فهرست مجلات
Infect Drug Resist
جلد 12؛ 2019
PMC6929930

چکیده
مقاومت میکروبی (AMR) به عنوان یکی از تهدیدات فوری و مهم برای سلامت عمومی ظهور کرده است که باعث ایجاد مشکلات جدی در پیشگیری و درمان موفقیت‌آمیز بیماری‌های مزمن می‌شود. با وجود اقدامات مختلف انجام شده در دهه‌های اخیر برای مقابله با این مسئله، روند‌های جهانی AMR نشانه‌ای از کاهش سرعت ندارند. سوء استفاده و استفاده بیش از حد از عوامل ضد باکتریایی در محیط‌های مراقبت‌های بهداشتی و همچنین در صنعت کشاورزی، دلایل اصلی ظهور مقاومت میکروبی محسوب می‌شوند. علاوه بر این، تکامل خودبه‌خودی، جهش باکتری‌ها و انتقال ژن‌های مقاوم از طریق انتقال ژن افقی، از عوامل مهم در مقاومت میکروبی هستند. بسیاری از مطالعات نشان داده‌اند که پیامدهای مالی فاجعه‌بار AMR از جمله هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی بسیار بالا به دلیل افزایش بستری شدن در بیمارستان و مصرف دارو را شامل می‌شود. بررسی متون، که شامل مقالاتی منتشر شده پس از سال 2012 بود، با استفاده از Scopus، PubMed و Google Scholar با استفاده از جستجوی کلمات کلیدی انجام شد. نتایج نشان داد که تهدید چندوجهی مقاومت میکروبی منجر به مسائل پیچیده مختلفی شده است که بر کشور‌های سراسر جهان تأثیر می‌گذارد. این تأثیرات موجود در منابع در سه سطح مختلف طبقه‌بندی می‌شوند: بیمار، مراقبت‌های بهداشتی و اقتصادی. اگرچه شکاف‌هایی در دانش در مورد AMR و زمینه‌های بهبود آشکار است، اما هیچ پیشرفت قابل درکی برای پایان دادن به روند‌های مداوم مقاومت میکروبی وجود ندارد.
کلمات کلیدی: مقاومت میکروبی، AMR، پیامدها، هزینه
زمینه
مقاومت میکروبی (AMR) زمانی رخ می‌دهد که میکروارگانیسم‌ها از جمله باکتری‌ها، ویروس‌ها، قارچ‌ها و انگل‌ها قادر به سازگاری و رشد در حضور داروهایی شوند که زمانی بر آن‌ها تأثیر می‌گذاشتند.1,2 AMR به عنوان یک تهدید مهم برای سیستم‌های بهداشت عمومی نه تنها در کشورهای در حال توسعه بلکه در سراسر جهان در نظر گرفته می‌شود.1,3 این واقعیت که بیماری‌های عفونی دیگر با آنتی‌بیوتیک‌ها قابل درمان نیستند، آینده نامعلومی را در مراقبت‌های بهداشتی نشان می‌دهد.4 عفونت با AMR منجر به بیماری‌های جدی و بستری شدن طولانی مدت در بیمارستان، افزایش هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی، هزینه‌های بالاتر داروهای خط دوم و شکست درمان می‌شود.3,5,6 برای مثال، فقط در اروپا، تخمین زده شده است که مقاومت میکروبی با بیش از نه میلیارد یورو در سال مرتبط است.3,7 علاوه بر این، طبق گزارش مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC)، مقاومت میکروبی 20 میلیارد دلار به هزینه‌های مستقیم مراقبت‌های بهداشتی در ایالات متحده اضافه می‌کند که علاوه بر حدود 35 میلیارد دلار ضرر در بهره‌وری سالانه است.8
