ترجمه:

ارائه شده توسط: دکتر آنتونی بورگسه – دانشیار – دانشگاه شهر نیویورک
چکیده
هر ساله، ورزشکاران بین‌المللی برای بازی در ورزش‌های حرفه‌ای به ایالات متحده می‌آیند. آیا آن‌ها شغل‌ها را از آمریکایی‌ها می‌دزدند، یا باید به خاطر استعدادشان مورد استقبال قرار گیرند؟ آیا آن‌ها باید از نظر قوانین مهاجرت و کار، از امتیازات ویژه‌ای برخوردار باشند، یا باید همان رویه‌هایی را طی کنند که هر مهاجری برای دریافت شهروندی ایالات متحده انجام می‌دهد؟ هدف این مقاله، تعیین چارچوب تاریخی و فرهنگی در مورد استفاده از ورزش به عنوان ابزاری برای دستیابی به همگون‌سازی مهاجران در ایالات متحده است. این مقاله همچنین به موضوع ورزشکارانی می‌پردازد که برای "دزدیدن" شغل‌ها از آمریکایی‌ها به ایالات متحده می‌آیند. دوم، این مقاله به مسائل حقوقی و همچنین مسائل مربوط به کار که با مهاجرت و مهاجرت نیرکی کار مرتبط هستند، می‌پردازد. سوم، این مقاله در دوره پس از 11 سپتامبر به دلیل مسائل مربوط به مهاجرت و امنیت نیز اهمیت دارد.
مقدمه
شهروندان آمریکایی زمانی که مهاجران تازه وارد با امید به یافتن شغل و زندگی "رویای آمریکایی" وارد خاک آمریکا می‌شوند، با تردید برخورد می‌کنند. رویای آمریکایی، برای اکثر مردم، شامل زندگی در آزادی، اشتغال سودآور با حقوق بالا، خانه، ماشین و خانواده است. نظرات زیادی در مورد مهاجران تازه وارد وجود دارد و افراد ناآگاه معمولاً استدلال می‌کنند که این مهاجران شغل‌ها را از شهروندان آمریکایی می‌گیرند. شهروندان ناراحت می‌شوند زیرا وقتی این مهاجران وارد می‌شوند، باید برای زنده ماندن شغل پیدا کنند. بیشتر مهاجران کارهای یدی را بر عهده می‌گیرند که شهروندان آمریکایی نمی‌خواهند، مانند پیشخدمت یا پیک غذا. با این حال، بیشتر شهروندان چشم‌پوشی می‌کنند وقتی که مهاجر یک ستاره ورزشی باشد.
علاوه بر استعداد ستاره ورزشی، جنبه‌های مختلفی وجود دارد که باید هنگام تلاش برای جذب یک شهروند غیرآمریکایی به یک لیگ یا تیم ورزشی مستقر در آمریکا در نظر گرفته شود. برخی از این مسائل شامل موارد زیر است: مسائل مربوط به کار، پیامدهای قانونی، اقدامات دولتی، مسائل مربوط به همگون‌سازی فرهنگی، کشمکش‌های سیاسی و شرایط پیش‌بینی نشده‌ای که ممکن است رخ دهد. مسائل مربوط به کار، احساسات نارضایتی ذکر شده در بالا را مورد توجه قرار می‌دهد، جایی که شهروندان آمریکایی احساس می‌کنند که شغل‌ها توسط مهاجرانی که مایل به کار با دستمزد بسیار کمتری هستند، از هموطنانشان گرفته می‌شود. "کارگرانی که قبلاً با توافق برای کار نکردن کمتر از همکاران خود، دستمزد خود را محافظت می‌کردند، با رقابت از سوی مهاجرانی روبرو شدند که مایل به کار با دستمزد بسیار کمتری بودند" (Carrell and Heavrin, 2004, p.4-5).
مسائل حقوقی مختلفی وجود دارد که باید به آن‌ها رسیدگی شود. با این حال، نمی‌توان با اطمینان گفت که آیا همه قوانینی که تصویب شده‌اند، به ورزشکار پردرآمد کمک جدی می‌کنند یا خیر. به عنوان مثال، آیا فکر می‌کنید یک ورزشکار نگران قانون استانداردهای کار منصفانه است که حداقل دستمزد، تعداد ساعات کار در هفته و اضافه کاری را تعیین می‌کند؟ این بسیار بعید است. با این حال، مسائل حقوقی وجود دارد که این ورزشکاران متولد شده در خارج از کشور باید به آن‌ها رسیدگی کنند و با آن‌ها مطابقت داشته باشند. برخی از این پیامدهای قانونی شامل وضعیت مهاجرت، پرداخت مالیات و تنظیم یک قرارداد قابل اجرا است. در برخی موارد، قوانین مربوط به کار کودکان نیز اعمال می‌شود زیرا ورزشکار فوق‌ستاره زیر 18 سال است.
دولت عامل مهمی در مسائل مربوط به کار و مهاجرت است. این وظیفه دولت ایالات متحده است که از شهروندان خود محافظت کند و در عین حال آرمان‌های تاریخی و قانون اساسی را ترویج دهد. کتیبه روی مجسمه آزادی می‌گوید: "فقرا، خستگان و انبوه سرگردان خود را به ما بفرستید." مهاجران ایالات متحده و جامعه آن را ساختند. با این حال، واقعیت‌های آمریکا پس از 11 سپتامبر باید در نظر گرفته شود. امنیت یک نگرانی بزرگ است، همراه با قوانین مهاجرت. در نهایت، در نظر گرفتن عوامل اقتصادی نیز بخشی از ایالات متحده است. بنابراین، باید به مسائل ضد انحصار و ایدئولوژی‌های سیاسی نیز پرداخت.
حتی پس از ورود ورزشکار و آغاز کشمکش‌های سیاسی بین کشوری که او از آن جدا شده و ایالات متحده، مسائلی مانند همگون‌سازی مطرح می‌شوند. همگون‌سازی، در زمینه قوانین فرهنگ و کار، باید تا حدی رخ دهد تا ورزشکار در تلاش‌های خود موفق شود. اینجاست که نارضایتی از سوی آمریکایی‌های بومی آغاز می‌شود. بیگانه هراسی به دلیل این است که کارگر سنتی با ارزش‌های فرهنگی خود می‌آید و شهروندان آمریکایی می‌خواهند او ارزش‌های فرهنگی خود را بپذیرد. همگون‌سازی در این زمینه تمایل به پیروی از دیدگاه‌های تاریخی دارد. مهاجران اولیه همگون شدند و مفهوم آمریکایی بودن را شکل دادند. تاریخ نشان می‌دهد که اینطور است.
صرف نظر از این، متغیرهای زیادی وجود دارد که باید قبل از تعیین اینکه آیا مهاجران ورزشی سزاوار رفتار متفاوت هستند یا خیر، در نظر گرفته شود. آیا استعداد خالص آن‌ها باید عامل تعیین‌کننده برای اجازه دادن به آن‌ها برای دنبال کردن رویای آمریکایی از طریق ورزش باشد، یا باید آن‌ها نیز مجبور شوند همان رویه‌هایی را طی کنند که هر مهاجر معمولی انجام می‌دهد؟ امیدوارم این مقاله برخی از پاسخ‌ها را ارائه دهد.
این مقاله به طیف وسیعی از مسائل مربوط به کار مربوط به مهاجرانی می‌پردازد که برای فعالیت‌های ورزشی به ایالات متحده می‌آیند. این مقاله به مسائل حقوقی، فرهنگی، سیاسی و سایر شرایط شدید مربوط به این پدیده می‌پردازد. این مقاله به موارد خاص و همچنین مطالعات انجام شده در مورد رویه اجازه دادن به مهاجران برای بازی در یک کشور دیگر می‌پردازد. در نهایت، این مقاله با برخی از افکار و پیشنهادات در مورد این موضوع و برخی از پیشنهادات برای یافتن زمینه مشترک به پایان می‌رسد.
بررسی متون
حقوقی
مسائل حقوقی زیادی وجود دارد که کارگر مهاجر باید با آن آشنا شود تا بتواند با موفقیت در ایالات متحده مشغول به کار شود. با این حال، برخی از نگرانی‌های کارگری مانند امنیت شغلی، تعطیلات، حقوق مرخصی، ارتقاء و تبعیض سنی معمولاً مواردی نیستند که ورزشکاران متولد شده در خارج از کشور برای آن‌ها مبارزه کنند. این به این دلیل است که میانگین طول عمر حرفه‌ای در ورزش‌های حرفه‌ای تقریباً 3 تا 5 سال است که به نوع ورزش بستگی دارد. علاوه بر این، ممکن است از ورزشکاران حرفه‌ای خواسته شود که در تعطیلات، مانند فوتبال روز شکرگزاری بازی کنند. ورزشکاران حرفه‌ای تمایل دارند در مورد نگرانی‌های کارگری دیگری مانند آزمایش مواد مخدر، طرح‌های بهداشتی، تقسیم سود، شکایات و داوری نگران باشند. احتمالاً بهترین راه برای شروع بخش بررسی متون این مقاله، قانون مهاجرت سال 1990 و مسائل حقوقی و دولتی پیرامون آن در مورد ورزشکاران است.
قانون مهاجرت سال 1990 یک بازنگری اساسی در سیاست‌ها و قوانین مهاجرت ایالات متحده بود. همانطور که قبلاً ذکر شد، این وظیفه دولت است که از شهروندان و مرزهای خود محافظت کند. یکی از اهداف اصلی قانون مهاجرت سال 1990 این بود که کارگرانی که وارد ایالات متحده می‌شوند را در دسته‌های مختلف قرار دهد. در میان این دسته‌ها، دو دسته وجود دارد که باید به طور خاص در مورد این مقاله ذکر شود؛ آن دو دسته O و P هستند.
به طور خاص، دسته O برای "کارگرانی با توانایی‌های خارق‌العاده" است. دسته P برای "ورزشکاران و سرگرمی‌ها" است (خدمات شهروندی و مهاجرت ایالات متحده a). این ورزشکاران باید با مجموعه الزامات اضافی مطابقت داشته باشند تا برای این تعیین دسته‌ها واجد شرایط شوند. برای هر دو دسته O و P، علاوه بر توانایی‌های خارق‌العاده که ورزشکار دارد، او باید یک کارگر موقت باشد که فقط برای انجام کار به طور موقت بازدید می‌کند. علاوه بر این، او باید برای موقعیت منحصر به فرد واجد شرایط باشد و خانه خارجی داشته باشد که قصد رها کردن آن را نداشته باشد (خدمات شهروندی و مهاجرت ایالات متحده b). اساساً، دولت می‌خواهد بداند که او پس از اتمام کار به کشورش باز خواهد گشت.
می‌توان استدلال کرد که ورزشکاران می‌توانند در هر دو دسته O یا P قرار بگیرند. آن‌ها کارگران منحصر به فردی هستند به این معنا که استعدادی دارند که از هر شهروند آمریکایی بهتر است. این با توانایی مهاجر در ورود به تیم در مقابل همه افراد دیگر که برای یک موقعیت تلاش می‌کنند، ثابت می‌شود. تعیین دسته O کمی بیشتر به سمت کارگران متخصص در هنر و علوم گرایش دارد. با این حال، دولت ایالات متحده دسته P را به طور خاص برای اشاره به ورزشکاران ایجاد کرده است. بنابراین، وقتی صحبت از مسائل حقوقی مربوط به اینکه آیا ورزشکاران از نظر قانونی مجاز به ورود به ایالات متحده و بازی در لیگ‌ها یا تیم‌های ورزشی حرفه‌ای هستند، دولت قوانین مهاجرتی را برای اجازه دادن به این امر ایجاد کرده است. با این حال، قوانین این را پیش‌بینی نمی‌کنند که این افراد با استعداد باید بر مهاجران معمولی که به دنبال ورود به ایالات متحده هستند، ترجیح داده شوند.
مسائل حقوقی/کار دیگری وجود دارد که باید به آن‌ها رسیدگی شود. با این حال، گفتن با اطمینان اینکه آیا همه قوانینی که تصویب شده‌اند، به ورزشکار پردرآمد کمک جدی می‌کنند یا خیر، دشوار است. به عنوان مثال، آیا فکر می‌کنید یک ورزشکار نگران قانون استانداردهای کار منصفانه است که حداقل دستمزد، تعداد ساعات کار در هفته و اضافه کاری را تعیین می‌کند؟ این بسیار بعید است. با این حال، مسائل حقوقی وجود دارد که این ورزشکاران متولد شده در خارج از کشور باید به آن‌ها رسیدگی کنند و با آن‌ها مطابقت داشته باشند. برخی از این پیامدهای قانونی شامل وضعیت مهاجرت، پرداخت مالیات و تنظیم یک قرارداد قابل اجرا است. در برخی موارد، قوانین مربوط به کار کودکان نیز اعمال می‌شود زیرا ورزشکار فوق‌ستاره زیر 18 سال است.
دولت عامل بزرگی در مسائل مربوط به کار و مهاجرت است. این وظیفه دولت ایالات متحده است که از شهروندان خود محافظت کند و در عین حال آرمان‌های تاریخی و قانون اساسی را ترویج دهد. کتیبه روی مجسمه آزادی می‌گوید: "فقرا، خستگان و انبوه سرگردان خود را به ما بفرستید." مهاجران ایالات متحده و جامعه آن را ساختند. با این حال، واقعیت‌های آمریکا پس از 11 سپتامبر باید در نظر گرفته شود. امنیت یک نگرانی بزرگ است، همراه با قوانین مهاجرت. در نهایت، در نظر گرفتن عوامل اقتصادی نیز بخشی از ایالات متحده است. بنابراین، باید به مسائل ضد انحصار و ایدئولوژی‌های سیاسی نیز پرداخت.
حتی پس از ورود ورزشکار و آغاز کشمکش‌های سیاسی بین کشوری که او از آن جدا شده و ایالات متحده، مسائلی مانند همگون‌سازی مطرح می‌شوند. همگون‌سازی، در زمینه قوانین فرهنگ و کار، باید تا حدی رخ دهد تا ورزشکار در تلاش‌های خود موفق شود. اینجاست که نارضایتی از سوی آمریکایی‌های بومی آغاز می‌شود. بیگانه هراسی به دلیل این است که کارگر سنتی با ارزش‌های فرهنگی خود می‌آید و شهروندان آمریکایی می‌خواهند او ارزش‌های فرهنگی خود را بپذیرد. همگون‌سازی در این زمینه تمایل به پیروی از دیدگاه‌های تاریخی دارد. مهاجران اولیه همگون شدند و مفهوم آمریکایی بودن را شکل دادند. تاریخ نشان می‌دهد که اینطور است.
صرف نظر از این، متغیرهای زیادی وجود دارد که باید قبل از تعیین اینکه آیا مهاجران ورزشی سزاوار رفتار متفاوت هستند یا خیر، در نظر گرفته شود. آیا استعداد خالص آن‌ها باید عامل تعیین‌کننده برای اجازه دادن به آن‌ها برای دنبال کردن رویای آمریکایی از طریق ورزش باشد، یا باید آن‌ها نیز مجبور شوند همان رویه‌هایی را طی کنند که هر مهاجر معمولی انجام می‌دهد؟ امیدوارم این مقاله برخی از پاسخ‌ها را ارائه دهد.
این مقاله به طیف وسیعی از مسائل مربوط به کار مربوط به مهاجرانی می‌پردازد که برای فعالیت‌های ورزشی به ایالات متحده می‌آیند. این مقاله به مسائل حقوقی، فرهنگی، سیاسی و سایر شرایط شدید مربوط به این پدیده می‌پردازد. این مقاله به موارد خاص و همچنین مطالعات انجام شده در مورد رویه اجازه دادن به مهاجران برای بازی در یک کشور دیگر می‌پردازد. در نهایت، این مقاله با برخی از افکار و پیشنهادات در مورد این موضوع و برخی از پیشنهادات برای یافتن زمینه مشترک به پایان می‌رسد.
بررسی متون
حقوقی
مسائل حقوقی زیادی وجود دارد که کارگر مهاجر باید با آن آشنا شود تا بتواند با موفقیت در ایالات متحده مشغول به کار شود. با این حال، برخی از نگرانی‌های کارگری مانند امنیت شغلی، تعطیلات، حقوق مرخصی، ارتقاء و تبعیض سنی معمولاً مواردی نیستند که ورزشکاران متولد شده در خارج از کشور برای آن‌ها مبارزه کنند. این به این دلیل است که میانگین طول عمر حرفه‌ای در ورزش‌های حرفه‌ای تقریباً 3 تا 5 سال است که به نوع ورزش بستگی دارد. علاوه بر این، ممکن است از ورزشکاران حرفه‌ای خواسته شود که در تعطیلات، مانند فوتبال روز شکرگزاری بازی کنند. ورزشکاران حرفه‌ای تمایل دارند در مورد نگرانی‌های کارگری دیگری مانند آزمایش مواد مخدر، طرح‌های بهداشتی، تقسیم سود، شکایات و داوری نگران باشند. احتمالاً بهترین راه برای شروع بخش بررسی متون این مقاله، قانون مهاجرت سال 1990 و مسائل حقوقی و دولتی پیرامون آن در مورد ورزشکاران است.
قانون مهاجرت سال 1990 یک بازنگری اساسی در سیاست‌ها و قوانین مهاجرت ایالات متحده بود. همانطور که قبلاً ذکر شد، این وظیفه دولت است که از شهروندان و مرزهای خود محافظت کند. یکی از اهداف اصلی قانون مهاجرت سال 1990 این بود که کارگرانی که وارد ایالات متحده می‌شوند را در دسته‌های مختلف قرار دهد. در میان این دسته‌ها، دو دسته وجود دارد که باید به طور خاص در مورد این مقاله ذکر شود؛ آن دو دسته O و P هستند.
به طور خاص، دسته O برای "کارگرانی با توانایی‌های خارق‌العاده" است. دسته P برای "ورزشکاران و سرگرمی‌ها" است (خدمات شهروندی و مهاجرت ایالات متحده a). این ورزشکاران باید با مجموعه الزامات اضافی مطابقت داشته باشند تا برای این تعیین دسته‌ها واجد شرایط شوند. برای هر دو دسته O و P، علاوه بر توانایی‌های خارق‌العاده که ورزشکار دارد، او باید یک کارگر موقت باشد که فقط برای انجام کار به طور موقت بازدید می‌کند. علاوه بر این، او باید برای موقعیت منحصر به فرد واجد شرایط باشد و خانه خارجی داشته باشد که قصد رها کردن آن را نداشته باشد (خدمات شهروندی و مهاجرت ایالات متحده b). اساساً، دولت می‌خواهد بداند که او پس از اتمام کار به کشورش باز خواهد گشت.
