی سخت‌افزار خاص PQC کار می‌کنند، نشان داده است. سرمایه‌گذاری در روابط با تامین‌کنندگانی که در حال حاضر روی سخت‌افزار خاص PQC کار می‌کنند، می‌تواند یک مزیت قابل توجهی هنگام فرا رسیدن زمان تهیه تجهیزات برای بازسازی سیستم‌ها ایجاد کند. علاوه بر این، همکاری با همتایان احتمالاً مزایای بیشتری نسبت به انباشت تخصص و قابلیت‌ها ایجاد می‌کند. توسعه جمعی راه حل‌ها، برای مثال، می‌تواند ارزان‌تر از توسعه راه حل‌ها توسط یک سازمان به تنهایی باشد.

سازمان‌ها باید در اسرع وقت روابط بلندمدتی را با تامین‌کنندگان، تنظیم‌کننده‌ها و همتایان در داخل و خارج از صنایع خود ایجاد کنند.

گزینه 3: تمرکز فقط بر افزایش پروتکل‌های رمزنگاری سنتی
سازمان‌هایی که زمان بیشتری برای اقدام دارند و خطر کمی برای تهدیدات کوانتومی دارند، ممکن است تصمیم بگیرند برای آینده نزدیک به PQC تغییر ندهند.

با این حال، این سازمان‌ها باید اقدامات کاهش سنتی را در نظر بگیرند، به ویژه افزایش طول کلیدهای نامتقارن و استفاده از رمزنگاری متقارن در صورت امکان. کلیدهای طولانی‌تر شرکت‌ها را در برابر نسخه‌های اولیه کامپیوترهای کوانتومی با تصحیح خطا جلوتر نگه می‌دارد زیرا برای شکستن آنها به کیوبیت‌های (یا "بیت‌های کوانتومی"، اجزای اساسی کامپیوترهای کوانتومی) بیشتری نیاز دارند. به طور مشخص، انتقال از رمزگذاری RSA-1024 به RSA-2048 می‌تواند طول عمر امنیتی را یک تا سه سال افزایش دهد.

برای محافظت بیشتر، سازمان‌ها باید افزایش طول کلیدهای متقارن را برای داده‌های به ویژه حساس در نظر بگیرند. تصمیم‌گیرندگان همچنین باید شروع به برنامه‌ریزی برای به‌روزرسانی‌های آینده سیستم‌های طولانی‌مدت کنند، به عنوان مثال، با ارزیابی ماژولار بودن معماری فناوری خود.

مطمئناً، عدم سرمایه‌گذاری در اقدامات خاص PQC خطری برای شرکت‌ها و مشتریان آنها ایجاد می‌کند. پس از همه، بدون سرمایه‌گذاری PQC، هر برنامه‌ای که به رمزگذاری نامتقارن نیاز دارد، دیر یا زود در برابر یک سیستم کوانتومی با تصحیح خطای کامل آسیب‌پذیر خواهد بود. با این حال، مانند هر خطری، سازمان‌ها باید هزینه‌های افزایش حفاظت را در برابر هزینه‌های نقض ارزیابی کنند.

رمزنگاری پسا کوانتومی در حال نزدیک شدن است. نحوه صحیح آماده‌سازی برای این دوران جدید بسته به شرکت متفاوت است، همانطور که ملاحظات مربوط به متعادل کردن هزینه‌های کوتاه‌مدت با خطرات احتمالی در آینده متفاوت است. رهبران و تصمیم‌گیرندگان در امنیت و ریسک باید گزینه‌های خود را ارزیابی کنند - و شروع به حرکت کنند.

درباره نویسندگان
لِنارت باومگارتنر مشاور در دفتر مونیخ مک‌کینزی است. بنجامین کلاین شریک همکار در دفتر برلین است. نیکو موهر شریک در دفتر دوسلدورف است. آنیکا پلانزر شریک در دفتر اشتوتگارت است. و هِنینگ زولر شریک در دفتر فرانکفورت است.

یک شغل با ما را بررسی کنید


فناوری‌های کوانتومی از قوانین مکانیک کوانتومی برای حل مسائل پیچیده فراتر از توانایی‌های کامپیوترهای کلاسیک بهره می‌برند. اگرچه محاسبات کوانتومی می‌تواند روزی به راه حل‌های مثبت و تحول‌آفرین برای مسائل جهانی پیچیده منجر شود، توسعه این فناوری‌ها همچنین تهدیدی قابل توجه و نوظهور برای زیرساخت‌های امنیت سایبری سازمان‌ها به شمار می‌رود.

مدیران ارشد امنیت اطلاعات (CISOs) نباید تهدید امنیتی قریب الوقوع محاسبات کوانتومی را دست کم بگیرند. برای کاهش خطرات آتی حملات کوانتومی، مدیران ارشد امنیت اطلاعات باید شناسایی نقاط آسیب‌پذیر زیرساخت‌ها و توسعه یک برنامه استراتژیک بلندمدت برای آمادگی سایبری را آغاز کنند.

محاسبات کوانتومی: یک تهدید امنیتی

اکثر سیستم‌های امنیتی رمزنگاری مدرن، اطلاعات حساس را با تکیه بر دشواری فرض شده فاکتورسازی یک عدد صحیح به طور قابل توجهی بزرگ (بیش از هزار یا بیشتر رقم) به عوامل اول خود محافظت می‌کنند. اگرچه الگوریتم‌هایی قادر به یافتن راه‌حل وجود دارند، اما استفاده از کامپیوترهای کلاسیک برای حل و شناسایی دو عدد اول بزرگ بسیار دشوار است. بر اساس استانداردهای محاسبات کلاسیک و حتی با استفاده از قدرتمندترین ابررایانه‌ها، یافتن راه‌حل‌ها به زمان اجرای بسیار طولانی نیاز دارد و مشکلات غیرقابل حلی هستند.

با این حال، کامپیوترهای کوانتومی ممکن است بتوانند برخی از مشکلاتی را که اکنون به دلیل زمان پردازش عملاً غیرممکن تلقی می‌شوند، حل کنند. در حالی که این نوعی پردازش موازی است که در ابررایانه‌های کلاسیک و شتاب‌دهنده‌ها مانند GPUها و FPGAها نشان داده می‌شود، کامپیوترهای کوانتومی این توانایی را دارند که به طور همزمان با داده‌ها در ابعاد مختلف کار کنند و محاسبات پیچیده زیادی را با قدرت پردازش افزایش یافته انجام دهند. پیامدهای قابل توجهی برای رمزگشایی داده‌ها وجود دارد، زیرا محاسبات کوانتومی می‌تواند خواندن و رمزگشایی داده‌ها را به طور همزمان تسریع کند و تهدیدی بالقوه برای ارتباطات نظامی حساس، اسرار تجاری شرکت‌ها و مالکیت معنوی ایجاد کند.

آماده‌سازی برای روز Q: استانداردهای رمزنگاری پساکوانتومی

در کوتاه‌مدت، تهدید امنیتی محاسبات کوانتومی واقعی است اما نسبتاً پایین است، زیرا این فناوری‌ها هنوز با موفقیت در اندازه‌های کوانتومی کافی (از نظر کیوبیت) توسعه نیافته‌اند تا رمزنگاری امروزی را بشکنند. اما این ماشین‌ها در حال ظهور هستند: کشورها و سازمان‌ها در حال حاضر فوریت آماده‌سازی از پیش برای روز Q را درک می‌کنند: روزی که کامپیوترهای کوانتومی بزرگ می‌توانند با موفقیت سیستم‌های رمزنگاری کلید عمومی را بشکنند.

در حالی که از دست دادن هرگونه داده حساس فاجعه‌بار است، پیشرفت محاسبات کوانتومی در مقیاس بزرگ حتی داده‌های رمزگذاری شده دزدیده شده را نیز در معرض خطر قرار می‌دهد. بازیگران بد، عمدتاً کشورها، می‌توانند رویکرد "همین الان برداشت کن، بعداً رمزگشایی کن" را در پیش بگیرند، داده‌های رمزگذاری شده کافی را برداشت کنند و منتظر پیشرفتی در فناوری رمزگشایی باشند.

از سال 2016، موسسه ملی استانداردها و فناوری (NIST) در حال جمع‌آوری الگوریتم‌های رمزنگاری است که در برابر کامپیوترهای کوانتومی مقاوم باشند. در سال 2022، NIST اعلام کرد که چهار الگوریتم رمزنگاری انتخاب شده‌اند و در استاندارد رمزنگاری پساکوانتومی این سازمان گنجانده می‌شوند که انتظار می‌رود حدود سال 2024 نهایی شود.

اگرچه عموم مردم تغییر در استانداردهای رمزنگاری را متوجه نخواهند شد، اما انتقال از رمزنگاری کلید عمومی به رمزنگاری پساکوانتومی به یک تلاش بزرگ توسط دولت ایالات متحده تبدیل می‌شود و پایه‌ای برای تغییرات سیستماتیک قابل توجهی در ارتباطات خصوصی ایجاد می‌کند. انتظار می‌رود این انتقال با پذیرش نظامی ایالات متحده آغاز شود، زیرا محققان شروع به درک بهترین شیوه‌ها و پیشنهادات برتر برای صدور گواهینامه، استقرار و همچنین رمزگذاری و رمزگشایی سمت سرور و کلاینت می‌کنند.

چگونه مدیران ارشد امنیت اطلاعات می‌توانند خطرات آتی را کاهش دهند

اگرچه فرآیند مهاجرت به استانداردهای رمزنگاری ایمن در برابر کوانتوم در همه سطوح زمان‌بر خواهد بود، اما برای مدیران ارشد امنیت اطلاعات بسیار مهم است که اکنون شروع به توسعه یک برنامه مدیریت دقیق کنند. این امر مستلزم برنامه‌ریزی دقیق برای استقرار روش‌های رمزنگاری جدید به صورت مرحله‌ای و انتقال دقیق سیستم‌های داخلی و مشتریان خارجی به این روش‌های جدید بدون ایجاد اختلال در کسب و کار است.

