با افزایش استفاده از وب جهانی، بررسی سریع یا مرور مطالب روی صفحه نمایش به یک فعالیت رایج تبدیل شده است. با این حال، پیامدهای این روش خواندن به طور کامل بررسی نشده است. با استفاده از انواع مختلف سوالات، درک مطلب پس از خواندن از صفحه نمایش با سرعت خواندن عادی و سریع سنجیده شد. علاوه بر این، با ثبت خودکار نحوه پیمایش خوانندگان در هر سند، الگوهای خواندن مورد بررسی قرار گرفت. یک سازش بین سرعت و دقت مشاهده شد و به طور کلی، یادآوری جزئیات خاص کمتر از پاسخ به سوالات "مرتبه بالاتر" بود. با این حال، سوالاتی که به ساختار متن می‌پرداختند، دشوارترین بودند. تجزیه و تحلیل حرکات پیمایشی نشان داد که زمان کلی صرف شده در توقف بین حرکات، بهترین پیش‌بینی‌کننده درک مطلب بود. در سرعت خواندن عادی، خوانندگان موثرتر، از نظر نمرات درک مطلب بالاتر، کسانی بودند که زمان بیشتری را بین حرکات پیمایشی سریع و مکرر صرف می‌کردند.

تصاویر - بارگذاری شده توسط مارک هسلگرو
محتوای نویسنده
تمام محتوای تصویر در این منطقه توسط مارک هسلگرو بارگذاری شده است.
ممکن است محتوا مشمول حق چاپ باشد.
دنیای تحقیقات را کشف کنید

بیش از 25 میلیون عضو
بیش از 160 میلیون صفحه انتشار
بیش از 2.3 میلیارد استناد

به صورت رایگان بپیوندید

مجله تحقیقات در خواندن، ISSN 0141-0423
جلد 23، شماره 2، 2000، صفحات 210±223
اثرات سرعت خواندن و
الگوهای خواندن بر درک
متنی که از صفحه نمایش خوانده می شود
ماری سی. دایسون و مارک هسلگرو
دپارتمان تایپوگرافی و ارتباطات گرافیکی، دانشگاه ریدینگ، انگلستان
چکیده
با افزایش استفاده از وب جهانی، بررسی سریع یا مرور مطالب روی صفحه نمایش به یک فعالیت رایج تبدیل شده است. با این حال، پیامدهای این روش خواندن به طور کامل بررسی نشده است. با استفاده از انواع مختلف سوالات، درک مطلب پس از خواندن از صفحه نمایش با سرعت خواندن عادی و سریع سنجیده شد. علاوه بر این، با ثبت خودکار نحوه پیمایش خوانندگان در هر سند، الگوهای خواندن مورد بررسی قرار گرفت. یک سازش بین سرعت و دقت مشاهده شد و به طور کلی، یادآوری جزئیات خاص کمتر از پاسخ به سوالات "مرتبه بالاتر" بود. با این حال، سوالاتی که به ساختار متن می‌پرداختند، دشوارترین بودند. تجزیه و تحلیل حرکات پیمایشی نشان داد که زمان کلی صرف شده در توقف بین حرکات، بهترین پیش‌بینی‌کننده درک مطلب بود. در سرعت خواندن عادی، خوانندگان موثرتر، از نظر نمرات درک مطلب بالاتر، کسانی بودند که زمان بیشتری را بین حرکات پیمایشی سریع و مکرر صرف می‌کردند.
مقدمه
در طول پنج سال گذشته، توسعه سریع وب جهانی (WWW) منجر به دسترسی بیشتر افراد به اطلاعات روی صفحه نمایش و افزایش حجم موادی شده است که می توانیم از صفحه نمایش بخوانیم. با این حال، همانطور که در سال 1991 موتر و موروتو بحث کردند، پیامدهای این روش خواندن به طور کامل بررسی نشده است، زیرا استفاده گسترده از ایمیل، چکیده های آنلاین، بازیابی اطلاعات و غیره وجود دارد. اغلب گزارش می شود که مطالب نمایش داده شده روی صفحه های کامپیوتر (به ویژه صفحات وب) به جای خواندن دقیق، مرور می شوند (به عنوان مثال، هورتون و همکاران، 1996، ص 320). این ممکن است به دلیل حجم اطلاعات، ویژگی های رسانه، اهداف خواننده یا ترکیبی از این عوامل باشد.

با این حال، در یک محیط تجربی، تحقیقات نشان داده است که خواندن از صفحه نمایش 20 تا 30 درصد کندتر از خواندن از کاغذ است (دیلون، 1992). بنابراین، خواندن سریع از صفحه نمایش باید به عنوان یک استراتژی آگاهانه در نظر گرفته شود. استراتژی های مرور جایگزین در ادبیات مربوط به ابرمتن و WWW شناسایی شده اند (رادا و مورفی، 1992؛ اسمیت و ویلسون، 1993؛ کاتلدج و پیتکو، 1995).
یک مطالعه دقیق از مرور داستان ها در چاپ توسط ماسون (1982) انجام شده است که در آن فرآیندهای درک مطلب در سرعت های خواندن مختلف مورد بررسی قرار گرفته است. اگرچه شرکت کنندگان در این مطالعه برای یافتن اصل مطلب هدایت شده بودند، اما با افزایش سرعت خواندن، نتوانستند چنین اطلاعاتی را حفظ کنند. اطلاعات مهم و غیرمهم به یک اندازه احتمال داشتند که نادیده گرفته شوند. حافظه سطحی (یعنی تشخیص کلمات خاص عبارات) نیز در سرعت خواندن عادی دقیق تر از مرور بود.

مرور از صفحه های کامپیوتر توسط موتر و موروتو (1991) در مقایسه خواندن و مرور از "کتاب ها" و صفحه نمایش مورد بررسی قرار گرفت. اگرچه ماهیت درک مطلب مورد بررسی قرار نگرفت، اما یک یافته شگفت انگیز این بود که درک مطلب هنگام خواندن از صفحه نمایش بیشتر بود. این می تواند به دلیل یک سازش بین سرعت و دقت باشد، زیرا سرعت مرور از کاغذ به طور قابل توجهی سریعتر از صفحه نمایش بود.
این دو مطالعه یافته قابل پیش بینی را نشان می دهند که افزایش سرعت خواندن احتمالاً به قیمت درک مطلب تمام می شود. با این حال، پیشنهاداتی وجود دارد که خواندن سریعتر ممکن است به طور متفاوتی بر نوع اطلاعاتی که حفظ می شود تأثیر بگذارد.
یکی از راه های دسته بندی انواع مختلف درک مطلب، تمایز بین یادآوری جزئیات، ایده های کلی و فرآیندهای مرتبه بالاتر که نیاز به استنتاج دارند، است. پرکینز و بروتن (1992) از یادآوری واقعی، تعمیم ها و استنتاج ها در بررسی زبان های دوم استفاده کرده اند. به طور مشابه، جزئیات، ایده های اصلی و استنتاج ها در رابطه با توسعه استراتژی های خواندن مورد بررسی قرار گرفته اند (مور و سچواک، 1997).
تحقیقات گزارش شده در این مقاله، ماهیت تفاوت ها در درک مطلب هنگام خواندن با سرعت عادی و سریع را بررسی می کند و الگوی خواندن را از نظر پیمایش در متن بررسی می کند. طیف وسیعی از سوالات با هدف به دست آوردن یادآوری یا درک انواع مختلف اطلاعات در اسناد انتخاب شد. این سوالات بر اساس مطالعاتی است که استراتژی های خواندن را با تشویق شرکت کنندگان به خواندن فعالانه برای انواع مختلف اطلاعات بررسی می کنند (مک کانکی، رینر و ویلسون، 1973؛ واگنر و استرنبرگ، 1987). در این آزمایش، هیچ نشانه ای از نحوه خواندن سند داده نشد، زیرا امیدوار بودیم که کدام نوع اطلاعات به طور کلی تحت شرایط مختلف به یاد آورده می شود.

در ابتدا لازم بود یک مبنای عینی برای تهیه سوالات ایجاد شود. اگرچه می توان ماهیت کلی سوالات را تعریف کرد، به عنوان مثال، جزئیات در مقابل حقایق اصلی، این تقسیم نیاز به شناسایی اهمیت نسبی قسمت های مختلف متن دارد. جانسون (1970) و سایر نویسندگان به دنبال آن (به عنوان مثال، براون و اسمایلی، 1977) نشان داده اند که اهمیت واحدهای متن با یادآوری آنها مرتبط است. برای مبنا قرار دادن سوالی بر اساس بخش مهمتر متن، باید اندازه گیری اهمیت نسبی واحدها در متن وجود داشته باشد. بنابراین، دو مطالعه آزمایشی برای ایجاد مبنایی برای ایجاد سوالات و آزمایش دقت آنها انجام شد.
مطالعات آزمایشی
مواد و انواع سوالات
شش نوع سوال شناسایی شد که به نظر می رسید نیاز به یادآوری اطلاعات خاص (جزئیات یا یک واقعیت اصلی) یا استنتاج در مورد آنچه خوانده شده است ("سوالات مرتبه بالاتر"، به عنوان مثال، مک کانکی، رینر و ویلسون، 1973) داشته باشد. پنج نوع سوال از شش نوع به صورت چند گزینه ای با سه گزینه جایگزین نوشته شده است. نوع ششم سوال، تشخیص قطعات کوتاه (یک جمله یا قسمت اول جمله) از سند را اندازه گیری کرد.

سوالات عنوان (T) می پرسیدند کدام یک از عناوین جایگزین به بهترین وجه با متن مطابقت دارد. سوالات ایده اصلی (MI) یکی از ایده های اصلی متن را پوشش می داد. سوالات ساختار (S) در مورد ترتیب موارد در متن می پرسیدند، یعنی چه چیزی قبل یا بعد از یک مورد خاص آمده است. سوالات حقایق اصلی (MF) در مورد جنبه های نسبتاً مهم متن می پرسیدند. سوالات اتفاقی (I) مربوط به جزئیات در متن بود. سوالات تشخیص (R) می پرسیدند که آیا قطعه در متن ظاهر شده است یا خیر.
تعدادی مقاله که به طور کلی جالب تلقی می شدند از مجله National Geographic انتخاب شدند. (مجوز استفاده از این مقالات اخذ شد.) اسناد برای داشتن طول تقریباً یکسان (تا 1000 کلمه) با حذف متن از انتها ویرایش شدند و اطمینان حاصل شد که خط داستانی دست نخورده باقی می ماند.
مطالعه آزمایشی 1
اولین مطالعه آزمایشی با هدف تعیین اهمیت نسبی قسمت های مختلف متن بود. هر سند به طور مستقل توسط دو نویسنده به واحدهای ایده تقسیم شد. یک واحد ایده به عنوان یک واحد معنایی مجزا تعریف می شد، به طوری که یک واحد جدید زمانی شروع می شد که ایده ها یا معنای یک بخش تغییر کند. این روش به طور تقریبی بر اساس روش توسعه یافته توسط جانسون (1970) است که متون را به زیرواحدهای زبانی تقسیم می کند. با این حال، واحدهای ما شامل چندین جمله بود، در حالی که واحدهای "قابلیت مکث" جانسون اغلب بخشی از یک جمله بودند. توافق قابل توجهی بین دو ارزیاب در مورد مکان مرزها بین واحدها وجود داشت. در صورت بروز اختلاف، دو ارزیابی برای تولید تعداد واحدها بیشتر ترکیب شد، یعنی اگر فقط یکی از نویسندگان یک واحد جدید را پیشنهاد می کرد، باز هم گنجانده می شد. تعداد واحدهای ایده ایجاد شده با این روش از 12 تا 20 در هر سند متغیر بود.
روش
پانزده شرکت کننده هر کدام چهار سند را روی کاغذ خواندند از مجموع دوازده سند. هر سند توسط پنج شرکت کننده خوانده شد و ترکیب اسناد و ترتیب ارائه تا حد امکان متعادل شد. متن اسناد به واحدهای ایده تقسیم شد و از شرکت کننده خواسته شد اهمیت هر واحد ایده را از 1 (خیلی مهم نیست) تا 7 (مهمترین) رتبه بندی کند.
نتایج
رتبه بندی برای هر واحد ایده در هر سند در بین شرکت کنندگان میانگین گرفته شد تا نشان دهنده اهمیت درک شده هر واحد نسبت به سایرین در سند باشد. مهمترین واحدها شناسایی شدند که مبنایی برای تهیه سوالاتی را فراهم می کند که به مسائل اصلی سند می پردازند، در مقابل جزئیات یا حقایق اتفاقی.

اکثر سوالات ایده اصلی، ساختار و حقایق اصلی ایجاد شده از این کار آزمایشی بر اساس مهمترین واحدها بودند. سوالات اتفاقی در سراسر سند پخش شده بودند، زیرا امکان تهیه سوالات کافی از کم اهمیت ترین واحدها وجود نداشت. با این حال، در هر سند، رتبه بندی کلی اهمیت سوالات اتفاقی کمتر از سوالات حقایق اصلی بود.
مطالعه آزمایشی 2
این مطالعه آزمایشی با پرسیدن از شرکت کنندگان برای پاسخ دادن به سوالات در حالی که به سند مراجعه می کردند، دقت سوالات را آزمایش کرد. سوالاتی که به طور مداوم به طور نادرست پاسخ داده می شوند ممکن است مشکلاتی را در پاسخ صحیح یا جایگزین ها نشان دهند. همچنین، نشان دهنده دشواری درک انواع مختلف سوالات به دست آمد.
روش
دوازده شرکت کننده هر کدام ترکیبی متفاوت از سه سند را روی کاغذ از مجموع دوازده سند مورد استفاده در مطالعه آزمایشی 1 خواندند. هر سند توسط سه شرکت کننده خوانده شد. پس از خواندن یک سند، از شرکت کنندگان خواسته شد به نه سوال چند گزینه ای (یک عنوان، یک ایده اصلی، یک ساختار، سه واقعیت اصلی، سه اتفاقی) پاسخ دهند. سوالات تشخیص گنجانده نشده بود زیرا هر گونه خطایی در این کار صرفاً ناشی از غفلت بود. سوالات و جایگزین ها به ترتیب تصادفی ارائه شدند. پس از پاسخ دادن به سوالات، شرکت کنندگان دشواری آنها را در مقیاس 1 تا 9 رتبه بندی کردند، از 1 (خیلی آسان) تا 9 (خیلی دشوار).
نتایج
سوالاتی که توسط دو یا چند نفر به طور نادرست پاسخ داده شده بودند شناسایی شدند. اینها عمدتاً سوالات مرتبه بالاتر (عنوان، ایده اصلی و ساختار) بودند. سوال و پاسخ های احتمالی مورد بررسی قرار گرفتند و با در نظر گرفتن ماهیت پاسخ های نادرست، تغییراتی ایجاد شد. اگر یک پاسخ نادرست یکسان دو بار انتخاب شده بود، این جایگزین جایگزین شد. تغییرات دیگر تلاش برای تقویت، گسترش یا ساده سازی پاسخ صحیح و تغییر کلمات جایگزین بود.
دشواری درک شده هر نوع سوال کمی از سند به سند متفاوت بود. با این حال، به طور متوسط، سوالات حقایق اصلی آسان تر از سوالات اتفاقی بودند و سوالات عنوان به ویژه دشوار تلقی می شدند. این رتبه بندی ها احتمالاً تحت تأثیر توانایی شرکت کنندگان برای مراجعه به سند بود. با این حال، نتایج نشان می دهد که تفاوت هایی بین انواع سوالات وجود دارد و بنابراین شواهدی وجود دارد که هدف ایجاد سوالاتی که انواع مختلف اطلاعات را در سند منعکس می کنند، محقق شده است.
مطالعه اصلی
روش
آموزش
به منظور توسعه سرعت خواندن سریعتر از سرعت خواندن عادی شرکت کنندگان، یک دوره آموزش در ابتدای مطالعه معرفی شد. از شرکت کنندگان خواسته شد یک سند را با سرعت خواندن عادی و راحت خود بخوانند. سپس از آنها خواسته شد سرعت خواندن خود را افزایش دهند و سعی کنند سند بعدی را با دو برابر این سرعت بخوانند. اگر به این هدف دست یافتند، به مرحله آزمایش مطالعه ادامه می دادند. اگر نتوانسته بودند به اندازه کافی سریع بخوانند، سند دیگری را می خواندند. در هر آزمایش، یک سند جدید با تقریباً 500 کلمه استفاده می شد. این روند تا زمانی ادامه یافت که شرکت کننده یا به هدف رسید یا هشت سند را خواند. در مورد دوم، اگر زمان خواندن شرکت کننده بیش از 70 درصد از زمان خواندن اول خود نبود، به آزمایش ادامه می داد. اگر نتوانسته بودند سرعت خواندن خود را به اندازه کافی افزایش دهند، دیگر در آزمایش شرکت نمی کردند. یک معیار لیبرال تر (70 درصد به جای 50 درصد) استفاده شد زیرا کار آزمایشی نشان داد که دستیابی به سرعتی تقریباً دو برابر سرعت خواندن عادی ممکن است دشوار باشد. ما می خواستیم تا حد امکان توانایی های طبیعی افراد را منعکس کنیم.