تهدید نگران‌کننده مقاومت میکروبی به ویژه در زمینه مقاومت آنتی‌بیوتیکی در باکتری‌ها اهمیت دارد.3 طبق گزارش CDC، بیش از دو میلیون نفر در ایالات متحده هر سال به بیماری‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک مبتلا می‌شوند که منجر به حداقل 23000 مرگ می‌شود.8 مقاومت آنتی‌بیوتیکی ظرفیت سیستم ایمنی بدن انسان را برای مبارزه با بیماری‌های عفونی تضعیف می‌کند و همچنین به عوارض مختلف در بیماران آسیب‌پذیر تحت شیمی‌درمانی، دیالیز، جراحی و تعویض مفصل کمک می‌کند.8 علاوه بر این، افراد مبتلا به بیماری‌های مزمن مانند دیابت، آسم و آرتریت روماتوئید به شدت تحت تأثیر مقاومت آنتی‌بیوتیکی قرار خواهند گرفت.2 از آنجایی که اثربخشی آنتی‌بیوتیک‌ها به دلیل تداوم روند‌های AMR کاهش می‌یابد، پزشکان باید از کلاس‌های دارویی آخرین خط مانند کارباپنم‌ها و پلی‌میکسین‌ها استفاده کنند که لزوماً در کشورهای در حال توسعه به راحتی در دسترس نیستند، هزینه بالایی دارند و عوارض جانبی متعددی دارند.9
یکی از شناخته‌شده‌ترین موارد AMR، مقاومت به متسیلین در استافیلوکوکوس اورئوس (MRSA) است که با نرخ مرگ و میر بالا در سراسر جهان مرتبط است.1 علاوه بر این، باکتری‌های گرم منفی چند دارویی مقاوم (MDR-GNB) درمان عفونت‌های مختلف مانند ذات‌الریه و عفونت‌های دستگاه ادراری را دشوارتر کرده است.10–12 علاوه بر این، مقاومت دارویی به سل، سوزاک و تب تیفوئید هر سال در حال افزایش است و به طور قابل توجهی به هزینه‌های بالای سلامت افراد و همچنین سیستم‌های مراقبت‌های بهداشتی در سراسر جهان، به ویژه در کشورهای در حال توسعه، کمک می‌کند.7 در حال حاضر، 4.1 درصد از موارد جدید سل چند دارویی مقاوم در نظر گرفته می‌شوند.13 در کشورهایی مانند هند، فیلیپین، روسیه و آفریقای جنوبی که همیشه تعداد بالایی از موارد سل را نسبت به سایر نقاط جهان داشته‌اند، انتظار می‌رود سل چند دارویی مقاوم تا سال 2040 به طور قابل توجهی افزایش یابد.14
عوامل تسریع کننده نرخ AMR
سوء استفاده و استفاده بیش از حد از آنتی‌بیوتیک‌ها
از اوایل کشف آنتی‌بیوتیک‌ها در دهه 1940، سر الکساندر فلمینگ به عموم مردم در مورد تقاضای بالای آنتی‌بیوتیک‌ها در آینده هشدار داد که می‌تواند منجر به استفاده بیش از حد از آن‌ها شود.15–17 نظرسنجی‌های مختلف در سراسر جهان نشان می‌دهند که بسیاری از بیماران به شدت معتقدند که عوامل ضد باکتریایی به بیماری‌های ویروسی مانند سرماخوردگی یا آنفولانزا کمک می‌کنند.9 علاوه بر این، در بسیاری از کشورهای در حال توسعه که کمبود ابزارهای تشخیصی مناسب وجود دارد، مدیریت بیمار عمدتاً به تجویز دارو، به ویژه آنتی‌بیوتیک‌ها، بستگی دارد.18 تجویز آنتی‌بیوتیک‌ها زمانی که واقعاً برای درمان لازم نیستند، نمونه دیگری از سوء استفاده رایج از آن‌ها است.4,18 علاوه بر این، بسیاری از آنتی‌بیوتیک‌ها کیفیت پایینی دارند و در کشورهای در حال توسعه بدون نسخه به فروش می‌رسند.4 برای مثال، در هند و ویتنام، که اجرای سیاست‌های نظارتی در مورد تجویز دارو ناکافی است، آنتی‌بیوتیک‌های بدون نسخه رایج هستند.4,19 چنین در دسترس بودن، امکان خوددرمانی برای بیماری‌هایی را فراهم می‌کند که لزوماً به آنتی‌بیوتیک برای درمان نیاز ندارند.4,15
علاوه بر این، مقاومت باکتریایی می‌تواند به دلیل تجویز طولانی مدت آنتی‌بیوتیک‌ها توسط پزشکان به طور غیرضروری ایجاد شود.20 مشوق‌های مالی نقش مهمی در تجویز بیش از حد آنتی‌بیوتیک‌ها دارند. به عنوان مثال، بیمارستان‌های چینی به پزشکان انگیزه می‌دهند تا آنتی‌بیوتیک تجویز کنند؛ در نتیجه، آن‌ها از شرکت‌های داروسازی پول بیشتری دریافت می‌کنند.21,22 عامل دیگری که به تجویز بیش از حد آنتی‌بیوتیک‌ها توسط پزشکان کمک می‌کند، انتظارات بیماران از آن‌ها است.23 مطالعات نشان داده‌اند که پزشکان درخواست بیمار برای آنتی‌بیوتیک را به عنوان یکی از موانع اصلی برای پایبندی به دستورالعمل‌های استاندارد تجویز آنتی‌بیوتیک در نظر می‌گیرند.23,24 پزشکان سعی می‌کنند با برآورده کردن تقاضای بیماران برای تجویز آنتی‌بیوتیک، از نارضایتی آن‌ها جلوگیری کنند.23
استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها در کشاورزی
استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها در کشاورزی یکی دیگر از عوامل مهم در مقاومت میکروبی در انسان است.25,26 برای مثال، فقط در ایالات متحده، تقریباً 80 درصد از آنتی‌بیوتیک‌های فروخته شده به غذای حیوانات داده می‌شود.27 در سال 2010، 63200 تن آنتی‌بیوتیک در تولید دام در سراسر جهان استفاده شد که به طور قابل توجهی بیشتر از مصرف انسان است.28 علاوه بر استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها برای درمان حیوانات بیمار، آنتی‌بیوتیک‌ها به طور گسترده به خوراک و آب آشامیدنی حیوانات سالم اضافه می‌شوند تا از بروز بیماری (پیشگیری) در بین حیوانات جلوگیری شود، برای رشد بیشتر گله‌ها در سطوح زیر درمانی و برای افزایش کارایی خوراک استفاده شود.9,27,29,30 برای مثال، یکی از آنتی‌بیوتیک‌های پرکاربرد در دامپروری در سراسر جهان برای ترویج رشد دام، به ویژه خوک‌ها، کالیستین است، یک آنتی‌بیوتیک آخرین خط حیاتی برای درمان عفونت‌های شدید در انسان.31–33
افزایش سطح درآمد
طبق گزارش کلاین و همکاران، بین سال‌های 2000 تا 2015، مصرف جهانی آنتی‌بیوتیک‌ها 65 درصد افزایش یافت.34 این افزایش قابل توجه در مصرف جهانی آنتی‌بیوتیک‌ها عمدتاً به دلیل مصرف بیش از حد آنتی‌بیوتیک‌ها در کشورهای در حال توسعه است که نتیجه مستقیم افزایش درآمد است.18,34 به عبارت دیگر، افزایش تولید ناخالص داخلی (GDP) و استانداردهای زندگی در کشورهای با درآمد کم و متوسط (LMICs) با مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها همبستگی مثبت نشان داده است.34,35 علاوه بر این، افزایش سطح درآمد در کشورهای در حال توسعه منجر به افزایش مصرف پروتئین حیوانی شده است که ممکن است نیاز به آنتی‌بیوتیک‌های بیشتری برای افزودن به غذای حیوانات داشته باشد.36
تغییر قابل توجهی در الگوی مصرف آنتی‌باکتریایی در سراسر جهان در طول دهه گذشته رخ داده است.34,37 در سال 2000، بالاترین میزان مصرف آنتی‌بیوتیک در ایالات متحده، فرانسه، اسپانیا، نیوزیلند و هنگ کنگ بود؛ با این حال، در سال 2015، چهار کشور با بالاترین میزان مصرف آنتی‌بیوتیک، کشورهای با درآمد کم و متوسط مانند ترکیه، تونس، الجزایر و رومانی بودند.34 میزان آنتی‌بیوتیک‌ها در LMICs هنوز کمتر از میزان در کشورهای با درآمد بالا است، اما به دلیل افزایش مداوم سطح درآمد و استانداردهای زندگی، احتمالاً در چند سال آینده این میزان به میزان مصرف آنتی‌بیوتیک در کشورهای توسعه‌یافته همگرا یا حتی از آن پیشی بگیرد.34,35
مسیرهای سفر آسان