می‌توان استدلال کرد که ورزشکاران می‌توانند در هر دو دسته O یا P قرار بگیرند. آن‌ها کارگران منحصر به فردی هستند به این معنا که استعدادی دارند که از هر شهروند آمریکایی بهتر است. این با توانایی مهاجر در ورود به تیم در مقابل همه افراد دیگر که برای یک موقعیت تلاش می‌کنند، ثابت می‌شود. تعیین دسته O کمی بیشتر به سمت کارگران متخصص در هنر و علوم گرایش دارد. با این حال، دولت ایالات متحده دسته P را به طور خاص برای اشاره به ورزشکاران ایجاد کرده است. بنابراین، وقتی صحبت از مسائل حقوقی مربوط به اینکه آیا ورزشکاران از نظر قانونی مجاز به ورود به ایالات متحده و بازی در لیگ‌ها یا تیم‌های ورزشی حرفه‌ای هستند، دولت قوانین مهاجرتی را برای اجازه دادن به این امر ایجاد کرده است. با این حال، قوانین این را پیش‌بینی نمی‌کنند که این افراد با استعداد باید بر مهاجران معمولی که به دنبال ورود به ایالات متحده هستند، ترجیح داده شوند.
مسائل حقوقی/کار دیگری وجود دارد که با وضعیت مهاجرت یک ورزشکار به ایالات متحده برای شرکت در ورزش‌های حرفه‌ای مرتبط است. برخی از این مسائل، علاوه بر وضعیت مهاجرت، شامل موارد زیر است: قراردادها و مالیات (O’Connor, 2000). O’Connor جزئیات قانون مهاجرت سال 1990 را همانطور که به ورزشکارانی که برای بازی در ورزش‌های حرفه‌ای به ایالات متحده می‌آیند، مربوط می‌شود، تشریح کرد. گزارش او به طور خاص برای آموزش وکیل‌هایی طراحی شده است که ممکن است از این ورزشکاران نمایندگی کنند.
مسائل قراردادی می‌تواند اشکال مختلفی به خود بگیرد. بیشتر اوقات، این ورزشکاران با قراردادها آشنا نیستند. O’Connor (2000) اشاره می‌کند که یک وکیل یا نماینده ورزشکار باید ورزشکار را در دو قرارداد مختلف درگیر کند، یک قرارداد برای نمایندگی قانونی او و یک قرارداد با تیمی که ورزشکار برای آن بازی خواهد کرد. O’Connor پیشنهاد می‌کند که در برخی موارد، این افراد باید با ظرافت‌های یک قرارداد آشنا شوند زیرا آن‌ها دانش قبلی در مورد نحوه عملکرد قراردادها ندارند، اما مهم‌تر از آن، نمی‌خواهید ورزشکار به سادگی از یک قرارداد خارج شود. این ایده درک و احترام به قراردادها می‌تواند حتی بیشتر شود زیرا همه لیگ‌های ورزشی حرفه‌ای تحت توافقات جمعی اداره می‌شوند. بنابراین، وظیفه نماینده ورزشکار توضیح دادن این است که توافقات جمعی چیست.
توافقات جمعی و ورزش دست در دست هم دارند. مذاکراتی که بین کار و مدیریت انجام می‌شود، جوهره رابطه آن‌ها است. قانون واگنر اتحادیه‌ها را به نیرویی قابل توجه تبدیل کرد. دو مورد از بسیاری از مواردی که قانون واگنر به دست آورد، این واقعیت است که مدیریت باید حق کارگر برای تشکیل اتحادیه را به رسمیت بشناسد و مدیریت باید با حسن نیت مذاکره کند. این دو حق سنگ بنای توافقات جمعی موفقیت‌آمیز در صنعت و همچنین در دنیای ورزش هستند.
جنبه حقوقی دیگری که باید به آن توجه شود، مالیات است. هر آمریکایی خوب می‌داند که مالیات او تا 15 آوریل هر سال برای پرداخت سهم منصفانه مالیات از سال کاری قبل موعد است. O’Connor توضیح می‌دهد که چگونه مسائل مالیاتی پیچیده‌تر می‌شوند زیرا ورزشکار با پرداخت مالیات به طور کلی آشنا نیست، یا با سیستم مالیاتی آمریکا آشنا نیست. برای پیچیده‌تر شدن اوضاع، مسائل مالیاتی ایالتی برای ورزشکارانی که در هر ایالت بازی می‌کنند وجود دارد. وظیفه ورزشکار پرداخت این مالیات‌های ایالتی است، بنابراین به نفع اوست که نماینده‌ای را پیدا کند که در این زمینه آگاه باشد.
جنبه حقوقی دیگری که در استخدام مهاجران برای بازی در ورزش‌های حرفه‌ای در ایالات متحده وجود دارد، قوانین مربوط به کار کودکان است (Donnelly, 1997). در گزارش خود، Donnelly به مسائل مربوط به کار کودکان و ورزش می‌پردازد. ایالات متحده هر کسی زیر 18 سال را به عنوان کودک تعریف می‌کند، بنابراین قوانین مختلفی وجود دارد که از آن‌ها محافظت می‌کند. اغلب ورزشکارانی که برای بازی در ایالات متحده استخدام می‌شوند، زیر 18 سال هستند. این پدیده در برخی از چهار ورزش بزرگ بیسبال، بسکتبال و هاکی رخ می‌دهد، اما نه به اندازه فوتبال.
عوامل حقوقی و مربوط به کار کودکان دیگری نیز وجود دارد که هنگام نیاز یک ورزشکار کودک به امضای قرارداد حرفه‌ای ایجاد می‌شود. هر کسی در ایالات متحده زیر 18 سال مجاز به انعقاد قرارداد قانونی نیست. سرپرستان یا مراقبان قانونی اغلب می‌توانند از ورزشکار کودک سوء استفاده کنند و با پول به دست آمده توسط ورزشکار به سادگی فرار کنند زیرا سرپرست سرپرست قانونی کودک است و مدیر وجوه تولید شده از کار کودک است. سایر عوامل مربوط به کار کودکان شامل تعداد ساعاتی است که یک کودک مجاز به کار در هفته است. گاهی اوقات ساعات تمرین و بازی، علاوه بر زمان صرف شده در بازی، از حد مجاز برای ورزشکار کودک بیشتر است. بیشتر اوقات، لیگ‌های ورزشی با بهره‌کشی از کودک تا زمانی که در شرایط توافقات جمعی خود بازی کنند، کنار می‌آیند.
دولت عامل بزرگی در مسائل مربوط به کار و مهاجرت است. این وظیفه دولت ایالات متحده است که از شهروندان خود محافظت کند و در عین حال آرمان‌های تاریخی و قانون اساسی را ترویج کند. کتیبه روی مجسمه آزادی می‌گوید: "فقرا، خستگان و انبوه سرگردان خود را به ما بفرستید." مهاجران ایالات متحده و جامعه آن را ساختند. با این حال، واقعیت‌های آمریکا پس از 11 سپتامبر باید در نظر گرفته شود. امنیت یک نگرانی بزرگ است، همراه با قوانین مهاجرت. در نهایت، در نظر گرفتن عوامل اقتصادی نیز بخشی از ایالات متحده است. بنابراین، باید به مسائل ضد انحصار و ایدئولوژی‌های سیاسی نیز پرداخت.
حتی پس از ورود ورزشکار و آغاز کشمکش‌های سیاسی بین کشوری که او از آن جدا شده و ایالات متحده، مسائلی مانند همگون‌سازی مطرح می‌شوند. همگون‌سازی، در زمینه قوانین فرهنگ و کار، باید تا حدی رخ دهد تا ورزشکار در تلاش‌های خود موفق شود. اینجاست که نارضایتی از سوی آمریکایی‌های بومی آغاز می‌شود. بیگانه هراسی به دلیل این است که کارگر سنتی با ارزش‌های فرهنگی خود می‌آید و شهروندان آمریکایی می‌خواهند او ارزش‌های فرهنگی خود را بپذیرد. همگون‌سازی در این زمینه تمایل به پیروی از دیدگاه‌های تاریخی دارد. مهاجران اولیه همگون شدند و مفهوم آمریکایی بودن را شکل دادند. تاریخ نشان می‌دهد که اینطور است.
صرف نظر از این، متغیرهای زیادی وجود دارد که باید قبل از تعیین اینکه آیا مهاجران ورزشی سزاوار رفتار متفاوت هستند یا خیر، در نظر گرفته شود. آیا استعداد خالص آن‌ها باید عامل تعیین‌کننده برای اجازه دادن به آن‌ها برای دنبال کردن رویای آمریکایی از طریق ورزش باشد، یا باید آن‌ها نیز مجبور شوند همان رویه‌هایی را طی کنند که هر مهاجر معمولی انجام می‌دهد؟ امیدوارم این مقاله برخی از پاسخ‌ها را ارائه دهد.
این مقاله به طیف وسیعی از مسائل مربوط به کار مربوط به مهاجرانی می‌پردازد که برای فعالیت‌های ورزشی به ایالات متحده می‌آیند. این مقاله به مسائل حقوقی، فرهنگی، سیاسی و سایر شرایط شدید مربوط به این پدیده می‌پردازد. این مقاله به موارد خاص و همچنین مطالعات انجام شده در مورد رویه اجازه دادن به مهاجران برای بازی در یک کشور دیگر می‌پردازد. در نهایت، این مقاله با برخی از افکار و پیشنهادات در مورد این موضوع و برخی از پیشنهادات برای یافتن زمینه مشترک به پایان می‌رسد.
بررسی متون
حقوقی
مسائل حقوقی زیادی وجود دارد که کارگر مهاجر باید با آن آشنا شود تا بتواند با موفقیت در ایالات متحده مشغول به کار شود. با این حال، برخی از نگرانی‌های کارگری مانند امنیت شغلی، تعطیلات، حقوق مرخصی، ارتقاء و تبعیض سنی معمولاً مواردی نیستند که ورزشکاران متولد شده در خارج از کشور برای آن‌ها مبارزه کنند. این به این دلیل است که میانگین طول عمر حرفه‌ای در ورزش‌های حرفه‌ای تقریباً 3 تا 5 سال است که به نوع ورزش بستگی دارد. علاوه بر این، ممکن است از ورزشکاران حرفه‌ای خواسته شود که در تعطیلات، مانند فوتبال روز شکرگزاری بازی کنند. ورزشکاران حرفه‌ای تمایل دارند در مورد نگرانی‌های کارگری دیگری مانند آزمایش مواد مخدر، طرح‌های بهداشتی، تقسیم سود، شکایات و داوری نگران باشند. احتمالاً بهترین راه برای شروع بخش بررسی متون این مقاله، قانون مهاجرت سال 1990 و مسائل حقوقی و دولتی پیرامون آن در مورد ورزشکاران است.
قانون مهاجرت سال 1990 یک بازنگری اساسی در سیاست‌ها و قوانین مهاجرت ایالات متحده بود. همانطور که قبلاً ذکر شد، این وظیفه دولت است که از شهروندان و مرزهای خود محافظت کند. یکی از اهداف اصلی قانون مهاجرت سال 1990 این بود که کارگرانی که وارد ایالات متحده می‌شوند را در دسته‌های مختلف قرار دهد. در میان این دسته‌ها، دو دسته وجود دارد که باید به طور خاص در مورد این مقاله ذکر شود؛ آن دو دسته O و P هستند.
به طور خاص، دسته O برای "کارگرانی با توانایی‌های خارق‌العاده" است. دسته P برای "ورزشکاران و سرگرمی‌ها" است (خدمات شهروندی و مهاجرت ایالات متحده a). این ورزشکاران باید با مجموعه الزامات اضافی مطابقت داشته باشند تا برای این تعیین دسته‌ها واجد شرایط شوند. برای هر دو دسته O و P، علاوه بر توانایی‌های خارق‌العاده که ورزشکار دارد، او باید یک کارگر موقت باشد که فقط برای انجام کار به طور موقت بازدید می‌کند. علاوه بر این، او باید برای موقعیت منحصر به فرد واجد شرایط باشد و خانه خارجی داشته باشد که قصد رها کردن آن را نداشته باشد (خدمات شهروندی و مهاجرت ایالات متحده b). اساساً، دولت می‌خواهد بداند که او پس از اتمام کار به کشورش باز خواهد گشت.
می‌توان استدلال کرد که ورزشکاران می‌توانند در هر دو دسته O یا P قرار بگیرند. آن‌ها کارگران منحصر به فردی هستند به این معنا که استعدادی دارند که از هر شهروند آمریکایی بهتر است. این با توانایی مهاجر در ورود به تیم در مقابل همه افراد دیگر که برای یک موقعیت تلاش می‌کنند، ثابت می‌شود. تعیین دسته O کمی بیشتر به سمت کارگران متخصص در هنر و علوم گرایش دارد. با این حال، دولت ایالات متحده دسته P را به طور خاص برای اشاره به ورزشکاران ایجاد کرده است. بنابراین، وقتی صحبت از مسائل حقوقی مربوط به اینکه آیا ورزشکاران از نظر قانونی مجاز به ورود به ایالات متحده و بازی در لیگ‌ها یا تیم‌های ورزشی حرفه‌ای هستند، دولت قوانین مهاجرتی را برای اجازه دادن به این امر ایجاد کرده است. با این حال، قوانین این را پیش‌بینی نمی‌کنند که این افراد با استعداد باید بر مهاجران معمولی که به دنبال ورود به ایالات متحده هستند، ترجیح داده شوند.
مسائل حقوقی/کار دیگری وجود دارد که با وضعیت مهاجرت یک ورزشکار به ایالات متحده برای شرکت در ورزش‌های حرفه‌ای مرتبط است. برخی از این مسائل، علاوه بر وضعیت مهاجرت، شامل موارد زیر است: قراردادها و مالیات (O’Connor, 2000). O’Connor جزئیات قانون مهاجرت سال 1990 را همانطور که به ورزشکارانی که برای بازی در ورزش‌های حرفه‌ای به ایالات متحده می‌آیند، مربوط می‌شود، تشریح کرد. گزارش او به طور خاص برای آموزش وکیل‌هایی طراحی شده است که ممکن است از این ورزشکاران نمایندگی کنند.
مسائل قراردادی می‌تواند اشکال مختلفی به خود بگیرد. بیشتر اوقات، این ورزشکاران با قراردادها آشنا نیستند. O’Connor (2000) اشاره می‌کند که یک وکیل یا نماینده ورزشکار باید ورزشکار را در دو قرارداد مختلف درگیر کند، یک قرارداد برای نمایندگی قانونی او و یک قرارداد با تیمی که ورزشکار برای آن بازی خواهد کرد. O’Connor پیشنهاد می‌کند که در برخی موارد، این افراد باید با ظرافت‌های یک قرارداد آشنا شوند زیرا آن‌ها دانش قبلی در مورد نحوه عملکرد قراردادها ندارند، اما مهم‌تر از آن، نمی‌خواهید ورزشکار به سادگی از یک قرارداد خارج شود. این ایده درک و احترام به قراردادها می‌تواند حتی بیشتر شود زیرا همه لیگ‌های ورزشی حرفه‌ای تحت توافقات جمعی اداره می‌شوند. بنابراین، وظیفه نماینده ورزشکار توضیح دادن این است که توافقات جمعی چیست.
توافقات جمعی و ورزش دست در دست هم دارند. مذاکراتی که بین کار و مدیریت انجام می‌شود، جوهره رابطه آن‌ها است. قانون واگنر اتحادیه‌ها را به نیرویی قابل توجه تبدیل کرد. دو مورد از بسیاری از مواردی که قانون واگنر به دست آورد، این واقعیت است که مدیریت باید حق کارگر برای تشکیل اتحادیه را به رسمیت بشناسد و مدیریت باید با حسن نیت مذاکره کند. این دو حق سنگ بنای توافقات جمعی موفقیت‌آمیز در صنعت و همچنین در دنیای ورزش هستند.
جنبه حقوقی دیگری که ورزشکار باید در مورد آن آموزش ببیند، مالیات است. هر آمریکایی خوب می‌داند که مالیات او تا 15 آوریل هر سال برای پرداخت سهم منصفانه مالیات از سال کاری قبل موعد است. O’Connor توضیح می‌دهد که چگونه مسائل مالیاتی پیچیده‌تر می‌شوند زیرا ورزشکار با پرداخت مالیات به طور کلی آشنا نیست، یا با سیستم مالیاتی آمریکا آشنا نیست. برای پیچیده‌تر شدن اوضاع، مسائل مالیاتی ایالتی برای ورزشکارانی که در هر ایالت بازی می‌کنند وجود دارد. وظیفه ورزشکار پرداخت این مالیات‌های ایالتی است، بنابراین به نفع اوست که نماینده‌ای را پیدا کند که در این زمینه آگاه باشد.
جنبه حقوقی دیگری که در استخدام مهاجران برای بازی در ورزش‌های حرفه‌ای در ایالات متحده وجود دارد، قوانین مربوط به کار کودکان است (Donnelly, 1997). در گزارش خود، Donnelly به مسائل مربوط به کار کودکان و ورزش می‌پردازد. ایالات متحده هر کسی زیر 18 سال را به عنوان کودک تعریف می‌کند، بنابراین قوانین مختلفی وجود دارد که از آن‌ها محافظت می‌کند. اغلب ورزشکارانی که برای بازی در ایالات متحده استخدام می‌شوند، زیر 18 سال هستند. این پدیده در برخی از چهار ورزش بزرگ بیسبال، بسکتبال و هاکی رخ می‌دهد، اما نه به اندازه فوتبال.
عوامل حقوقی و مربوط به کار کودکان دیگری نیز وجود دارد که هنگام نیاز یک ورزشکار کودک به امضای قرارداد حرفه‌ای ایجاد می‌شود. هر کسی در ایالات متحده زیر 18 سال مجاز به انعقاد قرارداد قانونی نیست. سرپرستان یا مراقبان قانونی اغلب می‌توانند از ورزشکار کودک سوء استفاده کنند و با پول به دست آمده توسط ورزشکار به سادگی فرار کنند زیرا سرپرست سرپرست قانونی کودک است و مدیر وجوه تولید شده از کار کودک است. سایر عوامل مربوط به کار کودکان شامل تعداد ساعاتی است که یک کودک مجاز به کار در هفته است. گاهی اوقات ساعات تمرین و بازی، علاوه بر زمان صرف شده در بازی، از حد مجاز برای ورزشکار کودک بیشتر است. برای بیشتر اوقات، لیگ‌های ورزشی با بهره‌کشی از کودک تا زمانی که در شرایط توافقات جمعی خود بازی کنند، کنار می‌آیند.