ارائه سند
یک کامپیوتر Compaq Prolinea 575 برای ارائه مواد آزمایشی بر روی یک مانیتور رنگی Sony Multiscan 15sf با ناحیه تصویر ویدئویی 11.25@by 8.5@(14@ حداکثر دید تصویر) استفاده شد. این تنظیم به وضوح 8006600 پیکسل و 256 رنگ تنظیم شده بود. متن با فونت Arial 10 نقطه با فاصله بین خطوط 12 نقطه، فاصله اضافی 12 نقطه بین پاراگراف ها و طول خط تقریباً 60 کاراکتر در هر خط نمایش داده می شد. مواردی مانند نوار ابزار، نوار منو و نوار پیمایش از دید خارج شدند.
روش
بیست و چهار داوطلب به صورت محلی استخدام شدند و بیشتر آنها (19 نفر) بین 18 تا 24 سال سن داشتند (دانشجویان دانشگاه ریدینگ). نیمی از آنها گزارش دادند که اغلب متن را روی صفحه نمایش می خوانند. پس از اتمام موفقیت آمیز مرحله آموزش، هر شرکت کننده شش سند را خواند، سه سند با سرعت خواندن عادی و سه سند با سرعت سریعتر. نیمی از شرکت کنندگان با سرعت خواندن عادی شروع کردند و نیمی دیگر با سرعت سریعتر. جفت شدن اسناد با سرعت خواندن و ترتیب ارائه توسط یک طرح متعادل مربع لاتین تعیین شد.

هر بلوک از سه سند توسط یک آزمایش آزمایشی پیش از آن پیش می رفت که شرکت کنندگان را با نوع سوالاتی که از آنها پرسیده می شد آشنا می کرد و اطمینان حاصل می کرد که آنها می دانند چگونه از طریق اسناد حرکت کنند و سند بعدی را فراخوانی کنند. یک کلید "شروع" سند را روی صفحه نمایش نشان می داد و زمان شروع را ثبت می کرد. کلیدهای مکان نما بالا و پایین برای پیمایش در متن، خط به خط استفاده می شد و زمان هر فشار کلید (و جهت) توسط برنامه هایی که آزمایش را اجرا می کردند ثبت می شد. در پایان یک سند، فشار دادن یک کلید "پایان" یک صفحه خالی را نشان می داد و زمان را ثبت می کرد.
نه سوال چند گزینه ای در مورد هر سند پرسیده شد که سه گزینه جایگزین برای هر سوال وجود داشت و بدون مراجعه به سند پاسخ داده شد. سوالاتی در مورد عنوان، ایده اصلی و ساختار، سه سوال حقایق اصلی و سه سوال اتفاقی وجود داشت. ترتیب سوالات و ترتیب پاسخ های جایگزین برای هر شرکت کننده به صورت تصادفی بود. این سوالات بلافاصله پس از ده سوال تشخیص دنبال شدند. یک مثال از یک متن و سوالات مربوطه در پیوست آورده شده است.
نتایج
سرعت خواندن
میانگین سرعت خواندن در شرایط خواندن عادی 4.06 کلمه در ثانیه (معادل 244 کلمه در دقیقه؛ انحراف معیار 1.23 کلمه در ثانیه) بود. در شرایط خواندن سریع، میانگین سرعت خواندن 7.66 کلمه در ثانیه (معادل 460 کلمه در دقیقه؛ انحراف معیار 2.32 کلمه در ثانیه) بود. شرکت کنندگان توانستند سرعت خواندن سریعتر خود را تقریباً دو برابر سرعت خواندن عادی خود حفظ کنند. این دو سرعت با دو نرخ ذکر شده توسط ماسون (1982) که 225 و 375 کلمه در دقیقه بود، قابل مقایسه است. اگرچه موتر و موروتو (1991، ص 260) از شرکت کنندگان خود خواستند که "با سرعتی سه تا چهار برابر سرعت عادی پیش بروند"، به طور متوسط آنها با سرعت 199 کلمه در دقیقه و مرور با سرعت 501 کلمه در دقیقه خواندند.
یک تبدیل لگاریتمی از سرعت خواندن قبل از تجزیه و تحلیل آماری انجام شد [log(کلمات در ثانیه+1)]. این تبدیل زمانی مفید است که زمان ها ثبت شوند، زیرا چنین اندازه گیری هایی یک حد حداقل دارند، اما حداکثر ندارند (کرک، 1995).
سرعت خواندن و نوع درک مطلب
پاسخ های سوالات چند گزینه ای به صورت نسبت امتیازدهی شدند و سپس برای تجزیه و تحلیل آماری تبدیل شدند [2 arcsinHscore]. در جایی که امتیازها نسبت به عملکرد کامل هستند، یک حد حداکثر وجود دارد و یک تبدیل زاویه ای سپس مناسب است (کرک، 1995).
به منظور مقایسه در سراسر انواع سوالات، امتیازات تشخیص تنظیم شدند. این امر ضروری بود زیرا سطح شانس عملکرد برای سوالات چند گزینه ای 0.33 است (زیرا سه گزینه جایگزین وجود دارد)، در حالی که شانس برای سوالات تشخیص 0.5 است. تنظیم استاندارد سطح شانس را در 0.33 برای همه سوالات قرار داد، بنابراین امتیازها نسبت به فاصله خود بالاتر یا پایین تر از شانس شدند.
پس از این تنظیمات و تبدیل ها، شانس برابر با 1.57 و امتیاز کامل 3.14 برای همه انواع سوالات است.
شکل 1 امتیازات درک مطلب را برای هر نوع سوال در هر سرعت خواندن نشان می دهد. میله های خطای استاندارد در هر نقطه داده نشان دهنده تغییرپذیری بین موضوعات است. اینها برای نقاط داده ای که تعداد سوالات کمتری دارند بزرگتر هستند. SE
w
نشان دهنده خطای استاندارد تفاوت بین هر جفت میانگین است، یک مقایسه درون موضوعی.
تجزیه و تحلیل واریانس نشان می دهد یک اثر اصلی سرعت خواندن [F(1، 23)=6.79، p=0.016] و نوع سوال [F(5، 115)=3.75، p=0.003]. ترتیب از آسان ترین تا سخت ترین سوالات عبارتند از: ایده اصلی، عنوان، حقایق اصلی، اتفاقی، تشخیص، ساختار.
سطح درک مطلب در سرعت خواندن عادی بهتر است، همانطور که انتظار می رفت. یک آزمون پس از آن (محدوده چندگانه دانکن) نشان داد که تفاوت معنی داری بین انواع سوالات در سرعت خواندن سریع وجود ندارد، اما در سرعت خواندن عادی، سوالات عنوان و ایده اصلی بهتر از سوالات ساختار پاسخ داده می شوند (p50.05). تغییرپذیری بیشتر بین سوالات هنگام خواندن با سرعت عادی ممکن است به دلیل سطح بالاتر عملکرد باشد. سوالات تشخیص تنها نوع سوالی است که تفاوت بین سرعت های خواندن عادی و سریع از نظر آماری معنی دار است. این نتیجه با یافته ماسون (1982) بر اساس خواندن چاپ مطابقت دارد که حافظه سطحی برای کلمات خاص دقیق تر است هنگام مرور.

به طور کلی، سوالاتی که هدف آنها آزمایش یادآوری اطلاعات خاص بود، کمتر از سوالاتی که کلی تر بودند و بر اساس واحدهای مهمتر متن بودند، به درستی پاسخ داده شدند. بنابراین، شواهدی وجود دارد که از رابطه بین اهمیت نسبی و یادآوری که هنگام خواندن چاپ یافت شده است، پشتیبانی می کند (جانسون، 1970؛ براون و اسمایلی، 1977). با این حال، سوال ساختار به نظر می رسد استثنایی در این الگو است، زیرا به طور مداوم به طور ضعیف پاسخ داده شد، صرف نظر از سرعت خواندن. اگرچه این سوال در ابتدا به عنوان یک سوال نسبتاً کلی تصور می شد، اما با این حال نیاز به یادآوری موقعیت حداقل دو قطعه اطلاعات (مورد در سوال و پاسخ) دارد. به عنوان چنین، می توان آن را به عنوان یک سوال دقیق تر طبقه بندی کرد.
تغییر طبیعی بین شرکت کنندگان در هر یک از دو سرعت خواندن وجود داشت. بنابراین، همبستگی های لحظه ای پیرسون بین سرعت های خواندن فردی در هر سند و درک مطلب بر اساس انواع مختلف سوالات محاسبه شد. در هر دو سرعت خواندن، همبستگی های منفی معنی داری بین سرعت خواندن و سوالات حقایق اصلی (عادی: r=70.37؛ سریع: r=70.53)، سوالات اتفاقی (عادی: r=70.45؛ سریع: r=70.52) و سوالات تشخیص (عادی: r=70.57؛ سریع: r=70.58) وجود داشت. امتیازات درک مطلب زمانی کمتر است که سند سریعتر خوانده شود. همبستگی با انواع سوالات دیگر (عنوان، ایده اصلی، ساختار) ممکن است به دلیل اندازه نمونه کوچکتر به اهمیت آماری نرسیده باشد.
هیچ مدرکی وجود ندارد که انواع مختلف اطلاعات با سرعت های خواندن مختلف به یاد آورده شوند. همانطور که قبلاً ذکر شد، این ممکن است به دلیل اثر کف در سرعت سریعتر باشد. همچنین، آشنایی شرکت کنندگان با دامنه سوالاتی که باید به آنها پاسخ دهند ممکن است بر استراتژی خواندن آنها تأثیر گذاشته باشد. آزمایش های تمرینی ماهیت سوالاتی را که در آزمایش استفاده می شد معرفی کردند و آزمایش های بعدی در طول دوره آزمایش این الگو از سوالات را تقویت کردند. یک استراتژی عملی می تواند به حداکثر رساندن شانس پاسخ دادن به همه انواع سوالات باشد.

اینکه آیا چنین استراتژی می تواند اجرا شود قابل بحث است. مک کانکی و همکاران (1973) دریافتند که انتظارات خوانندگان از اطلاعات مورد نیاز برای پاسخ دادن به سوالات بر نوع اطلاعاتی که به دست می آورند تأثیر می گذارد. با این حال، مطالعه آنها محدودیت هایی را در توانایی اتخاذ استراتژی های موفق، به ویژه با سوالات مرتبه بالاتر و تشخیص نشان داد. یافته های ماسون (1982) نیز این سوال را مطرح می کنند که آیا خوانندگان می توانند کنترل کنند که چه نوع اطلاعاتی را با سرعت سریعتر به دست می آورند. از آنجا که یک طرح درون موضوعی به دلیل ملاحظات عملی استفاده شد، نمی توان تأثیر دانش قبلی از انواع سوالات بر درک مطلب بعدی را شناسایی کرد.
در ابتدای کار، لازم بود یک مبنای عینی برای تهیه سوالات ایجاد شود. اگرچه می توان ماهیت کلی سوالات را تعریف کرد، به عنوان مثال، جزئیات در مقابل حقایق اصلی، این تقسیم نیاز به شناسایی اهمیت نسبی قسمت های مختلف متن دارد. جانسون (1970) و سایر نویسندگان به دنبال آن (به عنوان مثال، براون و اسمایلی، 1977) نشان داده اند که اهمیت واحدهای متن با یادآوری آنها مرتبط است. برای مبنا قرار دادن سوالی بر اساس بخش مهمتر متن، باید اندازه گیری اهمیت نسبی واحدها در متن وجود داشته باشد. بنابراین، دو مطالعه آزمایشی برای ایجاد مبنایی برای ایجاد سوالات و آزمایش دقت آنها انجام شد.
مطالعات آزمایشی
مواد و انواع سوالات
شش نوع سوال شناسایی شد که به نظر می رسید نیاز به یادآوری اطلاعات خاص (جزئیات یا یک واقعیت اصلی) یا استنتاج در مورد آنچه خوانده شده است ("سوالات مرتبه بالاتر"، به عنوان مثال، مک کانکی، رینر و ویلسون، 1973) داشته باشد. پنج نوع سوال از شش نوع به صورت چند گزینه ای با سه گزینه جایگزین نوشته شده است. نوع ششم سوال، تشخیص قطعات کوتاه (یک جمله یا قسمت اول جمله) از سند را اندازه گیری کرد.

سوالات عنوان (T) می پرسیدند کدام یک از عناوین جایگزین به بهترین وجه با متن مطابقت دارد. سوالات ایده اصلی (MI) یکی از ایده های اصلی متن را پوشش می داد. سوالات ساختار (S) در مورد ترتیب موارد در متن می پرسیدند، یعنی چه چیزی قبل یا بعد از یک مورد خاص آمده است. سوالات حقایق اصلی (MF) در مورد جنبه های نسبتاً مهم متن می پرسیدند. سوالات اتفاقی (I) مربوط به جزئیات در متن بود. سوالات تشخیص (R) می پرسیدند که آیا قطعه در متن ظاهر شده است یا خیر.
تعدادی مقاله که به طور کلی جالب تلقی می شدند از مجله National Geographic انتخاب شدند. (مجوز استفاده از این مقالات اخذ شد.) اسناد برای داشتن طول تقریباً یکسان (تا 1000 کلمه) با حذف متن از انتها ویرایش شدند و اطمینان حاصل شد که خط داستانی دست نخورده باقی می ماند.
مطالعه آزمایشی 1
اولین مطالعه آزمایشی با هدف تعیین اهمیت نسبی قسمت های مختلف متن بود. هر سند به طور مستقل توسط دو نویسنده به واحدهای ایده تقسیم شد. یک واحد ایده به عنوان یک واحد معنایی مجزا تعریف می شد، به طوری که یک واحد جدید زمانی شروع می شد که ایده ها یا معنای یک بخش تغییر کند. این روش به طور تقریبی بر اساس روش توسعه یافته توسط جانسون (1970) است که متون را به زیرواحدهای زبانی تقسیم می کند. با این حال، واحدهای ما شامل چندین جمله بود، در حالی که واحدهای "قابلیت مکث" جانسون اغلب بخشی از یک جمله بودند. توافق قابل توجهی بین دو ارزیاب در مورد مکان مرزها بین واحدها وجود داشت. در صورت بروز اختلاف، دو ارزیابی برای تولید تعداد واحدها بیشتر ترکیب شد، یعنی اگر فقط یکی از نویسندگان یک واحد جدید را پیشنهاد می کرد، باز هم گنجانده می شد. تعداد واحدهای ایده ایجاد شده با این روش از 12 تا 20 در هر سند متغیر بود.
روش
پانزده شرکت کننده هر کدام چهار سند را روی کاغذ خواندند از مجموع دوازده سند. هر سند توسط پنج شرکت کننده خوانده شد و ترکیب اسناد و ترتیب ارائه تا حد امکان متعادل شد. متن اسناد به واحدهای ایده تقسیم شد و از شرکت کننده خواسته شد اهمیت هر واحد ایده را از 1 (خیلی مهم نیست) تا 7 (مهمترین) رتبه بندی کند.
نتایج
رتبه بندی برای هر واحد ایده در هر سند در بین شرکت کنندگان میانگین گرفته شد تا نشان دهنده اهمیت درک شده هر واحد نسبت به سایرین در سند باشد. مهمترین واحدها شناسایی شدند که مبنایی برای تهیه سوالاتی را فراهم می کند که به مسائل اصلی سند می پردازند، در مقابل جزئیات یا حقایق اتفاقی.