1. بررسی و بررسی دقیق زیرساخت‌های موجود
مدیران ارشد امنیت اطلاعات باید دانش کاملی از زیرساخت‌های فناوری اطلاعات، APIهای خارجی و خدمات ابری خود داشته باشند تا از تمام حرکات داده‌های داخلی و خارجی سازمان خود آگاه شوند. برای شناسایی نقاط ضعف بالقوه و محافظت از داده‌های خود در برابر تهدیدات خارجی، آنها باید سازمان‌های خود را بررسی کنند تا موارد استفاده از الگوریتم‌های کلید عمومی را در شبکه‌های خود تعیین کنند.

به نقاط ضعف بالقوه در سخت‌افزار کامپیوتر و ارتباطات، سیستم‌عامل‌ها، برنامه‌های کاربردی، پروتکل‌های ارتباطی، زیرساخت‌های کلیدی و مکانیسم‌های کنترل دسترسی توجه ویژه‌ای داشته باشید. از آنجایی که سازمان‌ها به طور فزاینده‌ای به راه‌حل‌های خارج از محل وابسته هستند، موجودی از خدماتی را که به ارائه‌دهندگان ابری منتقل شده‌اند، تهیه کنید. دستگاه‌های غیرمیزبان در شبکه‌های خود مانند روترها، چاپگرها و حتی دستگاه‌های فروش نوشابه نیز می‌توانند نقاط ضعف برای حملات باشند.

2. ایجاد یا به‌روزرسانی سیاست‌های امنیتی با استفاده از بهترین شیوه‌های صنعت
محافظت از یک سازمان در برابر تهدیدات آینده مستلزم استفاده از بهترین شیوه‌ها و اتخاذ اقدامات تدافعی، اطمینان از رمزگذاری داده‌ها همانطور که باید و داشتن برنامه‌هایی برای جلوگیری از نفوذ داده‌ها توسط تهدیدات خارجی است. بهترین شیوه‌ها عبارتند از: شناخت زیرساخت سایبری داخلی، انجام آزمایش‌های امنیتی منظم، آموزش نیروی کار برای تبدیل شدن به پرسنل امنیتی هوشمند و تدوین طرح‌های واکنش به حادثه.

3. ایجاد یک برنامه استقرار سازمانی برای آمادگی سایبری کوانتومی
مدیران ارشد امنیت اطلاعات در حال پیمایش قلمروهای ناشناخته پر از اشتباهات فاجعه‌بار بالقوه در انتخاب نرم‌افزار رمزنگاری هستند. در این زمان، افسران باید استقرار را در اولویت قرار دهند، به دقت خطرات استقرار چندساله بالقوه را ارزیابی کنند و بهترین شیوه‌های نوظهور را یاد بگیرند. در حالی که بودجه یک سازمان می‌تواند محدودیت باشد، توصیه نمی‌شود ارزان‌ترین راه‌حل را صرفاً برای صرفه‌جویی در هزینه انتخاب کنید - ممکن است هنوز به آنها اعتماد نشود.

همانطور که بقیه جهان برای روز Q آماده می‌شود، پیروی از بهترین شیوه‌های صنعت نیز مهم خواهد بود. به دنبال راهنمایی از سازمان‌های پیشرو و برنامه‌های پیاده‌سازی آنها، از جمله راه‌حل‌های به دست آمده و نحوه استقرار آنها باشید و رویکرد یادگیری مشارکتی را با سایر ذینفعان صنعت در پیش بگیرید.

این مقاله در اصل در Today’s Cybersecurity Leader، یک خبرنامه الکترونیکی متمرکز بر امنیت سایبری ماهانه برای کاربران نهایی امنیتی که توسط Security magazine ارائه می‌شود، منتشر شده است. در اینجا مشترک شوید.

دیوید ای. بیدر استاد و بنیانگذار بخش علوم داده در کالج محاسباتی یینگ وو و مدیر موسسه علوم داده در موسسه فناوری نیوجرسی است.


استفاده از چنگال و قاشق در تایلند و فیلیپین، بر خلاف چوب‌چوب‌هایی که معمولاً در سایر مناطق آسیای شرقی و جنوب شرقی استفاده می‌شوند، را می‌توان به دلایل تاریخی، فرهنگی و عملی مختلفی نسبت داد.

تایلند:
چرا:

تأثیر فرهنگ غربی: تایلند در مقایسه با سایر کشورهای آسیایی، در معرض بیشتری از فرهنگ‌های غربی از طریق تجارت و استعمار قرار داشت. این قرار گرفتن احتمالاً بر پذیرش چنگال و قاشق برای غذا خوردن تأثیر گذاشته است.
بافت غذا: غذاهای تایلندی اغلب شامل غذاهای آب‌دار و سوپ‌هایی هستند که خوردن آن‌ها با قاشق نسبت به چوب‌چوب مناسب‌تر است.
رسوم فرهنگی: فرهنگ تایلندی بر تجربه غذا خوردن جمعی تأکید دارد، جایی که غذاها بین افراد به اشتراک گذاشته می‌شوند. استفاده از قاشق و چنگال امکان به اشتراک‌گذاری آسان‌تر را نسبت به چوب‌چوب فراهم می‌کند.

چه زمانی:
زمان دقیق فراگیر شدن چنگال و قاشق در تایلند مشخص نیست. با این حال، احتمالاً در طول قرن‌ها در نتیجه تبادلات و تأثیرات فرهنگی رخ داده است.
چگونه:
چنگال و قاشق با هم در آداب غذا خوردن تایلندی استفاده می‌شوند، به طوری که قاشق برای بردن غذا به دهان و چنگال برای هل دادن غذا روی قاشق استفاده می‌شود. این روش راهی راحت و کارآمد برای خوردن انواع غذاها فراهم می‌کند.

فیلیپین:
چرا:

تأثیر اسپانیایی: فیلیپین بیش از سه قرن توسط اسپانیا مستعمره شد، که تأثیرات فرهنگی قابل توجهی به همراه داشت، از جمله معرفی وسایل غذاخوری غربی مانند چنگال و قاشق.
تنوع غذا: غذاهای فیلیپینی شامل ترکیبی از تأثیرات اسپانیایی، چینی و بومی است که منجر به تنوع غذاهایی می‌شود که بهتر است با چنگال و قاشق از آن‌ها لذت برد.

چه زمانی:
پذیرش چنگال و قاشق در فیلیپین را می‌توان به دوره استعمار اسپانیا، که از قرن شانزدهم تا نوزدهم ادامه داشت، نسبت داد.
چگونه:
مشابه آداب غذا خوردن تایلندی، چنگال و قاشق با هم در آداب غذا خوردن فیلیپینی استفاده می‌شوند. چنگال برای هل دادن غذا روی قاشق استفاده می‌شود که سپس برای خوردن به دهان برده می‌شود.

در مقابل، چوب‌چوب‌ها بیشتر در کشورهایی مانند چین، ژاپن و کره به دلیل سنت‌های فرهنگی دیرینه و انواع غذاهایی که به طور سنتی در این مناطق مصرف می‌شوند، استفاده می‌شوند. استفاده از چوب‌چوب در این کشورها به طور عمیق در شیوه‌های فرهنگی آن‌ها ریشه دوانده و اهمیت تاریخی دارد که به قبل از معرفی چنگال و قاشق در تایلند و فیلیپین باز می‌گردد.


تاریخچه‌ای مختصر از وسایل غذاخوری آسیایی و تفاوت‌های فرهنگی آن‌ها
در طول یک دهه گذشته، چوب غذاخوری روز خاص خود را جشن گرفته است. ۶ فوریه به عنوان روز چوب غذاخوری شناخته می‌شود. برای برخی، استفاده از این وسیله غذاخوری یک راز است، در حالی که برخی دیگر به راحتی آن را به کار می‌برند. چوب غذاخوری برای هزاران سال در آسیا مورد استفاده قرار گرفته و در سراسر جهان راه خود را باز کرده است.

تاریخچه این وسایل غذاخوری آسیایی
تاریخ‌دانان می‌توانند قدمت چوب غذاخوری را به ۱۲۰۰ قبل از میلاد مسیح برگردانند و احتمالاً ابتدا به عنوان وسایل آشپزی در چین مورد استفاده قرار می‌گرفت. تعدادی چوب غذاخوری برنزی از خرابه‌های یین کشف شده است.

طبق گفته History.com، چوب غذاخوری در ابتدا عمدتاً برای آشپزی استفاده می‌شد زیرا می‌توانست به عمق دیگ‌های آب یا روغن جوش برسد. تا سال ۴۰۰ میلادی، مردم شروع به غذا خوردن با این وسایل نکردند. افزایش جمعیت در سراسر چین منابع را کاهش داد و آشپزها را مجبور کرد عادات صرفه‌جویی در هزینه را توسعه دهند. آن‌ها شروع به خرد کردن غذا به قطعات کوچکتر کردند که به سوخت کمتری برای پخت و پز نیاز داشتند - و اتفاقاً برای گرفتن چنگالی مانند چوب غذاخوری مناسب بودند.

همانطور که غذا به اندازه لقمه شد، چاقوها بیشتر یا کمتر منسوخ شدند. کاهش آن‌ها ممکن است به دلیل باورهای فیلسوف چینی، کنفوسیوس باشد. او به عنوان یک گیاهخوار، معتقد بود که وسایل تیز در میز غذاخوری یادآور کشتارگاه خواهد بود. او همچنین فکر می‌کرد که نوک تیز چاقوها خشونت و جنگ را تداعی می‌کند و حال و هوای شاد و راضی را که باید در طول غذا حاکم باشد، از بین می‌برد. تا حدی به لطف تعالیم او، استفاده از چوب غذاخوری به سرعت در سراسر آسیا گسترش یافت.