مطالعات نشان داده‌اند که مسیرهای سفر آسان و مدرن برای مردم، حیوانات و کالاها نیز به طور قابل توجهی به گسترش مقاومت میکروبی در سراسر جهان کمک کرده است.2,38 با قرار گرفتن در معرض پاتوژن‌های مقاوم، مسافران انسانی به احتمال زیاد آلوده و مبتلا به کشور خود باز می‌گردند.39 برای مثال، روپه و همکاران نشان داده‌اند که گردشگران اروپایی که به هند سفر کرده‌اند و هیچ تماسی با سیستم مراقبت‌های بهداشتی هند نداشته‌اند، پس از بازگشت از سفر خود، آزمایش آن‌ها برای انتروباکتریاس تولید کننده کارباپنم (CPE) مثبت بوده است.40
عوامل بیولوژیکی
مقاومت آنتی‌بیوتیکی ممکن است به طور خودبه‌خودی از طریق جهش و تکامل باکتریایی رخ دهد.41 علاوه بر این، پلاسمیدها، قطعات کوچک DNA حلقوی در باکتری‌ها، می‌توانند از طریق ترانسپوزون‌ها و توالی‌های درج، طیف گسترده‌ای از ژن‌های مقاوم را به دست آورند.42–44 این پلاسمیدها می‌توانند به باکتری‌ها از گونه‌های دیگر منتقل شوند و مقاومت باکتریایی را در جمعیت باکتریایی گسترش دهند.45 علاوه بر این، تبادل عوامل ژنتیکی مقاوم بین باکتری‌ها از طریق انتقال ژن افقی، گسترش مقاومت آنتی‌بیوتیکی را تسریع می‌کند.25,45,46
شکاف‌های دانش
شکاف‌های متعدد در دانش در مورد مقاومت آنتی‌بیوتیکی به روند‌های مداوم AMR کمک می‌کند، زیرا آمار و جزئیات مربوط به استفاده از آنتی‌بیوتیک‌های مختلف هم در محیط‌های مراقبت‌های بهداشتی و هم در تولید دام به طور سیستماتیک در سراسر جهان جمع‌آوری نمی‌شود.26,47 برای مثال، در حال حاضر فقط 42 کشور در جهان به طور سیستماتیک داده‌هایی را در مورد استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها در دام جمع‌آوری می‌کنند.26 سیستم‌های نظارتی جهانی با کیفیت بالا برای تعیین و ارائه هشدارهای مربوط به مشکلات مرتبط با تغییرات در قرار گرفتن در معرض عوامل میکروبی ضروری هستند.47 آن‌ها همچنین به نظارت بر اثربخشی مداخلات اجرا شده برای استانداردسازی استفاده از عوامل ضد باکتریایی به منظور رسیدگی به مسئله AMR کمک می‌کنند.48 بنابراین، شکاف موجود در دانش در مورد استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها در سراسر جهان، اهمیت رویکرد موفقیت‌آمیز در مشارکت تلاش‌های مشترک بین بخش‌های بین‌المللی مختلف مانند پزشکی انسان و دامپزشکی، کشاورزی، تولید دام و البته مصرف‌کنندگان آگاه را برجسته می‌کند.9 علاوه بر این، شکافی در آگاهی مردم در مورد استفاده صحیح و خطر بالقوه آنتی‌بیوتیک‌ها وجود دارد.49,50 برای مثال، نتایج پرسشنامه‌های ملی در کشورهای توسعه‌یافته و در حال توسعه مختلف، از جمله ژاپن، استرالیا، ایالات متحده، سریلانکا و کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس نشان می‌دهد که اکثر مردم به طور کلی دانش محدودی در مورد استفاده صحیح از آنتی‌بیوتیک‌ها دارند.50–53
روش‌ها
استراتژی جستجو
با یک بررسی جامع ادبیات، اطلاعات مهم جمع‌آوری، ارزیابی و برای درک پیامدها و هزینه‌های AMR در سراسر جهان استفاده شد. Google، Google Scholar، PubMed، Microsoft Academic، Scopus، Medline، Global Health و جستجو در وب‌سایت‌ها و سازمان‌های بهداشتی قابل مقایسه مانند CDC و WHO برای به دست آوردن اطلاعات استفاده شد. این بررسی فقط شامل مقالات منتشر شده به زبان انگلیسی بود. اصطلاحات جستجو شامل "AMR و هزینه"، "پیامدهای مقاومت میکروبی" و "بار بیماری AMR" بود تا اطلاعات جمع‌آوری شود. علاوه بر این، جستجو در این پایگاه‌های داده بر روی ادبیاتی متمرکز بود که تاریخ آن به بعد از سال 2012 برمی‌گردد.