اکثر سوالات ایده اصلی، ساختار و حقایق اصلی ایجاد شده از این کار آزمایشی بر اساس مهمترین واحدها بودند. سوالات اتفاقی در سراسر سند پخش شده بودند، زیرا امکان تهیه سوالات کافی از کم اهمیت ترین واحدها وجود نداشت. با این حال، در هر سند، رتبه بندی کلی اهمیت سوالات اتفاقی کمتر از سوالات حقایق اصلی بود.
مطالعه آزمایشی 2
این مطالعه آزمایشی با پرسیدن از شرکت کنندگان برای پاسخ دادن به سوالات در حالی که به سند مراجعه می کردند، دقت سوالات را آزمایش کرد. سوالاتی که به طور مداوم به طور نادرست پاسخ داده می شوند ممکن است مشکلاتی را در پاسخ صحیح یا جایگزین ها نشان دهند. همچنین، نشان دهنده دشواری درک انواع مختلف سوالات به دست آمد.
روش
دوازده شرکت کننده هر کدام ترکیبی متفاوت از سه سند را روی کاغذ از مجموع دوازده سند مورد استفاده در مطالعه آزمایشی 1 خواندند. هر سند توسط سه شرکت کننده خوانده شد. پس از خواندن یک سند، از شرکت کنندگان خواسته شد به نه سوال چند گزینه ای (یک عنوان، یک ایده اصلی، یک ساختار، سه واقعیت اصلی، سه اتفاقی) پاسخ دهند. سوالات تشخیص گنجانده نشده بود زیرا هر گونه خطایی در این کار صرفاً ناشی از غفلت بود. سوالات و جایگزین ها به ترتیب تصادفی ارائه شدند. پس از پاسخ دادن به سوالات، شرکت کنندگان دشواری آنها را در مقیاس 1 تا 9 رتبه بندی کردند، از 1 (خیلی آسان) تا 9 (خیلی دشوار).
نتایج
سوالاتی که توسط دو یا چند نفر به طور نادرست پاسخ داده شده بودند شناسایی شدند. اینها عمدتاً سوالات مرتبه بالاتر (عنوان، ایده اصلی و ساختار) بودند. سوال و پاسخ های احتمالی مورد بررسی قرار گرفتند و با در نظر گرفتن ماهیت پاسخ های نادرست، تغییراتی ایجاد شد. اگر یک پاسخ نادرست یکسان دو بار انتخاب شده بود، این جایگزین جایگزین شد. تغییرات دیگر تلاش برای تقویت، گسترش یا ساده سازی پاسخ صحیح و تغییر کلمات جایگزین بود.
دشواری درک شده هر نوع سوال کمی از سند به سند متفاوت بود. با این حال، به طور متوسط، سوالات حقایق اصلی آسان تر از سوالات اتفاقی بودند و سوالات عنوان به ویژه دشوار تلقی می شدند. این رتبه بندی ها احتمالاً تحت تأثیر توانایی شرکت کنندگان برای مراجعه به سند بود. با این حال، نتایج نشان می دهد که تفاوت هایی بین انواع سوالات وجود دارد و بنابراین شواهدی وجود دارد که هدف ایجاد سوالاتی که انواع مختلف اطلاعات را در سند منعکس می کنند، محقق شده است.
مطالعه اصلی
روش
آموزش
به منظور توسعه سرعت خواندن سریعتر از سرعت خواندن عادی شرکت کنندگان، یک دوره آموزش در ابتدای مطالعه معرفی شد. از شرکت کنندگان خواسته شد یک سند را با سرعت خواندن عادی و راحت خود بخوانند. سپس از آنها خواسته شد سرعت خواندن خود را افزایش دهند و سعی کنند سند بعدی را با دو برابر این سرعت بخوانند. اگر به این هدف دست یافتند، به مرحله آزمایش مطالعه ادامه می دادند. اگر نتوانسته بودند به اندازه کافی سریع بخوانند، سند دیگری را می خواندند. در هر آزمایش، یک سند جدید با تقریباً 500 کلمه استفاده می شد. این روند تا زمانی ادامه یافت که شرکت کننده یا به هدف رسید یا هشت سند را خواند. در مورد دوم، اگر زمان خواندن شرکت کننده بیش از 70 درصد از زمان خواندن اول خود نبود، به آزمایش ادامه می داد. اگر نتوانسته بودند سرعت خواندن خود را به اندازه کافی افزایش دهند، دیگر در آزمایش شرکت نمی کردند. یک معیار لیبرال تر (70 درصد به جای 50 درصد) استفاده شد زیرا کار آزمایشی نشان داد که دستیابی به سرعتی تقریباً دو برابر سرعت خواندن عادی ممکن است دشوار باشد. ما می خواستیم تا حد امکان توانایی های طبیعی افراد را منعکس کنیم.

ارائه سند
یک کامپیوتر Compaq Prolinea 575 برای ارائه مواد آزمایشی بر روی یک مانیتور رنگی Sony Multiscan 15sf با ناحیه تصویر ویدئویی 11.25@by 8.5@(14@ حداکثر دید تصویر) استفاده شد. این تنظیم به وضوح 8006600 پیکسل و 256 رنگ تنظیم شده بود. متن با فونت Arial 10 نقطه با فاصله بین خطوط 12 نقطه، فاصله اضافی 12 نقطه بین پاراگراف ها و طول خط تقریباً 60 کاراکتر در هر خط نمایش داده می شد. مواردی مانند نوار ابزار، نوار منو و نوار پیمایش از دید خارج شدند.
روش
بیست و چهار داوطلب به صورت محلی استخدام شدند و بیشتر آنها (19 نفر) بین 18 تا 24 سال سن داشتند (دانشجویان دانشگاه ریدینگ). نیمی از آنها گزارش دادند که اغلب متن را روی صفحه نمایش می خوانند. پس از اتمام موفقیت آمیز مرحله آموزش، هر شرکت کننده شش سند را خواند، سه سند با سرعت خواندن عادی و سه سند با سرعت سریعتر. نیمی از شرکت کنندگان با سرعت خواندن عادی شروع کردند و نیمی دیگر با سرعت سریعتر. جفت شدن اسناد با سرعت خواندن و ترتیب ارائه توسط یک طرح متعادل مربع لاتین تعیین شد.

هر بلوک از سه سند توسط یک آزمایش آزمایشی پیش از آن پیش می رفت که شرکت کنندگان را با نوع سوالاتی که از آنها پرسیده می شد آشنا می کرد و اطمینان حاصل می کرد که آنها می دانند چگونه از طریق اسناد حرکت کنند و سند بعدی را فراخوانی کنند. یک کلید "شروع" سند را روی صفحه نمایش نشان می داد و زمان شروع را ثبت می کرد. کلیدهای مکان نما بالا و پایین برای پیمایش در متن، خط به خط استفاده می شد و زمان هر فشار کلید (و جهت) توسط برنامه هایی که آزمایش را اجرا می کردند ثبت می شد. در پایان یک سند، فشار دادن یک کلید "پایان" یک صفحه خالی را نشان می داد و زمان را ثبت می کرد.
نه سوال چند گزینه ای در مورد هر سند پرسیده شد که سه گزینه جایگزین برای هر سوال وجود داشت و بدون مراجعه به سند پاسخ داده شد. سوالاتی در مورد عنوان، ایده اصلی و ساختار، سه سوال حقایق اصلی و سه سوال اتفاقی وجود داشت. ترتیب سوالات و ترتیب پاسخ های جایگزین برای هر شرکت کننده به صورت تصادفی بود. این سوالات بلافاصله پس از ده سوال تشخیص دنبال شدند. یک مثال از یک متن و سوالات مربوطه در پیوست آورده شده است.
نتایج
سرعت خواندن
میانگین سرعت خواندن در شرایط خواندن عادی 4.06 کلمه در ثانیه (معادل 244 کلمه در دقیقه؛ انحراف معیار 1.23 کلمه در ثانیه) بود. در شرایط خواندن سریع، میانگین سرعت خواندن 7.66 کلمه در ثانیه (معادل 460 کلمه در دقیقه؛ انحراف معیار 2.32 کلمه در ثانیه) بود. شرکت کنندگان توانستند سرعت خواندن سریعتر خود را تقریباً دو برابر سرعت خواندن عادی خود حفظ کنند. این دو سرعت با دو نرخ ذکر شده توسط ماسون (1982) که 225 و 375 کلمه در دقیقه بود، قابل مقایسه است. اگرچه موتر و موروتو (1991، ص 260) از شرکت کنندگان خود خواستند که "با سرعتی سه تا چهار برابر سرعت عادی پیش بروند"، به طور متوسط آنها با سرعت 199 کلمه در دقیقه و مرور با سرعت 501 کلمه در دقیقه خواندند.
یک تبدیل لگاریتمی از سرعت خواندن قبل از تجزیه و تحلیل آماری انجام شد [log(کلمات در ثانیه+1)]. این تبدیل زمانی مفید است که زمان ها ثبت شوند، زیرا چنین اندازه گیری هایی یک حد حداقل دارند، اما حداکثر ندارند (کرک، 1995).
سرعت خواندن و نوع درک مطلب
پاسخ های سوالات چند گزینه ای به صورت نسبت امتیازدهی شدند و سپس برای تجزیه و تحلیل آماری تبدیل شدند [2 arcsinHscore]. در جایی که امتیازها نسبت به عملکرد کامل هستند، یک حد حداکثر وجود دارد و یک تبدیل زاویه ای سپس مناسب است (کرک، 1995).
به منظور مقایسه در سراسر انواع سوالات، امتیازات تشخیص تنظیم شدند. این امر ضروری بود زیرا سطح شانس عملکرد برای سوالات چند گزینه ای 0.33 است (زیرا سه گزینه جایگزین وجود دارد)، در حالی که شانس برای سوالات تشخیص 0.5 است. تنظیم استاندارد سطح شانس را در 0.33 برای همه سوالات قرار داد، بنابراین امتیازها نسبت به فاصله خود بالاتر یا پایین تر از شانس شدند.
پس از این تنظیمات و تبدیل ها، شانس برابر با 1.57 و امتیاز کامل 3.14 برای همه انواع سوالات است.
شکل 1 امتیازات درک مطلب را برای هر نوع سوال در هر سرعت خواندن نشان می دهد. میله های خطای استاندارد در هر نقطه داده نشان دهنده تغییرپذیری بین موضوعات است. اینها برای نقاط داده ای که تعداد سوالات کمتری دارند بزرگتر هستند. SE
w
نشان دهنده خطای استاندارد تفاوت بین هر جفت میانگین است، یک مقایسه درون موضوعی.
تجزیه و تحلیل واریانس نشان می دهد یک اثر اصلی سرعت خواندن [F(1، 23)=6.79، p=0.016] و نوع سوال [F(5، 115)=3.75، p=0.003]. ترتیب از آسان ترین تا سخت ترین سوالات عبارتند از: ایده اصلی، عنوان، حقایق اصلی، اتفاقی، تشخیص، ساختار.
سطح درک مطلب در سرعت خواندن عادی بهتر است، همانطور که انتظار می رفت. یک آزمون پس از آن (محدوده چندگانه دانکن) نشان داد که تفاوت معنی داری بین انواع سوالات در سرعت خواندن سریع وجود ندارد، اما در سرعت خواندن عادی، سوالات عنوان و ایده اصلی بهتر از سوالات ساختار پاسخ داده می شوند (p50.05). تغییرپذیری بیشتر بین سوالات هنگام خواندن با سرعت عادی ممکن است به دلیل سطح بالاتر عملکرد باشد. سوالات تشخیص تنها نوع سوالی است که تفاوت بین سرعت های خواندن عادی و سریع از نظر آماری معنی دار است. این نتیجه با یافته ماسون (1982) بر اساس خواندن چاپ مطابقت دارد که حافظه سطحی برای کلمات خاص دقیق تر است هنگام مرور.

به طور کلی، سوالاتی که هدف آنها آزمایش یادآوری اطلاعات خاص بود، کمتر از سوالاتی که کلی تر بودند و بر اساس واحدهای مهمتر متن بودند، به درستی پاسخ داده شدند. بنابراین، شواهدی وجود دارد که از رابطه بین اهمیت نسبی و یادآوری که هنگام خواندن چاپ یافت شده است، پشتیبانی می کند (جانسون، 1970؛ براون و اسمایلی، 1977). با این حال، سوال ساختار به نظر می رسد استثنایی در این الگو است، زیرا به طور مداوم به طور ضعیف پاسخ داده شد، صرف نظر از سرعت خواندن. اگرچه این سوال در ابتدا به عنوان یک سوال نسبتاً کلی تصور می شد، اما با این حال نیاز به یادآوری موقعیت حداقل دو قطعه اطلاعات (مورد در سوال و پاسخ) دارد. به عنوان چنین، می توان آن را به عنوان یک سوال دقیق تر طبقه بندی کرد.
تغییر طبیعی بین شرکت کنندگان در هر یک از دو سرعت خواندن وجود داشت. بنابراین، همبستگی های لحظه ای پیرسون بین سرعت های خواندن فردی در هر سند و درک مطلب بر اساس انواع مختلف سوالات محاسبه شد. در هر دو سرعت خواندن، همبستگی های منفی معنی داری بین سرعت خواندن و سوالات حقایق اصلی (عادی: r=70.37؛ سریع: r=70.53)، سوالات اتفاقی (عادی: r=70.45؛ سریع: r=70.52) و سوالات تشخیص (عادی: r=70.57؛ سریع: r=70.58) وجود داشت. امتیازات درک مطلب زمانی کمتر است که سند سریعتر خوانده شود. همبستگی با انواع سوالات دیگر (عنوان، ایده اصلی، ساختار) ممکن است به اهمیت آماری نرسیده باشد زیرا اندازه نمونه کوچکتر است.
هیچ مدرکی وجود ندارد که انواع مختلف اطلاعات با سرعت های خواندن مختلف به یاد آورده شوند. همانطور که قبلاً ذکر شد، این ممکن است به دلیل اثر کف در سرعت سریعتر باشد. همچنین، آشنایی شرکت کنندگان با دامنه سوالاتی که باید به آنها پاسخ دهند ممکن است بر استراتژی خواندن آنها تأثیر گذاشته باشد. آزمایش های تمرینی ماهیت سوالاتی را که در آزمایش استفاده می شد معرفی کردند و آزمایش های بعدی در طول دوره آزمایش این الگو از سوالات را تقویت کردند. یک استراتژی عملی می تواند به حداکثر رساندن شانس پاسخ دادن به همه انواع سوالات باشد.

اینکه آیا چنین استراتژی می تواند اجرا شود قابل بحث است. مک کانکی و همکاران (1973) دریافتند که انتظارات خوانندگان از اطلاعات مورد نیاز برای پاسخ دادن به سوالات بر نوع اطلاعاتی که به دست می آورند تأثیر می گذارد. با این حال، مطالعه آنها محدودیت هایی را در توانایی اتخاذ استراتژی های موفق، به ویژه با سوالات مرتبه بالاتر و تشخیص نشان داد. یافته های ماسون (1982) نیز این سوال را مطرح می کنند که آیا خوانندگان می توانند کنترل کنند که چه نوع اطلاعاتی را با سرعت سریعتر به دست می آورند. از آنجا که یک طرح درون موضوعی به دلیل ملاحظات عملی استفاده شد، نمی توان تأثیر دانش قبلی از انواع سوالات بر درک مطلب بعدی را شناسایی کرد.
الگوهای خواندن و درک مطلب کلی
ثبت فشار کلیدهای مورد استفاده برای پیمایش در متن، خلاصه شد. هنگامی که شرکت کنندگان در متن پیمایش می کردند، زمان هر فشار کلید ثبت می شد و اینها به "حرکات" مجزا با "مکث" بین آنها گروه بندی می شدند. یک حرکت به عنوان یک یا چند فشار کلید تعریف می شد که از سایر فشارهای کلید با حداقل 3 ثانیه جدا می شدند. هر گونه فشار کلیدی که پس از سایر فشارها در عرض 2 ثانیه دنبال می شد، به عنوان بخشی از یک حرکت واحد در نظر گرفته می شد (به دی بروجین، دی مول و ون اوستندورپ، 1992 مراجعه کنید). این طبقه بندی فشارهای کلیدی فردی برای ساختن یک پروفایل از نحوه حرکت شرکت کنندگان در هر سند استفاده شد. این شامل زمان صرف شده در مکث ها و حرکات، تعداد حرکات و طول اولین مکث بود.

به منظور بررسی رابطه احتمالی بین متغیرهای به دست آمده از داده های فشار کلید و درک مطلب، یک رگرسیون چندگانه انجام شد که سرعت خواندن عادی و سریع را جدا می کند. سرعت خواندن نیز به عنوان یک متغیر گنجانده شد تا اهمیت آن را در رابطه با سایر متغیرها تخمین بزند. جدول 1 ماتریس های همبستگی پیرسون را برای سرعت های خواندن عادی و سریع نشان می دهد. زمان در مکث ها بالاترین همبستگی را با درک مطلب دارد و همچنین همبستگی بالایی با سرعت خواندن دارد. برخی از متغیرهای دیگر همبستگی های معنی داری با یکدیگر دارند.
رگرسیون شناسایی ترکیبی از متغیرهایی است که بالاترین R
2
تنظیم شده (تنظیم شده برای تعداد متغیرها در مدل) را تولید می کند. جدول 2 این متغیرها را با R
2
متناظر در دو سرعت خواندن فهرست می کند. اعداد داخل پرانتز ضرایب رگرسیون استاندارد شده هستند که اهمیت نسبی اثرات متغیر را نشان می دهند وقتی تحت تأثیر مقیاس های اندازه گیری قرار نمی گیرند.

در سرعت خواندن عادی، خوانندگانی که زمان بیشتری را بین پیمایش مکث می کنند، با تعداد بیشتری از حرکات پیمایشی فردی، به حداقل رساندن زمان در حرکت، درک مطلب بهتری نشان می دهند. هنگامی که لازم است سریع بخوانید، طول زمان صرف شده در مکث بین حرکات بهترین پیش بینی کننده درک مطلب است. همبستگی بین زمان در مکث ها و درک مطلب نشان می دهد که بیشتر خواندن زمانی اتفاق می افتد که متن ثابت است (در طول مکث ها) و ممکن است این کارآمدترین زمان برای جذب اطلاعات باشد. در نتیجه، در سرعت عادی، پیمایش مقادیر کمی به حداقل رساندن زمان بین انفجارهای خواندن و احتمالاً کمتر اختلال در جریان خواندن و به دست آوردن اطلاعات است.
بحث کلی
یافته های این تحقیق باید در زمینه نوع خواندن یا مرور متن روی صفحه نمایش که به طور کلی جالب تلقی می شود (به عنوان مثال، هورتون و همکاران، 1996) در نظر گرفته شود. صفحات وب و پیام های ایمیل ممکن است به عنوان وسیله ای برای مقابله با حجم زیادی از مطالب مرور شوند، یا احتمالاً به این دلیل که بسیاری از افراد هنوز خواندن از صفحه نمایش را نسبت به خواندن چاپ راحت تر نمی دانند (بر اساس بسیاری از گزارش های شفاهی). این تحقیق پیامدهای خواندن سریعتر را بررسی کرده است و نشان داده است که این امر منجر به کاهش کلی در سطح درک مطلب در مقایسه با خواندن با سرعت عادی می شود. ماهیت اطلاعاتی که حفظ می شود مشابه است. در هر دو سرعت، جزئیات کمتر از اطلاعات کلی تر به یاد آورده می شوند، اگرچه خواندن سریعتر ممکن است مشکلات اضافی در تشخیص کلمات دقیق ایجاد کند.