تا سال ۵۰۰ میلادی، چوب غذاخوری از چین به کره، ویتنام و ژاپن گسترش یافته بود. هر منطقه سبک‌های منحصربه‌فردی از چوب غذاخوری ایجاد کرد. به عنوان مثال، در ژاپن، چوب‌های بامبو خود را با طرح‌هایی روکش می‌کنند. در کره قدیم، حاکمان از چوب غذاخوری نقره‌ای بی‌نقص استفاده می‌کردند زیرا به این اعتماد داشتند که نقره در صورت مسموم شدن غذای حاکم تغییر رنگ می‌دهد.

انواع چوب غذاخوری

از گرفتن برنج از ظرف تا جدا کردن استخوان‌های کوچک ماهی، چوب غذاخوری بسیار متنوع است. آن‌ها جای چنگال و چاقو را می‌گیرند. چوب غذاخوری در انواع سبک‌ها با تفاوت در هندسه و مواد وجود دارد. بسته به کشور و منطقه، برخی از سبک‌های چوب غذاخوری رایج‌تر از سایرین هستند.

این وسایل غذاخوری معمولاً از چوب، بامبو یا فلز ساخته می‌شوند. هزینه بسته به جنس متفاوت است. از نظر تاریخی، چوب غذاخوری فلزی، به ویژه طلا، به طور بدنام توسط طبقات بالای جامعه و چوب/بامبو توسط طبقات پایین‌تر به دلیل هزینه استفاده می‌شد. امروزه، معمول است که چوب غذاخوری از بامبو یا پلاستیک ساخته شود و توسط همه فرهنگ‌ها و طبقات اجتماعی استفاده شود.

چین
چوب غذاخوری چینی معمولاً به دلیل تشابه سنتی «آسمان گرد و زمین مربع» شکل مستطیلی دارد، بنابراین نوک چوب غذاخوری همیشه به شکل گرد است، در حالی که طرف دیگر مربع است. امروزه، چوب غذاخوری‌های نازک و کاملاً گرد محبوب‌ترین هستند.

کره
چوب غذاخوری کره‌ای معمولاً از فولاد ضد زنگ ساخته می‌شود و معمولاً کوتاه‌تر از چوب غذاخوری چینی است. به دلیل ماهیت لغزنده فلز، چوب غذاخوری در یک سر صاف شده است تا چسبندگی بهتری داشته باشد.

ژاپن
بسیاری از چوب غذاخوری‌های ژاپنی دارای شیارهای محیطی در انتهای غذاخوری هستند که به جلوگیری از لغزش غذا کمک می‌کند. چوب غذاخوری ژاپنی معمولاً تیز و نوک‌دار است و به طور سنتی از چوب یا بامبو ساخته شده و لاک زده می‌شود.

تایلند
چوب غذاخوری تایلندی از نظر طول و نوک مشابه چوب غذاخوری چینی است. آن‌ها معمولاً از چوب بدون لاک یا رنگ ساخته می‌شوند، از نظر پروفایل گرد هستند و دارای حکاکی‌های تزئینی یا روکش‌های چوبی هستند.

ویتنام
چوب غذاخوری ویتنامی چوب‌های بلندی است که به نوک کُند مخروطی می‌شوند. آن‌ها معمولاً در یک سر بزرگ و ضخیم و در انتهای دیگر نازک‌تر هستند. انتهای نازک اغلب برای برداشتن غذا استفاده می‌شود. آن‌ها به طور سنتی از بامبو یا چوب لاک زده ساخته می‌شوند.

یاد بگیرید چگونه از چوب غذاخوری استفاده کنید.


توسعه ابزارهایی مانند چنگال، چاقو و قاشق را می‌توان به دوران باستان نسبت داد و محدود به اروپای غربی نیست. با این حال، پذیرش و تکامل خاص این ابزارها می‌تواند در فرهنگ‌ها و مناطق مختلف متفاوت باشد.

از نظر تاریخی، استفاده از ابزارهایی مانند قاشق و چاقو به قبل از استفاده از چنگال برمی‌گردد. قاشق‌ها برای هزاران سال توسط تمدن‌های مختلف برای غذا خوردن و آشپزی استفاده می‌شده‌اند. چاقوها نیز ابزارهای ضروری برای برش و آماده‌سازی غذا در بسیاری از فرهنگ‌ها بوده‌اند.

چنگال، از طرف دیگر، تاریخچه‌ای پیچیده‌تر دارد. در حالی که چنگال به اشکال مختلف در نقاط مختلف جهان به عنوان ابزار غذاخوری استفاده می‌شده است، پذیرش آن در اروپای غربی در مقایسه با سایر مناطق نسبتاً کند بود. چنگال‌ها در مصر باستان و توسط یونانیان و رومیان باستان استفاده می‌شد، اما در اروپای قرون وسطی به طور معمول برای غذا خوردن استفاده نمی‌شد.

یکی از نظریه‌های کند بودن پذیرش چنگال در اروپای غربی این است که عادت به غذا خوردن با دست یا یک چاقو به طور عمیق در آداب غذاخوری اروپایی ریشه دوانده بود. علاوه بر این، در برخی جوامع اروپایی، تابوها و ممنوعیت‌های مذهبی و فرهنگی با استفاده از چنگال همراه بود.

چنگال در دوران رنسانس و دوره‌های بعدی، به ویژه در میان طبقات بالا، در اروپای غربی محبوبیت یافت. استفاده از چنگال از طریق تجارت و تبادل فرهنگی به سایر نقاط جهان گسترش یافت.

در مقابل، سایر فرهنگ‌ها ابزارهای منحصر به فرد خود را برای غذا خوردن توسعه داده‌اند. به عنوان مثال، چاپستیک‌ها به طور معمول در آسیای شرقی استفاده می‌شوند، در حالی که در برخی فرهنگ‌ها، غذا خوردن با دست یا استفاده از نان به عنوان ابزار غذاخوری رایج است.

به طور خلاصه، در حالی که چنگال، چاقو و قاشق امروزه ابزارهای رایجی در بسیاری از نقاط جهان هستند، تاریخچه و توسعه خاص این ابزارها می‌تواند بر اساس عوامل تاریخی، فرهنگی و عملی در فرهنگ‌ها و مناطق مختلف متفاوت باشد.


میلیاردها نفر در سراسر جهان از چوب غذاخوری استفاده می‌کنند – و این وسیله‌ای با قدمتی بسیار کهن است. چینی‌ها حداقل از ۱۲۰۰ پیش از میلاد از آن استفاده می‌کردند و تا سال ۵۰۰ میلادی، این چوب‌های باریک در سراسر آسیا از ویتنام تا ژاپن رواج یافته بودند. از آغاز فروتنانه خود به عنوان ابزاری برای پخت و پز تا مجموعه‌های بامبویی بسته‌بندی شده در پیشخوان سوشی، چوب غذاخوری فراتر از چیزی است که به نظر می‌رسد.

ویرانه‌های افسانه‌ای یین در استان هنان، نه تنها اولین نمونه‌های خط چینی را در خود جای داده بود، بلکه اولین چوب غذاخوری‌های شناخته شده – مجموعه‌های برنزی که در مقبره‌های این مکان یافت شده‌اند – را نیز ارائه می‌کرد. چوب غذاخوری‌های اولیه که قادر به رسیدن به عمق دیگ‌های آب یا روغن جوش بودند، عمدتاً برای پخت و پز استفاده می‌شدند. تا سال ۴۰۰ میلادی، مردم شروع به غذا خوردن با این وسایل نکردند. این اتفاق زمانی رخ داد که افزایش جمعیت در سراسر چین منابع را کاهش داد و آشپزها را مجبور کرد عادات صرفه‌جویی در هزینه‌ها را در پیش بگیرند. آن‌ها شروع به خرد کردن غذا به قطعات کوچکتر کردند که به سوخت کمتری برای پخت و پز نیاز داشتند – و اتفاقاً برای گرفتن غذا با چوب غذاخوری مناسب بودند.

همزمان با اینکه غذا به اندازه‌ی یک لقمه کوچک شد، چاقوها کم‌وبیش منسوخ شدند. افول آن‌ها – و صعود چوب غذاخوری – نیز به لطف کنفوسیوس اتفاق افتاد. او به عنوان یک گیاهخوار، معتقد بود که وسایل تیز در میز غذاخوری، یادآور کشتارگاه خواهند بود. او همچنین فکر می‌کرد که نوک تیز چاقوها خشونت و جنگ را تداعی می‌کند و حال و هوای شاد و راضی را که باید در طول غذا حاکم باشد، از بین می‌برد. تا حدی به لطف تعالیم او، استفاده از چوب غذاخوری به سرعت در سراسر آسیا گسترش یافت.

فرهنگ‌های مختلف سبک‌های مختلف چوب غذاخوری را پذیرفتند. شاید به نوعی اشاره به کنفوسیوس، چوب غذاخوری‌های چینی دارای انتهای کندتر از نوک تیز بودند. در ژاپن، چوب غذاخوری‌ها برای مردان ۸ اینچ و برای زنان ۷ اینچ طول داشتند. در سال ۱۸۷۸ ژاپنی‌ها اولین مجموعه‌های یکبار مصرف را که معمولاً از بامبو یا چوب ساخته می‌شدند، ایجاد کردند. افراد ثروتمند می‌توانستند با مجموعه‌هایی از جنس عاج، یشم، مرجان، برنج یا سنگ یشم غذا بخورند، در حالی که افراد متمول‌تر از مجموعه‌های نقره استفاده می‌کردند. اعتقاد بر این بود که نقره در صورت تماس با غذای مسموم، زنگ می‌زند و سیاه می‌شود.