برخی از محدودیت‌های دولتی دیگر در مورد ورزش و مهاجرت مربوط به استخدام مربیان کالج است. وقتی کالج‌ها مربیان را استخدام می‌کنند، تمام مدارس NCAA Division I به دنبال بهترین مربیان در جهان برای تیم‌های خود هستند. برنامه‌های فرصت برابر و قوانین Title IX خواستار این هستند که کالج‌ها بهترین مربیان موجود برای تیم‌های خود را به دست آورند. با این حال، گاهی اوقات این قوانین با قوانین مهاجرت تداخل دارند. یک مقاله از Abbott و Smith (1984) نشان داد که Title IX و قوانین فرصت برابر باعث می‌شدند که برنامه‌های زنان برابرتر با برنامه‌های مردان شوند، اما قوانین مهاجرت مانع از ورود بهترین افراد به ایالات متحده شوند (Abbott and Smith, 1984).
فرهنگی
جنبه‌های فرهنگی زیادی وجود دارد که یک مهاجر هنگام ورود به ایالات متحده برای شرکت در ورزش‌های حرفه‌ای یا ورزش به طور کلی باید با آن روبرو شود. یک مقاله از Gems (2001) این پدیده‌ها را از دیدگاه تاریخی مورد بحث قرار می‌دهد. Gems در مورد اینکه چگونه اتحادیه‌های اولیه خواستار افزایش زمان فراغت به عنوان مزیت جانبی بودند، نوشت. فشاری که اتحادیه‌ها به شرکت‌هایی مانند Spaulding و Pullman وارد کردند، منجر به حمایت آن‌ها از تیم‌های ورزشی کارمندان شد. این ممکن است دلیلی باشد که در زمان‌هایی که کارگران اعتصاب‌های خشونت‌آمیز داشتند، اعتصاب پولمن آرام بود. "اعتصاب پولمن آرام و سازمان یافته بود..." (Carrell & Heavrin, p.10). صرف نظر از این، حمایت از تیم‌های کارمندان و استفاده از ورزش برای همگون‌سازی مهاجران تازه وارد همگی به این دلیل رخ داد که شرکت‌ها می‌خواستند کارگران مهاجر را از طریق ورزش "آمریکایی" کنند (Gems, 2001).
موضوع استفاده از ورزش برای همگون‌سازی مهاجران تازه وارد با مطالعه‌ای از Stodolska و Alexandris ادامه یافت. Stodolska و Alexandris همچنین در مورد نقش ورزش در "آمریکایی کردن" مهاجران تازه وارد به ایالات متحده بحث کردند. یافته‌های آن‌ها نشان داد که پس از معرفی ورزش، مهاجران به یکی از سه دسته می‌افتند. آن دسته‌ها عبارتند از: (1) گروه‌هایی که در آغوش گرفته و با فرهنگ سفید همگون شده‌اند، (2) گروه‌هایی که با یک زیرفرهنگ از جامعه قومی خود همگون شده‌اند، و (3) گروه‌هایی که ارزش‌های قومی خود را حفظ کرده و همبستگی قومی خود را ترویج می‌کنند (Stodolska & Alexandris, 2004).
مطالعات دیگر استدلال می‌کنند که برخی از ورزش‌های حرفه‌ای الگوهای مهاجرت ایالات متحده را دنبال می‌کنند. این شبیه به چیزی است که Carrell و Heavrin با تاریخچه صنعتگران در ایالات متحده اشاره کردند. "صنعتگران اصلی از کارگران آزاد می‌آمدند، آن مهاجرانی که هزینه سفر خود را به دنیای جدید پرداخت می‌کردند و خانه‌ها و خانواده‌هایی را تأسیس می‌کردند و تجارت خود را به فرزندانشان منتقل می‌کردند" (Carrell & Heavrin, p.3). یک مقاله از Gilbert (1999) رواج بازیکنان بیسبال ایرلندی‌تبار در لیگ اصلی در دهه 1890 را ردیابی می‌کند. Gilbert استدلال می‌کند که ایرلندی‌های زیادی در آن زمان در لیگ بودند زیرا الگوهای اولیه مهاجرت به ایالات متحده به نسل جدید ایرلندی-آمریکایی‌ها اجازه داد تا همگون شوند و در ورزش‌های حرفه‌ای شرکت کنند (Gilbert, 1999). اتحادیه‌های کارگری اولیه از کارگران مهاجر ارزان قیمت تشکیل شده بودند و با همگون شدن در ایالات متحده، به مشاغل بهتری در صنایع دیگر رفتند و در نردبان اجتماعی بالا رفتند.
ایرلندی‌ها تنها مهاجرانی نبودند که در ورزش همگون شدند. پس از ایرلندی‌ها، گروه اصلی مهاجر از ایتالیا می‌آمد. ایتالیایی‌ها پس از ایرلندی‌ها در نردبان اجتماعی بالا رفتند. یک مقاله از Mormino (1982) در مورد چگونگی همگون‌سازی ایتالیایی‌ها در ورزش در منطقه سنت لوئیس در دهه‌های 1920 و 1930 بحث می‌کند. عامل همگون‌سازی موازی با چیزی است که این گروه‌های مهاجر در جبهه کار و منافعی که امیدوار بودند در روابط کار و مدیریت به دست آورند، تلاش می‌کردند.
سیاسی
مسائل سیاسی مختلفی وجود دارد که در مورد مهاجرانی که برای بازی در ورزش‌های حرفه‌ای به ایالات متحده می‌آیند وجود دارد. برخی از ورزشکاران استعداد خود را به عنوان راهی برای خروج از کشورشان می‌بینند. به عنوان مثال، هر سال چند ورزشکار سعی می‌کنند از کوبا فرار کنند؟ داستان‌های موفقی مانند داستان اورلاندو "ال دوک" هرناندز از نیویورک متس نشان می‌دهد که مهاجران کوبایی برای بازی در ورزش‌های حرفه‌ای در ایالات متحده تمام تلاش خود را می‌کنند. در همین حال، فراری‌های گمنام امیدوار مانند الیان گونزالس باید به کشور محل تولد خود بازگردانده شوند. پیامدهای سیاسی به همین جا ختم نمی‌شود.
برخی از محققان معتقدند که ورزش یک "فناوری اجتماعی" است که جهان را سازماندهی می‌کند تا مشکلات سیاسی و اجتماعی خود را حل کند (Dyerson, 1998). Dyerson همچنین معتقد است که مبارزه ورزشکاران منعکس کننده چگونگی رشد ایالات متحده به عنوان یک کشور است. Dyerson (1998) استدلال می‌کند که مسائل حقوق مدنی زیادی وجود دارد که با ظهور ورزش در ایالات متحده موازی است. بیشتر منتقدان Dyerson استدلال می‌کنند که ورزش اکنون بخشی از تجارت بزرگ است و استدلال اینکه می‌تواند مشکلات سیاسی و اجتماعی جهان را حل کند، پوچ است (Mason, 2000).
مطالعه دیگری در مورد ایدئولوژی‌های سیاسی و ورزش از Hemphill می‌آید. Hemphill (1992) در مورد "آزادی در ورزش" بحث کرد. به طور خاص، Hemphill در مورد ورزش به عنوان یک "گسترش بازی" صحبت می‌کند و اینکه چگونه بازی در ایالات متحده پذیرفته می‌شود، اما نه لزوماً در سراسر جهان. علاوه بر این، Hemphill استدلال می‌کند که ورزش یک "گسترش کار سرمایه‌داری بیگانه شده" است (1992). در این دو نکته است که می‌توان ایدئولوژی‌های سیاسی در ورزش را برای کشورهای سراسر جهان تجزیه و تحلیل کرد. در این دو نکته است که کشمکش‌های سیاسی بین کشورها رخ می‌دهد. در برخی موارد، برای کشوری دشوار است که ببیند یک قهرمان محبوب برای ثروتمند و مشهور شدن به ایالات متحده می‌رود. از طرف دیگر، برخی از کشورها از این ایده استقبال می‌کنند که ورزشکارانشان به اوج ورزش حرفه‌ای رسیده‌اند.
سایر شرایط
تاکنون این مقاله به موقعیت‌های حقوقی، فرهنگی و سیاسی مربوط به ورزشکاران متولد شده در خارج از کشور که برای بازی در ورزش، به ویژه ورزش‌های حرفه‌ای به ایالات متحده می‌آیند، پرداخته است. با این حال، گاهی اوقات شرایط غیرمنتظره‌ای وجود دارد که ورزشکاران را به کانون توجه مهاجرت و ورزش در ایالات متحده می‌آورد. گاهی اوقات این شرایط دیگر ممکن است در یکی از دسته‌های دیگر قرار بگیرند، اما بیشتر اوقات موارد خاص هستند. بیایید با المپیک شروع کنیم.
گاهی اوقات ورزشکاران متولد شده در خارج از کشور می‌خواهند به ایالات متحده تبدیل به شهروند شوند و ایالات متحده را در المپیک نمایندگی کنند. Jarvis در مورد الزامات یک ورزشکار برای انجام این کار بحث کرد (2000). اول، ورزشکار باید حداقل پنج سال در ایالات متحده اقامت داشته باشد. دوم، این الزام می‌تواند به سه سال کاهش یابد اگر ورزشکار با یک شهروند آمریکایی ازدواج کند (Jarvis, 2000). حتی اگر این ورزشکاران پول دریافت نمی‌کنند، آرزوهای غیرمالی مانند شهروندی آمریکا دارند. در این موارد، آن‌ها شغل‌ها را از آمریکایی‌ها نمی‌گیرند، بلکه جایگاه‌هایی را در تیم المپیک اشغال می‌کنند که ورزشکاران متولد شده در آمریکا می‌توانستند اشغال کنند. با این حال، این موارد به ندرت با مقاومت آمریکایی‌ها مواجه می‌شوند زیرا ورزشکار متولد شده در خارج از کشور باید برای ورود به تیم المپیک استعداد داشته باشد.
جنبه غیرمالی دیگری از مهاجران که برای شرکت در ورزش به ایالات متحده می‌آیند، در سطح کالج است. هر سال، کالج‌ها به دنبال استخدام بهترین بازیکنان موجود برای شرکت در تیم‌های خود هستند. با این حال، این کار در دنیای پس از 11 سپتامبر کمی دشوارتر می‌شود. Gardner و O’Toole (2002) مشکلات مربوط به استخدام دانشجویان بین‌المللی برای بازی در ورزش‌های کالج را تشریح کردند. برخی از این مشکلات شامل توقف در ایستگاه‌های بازرسی امنیتی برای اطمینان از اعتبار گذرنامه و ویزا است. علاوه بر این، قوانینی وضع شده است که بازار ویزای قبلاً آزاد برای ورزشکاران بین‌المللی که به دنبال بازی در ورزش‌های کالج هستند را محدود می‌کند.
از آنجایی که موضوع 11 سپتامبر مطرح شد، چه اتفاقی می‌افتد وقتی امنیت، کار، ورزش و مسائل مهاجرت با هم ترکیب می‌شوند؟ نتیجه وضعیت کوامه جیمز است. خواننده متوسط ممکن است با آقای جیمز آشنا نباشد، اما ممکن است او بزرگترین قهرمان متولد شده در خارج از کشور آمریکا باشد. آقای جیمز یکی از افرادی بود که "بمب‌گذار کفش"، ریچارد رید را متوقف کرد. رید قصد داشت یک هواپیمای خطوط هوایی آمریکا را که مملو از مردم بود منفجر کند. آقای جیمز و دیگران رید را مهار کردند و از یک حمله جلوگیری کردند. جیمز یک ورزشکار کانادایی متولد شده است که امیدوار است شهروند آمریکا شود. فقط به خاطر شجاعت او در این مورد، باید به او شهروندی آمریکا اعطا شود، اما آنچه داستان آقای جیمز را حتی جذاب‌تر می‌کند این است که او یک بازیکن بسکتبال لیگ جزیره با آرزوهای NBA است. مشکلات آقای جیمز در مقاله‌ای از O’Connor (2003) تشریح شده است. O’Connor داستان را تشریح می‌کند و وضعیت آقای جیمز را معرفی می‌کند و یک واقعیت حقوقی دیگر در مورد ورزش و مهاجرت را معرفی می‌کند - هیچ مجوز کاری برای ورزشکاران در حال آموزش وجود ندارد (2003).
مشکل عدم اجازه کار برای ورزشکاران در حال آموزش ثابت می‌کند که برای ورزشکاران کالج که به عنوان غیرحرفه‌ای در نظر گرفته می‌شوند، ورود به ایالات متحده با امید بازی در ورزش‌های حرفه‌ای دشوار است. با این حال، این الزام باعث می‌شود که تیم‌های حرفه‌ای در ایالات متحده برای توسعه استعدادهای متولد شده در خارج از کشور با مشکل مواجه شوند. در مورد آقای جیمز، او جایگزین‌هایی دارد. او با نجات جان تعداد زیادی از آمریکایی‌ها در حادثه هواپیما، قهرمان شد. او در ایالات متحده تحصیل کرده است و بنابراین می‌تواند به دنبال شغل در زمینه تحصیلی خود باشد. در نهایت، او می‌تواند با یک شهروند آمریکایی ازدواج کند. با این حال، تیم‌های حرفه‌ای چه کار می‌توانند انجام دهند که به دنبال استعدادهای متولد شده در خارج از کشور هستند؟ تیم‌ها نمی‌توانند این ورزشکار را استخدام کنند مگر اینکه مایل به امضای قرارداد حرفه‌ای با او باشند. اساساً، الزام عدم وجود مجوز کار برای ورزشکاران در حال آموزش، تیم‌ها را مجبور می‌کند که روی ورزشکاری شرط‌بندی کنند که ممکن است در آینده سودآور نباشد.
در نهایت، در مورد شرایط دیگر، چه باید کرد وقتی یک لیگ ورزشی حرفه‌ای مبتنی بر خارج از کشور کل تیم خود را به مکان جدیدی در ایالات متحده منتقل می‌کند؟ به عنوان مثال، این مورد در مورد انتقال مونترال اکسپوز به واشنگتن دی سی است. البته به بازیکنان اجازه داده می‌شود در ایالات متحده بازی کنند، اما در مورد صدها کارمند که از زمان تأسیس با تیم بوده‌اند چه می‌شود؟ جنبه‌های مختلف توسط آدامز مورد بررسی قرار گرفت.
آدامز در مورد جنبه‌های مختلف موقعیت‌های اداری که در تعریف قانونی مهاجرت قرار نمی‌گیرند، نوشت. به طور خاص، او استدلال می‌کند که اثبات اینکه یک مهاجر به طور منحصر به فرد برای یک موقعیت واجد شرایط است و هیچ آمریکایی دیگری نمی‌تواند وظایف این موقعیت را انجام دهد، دشوار است (Adams, 2004). سایر موقعیت‌ها در سراسر سازمان به دلیل اینکه موقعیت‌های تخصصی نیستند و آمریکایی‌ها می‌توانند آن‌ها را پر کنند، از دست رفتند. من شخصاً می‌توانم تضمین کنم که هیچ نارضایتی عمده‌ای از سوی مقامات تیم برای حفظ این مشاغل برای کارگران وجود نداشت. در مقابل، هیچ آمریکایی هم از دست دادن این مشاغل ناراحت نشد.
مطالعات
بیشتر مطالعات در مورد مهاجران که برای بازی در ورزش به یک کشور می‌آیند و مهاجرت کارگران برای تلاش‌های مربوط به ورزش، توسط Maguire انجام شده است. متأسفانه، Maguire اثر مهاجرت کارگران به ایالات متحده را مطالعه نمی‌کند، اما پدیده‌ی مهاجرت ورزشکاران از کشور محل تولدشان به کشور دیگر برای بازی در ورزش‌های حرفه‌ای را مطالعه می‌کند و ثابت می‌کند که این مهاجرت یک مسئله جهانی است (Maguire, 1994).
یکی از اولین مطالعات Maguire در مورد مهاجرت آمریکایی‌ها به انگلستان برای بازی در لیگ‌های حرفه‌ای بسکتبال انگلیس بود (Maguire, 1994). در این مطالعه و تمام مطالعات دیگر خود، Maguire به مشکلات و تنش‌های مربوط به مهاجران در فرآیندهای ورزشی جهانی می‌پردازد. در سال 1996، Maguire مهاجرت بازیکنان هاکی کانادایی به انگلستان برای بازی در هاکی حرفه‌ای را مطالعه کرد. در این مطالعه، Maguire حقوق کار، مجوزهای کار و سقف دستمزد را در رابطه با این بازیکنان و رابطه آن‌ها با شهروندان انگلیسی ارزیابی کرد. اینها برخی از همان مسائل هستند که در این مقاله مورد بحث قرار گرفته‌اند و در ایالات متحده نیز به همان اندازه مشکل‌ساز هستند.
مطالعه دیگری از Maguire و Pearton در مورد ایدئولوژی‌های سیاسی و ورزش وجود دارد. Maguire و Pearton (2000) به تأثیر بازیکنان فوتبال در لیگ برتر انگلیس پرداختند. آن‌ها نتیجه گرفتند که استخدام این بازیکنان فوتبال موازی با مهاجرت کارگران به کشورهایی است که کار در آن‌ها فراوان است. علاوه بر این، Maguire و Pearton به عوامل اقتصادی، سیاسی و اجتماعی که این بازیکنان فوتبال هنگام رفتن به انگلستان برای بازی در فوتبال حرفه‌ای بر آن تأثیر می‌گذارند، می‌پردازند.
خلاصه و نتیجه‌گیری
بازی در ورزش‌های حرفه‌ای رویایی برای بسیاری از مردم در سراسر جهان است. این ایده که بتوان با بازی کردن و انجام کاری که دوست دارید، به خوبی جبران شود، هدفی است که تنها افراد با استعداد می‌توانند به آن دست یابند. با این حال، شهروندان محلی چگونه باید واکنش نشان دهند وقتی مهاجران برای گرفتن شغل‌ها از مردم محلی و همزمان کسب درآمد زیاد به کشورشان می‌آیند؟ پاسخ، تا حد زیادی، این است که شهروندان محلی استعداد و توانایی ورزشکار را در آغوش می‌گیرند و امیدوارند که این ورزشکاران راه آمریکایی را در پیش بگیرند.