پیامدهای این الگو از درک مطلب کمتر را می توان تنها در رابطه با اهداف خواندن ارزیابی کرد. به عنوان مثال، اگر صفحات وب برای تصمیم گیری در مورد اینکه آیا مطالب ارزش خواندن دقیق تر را دارد یا خیر، مرور شوند، از دست دادن جزئیات مشکلی نیست. با این حال، تعداد ایده های اصلی که از دست می روند احتمالاً تعیین کننده مفید بودن این نوع خواندن است. اگر خواننده قصد داشته باشد با خواندن سریع یک نمای کلی جامع به دست آورد، این نتایج نشان می دهد که ممکن است شکاف هایی وجود داشته باشد. همانطور که قبلاً ذکر شد، یافته های تحقیقاتی در مورد اینکه آیا خوانندگان می توانند استراتژی های خود را برای حفظ اطلاعات مربوطه، به ویژه با سرعت های سریعتر، تطبیق دهند، متناقض است. با وجود این احتیاط، باید توجه داشت که تفاوت در درک مطلب در دو سرعت خواندن چندان بزرگ نیست. در بسیاری از شرایط، مزایای پوشش مطالب بیشتر در یک زمان محدود ممکن است هزینه از دست دادن درک مطلب را نسبتاً کم کند.
الگوهای خواندن و الگوهای پیمایشی که در این مطالعه مورد بررسی قرار گرفتند، نشان می دهد که زمان صرف شده در مکث ها بین پیمایش ها، بهترین پیش بینی کننده درک مطلب است. این یافته ها با تحقیقات قبلی (دایسون و هسلگرو، 2000) مطابقت دارد که نشان می دهد زمان صرف شده در مکث ها بین حرکات پیمایشی، بهترین پیش بینی کننده درک مطلب است.
... مطالعات در مورد خواندن سریع [9،21] تکنیک ها و استراتژی های مختلفی را برای افزایش سرعت خواندن بدون آسیب رساندن به درک مطلب پیشنهاد کرده اند. با این حال، این مهارت ها به زمان قابل توجهی برای تمرین و استفاده موثر نیاز دارند [13،17]. علاوه بر این، تحقیقات قبلی نشان می دهد که یک سازش اجتناب ناپذیر بین سرعت خواندن و دقت وجود دارد و نشان می دهد که درک مطلب از اطلاعات ضروری و غیر ضروری از یک متن با افزایش سرعت خواندن به طور یکسان کاهش می یابد [5،17]. هنگامی که افراد مرور می کنند، پیش بینی کننده اصلی کلماتی که نادیده گرفته می شوند، طول کلمه است، با سهولت پردازش (به عنوان مثال، فراوانی کلمه و قابل پیش بینی بودن آن در جمله) که تأثیر کوچکتر اما همچنان قابل توجهی دارد [1]. ...
... یک همبستگی منفی را می توان بین عملکرد بازیکن و زمان خواندن مشاهده کرد زیرا اجراهایی با امتیازات بالاتر زمان خواندن کوتاه تری دارند که تقریباً 50 درصد تفاوت بین تلاش های ناموفق و اجراهایی است که بالاترین امتیاز (3 ستاره) را به دست می آورند. این الگو نشان می دهد که درک مطلب با سرعت خواندن مرتبط است که یک فرضیه کاری است که در حال حاضر مورد بحث است (دایسون و هسلگرو، 2000؛ اکاساری، 2021). یک فرضیه محتمل دیگر این است که بازیکنان با سطوح بالاتر مشارکت، اجراها را تکرار می کنند تا امتیازات اولیه خود را بهبود بخشند و در نتیجه یاد می گیرند که چگونه به سرعت اطلاعات نادرست را شناسایی کنند و زمان خواندن متوسط را کاهش دهند. ...
ظهور استراتژی های یادگیری مبتنی بر بازی (GBL) برای ارتقای تفکر انتقادی، نیاز فزاینده ای به ابزارهای تحلیلی توانمند برای ارزیابی اثربخشی آنها ایجاد کرده است. روش های فعلی معمولاً از رویکردهای کیفی مانند گروه های متمرکز و پرسشنامه های مبتنی بر جمعیت استفاده می کنند که دانش، مهارت ها و نگرش های بازیکنان را قبل و بعد از بازی ارزیابی می کنند. این روش ها انعطاف پذیر هستند و اطلاعات ارزشمندی را ارائه می دهند، اما روش های جدیدی برای بهبود درک ما از آنچه در طول یک جلسه بازی اتفاق می افتد مورد نیاز است. چالش درک پویایی داخلی GBL با بحث باز در مورد مربیان ضد اطلاعات گمراه کننده نشان داده می شود. این ابزارهای آموزشی به بازیکنان می آموزند که چگونه اطلاعات نادرست را با آموزش آنها با مجموعه کوچکی از اخبار جعلی که در یک تجربه بازی نمایش داده می شود، شناسایی کنند. یک بحث مداوم در مورد این است که چه چیزی یاد گرفته می شود با این مربیان، زیرا برخی از مطالعات اثر مثبتی را نشان می دهند در حالی که برخی دیگر نشان می دهند که آنها به جای مقاومت در برابر اخبار جعلی، بدبینی را ترویج می کنند. روش های تحلیلی جدید برای ثبت فرآیند یادگیری مورد نیاز است: جمع آوری داده های دقیق در مورد گیم پلی برای شناسایی ویژگی های مفید یادگیری مبتنی بر بازی و تشخیص اثرات بالقوه منفی این منبع یادگیری ارزشمند بسیار مفید خواهد بود. این کار یک چارچوب جدید برای ارزیابی پویایی GBL مبتنی بر تجزیه و تحلیل داده ها ارائه می دهد. این رویکرد از پتانسیل پلتفرم تحلیلی درون بازی Unity برای جمع آوری داده های دقیق در مورد نحوه مقابله بازیکنان با چالش های ارائه شده توسط مکانیک های بازی استفاده می کند. این اطلاعات متنوع می تواند شامل ترکیبی از تصمیمات و تعاملات بازیکن و همچنین اطلاعات اضافی مانند تعداد تلاش ها یا فاصله زمانی بین تعاملات باشد. داده های رفتاری سپس با فراداده محتوا ترکیب می شوند تا پویایی یادگیری کلی در بین بازیکنان را استنباط کنند. این چارچوب تحلیلی در یک شبیه ساز رسانه های اجتماعی گنجانده شده در بازی سفر علمی جولیا اعمال می شود. نتایج نشان می دهد که این چارچوب می تواند بینش های جدیدی را آشکار کند، از جمله جنبه هایی مانند سطح مشارکت بازیکنان، تأثیر نوع محتوا بر ارزیابی صحیح اخبار جعلی و رابطه بین سرعت خواندن و عملکرد.
... به عنوان مثال، یک شرکت کننده که بیش از حد سریع پاسخ می دهد ممکن است توسط یک سیستم خودکار کمک شود (Teitcher et al., 2015). برای شرکت کنندگان معمولی، خواندن بیش از حد سریع درک مطلب را کاهش می دهد که باعث ایجاد خطا می شود (دایسون و هسلگرو، 2000). از آنجا که فرآیند برون سپاری، زمان تکمیل بیش از حد طولانی اغلب قابل قبول تر است (Alharbi & Mayhew, 2015). ...

نیکول بوزتو-هالیوود
لیسا توماس-بنکس

هدف/هدف: هزینه سرسام آور کتاب های درسی سنتی که به ویژه بر گروه های کم درآمد و اقلیت تأثیر می گذارد، می تواند مانعی برای موفقیت دانشجو در آموزش عالی باشد که به نابرابری های آموزشی کمک می کند. هدف این مطالعه چند روشی، که در یک موسسه خدمات رسانی به اقلیت در میانه اقیانوس آرام انجام شده است که عمدتاً دانشجویان نسل اول و کم درآمد را سرویس می دهد، بررسی تأثیر و رضایت دانشجو از یک سرویس اشتراک کتاب الکترونیکی نامحدود با قیمت یکسان در هر ترم و یک راه حل یادگیری دیجیتال است که شامل تعدادی ویژگی تعاملی تعبیه شده، فعالیت های یادگیری تطبیقی دانشجو و ارزیابی های نتایج یادگیری است. علاوه بر این، این مقاله با هدف اطلاع رسانی به افراد در آموزش عالی است تا بتوانند تصمیمات آگاهانه ای در مورد گزینه های مختلف تهیه کتاب بگیرند. پیشینه: یک موسسه خدمات رسانی به اقلیت در میانه اقیانوس آرام به عنوان یک پذیرنده اولیه از یک سرویس اشتراک کتاب الکترونیکی نامحدود و یادگیری دیجیتال با قیمت یکسان در هر ترم است. پس از پذیرش، یک ارزیابی کمی برای اطلاع رسانی به موسسه انجام شد. روش شناسی: نرخ های قبولی/شکست برای دوره های انتخابی قبل و بعد از اجرا مقایسه شدند و برآوردهای صرفه جویی در هزینه به دلار آمریکا با همکاری کتابفروشی و ناشر تولید شد. علاوه بر این، یک نظرسنجی رضایت و اثربخشی یادگیری دانشجو ایجاد و توزیع شد. مشارکت: این مقاله مشارکت قابل توجهی در ادبیات دارد زیرا شامل جمعیتی است که اغلب در مطالعاتی که عمدتاً در موسسات عمدتاً سفیدپوست (TWIs) با ثبت نام بسیار کم از دانشجویان سیاهپوست متمرکز هستند، نادیده گرفته می شود. یافته ها: افزایش مثبتی در نرخ های قبولی دوره مشاهده شد. بیشتر دانش آموزان ابراز نگرانی کرده بودند که در ترم های گذشته برای پرداخت کتاب ها هزینه داشته اند، که کتاب های درسی بیش از حد گران هستند، در گذشته برای خرید کتاب درسی مشکل داشته اند، معتقدند که طرح اشتراک به دانش آموزان کمک می کند در هزینه ها صرفه جویی کنند و می خواهند طرحی مشابه در همه دوره های خود ببینند. با توجه به راه حل یادگیری دیجیتال، دانش آموزان دریافتند که استفاده از آن آسان است، از ویژگی های تعاملی تعبیه شده قدردانی کردند، معتقد بودند که این سیستم به آنها کمک می کند بیشتر یاد بگیرند و در برنامه خود بمانند و به طور کلی موافق بودند که می خواهند آن را در دوره های بیشتری بپذیرند. هنگامی که همبستگی ها، جدول های متقاطع و آزمون های مربع کای انجام شد، دانش آموزانی که بیشترین نگرانی های مالی را داشتند، در رضایت خود از طرح اشتراک کتاب الکترونیکی نامحدود قوی تر بودند و احتمال بیشتری داشت که بخواهند طرحی مشابه در همه دوره های خود ببینند. توصیه هایی برای متخصصان: برای برآوردن بهتر نیازهای دانش آموزان، از بین بردن موانع موفقیت دانشجو و بهبود نتایج یادگیری دانشجو، دانشگاه ها باید نقش مهمی در ارائه محتوای دوره مقرون به صرفه و متمرکز بر دانشجو ایفا کنند. توصیه هایی برای محققان: سرویس های اشتراک کتاب الکترونیکی نسبتاً جدید هستند و یک خط تحقیق است که نیاز به بررسی گسترده دارد تا تأثیر آن بر نتایج یادگیری دانشجو و همچنین رضایت یادگیرنده ارزیابی شود. تأثیر بر جامعه: پیامدهای این مطالعه این است که پذیرش اشتراک کتاب الکترونیکی نامحدود که شامل دسترسی به منابع یادگیری دیجیتال با کیفیت بالا است، موسسات آموزش عالی را در موقعیت خوبی قرار می دهد تا در صورت بروز یک بیماری همه گیر جهانی یا سایر رویدادهای فاجعه بار، به آموزش از راه دور بپردازند. علاوه بر این، چنین سیستمی تأثیر مثبتی بر دستاوردهای دانشجو و همچنین درک مثبت دانشجو دارد. تحقیقات آینده: هدف نویسندگان مشارکت با محققان در طیف وسیعی از موسسات برای گسترش این خط تحقیق است.


رازی نیست که در طول یک دهه گذشته، انقلاب دیجیتال دنیای روزنامه‌نگاری چاپی را همان‌طور که می‌شناختیم تهدید کرده است. در سراسر کشور، مجلات و روزنامه‌ها برای سرپا ماندن یا حتی جلوگیری از تعطیلی تلاش می‌کنند، زیرا شاهد کاهش درآمد و روی آوردن خوانندگان سنتی خود به اخبار آنلاین و منابع دیگر هستند.
رابرت کایزر، خبرنگار و ویراستار کهنه‌کار واشنگتن پست، در مقاله‌ی اخیر خود در اندیشکده بروکینگز با عنوان «خبرهای بد درباره اخبار»، به بررسی وضعیت رسانه‌های چاپی و روزنامه‌نگاری می‌پردازد و به آینده‌ای که در انتظار دموکراسی مبتنی بر وجود مطبوعات آزاد و فعال است، نگاه می‌کند.
می‌توان بخش زیادی از این داستان را در ۴ نمودار ساده بیان کرد:
درآمد روزنامه‌ها به طور پیوسته در حال کاهش است، زیرا هزینه‌های تبلیغات به فضای آنلاین منتقل شده است.

تعداد روزنامه‌نگاران در روزنامه‌های ایالات متحده از سال ۱۹۸۹، ۳۹ درصد کاهش یافته است.

آمریکایی‌ها کمتر به سازمان‌های خبری متکی هستند و اخبار را از منابع رو به رشدی دریافت می‌کنند.

داده‌ها نشان می‌دهند که درآمد حاصل از تبلیغات در رسانه‌های چاپی بسیار بیشتر از زمانی است که خوانندگان صرف آن می‌کنند و به طور اجتناب‌ناپذیری به کاهش خود ادامه خواهد داد.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این داستان، «خبرهای بد درباره اخبار» را بخوانید.
رندی براون و توماس یانگ در تهیه‌ی این مطلب مشارکت داشتند.


چه چیزی می‌تواند باعث کاهش سرعت خواندن شود؟ آیا مصرف بیش از حد رسانه می‌تواند باعث کاهش سرعت خواندن شود؟ چگونه می‌توانم سرعت خواندن خود را به سطح دانشگاهی حدود ۳۰۰ کلمه در دقیقه برگردانم؟

چند نکته وجود دارد - اول، تراکم مطالب مورد مطالعه می‌تواند تفاوت زیادی در سرعت ایجاد کند. من در دبیرستان، دانشگاه و مقاطع تحصیلات تکمیلی در رشته تاریخ به سرعت می‌خواندم.

وقتی سال‌ها بعد به دانشکده حقوق رفتم، به عنوان یک دانشجوی سال اولی شوکه شدم که فهمیدم برای مرور یک رأی دادگاه با یک فرهنگ لغت حقوقی حدود یک ساعت برای هر صفحه زمان لازم دارم. با گذشت زمان در خواندن متون حقوقی سریع‌تر شدم، اما از نظر کیفی با خواندن، مثلاً یک رمان یا یک کتاب تاریخی متفاوت است.

دوم، با افزایش سن، متوجه خواهید شد که کاهش سرعت واقعاً به بهبود درک و حفظ مطالب کمک می‌کند.

من فکر نمی‌کنم استفاده از رسانه‌ها تأثیری بر سرعت خواندن داشته باشد، اگرچه زمان در دسترس شما برای خواندن را کاهش می‌دهد، بنابراین شاید به دلیل کمبود وقت و نه کاهش سرعت، نتوانید به اندازه قبل در روز صفحات زیادی را بخوانید.

من سال‌ها پیش تماشای تلویزیون را متوقف کردم، اما اکنون اینترنت وجود دارد که حواس‌پرتی ایجاد می‌کند...

چگونه می‌توانم سرعت خواندن خود را تا ۳۰۰-۴۰۰ صفحه در ساعت افزایش دهم بدون اینکه درک مطلب کاهش یابد؟

یک شوخی از وودی آلن وجود دارد. "من در یک دوره خواندن سریع شرکت کردم و جنگ و صلح را در بیست دقیقه خواندم. این شامل روسیه است."

در ۹۰ دقیقه، قطعاً می‌توانید این تصور را ایجاد کنید که جرم و مجازات را خوانده‌اید. ابتدا، توضیحات پشت جلد را بخوانید. سپس، بیوگرافی نویسنده را بخوانید. سپس، پاراگراف اول و آخر هر فصل را بخوانید. سپس، متن را برای نام‌هایی که به طور مکرر ظاهر می‌شوند (احتمالاً این‌ها شخصیت‌های اصلی هستند) بررسی کنید و سعی کنید انگیزه‌ها و ویژگی‌های شخصیتی آن‌ها را درک کنید. اگر وقت باقی ماند، با سرعت زیاد متن را مرور کنید و امیدوار باشید که چشم شما به چیزی مهم بخورد. تبریک می‌گویم، اکنون می‌توانید یک غریبه را فریب دهید تا فکر کند جرم و مجازات را خوانده‌اید (فقط امیدوار باشید که سوالات زیادی نپرسد).

اما این چیزی نیست که شما می‌خواهید. شما می‌خواهید واقعاً جرم و مجازات را در یک ساعت بخوانید.

این... ممکن است دشوار باشد.

برای اینکه ایده‌ای از آنچه در پیش دارید داشته باشید، مسابقات خواندن سریع مانند مسابقات جهانی خواندن سریع وجود دارد. بهترین ورزشکاران آن‌ها معمولاً به حدود ۱۰۰۰-۲۰۰۰ کلمه در دقیقه می‌رسند.