در طول تاریخ، چوب غذاخوری رابطه‌ی همزیستی با یکی دیگر از مواد اصلی غذاهای آسیایی: برنج داشته است. به طور طبیعی، غذا خوردن با چوب غذاخوری برای برخی از انواع غذاها مناسب‌تر از سایرین است. در نگاه اول، ممکن است فکر کنید که برنج در این دسته قرار نمی‌گیرد، اما در آسیا بیشتر برنج‌ها از نوع دانه‌کوتاه یا دانه‌متوسط هستند. نشاسته‌های موجود در این برنج‌ها محصولی پخته شده و نرم و جویدنی ایجاد می‌کنند، بر خلاف دانه‌های سبک و مجزا از برنج دانه‌بلند غربی. هنگامی که چوب غذاخوری‌ها برای بلند کردن خوشه‌های بخارپز برنج چسبناک به هم می‌آیند، ترکیبی عالی شکل می‌گیرد.

با ارسال اطلاعات خود، موافقت می‌کنید که ایمیل‌هایی از HISTORY و A+E Networks دریافت کنید. شما می‌توانید در هر زمان از این خبرنامه‌ها انصراف دهید. شما باید ۱۶ سال یا بیشتر سن داشته باشید و مقیم ایالات متحده باشید.

جزئیات بیشتر: اطلاعیه حریم خصوصی | شرایط استفاده | تماس با ما


چوب غذاخوری به طور معمول به عنوان وسیله‌ای برای غذا خوردن در سراسر آسیا و همچنین در سراسر جهان استفاده می‌شود. این چوب غذاخوری ساده، تاریخ جالبی دارد و قدمت آن به حدود ۵۰۰۰ سال پیش باز می‌گردد، جایی که تصور می‌شود در ابتدا چیزی جز یک شاخه ساده برای بیرون آوردن غذا از دیگ‌های پخت و پز نبوده است. اولین نمونه‌های چوب غذاخوری به حدود ۱۲۰۰ پیش از میلاد باز می‌گردد. آن‌ها در استان هنان چین کشف شدند، جایی که نسخه‌های اولیه ابزارهای نوشتاری نیز یافت شده‌اند. با این حال، با توسعه روش‌های پخت و پز، سرآشپزها دریافتند که می‌توانند غذا را سریع‌تر بپزند و با خرد کردن آن به قطعات کوچکتر، سوخت را حفظ کنند. این روش نیاز به چاقو در میز غذا را از بین برد و استفاده از چوب غذاخوری را رایج‌تر کرد و تا قرن پنجم به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفت. محبوبیت چوب غذاخوری در چین ممکن است به زمان فیلسوف مورد احترام، کنفوسیوس نیز نسبت داده شود که مخالف خشونت بود و از وجود اشیاء نوک تیز هنگام غذا خوردن بیزار بود. انزجار او از چاقو باعث شد که به دنبال جایگزین‌هایی باشد که کار را انجام دهند و چوب غذاخوری با نوک‌های کندش، برای طبیعت ملایم او بسیار جذاب‌تر بود. از کنفوسیوس نقل شده است: «مرد شرافتمند و راستکار از کشتارگاه و آشپزخانه به خوبی دوری می‌کند. و او هیچ چاقویی روی میز خود قرار نمی‌دهد.» تا سال ۵۰۰ میلادی، چوب غذاخوری نه تنها در چین به طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گرفت، بلکه به یک وسیله ضروری در خانه‌های ژاپن، کره و ویتنام نیز تبدیل شده بود. نسخه‌های این چوب غذاخوری‌ها در سال‌های اولیه با یک قطعه بامبو در قسمت بالا به هم متصل می‌شدند و فقط در مراسم مذهبی استفاده می‌شدند.

چوب غذاخوری - افسانه‌ها!

در طول سلسله‌های چین، افراد برجسته اغلب از چوب غذاخوری نقره‌ای برای غذا خوردن استفاده می‌کردند، زیرا این تصور غلط وجود داشت که چوب غذاخوری نقره‌ای بلافاصله سیاه می‌شود اگر با سم تماس پیدا کند. متاسفانه برای برخی، اینطور نبود، اگرچه نقره می‌تواند رنگ خود را تغییر دهد اگر با غذاهایی که سولفید هیدروژن آزاد می‌کنند، مانند سیر، پیاز یا تخم مرغ فاسد، تماس پیدا کند. افسانه‌ها یا «حکایت‌های مادربزرگی» متعددی در مورد چوب غذاخوری وجود دارد، مانند اینکه نگه داشتن آن‌ها نزدیک به نوک، منجر به طولانی شدن زمان یافتن شریک زندگی می‌شود و استفاده از یک جفت ناهموار منجر به از دست دادن کشتی یا هواپیما می‌شود. طراحی و عملکرد چوب غذاخوری از اولین ظهور خود تا نسخه‌هایی که امروزه می‌بینیم، تقریباً تغییر نکرده است. البته، برای بسیاری از غربی‌ها، تسلط بر نحوه استفاده از چوب غذاخوری می‌تواند دشوار باشد. با این حال، اگر قصد دارید هنگام بازدید از کشورهای آسیایی با آن‌ها غذا بخورید، انجام این کار عاقلانه است. ظاهراً راه‌های زیادی وجود دارد که با سوء استفاده از چوب غذاخوری در ژاپن، مثلاً ایستادن چوب غذاخوری در کاسه برنج یا اجازه دادن به سوپ برای چکه کردن از انتهای آن، می‌توان به کسی توهین کرد.

حقایق جالب در مورد چوب غذاخوری!

استفاده از چوب غذاخوری می‌تواند به بهبود حافظه شما کمک کند.
اگر چوب غذاخوری خود را به درستی نگه دارید، بیش از پنجاه عضله بدن را درگیر می‌کنید - این یک تمرین ورزشی قابل توجه است!
حدود ۸۰ درصد از کل چوب غذاخوری‌ها در اوباما، ژاپن تولید می‌شوند. این یک رقم شگفت انگیز با توجه به تعداد افرادی است که روزانه از چوب غذاخوری استفاده می‌کنند.

**با School of Wok تمرین کنید!** در School of Wok، ما عاشق خوردن غذاهای سنتی با چوب غذاخوری هستیم و حتی چوب غذاخوری بامبوی با کیفیت بالا و چوب غذاخوری‌های آموزشی مفیدی را می‌فروشیم. اگر می‌خواهید در مورد غذاهای آسیایی بیشتر بدانید، نگاهی به مجموعه وسیع کلاس‌های آشپزی سرگرم کننده و هیجان انگیز و کتاب‌های ما بیندازید و امروز آن‌ها را رزرو کنید! کلاس‌های ما توسط متخصصان تدریس می‌شوند و شما را با مهارت‌هایی برای زندگی مجهز می‌کنند، بنابراین با دانشی که برای تهیه دستور العمل‌های خوشمزه‌ای که به شما آموزش داده شده است، بارها و بارها به دست آورده‌اید، از کلاس خارج می‌شوید. [اکنون در کلاس‌های ما جستجو کنید!](https://schoolofwok.co.uk/classes)

در خبرنامه ما مشترک شوید
© 2023 School of Wok. کلیه حقوق محفوظ است.
مدرسه آشپزی برنده جایزه اروپا در کاونت گاردن لندن واقع شده است که در زمینه آشپزی آسیایی و شرقی تخصص دارد. اکنون یک کلاس آشپزی یا رویداد تیمی رزرو کنید!


I. مقدمه
الف. تعریف جامعه‌ی فرافراوانی
جامعه‌ی فرافراوانی یک مدل اقتصادی فرضی است که در آن تولید و توزیع کالاها و خدمات به قدری کارآمد و فراوان است که نیازهای اساسی و خواسته‌های هر فرد بدون نیاز به کار یا مبادله‌ی مالی برآورده می‌شود. این نوع جامعه با در دسترس بودن گسترده‌ی منابع، فقر حداقل یا غیرموجود، کاهش نابرابری درآمد و تغییر از اقتصادی که توسط کمبود هدایت می‌شود به اقتصادی مبتنی بر فراوانی مشخص می‌شود.
در یک جامعه‌ی فرافراوانی، پیشرفت در فناوری، به ویژه اتوماسیون و هوش مصنوعی (AI)، نقش مهمی در دستیابی به این سطح از فراوانی ایفا می‌کند. این فناوری‌ها تولید و توزیع کارآمد کالاها و خدمات را امکان‌پذیر می‌سازند، نیاز به نیروی کار انسانی را به طور قابل توجهی کاهش می‌دهند و به افراد اجازه می‌دهند تا بر فعالیت‌های خلاقانه‌تر و رضایت‌بخش‌تر تمرکز کنند.
ب. زمینه تاریخی و پیشرفت‌های تکنولوژیکی
مفهوم جامعه‌ی فرافراوانی ریشه در آثار فیلسوفان، اقتصاددانان و آینده‌نگران مختلف، از جمله کارل مارکس، جان مینارد کینز و باک‌مینستر فولر دارد. در طول تاریخ، پیشرفت‌های تکنولوژیکی تأثیرات قابل توجهی بر اقتصاد جهانی داشته‌اند و تغییراتی در روش‌های تولید، بازارهای کار و توزیع ثروت ایجاد کرده‌اند.
انقلاب صنعتی اول در قرن‌های هجدهم و نوزدهم، تولید مکانیکی، نیروی بخار و راه‌آهن را معرفی کرد که منجر به افزایش بهره‌وری و رشد اقتصادی شد. انقلاب صنعتی دوم، در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، پیشرفت‌های بیشتری مانند برق، خط مونتاژ و تلفن را به همراه داشت که تجارت و ارتباطات جهانی را تسریع کرد.
امروزه، ما در حال تجربه انقلاب صنعتی چهارم هستیم که با ادغام فناوری‌های دیجیتال، فیزیکی و بیولوژیکی مشخص می‌شود. ظهور اتوماسیون، هوش مصنوعی، اینترنت اشیا (IoT) و تکنیک‌های پیشرفته‌ی تولید، مانند چاپ سه بعدی، پتانسیل تحول اقتصاد جهانی را به روش‌هایی که قبلاً غیرقابل تصور بود، دارد.
II. اتوماسیون و تأثیر اقتصادی آن
الف. ظهور اتوماسیون