این مقاله طیف وسیعی از جنبه‌های مربوط به کار که یک ورزشکار متولد شده در خارج از کشور باید هنگام رفتن به ایالات متحده برای بازی در ورزش، چه حرفه‌ای و چه غیرحرفه‌ای، در نظر بگیرد را تشریح کرده است. ورزشکار باید ابتدا و مهمتر از همه به جنبه‌های حقوقی توجه کند. مسئله مهاجرت و قوانینی که ورزشکار را ملزم می‌کند تا به طور قانونی وارد ایالات متحده شود، باید رعایت شود. برخی ممکن است معتقد باشند که این ورزشکاران با رفتار ویژه‌ای روبرو می‌شوند، اما این رفتار ویژه صرفاً برای جذب آن‌ها به ایالات متحده است. با این حال، تمام رفتار ویژه‌ای که این ورزشکاران دریافت می‌کنند در چارچوب قانون است. این واضح است زیرا ایالات متحده تعیینات خاصی برای این نوع مهاجران دارد که در بالا ذکر شد. بنابراین، از دیدگاه حقوقی، دولت ایالات متحده از این ورزشکاران استقبال می‌کند.
جنبه فرهنگی ورود این ورزشکاران به ایالات متحده ممکن است جایی باشد که احساسات نارضایتی شروع شود. بیگانه هراسی ترس از خارجی‌ها است و این ترس زمانی افزایش می‌یابد که مهاجران برای مشاغل با شهروندان رقابت کنند، چیزی که در زمینه ورزشی اتفاق نمی‌افتد. میانگین طرفدار واقعاً اهمیتی نمی‌دهد که Yao Ming یا Sammy Sosa ارزش‌های فرهنگی آمریکایی را بپذیرند یا نه. همچنین، میانگین آمریکایی به اندازه کافی با استعداد نیست که وارد یک تیم ورزشی حرفه‌ای شود، بنابراین رقابت این ورزشکاران با آمریکایی‌ها برای مشاغل وجود ندارد. اگر یک آمریکایی با استعدادتر از این ورزشکاران متولد شده در خارج از کشور بود، او وارد تیم می‌شد. بنابراین، جنبه‌های فرهنگی مربوط به امید به اینکه یک ستاره ورزشی متولد شده در خارج از کشور ارزش‌های فرهنگی آمریکا را بپذیرد، یک عامل واقعی نیست که آمریکایی‌ها نگران آن باشند. تأکید بر توانایی ورزشکار برای عملکرد است. هر چیزی کمتر از این یک عامل غیرمهم است، از جمله جنبه‌های فرهنگی.
جنبه‌های سیاسی ورود مهاجران به ایالات متحده فقط زمانی دشوار می‌شود که تضاد سیاسی بین دو کشور وجود داشته باشد. به عنوان مثال، چند ورزشکار سعی می‌کنند هر سال از کوبا فرار کنند؟ داستان‌های موفقی مانند داستان اورلاندو "ال دوک" هرناندز از نیویورک متس نشان می‌دهد که مهاجران کوبایی تمام تلاش خود را می‌کنند تا در ورزش‌های حرفه‌ای در ایالات متحده بازی کنند. در همین حال، فراری‌های گمنام امیدوار مانند الیان گونزالس باید به کشور محل تولد خود بازگردانده شوند. پیامدهای سیاسی به همین جا ختم نمی‌شود.
برخی از محققان معتقدند که ورزش یک "فناوری اجتماعی" است که جهان را سازماندهی می‌کند تا مشکلات سیاسی و اجتماعی خود را حل کند (Dyerson, 1998). Dyerson همچنین معتقد است که مبارزه ورزشکاران منعکس کننده چگونگی رشد ایالات متحده به عنوان یک کشور است. Dyerson (1998) استدلال می‌کند که مسائل حقوق مدنی زیادی وجود دارد که با ظهور ورزش در ایالات متحده موازی است. بیشتر منتقدان Dyerson استدلال می‌کنند که ورزش اکنون بخشی از تجارت بزرگ است و استدلال اینکه می‌تواند مشکلات سیاسی و اجتماعی جهان را حل کند، پوچ است (Mason, 2000).
شرایط دیگر
همانطور که این مقاله در مورد جنبه‌های حقوقی، فرهنگی و سیاسی ورزشکاران متولد شده در خارج از کشور که برای بازی در ورزش‌های حرفه‌ای به ایالات متحده می‌آیند، بحث کرد، شرایط غیرمنتظره دیگری نیز وجود دارد. گاهی اوقات این شرایط دیگر ممکن است در یکی از دسته‌های دیگر قرار بگیرند، اما بیشتر اوقات موارد خاص هستند. بیایید با المپیک شروع کنیم.
گاهی اوقات ورزشکاران متولد شده در خارج از کشور می‌خواهند شهروند آمریکا شوند و ایالات متحده را در المپیک نمایندگی کنند. Jarvis در مورد الزامات یک ورزشکار برای انجام این کار بحث کرد (2000). اول، ورزشکار باید حداقل پنج سال در ایالات متحده اقامت داشته باشد. دوم، این الزام می‌تواند به سه سال کاهش یابد اگر ورزشکار با یک شهروند آمریکایی ازدواج کند (Jarvis, 2000). حتی اگر این ورزشکاران پول دریافت نمی‌کنند، آرزوهای غیرمالی مانند شهروندی آمریکا دارند. در این موارد، آن‌ها شغل‌ها را از آمریکایی‌ها نمی‌گیرند، بلکه جایگاه‌هایی را در تیم المپیک اشغال می‌کنند که ورزشکاران متولد شده در آمریکا می‌توانستند اشغال کنند. با این حال، این موارد به ندرت با مقاومت آمریکایی‌ها مواجه می‌شوند زیرا ورزشکار متولد شده در خارج از کشور باید برای ورود به تیم المپیک استعداد داشته باشد.
جنبه غیرمالی دیگری از مهاجران که برای شرکت در ورزش به ایالات متحده می‌آیند، در سطح کالج است. هر سال، کالج‌ها به دنبال استخدام بهترین بازیکنان موجود برای شرکت در تیم‌های خود هستند. با این حال، این کار در دنیای پس از 11 سپتامبر کمی دشوارتر می‌شود. Gardner و O’Toole (2002) مشکلات مربوط به استخدام دانشجویان بین‌المللی برای بازی در ورزش‌های کالج را تشریح کردند. برخی از این مشکلات شامل توقف در ایستگاه‌های بازرسی امنیتی برای اطمینان از اعتبار گذرنامه و ویزا است. علاوه بر این، قوانینی وضع شده است که بازار ویزای قبلاً آزاد برای ورزشکاران بین‌المللی که به دنبال بازی در ورزش‌های کالج هستند را محدود می‌کند.
از آنجایی که موضوع 11 سپتامبر مطرح شد، چه اتفاقی می‌افتد وقتی امنیت، کار، ورزش و مسائل مهاجرت با هم ترکیب می‌شوند؟ نتیجه وضعیت کوامه جیمز است. خواننده متوسط ممکن است با آقای جیمز آشنا نباشد، اما ممکن است او بزرگترین قهرمان متولد شده در خارج از کشور آمریکا باشد. آقای جیمز یکی از افرادی بود که "بمب‌گذار کفش"، ریچارد رید را متوقف کرد. رید قصد داشت یک هواپیمای خطوط هوایی آمریکا را که مملو از مردم بود منفجر کند. آقای جیمز و دیگران رید را مهار کردند و از یک حمله جلوگیری کردند. جیمز یک ورزشکار کانادایی متولد شده است که امیدوار است شهروند آمریکا شود. فقط به خاطر شجاعت او در این مورد، باید به او شهروندی آمریکا اعطا شود، اما آنچه داستان آقای جیمز را حتی جذاب‌تر می‌کند این است که او یک بازیکن بسکتبال لیگ جزیره با آرزوهای NBA است. مشکلات آقای جیمز در مقاله‌ای از O’Connor (2003) تشریح شده است. O’Connor داستان را تشریح می‌کند و وضعیت آقای جیمز را معرفی می‌کند و یک واقعیت حقوقی دیگر در مورد ورزش و مهاجرت را معرفی می‌کند - هیچ مجوز کاری برای ورزشکاران در حال آموزش وجود ندارد (2003).
مشکل عدم اجازه کار برای ورزشکاران در حال آموزش ثابت می‌کند که برای ورزشکار کالج که به عنوان غیرحرفه‌ای در نظر گرفته می‌شود، ورود به ایالات متحده با امید بازی در ورزش‌های حرفه‌ای دشوار است. با این حال، این الزام باعث می‌شود که تیم‌های حرفه‌ای در ایالات متحده برای توسعه استعدادهای متولد شده در خارج از کشور با مشکل مواجه شوند. در مورد آقای جیمز، او جایگزین‌هایی دارد. او با نجات جان تعداد زیادی از آمریکایی‌ها در حادثه هواپیما، قهرمان شد. او در ایالات متحده تحصیل کرده است و بنابراین می‌تواند به دنبال شغل در زمینه تحصیلی خود باشد. در نهایت، او می‌تواند با یک شهروند آمریکایی ازدواج کند. با این حال، تیم‌های حرفه‌ای چه کار می‌توانند انجام دهند که به دنبال استعدادهای متولد شده در خارج از کشور هستند؟ تیم‌ها نمی‌توانند این ورزشکار را استخدام کنند مگر اینکه مایل به امضای قرارداد حرفه‌ای با او باشند. اساساً، الزام عدم وجود مجوز کار برای ورزشکاران در حال آموزش، تیم‌ها را مجبور می‌کند که روی ورزشکاری شرط‌بندی کنند که ممکن است در آینده سودآور نباشد.
در نهایت، در مورد شرایط دیگر، چه باید کرد وقتی یک لیگ ورزشی حرفه‌ای مبتنی بر خارج از کشور کل تیم خود را به مکان جدیدی در ایالات متحده منتقل می‌کند؟ به عنوان مثال، این مورد در مورد انتقال مونترال اکسپوز به واشنگتن دی سی است. البته به بازیکنان اجازه داده می‌شود در ایالات متحده بازی کنند، اما در مورد صدها کارمند که از زمان تأسیس با تیم بوده‌اند چه می‌شود؟ جنبه‌های مختلف توسط آدامز مورد بررسی قرار گرفت.
آدامز در مورد جنبه‌های مختلف موقعیت‌های اداری که در تعریف قانونی مهاجرت قرار نمی‌گیرند، نوشت. به طور خاص، او استدلال می‌کند که اثبات اینکه یک مهاجر به طور منحصر به فرد برای یک موقعیت واجد شرایط است و هیچ آمریکایی دیگری نمی‌تواند وظایف این موقعیت را انجام دهد، دشوار است (Adams, 2004). سایر موقعیت‌ها در سراسر سازمان به دلیل اینکه موقعیت‌های تخصصی نیستند و آمریکایی‌ها می‌توانند آن‌ها را پر کنند، از دست رفتند. من شخصاً می‌توانم تضمین کنم که هیچ نارضایتی عمده‌ای از سوی مقامات تیم برای حفظ این مشاغل برای کارگران وجود نداشت. در مقابل، هیچ آمریکایی هم از دست دادن این مشاغل ناراحت نشد.
مطالعات
بیشتر مطالعات در مورد مهاجران که برای بازی در ورزش به یک کشور می‌آیند و مهاجرت کارگران برای تلاش‌های مربوط به ورزش، توسط Maguire انجام شده است. متأسفانه، Maguire اثر مهاجرت کارگران به ایالات متحده را مطالعه نمی‌کند، اما پدیده‌ی مهاجرت ورزشکاران از کشور محل تولدشان به کشور دیگر برای بازی در ورزش‌های حرفه‌ای را مطالعه می‌کند و ثابت می‌کند که این مهاجرت یک مسئله جهانی است (Maguire, 1994).
یکی از اولین مطالعات Maguire در مورد مهاجرت آمریکایی‌ها به انگلستان برای بازی در لیگ‌های حرفه‌ای بسکتبال انگلیس بود (Maguire, 1994). در این مطالعه و تمام مطالعات دیگر خود، Maguire به مشکلات و تنش‌های مربوط به مهاجران در فرآیندهای ورزشی جهانی می‌پردازد. در سال 1996، Maguire مهاجرت بازیکنان هاکی کانادایی به انگلستان برای بازی در هاکی حرفه‌ای را مطالعه کرد. در این مطالعه، Maguire حقوق کار، مجوزهای کار و سقف دستمزد را در رابطه با این بازیکنان و رابطه آن‌ها با شهروندان انگلیسی ارزیابی کرد. اینها برخی از همان مسائل هستند که در این مقاله مورد بحث قرار گرفته‌اند و در ایالات متحده نیز به همان اندازه مشکل‌ساز هستند.
مطالعه دیگری از Maguire و Pearton در مورد ایدئولوژی‌های سیاسی و ورزش وجود دارد. Maguire و Pearton (2000) به تأثیر بازیکنان فوتبال در لیگ برتر انگلیس پرداختند. آن‌ها نتیجه گرفتند که استخدام این بازیکنان فوتبال موازی با مهاجرت کارگران به کشورهایی است که کار در آن‌ها فراوان است. علاوه بر این، Maguire و Pearton به عوامل اقتصادی، سیاسی و اجتماعی که این بازیکنان فوتبال هنگام رفتن به انگلستان برای بازی در فوتبال حرفه‌ای بر آن تأثیر می‌گذارند، می‌پردازند.
خلاصه و نتیجه‌گیری
بازی در ورزش‌های حرفه‌ای رویایی برای بسیاری از مردم در سراسر جهان است. این ایده که بتوان با بازی کردن و انجام کاری که دوست دارید، به خوبی جبران شود، هدفی است که تنها افراد با استعداد می‌توانند به آن دست یابند. با این حال، شهروندان محلی چگونه باید واکنش نشان دهند وقتی مهاجران برای گرفتن شغل‌ها از مردم محلی و همزمان کسب درآمد زیاد به کشورشان می‌آیند؟ پاسخ، تا حد زیادی، این است که شهروندان محلی استعداد و توانایی ورزشکار را در آغوش می‌گیرند و امیدوارند که این ورزشکاران راه آمریکایی را در پیش بگیرند.
این مقاله طیف وسیعی از جنبه‌های مربوط به کار که یک ورزشکار متولد شده در خارج از کشور باید هنگام رفتن به ایالات متحده برای بازی در ورزش، چه حرفه‌ای و چه غیرحرفه‌ای، در نظر بگیرد را تشریح کرده است. ورزشکار باید ابتدا و مهمتر از همه به جنبه‌های حقوقی توجه کند. مسئله مهاجرت و قوانینی که ورزشکار را ملزم می‌کند تا به طور قانونی وارد ایالات متحده شود، باید رعایت شود. برخی ممکن است معتقد باشند که این ورزشکاران با رفتار ویژه‌ای روبرو می‌شوند، اما این رفتار ویژه صرفاً برای جذب آن‌ها به ایالات متحده است. با این حال، تمام رفتار ویژه‌ای که این ورزشکاران دریافت می‌کنند در چارچوب قانون است. این واضح است زیرا ایالات متحده تعیینات خاصی برای این نوع مهاجران دارد که در بالا ذکر شد. بنابراین، از دیدگاه حقوقی، دولت ایالات متحده از این ورزشکاران استقبال می‌کند.
جنبه فرهنگی ورود این ورزشکاران به ایالات متحده ممکن است جایی باشد که احساسات نارضایتی شروع شود. بیگانه هراسی ترس از خارجی‌ها است و این ترس زمانی افزایش می‌یابد که مهاجران برای مشاغل با شهروندان رقابت کنند، چیزی که در زمینه ورزشی اتفاق نمی‌افتد. میانگین طرفدار واقعاً اهمیتی نمی‌دهد که Yao Ming یا Sammy Sosa ارزش‌های فرهنگی آمریکایی را بپذیرند یا نه. همچنین، میانگین آمریکایی به اندازه کافی با استعداد نیست که وارد یک تیم ورزشی حرفه‌ای شود، بنابراین رقابت این ورزشکاران با آمریکایی‌ها برای مشاغل وجود ندارد. اگر یک آمریکایی با استعدادتر از این ورزشکاران متولد شده در خارج از کشور بود، او وارد تیم می‌شد. بنابراین، جنبه‌های فرهنگی مربوط به امید به اینکه یک ستاره ورزشی متولد شده در خارج از کشور ارزش‌های فرهنگی آمریکا را بپذیرد، یک عامل واقعی نیست که آمریکایی‌ها نگران آن باشند. تأکید بر توانایی ورزشکار برای عملکرد است. هر چیزی کمتر از این یک عامل غیرمهم است، از جمله جنبه‌های فرهنگی.
جنبه‌های سیاسی ورود مهاجران به ایالات متحده فقط زمانی دشوار می‌شود که تضاد سیاسی بین دو کشور وجود داشته باشد. به عنوان مثال، چند ورزشکار سعی می‌کنند هر سال از کوبا فرار کنند؟ داستان‌های موفقی مانند داستان اورلاندو "ال دوک" هرناندز از نیویورک متس نشان می‌دهد که مهاجران کوبایی تمام تلاش خود را می‌کنند تا در ورزش‌های حرفه‌ای در ایالات متحده بازی کنند. در همین حال، فراری‌های گمنام امیدوار مانند الیان گونزالس باید به کشور محل تولد خود بازگردانده شوند. پیامدهای سیاسی به همین جا ختم نمی‌شود.
برخی از محققان معتقدند که ورزش یک "فناوری اجتماعی" است که جهان را سازماندهی می‌کند تا مشکلات سیاسی و اجتماعی خود را حل کند (Dyerson, 1998). Dyerson همچنین معتقد است که مبارزه ورزشکاران منعکس کننده چگونگی رشد ایالات متحده به عنوان یک کشور است. Dyerson (1998) استدلال می‌کند که مسائل حقوق مدنی زیادی وجود دارد که با ظهور ورزش در ایالات متحده موازی است. بیشتر منتقدان Dyerson استدلال می‌کنند که ورزش اکنون بخشی از تجارت بزرگ است و استدلال اینکه می‌تواند مشکلات سیاسی و اجتماعی جهان را حل کند، پوچ است (Mason, 2000).
صرف نظر از این، متغیرهای زیادی وجود دارد که باید قبل از تعیین اینکه آیا مهاجران ورزشی سزاوار رفتار متفاوت هستند یا خیر، در نظر گرفته شود. آیا استعداد خالص آن‌ها باید عامل تعیین‌کننده برای اجازه دادن به آن‌ها برای دنبال کردن رویای آمریکایی از طریق ورزش باشد، یا باید آن‌ها نیز مجبور شوند همان رویه‌هایی را طی کنند که هر مهاجر معمولی انجام می‌دهد؟ امیدوارم این مقاله برخی از پاسخ‌ها را ارائه دهد.