از آنجایی که جرم و مجازات ۲۱۱۵۹۱ کلمه دارد، خواندن آن در ۹۰ دقیقه به سرعت ۲۳۵۱ کلمه در دقیقه نیاز دارد و سوال شما شبیه به این است که "چگونه می‌توانم دو برابر سریع‌تر از اوسین بولت بدوم؟"

امیدوارم پاسخ را پیدا کنید. اما فکر نمی‌کنم کسی در کوئورا بتواند به شما کمک کند.

آیا خواندن سریع واقعاً کار می‌کند؟ اگر بله، چگونه؟

به عنوان یک نوجوان، من مجذوب خواندن سریع شدم و تصمیم گرفتم آن را یاد بگیرم، زیرا انتظار داشتم بخش قابل توجهی از ورودی دانش در زندگی من از طریق خواندن باشد. در نهایت، من از آن به اندازه ای که انتظار داشتم استفاده نکردم. حدس من این است که تلاشی که برای یادگیری آن صرف کردم، هنوز نتیجه نداده و احتمالاً هرگز نخواهد داد. با این حال، من هنوز می‌توانم پس از خواندن برخی متون به زبان خارجی (انگلیسی زبان مادری من نیست) در یک آزمون درک مطلب قبول شوم. با توجه به اینکه بسیاری از پاسخ‌ها فاقد دانش دست اول هستند، فکر کردم چیزی به این بحث اضافه کنم.

برای پاسخ به سوالات: بله، خواندن سریع کار می‌کند؛ برای برخی متون، می‌توانم چهار تا پنج برابر سریع‌تر از یک فرد معمولی بخوانم و در کوتاه مدت به همان اندازه برداشت کنم. با این حال، خواندن سریع سرعت پردازش اطلاعات را افزایش نمی‌دهد و بنابراین برای اکثر متون، محدودیت من توانایی خواندن من نیست. خواندن سریع در سطوح بالاتر از سطح ابتدایی به تلاش اضافی قابل توجهی نیاز دارد. تفاوت آن قابل مقایسه با تفاوت بین خواندن سبک و متون بسیار فنی یا ریاضی است. خواندن سریع برای متون پرحرف با تراکم اطلاعات کم مناسب‌تر است. بیشتر این متون اصلاً ارزش خواندن ندارند. متونی که خواندن سریع برای من مفید است، مقالات خبری و اسناد حقوقی هستند. گمان می‌کنم اگر تحلیلگر یا وکیل بودم، می‌توانستم به دلیل خواندن سریع بسیار کارآمدتر باشم. من سعی کرده‌ام آثار ادبی را با خواندن سریع بخوانم و این تجربه بسیار ناامیدکننده بود: در حالی که می‌توانم به سوالات اساسی طرح پاسخ دهم و در مورد کتاب با افرادی که آن را به آرامی خوانده‌اند بحث کنم، بسیاری از ظرافت‌های سبکی را از دست می‌دهم و حفظ بلندمدت من آسیب می‌بیند. وقتی ادبیات می‌خوانم، معمولاً عمداً زیر لب می‌خوانم تا سرعت خود را کاهش دهم، درست همانطور که به جای نوشیدن با حداکثر توان، شراب را جرعه جرعه می‌نوشم.

در مورد چگونگی - خواندن سریع از تکنیک‌های مختلفی استفاده می‌کند؛ بهتر است آن‌ها را به ترتیب یاد بگیرید. یادگیری یک یا دو مورد اول احتمالاً ارزش تلاش را دارد. من قصد ندارم توضیح دهم که چگونه این‌ها را یاد گرفتم تا پاسخ را کوتاه نگه دارم.

سرکوب زیرصدایی. این شناخته‌شده‌ترین تکنیک است، زیرا این اولین مانعی است که باید از بین ببرند. بدون تکنیک‌های پیشرفته‌تر، این فقط به متون بسیار ساده کمک می‌کند.

توقف حرکت افقی چشم. درست همانطور که می‌توان فقط با سرعت معینی حنجره را حرکت داد، ردیابی چشم نیز محدودیت خود را دارد. اولین محدودیت مواجه شده حرکت افقی چشم است. هنگام خواندن سریع در این سطح، فرد چشم خود را در وسط خطوط متمرکز می‌کند و کل خطوط را درک می‌کند. این سرعت ورودی را بیشتر می‌کند بدون اینکه با تکنیک‌های درک مطلب بهتر جبران شود. انجام آن با ستون‌های باریک، مانند آنچه در مجلات یا روزنامه‌ها یافت می‌شود، آسان‌تر است.

برجسته‌سازی ذهنی. دو جمله را در نظر بگیرید: "در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۸۱، میتران اولین رئیس جمهور سوسیالیست جمهوری پنجم شد و دولت او اولین دولت چپگرا در ۲۳ سال اخیر بود" و "به منظور پیشبرد پیشرفت در تاریخ اولیه، انسان‌ها به صورت فردی و بشریت به صورت جمعی در فعالیت‌های مختلفی از کشاورزی تا ساخت و ساز مشارکت داشته‌اند". این جملات تقریباً تعداد کلمات یکسانی دارند، اما اولی بسیار متراکم است و اساساً برای خواندن سریع مناسب نیست، در حالی که دومی تقریباً هیچ محتوایی ندارد. برجسته‌سازی ذهنی تاریخ‌ها، نام‌ها، کلمات کلیدی و انتقال‌های مهم را انتخاب می‌کند. در جمله دوم، ممکن است "تاریخ اولیه"، "کشاورزی" و "ساخت و ساز" را برجسته کنید. یک تکنیک ساده این است که به قسمت‌های برجسته شده بازگردید. یک تکنیک پیشرفته‌تر این است که بدون بازگشت به آن‌ها توجه بیشتری کنید. تصویر ذهنی، حداقل برای من، پس‌زمینه رنگی نیست، بلکه حروف کمی واضح‌تر و بزرگ‌تر است.

تعدیل حرکت عمودی چشم. در مرحله قبل، شما اساساً صفحه را اسکن می‌کردید. در حالی که این سرعت خواندن را محدود نمی‌کند، می‌توانید با درک پاراگراف‌های متنی به یکباره، بدون حرکت چشم، درک و حفظ مطالب را بهبود بخشید.

برجسته‌سازی ذهنی، دور دوم. هنگامی که پاراگراف‌ها را به جای خطوط درک می‌کنید، تمرکز بر قسمت‌های کلیدی برجسته شده بسیار آسان‌تر می‌شود. تصویر، حداقل برای من، کلمات برجسته شده است که به سمت پیش‌زمینه شناور می‌شوند.

مرحله قبلی جایی است که من با رسیدن به اهداف سرعت خود متوقف شده‌ام. افرادی وجود دارند که ادعا می‌کنند از تکنیک‌های پیشرفته‌تری مانند درک یک صفحه در یک زمان سود می‌برند.

خلاصه اینکه، خواندن سریع برای بهبود سرعت لغزش متن و درک مطلب کار می‌کند، اما از انتظارات اغراق‌آمیز برخی افراد (از جمله خودم) کوتاه می‌آید. این برای متون پرحرف (به عنوان مثال، اسناد حقوقی یا مقالات خبری) مفیدتر است؛ برای یافتن خطاها یا ناهنجاری‌ها در اسناد؛ برای تأیید؛ و برای کارهای کوتاه مدت. این برای متون متراکم و برای یادگیری کمترین فایده را دارد.

آیا دوره‌های خواندن سریع کار می‌کنند؟

من در یک دوره خواندن سریع شرکت کردم و گاهی اوقات با سرعت قابل توجهی می‌خوانم.

می‌توانم با توضیح موارد زیر در پول شما صرفه‌جویی کنم:

۱) خواندن سریع تا حدی فیزیکی است. مانند جایی که باید چشمان خود را قرار دهید تا مجبور نباشید آن را زیاد حرکت دهید. سپس چشمان خود را آموزش دهید. اگر کلمه‌ای را از دست دادید، با بستن چشم شروع کنید. فقط به خود بگویید که کلمه را دیده‌اید و فقط چشمان خود را تا زمانی که ذهن شما به شما اجازه دهد دوباره آن را ببینید، بسته نگه دارید. می‌دانم که عجیب به نظر می‌رسد، زیرا اکثر مردم مدت زیادی است که یاد گرفته‌اند که از دست دادن یک کلمه به معنای پاک کردن ذهن و بازگرداندن چشم به عقب و خواندن آن است. در برابر آن مقاومت کنید. به زودی خواهید توانست با یک نگاه سریع بیشتر یک ردیف را ببینید. در خواندن سریع، چشم فقط در یک جهت حرکت می‌کند و آن هم پایین صفحه است که تا حدودی بر ۱/۳ و ۲/۳ خط متمرکز است.

۲) درست مانند ورزش، رابطه جنسی و سایر چیزهای عالی، نیازی نیست همه چیز را با سرعت سرسام‌آور بخوانید. سرعت یک محصول جانبی درک مطلب است، سرعت، یا بهتر است بگویم، نباید هدف باشد.

۳) کلید خواندن سریع تمرکز و هماهنگ کردن تفکر خود برای پذیرش داده‌های ورودی است. تلویزیون را خاموش کنید. و آن شاخه را از گوش خود بیرون بیاورید. گوش دیگر هم... بسیاری از خوانندگان کند وقت نمی‌گذارند که به فهرست مطالب مراجعه کنند. فقط یک کتاب را بردارید و فهرست مطالب را بخوانید. در حالی که این کار را می‌کنید، از خود بپرسید: چرا نویسنده این موضوع را مطرح کرده است؟ چگونه به کتاب مربوط می‌شود؟ آیا آن را به طور مشابه ساختار می‌دهید؟

۴) بعد از هر فصل وقت بگذارید. آیا مطالب به درستی موضوع را پوشش داده‌اند؟ آیا چیزی یاد گرفتید؟ آیا با چیزی مخالف بودید؟ اگر کسی از شما بپرسد که دو خط می‌توانند آن فصل را خلاصه کنند، چه می‌گویید؟ (توجه داشته باشید که این شما را برای به یاد آوردن آن خطوط در صورت پرسش کسی در مورد کتاب آماده می‌کند!!)

۵) با کتاب‌های کوچکتر شروع کنید. به راحتی بنشینید و کتابی را بردارید که واقعاً می‌خواهید آن را درک کنید. فهرست مطالب را بخوانید.

بسیاری از خوانندگان کند با غافلگیری وارد یک کتاب می‌شوند... در نیمه صفحه اول به این فکر می‌کنند که چه چیزی در یخچال وجود دارد و این خانم دوست داشتنی در آن طرف خیابان. لعنتی، آیا به گربه‌ها غذا دادم، اوه بله، من این کار را کردم... شاید باید یک متخصص ناخن ببینم... به سمت صفحه دو، ذهن آن‌ها به سمت تعطیلات خوبی که دو سال پیش داشتند می‌رود... صفحه ۳ صداهای خرخر اتاق را پر می‌کند.

۶) به یاد داشته باشید: کلید خواندن چشم‌های عضلانی نیست، بلکه درک بیشتر در مورد یک موضوع و توانایی به اشتراک گذاشتن آن با دیگران است.

لذت ببرید.


اختراع چاپ حدود پنجصد سال پیش را می‌توان یکی از معدود رویدادهای مهم و تاثیرگذار در تاریخ بشر از نظر ارتقای سواد دانست. پیش از اختراع کاغذ و چاپ، ارتباط شفاهی تنها روش جمع‌آوری و انتشار اطلاعات بود. اگرچه این امر پیوند جامعه را تقویت می‌کرد، اما مانع رشد آن می‌شد و روشی برای ذخیره و بازیابی دقیق اطلاعات وجود نداشت. علاوه بر این، با مهاجرت یا نابودی جامعه، سوابق تاریخی و دانش آن نیز از بین می‌رفت. اگرچه فناوری‌های بعدی از کلمات مکتوب به شکل طومارهای پاپیروس و نسخه‌های خطی استفاده می‌کردند، اما همچنان زمان‌بر و محدود به طبقه تحصیل‌کرده و مرفه جامعه بود. با اختراع چاپ، تحولی از تولید طاقت‌فرسای نسخه‌های خطی به چاپ کُدِکس (کتاب) رخ داد که امکان ایجاد سریع نسخه‌های متعدد از آثار مکتوب را فراهم کرد و در نتیجه دسترسی به اطلاعات را برای همگان افزایش داد و زمینه را برای تحول تدریجی سواد در جامعه فراهم نمود.

مفهوم چاپ برای اولین بار در چین و کره شکل گرفت و توسعه یافت. اگرچه این مفهوم توسط کشورهای شرقی مطرح شد، اما اولین دستگاه چاپ مکانیکی توسط آهنگر آلمانی به نام یوهان گوتنبرگ در سال ۱۴۵۲ اختراع شد. گوتنبرگ چاپ را اختراع نکرد، بلکه ایده حروف متحرک را مطرح کرد که در واقع تجمیعی از سه فناوری متمایز است که انسان‌ها قرن‌ها قبل از گوتنبرگ از آن استفاده می‌کردند (Jones 2007). این را می‌توان نوعی بازسازی فناوری‌های ارتباطی پیشین دانست. بولتر بازسازی را این‌گونه تعریف می‌کند که "رسانه جدید جایگزین رسانه قدیمی می‌شود، ویژگی‌های نوشتار در رسانه قدیمی را وام می‌گیرد و سازماندهی مجدد می‌کند و فضای فرهنگی آن را اصلاح می‌کند" (Bolter, 2001, p.23). گوتنبرگ فناوری‌های کاغذ، جوهر روغنی غلیظ و دستگاه شراب‌سازی را برای چاپ کتاب ترکیب کرد و بدین ترتیب امکان تولید و توزیع انبوه آثار مکتوب را فراهم کرد. در نتیجه اختراع چاپ، دیگر نیازی به کپی‌برداری طاقت‌فرسا و تولید دستی کلمات مکتوب نبود.

چاپ امکان دموکراتیزه کردن دانش را فراهم کرد، زیرا افراد بیشتری به اطلاعات بیشتری دسترسی پیدا کردند. از طریق چاپ، آثار مکتوب از نظر قالب ظاهری یکنواخت‌تر شدند. مکانیکی شدن چاپ، فاصله‌گذاری و فاصله گذاری منظم‌تر و استفاده از خط فاصله را به ارمغان آورد (Bolter, 2001). پیش از چاپ، کلمات مکتوب به صورت دستی نوشته می‌شدند و فرمت استانداردی نداشتند و از نظر نوشتار، دستور زبان و خط دست ناهمگون بودند. چاپ منجر به یکنواختی بیشتر در املا، دستور زبان و علائم نگارشی شد (McLuhan, 1962). از طریق این یکنواختی و قابلیت اطمینان آثار مکتوب، خوانندگان می‌توانستند به طور مداوم افکار و ایده‌های نویسنده را تفسیر کنند. اگرچه چاپ در ابتدا تأثیر فوری قابل توجهی بر سواد جامعه نداشت، اما در دهه‌های بعدی، با افزایش دسترسی و انتشار اطلاعات از طریق کلمات مکتوب، این فناوری سواد عمومی را ارتقا داد، همانطور که با افزایش چشمگیر سواد بزرگسالان در سراسر اروپا نشان داده شد. پیش از چاپ، کتاب‌ها بسیار گران بودند، زیرا نوشتن دستی هر کتاب یک کار طاقت‌فرسا بود. در نتیجه، تنها طبقه مرفه و ممتاز می‌توانستند این کتاب‌ها را بخرند و بنابراین افراد با سواد عمدتاً در این طبقه یافت می‌شدند. با این حال، با اختراع چاپ که کتاب‌های تقریباً یکسان از نظر کیفیت و با قیمت مناسب تولید می‌کرد، کتاب‌ها مقرون به صرفه‌تر و در دسترس عموم قرار گرفتند. تخمین زده می‌شود که تا سال ۱۵۰۰، "پانزده تا بیست میلیون نسخه از ۳۰ هزار تا ۳۵ هزار عنوان جداگانه" چاپ شده است (McLuhan, 1962, p.207).

علاوه بر این، برخی از محققان معتقدند که اختراع چاپ نیروی مهمی در تحول فرهنگ قرون وسطی شفاهی به فرهنگ با سواد یا فرهنگی بوده است که بیشتر بر خواندن ساکت و خصوصی تمرکز دارد (McLuhan 1962, Havelock 1963, Ong 1982). با این حال، محققان دیگری مانند آیزنشتاین (1983) استدلال می‌کنند که توسعه چاپ اروپا قرون وسطی را تغییر نداد، زیرا قبل از اختراع چاپ، اروپا با سواد بود. چاپ تحول عظیمی از شفاهیت به سواد ایجاد نکرد، بلکه اروپا را از یک نوع جامعه با سواد به نوع دیگر تغییر داد. در حالی که هنوز در این زمینه بحث وجود دارد، می‌توان توافق کرد که فناوری چاپ تأثیر عمیقی بر سواد در اروپا داشته است.