اتوماسیون صنعتی

اتوماسیون صنعتی به استفاده از سیستم‌های کنترلی، مانند کامپیوترها و ربات‌ها، برای مدیریت و بهینه‌سازی فرآیندهای تولید اشاره دارد. این فناوری در طول یک قرن گذشته تکامل یافته است و با معرفی خطوط مونتاژ در اوایل قرن بیستم آغاز شد که امکان تولید انبوه و افزایش کارایی را فراهم کرد.
به کارگیری کنترل‌کننده‌های منطقی قابل برنامه‌ریزی (PLCs) در دهه‌های 1960 و 1970 فرآیندهای تولید را بیشتر ساده کرد و کنترل کیفیت را بهبود بخشید. امروزه، پیشرفت در رباتیک، یادگیری ماشین و اینترنت اشیا (IoT) منجر به توسعه‌ی کارخانه‌های هوشمند شده است که از تصمیم‌گیری مبتنی بر داده و نظارت بی‌درنگ برای بهینه‌سازی تولید استفاده می‌کنند.
طبق گزارش سال 2020 مجمع جهانی اقتصاد، تا سال 2025، انتظار می‌رود ماشین‌ها وظایف بیشتری را در محل کار نسبت به انسان‌ها انجام دهند که 52 درصد از کل ساعات کاری را تشکیل می‌دهد، در حالی که این رقم در سال 2018، 29 درصد بود.
2. رباتیک و تولید پیشرفته
رباتیک نقش مهمی در پیشرفت اتوماسیون، به ویژه در تولید داشته است. استفاده از ربات‌ها در خطوط مونتاژ و فرآیندهای تولید در دهه‌های اخیر به طور تصاعدی افزایش یافته است، با صنایعی مانند خودروسازی، الکترونیک و هوافضا به عنوان پذیرندگان اولیه. فدراسیون بین‌المللی رباتیک تخمین زده است که در سال 2020، تقریباً 3 میلیون ربات صنعتی در سراسر جهان در حال فعالیت بوده‌اند.
تکنیک‌های پیشرفته‌ی تولید، مانند تولید افزایشی (چاپ سه بعدی)، فرآیند تولید را بیشتر متحول کرده‌اند و امکان نمونه‌سازی سریع، کاهش ضایعات و توانایی ایجاد هندسه‌های پیچیده‌ای را که قبلاً غیرممکن یا بسیار گران بودند، فراهم می‌کنند.
ب. جابجایی شغلی و ایجاد مشاغل جدید
اتوماسیون منجر به نگرانی‌هایی در مورد جابجایی شغلی شده است، زیرا ماشین‌ها و الگوریتم‌ها اکنون می‌توانند وظایفی را انجام دهند که قبلاً به نیروی کار انسانی نیاز داشت. یک مطالعه‌ی سال 2017 توسط موسسه‌ی جهانی مک‌کینزی تخمین زد که تا سال 2030، اتوماسیون می‌تواند تا 800 میلیون شغل در سراسر جهان را جابجا کند.
با این حال، تاریخ نشان داده است که پیشرفت‌های تکنولوژیکی می‌توانند مشاغل و صنایع جدیدی نیز ایجاد کنند. به عنوان مثال، ظهور اینترنت و تلفن‌های هوشمند منجر به ایجاد مشاغل در تجارت الکترونیک، توسعه‌ی برنامه‌ها و بازاریابی دیجیتال شده است. گزارش آینده‌ی مشاغل مجمع جهانی اقتصاد در سال 2020 تخمین زد که تا سال 2025، 85 میلیون شغل ممکن است به دلیل اتوماسیون جابجا شوند، اما 97 میلیون نقش جدید ممکن است در پاسخ به تغییرات تکنولوژیکی ظهور کنند.
ج. تغییر ماهیت کار
با پیشرفت اتوماسیون، ماهیت کار به تغییر خود ادامه خواهد داد. تقاضا برای وظایف دستی و روتین کاهش می‌یابد، در حالی که تقاضا برای مهارت‌های شناختی، اجتماعی و خلاقانه افزایش می‌یابد. نیروی کار باید با کسب مهارت‌های جدید و پذیرش یادگیری مادام‌العمر سازگار شود.
یک گزارش سال 2020 توسط OECD نشان داد که حدود 14 درصد از مشاغل در معرض خطر بالای اتوماسیون قرار دارند، در حالی که 32 درصد با تغییرات قابل توجهی روبرو خواهند شد. این امر بر نیاز دولت‌ها، موسسات آموزشی و کسب‌وکارها برای سرمایه‌گذاری در برنامه‌های ارتقای مهارت و آموزش مجدد، و همچنین ترویج فرهنگ یادگیری مداوم تأکید می‌کند.
د. افزایش بهره‌وری و کارایی
اتوماسیون و رباتیک منجر به افزایش قابل توجه بهره‌وری و کارایی در صنایع مختلف شده است. طبق یک مطالعه‌ی سال 2015 توسط فدراسیون بین‌المللی رباتیک، استفاده از ربات‌های صنعتی بهره‌وری جهانی را بین سال‌های 1993 و 2007 به میزان 0.36 درصد در سال افزایش داده است.
این افزایش ناشی از توانایی ماشین‌ها در کار سریع‌تر، دقیق‌تر و با خطاهای کمتر نسبت به کارگران انسانی است. اتوماسیون همچنین به کسب‌وکارها اجازه می‌دهد تا به صورت 24 ساعته، 7 روز هفته فعالیت کنند و بهره‌وری را بیشتر افزایش دهند. علاوه بر این، استفاده‌ی کارآمد از منابع و کاهش ضایعاتی که اتوماسیون فراهم می‌کند، می‌تواند منجر به صرفه‌جویی در هزینه‌ها و بهبود پایداری شود.
با این حال، مهم است توجه داشته باشیم که این افزایش ممکن است به طور یکنواخت در سراسر جامعه توزیع نشود. بدون سیاست‌های مناسب، اتوماسیون می‌تواند نابرابری درآمد را تشدید کند، زیرا کسانی که مهارت کار با ماشین‌ها را دارند ممکن است دستمزد خود را افزایش دهند، در حالی که کسانی که فاقد چنین مهارتی هستند ممکن است با چشم‌انداز شغلی و دستمزد کمتری مواجه شوند.
III. هوش مصنوعی و اقتصاد جهانی
الف. رشد هوش مصنوعی و یادگیری ماشین
هوش مصنوعی (AI) یک نیروی محرکه‌ی مهم پشت پیشرفت‌های تکنولوژیکی اخیر است که در حال شکل‌دهی به دنیای ما هستند. هوش مصنوعی به توسعه‌ی سیستم‌های کامپیوتری اشاره دارد که می‌توانند وظایفی را انجام دهند که به طور معمول به هوش انسانی نیاز دارند، مانند یادگیری، استدلال، حل مسئله و درک زبان طبیعی. یادگیری ماشین، زیرمجموعه‌ای از هوش مصنوعی، شامل آموزش کامپیوترها برای یادگیری و سازگاری از طریق تجربه، بدون برنامه‌ریزی صریح است.
رشد هوش مصنوعی و یادگیری ماشین را می‌توان به عوامل متعددی نسبت داد، از جمله افزایش قدرت محاسباتی، پیشرفت در الگوریتم‌ها و در دسترس بودن حجم وسیعی از داده‌ها. تا سال 2021، بازار جهانی هوش مصنوعی تقریباً 62.35 میلیارد دلار ارزش‌گذاری شده است، با پیش‌بینی‌هایی که نشان می‌دهد تا سال 2027 به 733.67 میلیارد دلار خواهد رسید و با CAGR 42.2 درصد از سال 2020 تا 2027 رشد می‌کند.
ب. هوش مصنوعی در صنایع مختلف

مراقبت‌های بهداشتی

هوش مصنوعی پتانسیل متحول کردن صنعت مراقبت‌های بهداشتی با بهبود تشخیص، برنامه‌های درمانی و مراقبت از بیمار را دارد. کاربردهای هوش مصنوعی در مراقبت‌های بهداشتی شامل تجزیه و تحلیل تصویربرداری پزشکی، کشف دارو، دستیاران پرستاری مجازی و پیش‌بینی نتایج بیمار است. به عنوان مثال، Watson for Oncology شرکت IBM می‌تواند داده‌های بیمار را تجزیه و تحلیل کند و گزینه‌های درمانی مبتنی بر شواهد را پیشنهاد دهد، در حالی که Zebra Medical Vision از الگوریتم‌های هوش مصنوعی برای تشخیص بیماری‌ها در داده‌های تصویربرداری پزشکی استفاده می‌کند.
توصیه شده توسط LinkedIn

مالی

در بخش مالی، هوش مصنوعی و یادگیری ماشین برای تشخیص تقلب، ارزیابی ریسک اعتباری و معاملات الگوریتمی استفاده می‌شوند. بانک‌ها و موسسات مالی از هوش مصنوعی برای تجزیه و تحلیل داده‌های مشتری و پیش‌بینی روندهای آینده استفاده می‌کنند و تصمیم‌گیری و مدیریت ریسک را بهبود می‌بخشند. چت‌بات‌ها و دستیاران مجازی مبتنی بر هوش مصنوعی همچنین در حال بهبود خدمات مشتری در این صنعت هستند.

خرده فروشی

هوش مصنوعی در حال متحول کردن صنعت خرده فروشی از طریق بازاریابی شخصی‌سازی شده، مدیریت موجودی و بهینه‌سازی زنجیره تامین است. الگوریتم‌های یادگیری ماشین رفتار و ترجیحات مشتری را تجزیه و تحلیل می‌کنند و به خرده‌فروشان اجازه می‌دهند تا توصیه‌ها و تبلیغات سفارشی‌شده‌ای را ارائه دهند. ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی همچنین به خرده‌فروشان کمک می‌کنند تا موجودی و زنجیره تامین خود را بهینه کنند و هزینه‌ها را کاهش دهند و کارایی را بهبود بخشند.