لیست مجلات
اسپرینگر نیتشر - مجموعه PMC COVID-19
PMC10141925

چکیده
در مقاله حاضر، ما به طور تجربی مجموعه‌داده‌ای از تیم‌های ملی فوتبال بین سال‌های 2004 و 2019 را تحلیل می‌کنیم تا تأثیر تنوع فرهنگی اعضای تیم بر نتایج نهایی تیم را بررسی کنیم. علاوه بر این، نقش سابقه مشترک اعضای تیم را به عنوان معیاری از دانش ضمنی و ارتباطات درون‌تیمی در رابطه با رابطه بین تنوع فرهنگی و عملکرد تیم بررسی می‌کنیم. پس از رفع یک مسئله بالقوه مربوط به درون‌زایی، نتایج حاصل از روش‌های تخمین متغیر ابزاری چندگانه نشان داد که سطح بالاتری از تنوع فرهنگی عملکرد درون‌میدانی را بهبود می‌بخشد. در عین حال، افزایش سطح سابقه مشترک تیم، اثر مرتبط با تنوع فرهنگی بر عملکرد تیم را تقویت کرد.
کلمات کلیدی: تنوع فرهنگی، عملکرد تیم، دانش ضمنی، تیم‌های ملی فوتبال، متغیرهای ابزاری

... وقتی پذیرفته شود، [تنوع] در واقع مزایای عملی را به ارمغان می‌آورد، زیرا تضمین می‌کند که یک جامعه می‌تواند از استعداد و انرژی و مهارت همه مردم خود بهره‌مند شود. و اگر در این مورد شک دارید، فقط از تیم فوتبال فرانسه که اخیراً جام جهانی را برنده شد بپرسید، زیرا به نظر من همه این افراد شبیه گال‌ها نیستند، آنها فرانسوی هستند، آنها فرانسوی هستند. (بوشل 2018، ص. بدون صفحه)

مقدمه
تنوع فرهنگی یک مفهوم چندوجهی است. اغلب برای تنوع فرهنگی، ملیت به عنوان یک معیار رایج استفاده می‌شود، زیرا یکی از ویژگی‌های تعیین‌کننده هویت فرهنگی افراد است (گادفری و همکاران، 2020؛ ریچارد و همکاران، 2004، 2007). طبق طبقه‌بندی هریسون و کلاین در سال 2007، تنوع فرهنگی را می‌توان به عنوان تنوع نوعی در نظر گرفت که به «ترکیبی از تفاوت‌ها در نوع، منبع یا دسته دانش یا تجربه مرتبط در بین اعضای واحد» (هریسون و کلاین 2007، ص. 1203) اشاره دارد. بر اساس این مفهوم‌سازی، تنوع ملی نوعی تنوع نوعی است زیرا ملیت اعضا یک متغیر دسته‌ای است و با دانش خاص کشور/فرهنگ مرتبط است (الی و توماس 2001؛ کارنی و گبرت 2009؛ لازار 1999). این دسته‌بندی هنگام بررسی رابطه بین تنوع فرهنگی و عملکرد تیم با ملیت به عنوان معیاری از تنوع فرهنگی مهم است.
تنوع فرهنگی یک شمشیر دولبه برای گروه‌های کاری است، زیرا تحقیقات در مورد رابطه بین تنوع فرهنگی و عملکرد تیم معمولاً نتایج متفاوتی به همراه دارد (شتال و همکاران، 2010؛ شتال و مازنفسکی 2021). به طور خاص، در یک تیم چندفرهنگی، تفاوت‌های فرهنگی افراد اغلب با مخزن بزرگتری از اطلاعات، دانش، تجربیات و مهارت‌های منحصربه‌فرد مرتبط است که برای حل مسئله، تصمیم‌گیری و نوآوری مفید است و به نوبه خود عملکرد تیم را بهبود می‌بخشد. با این حال، هرچه اعضای تیم از نظر فرهنگی متفاوت‌تر باشند، احتمال بیشتری دارد که گروه‌های «ما» و «آنها» را درون تیم بر اساس این تفاوت‌ها دسته‌بندی کنند که منجر به سوگیری و همچنین اختلال در ارتباطات و همکاری بین زیرگروه‌ها (ویلیامز و همکاران، 1998) می‌شود که در نهایت می‌تواند به عملکرد تیم آسیب برساند.
یکی از راه‌های بالقوه برای کاهش اثرات منفی تنوع فرهنگی بر عملکرد تیم، از طریق سابقه مشترک تیم است. زمان نقش مهمی در رابطه بین تنوع فرهنگی و عملکرد دارد، زیرا می‌تواند با دانش ضمنی و ارتباطات و تعاملات اعضای تیم مرتبط باشد (برمن و همکاران، 2002؛ هریسون و همکاران، 1998، 2002). همانطور که گونزالس-موله و همکاران (2020) توصیف کردند، سابقه مشترک تیم می‌تواند به ایجاد روابط بین این اعضا و همچنین دانشی که از طریق کار با یکدیگر به دست می‌آید کمک کند. علاوه بر بررسی اثر اصلی سابقه مشترک تیم (یعنی زمان) بر عملکرد تیم، ما یک گام فراتر می‌رویم تا بررسی کنیم که آیا می‌تواند رابطه اصلی بین تنوع فرهنگی و عملکرد تیم را با مرتبط کردن آن با اشتراک‌گذاری دانش ضمنی و ارتباطات بین فردی درون تیم تعدیل کند یا خیر. چنین بررسی از تعدیل‌کننده‌ها راه مهمی برای تعریف شرایط مرزی یک نظریه است (بوسه و همکاران، 2017) و نقش مهمی در بررسی رابطه بین انواع مختلف تنوع تیمی و عملکرد دارد (گیوم و همکاران، 2017؛ ون کنیپنبرگ و شیپرز 2007).
هدف از مطالعه حاضر بررسی چگونگی ناهمگونی تیم با توجه به ملیت اعضا به عنوان معیاری از تنوع فرهنگی بر نتایج نهایی تیم تأثیر می‌گذارد. علاوه بر این، این تحقیق به دنبال بررسی این موضوع است که آیا زمان به عنوان معیاری از دانش ضمنی و تعاملات تیمی بهبود یافته می‌تواند رابطه بین تنوع فرهنگی و عملکرد تیم را تعدیل کند یا خیر. ما از مجموعه‌داده‌ای شامل تیم‌های ملی فوتبال از اتحادیه فوتبال اروپا (UEFA) از سال‌های 2004 تا 2019 با استفاده از رتبه‌بندی الو به عنوان معیاری از عملکرد تیم استفاده می‌کنیم. در مورد فوتبال ملی، تیم‌های فردی اکنون تعداد فزاینده‌ای از بازیکنان را از مناطق مختلف استخدام می‌کنند و ملیت را به یک ویژگی برجسته‌تر از سایر ویژگی‌های جمعیتی مانند سن تبدیل می‌کنند (پولی و همکاران، 2018؛ ریچارد و میلر 2013). این بازیکنان یا بازیکنان تابعیت‌گرفته هستند یا دارای ریشه‌های چندفرهنگی هستند و ممکن است تنها «ارتباطات مبهمی» با کشورهایی داشته باشند که پیراهن آنها را می‌پوشند (ون کمپنهوت و همکاران، 2019، ص. 2). علاوه بر این، ما استدلال می‌کنیم که بازیکنان از فرهنگ‌ها/کشورهای مختلف دارای دانش فوتبالی خاصی هستند که مربوط به ریشه‌های ملی آنها است (به عنوان مثال، برندس و همکاران، 2009) که ممکن است بر رابطه بین تنوع و عملکرد تیم تأثیر بگذارد.
ما یک رگرسیون دو مرحله‌ای با استفاده از یک متغیر ابزاری برای رسیدگی به علیت همزمان بین تنوع فرهنگی و عملکرد تیم تخمین می‌زنیم. از نتایج تخمین ما، شواهدی به دست آمد که سطح بالاتری از تنوع فرهنگی بازیکنان اندازه‌گیری شده در ملیت برای عملکرد درون‌میدانی تیم مفید است. این یافته با کارهای قبلی مطابقت دارد که نشان می‌دهد رابطه مثبتی بین تنوع فرهنگی و عملکرد تیم در زمینه‌ای که نیاز به سطح قابل توجهی از همکاری و وابستگی متقابل بین اعضای تیم دارد (به عنوان مثال، ون کنیپنبرگ و شیپرز 2007). علاوه بر این، ما دریافتیم که سابقه مشترک تیم تأثیر مثبتی بر رابطه بین تنوع فرهنگی و عملکرد تیم دارد. این نتیجه‌گیری بر اهمیت شناسایی و آزمایش تعدیل‌کننده‌ها برای توضیح رابطه بین تنوع فرهنگی و عملکرد تیم تأکید می‌کند، که اغلب نتایج مبهمی به همراه دارد.

پیش‌زمینه‌های نظری و توسعه فرضیه‌ها
تنوع فرهنگی و عملکرد تیم
در مقایسه با سایر ویژگی‌های تنوع، ناهمگونی تیم از نظر تفاوت‌های فرهنگی (ملی) حوزه‌ای است که هم اثرات مثبت و هم اثرات منفی تنوع بر عملکرد مشاهده شده است (ریتل و همکاران، 2021؛ ون کنیپنبرگ و همکاران، 2013). با تکیه بر نظریه اطلاعات/تصمیم‌گیری (ویلیامز و همکاران، 1998) که بیان می‌کند تیم‌های چندملیتی ممکن است به طیف وسیع‌تری از دانش، مهارت‌ها و دیدگاه‌های فرهنگی/خاص کشور دسترسی داشته باشند که برای وظایف مرتبط با ناهمگونی فرهنگی منحصربه‌فرد یا مکمل هستند، افزایش تنوع ملی در یک تیم به طور مثبت با عملکرد تیم مرتبط است (الی و توماس 2001؛ کارنی و گبرت 2009). برعکس، دیدگاه طبقه‌بندی اجتماعی نشان می‌دهد که افرادی که در تیم‌ها کار می‌کنند تمایل دارند خود و دیگران را بر اساس تفاوت‌ها و شباهت‌ها به گروه‌های «ما» و «آنها» دسته‌بندی کنند (تاجفل و ترنر 1979؛ ترنر 1987). در نتیجه، افراد تمایل دارند اعضای گروه‌های درون‌گروهی را ترجیح دهند، بیشتر به آنها اعتماد کنند و مایل‌تر باشند با کسانی که شباهت‌هایی دارند همکاری کنند (به عنوان مثال، ملیت یکسان). به همین ترتیب، الگوی جذابیت شباهت پیش‌بینی می‌کند که افراد جذب کار و همکاری با کسانی می‌شوند که از نظر ارزش‌ها، باورها و نگرش‌ها به آنها شباهت دارند (بایرن 1971). بنابراین، تنوع فرهنگی درون‌تیمی می‌تواند مبنایی برای سوگیری‌های بین‌گروهی ایجاد کند که منجر به اختلال در فرآیندهای تیم و عملکرد می‌شود (ویلیامز و همکاران، 1998)، که در نهایت می‌تواند به عملکرد تیم آسیب برساند.
یکی از راه‌های بالقوه برای کاهش اثرات منفی تنوع فرهنگی بر عملکرد تیم، از طریق سابقه مشترک تیم است. زمان نقش مهمی در رابطه بین تنوع فرهنگی و عملکرد دارد، زیرا می‌تواند با دانش ضمنی و ارتباطات و تعاملات اعضای تیم مرتبط باشد (برمن و همکاران، 2002؛ هریسون و همکاران، 1998، 2002). همانطور که گونزالس-موله و همکاران (2020) توصیف کردند، سابقه مشترک تیم می‌تواند به ایجاد روابط بین این اعضا و همچنین دانشی که از طریق کار با یکدیگر به دست می‌آید کمک کند. علاوه بر بررسی اثر اصلی سابقه مشترک تیم (یعنی زمان) بر عملکرد تیم، ما یک گام فراتر می‌رویم تا بررسی کنیم که آیا می‌تواند رابطه اصلی بین تنوع فرهنگی و عملکرد تیم را با مرتبط کردن آن با اشتراک‌گذاری دانش ضمنی و ارتباطات بین فردی درون تیم تعدیل کند یا خیر. چنین بررسی از تعدیل‌کننده‌ها راه مهمی برای تعریف شرایط مرزی یک نظریه است (بوسه و همکاران، 2017) و نقش مهمی در بررسی رابطه بین انواع مختلف تنوع تیمی و عملکرد دارد (گیوم و همکاران، 2017؛ ون کنیپنبرگ و شیپرز 2007).