چاپ همچنین به عنوان یک عامل محرک در ایجاد تحولات فرهنگی و مذهبی مهم در سراسر اروپا توصیف شده است. آیزنشتاین (1997) به تغییر از نسخه خطی به چاپ در رابطه با سه جنبش، یعنی انقلاب علمی، رنسانس و اصلاحات دینی اشاره می‌کند. با اختراع چاپ، دانشمندان می‌توانستند به راحتی اطلاعات را به اشتراک بگذارند و تبادل کنند. علاوه بر این، از آنجایی که نمودارها به صورت دستی ترسیم می‌شدند، ایجاد نمودارها و طرح‌های دقیق زمان‌بر بود و چاپ به راحتی می‌توانست نسخه‌های زیادی را تولید کند. با امکان تولید سریع نمودارها، تصاویر و جداول برای مصرف و خوانش گسترده، محققان مشتاق‌تر بودند که وقت بگذارند و تصاویر دقیق و مفیدی تولید کنند. انتشار دانش علمی از طریق چاپ، سواد را افزایش داد، زیرا افراد بیشتری به این دانش دسترسی داشتند و برای ادامه یا توسعه تحقیقات قبلی در دسترس بودند.

چاپ عامل تغییر در روش‌های آموزشی بود. این فناوری رابطه بین مربی و دانش‌آموز را متحول کرد. "روابط قبلی بین اساتید و شاگردان تغییر کرد. دانش‌آموزانی که از متون فنی که به عنوان آموزگاران خاموش عمل می‌کردند، به طور کامل استفاده می‌کردند... ذهن‌های جوان با نسخه‌های به‌روز شده، به ویژه متون ریاضی، نه تنها از بزرگان خود پیشی گرفتند، بلکه از خرد باستانی نیز فراتر رفتند" (Eisenstein, 1979, p. 689).

در نهایت، بسیاری از آثار به زبان لاتین تولید می‌شدند و بدین ترتیب چاپ به ترویج این زبان کمک می‌کرد. با این حال، افراد کمی می‌دانستند چگونه لاتین بخوانند و بنابراین با گذشت زمان و با تقاضای روزافزون مردم با سواد، تعداد بیشتری از آثار مکتوب از لاتین ترجمه می‌شد و به تدریج با زبان محلی هر منطقه جایگزین می‌شد. از سال ۱۵۲۰، بسیاری از چاپخانه‌ها دفاتر خود را به کارگاه‌های ترجمه تبدیل کردند (Febre & Martin. 1997: 271-272). با ارائه آثار مکتوب به زبان مادری افراد، این امر تأثیر مثبتی بر نرخ سواد داشت، زیرا موانع دسترسی به کلمات مکتوب کاهش یافت.

با اختراع چاپ، اولین تأثیر فوری، تولید تعداد بیشتری کتاب با هزینه مقرون به صرفه‌تر برای عموم مردم بود. با این حال، در دراز مدت، کتاب‌ها نه تنها به دلیل افزایش دسترسی و در دسترس بودن، نرخ سواد را افزایش می‌دهند، بلکه به آغاز جنبش‌های سیاسی و مذهبی در اروپا نیز کمک می‌کنند. بدون شک، چاپ تأثیر زیادی بر نرخ سواد جامعه داشته است، اما میزان این تأثیر هنوز مورد بحث است. در حال حاضر، ما در حال تجربه یک تحول بزرگ مشابه در آموزش با یک شکل جدید از فناوری، یعنی اینترنت هستیم. امیدواریم بتوانیم از اجرای چاپ درس بگیریم و با استفاده از اینترنت، رشد، توسعه و تأثیر آن بر سواد را به طور سودمند درک کنیم.

منابع
Bolter, J.D. (2001). Writing Space: Computers, hypertext, and the Remediation of Print. Mahwah, NJ: Lawrence, Erlbaum Associates Inc.
Eisenstein, E. L. (1997). The Printing Press as an Agent of Change. Cambridge: Cambridge University Press. [first published 1979.]
Eisenstein, E.L. (1993). The Printing Revolution in Early Modern Europe. Cambridge: Cambridge University Press. [first published 1983.]
Febvre, L & Martin, H. (1997). The Coming of the Book. London: Verso. [first published 1976]
Havelock, E. A. (1963). Preface to Plato. Cambridge: Harvard University Press.
Jones, B. (2007). Manuscripts, Books, and Maps: The Printing Press and a Changing World. Retrieved from http://communication.ucsd.edu/bjones/Books/printech.html
McLuhan, M. (1962). The Gutenberg Galaxy: The Making of Typographic Man. Toronto: University of Toronto Press.
Ong, W. J. (1982). Orality and Literacy: Technologizing of the Word. New York: Routledge.


می‌خواهید جمعیت فعلی هند را بدانید؟ اینترنت بهترین گزینه شماست. به یک مرور سریع از فازهای ماه نیاز دارید؟ پیش بروید و یک داستان آنلاین (یا دو یا سه) بخوانید. اما اگر واقعاً نیاز به یادگیری چیزی دارید، احتمالاً خواندن چاپی بهتر است. یا حداقل این چیزی است که بسیاری از تحقیقات اکنون نشان می‌دهند.

بسیاری از مطالعات نشان داده‌اند که وقتی افراد در صفحه نمایش می‌خوانند، آنچه را که خوانده‌اند به خوبی زمانی که به صورت چاپی می‌خوانند، درک نمی‌کنند. بدتر از آن، بسیاری متوجه نمی‌شوند که آن را درک نمی‌کنند. به عنوان مثال، محققان در اسپانیا و اسرائیل به بررسی دقیق 54 مطالعه مقایسه‌ای خواندن دیجیتال و چاپی پرداختند. مطالعه سال 2018 آن‌ها شامل بیش از 171000 خواننده بود. آن‌ها دریافتند که درک مطلب به طور کلی زمانی بهتر است که افراد متن چاپی را به جای متن دیجیتال بخوانند. محققان نتایج را در مجله Educational Research Review به اشتراک گذاشتند.

پاتریشیا الکساندر یک روانشناس در دانشگاه مریلند در کالج پارک است. او نحوه یادگیری ما را مطالعه می‌کند. بخش زیادی از تحقیقات او به تفاوت‌های بین خواندن چاپی و روی صفحه نمایش پرداخته است. الکساندر می‌گوید که دانش‌آموزان اغلب فکر می‌کنند که از خواندن آنلاین بیشتر یاد می‌گیرند. با این حال، وقتی آزمایش می‌شوند، مشخص می‌شود که در واقع کمتر از خواندن چاپی یاد گرفته‌اند.

سوال این است: چرا؟

معلمان و والدین، در The Cheat Sheet ثبت‌نام کنید
به‌روزرسانی‌های هفتگی برای کمک به شما در استفاده از Science News Explores در محیط یادگیری
از ثبت‌نام شما سپاسگزاریم!
مشکلی در ثبت‌نام شما پیش آمد.

خواندن، خواندن است، درست است؟ نه دقیقاً. ماریان ولف در دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس کار می‌کند. این متخصص علوم اعصاب در مورد نحوه خواندن مغز تخصص دارد. او توضیح می‌دهد که خواندن طبیعی نیست. ما یاد می‌گیریم که با گوش دادن به اطرافیانمان صحبت کنیم. این کار کاملاً خودکار است. اما یادگیری خواندن نیاز به تلاش واقعی دارد. ولف خاطرنشان می‌کند که این به این دلیل است که مغز شبکه سلولی خاصی فقط برای خواندن ندارد.

برای درک متن، مغز از شبکه‌هایی وام می‌گیرد که برای انجام کارهای دیگر تکامل یافته‌اند. به عنوان مثال، بخشی که برای تشخیص چهره‌ها تکامل یافته است، برای تشخیص حروف به کار گرفته می‌شود. این شبیه به این است که چگونه ممکن است ابزاری را برای استفاده جدید تطبیق دهید. به عنوان مثال، یک چوب لباسی برای قرار دادن لباس‌هایتان در کمد عالی است. اما اگر یک زغال‌توت زیر یخچال بیفتد، ممکن است چوب لباسی را صاف کنید و از آن برای رسیدن زیر یخچال و بیرون آوردن میوه استفاده کنید. شما ابزاری را که برای یک کار ساخته شده است، برای چیز جدیدی تطبیق داده‌اید. مغز شما همین کار را هنگام خواندن انجام می‌دهد.

اینکه مغز انعطاف‌پذیر است، عالی است. این یکی از دلایلی است که ما می‌توانیم یاد بگیریم کارهای جدید زیادی انجام دهیم. اما این انعطاف‌پذیری می‌تواند مشکلی هنگام خواندن انواع مختلف متن ایجاد کند. وقتی آنلاین می‌خوانیم، مغز مجموعه‌ای متفاوت از اتصالات بین سلول‌ها را نسبت به زمانی که به صورت چاپی می‌خوانیم، ایجاد می‌کند. اساساً همان ابزار را دوباره برای کار جدید تطبیق می‌دهد. این مانند این است که اگر چوب لباسی را به جای صاف کردن برای برداشتن زغال‌توت، به قلاب بپیچید تا گرفتگی لوله را برطرف کنید. همان ابزار اصلی، دو شکل بسیار متفاوت.

در نتیجه، مغز ممکن است هنگام خواندن روی صفحه نمایش وارد حالت مرور سریع شود. ممکن است وقتی به چاپ روی می‌آورید، به حالت خواندن عمیق بروید.

افراد تمایل دارند روی صفحه نمایش سریعتر بخوانند. این برای بررسی پیامک‌ها و پست‌های رسانه‌های اجتماعی خوب است. اما وقتی صفحه‌ها کوچک هستند، پیمایش اضافی مورد نیاز برای خواندن یک مقاله یا کتاب طولانی ممکن است حفظ آنچه را که می‌خوانید دشوارتر کند، داده‌ها اکنون این را نشان می‌دهند. martin-dm/E+/Getty Images Plus

اما این فقط به دستگاه بستگی ندارد. بلکه به این بستگی دارد که چه فرضی در مورد متن دارید. نائومی بارون این را طرز فکر شما می‌نامد. بارون دانشمندی است که زبان و خواندن را مطالعه می‌کند. او در دانشگاه آمریکایی در واشنگتن دی سی کار می‌کند. بارون نویسنده کتاب How We Read Now است، یک کتاب جدید در مورد خواندن و یادگیری دیجیتال. او می‌گوید که یکی از راه‌هایی که طرز فکر کار می‌کند، پیش‌بینی این است که خواندن چقدر آسان یا سخت خواهد بود. اگر فکر کنیم آسان خواهد بود، ممکن است تلاش زیادی نکنیم.

بخش زیادی از آنچه را که روی صفحه نمایش می‌خوانیم، پیامک و پست‌های رسانه‌های اجتماعی هستند. معمولاً درک آن‌ها آسان است. بنابراین، الکساندر در دانشگاه مریلند می‌گوید: «وقتی افراد روی صفحه نمایش می‌خوانند، سریعتر می‌خوانند». «چشمان آن‌ها صفحات و کلمات را سریعتر از زمانی که روی یک تکه کاغذ می‌خوانند، اسکن می‌کنند».

اما وقتی سریع می‌خوانیم، ممکن است همه ایده‌ها را به خوبی جذب نکنیم. او می‌گوید که این مرور سریع می‌تواند به یک عادت مرتبط با خواندن روی صفحه نمایش تبدیل شود. تصور کنید که تلفن خود را روشن می‌کنید تا یک تکلیف مدرسه را بخوانید. مغز شما ممکن است شبکه‌هایی را که برای مرور سریع پست‌های TikTok استفاده می‌کنید، فعال کند. این کمکی نمی‌کند اگر سعی دارید مضامین کتاب کلاسیک، To Kill a Mockingbird را درک کنید. همچنین اگر برای آزمون جدول تناوبی آماده می‌شوید، کمکی نمی‌کند.

کجا بودم؟

سرعت تنها مشکل خواندن روی صفحه نمایش نیست. پیمایش نیز وجود دارد. هنگام خواندن یک صفحه چاپی یا حتی یک کتاب کامل، تمایل دارید بدانید کجا هستید. نه فقط اینکه در یک صفحه خاص کجا هستید، بلکه کدام صفحه - به طور بالقوه از صفحات زیاد. ممکن است به خاطر داشته باشید که بخشی از داستان که سگ در آن مرد، نزدیک به بالای صفحه در سمت چپ بود. این حس مکان را هنگام پیمایش یک صفحه بسیار طولانی ندارید. (اگرچه برخی از دستگاه‌ها و برنامه‌های کتاب‌خوانی الکترونیکی کار خوبی برای شبیه‌سازی ورق زدن صفحات انجام می‌دهند.)

چرا حس صفحه مهم است؟ محققان نشان داده‌اند که وقتی چیزی یاد می‌گیریم، تمایل داریم نقشه‌های ذهنی بسازیم. توانایی «قرار دادن» یک واقعیت در یک نقشه ذهنی از صفحه به ما کمک می‌کند آن را به خاطر بسپاریم.

این همچنین به تلاش ذهنی مربوط می‌شود. پیمایش یک صفحه به کار ذهنی بسیار بیشتری نسبت به خواندن صفحه‌ای نیاز دارد که حرکت نمی‌کند. چشمان شما نه تنها روی کلمات تمرکز می‌کنند. آن‌ها همچنین باید کلمات را هنگام پیمایش آن‌ها به پایین صفحه تعقیب کنند.

ماری هلن ایموردینو-یانگ یک متخصص علوم اعصاب در دانشگاه کالیفرنیا جنوبی در لس‌آنجلس است. او نحوه خواندن ما را مطالعه می‌کند. او می‌گوید وقتی ذهن شما باید با پیمایش یک صفحه همراه باشد، منابع زیادی برای درک آنچه می‌خوانید باقی نمی‌ماند. این می‌تواند به ویژه در صورتی صادق باشد که قطعه‌ای که می‌خوانید طولانی یا پیچیده باشد. هنگام پیمایش یک صفحه، مغز شما باید به طور مداوم موقعیت کلمات را در دید شما در نظر بگیرد. و این می‌تواند درک ایده‌هایی که آن کلمات باید منتقل کنند را برای شما دشوارتر کند.

الکساندر دریافت که طول نیز مهم است. وقتی قطعات کوتاه هستند، دانش‌آموزان به همان اندازه آنچه را که روی صفحه نمایش می‌خوانند، درک می‌کنند که هنگام خواندن چاپی. اما هنگامی که قطعات طولانی‌تر از 500 کلمه هستند، آن‌ها از چاپ بیشتر یاد می‌گیرند.

هنگام خواندن داستان‌های تخیلی، مانند داستان‌های هری پاتر، تحقیقات نشان می‌دهد که مردم تقریباً به اندازه کتاب‌های چاپی از تبلت‌ها نیز حفظ می‌کنند. mapodile/E+/Getty Images Plus

حتی ژانر نیز مهم است. ژانر به نوع کتاب یا مقاله‌ای که می‌خوانید اشاره دارد. مقالاتی که در اینجا در Science News for Students می‌خوانید، غیرداستانی هستند. اخبار و مقالاتی در مورد تاریخ غیرداستانی هستند. داستان‌هایی که توسط یک نویسنده اختراع شده‌اند، داستانی هستند. کتاب‌های هری پاتر داستانی هستند، به عنوان مثال. Song for a Whale و A Wrinkle in Time نیز همینطور هستند.

در کتاب How We Read Now، بارون بسیاری از تحقیقاتی را که در مورد خواندن آنلاین منتشر شده است، بررسی کرد. بیشتر مطالعات نشان داد که مردم غیرداستانی را بهتر درک می‌کنند وقتی آن را به صورت چاپی می‌خوانند. تأثیر آن بر درک داستان‌های تخیلی کمتر واضح است.

جینای کوهن در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا، ساکرامنتو کار می‌کند. کار او بر استفاده از فناوری در آموزش متمرکز است. او در ماه ژوئن گذشته کتابی در مورد خواندن دیجیتال منتشر کرد: Skim, Dive, Surface. او معتقد است که بزرگترین مشکل ممکن است نه کلمات روی صفحه نمایش، بلکه چیزهای دیگری باشد که ظاهر می‌شوند و در خواندن اختلال ایجاد می‌کنند. تمرکز کردن دشوار است وقتی چیزی هر چند دقیقه یک بار شما را مختل می‌کند. او به پینگ‌ها و زنگ‌های پیامک یا ایمیل، تبلیغات پاپ‌آپ و به‌روزرسانی‌های TikTok اشاره می‌کند. همه اینها می‌توانند به سرعت تمرکز را از بین ببرند. پیوندها و جعبه‌هایی که قرار است به درک شما کمک کنند نیز می‌توانند مشکل‌ساز باشند. حتی اگر قرار باشد مفید باشند، برخی از آن‌ها ممکن است حواس‌پرتی از آنچه می‌خوانید ایجاد کنند.

نه همه چیز بد است

اگر می‌خواهید در مدرسه موفق شوید (و چه کسی نمی‌خواهد؟)، اینقدر ساده نیست که تبلت خود را خاموش کنید و یک کتاب بردارید. دلایل زیادی وجود دارد که خواندن روی صفحه نمایش خوب است.

همانطور که همه‌گیری به ما آموخت، گاهی اوقات انتخابی نداریم. وقتی کتابخانه‌ها و کتابفروشی‌ها بسته هستند یا بازدید از آن‌ها خطرناک است، خواندن دیجیتال می‌تواند نجات‌دهنده باشد. هزینه نیز عامل مهمی است. کتاب‌های دیجیتال معمولاً ارزان‌تر از کتاب‌های چاپی هستند. و البته باید مزایای زیست‌محیطی دیجیتال را نیز در نظر گرفت. برای ساخت یک کتاب دیجیتال درختی لازم نیست.