حمل و نقل

صنعت حمل و نقل در حال تجربه اختلالات قابل توجهی به دلیل هوش مصنوعی، به ویژه با توسعه‌ی وسایل نقلیه خودران است. خودروهای خودران که توسط الگوریتم‌ها و حسگرهای هوش مصنوعی هدایت می‌شوند، پتانسیل بهبود جریان ترافیک، کاهش تصادفات و افزایش بهره‌وری سوخت را دارند. هوش مصنوعی همچنین در سیستم‌های حمل و نقل عمومی، لجستیک و حمل و نقل برای بهینه‌سازی مسیرها و کاهش هزینه‌های عملیاتی استفاده می‌شود.
ج. تأثیر هوش مصنوعی بر رقابت‌پذیری جهانی
با ادغام فزاینده‌ی هوش مصنوعی در صنایع مختلف، تأثیر آن بر رقابت‌پذیری جهانی نمی‌تواند نادیده گرفته شود. کشورهایی که در تحقیق و توسعه‌ی هوش مصنوعی، زیرساخت‌ها و آموزش نیروی کار سرمایه‌گذاری می‌کنند، احتمالاً در اقتصاد جهانی برتری رقابتی کسب خواهند کرد. پذیرش گسترده‌ی هوش مصنوعی همچنین ممکن است منجر به تغییر در زنجیره‌های تامین جهانی شود، زیرا شرکت‌ها به دنبال بهینه‌سازی تولید و توزیع با استفاده از بینش‌های مبتنی بر هوش مصنوعی هستند.
طبق گزارش سال 2021 مرکز نوآوری داده، ایالات متحده، چین و اتحادیه اروپا در رقابت جهانی هوش مصنوعی پیشرو بودند. با این حال، چشم‌انداز رقابتی به طور مداوم در حال تغییر است، زیرا کشورهای بیشتری اهمیت هوش مصنوعی را تشخیص می‌دهند و در توسعه‌ی آن سرمایه‌گذاری می‌کنند.
د. ملاحظات اخلاقی
رشد سریع هوش مصنوعی نگرانی‌های اخلاقی متعددی را ایجاد می‌کند، از جمله حریم خصوصی داده‌ها، سوگیری الگوریتمی و پتانسیل جابجایی شغلی. تضمین توسعه و استقرار مسئولانه‌ی فناوری‌های هوش مصنوعی برای رسیدگی به این مسائل و حفظ اعتماد عمومی بسیار مهم است.
سیستم‌های هوش مصنوعی شفاف و پاسخگو، و همچنین سیاست‌هایی که از حریم خصوصی فردی محافظت می‌کنند و از سوء استفاده از داده‌ها جلوگیری می‌کنند، برای رسیدگی به نگرانی‌های اخلاقی ضروری هستند. علاوه بر این، همکاری بین دولت‌ها، کسب‌وکارها و موسسات آموزشی برای توسعه‌ی استراتژی‌هایی برای کاهش جابجایی شغلی و حمایت از کارگران در حین انتقال به نقش‌های جدید در یک اقتصاد مبتنی بر هوش مصنوعی حیاتی خواهد بود.
IV. درآمد پایه همگانی به عنوان یک راه حل بالقوه
الف. تعریف درآمد پایه همگانی (UBI)
درآمد پایه همگانی (UBI) یک سیاست اقتصادی است که به هر شهروند یک پرداخت منظم و بدون قید و شرط ارائه می‌دهد، صرف نظر از وضعیت اشتغال یا سطح درآمد او. هدف اصلی UBI تضمین یک استاندارد حداقل زندگی برای همه افراد، کاهش فقر و ارائه یک شبکه ایمنی در برابر عدم قطعیت‌های اقتصادی، مانند آنهایی که ناشی از اتوماسیون و هوش مصنوعی هستند، است.
ب. نمونه‌های تاریخی و برنامه‌های آزمایشی
مفهوم UBI را می‌توان به نوشته‌های فیلسوفانی مانند توماس پین و جان استوارت میل ردیابی کرد. در سال‌های اخیر، برنامه‌های آزمایشی و آزمایش‌های مختلفی برای ارزیابی امکان‌سنجی و تأثیر UBI انجام شده است. برخی از نمونه‌های قابل توجه عبارتند از:

صندوق دائمی آلاسکا: از سال 1982، آلاسکا بخشی از درآمد نفتی خود را از طریق یک سود سالانه به ساکنان توزیع کرده است و نوعی درآمد پایه را فراهم می‌کند.
آزمایش UBI فنلاند: در سال‌های 2017-2018، فنلاند یک آزمایش UBI انجام داد و به 2000 شهروند بیکار یک پرداخت ماهانه 560 یورویی ارائه کرد.
نمایش توانمندسازی اقتصادی استاکتون (SEED): این برنامه آزمایشی ایالات متحده که در استاکتون، کالیفرنیا انجام شد، به 125 ساکن 500 دلار در ماه به مدت 24 ماه ارائه کرد.

این برنامه‌های آزمایشی بینش‌های ارزشمندی در مورد اثرات بالقوه UBI بر رفاه فردی، امنیت اقتصادی و نتایج بازار کار ارائه داده‌اند.
ج. مزایای بالقوه UBI

کاهش فقر

با ارائه یک درآمد تضمین شده، UBI پتانسیل کاهش قابل توجه فقر و بهبود ثبات مالی خانوارهای کم‌درآمد را دارد. مطالعات برنامه‌های آزمایشی UBI نشان‌دهنده‌ی تأثیرات مثبت بر رفاه گیرندگان، از جمله کاهش استرس مالی، بهبود سلامت روان و افزایش دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی و آموزش است.

تحریک اقتصادی

UBI همچنین می‌تواند به عنوان یک محرک اقتصادی عمل کند و با افزایش هزینه‌های مصرف‌کننده، به ویژه در میان افراد کم‌درآمد که احتمالاً درآمد اضافی را صرف کالاها و خدمات می‌کنند، عمل کند. این افزایش تقاضا می‌تواند به نوبه خود فرصت‌های شغلی جدیدی ایجاد کند و از رشد اقتصادی حمایت کند.

افزایش کارآفرینی و خلاقیت

با ارائه یک شبکه ایمنی مالی، UBI ممکن است افراد را تشویق کند تا سرمایه‌گذاری‌های کارآفرینانه را دنبال کنند، پروژه‌های خلاقانه را انجام دهند یا در فعالیت‌هایی که ارزش اجتماعی دارند اما در بازار به خوبی جبران نمی‌شوند، شرکت کنند. این می‌تواند نوآوری را تقویت کند، رشد اقتصادی را هدایت کند و به یک جامعه متنوع‌تر و پر جنب و جوش‌تر کمک کند.
د. انتقادات و معایب UBI
علیرغم مزایای بالقوه‌اش، UBI با انتقادات و نگرانی‌های متعددی مواجه شده است:

بی‌انگیزگی کاری: برخی استدلال می‌کنند که ارائه یک درآمد تضمین شده ممکن است افراد را از جستجوی کار یا کاهش ساعات کاری خود منصرف کند و به طور بالقوه منجر به کاهش مشارکت نیروی کار شود.
تورم: منتقدان همچنین نگران هستند که افزایش هزینه‌های مصرف‌کننده ناشی از UBI می‌تواند منجر به تورم شود و قدرت خرید درآمد پایه را کاهش دهد و به طور بالقوه نابرابری درآمد را تشدید کند.
هزینه بالا: بار مالی اجرای یک برنامه UBI می‌تواند قابل توجه باشد و نگرانی‌هایی را در مورد پایداری بلندمدت آن و پتانسیل نیاز به افزایش مالیات یا کاهش خدمات عمومی ایجاد کند.