هدف از مطالعه حاضر بررسی چگونگی ناهمگونی تیم با توجه به ملیت اعضا به عنوان معیاری از تنوع فرهنگی بر نتایج نهایی تیم تأثیر می‌گذارد. علاوه بر این، این تحقیق به دنبال بررسی این موضوع است که آیا زمان به عنوان معیاری از دانش ضمنی و تعاملات تیمی بهبود یافته می‌تواند رابطه بین تنوع فرهنگی و عملکرد تیم را تعدیل کند یا خیر. ما از مجموعه‌داده‌ای شامل تیم‌های ملی فوتبال از اتحادیه فوتبال اروپا (UEFA) از سال‌های 2004 تا 2019 با استفاده از رتبه‌بندی الو به عنوان معیاری از عملکرد تیم استفاده می‌کنیم. در مورد فوتبال ملی، تیم‌های فردی اکنون تعداد فزاینده‌ای از بازیکنان را از مناطق مختلف استخدام می‌کنند و ملیت را به یک ویژگی برجسته‌تر از سایر ویژگی‌های جمعیتی مانند سن تبدیل می‌کنند (پولی و همکاران، 2018؛ ریچارد و میلر 2013). این بازیکنان یا بازیکنان تابعیت‌گرفته هستند یا دارای ریشه‌های چندفرهنگی هستند و ممکن است تنها «ارتباطات مبهمی» با کشورهایی داشته باشند که پیراهن آنها را می‌پوشند (ون کمپنهوت و همکاران، 2019، ص. 2). علاوه بر این، ما استدلال می‌کنیم که بازیکنان از فرهنگ‌ها/کشورهای مختلف دارای دانش فوتبالی خاصی هستند که مربوط به ریشه‌های ملی آنها است (به عنوان مثال، برندس و همکاران، 2009) که ممکن است بر رابطه بین تنوع و عملکرد تیم تأثیر بگذارد.

ما یک رگرسیون دو مرحله‌ای با استفاده از یک متغیر ابزاری برای رسیدگی به علیت همزمان بین تنوع فرهنگی و عملکرد تیم تخمین می‌زنیم. از نتایج تخمین ما، شواهدی به دست آمد که سطح بالاتری از تنوع فرهنگی بازیکنان اندازه‌گیری شده در ملیت برای عملکرد درون‌میدانی تیم مفید است. این یافته با کارهای قبلی مطابقت دارد که نشان می‌دهد رابطه مثبتی بین تنوع فرهنگی و عملکرد تیم در زمینه‌ای که نیاز به سطح قابل توجهی از همکاری و وابستگی متقابل بین اعضای تیم دارد (به عنوان مثال، ون کنیپنبرگ و شیپرز 2007). علاوه بر این، ما دریافتیم که سابقه مشترک تیم تأثیر مثبتی بر رابطه بین تنوع فرهنگی و عملکرد تیم دارد. این نتیجه‌گیری بر اهمیت شناسایی و آزمایش تعدیل‌کننده‌ها برای توضیح رابطه بین تنوع فرهنگی و عملکرد تیم تأکید می‌کند، که اغلب نتایج مبهمی به همراه دارد.

پیش‌زمینه‌های نظری و توسعه فرضیه‌ها
تنوع فرهنگی و عملکرد تیم
در مقایسه با سایر ویژگی‌های تنوع، ناهمگونی تیم از نظر تفاوت‌های فرهنگی (ملی) حوزه‌ای است که هم اثرات مثبت و هم اثرات منفی تنوع بر عملکرد مشاهده شده است (ریتل و همکاران، 2021؛ ون کنیپنبرگ و همکاران، 2013). با تکیه بر نظریه اطلاعات/تصمیم‌گیری (ویلیامز و همکاران، 1998) که بیان می‌کند تیم‌های چندملیتی ممکن است به طیف وسیع‌تری از دانش، مهارت‌ها و دیدگاه‌های فرهنگی/خاص کشور دسترسی داشته باشند که برای وظایف مرتبط با ناهمگونی فرهنگی منحصربه‌فرد یا مکمل هستند، افزایش تنوع ملی در یک تیم به طور مثبت با عملکرد تیم مرتبط است (الی و توماس 2001؛ کارنی و گبرت 2009). برعکس، دیدگاه طبقه‌بندی اجتماعی نشان می‌دهد که افرادی که در تیم‌ها کار می‌کنند تمایل دارند خود و دیگران را بر اساس تفاوت‌ها و شباهت‌ها به گروه‌های «ما» و «آنها» دسته‌بندی کنند (تاجفل و ترنر 1979؛ ترنر 1987). در نتیجه، افراد تمایل دارند اعضای گروه‌های درون‌گروهی را ترجیح دهند، بیشتر به آنها اعتماد کنند و مایل‌تر باشند با کسانی که شباهت‌هایی دارند همکاری کنند (به عنوان مثال، ملیت یکسان). به همین ترتیب، الگوی جذابیت شباهت پیش‌بینی می‌کند که افراد جذب کار و همکاری با کسانی می‌شوند که از نظر ارزش‌ها، باورها و نگرش‌ها به آنها شباهت دارند (بایرن 1971). بنابراین، تنوع فرهنگی درون‌تیمی می‌تواند مبنایی برای سوگیری‌های بین‌گروهی ایجاد کند که منجر به اختلال در فرآیندهای تیم و عملکرد می‌شود (ویلیامز و همکاران، 1998)، که در نهایت می‌تواند به عملکرد تیم آسیب برساند.
یکی از راه‌های بالقوه برای کاهش اثرات منفی تنوع فرهنگی بر عملکرد تیم، از طریق سابقه مشترک تیم است. زمان نقش مهمی در رابطه بین تنوع فرهنگی و عملکرد دارد، زیرا می‌تواند با دانش ضمنی و ارتباطات و تعاملات اعضای تیم مرتبط باشد (برمن و همکاران، 2002؛ هریسون و همکاران، 1998، 2002). همانطور که گونزالس-موله و همکاران (2020) توصیف کردند، سابقه مشترک تیم می‌تواند به ایجاد روابط بین این اعضا و همچنین دانشی که از طریق کار با یکدیگر به دست می‌آید کمک کند. علاوه بر بررسی اثر اصلی سابقه مشترک تیم (یعنی زمان) بر عملکرد تیم، ما یک گام فراتر می‌رویم تا بررسی کنیم که آیا می‌تواند رابطه اصلی بین تنوع فرهنگی و عملکرد تیم را با مرتبط کردن آن با اشتراک‌گذاری دانش ضمنی و ارتباطات بین فردی درون تیم تعدیل کند یا خیر. چنین بررسی از تعدیل‌کننده‌ها راه مهمی برای تعریف شرایط مرزی یک نظریه است (بوسه و همکاران، 2017) و نقش مهمی در بررسی رابطه بین انواع مختلف تنوع تیمی و عملکرد دارد (گیوم و همکاران، 2017؛ ون کنیپنبرگ و شیپرز 2007).

بر اساس این استدلال، ما فرضیه‌های زیر را ارائه می‌دهیم:

فرضیه 1 (H1): افزایش تنوع فرهنگی بازیکنان در یک تیم ملی فوتبال به طور مثبتی با عملکرد درون‌میدانی آن مرتبط است.

نقش سابقه مشترک تیم
هادجیمایکل و تسوکساس (2019) اخیراً ادبیات مربوط به دانش ضمنی را خلاصه کرده و سه دیدگاه را که در آن تحقیقات قبلی از این مفهوم استفاده کرده‌اند، مشخص کرده‌اند: تبدیل، تعاملی و عملی. برای مطالعه حاضر، تمرکز ما بر دیدگاه تبدیل است. در این دیدگاه، دانش ضمنی به عنوان «نوعی از دانش تعریف می‌شود که ذهنی، تا حد زیادی غیرقابل دسترسی به آگاهی، مرتبط با فعالیت و در انتظار تبدیل به شکل صریح است» (هادجیمایکل و تسوکساس 2019، ص. 678). با تکیه بر این تعریف از دانش ضمنی، آنها در مورد چگونگی کسب این دانش از طریق سابقه مشترک تیم در یک سازمان و محیط گروهی بحث کردند. با پیروی از دیدگاه تبدیل، آنها همچنین دو جریان تحقیقاتی مهم برای مطالعه ما را مشخص کردند: عملکرد و مدیریت دانش. از نظر اولی، نویسندگان به این نتیجه رسیدند که دانش ضمنی افراد، که می‌تواند از طریق صرف زمان بیشتر با هم‌تیمی‌های خود به دست آید، با بهبود عملکرد سازمانی/گروهی مرتبط است. جریان دوم بر اهمیت برون‌سپاری (یعنی تبدیل) دانش ضمنی برای ترویج انتقال دانش در داخل و بین سازمان‌ها تأکید دارد. برای تسهیل انتقال (ضمنی) دانش، افراد تشویق می‌شوند تا زمان بیشتری را با دیگران در تیم بگذرانند. علاوه بر بررسی اثر اصلی سابقه مشترک تیم (یعنی زمان) بر عملکرد تیم، ما یک گام فراتر می‌رویم تا بررسی کنیم که آیا می‌تواند رابطه اصلی بین تنوع فرهنگی و عملکرد تیم را با مرتبط کردن آن با اشتراک‌گذاری دانش ضمنی و ارتباطات بین فردی درون تیم تعدیل کند یا خیر. چنین بررسی از تعدیل‌کننده‌ها راه مهمی برای تعریف شرایط مرزی یک نظریه است (بوسه و همکاران، 2017) و نقش مهمی در بررسی رابطه بین انواع مختلف تنوع تیمی و عملکرد دارد (گیوم و همکاران، 2017؛ ون کنیپنبرگ و شیپرز 2007).

هدف از مطالعه حاضر بررسی چگونگی ناهمگونی تیم با توجه به ملیت اعضا به عنوان معیاری از تنوع فرهنگی بر نتایج نهایی تیم تأثیر می‌گذارد. علاوه بر این، این تحقیق به دنبال بررسی این موضوع است که آیا زمان به عنوان معیاری از دانش ضمنی و تعاملات تیمی بهبود یافته می‌تواند رابطه بین تنوع فرهنگی و عملکرد تیم را تعدیل کند یا خیر. ما از مجموعه‌داده‌ای شامل تیم‌های ملی فوتبال از اتحادیه فوتبال اروپا (UEFA) از سال‌های 2004 تا 2019 با استفاده از رتبه‌بندی الو به عنوان معیاری از عملکرد تیم استفاده می‌کنیم. در مورد فوتبال ملی، تیم‌های فردی اکنون تعداد فزاینده‌ای از بازیکنان را از مناطق مختلف استخدام می‌کنند و ملیت را به یک ویژگی برجسته‌تر از سایر ویژگی‌های جمعیتی مانند سن تبدیل می‌کنند (پولی و همکاران، 2018؛ ریچارد و میلر 2013). این بازیکنان یا بازیکنان تابعیت‌گرفته هستند یا دارای ریشه‌های چندفرهنگی هستند و ممکن است تنها «ارتباطات مبهمی» با کشورهایی داشته باشند که پیراهن آنها را می‌پوشند (ون کمپنهوت و همکاران، 2019، ص. 2). علاوه بر این، ما استدلال می‌کنیم که بازیکنان از فرهنگ‌ها/کشورهای مختلف دارای دانش فوتبالی خاصی هستند که مربوط به ریشه‌های ملی آنها است (به عنوان مثال، برندس و همکاران، 2009) که ممکن است بر رابطه بین تنوع و عملکرد تیم تأثیر بگذارد.

ما یک رگرسیون دو مرحله‌ای با استفاده از یک متغیر ابزاری برای رسیدگی به علیت همزمان بین تنوع فرهنگی و عملکرد تیم تخمین می‌زنیم. از نتایج تخمین ما، شواهدی به دست آمد که سطح بالاتری از تنوع فرهنگی بازیکنان اندازه‌گیری شده در ملیت برای عملکرد درون‌میدانی تیم مفید است. این یافته با کارهای قبلی مطابقت دارد که نشان می‌دهد رابطه مثبتی بین تنوع فرهنگی و عملکرد تیم در زمینه‌ای که نیاز به سطح قابل توجهی از همکاری و وابستگی متقابل بین اعضای تیم دارد (به عنوان مثال، ون کنیپنبرگ و شیپرز 2007). علاوه بر این، ما دریافتیم که سابقه مشترک تیم تأثیر مثبتی بر رابطه بین تنوع فرهنگی و عملکرد تیم دارد. این نتیجه‌گیری بر اهمیت شناسایی و آزمایش تعدیل‌کننده‌ها برای توضیح رابطه بین تنوع فرهنگی و عملکرد تیم تأکید می‌کند، که اغلب نتایج مبهمی به همراه دارد.

محدودیت‌ها
مانند همه مطالعات، مطالعه حاضر دارای چندین محدودیت است که مسیرهای آینده تحقیق را برجسته می‌کند. اول، اگرچه ملیت افراد می‌تواند به عنوان معیاری از شاخص‌های عمیق‌تر تفاوت‌های فرهنگی عمل کند، تکیه صرف بر شاخص Blau ممکن است بیش از حد ساده باشد. به عنوان مثال، هنگام محاسبه شاخص Blau ملیت دوم برای تیم ملی فرانسه، اسپانیا (لوکاس هرناندز) و فیلیپین (آلفونس آرئولا) وزن یکسانی دارند. با این حال، این دو کشور از نظر جنبه‌های مختلف مانند زبان و فرهنگ (به طور کلی) بسیار متفاوت هستند. بنابراین، یک روش ظریف‌تر برای مدل‌سازی تنوع فرهنگی باید این عوامل را در نظر بگیرد. یک جایگزین استفاده از فاصله اقلیدسی میانگین مشتق شده از ابعاد فرهنگی هوفستد است (مادرر و همکاران، 2014). با این حال، پیش‌فرض عملیاتی کردن تنوع فرهنگی به این روش، مفهوم‌سازی آن به عنوان تنوع جدایی است، در غیر این صورت نتایج نادرستی حاصل می‌شود (هریسون و کلاین 2007).
دوم، ما عوامل مرتبط با مربی را در تجزیه و تحلیل خود در نظر نگرفتیم. با این حال، هم در ادبیات عمومی (به عنوان مثال، رایتل و همکاران، 2021) و هم در فوتبال (به عنوان مثال، پیترز و همکاران، 2021؛ سیمانسکی و همکاران، 2019، 2021) نشان داده شده است که پیشینه‌های فرهنگی و تجربه کاری مربیان تأثیر قابل توجهی بر عملکرد تیم دارند. علاوه بر این، در این مقاله، در حالی که بر عملکرد نهایی تیم ملی تمرکز می‌کنیم، فرآیندی را که مربیان ممکن است در زمین تمرین، در رختکن و در طول بازی‌ها برای به دست آوردن مزایای مرتبط با بازیکنان با فرهنگ‌های مختلف انجام دهند، نادیده گرفتیم. بنابراین، برای مطالعات آینده جالب خواهد بود که بررسی کنند چگونه این ویژگی‌ها با تنوع فرهنگی تیم و سابقه مشترک اعضای تیم در رابطه با تأثیرگذاری بر عملکرد کلی تیم تعامل دارند.
محدودیت نهایی مربوط به قابلیت تعمیم‌پذیری زمینه تحقیق ما است. بازیکنان فوتبال ممکن است به دلیل داشتن مهارت‌های فوتبالی مشترک، بیشتر از سایر محیط‌ها با یکدیگر مشترک باشند و با برخی از محدودیت‌های «ادغام» در محیط‌های دیگر مواجه نشوند. به عنوان مثال، بازیکنان ممکن است بدون دانستن زبان محلی همچنان بتوانند تمرینات و بازی‌ها را درک کنند، در حالی که ندانستن زبان می‌تواند یک مشکل اساسی‌تر در زمینه‌های دیگر باشد. تا حدی، قابلیت تعمیم نتایج حاصل از زمینه ورزشی ممکن است به دلیل سادگی آن محدود باشد. با این حال، این خط تحقیق همچنان یک نوع آزمایش یا «تونل باد» (کان 2000؛ ولف و همکاران، 2005) را فراهم می‌کند. به عبارت دیگر، اگر نتوان یک رابطه مورد انتظار را در یک محیط ورزشی مشاهده کرد، بعید است که بتوان آن را در شرایط پیچیده‌تر تشخیص داد. بنابراین، برای گسترش نتایج مطالعه ما، مطالعات آینده ممکن است نقش دانش ضمنی را در تعدیل رابطه بین تنوع فرهنگی و عملکرد تیم در صنایع عمومی بررسی کنند.

نتیجه‌گیری
با بررسی مجموعه‌داده‌ای از تیم‌های ملی فوتبال از اتحادیه اروپا، تحقیق ما شواهدی ارائه داد که در زمینه‌ای که نیاز به سطح بالایی از همکاری و وابستگی متقابل بین اعضای تیم وجود دارد، تفاوت‌های فرهنگی افراد برای بهبود نتایج نهایی تیم مفید است. علاوه بر این، ما نشان دادیم که سابقه مشترک تیم می‌تواند عملکرد تیم را افزایش دهد، زیرا ممکن است نماینده سهام دانش ضمنی تیم و همچنین ارتباطات و تعاملات بهتر بین اعضای تیم با فرهنگ‌های مختلف باشد.


حمایت از احزاب راست افراطی در بسیاری از کشورها رو به افزایش است، همزمان با افزایش مهاجرت بین‌المللی و منطقه‌ای. این موضوع از این جهت اهمیت دارد که یکی از اهداف رایج احزاب راست افراطی، محدود کردن شدید ورود مهاجران است. بنابراین، درک اینکه چگونه حمایت منطقه‌ای از احزاب راست افراطی بر مهاجرانی که در این مناطق کار می‌کنند تأثیر می‌گذارد، برای مدیران و سازمان‌ها به طور کلی حیاتی است. ما با ترکیب تحقیقات علوم سیاسی در سطح کلان با نظریه تهدید کلیشه‌ای در سطح فردی، استدلال می‌کنیم که حمایت منطقه‌ای از احزاب راست افراطی، کلیشه‌های منفی مهاجران را برجسته می‌کند و در نتیجه، تعداد خطاهای عملکردی مرتبط با کار را در میان مهاجران افزایش و در میان افراد بومی کاهش می‌دهد. با استفاده از داده‌های میدانی عینی از یک زمینه ورزشی حرفه‌ای، نشان می‌دهیم که وضعیت مهاجر بودن زیردستان با زمینه سیاسی که در آن زندگی می‌کنند، تعامل دارد و عملکرد آنها را پیش‌بینی می‌کند.