جستجو 200 مقاله را به دست آورد. عناوین و چکیده‌های این مقالات بررسی شدند تا نشریاتی که به عوامل محرک AMR و پیامدها و هزینه‌های مختلف AMR می‌پردازند، غربال شوند. پس از حذف مقالات تکراری و مقالات نظر، 78 مقاله به عنوان مرتبط شناسایی شدند و معیارهای ورود به این پروژه تحلیل انتقادی را برآورده کردند. نمودار جریان مطالعه در شکل 1 نشان داده شده است.

[نمودار جریان مقالاتی که در بررسی گنجانده شده‌اند]

یافته‌ها
یافته‌های بررسی ادبیات نشان می‌دهد که هزینه AMR را می‌توان در سه سطح مختلف طبقه‌بندی کرد: سطح بیمار، سطح مراقبت‌های بهداشتی و سطح اقتصادی.6
دیدگاه بیمار
بیماری و مرگ و میر از پیامدهای مهم AMR است که بر بیماران تأثیر می‌گذارد.1,6 در مقایسه با فرم‌های غیر مقاوم، باکتری‌های مقاوم احتمال ابتلا به یک مشکل سلامتی جدی را دو برابر و احتمال مرگ را سه برابر افزایش می‌دهند.54 البته این پیامدهای منفی با افزایش شدت عفونت‌های مقاوم و آسیب‌پذیری میزبان بیشتر خواهد بود.55 جدول 1 مقایسه نرخ مرگ و میر ناشی از AMR و علل اصلی مرگ و میر در سراسر جهان تا سال 2050 را نشان می‌دهد. در حال حاضر، تقریباً 700000 نفر در سراسر جهان هر سال به دلیل عفونت‌های مقاوم به دارو جان خود را از دست می‌دهند.56 جدول 2 نرخ مرگ و میر ناشی از AMR تا سال 2050 را در مناطق مختلف جهان نشان می‌دهد. در ایالات متحده، 2 میلیون نفر هر سال تحت تأثیر AMR قرار می‌گیرند و حدود 23000 نفر در نتیجه جان خود را از دست می‌دهند.57 این عدد تقریباً با اتحادیه اروپا برابر است که نرخ مرگ و میر سالانه آن 25000 نفر است.5,58 با وجود دشواری در به دست آوردن نرخ مرگ و میر دقیق، گزارش‌های رسمی تخمین زده‌اند که اگر اقدامات قوی و مؤثری علیه AMR انجام نشود، حدود 10 میلیون نفر در سراسر جهان تا سال 2050 جان خود را از دست خواهند داد.4,59

[جدول 1
نرخ مرگ و میر تا سال 2050 بر اساس شرایط6]
سرطان 8.2 میلیون نفر
کلرا 100000-120000 نفر
دیابت 1.5 میلیون نفر
بیماری اسهالی 1.4 میلیون نفر
سرخک 130000 نفر
تصادفات رانندگی 1.2 میلیون نفر
تتانو 60000 نفر
مقاومت میکروبی 10 میلیون نفر

[جدول 2
نرخ مرگ و میر تا سال 2050 ناشی از AMR در مناطق مختلف66]
آسیا 4730000 نفر
آفریقا 4150000 نفر
اروپا 390000 نفر
آمریکای لاتین 392000 نفر
آمریکای شمالی 317000 نفر
اقیانوسیه 22000 نفر

مقاومت میکروبی همچنین دستاوردهای دهه‌های مبارزه جهانی با بسیاری از بیماری‌های عفونی مانند سل، HIV و مالاریا را تضعیف می‌کند.56 تعداد موارد HIV مقاوم به دارو در حال افزایش است، به ویژه در آفریقای جنوب صحرا که 60 درصد از بیماران مبتلا به HIV به داروهای HIV مقاوم شده‌اند.60,61 به طور غیرمنتظره، بیماران مبتلا به مقاومت به داروهای HIV خطر مرگ ناشی از HIV را بیشتر دارند.62 