ه. مدل‌های تأمین مالی UBI و چالش‌های اجرایی
برای رسیدگی به نگرانی‌های مربوط به هزینه مرتبط با UBI، مدل‌های تأمین مالی مختلفی پیشنهاد شده است، از جمله مالیات بر ثروت، مالیات بر کربن و مالیات بر اتوماسیون. علاوه بر چالش‌های تأمین مالی، اجرای یک برنامه UBI همچنین شامل ملاحظات لجستیکی، مانند تعیین معیارهای واجد شرایط بودن، مبالغ پرداخت و مکانیسم‌های تحویل است.
موفقیت یک برنامه UBI به ایجاد تعادل مناسب بین ارائه درآمد کافی برای دستیابی به اهداف اجتماعی و اقتصادی آن در حالی که مسئولیت مالی حفظ می‌شود و پیامدهای منفی بالقوه مورد توجه قرار می‌گیرد، بستگی دارد. با ادامه بحث‌ها در مورد UBI، مهم است که به دقت مزایا و معایب بالقوه و همچنین مدل‌های تأمین مالی و چالش‌های اجرایی مختلف را در نظر بگیریم.
V. پیامدهای اجتماعی جامعه‌ی فرافراوانی
الف. آموزش و توسعه مهارت
در یک جامعه‌ی فرافراوانی، اهمیت آموزش و توسعه مهارت احتمالاً افزایش می‌یابد، زیرا افراد باید با بازار کار در حال تحول و تقاضاهای اقتصاد مبتنی بر هوش مصنوعی سازگار شوند. سیستم‌های آموزشی سنتی ممکن است نیاز به تغییر به سمت مدل‌های یادگیری مادام‌العمر انعطاف‌پذیرتر داشته باشند و بر تفکر انتقادی، خلاقیت و سازگاری تمرکز کنند.
ظهور پلتفرم‌های یادگیری آنلاین، مانند Coursera و edX، در حال دموکراتیزه کردن دسترسی به آموزش و ارائه دوره‌های متنوع مبتنی بر مهارت است. در یک جامعه‌ی فرافراوانی، دولت‌ها و موسسات آموزشی ممکن است نیاز به سرمایه‌گذاری بیشتر در این پلتفرم‌ها و همچنین در برنامه‌های آموزش حرفه‌ای و ارتقای مهارت داشته باشند تا به افراد کمک کنند تا به مشاغل جدید منتقل شوند و در نیروی کار رقابتی باقی بمانند.
ب. نابرابری درآمد و توزیع مجدد ثروت
یک جامعه‌ی فرافراوانی می‌تواند به طور بالقوه نابرابری درآمد و توزیع مجدد ثروت را از طریق اجرای سیاست‌هایی مانند درآمد پایه همگانی (UBI) برطرف کند. با ارائه یک درآمد تضمین شده برای هر شهروند، UBI می‌تواند فقر را کاهش دهد، نابرابری‌های درآمدی را کاهش دهد و یک شبکه ایمنی برای افرادی که تحت تأثیر جابجایی شغلی ناشی از اتوماسیون و هوش مصنوعی قرار می‌گیرند، فراهم کند.
با این حال، رسیدگی به نابرابری درآمد در یک جامعه‌ی فرافراوانی همچنین به استراتژی‌های جامع‌تری نیاز دارد، از جمله مالیات تصاعدی، سرمایه‌گذاری در کالاهای عمومی و خدمات و سیاست‌هایی که حقوق کارگران و دستمزدهای منصفانه را ترویج می‌کنند.
ج. پایداری زیست‌محیطی
در یک جامعه‌ی فرافراوانی، استفاده‌ی کارآمد از منابع و تمرکز بر پایداری زیست‌محیطی برای حفظ فراوانی جهانی بسیار مهم خواهد بود. اتوماسیون و هوش مصنوعی می‌توانند به پایداری با بهینه‌سازی مصرف انرژی، کاهش ضایعات و بهبود کارایی زنجیره تامین کمک کنند.
علاوه بر این، تغییر به یک مدل اقتصاد چرخشی که بر بازیافت و استفاده مجدد از مواد تأکید دارد، می‌تواند پایداری زیست‌محیطی را در یک جامعه‌ی فرافراوانی بیشتر ارتقا دهد. سرمایه‌گذاری در انرژی‌های تجدیدپذیر، کشاورزی پایدار و فناوری‌های نوآورانه که اثرات زیست‌محیطی تولید و مصرف را کاهش می‌دهند، نیز برای تضمین پایداری بلندمدت یک جامعه‌ی فرافراوانی حیاتی خواهد بود.
د. سلامت روان و انسجام اجتماعی
یک جامعه‌ی فرافراوانی پتانسیل بهبود سلامت روان و انسجام اجتماعی را با کاهش استرس مالی، فرسودگی شغلی و فشار رقابت برای منابع کمیاب دارد. با این حال، انتقال به یک جامعه‌ی فرافراوانی همچنین می‌تواند چالش‌های جدیدی مانند انزوا اجتماعی، از دست دادن هدف و دشواری در سازگاری با هنجارهای اجتماعی جدید ایجاد کند.
برای رسیدگی به این چالش‌ها، سرمایه‌گذاری در مراقبت‌های بهداشتی، ابتکارات ایجاد جامعه و برنامه‌هایی که تعامل اجتماعی را تشویق می‌کنند و حس تعلق را تقویت می‌کنند، ضروری خواهد بود. سیاست‌هایی که تعادل کار و زندگی را ترویج می‌کنند و فرصت‌هایی را برای مشارکت معنادار و رشد شخصی ایجاد می‌کنند، نیز برای حفظ سلامت روان و انسجام اجتماعی در یک جامعه‌ی فرافراوانی حیاتی خواهند بود.
ه. تغییرات سیاسی و فرهنگی
انتقال به یک جامعه‌ی فرافراوانی احتمالاً تغییرات سیاسی و فرهنگی قابل توجهی را به همراه خواهد داشت. با منسوخ شدن پارادایم‌های اقتصادی سنتی، ایدئولوژی‌های سیاسی جدید ممکن است ظهور کنند و مدل‌های جایگزینی برای توزیع ثروت و سازماندهی اجتماعی را ترویج کنند. نقش دولت‌ها ممکن است تکامل یابد و از مدیریت منابع کمیاب به تضمین توزیع عادلانه فراوانی و رسیدگی به چالش‌های اجتماعی جدید تغییر کند.
هنجارها و ارزش‌های فرهنگی نیز ممکن است در یک جامعه‌ی فرافراوانی تغییر کنند، زیرا تأکید بر ثروت مادی و رشد اقتصادی راه را برای تمرکز بر رضایت شخصی، خلاقیت و مشارکت اجتماعی باز می‌کند. این انتقال ممکن است منجر به ارزیابی مجدد آنچه که یک زندگی معنادار را تشکیل می‌دهد، زیرا افراد زمان و آزادی بیشتری برای کشف اشتیاق خود و کمک به خیر جمعی دارند.
VI. چشم‌اندازهای جهانی و مطالعات موردی
الف. کشورهای اسکاندیناوی
کشورهای اسکاندیناوی، از جمله دانمارک، فنلاند، نروژ و سوئد، اغلب به عنوان الگوهایی برای سیاست‌های اجتماعی و اقتصادی ذکر می‌شوند، با توجه به شبکه‌های ایمنی اجتماعی قوی، خدمات عمومی با کیفیت بالا و تعهد به برابری‌طلبی. این کشورها در حال حاضر در حال بررسی پتانسیل اتوماسیون، هوش مصنوعی و درآمد پایه همگانی (UBI) در شکل‌دهی به جوامع آینده خود هستند.
به عنوان مثال، فنلاند یک برنامه آزمایشی UBI را از سال 2017 تا 2018 انجام داد و به 2000 شهروند بیکار به طور تصادفی یک درآمد ماهانه 560 یورویی (تقریباً 625 دلار) ارائه کرد، صرف نظر از اینکه کار پیدا کردند یا نه. اگرچه این برنامه آزمایشی منجر به بهبود قابل توجهی در سطوح اشتغال نشد، اما شرکت‌کنندگان گزارش دادند که سطح رفاه بالاتری دارند، استرس مالی کاهش یافته و اعتماد بیشتری به نهادها دارند.
ب. آسیای شرقی
در آسیای شرقی، کشورهایی مانند ژاپن، کره جنوبی و چین به طور گسترده‌ای در اتوماسیون و هوش مصنوعی سرمایه‌گذاری کرده‌اند تا رشد اقتصادی را تقویت کنند و رقابت‌پذیری جهانی را حفظ کنند. ژاپن که با جمعیت پیر و کمبود نیروی کار مواجه است، رباتیک و اتوماسیون را پذیرفته است تا بهره‌وری را در صنایع مختلف، از جمله تولید، مراقبت‌های بهداشتی و مراقبت از سالمندان حفظ کند.
چین، از سوی دیگر، اهداف جاه‌طلبانه‌ای را برای تبدیل شدن به یک رهبر جهانی در هوش مصنوعی تا سال 2030 تعیین کرده است. دولت چین در تحقیق و توسعه هوش مصنوعی و همچنین اجرای فناوری‌های هوش مصنوعی در صنایعی مانند تولید، کشاورزی و برنامه‌ریزی شهری سرمایه‌گذاری کرده است.
ج. آمریکای شمالی
در آمریکای شمالی، ایالات متحده و کانادا در خط مقدم تحقیق و توسعه هوش مصنوعی قرار دارند. هر دو کشور دارای بخش فناوری قوی هستند و شرکت‌های بزرگی مانند گوگل، اپل و آمازون به طور گسترده‌ای در فناوری‌های هوش مصنوعی و اتوماسیون سرمایه‌گذاری می‌کنند. در ایالات متحده، برنامه‌های آزمایشی UBI در شهرهایی مانند استاکتون، کالیفرنیا و نیوآرک، نیوجرسی آغاز شده است تا اثرات بالقوه آن بر کاهش فقر و تحریک اقتصادی مورد مطالعه قرار گیرد.
کانادا نیز پتانسیل UBI را بررسی کرده است و استان انتاریو یک برنامه آزمایشی سه ساله را در سال 2017 راه‌اندازی کرد که بعداً توسط دولت استانی جدید در سال 2018 لغو شد. با این حال، ایده UBI همچنان در میان سیاست‌گذاران و مردم در آمریکای شمالی مورد توجه قرار می‌گیرد.
د. اروپا
در اروپا، کشورهایی مانند آلمان، فرانسه و بریتانیا در اتوماسیون و هوش مصنوعی سرمایه‌گذاری می‌کنند تا رقابت‌پذیری اقتصادی خود را حفظ کنند و با چالش‌هایی مانند جمعیت پیر و آینده کار مقابله کنند. اتحادیه اروپا همچنین در تحقیق و توسعه هوش مصنوعی فعال بوده است و ابتکاراتی مانند اتحاد هوش مصنوعی اروپا و گروه متخصصان سطح بالا کمیسیون اروپا در مورد هوش مصنوعی راه‌اندازی کرده است.
چند کشور اروپایی، مانند اسپانیا و هلند، برنامه‌های آزمایشی را برای بررسی امکان‌سنجی اجرای UBI انجام داده‌اند. در حالی که در مورد بهترین رویکرد برای UBI در اروپا اجماع وجود ندارد، این موضوع همچنان موضوع بحث و آزمایش مداوم است.
ه. کشورهای در حال توسعه
در کشورهای در حال توسعه، تأثیر بالقوه اتوماسیون، هوش مصنوعی و UBI کمتر مشخص است. در حالی که اتوماسیون و هوش مصنوعی ممکن است فرصت‌هایی را برای جهش از مسیرهای توسعه سنتی و رسیدگی به مسائلی مانند فقر و نابرابری ارائه دهند، نگرانی‌هایی در مورد جابجایی شغلی و شکاف دیجیتالی نیز وجود دارد.
برخی از کشورهای در حال توسعه، مانند هند، برنامه‌های انتقال نقدی مستقیم را به عنوان شکلی از UBI آزمایش کرده‌اند. در سال 2011، دولت هند برنامه انتقال منافع مستقیم مبتنی بر Aadhaar (DBT) را برای ارائه یارانه‌ها و سایر مزایا به طور مستقیم به شهروندان از طریق انتقال الکترونیکی راه‌اندازی کرد. در حالی که این برنامه UBI کامل نیست، نشان‌دهنده پتانسیل استفاده از فناوری برای بهبود کارایی و هدف‌گذاری برنامه‌های رفاه اجتماعی در کشورهای در حال توسعه است.
با ادامه تکامل اقتصاد جهانی، برای سیاست‌گذاران، کسب‌وکارها و افراد در کشورهای توسعه‌یافته و در حال توسعه بسیار مهم است که تأثیرات بالقوه زندگی در یک جامعه‌ی فرافراوانی را درک کرده و با آن سازگار شوند.
VII. آماده‌سازی برای آینده‌ی فرافراوانی
الف. توصیه‌های سیاستی
برای آماده‌سازی برای یک آینده‌ی فرافراوانی، دولت‌ها باید سیاست‌های پیش‌بینی‌کننده‌ای را توسعه و اجرا کنند که به چالش‌ها و فرصت‌های ارائه شده توسط اتوماسیون، هوش مصنوعی و پتانسیل اجرای UBI رسیدگی کند. برخی از توصیه‌های سیاستی عبارتند از:

سرمایه‌گذاری در آموزش و آموزش نیروی کار: دولت‌ها باید اولویت‌بندی سرمایه‌گذاری در آموزش و توسعه مهارت را انجام دهند و بر یادگیری مادام‌العمر، آموزش حرفه‌ای و برنامه‌های ارتقای مهارت تمرکز کنند تا به افراد کمک کنند با بازار کار در حال تحول سازگار شوند و مهارت‌های مورد نیاز در یک اقتصاد مبتنی بر هوش مصنوعی را کسب کنند.
توسعه و اجرای دستورالعمل‌های اخلاقی هوش مصنوعی: سیاست‌گذاران باید دستورالعمل‌های روشنی را برای توسعه و استفاده‌ی اخلاقی از فناوری‌های هوش مصنوعی ایجاد کنند و به مسائلی مانند حریم خصوصی داده‌ها، سوگیری الگوریتمی و شفافیت رسیدگی کنند.
حمایت از تحقیق و توسعه در هوش مصنوعی و اتوماسیون: دولت‌ها باید در تحقیق و توسعه سرمایه‌گذاری کنند تا نوآوری در هوش مصنوعی، اتوماسیون و سایر فناوری‌هایی را که گذار به یک جامعه‌ی فرافراوانی را هدایت می‌کنند، ترویج کنند.
بررسی پتانسیل UBI: سیاست‌گذاران باید برنامه‌های آزمایشی و ابتکارات تحقیقاتی را برای مطالعه امکان‌سنجی، مزایا و چالش‌های اجرای UBI به عنوان وسیله‌ای برای رسیدگی به نابرابری درآمد و جابجایی شغلی در نظر بگیرند.
ترویج پایداری زیست‌محیطی: دولت‌ها باید اتخاذ شیوه‌ها و فناوری‌های پایدار را تشویق کنند تا از پایداری بلندمدت یک جامعه‌ی فرافراوانی اطمینان حاصل شود و ترویج انرژی‌های تجدیدپذیر، کارایی منابع و یک مدل اقتصاد چرخشی.

ب. استراتژی‌های انطباق کسب‌وکار
کسب‌وکارها باید با پذیرش فناوری‌های جدید، بازاندیشی در ساختارهای سازمانی و پرورش فرهنگ نوآوری، خود را با چشم‌انداز فرافراوانی در حال ظهور تطبیق دهند. استراتژی‌های انطباق کسب‌وکار عبارتند از:

اجرای هوش مصنوعی و اتوماسیون: کسب‌وکارها باید ادغام فناوری‌های هوش مصنوعی و اتوماسیون را در عملیات خود بررسی کنند تا کارایی را بهبود بخشند، هزینه‌ها را کاهش دهند و رقابت‌پذیری را در بازار جهانی حفظ کنند.
توسعه‌ی نیروی کار برای آینده: شرکت‌ها باید در آموزش و توسعه‌ی کارکنان سرمایه‌گذاری کنند و فرصت‌هایی را برای ارتقای مهارت و آموزش مجدد ارائه دهند تا به کارگران کمک کنند با بازار کار در حال تحول سازگار شوند.
پرورش فرهنگ نوآوری: کسب‌وکارها باید فرهنگ نوآوری و خلاقیت را تشویق کنند و همکاری و تبادل ایده‌ها را ترویج کنند تا از منحنی جلوتر بمانند در یک اقتصاد به سرعت در حال تحول.
اولویت‌بندی پایداری: شرکت‌ها باید پایداری را در عملیات و زنجیره‌های تامین خود در اولویت قرار دهند و شیوه‌ها و فناوری‌های سازگار با محیط زیست را برای به حداقل رساندن اثرات زیست‌محیطی خود و کمک به یک جامعه‌ی فرافراوانی پایدار اتخاذ کنند.

ج. آمادگی فردی و یادگیری مادام‌العمر
با گذار اقتصاد جهانی به سمت یک جامعه‌ی فرافراوانی، افراد باید مسئولیت آمادگی خود را بر عهده بگیرند و با پذیرش یادگیری مادام‌العمر، آگاهی از پیشرفت‌های تکنولوژیکی و سازگاری با فرصت‌های شغلی جدید، این کار را انجام دهند. برخی از استراتژی‌های آمادگی فردی عبارتند از:

مشارکت در یادگیری مادام‌العمر: افراد باید به یادگیری و توسعه‌ی مهارت‌های مداوم متعهد شوند و از دوره‌های آنلاین، کارگاه‌ها و برنامه‌های آموزشی برای به‌روز ماندن در بازار کار استفاده کنند.
پرورش سازگاری و انعطاف‌پذیری: توسعه‌ی یک طرز فکر سازگاری و انعطاف‌پذیری برای پیمایش عدم قطعیت‌ها و چالش‌های یک جامعه‌ی فرافراوانی بسیار مهم است، زیرا بازارهای کار و هنجارهای اجتماعی به تکامل خود ادامه می‌دهند.
شبکه‌سازی و مشارکت اجتماعی: ایجاد و حفظ شبکه‌های حرفه‌ای و شخصی می‌تواند پشتیبانی، منابع و فرصت‌های ارزشمندی را برای افراد در حال پیمایش گذار به یک جامعه‌ی فرافراوانی فراهم کند.
آگاهی: افراد باید از آخرین تحولات در هوش مصنوعی، اتوماسیون و سایر فناوری‌هایی که آینده کار و جامعه را شکل می‌دهند، آگاه باشند و به آنها امکان دهند تا تغییرات را پیش‌بینی کنند و با آنها سازگار شوند.

VIII. نتیجه‌گیری
الف. پتانسیل یک جامعه‌ی فرافراوانی
چشم‌انداز یک جامعه‌ی فرافراوانی - جایی که نیازهای اساسی هر فرد برآورده می‌شود و دسترسی به منابع و فرصت‌ها فراوان است - آینده‌ای جذاب و متحول کننده برای بشریت ارائه می‌دهد. پیشرفت در اتوماسیون، هوش مصنوعی و پتانسیل اجرای درآمد پایه همگانی می‌تواند اقتصاد جهانی را متحول کند و سطوح بی‌سابقه‌ای از رفاه، خلاقیت و برابری را ایجاد کند. این آینده نویدبخش کاهش فقر، کاهش نابرابری درآمد و ایجاد محیطی است که در آن افراد می‌توانند شکوفا شوند و به دنبال اشتیاق خود باشند و به خیر جمعی کمک کنند.
ب. چالش‌ها و فرصت‌های پیش رو
با این حال، سفر به سوی یک جامعه‌ی فرافراوانی بدون چالش نیست. ما باید جابجایی شغلی ناشی از اتوماسیون و هوش مصنوعی را مدیریت کنیم، به ملاحظات اخلاقی این فناوری‌های نوظهور رسیدگی کنیم و سیستم‌های منصفانه‌ای را برای توزیع ثروت و منابع طراحی کنیم. در حالی که با این چالش‌ها روبرو هستیم، باید از فرصت‌های پیش رو نیز استفاده کنیم. با سرمایه‌گذاری در آموزش، توسعه مهارت و شیوه‌های پایدار، می‌توانیم از قدرت نوآوری برای ایجاد آینده‌ای بهتر برای همه استفاده کنیم.
ج. افکار نهایی در مورد آینده‌ی اقتصاد جهانی
همانطور که در آستانه‌ی این دوره‌ی تحولی قرار داریم، مسئولیت جمعی ما این است که آینده‌ی اقتصاد جهانی را با قصد و دوراندیشی شکل دهیم. ما باید در گفتگوی متفکرانه شرکت کنیم، در بخش‌ها و مرزها همکاری کنیم و از پتانسیل فناوری برای ایجاد تغییرات مثبت استفاده کنیم. با انجام این کار، می‌توانیم اطمینان حاصل کنیم که جامعه‌ی فرافراوانی که تصور می‌کنیم به واقعیت تبدیل می‌شود و آینده‌ای روشن‌تر و عادلانه‌تر را برای نسل‌های آینده ارائه می‌دهد.
به قول آینده‌نگر و نویسنده آرتور سی. کلارک، "محدودیت‌های ممکن فقط با فراتر رفتن از آنها به غیرممکن تعریف می‌شوند." بیایید جرأت کنیم تا پتانسیل یک جامعه‌ی فرافراوانی را تصور کنیم و با هم برای تحقق آن تلاش کنیم و دورانی جدید از شکوفایی، نوآوری و انسانی را رقم بزنیم.