افرادی که مبتلا به نارساخوانی هستند ممکن است درک آنچه را که می‌خوانند زمانی که متن با یک نوع فونت خاص، مانند Open Dyslexia که در اینجا نشان داده شده است، آسان‌تر باشد. برنامه‌ها و دستگاه‌های خواندن روی صفحه نمایش می‌توانند تغییر به چنین فونت‌هایی را آسان کنند. Shelley Adams

خواندن دیجیتال مزایای دیگری نیز دارد. در بیشتر موارد، هنگام خواندن روی صفحه نمایش می‌توانید اندازه حروف را تنظیم کنید. همچنین می‌توانید رنگ پس‌زمینه و شاید نوع فونت را تغییر دهید. این کمک بزرگی برای افرادی است که خوب نمی‌بینند. همچنین برای افرادی که دارای معلولیت خواندن هستند مفید است. افرادی که مبتلا به نارساخوانی هستند، برای مثال، اغلب درک مطالب را زمانی که با فونتی به نام Open Dyslexic نمایش داده می‌شود، آسان‌تر می‌یابند. رایانه‌ها، تبلت‌ها و دستگاه‌های خواندن دیجیتال، مانند Amazon’s Kindle، می‌توانند این گزینه را ارائه دهند. بسیاری از کتابخوان‌های الکترونیکی برنامه‌هایی دارند که می‌توانند روی تبلت‌ها نیز استفاده شوند. این امکان را فراهم می‌کند تا از این مزایا در یک تبلت یا تلفن بهره‌مند شوید.

خواندن آنلاین همچنین به ویرایشگران اجازه می‌دهد پیوندهای هایپرلینک را درج کنند. اینها ممکن است به یک خواننده کمک کنند تا برای درک یک نکته خاص یا حتی فقط برای یادگیری تعریف اصطلاحی که ممکن است جدید یا گیج‌کننده باشد، عمیق‌تر شود.

اگر حواس‌پرتی‌ها را حذف کنید، تحقیقات نشان می‌دهد که خواندن روی تبلت می‌تواند تقریباً به اندازه خواندن چاپی خوب باشد. Helena Lopes /500px Prime/Getty Images Plus

میشل لوهتالا یک کتابدار مدرسه در نیو کاناان، کانکتیکات است. او به مدرسه خود کمک می‌کند تا بهترین استفاده را از مواد دیجیتال ببرد. او همچنین به معلمان آموزش می‌دهد. لوهتالا در مورد خواندن دیجیتال نگران نیست. او اشاره می‌کند که راه‌های زیادی برای خواندن روی صفحه نمایش وجود دارد. برخی از کتاب‌های الکترونیکی و پایگاه‌های داده مورد استفاده در مدارس دارای ابزارهایی هستند که یادگیری را آسان‌تر، نه سخت‌تر می‌کنند، او می‌گوید. به عنوان مثال، برخی از کتاب‌های الکترونیکی به شما اجازه می‌دهند یک قطعه را برجسته کنید. سپس رایانه آن را با صدای بلند می‌خواند. ابزارهای دیگر به شما امکان می‌دهند یادداشت‌هایی در مورد قطعاتی که می‌خوانید بگیرید و آن یادداشت‌ها را پس از بازگرداندن کتاب به کتابخانه نگه دارید. بیشتر این متون دارای تعاریف پاپ‌آپ هستند. برخی به نقشه‌ها، کلمات کلیدی و آزمون‌ها پیوند دارند. او استدلال می‌کند که چنین ابزارهایی می‌توانند مواد دیجیتال را بسیار مفید کنند.

بهره‌وری حداکثری از خواندن دیجیتال

همه متخصصان در یک چیز توافق دارند: راهی بازگشت نیست. خواندن دیجیتال اینجا ماندنی است. بنابراین، ارزشش را دارد که از آن بهترین استفاده را ببرید.

یک ترفند واضح: هر چیزی را که نیاز به خواندن دقیق دارد چاپ کنید. شما این گزینه را هنگام خواندن Science News for Students دارید. (یک آیکون چاپ در بالای هر مقاله وجود دارد.) اما ممکن است لازم نباشد. چیزهای دیگر نیز می‌توانند اطمینان حاصل کنند که بیشترین بهره را از آنچه روی صفحه نمایش می‌خوانید می‌برید.

مهم‌ترین چیز، بارون در دانشگاه آمریکایی می‌گوید، این است که سرعت خود را کم کنید. دوباره، این در مورد طرز فکر است. وقتی چیزی مهم می‌خوانید، سرعت خود را کم کنید و توجه کنید. او می‌گوید: «شما می‌توانید هنگام خواندن دیجیتالی تمرکز کنید». اما باید تلاش کنید. او پیشنهاد می‌کند به خودتان بگویید: «من می‌خواهم نیم ساعت وقت بگذارم و فقط بخوانم. بدون پیامک. بدون به‌روزرسانی اینستاگرام.» اعلان‌ها را در تلفن یا تبلت خود خاموش کنید. فقط زمانی که خواندن را تمام کردید، آن‌ها را دوباره روشن کنید.

ایده خوبی است که کمی آماده‌سازی کنید. بارون خواندن را با ورزش یا نواختن موسیقی مقایسه می‌کند. او می‌گوید: «به یک پیانیست یا ورزشکار نگاه کنید. قبل از اینکه مسابقه را بدوند یا کنسرتو را بنوازند، خود را در حالت مناسب قرار می‌دهند». «همین امر در مورد خواندن نیز صدق می‌کند. قبل از خواندن چیزی که واقعاً می‌خواهید روی آن تمرکز کنید، در حالت مناسب قرار بگیرید. به آنچه می‌خواهید بخوانید و آنچه می‌خواهید از آن به دست آورید فکر کنید.»

برای بهره‌وری حداکثری از خواندن، بارون می‌گوید، باید با کلمات روی صفحه درگیر شوید. یکی از تکنیک‌های عالی برای این کار یادداشت‌برداری است. می‌توانید خلاصه‌ای از آنچه خوانده‌اید بنویسید. می‌توانید لیستی از کلمات کلیدی تهیه کنید. اما یکی از مفیدترین راه‌ها برای درگیر شدن با آنچه می‌خوانید، پرسیدن سؤال است. با نویسنده بحث کنید. اگر چیزی منطقی نیست، سؤال خود را یادداشت کنید. می‌توانید بعداً پاسخ را جستجو کنید. اگر مخالف هستید، دلیل آن را بنویسید. یک مورد قوی برای دیدگاه خود بسازید.

اگر یک کتاب چاپی می‌خوانید، می‌توانید یادداشت‌ها را روی کاغذ بنویسید. اگر یک پرینت است یا کتاب را در اختیار دارید، می‌توانید مستقیماً روی صفحه بنویسید. می‌توانید این کار را هنگام خواندن روی تلفن یا تبلت خود نیز انجام دهید. فقط یک پد یادداشت در دست داشته باشید در حالی که می‌خوانید. لوهتالا اشاره می‌کند که بسیاری از برنامه‌ها به شما امکان می‌دهند یادداشت‌های مجازی را مستقیماً روی یک سند دیجیتال ایجاد کنید. برخی به شما امکان می‌دهند یادداشت‌های مجازی را اضافه کنید. با برخی از آن‌ها حتی می‌توانید در حاشیه بنویسید و گوشه‌های صفحات مجازی را تا کنید.

مانند بیشتر چیزها، آنچه از خواندن روی صفحه نمایش به دست می‌آورید به این بستگی دارد که چه چیزی در آن سرمایه‌گذاری می‌کنید. شما مجبور نیستید بین چاپ یا دیجیتال یکی را انتخاب کنید. الکساندر اشاره می‌کند که وقتی صحبت از چاپ در مقابل دیجیتال می‌شود، یکی بهتر از دیگری نیست. هر دو جای خود را دارند. اما آن‌ها متفاوت هستند. بنابراین، به خاطر داشته باشید که برای یادگیری خوب، نحوه تعامل شما با آن‌ها نیز ممکن است متفاوت باشد.


گلوبال ای-تلنت
گلوبال ای-تلنت
همکار استعداد شما
منتشر شده در ۲۹ آگوست ۲۰۲۳
تاثیر اتوماسیون و هوش مصنوعی (AI) بر مشاغل و صنایع موضوعی پیچیده و چندوجهی است که مورد بحث و بررسی گسترده قرار گرفته است. در حالی که اتوماسیون و هوش مصنوعی پتانسیل ایجاد مزایای قابل توجهی مانند افزایش بهره‌وری، کارایی و نوآوری را دارند، چالش‌ها و اختلالاتی را نیز برای نیروی کار و بخش‌های مختلف اقتصاد ایجاد می‌کنند. در اینجا چند نکته کلیدی برای در نظر گرفتن وجود دارد:

۱. جابجایی و تحول مشاغل:

اتوماسیون و هوش مصنوعی می‌تواند منجر به جابجایی برخی مشاغل، به ویژه مشاغلی شود که شامل وظایف روتین و تکراری هستند. مشاغل در بخش‌های تولید، ورود داده و خدمات مشتری، برای مثال، ممکن است آسیب‌پذیر باشند.
از سوی دیگر، احتمالاً انواع جدیدی از مشاغل ظهور خواهند کرد که اغلب به مهارت‌هایی در زمینه‌هایی مانند برنامه‌نویسی، تجزیه و تحلیل داده‌ها، توسعه هوش مصنوعی و غیره نیاز دارند. این مشاغل می‌توانند در زمینه‌هایی مانند نگهداری ربات‌ها، اخلاق هوش مصنوعی و تعامل انسان و هوش مصنوعی باشند.

۲. تغییر مهارت و آموزش:

نیروی کار باید خود را با شرایط جدید وفق دهد و مهارت‌های جدیدی را برای مرتبط ماندن در یک چشم‌انداز شغلی به سرعت در حال تغییر کسب کند. یادگیری مادام‌العمر و ارتقای مهارت‌ها برای رقابتی ماندن افراد ضروری خواهد شد.
دولت‌ها، موسسات آموزشی و شرکت‌ها باید برای ارائه برنامه‌های آموزشی که کارگران را به مهارت‌های لازم برای موفقیت در عصر اتوماسیون و هوش مصنوعی مجهز می‌کند، با یکدیگر همکاری کنند.

۳. اختلال در صنعت:

برخی از صنایع احتمالاً به دلیل اتوماسیون و هوش مصنوعی دچار تحولات قابل توجهی خواهند شد. به عنوان مثال، بخش‌هایی مانند حمل و نقل، تولید، خرده فروشی و کشاورزی ممکن است شاهد تغییراتی در نحوه انجام کار و نقش‌هایی که انسان‌ها در این صنایع ایفا می‌کنند، باشند.
مدل‌های کسب‌وکار سنتی ممکن است نیاز به بازنگری داشته باشند زیرا اتوماسیون و هوش مصنوعی نحوه تولید و ارائه محصولات و خدمات را تغییر می‌دهند.

۴. خلاقیت و نوآوری:

اتوماسیون و هوش مصنوعی می‌تواند کارگران انسانی را از وظایف روتین آزاد کند و به آن‌ها اجازه دهد تا بر تلاش‌های خلاقانه و نوآورانه تمرکز کنند. این می‌تواند منجر به پیشرفت‌هایی در زمینه‌هایی مانند تحقیق، طراحی و حل مسئله شود.

۵. ملاحظات اخلاقی و اجتماعی:

گسترش اتوماسیون و هوش مصنوعی سوالات اخلاقی در مورد پتانسیل سوگیری در الگوریتم‌ها، از دست دادن شغل، نگرانی‌های مربوط به حریم خصوصی و تمرکز قدرت در دست کسانی که این فناوری‌ها را کنترل می‌کنند، ایجاد می‌کند.
سیاست‌گذاران و رهبران صنعت باید به این نگرانی‌ها رسیدگی کنند تا اطمینان حاصل شود که مزایای اتوماسیون و هوش مصنوعی به طور عادلانه در سراسر جامعه توزیع می‌شود.

۶. تاثیر اقتصادی:

اتوماسیون و هوش مصنوعی پتانسیل افزایش بهره‌وری و رشد اقتصادی را دارند. با این حال، اگر گروه‌های خاصی از کارگران به طور نامتناسبی تحت تأثیر جابجایی مشاغل قرار گیرند، می‌توانند نابرابری درآمد را نیز تشدید کنند.
دولت‌ها و سازمان‌ها باید استراتژی‌هایی را برای مدیریت تأثیر اقتصادی اتوماسیون، مانند بررسی مفاهیمی مانند درآمد پایه همگانی یا ترتیبات کاری جایگزین، ایجاد کنند.

در نتیجه، تأثیر اتوماسیون و هوش مصنوعی بر مشاغل و صنایع تعامل پیچیده‌ای از فرصت‌ها و چالش‌ها است. در حالی که این فناوری‌ها نوید زیادی برای پیشرفت و نوآوری دارند، نیاز به برنامه‌ریزی دقیق و سیاست‌های سنجیده برای اطمینان از یک انتقال هموار، به حداقل رساندن پیامدهای منفی و ترویج فراگیری در دنیای کار در حال تغییر وجود دارد.
گلوبال ای-آپدیت
گلوبال ای-آپدیت
۱۴۶۵ دنبال‌کننده
بینش‌هایی از جامعه
دیگران نیز مشاهده کردند
موضوعات را کاوش کنید


اتوماسیون مبتنی بر هوش مصنوعی به طور چشمگیری بهره‌وری نیروی کار را با ساده‌سازی وظایف تکراری و بهینه‌سازی فرآیندها افزایش می‌دهد.

مقدمه
در سال‌های اخیر، ادغام هوش مصنوعی (AI) در صنایع مختلف منجر به پیشرفت‌های چشمگیر در فناوری اتوماسیون شده است. اتوماسیون مبتنی بر هوش مصنوعی نویدبخش انقلابی در نحوه انجام کارها است و پتانسیل افزایش کارایی، ساده‌سازی فرآیندها و بهبود تصمیم‌گیری را ارائه می‌دهد.

با این حال، پذیرش گسترده اتوماسیون سوالاتی را در مورد تأثیر آن بر بهره‌وری و اشتغال نیروی کار مطرح می‌کند. در این مقاله، به بررسی راه‌های مختلفی که اتوماسیون مبتنی بر هوش مصنوعی بر بهره‌وری نیروی کار تأثیر می‌گذارد و پیامدهای آن را برای کسب‌وکارها و کارکنان بررسی خواهیم کرد.

درک اتوماسیون مبتنی بر هوش مصنوعی
اتوماسیون مبتنی بر هوش مصنوعی به استفاده از فناوری‌های هوش مصنوعی برای انجام وظایف و فرآیندهایی اشاره دارد که به طور سنتی توسط انسان‌ها انجام می‌شد. این فناوری‌ها شامل الگوریتم‌های یادگیری ماشین، پردازش زبان طبیعی، اتوماسیون فرآیندهای رباتیک و بینایی کامپیوتر و غیره است. با استفاده از هوش مصنوعی، کسب‌وکارها می‌توانند وظایف تکراری را خودکار کنند، حجم عظیمی از داده‌ها را تجزیه و تحلیل کنند و تصمیمات هوشمندانه‌ای را در زمان واقعی بگیرند.

وعده افزایش بهره‌وری
یکی از مهم‌ترین وعده‌های اتوماسیون مبتنی بر هوش مصنوعی، پتانسیل آن برای افزایش قابل توجه بهره‌وری نیروی کار است. با خودکارسازی وظایف روتین و تکراری، کارکنان می‌توانند زمان و انرژی خود را بر روی فعالیت‌های با ارزش بالاتر که به قضاوت انسانی، خلاقیت و مهارت‌های حل مسئله نیاز دارند، متمرکز کنند. این تغییر تمرکز می‌تواند منجر به کارایی بیشتر، زمان تکمیل سریع‌تر پروژه‌ها و افزایش خروجی به ازای هر کارمند شود.

نگرانی‌های مربوط به جابجایی شغلی
با وجود مزایای بالقوه اتوماسیون مبتنی بر هوش مصنوعی، نگرانی‌های مشروعی در مورد تأثیر آن بر اشتغال وجود دارد. بسیاری می‌ترسند که اتوماسیون منجر به جابجایی گسترده شغلی شود زیرا ماشین‌ها جایگزین انسان‌ها در نقش‌های مختلف می‌شوند. با این حال، تاریخ نشان داده است که در حالی که اتوماسیون ممکن است برخی از مشاغل را از بین ببرد، فرصت‌های جدیدی را نیز در صنایع نوظهور ایجاد می‌کند. برای کاهش نگرانی‌های مربوط به جابجایی شغلی، کسب‌وکارها و سیاست‌گذاران باید در ابتکارات بازآموزی و ارتقای مهارت‌ها سرمایه‌گذاری کنند تا اطمینان حاصل شود که کارگران برای مشاغل آینده آماده هستند.

نیروی کار تقویت‌شده
به جای جایگزینی کامل نیروی کار انسانی، اتوماسیون مبتنی بر هوش مصنوعی به احتمال زیاد قابلیت‌های انسانی را تقویت و تکمیل می‌کند. با همکاری در کنار ماشین‌ها، کارکنان می‌توانند از فناوری‌های هوش مصنوعی برای افزایش بهره‌وری و اثربخشی خود استفاده کنند. به عنوان مثال، ربات‌های چت مجهز به هوش مصنوعی می‌توانند به نمایندگان خدمات مشتری کمک کنند و به سؤالات روتین رسیدگی کنند و به نمایندگان انسانی اجازه دهند تا بر روی مسائل پیچیده‌تر مشتری تمرکز کنند.