طبق گزارش مقاومت دارویی HIV در سال 2017، این روند‌های مداوم در مقاومت به داروهای HIV هدف جهانی پایان دادن به AIDS تا سال 2030 را تهدید می‌کند.63 علاوه بر سل و HIV، در 50 سال گذشته، Plasmodium falciparum، عامل ایجاد کننده مالاریا، به داروهای ضد مالاریا مقاوم شده است و این روند عمدتاً در جنوب شرقی آسیا مشاهده می‌شود.64 افزایش مقاومت به داروهای مالاریا، کنترل مالاریا را که تلاش می‌کند میانگین 445000 مرگ سالانه ناشی از این بیماری مرگبار را کاهش دهد، با مشکل مواجه می‌کند.65
دیدگاه مراقبت‌های بهداشتی
AMR تأثیرات فاجعه‌باری بر هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی دارد.6 طبق گزارش CDC، در ایالات متحده به تنهایی، مقاومت آنتی‌بیوتیکی می‌تواند حدود 1400 دلار به صورت حساب بیمار برای درمان بیماران مبتلا به هر گونه عفونت باکتریایی اضافه کند.8,67 این هزینه اضافی می‌تواند به طور قابل توجهی به بیش از 2 میلیارد دلار در سال افزایش یابد.8 مطالعات مختلف پیش‌بینی کرده‌اند که AMR می‌تواند تا سال 2050 به طور جهانی بین 300 میلیارد دلار تا بیش از 1 تریلیون دلار در سال هزینه داشته باشد.4,28 هزینه‌های بالای درمان‌های گران‌قیمت و فشرده و افزایش استفاده از منابع، اثرات پولی مستقیم AMR بر مراقبت‌های بهداشتی هستند.3,4 درمان بیماران مبتلا به عفونت‌های مقاوم با استفاده از ترکیبی از رژیم‌ها ممکن است مؤثر نباشد؛ در نتیجه، آن‌ها ممکن است به بستری شدن طولانی‌تر در بیمارستان و همچنین مراقبت‌های ویژه (ICU) و اتاق‌های ایزوله بیشتری برای جلوگیری از گسترش عفونت نیاز داشته باشند.55 علاوه بر این، شیوع‌های بیمارستانی با پاتوژن‌های مقاوم ممکن است منجر به بسته شدن بخشی از بیمارستان و لغو جراحی‌های انتخابی شود که هزینه‌ای برای بیمارستان در بر دارد.55
علاوه بر اثرات پولی مستقیم، AMR بار اضافی را بر سیستم مراقبت‌های بهداشتی از طریق اثرات ثانویه ایجاد می‌کند.68 این اثرات زمانی رخ می‌دهند که روش‌هایی که از آنتی‌بیوتیک‌ها استفاده می‌کنند، که برای کاهش خطر عفونت پس از جراحی ضروری هستند، نمی‌توانند به دلیل شیوع مقاومت میکروبی با موفقیت انجام شوند.68 علاوه بر این، AMR انجام پیوند اعضا را به چالش می‌کشد زیرا بیماران را در معرض عفونت‌های مختلف قرار می‌دهد.66,69 برای مثال، Santoro-Lopes و de Gouvea یک بررسی جامع در مورد عفونت‌های چند مقاوم که ممکن است پس از پیوند کبد رخ دهد، انجام دادند.70 در کار خود، آن‌ها بحث کردند که پاتوژن‌های چند دارویی مقاوم می‌توانند احتمال شکست پیوند و مرگ را افزایش دهند.70 اثر ثانویه دیگر مقاومت میکروبی بر درمان‌های سرطان خواهد بود.66 به دلیل AMR، شیمی‌درمانی نمی‌تواند بر روی بیماران مبتلا به سرطان انجام شود.71 شیمی‌درمانی سیستم ایمنی بدن را مختل می‌کند و بیماران مبتلا به سرطان را در برابر عفونت‌های مختلف آسیب‌پذیر می‌کند.59 بنابراین، شیوع AMR مانع از تجویز آنتی‌بیوتیک به بیماران مبتلا به سرطان توسط پزشکان می‌شود.3,66,68 داده‌های محدودی در مورد هزینه دقیق اثرات ثانویه مختلف AMR وجود دارد که درک ما را از آنچه ممکن است از دست بدهیم محدود می‌کند.66