مهاجرت بین‌المللی در دهه‌های اخیر به طور پیوسته در حال افزایش بوده و پیش‌بینی می‌شود تا سال 2050، حدود 405 میلیون نفر خارج از کشور محل تولد خود زندگی کنند. این تحول با فرآیند قطبی‌سازی سیاسی همراه بوده است که حمایت عمومی از احزاب راست افراطی را افزایش داده است. نمونه‌های اخیر در اروپا شامل دستاوردهای مارین لو پن و تجمع ملی در فرانسه و همچنین ویکتور اوربان و فیدز در مجارستان است. در ایالات متحده، زمینه سیاسی مطالعه ما، این شامل حمایت شدید و گاه خشونت‌آمیز از حزب جمهوری‌خواه تحت رهبری دونالد ترامپ است. این نمونه‌ها نشان می‌دهند که حمایت منطقه‌ای از احزاب راست افراطی می‌تواند زمینه اجتماعی مناطق محل سکونت مهاجران را شکل دهد.

مطالعات در حوزه‌های اقتصاد و علوم سیاسی نشان داده‌اند که مهاجران در مناطقی که محیط سیاسی تحت تأثیر شدید احزاب راست افراطی قرار دارد، با تبعیض و پیش‌داوری بیشتری مواجه می‌شوند. برای مثال، افزایش حمایت عمومی از احزاب راست افراطی با کاهش رضایت از زندگی در میان مهاجران و افزایش ادراک آنها از تبعیض مرتبط است. همچنین، نتایج تجربی نشان داده‌اند که تبلیغات ضد مهاجرتی (که اغلب توسط احزاب راست افراطی استفاده می‌شود) می‌تواند عملکرد فکری نوجوانان مهاجر را کاهش دهد. با وجود این یافته‌ها و با وجود درخواست‌های محققان مدیریت برای گنجاندن زمینه بیرونی در مطالعه مهاجران در سازمان‌ها، تحقیقات کمی در مورد اینکه چگونه سیاست راست افراطی به سازمان‌ها نفوذ می‌کند یا چگونه بر کارمندان مهاجر تأثیر می‌گذارد، انجام شده است. این موضوع نگران‌کننده است، زیرا سازمان‌ها می‌توانند نقش مهمی در ادغام موفقیت‌آمیز مهاجران با کمک به آنها برای برقراری ارتباط با افراد بومی، کسب مهارت‌های فرهنگی مفید و ایجاد هویت قوی با کشور میزبان خود ایفا کنند.

با استفاده از نظریه تهدید کلیشه‌ای، توجه ما را به نقش آب و هوای سیاسی منطقه‌ای که مهاجران در آن زندگی می‌کنند (یعنی حمایت منطقه‌ای از احزاب راست افراطی) در پیش‌بینی خطاهای عملکردی مرتبط با کار آنها جلب می‌کنیم. به طور خاص، ما پیشنهاد می‌کنیم که حمایت منطقه‌ای از احزاب راست افراطی، آگاهی مهاجران را از اینکه ممکن است بر اساس کلیشه‌های منفی در مورد وضعیت مهاجر خود مورد قضاوت قرار گیرند، افزایش می‌دهد و در نتیجه، توجه آنها را به وظایف به خوبی آموخته شده و خودکار معطوف می‌کند و منجر به افزایش خطا در هنگام انجام این وظایف می‌شود. ما استدلال می‌کنیم که این می‌تواند برای مهاجران پرهزینه باشد، زیرا افزایش خطاهای عملکردی مرتبط با کار می‌تواند شغل و در نتیجه ثبات مالی آنها را به خطر بیندازد.

با این مطالعه، به ادبیات مدیریت در مورد مهاجران، که گروهی مهم اما تا حد زیادی نادیده گرفته شده از نیروی کار است، کمک می‌کنیم. به طور خاص، ما نشان می‌دهیم که حتی ماهرترین و موفق‌ترین مهاجران (به عنوان مثال، ورزشکاران حرفه‌ای در رقابتی‌ترین لیگ بسکتبال جهان) می‌توانند خطاهای عملکردی بیشتری را به دلیل حمایت راست افراطی در منطقه محل سکونت خود نشان دهند. این کار، بنابراین، مطالعات قبلی که عمدتاً بر روی مهاجران در مشاغل کارگری متمرکز شده‌اند را متعادل می‌کند و بر تجربیات مهاجران در اوج دوران حرفه‌ای خود نور می‌افشاند. علاوه بر این، ما با یافته‌های سطح کلان در حوزه‌های اقتصاد و علوم سیاسی سازگار هستیم تا نشان دهیم که چگونه حمایت راست افراطی منطقه‌ای می‌تواند بر نتایج مرتبط با کار مهاجران در سطح فردی تأثیر بگذارد و در نتیجه به درخواست‌های افزایش تمرکز بر اهمیت زمینه در تحقیقات سازمانی پاسخ دهیم. یافته‌های ما نشان می‌دهد که حمایت راست افراطی منطقه‌ای با افزایش خطاهای عملکردی مرتبط با کار در میان کارگران مهاجر (شکل 1) مرتبط است، که یک نتیجه منفی برای سازمان‌های آنها است. در نهایت، کار ما ارزش استفاده از زمینه ورزشی حرفه‌ای را برای مطالعه تجربیات مهاجران در محیط کار نشان می‌دهد. صنعت ورزش حرفه‌ای مجموعه‌های داده بزرگ و در دسترس را با معیارهای عینی از رفتار واقعی ورزشکاران در تیم‌ها ارائه می‌دهد و اغلب شامل اطلاعات مربوط به محل تولد ورزشکاران است. به این ترتیب، این منبع داده می‌تواند یک منبع ارزشمند برای تحقیقات مهاجرت به دلیل دشواری یافتن نمونه‌های مناسب مهاجران در سازمان‌ها باشد. به طور خلاصه، ما نشان می‌دهیم که یک محیط سیاسی تهدیدآمیز با نتایج منفی مرتبط با کار حتی برای ماهرترین و موفق‌ترین مهاجران در زمینه سازمانی منحصر به فرد انجمن ملی بسکتبال (NBA) مرتبط است.

نظریه و فرضیه‌ها
مهاجران اغلب هدف کلیشه‌سازی و پیش‌داوری توسط احزاب سیاسی و رهبران آنها قرار می‌گیرند. این موضوع به تازگی در ایالات متحده، زمینه سیاسی مطالعه ما، رخ داده است، جایی که رئیس جمهور سابق دونالد ترامپ - رهبر حزب جمهوری‌خواه - به طور مداوم سیاست‌های راست افراطی و ضد مهاجرتی را اجرا یا تلاش برای اجرای آنها کرده است و در عین حال مهاجران را در چهره‌ای منفی به تصویر کشیده است. این نوع سخنرانی‌های سیاسی راست افراطی با نگرش‌های ضد مهاجرتی بیشتر در میان عموم مردم و بسیج کسانی که چنین احساساتی دارند، مرتبط بوده است و جای تعجب نیست که مهاجران اغلب توسط افراد بومی در کشور میزبان خود مورد تبعیض قرار می‌گیرند. بنابراین، حمایت منطقه‌ای از احزاب راست افراطی احتمالاً ادراک مهاجران از وضعیت خود به عنوان یک فرد بیرونی را تشدید می‌کند و پیامدهایی برای عملکرد کاری آنها دارد. همسو با این دیدگاه منطقه‌ای در مورد رفتار سازمانی، هریسون و همکاران توصیه کردند که محققان بررسی کنند که چگونه زمینه سیاسی-فرهنگی مناطق محل کار مهاجران بر نتایج مرتبط با کار آنها تأثیر می‌گذارد. بر اساس این توصیه، ما بررسی خواهیم کرد که چگونه آب و هوای سیاسی منطقه‌ای بر خطاهای عملکردی مرتبط با کار مهاجران در زمینه ورزش حرفه‌ای تأثیر می‌گذارد.

بر اساس نظریه تهدید کلیشه‌ای، افراد زمانی تجربه تهدید کلیشه‌ای را تجربه می‌کنند که نگران تأیید یا تقلیل به یک کلیشه منفی در مورد گروهی باشند که به آن تعلق دارند. کلیشه‌ها می‌توانند به کشور مبدأ افراد مربوط شوند و مهاجران اغلب به عنوان یکی از گروه‌های هدف تهدید کلیشه‌ای شناخته می‌شوند. کلیشه‌های منفی می‌توانند احساس عدم اطمینان ایجاد کنند که به نوبه خود، عملکرد را کاهش می‌دهد. این به این دلیل است که عدم اطمینان می‌تواند منجر به افزایش توجه به نشانه‌های تهدیدآمیز در محیط و افزایش نظارت بر عملکرد خود شود. این نظارت صریح تصور می‌شود که توجه را به وظایف به خوبی آموخته شده و خودکار هدایت کند و در نتیجه اجرای روان آنها مختل شود. علاوه بر این، تهدید کلیشه‌ای مزمن (یعنی تهدید کلیشه‌ای که در یک دوره طولانی تجربه می‌شود) با کاهش حافظه کاری و کاهش اعتماد به نفس در دستیابی به اهداف مرتبط است که هر دو برای عملکرد مهم هستند.

تهدید کلیشه‌ای به ویژه خطرناک است زیرا می‌تواند عملکرد فرد را حتی اگر او به کلیشه اعتقاد نداشته باشد، از فعال شدن کلیشه آگاه نباشد یا واقعاً مورد کلیشه‌سازی قرار نگرفته باشد، تحت تأثیر قرار دهد. علاوه بر این، نظریه تهدید کلیشه‌ای پیشنهاد می‌کند که افرادی که در حوزه عملکرد خود سرمایه‌گذاری کرده‌اند (به عنوان مثال، کارمندان) بیشتر تحت تأثیر تهدید کلیشه‌ای قرار می‌گیرند.

تهدید کلیشه‌ای و حمایت منطقه‌ای از احزاب راست افراطی
تهدید کلیشه‌ای زمانی رخ می‌دهد که هویت اقلیت یک فرد فعال شود و این می‌تواند توسط نشانه‌های مختلف ایجاد شود. تعاملات اجتماعی می‌تواند منبع این نشانه‌ها باشد، اما قرار گرفتن در معرض محتوای تحقیرآمیز در رسانه‌ها نیز می‌تواند گروه‌هایی را که به طور منفی کلیشه‌سازی شده‌اند، مختل کند. مهاجرانی که در مناطقی زندگی می‌کنند که محتوای تحقیرآمیز در آن رایج‌تر است، مانند مناطقی با حمایت بیشتر از احزاب راست افراطی، احتمالاً در هنگام تعامل با افراد بومی یا مصرف انواع مختلف رسانه‌های محلی (به عنوان مثال، رسانه‌های اجتماعی، تلویزیون، رادیو، روزنامه‌ها) با نشانه‌های ایجاد کننده تهدید کلیشه‌ای مواجه می‌شوند. همسو با این، تحقیقات قبلی نشان داده است که پوشش خبری ورزشکاران حرفه‌ای بسته به ملیت و عضویت قومی آنها مغرضانه است. حتی بدون داشتن اطلاعات مستقیم در مورد نگرش‌های ضد مهاجرتی افراد بومی، نشانه‌های ظریف اما نمادین مانند لباس (به عنوان مثال، کلاه‌های MAGA قرمز که از دونالد ترامپ حمایت می‌کنند)، پوسترهای انتخاباتی و تبلیغات و بحث‌های محلی در تلویزیون و رسانه‌های اجتماعی ممکن است به مهاجران اطلاع دهند که آیا محیط اجتماعی منطقه محل سکونت آنها بالقوه تهدیدآمیز است یا خیر. با در نظر گرفتن این موضوع، ما انتظار داریم که قرار گرفتن مداوم در معرض نشانه‌های منفی که نشان دهنده حمایت راست افراطی منطقه‌ای در منطقه محل سکونت مهاجران است، منجر به تجربه تهدید کلیشه‌ای مزمن و افزایش خطاهای عملکردی مرتبط با کار آنها شود. در مقابل، مهاجرانی که در مناطقی زندگی می‌کنند که این نشانه‌ها کمتر رایج است (یعنی مناطقی با حمایت کمتر از احزاب راست افراطی)، کمتر تحت تأثیر قرار می‌گیرند. بنابراین، ما فرضیه زیر را پیشنهاد می‌کنیم:

فرضیه 1: حمایت راست افراطی منطقه‌ای با خطاهای عملکردی در کارمندان مهاجر مرتبط است.

بالا بردن کلیشه‌ای و حمایت راست افراطی منطقه‌ای
تعاملات اجتماعی، رسانه‌ها و نشانه‌های نمادین تحقیرآمیز مهاجران ممکن است نه تنها بر خطاهای عملکردی مهاجران تأثیر بگذارد، بلکه بر کارمندان بومی نیز تأثیر بگذارد. تحقیقات قبلی نشان داده است که افراد غیرکلیشه‌ای (یعنی اعضای درون‌گروه) هنگام کلیشه‌سازی منفی یک برون‌گروه، عملکرد بهتری از خود نشان می‌دهند. این پدیده به عنوان بالا بردن کلیشه‌ای شناخته می‌شود و تصور می‌شود که با افزایش مقایسه‌های رو به پایین افراد با برون‌گروه تحقیر شده، اعتماد به نفس و عزت نفس آنها را افزایش می‌دهد. در نتیجه، اعضای درون‌گروه (یعنی افراد بومی) ممکن است کمتر در معرض "شک و تردید، اضطراب و ترس از طرد شدن که می‌تواند عملکرد را مختل کند" باشند. شواهد تجربی برای این موضوع از مطالعاتی به دست آمده است که نشان می‌دهد اثرات بالا بردن کلیشه‌ای بر یک کار حرکتی توسط افزایش اعتماد به نفس و مشارکت در کار میانجیگری می‌شود و همچنین کاهش اضطراب. با در نظر گرفتن این کار قبلی، ما انتظار داریم که قرار گرفتن مداوم در معرض نشانه‌هایی که نشان دهنده حمایت راست افراطی در منطقه محل سکونت افراد بومی است، منجر به تجربه بالا بردن کلیشه‌ای در افراد بومی و کاهش خطاهای عملکردی مرتبط با کار آنها شود. در مقابل، افراد بومی که در مناطقی زندگی می‌کنند که این نشانه‌ها کمتر رایج است (یعنی مناطقی که حمایت راست افراطی کمتر است)، کمتر تحت تأثیر قرار می‌گیرند. بنابراین، ما فرضیه زیر را مطرح می‌کنیم:

فرضیه 2: حمایت راست افراطی منطقه‌ای با خطاهای عملکردی در کارمندان بومی مرتبط است.

مواد و روش‌ها
داده‌ها و نمونه
اندازه نمونه توسط تعداد بازیکنان بسکتبال که در فصل عادی 2020-2021 NBA بازی می‌کنند، تعیین شد. ما به طور خاص فصل 2020-2021 را برای این مطالعه انتخاب کردیم زیرا شامل انتقال قدرت ریاست جمهوری در ایالات متحده پس از انتخابات 2020 است و بنابراین دوره‌ای را پوشش می‌دهد که وابستگی سیاسی و حمایت از دونالد ترامپ و حزب جمهوری‌خواه قابل مشاهده و قطبی‌کننده بوده است. قابل توجه است که فصل عادی 2020-2021 NBA از 22 دسامبر 2020 تا 16 مه 2021 ادامه داشت و حامیان دونالد ترامپ در 6 ژانویه 2021 به پایتخت کشور حمله کردند تا تلاش کنند نتایج انتخابات ریاست جمهوری را که در آن شکست خورده بود، لغو کنند.

داده‌ها برای همه 540 بازیکن (100٪ مرد) از وب‌سایت رسمی NBA (www.nba.com) جمع‌آوری شد. علاوه بر این، داده‌های NBA را با داده‌های انتخابات ریاست جمهوری در سطح ایالتی که به طور آزادانه در مخزن داده‌های دانشگاه هاروارد در دسترس است، مطابقت دادیم. مطابقت بازیکنان با داده‌های انتخابات ایالتی بر اساس محل تیم آنها انجام شد و 522 بازیکن با 23 منطقه مطابقت داشتند. یک تیم متشکل از 18 بازیکن نتوانست با داده‌های انتخابات ریاست جمهوری مطابقت داشته باشد زیرا در تورنتو، کانادا واقع شده بود. تیم‌ها به طور متوسط 18.2 بازیکن (SD = 1.9) داشتند. بازیکنان در نمونه ما به طور متوسط 26.0 سال سن داشتند (SD = 4.1) و از 41 کشور مختلف بودند، که بیشترین تعداد از ایالات متحده (77٪)، کانادا (3٪) و فرانسه (2٪) بودند. از کسانی که وضعیت مهاجر داشتند، 48.3٪ در اروپا، 5.9٪ در آسیا، 13.6٪ در آفریقا، 5.9٪ در آمریکای جنوبی، 18.6٪ در آمریکای شمالی و 7.6٪ در استرالیا/اقیانوسیه متولد شده بودند.