تصمیم‌گیری بهبود یافته
اتوماسیون مبتنی بر هوش مصنوعی می‌تواند کارکنان را با بینش‌های مبتنی بر داده برای تصمیم‌گیری بهتر نیز توانمند سازد. با تجزیه و تحلیل حجم عظیمی از داده‌ها در زمان واقعی، الگوریتم‌های هوش مصنوعی می‌توانند الگوها، روندها و ناهنجاری‌هایی را که ممکن است از دید انسان پنهان بمانند، شناسایی کنند. این امر به کارکنان امکان می‌دهد تا تصمیمات آگاهانه‌تری بگیرند و اقدامات پیشگیرانه‌ای را برای پیشبرد موفقیت کسب‌وکار انجام دهند.

فرآیندهای ساده‌شده
اتوماسیون می‌تواند گردش کارها را ساده کند و گلوگاه‌ها را در فرآیندهای تجاری کاهش دهد و منجر به بهبود کارایی عملیاتی شود. وظایفی که قبلاً به مداخله دستی نیاز داشتند، اکنون می‌توانند خودکار شوند و احتمال خطاها و تأخیرها کاهش یابد. به عنوان مثال، نرم‌افزار مجهز به هوش مصنوعی می‌تواند پردازش فاکتور، مدیریت زنجیره تامین و ردیابی موجودی را خودکار کند و در زمان و منابع کسب‌وکارها صرفه‌جویی کند.

توصیه شده توسط LinkedIn
کیفیت و سازگاری
یکی دیگر از مزایای اتوماسیون مبتنی بر هوش مصنوعی، توانایی آن در تضمین کیفیت و دقت ثابت در وظایف انجام شده توسط ماشین‌ها است. بر خلاف انسان‌ها، سیستم‌های هوش مصنوعی دچار خستگی یا بی‌حوصلگی نمی‌شوند و می‌توانند وظایف تکراری را با دقت و قابلیت اطمینان انجام دهند. این امر منجر به خروجی‌های با کیفیت بالاتر و کاهش خطر خطاها و تغییرات در عملیات تجاری می‌شود.

اخلاق و رفاه نیروی کار
در حالی که اتوماسیون ممکن است منجر به نگرانی در مورد رضایت شغلی و سلامت روان شود، فرصت‌هایی را برای کار خلاقانه‌تر و رضایت‌بخش‌تر نیز ارائه می‌دهد. با خودکارسازی وظایف خسته‌کننده و تکراری، کارکنان می‌توانند بر روی وظایفی تمرکز کنند که به مهارت‌های انسانی مانند تفکر انتقادی، حل مسئله و نوآوری نیاز دارند. این امر می‌تواند منجر به افزایش رضایت شغلی، تعامل کارکنان و رفاه کلی در محل کار شود.

چالش‌ها و محدودیت‌ها
با وجود مزایای بالقوه خود، اتوماسیون مبتنی بر هوش مصنوعی چالش‌ها و محدودیت‌هایی را نیز به همراه دارد. یکی از نگرانی‌های اصلی، پیامدهای اخلاقی اتوماسیون است، از جمله مسائل مربوط به حریم خصوصی داده‌ها، سوگیری الگوریتمی و جابجایی شغلی. علاوه بر این، ممکن است در بین کارکنانی که می‌ترسند اتوماسیون مهارت‌های آنها را منسوخ کند، مقاومت در برابر تغییر وجود داشته باشد.

استراتژی‌های کاهش
برای رسیدگی به این چالش‌ها، کسب‌وکارها باید استراتژی‌های کاهش را برای اطمینان از استقرار مسئولانه و اخلاقی اتوماسیون مبتنی بر هوش مصنوعی اجرا کنند. این شامل سرمایه‌گذاری در برنامه‌های آموزشی و پشتیبانی کارکنان برای کمک به کارگران برای سازگاری با تغییرات فناوری و کسب مهارت‌های جدید است. کسب‌وکارها همچنین باید شفافیت و پاسخگویی را در تلاش‌های اتوماسیون خود در اولویت قرار دهند تا اعتماد را با کارکنان و مشتریان ایجاد کنند.

مطالعات موردی و نمونه‌ها
بسیاری از شرکت‌ها در حال حاضر در حال برداشتن مزایای اتوماسیون مبتنی بر هوش مصنوعی در عملیات خود هستند. به عنوان مثال، خرده‌فروش بزرگ آمازون از ربات‌های مجهز به هوش مصنوعی در انبار خود برای خودکارسازی وظایف تکمیل سفارش استفاده می‌کند که منجر به زمان تحویل سریع‌تر و افزایش رضایت مشتری می‌شود. به طور مشابه، موسسات مالی از الگوریتم‌های هوش مصنوعی برای خودکارسازی فرآیندهای تشخیص تقلب و مدیریت ریسک استفاده می‌کنند و امنیت و انطباق را بهبود می‌بخشند.

چشم‌انداز آینده
با نگاه به آینده، آینده اتوماسیون مبتنی بر هوش مصنوعی نوید بزرگی برای کسب‌وکارهایی دارد که به دنبال افزایش بهره‌وری نیروی کار هستند. با پیشرفت مداوم فناوری‌های هوش مصنوعی، می‌توانیم شاهد ادغام بیشتر اتوماسیون در صنایع مختلف باشیم که منجر به افزایش کارایی و نوآوری می‌شود. با این حال، برای کسب‌وکارها ضروری است که پیامدهای اخلاقی و اجتماعی اتوماسیون را به طور مسئولانه مدیریت کنند و اطمینان حاصل کنند که مزایای آن به طور عادلانه در بین همه ذینفعان به اشتراک گذاشته می‌شود.

نتیجه‌گیری
در نتیجه، اتوماسیون مبتنی بر هوش مصنوعی پتانسیل متحول کردن نحوه کار ما را دارد و فرصت‌هایی را برای افزایش بهره‌وری، کارایی و نوآوری ارائه می‌دهد. با استفاده مسئولانه و اخلاقی از فناوری‌های هوش مصنوعی، کسب‌وکارها می‌توانند کارکنان خود را توانمند سازند، فرآیندها را ساده کنند و رشد را پیش ببرند.

در حالی که چالش‌ها و عدم قطعیت‌ها باقی می‌مانند، آینده کار بدون شک با اتوماسیون مبتنی بر هوش مصنوعی در هم تنیده شده است و کسب‌وکارها باید برای رقابت در عصر دیجیتال سازگار شوند.

برای اطلاعات بیشتر در مورد توسعه هوش مصنوعی|یادگیری ماشین و علم داده، لطفاً به ما در آدرس زیر ایمیل بزنید: contact@Fxis.ai|FxisAi
اتوماسیون #بهره‌وری 🤖💼


هوش مصنوعی (AI) در حال تحول بخشیدن به محیط کار مدرن است و راه‌های جدیدی برای خودکارسازی فرآیندها و ساده‌سازی عملیات ارائه می‌دهد. در حالی که هوش مصنوعی می‌تواند مزایای زیادی به همراه داشته باشد، سوالات اخلاقی مهمی را نیز مطرح می‌کند که کسب‌وکارها باید برای اطمینان از استفاده مسئولانه از این فناوری به آن‌ها رسیدگی کنند.

اخلاق استفاده از هوش مصنوعی برای شرکت‌ها
یکی از نگرانی‌های اخلاقی اصلی در مورد هوش مصنوعی در محیط کار، پتانسیل خودکارسازی برای جایگزینی کارگران است. در حالی که هوش مصنوعی می‌تواند کارایی را بهبود بخشد و هزینه‌ها را کاهش دهد، می‌تواند منجر به از دست رفتن شغل کارگرانی شود که توسط ماشین‌ها جایگزین می‌شوند. با پذیرش فزاینده هوش مصنوعی توسط شرکت‌ها، مهم است که آن‌ها تأثیر احتمالی آن بر نیروی کار خود را در نظر بگیرند و اقداماتی را برای کاهش اثرات منفی انجام دهند.

به عنوان مثال، هنگام اجرای اتوماسیون، شرکت‌ها می‌توانند به جای اخراج کارگران، نیروی کار فعلی خود را آموزش مجدد و ارتقا دهند. این نه تنها تضمین می‌کند که کارکنان حفظ می‌شوند، بلکه به ایجاد نیروی کار ماهرتر و انعطاف‌پذیرتر نیز کمک می‌کند. علاوه بر این، شرکت‌ها می‌توانند نیروی کار خود را در زمینه‌هایی که پیاده‌سازی هوش مصنوعی هنوز نمی‌تواند جایگزین هوش انسانی شود، مانند نقش‌هایی که به خلاقیت، همدلی و تعامل انسانی نیاز دارند، مستقر کنند.

نگرانی اخلاقی مهم دیگر، پتانسیل سوگیری در سیستم‌های هوش مصنوعی است. الگوریتم‌های یادگیری ماشینی تنها به اندازه داده‌هایی که بر اساس آن‌ها آموزش داده شده‌اند، بی‌طرف هستند، به این معنی که اگر داده‌ها حاوی سوگیری باشند، الگوریتم احتمالاً آن سوگیری را تداوم می‌بخشد. این می‌تواند منجر به نتایج تبعیض‌آمیز در محیط کار، مانند تصمیمات استخدام یا ارزیابی عملکرد مغرضانه شود. برای شرکت‌ها ضروری است که داده‌های مورد استفاده برای آموزش سیستم‌های هوش مصنوعی خود را به دقت بررسی کنند و اقداماتی را برای رفع هرگونه سوگیری انجام دهند.

برای اطمینان از اینکه سیستم‌های هوش مصنوعی عاری از سوگیری هستند، شرکت‌ها می‌توانند از تکنیک‌های نمونه‌برداری داده، متعادل‌سازی داده و پیش‌پردازش داده برای کاهش سوگیری در داده‌های آموزشی استفاده کنند. آن‌ها همچنین می‌توانند ممیزی‌های منظم انجام دهند تا هرگونه مورد سوگیری در سیستم‌های هوش مصنوعی را شناسایی و اصلاح کنند. علاوه بر این، برای اطمینان از انصاف، شرکت‌ها می‌توانند تیم‌های هوش مصنوعی متنوعی ایجاد کنند که شامل افراد از قومیت‌ها، جنسیت‌ها و پیشینه‌های مختلف باشد. این می‌تواند به اطمینان از اینکه سیستم‌ها بازتاب‌دهنده دیدگاه‌های متنوع‌تری هستند، کمک کند.

علاوه بر این، مسئله پاسخگویی هوش مصنوعی وجود دارد. با افزایش خودمختاری هوش مصنوعی، تعیین مسئولیت در صورت بروز مشکل دشوارتر می‌شود. به عنوان مثال، اگر یک سیستم هوش مصنوعی تصمیم نادرستی بگیرد که منجر به آسیب شود، تعیین مسئولیت اشتباه می‌تواند چالش‌برانگیز باشد. با پیشرفته‌تر شدن سیستم‌های هوش مصنوعی، برای شرکت‌ها ضروری است که به مسائل پاسخگویی توجه کنند و خطوط مسئولیت روشنی را برای این فناوری ایجاد کنند.

برای رسیدگی به این موضوع، شرکت‌ها می‌توانند سیاست‌هایی ایجاد کنند که نظارت انسانی را برای همه فرآیندهای تصمیم‌گیری هوش مصنوعی الزامی کند و فرآیندهایی را برای بررسی و رسیدگی به هرگونه خطای هوش مصنوعی ایجاد کند. شرکت‌ها همچنین می‌توانند با آژانس‌های قانونی و نظارتی همکاری کنند تا چارچوب‌های مسئولیت و آیین‌نامه‌هایی را توسعه دهند که مسئولیت را در صورت بروز خرابی هوش مصنوعی مشخص کند.

توصیه شده توسط لینکدین
علیرغم این چالش‌ها، اقداماتی وجود دارد که شرکت‌ها می‌توانند برای اطمینان از استفاده اخلاقی و مسئولانه از هوش مصنوعی انجام دهند. یکی از رویکردها، برقراری ارتباط باز و شفاف با کارکنان و ذینفعان در مورد استفاده از هوش مصنوعی در محیط کار است. این می‌تواند به ایجاد اعتماد و اطمینان از آگاهی همه از تأثیر بالقوه هوش مصنوعی بر سازمان کمک کند.

گام کلیدی دیگر، سرمایه‌گذاری در آموزش و توسعه برای کارکنان است تا بتوانند در کنار سیستم‌های هوش مصنوعی کار کنند و نحوه استفاده از آن‌ها را درک کنند. با ارائه دانش و مهارت‌های لازم برای کار با هوش مصنوعی به کارکنان، شرکت‌ها می‌توانند ترس و عدم اطمینان را که اغلب با معرفی فناوری‌های جدید همراه است، کاهش دهند.

استفاده از هوش مصنوعی توسط افراد
آیا باید از هوش مصنوعی برای انجام کار خود استفاده کنید (مانند نوشتن این مقاله) یا اینکه این فقط راهی برای نشان دادن این است که به راحتی قابل جایگزینی هستید؟ استفاده از هوش مصنوعی در محیط کار به طور فزاینده‌ای رایج می‌شود. با ظهور چت‌بات‌ها، دستیاران مجازی و سایر اشکال هوش مصنوعی، بسیاری از افراد شروع به تعجب می‌کنند که آیا استفاده از این ابزارها برای انجام کار خود از نظر اخلاقی درست است یا خیر. در حالی که استفاده از هوش مصنوعی در محیط کار قطعا مزایایی دارد، ملاحظات اخلاقی مهمی نیز وجود دارد که باید در نظر گرفته شوند.

یکی از نگرانی‌های اخلاقی اصلی در مورد استفاده از هوش مصنوعی در محیط کار، تأثیر بالقوه آن بر اشتغال است. با استفاده از هوش مصنوعی برای انجام وظایف کاری، افراد ممکن است ناخواسته به کارفرمایان خود سیگنال دهند که به راحتی توسط هوش مصنوعی قابل جایگزینی هستند. اگر این درست باشد، ممکن است نشانه‌ای از این باشد که فرد به طور کامل از نظر فکری در کار خود مشارکت نمی‌کند. با این حال، اگر معتقد باشند که کارشان غیرقابل جایگزینی است، ممکن است از بسیاری از قابلیت‌های هوش مصنوعی غافل شوند و در معرض خطر بیشتری برای جایگزینی قرار گیرند.

به عنوان مثال، اگر به عنوان یک توسعه‌دهنده داده کار می‌کنید و نگران این هستید که بیشتر کار شما می‌تواند توسط هوش مصنوعی انجام شود، ممکن است بخواهید به نقش تحلیلی‌تری منتقل شوید که به بینش و مهارت‌های تصمیم‌گیری انسانی نیاز دارد. به طور مشابه، اگر یک توسعه‌دهنده نرم‌افزار هستید که نگران جایگزینی توسط هوش مصنوعی هستید، ممکن است نشان دهد که صرفاً بر تایپ کد تمرکز کرده‌اید تا از توانایی خود برای حل مسائل پیچیده از طریق استدلال منطقی و حل خلاقانه مسائل استفاده کنید.

کلید این است که هوش مصنوعی را به عنوان ابزاری در نظر بگیریم، نه جایگزینی. هوش مصنوعی را می‌توان به ابزارهایی مانند چاپخانه یا دستگاه‌های اشعه ایکس تشبیه کرد که در ابتدا به عنوان مخرب برای صنایع مربوطه تلقی می‌شدند، اما اکنون ضروری در نظر گرفته می‌شوند. به عبارت دیگر، افرادی که از هوش مصنوعی به عنوان ابزار استفاده می‌کنند، مرتبط باقی می‌مانند، اما کسانی که این کار را نمی‌کنند، ممکن است توسط کسانی که این کار را می‌کنند، جایگزین شوند. همانطور که قبلاً در یک مقاله دیگر ذکر شد، هوش مصنوعی لزوماً افراد را جایگزین نمی‌کند، بلکه افرادی که از هوش مصنوعی استفاده می‌کنند، کسانی را که این کار را نمی‌کنند، جایگزین می‌کنند.

علیرغم این نگرانی‌های اخلاقی، مزایایی نیز در استفاده از هوش مصنوعی در محیط کار وجود دارد. برای یک، هوش مصنوعی می‌تواند به خودکارسازی وظایف روتین کمک کند و به کارگران اجازه دهد تا بر وظایف خلاقانه‌تر و سطح بالاتر تمرکز کنند. هوش مصنوعی همچنین می‌تواند به بهبود کارایی و دقت در زمینه‌های خاص، مانند تجزیه و تحلیل داده‌ها و تصمیم‌گیری کمک کند. با این حال، مهم است که از هوش مصنوعی به روشی مسئولانه و شفاف، با دستورالعمل‌ها و آموزش‌های مناسب استفاده شود.

استفاده از هوش مصنوعی در محیط کار موضوع پیچیده‌ای است که هم مزایا و هم معایبی دارد. در حالی که نگرانی‌های اخلاقی خاصی در مورد استفاده از هوش مصنوعی وجود دارد، مهم است که مزایای بالقوه آن را نیز بشناسیم. این وظیفه کارفرمایان است که مسئولیت اطمینان از استفاده از هوش مصنوعی به روشی اخلاقی، مسئولانه و شفاف، با دستورالعمل‌ها و آموزش‌های مناسب را بر عهده بگیرند. با انجام این کار، می‌توانیم اطمینان حاصل کنیم که هوش مصنوعی برای بهبود تجربه کاری استفاده می‌شود، نه جایگزینی آن.