دیدگاه اقتصادی
یافته‌های بررسی ادبیات نشان می‌دهد که هزینه AMR در سراسر جهان بسیار زیاد و در هر کشور متفاوت است.66,72 CDC تخمین زده است که هزینه مقاومت میکروبی 55 میلیارد دلار در سال در ایالات متحده است که 20 میلیارد دلار برای مراقبت‌های بهداشتی و حدود 35 میلیارد دلار برای از دست دادن بهره‌وری است.3,8 تحقیقات اخیر توسط بانک جهانی نشان می‌دهد که مقاومت میکروبی نرخ فقر را افزایش می‌دهد و بر کشورهای با درآمد کم در مقایسه با سایر نقاط جهان تأثیر می‌گذارد.28 مطالعات نشان می‌دهد که مصرف ناخالص داخلی (GDP) جهانی سالانه ممکن است حدود 1 درصد کاهش یابد و تا سال 2050 در کشورهای در حال توسعه 5 تا 7 درصد کاهش یابد.71,72 این درصد در نهایت به 100 تا 210 تریلیون دلار تبدیل می‌شود.28,66 سل چند دارویی مقاوم به تنهایی می‌تواند تا سال 2050 به 16.7 تریلیون دلار هزینه داشته باشد.73,74
علاوه بر این، به دلیل AMR، شکاف بین کشورهای در حال توسعه و کشورهای توسعه‌یافته بیشتر می‌شود؛ در نتیجه، نابرابری به طور قابل توجهی افزایش می‌یابد.28 بیشتر افرادی که در نتیجه AMR به فقر شدید رانده می‌شوند، به طور خاص از کشورهای با درآمد کم هستند.28 این نشان می‌دهد که جمعیت محروم جهان در نهایت بیشتر تحت تأثیر قرار می‌گیرند زیرا این کشورها بیشتر به درآمد ناشی از کار متکی هستند که در صورت شیوع بالای بیماری‌های عفونی کاهش می‌یابد.28
علاوه بر تأثیر مستقیم بر GDP، مقاومت میکروبی تأثیر عمده‌ای بر نیروی کار از طریق از دست دادن بهره‌وری ناشی از بیماری و مرگ زودرس دارد.68 مرگ ناشی از مقاومت میکروبی باعث کاهش نیروی کار می‌شود که به نوبه خود بر اندازه جمعیت و کیفیت سرمایه انسانی کشور تأثیر منفی می‌گذارد.68,75 تیلور و همکاران یک مدل نظری ایجاد کرده‌اند تا اثرات اقتصادی AMR بر نیروی کار در آینده را تخمین بزنند. در کار خود، آن‌ها یک خط پایه (عدم وجود AMR) را با روند فعلی AMR و همچنین سناریوهای بدتر مقایسه کرده‌اند که ممکن است در صورت عدم اتخاذ اقدامات مناسب رخ دهد. بر اساس نتایج آن‌ها، اگر تغییری در روند فعلی AMR ایجاد نشود، جمعیت در سن کار در جهان در عرض ده سال دو سال کاهش می‌یابد. این تغییر در اوراسیا بیشتر از سایر نقاط جهان خواهد بود.75 علاوه بر این، با توجه به از دست دادن 20 میلیارد دلار در GDP، اتحادیه اروپا و کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) بیشتر از سایر نقاط جهان ضرر خواهند کرد.75