اندازه‌گیری‌ها
وضعیت مهاجرت
مشابه تحقیقات دیگر در مورد مهاجران به عنوان یک گروه کانونی، وضعیت مهاجرت بر اساس محل تولد بازیکنان تعیین شد. به طور خاص، وضعیت مهاجرت بازیکنان به صورت کدگذاری شده بود که 0 نشان دهنده وضعیت غیرمهاجر (یعنی متولد شده در ایالات متحده) و 1 نشان دهنده وضعیت مهاجر (یعنی متولد شده در خارج از ایالات متحده) بود. اطلاعات مربوط به محل تولد بازیکنان از صفحات پروفایل رسمی NBA آنها به دست آمد. 118 بازیکن (23٪) وضعیت مهاجر داشتند.

حمایت راست افراطی منطقه‌ای
ما از درصد آرا برای دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری 2020 به عنوان پروکسی برای حمایت راست افراطی منطقه‌ای در هر منطقه محل سکونت بازیکنان استفاده کردیم. طبق داده‌های پروژه مانیفستو، یک پروژه بین‌المللی که محتوای مانیفست‌های انتخاباتی احزاب سیاسی را تجزیه و تحلیل می‌کند، مانیفست حزب جمهوری‌خواه تحت رهبری دونالد ترامپ به عنوان دورتر از احزاب راست افراطی شناخته شده در اروپا مانند تجمع ملی در فرانسه و حزب آزادی اتریش تخمین زده شد. مهم است که احساسات ضد مهاجرتی یک عامل اصلی حمایت از دونالد ترامپ بوده است. علاوه بر این، نارضایتی جمهوری‌خواهان از سطوح مهاجرت در ایالات متحده پس از خروج دونالد ترامپ از قدرت به 87 درصد افزایش یافت که نشان دهنده حمایت قوی آنها از سیاست‌های مهاجرتی او است. به طور کلی، دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری 2020 47 درصد آرا را به دست آورد. در نمونه ما، بازیکنان در ایالت‌هایی کار می‌کردند که به طور متوسط 45.7 درصد (SD = 11.6) حمایت راست افراطی منطقه‌ای داشتند که این حمایت از 5.4 درصد تا 65.4 درصد در مناطق مختلف متغیر بود.

خطاهای عملکردی
خطاهای عملکردی بازیکنان در سطح فردی با تعداد دفعاتی که مالکیت توپ بسکتبال را قبل از تلاش برای شوت به تیم مقابل از دست دادند (یعنی مرتکب "گردش توپ" شدند) تعیین شد. نمونه‌هایی از این شامل خروج از محدوده با توپ یا دزدیده شدن توپ توسط حریف است. این معیار "گردش توپ" یک معیار مرتبط برای ارزیابی خطاهای عملکردی بازیکنان است و به طور منظم توسط مربیان و تیم‌ها نظارت می‌شود و در مطالعات متعددی در مورد عملکرد بسکتبال استفاده شده است.

متغیرهای کمکی
برای در نظر گرفتن این واقعیت که خطاهای عملکردی (همانطور که در بالا تعریف شده است) فقط زمانی رخ می‌دهند که یک بازیکن مالکیت توپ را داشته باشد، تعداد کل مالکیت توپ بازیکنان را در نظر گرفتیم. علاوه بر این، از آنجایی که برخی از انواع خطاهای عملکردی ناشی از داشتن مالکیت توپ برای مدت طولانی (به عنوان مثال، تخلف "ساعت شوت") است، زمان کل (به دقیقه) که بازیکنان مالکیت توپ را داشتند را کنترل کردیم. ما همچنین سن و موقعیت بازی بازیکنان را در نظر گرفتیم زیرا تجربه بسکتبال و نقش آنها در تیم ممکن است تعداد خطاهای عملکردی آنها را تعیین کند. علاوه بر این، و همانطور که در ادبیات مربوط به تهدید کلیشه‌ای توصیه شده است، حقوق بازیکنان و تعداد کل دقایقی که به آنها اجازه بازی داده شد را در نظر گرفتیم. رنگ پوست بازیکنان نیز به عنوان یک متغیر کمکی گنجانده شد تا نشان داده شود که وضعیت مهاجرت فراتر از رنگ پوست، واریانس در خطاهای عملکردی را توضیح می‌دهد. برای اندازه‌گیری رنگ پوست بازیکنان، عکس پروفایل هر بازیکن در وب‌سایت رسمی NBA توسط دو دستیار تحقیق که از هدف مطالعه بی‌خبر بودند، با استفاده از مقیاس تک‌موردی فیتزپاتریک برای نوع پوست (یک مقیاس 6 درجه‌ای (1 = "روشن، سفید رنگ پریده"، 6 = "سیاه، بسیار تیره تا سیاه") همراه با یک تصویر رنگی که نمونه‌ای از رنگ پوست مربوط به هر گزینه را نشان می‌دهد) کدگذاری شد. همانطور که توصیه شده است، قابلیت اطمینان بین‌داوری برای متغیر رنگ پوست با استفاده از ضرایب همبستگی تصادفی دو طرفه ICC (A,1) = .97 آزمایش شد که اعتبار آن را تأیید می‌کند. ما همچنین متغیرهای سطح تیم را کنترل کردیم که احتمالاً بر تعداد خطاهای عملکردی بازیکنان تأثیر می‌گذارند. این شامل یک معیار از موفقیت تیم در طول فصل (همانطور که با تعداد بازی‌های برده شده در فصل عادی نشان داده می‌شود) و یک متغیر باینری که نشان می‌دهد آیا تیم با یک مربی جدید فصل را شروع کرده است (9 تیم این کار را انجام دادند) است. ما این را گنجاندیم زیرا تحقیقات قبلی نشان داده است که تغییرات مربیگری می‌تواند بر عملکرد تیم تأثیر بگذارد. در نهایت، و همانطور که در ادبیات توصیه شده است، میانگین‌های سطح خوشه (یعنی سطح 2) پیش‌بینی‌کننده‌های سطح 1 ما (یعنی وضعیت مهاجرت، تعداد مالکیت توپ، زمان با مالکیت توپ، سن، حقوق، دقایق بازی و رنگ پوست) را برای حساب کردن این متغیرها در سطح تیم گنجاندیم.

همه متغیرهای مربوط به بازی آمار کل بازیکنان در طول فصل عادی 2020-2021 NBA را نشان می‌دهد که در آن هر تیم 72 بازی انجام داده است. میانگین‌ها، انحرافات استاندارد و همبستگی‌های صفر مرتبه بین همه متغیرهای مطالعه در جدول 1 ارائه شده است.

جدول 1
میانگین‌ها، انحرافات استاندارد و همبستگی‌های صفر مرتبه بین متغیرها.
متغیرهاMSD(1)(2)(3)(4)(5)(6)(7)(8)(9)(10)(11)(1) خطاهای عملکردی53.0851.47-(2) وضعیت مهاجرت0.230.420.038-(3) حمایت راست افراطی منطقه‌ای45.7211.60-0.0270.031-(4) مالکیت توپ1620.831369.640.9360.033-0.019-(5) زمان با مالکیت توپ83.0999.820.874-0.019-0.0130.884-(6) سن25.994.150.118-0.026-0.0740.122-(7) موقعیت (سنتر)0.190.39-0.0640.151-0.037-0.067-0.1310.053-(8) موقعیت (پاور فوروارد)0.210.41-0.0300.072-0.021-0.031-0.1010.025-0.247-(9) موقعیت (پاور گارد)0.190.390.126-0.089-0.0140.1260.271-0.016-0.234-0.250-(10) موقعیت (شوتینگ فوروارد)0.180.38-0.0830.0020.054-0.079-0.098-0.050-0.222-0.238-(11) موقعیت (شوتینگ گارد)0.240.430.045-0.1270.0190.0440.053-0.012-0.267-0.285-0.270-0.257-(12) حقوق70044679026380-0.0740.0680.007-0.082-0.076-0.0370.0170.0160.007-0.022-0.018(13) دقایق بازی964.16699.500.8420.016-0.0270.9240.7150.182-0.082-0.0120.024-0.0430.103(14) رنگ پوست4.171.480.011-0.318-0.038-0.0190.032-0.0360.0890.018-0.064-0.029(15) مربی جدید (0 = خیر؛ 1 = بله)0.330.47-0.019-0.0140.143-0.024-0.0250.049-0.0100.035-0.0680.0330.009(16) عملکرد تیم36.0310.110.035-0.021-0.1940.0670.0480.217-0.0130.048-0.038-0.0060.007(17) وضعیت مهاجرت (CM)0.230.090.0400.2200.1430.0230.010-0.0520.0160.016-0.013-0.004-0.014(18) مالکیت توپ (CM)1620.83203.240.1230.034-0.1260.1480.0930.0490.0140.0110.034-0.027-0.031(19) زمان با مالکیت توپ (CM)83.0910.310.0980.021-0.1310.1340.1030.0550.0360.0020.011-0.010-0.037(20) سن (CM)25.991.340.016-0.035-0.2290.0220.0170.323-0.0250.043-0.0470.0110.015(21) حقوق (CM)700446725032350.0030.0220.0250.0030.0030.018-0.0480.025-0.015-0.0290.059(22) دقایق بازی (CM)964.16111.570.1110.039-0.1670.1400.0980.0490.027-0.0110.020-0.006-0.028(23) رنگ پوست (CM4.170.42-0.009-0.138-0.137-0.0010.008-0.0360.023-0.0320.0170.034-0.038
متغیرها(12)(13)(14)(15)(16)(17)(18)(19)(20)(21)(22)(23)(12) حقوق-(13) دقایق بازی-0.067-(14) رنگ پوست-0.059-0.005-(15) مربی جدید0.036-0.0440.067-(16) عملکرد تیم0.0220.075-0.026-0.034-(17) وضعیت مهاجرت (CM)0.0280.028-0.177-0.064-0.094-(18) مالکیت توپ (CM)0.0060.150-0.001-0.1640.4510.154-(19) زمان با مالکیت توپ (CM)0.0090.1520.021-0.2430.4680.0960.905-(20) سن (CM)0.0160.024-0.0320.1520.672-0.1610.1510.169-(21) حقوق (CM)0.2770.014-0.0880.1290.0810.1010.0220.0330.057-(22) دقایق بازی (CM)0.0230.159-0.002-0.2740.4730.1770.9410.9510.1510.085-(23) رنگ پوست (CM)-0.087-0.0010.2820.237-0.092-0.630-0.0040.076-0.112-0.313-0.007-0.038
نتایج
با توجه به ماهیت خوشه‌ای داده‌ها (یعنی بازیکنان در تیم‌ها خوشه‌بندی شده‌اند)، ما از یک رویکرد اثرات تصادفی همبسته (CRE) استفاده کردیم و تجزیه و تحلیل رگرسیون را با خطاهای استاندارد مقاوم به خوشه (CR-SE) انجام دادیم، همانطور که توصیه شده است. این رویکرد تخمین‌های سازگارتر را ارائه می‌دهد و به ما امکان می‌دهد اثرات درون (سطح 1) و بین (سطح 2) را آزمایش کنیم. یک مزیت اضافی از خطاهای استاندارد خوشه‌بندی شده این است که نیاز کمتری به فرضیات مربوط به مشخصات مناسب اثرات تصادفی در سطوح بالاتر (به عنوان مثال، سطح تیم) وجود دارد. برای آزمایش فرضیه‌های 1 و 2، ما حمایت راست افراطی منطقه‌ای را به عنوان متغیر مستقل، وضعیت مهاجرت را به عنوان تعدیل‌کننده و خطاهای عملکردی را به عنوان متغیر وابسته تعیین کردیم. متغیرهای کمکی زیر در تجزیه و تحلیل اصلی ما گنجانده شدند: تعداد مالکیت توپ بازیکنان، میزان زمان با مالکیت توپ، سن، موقعیت، حقوق، دقایق بازی، رنگ پوست و میانگین‌های خوشه (سطح 2) از همه پیش‌بینی‌کننده‌های سطح 1. متغیرهای سطح تیم شامل موفقیت تیم در طول فصل و یک متغیر باینری که نشان می‌دهد آیا تیم فصل را با یک مربی جدید شروع کرده است (9 تیم این کار را انجام دادند) بود. تجزیه و تحلیل با استفاده از Stata/SE 16.1 انجام شد.

همانطور که انتظار می‌رفت، حمایت راست افراطی منطقه‌ای با خطاهای عملکردی در کارمندان مهاجر تعامل داشت، B = 0.42، p < .001 (به مدل 1 در جدول 2 برای جزئیات مراجعه کنید). تجزیه و تحلیل شیب‌های ساده بعدی نشان داد که حمایت راست افراطی منطقه‌ای به طور مثبتی با خطاهای عملکردی در بازیکنان مهاجر مرتبط است، B = 0.245، p < .001، و به طور منفی با خطاهای عملکردی در بازیکنان بومی مرتبط است، B = -0.178، p = .001 (شکل 2). این یافته‌ها از فرضیه 1 پشتیبانی می‌کنند. علاوه بر این، نتایج ما نشان می‌دهد که بازیکنان بومی در مناطقی با حمایت راست افراطی بالاتر به طور متوسط 4.1 (8٪) خطای عملکردی کمتری نسبت به بازیکنان بومی در مناطقی با حمایت راست افراطی کمتر مرتکب می‌شوند. این یافته‌ها از فرضیه 2 پشتیبانی می‌کند.

جدول 2
نتایج رگرسیون.
|  | Model 1 | Model 2 | Model 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| Variables | B | SE | p | B | SE | p | B | SE | p |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| وضعیت مهاجرت (0 = بومی؛ 1 = مهاجر) | -17.511 | 4.383 | < .001 | -19.167 | 4.920 | .001 | -22.766 | 12.568 | .081 |
| حمایت راست افراطی منطقه‌ای | -0.178 | 0.049 | .001 | -0.202 | 0.047 | < .001 | -0.088 | 0.214 | .685 |
| تعامل وضعیت مهاجرت × حمایت راست افراطی منطقه‌ای | 0.423 | 0.088 | < .001 | 0.423 | 0.092 | < .001 | 0.565 | 0.262 | .040 |
| وضعیت مهاجرت × رنگ پوست |  |  |  |  |  |  | 2.178 | 3.388 | .526 |
| حمایت راست افراطی منطقه‌ای × رنگ پوست |  |  |  |  |  |  | -0.021 | 0.051 | .676 |
| وضعیت مهاجرت × رنگ پوست × حمایت راست افراطی منطقه‌ای |  |  |  |  |  |  | -0.055 | 0.078 | .485 |
| مالکیت توپ | 0.026 | 0.005 | < .001 | 0.035 | 0.001 | < .001 | 0.026 | 0.005 | < .001 |
| زمان با مالکیت توپ | 0.129 | 0.041 | .004 |  |  |  | 0.131 | 0.041 | .003 |
| سن | -0.544 | 0.195 | .009 |  |  |  | -0.552 | 0.202 | .011 |
| موقعیت |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|     پاور فوروارد | -0.747 | 2.779 | .790 |  |  |  | -0.965 | 2.729 | .726 |
|     پاور گارد | -5.725 | 2.525 | .031 |  |  |  | -5.855 | 2.580 | .031 |
|     شوتینگ فوروارد | -2.270 | 2.755 | .417 |  |  |  | -2.558 | 2.807 | .370 |
|     شوتینگ گارد | -2.360 | 2.576 | .367 |  |  |  | -2.517 | 2.637 | .348 |
| حقوق | 0.000 | 0.000 | .905 |  |  |  | 0.000 | 0.000 | .944 |
| دقایق بازی | 0.002 | 0.005 | .718 |  |  |  | 0.002 | 0.005 | .675 |
| رنگ پوست | 0.875 | 0.512 | .099 |  |  |  | 1.974 | 2.341 | .406 |
| مربی جدید (0 = خیر؛ 1 = بله) | -1.648 | 1.132 | .156 |  |  |  | -1.457 | 1.231 | .247 |
| عملکرد تیم | -0.202 | 0.047 | < .001 |  |  |  | -0.204 | 0.049 | < .001 |
| وضعیت مهاجرت (CM) | 14.162 | 8.111 | .092 | 14.585 | 8.974 | .115 | 14.436 | 8.163 | .088 |
| مالکیت توپ (CM) | 0.021 | 0.008 | .020 | -0.006 | 0.003 | .023 | 0.020 | 0.008 | .021 |
| زمان با مالکیت توپ (CM) | -0.623 | 0.168 | .001 |  |  |  | -0.637 | 0.173 | .001 |
| سن (CM) | 1.714 | 0.506 | .002 |  |  |  | 1.697 | 0.529 | .003 |
| حقوق (CM) | 0.000 | 0.000 | .633 |  |  |  | 0.000 | 0.000 | .771 |
| دقایق بازی (CM) | 0.013 | 0.018 | .469 |  |  |  | 0.015 | 0.018 | .419 |
| رنگ پوست (CM) | 1.291 | 1.451 | .381 |  |  |  | 1.025 | 1.427 | .478 |
| مربی جدید (CM) | 0.003 | 0.003 | .381 |  |  |  | 0.003 | 0.003 | .381 |
| عملکرد تیم (CM) | -0.003 | 0.003 | .381 |  |  |  | -0.003 | 0.003 | .381 |
| ثابت | -22.356 | 14.943 | .146 | 11.542 | 3.743 | .005 | -24.945 | 18.362 | .185 |
Robust standard errors in parentheses

جدول 1
میانگین‌ها، انحرافات استاندارد و همبستگی‌های صفر مرتبه بین متغیرها.

(ادامه دارد)

با تشکر از توجه شما،
[نام شما]