تجارت جهانی نیز به شدت تحت تأثیر مقاومت میکروبی قرار خواهد گرفت اگر روند‌های مداوم AMR ادامه یابد.32 گزارش بانک جهانی نشان می‌دهد که صادرات جهانی ممکن است تا سال 2050 به دلیل اثرات مقاومت میکروبی بر بخش‌های فشرده نیروی کار به طور قابل توجهی کاهش یابد.28 بنابراین، می‌توان نتیجه گرفت که پیامدهای نامطلوب AMR بر اقتصاد جهانی حتی از رکود مالی جهانی جدی‌تر خواهد بود، زیرا تأثیرات بلندمدت آن بر اقتصاد است.28
تأثیر AMR بر تولید دام نیز قابل توجه خواهد بود.30 همانند انسان، تأثیر AMR بر حیوانات به دلیل مرگ و میر و بیماری است. افزایش مقاومت به عوامل میکروبی درمان حیوانات را غیر مؤثر می‌کند و باعث تشدید عفونت‌ها می‌شود.26 در نهایت، این امر منجر به کاهش تولید و تجارت دام و افزایش قیمت پروتئین به دلیل کاهش منابع پروتئینی مانند شیر، تخم مرغ و گوشت می‌شود.26,28 کمبود پروتئین یک نگرانی عمده خواهد بود، با توجه به اینکه تقاضا برای پروتئین حیوانی در سراسر جهان در حال افزایش است.36 طبق گزارش بانک جهانی، AMR تأثیرات شدیدی بر تولید دام در کشورهای با درآمد کم و متوسط خواهد داشت.32 تخمین زده شده است که اگر روند‌های مداوم AMR کاهش نیابد، تولید دام تا سال 2050 11 درصد کاهش یابد.28 چنین کاهش قابل توجهی در تولید دام منجر به کاهش درآمد می‌شود که وضعیت اقتصادی را تشدید می‌کند.26
نتیجه‌گیری
عوامل ضد میکروبی ستون‌های پزشکی مدرن هستند و به طور قابل توجهی به پیشرفت مراقبت‌های بهداشتی در طول نیم قرن گذشته کمک کرده‌اند.76 بنابراین، روند‌های مداوم AMR باید متوقف شود وگرنه ما را به دوران تاریک پزشکی باز می‌گرداند.48 مقاومت آنتی‌بیوتیکی یک مکانیسم طبیعی است که می‌تواند به تدریج کند شود اما به طور کامل متوقف نمی‌شود زیرا مقاومت یک پیامد اجتناب‌ناپذیر از فشار انتخابی دارو است.8,21 بنابراین، مبارزه با AMR به اقدام جمعی، تحرک سیاسی و همکاری و مشارکت قوی بین بخش‌های مختلف در سراسر جهان از جمله آژانس‌های دولتی و غیردولتی، محققان، ارائه‌دهندگان خدمات، متخصصان بهداشت عمومی، شرکت‌های داروسازی، مدیران بیمارستان، سیاست‌گذاران، رهبران صنعت کشاورزی و البته بیماران نیاز دارد.71,77 هدف اصلی این مشارکت باید کاهش روند‌های مداوم AMR باشد تا بتوان تأثیرات منفی بر جامعه و اقتصاد را کنترل کرد. این امر با ایجاد یک مکانیسم حکومتی برای ایجاد هماهنگی در برنامه‌ریزی استراتژیک و عملیاتی حاصل می‌شود.71 اگرچه هزینه پایبندی به دستورالعمل‌ها و چارچوب‌ها می‌تواند بالا باشد، اما به خوبی ثابت شده است که بازگشت سرمایه‌گذاری در این زمینه نتایج مثبت قابل توجهی خواهد داشت.78 این همچنین امیدواری می‌دهد که می‌توان تأثیرات نامطلوب مقاومت میکروبی را کاهش داد و از نتایج برگشت‌ناپذیر برای کل جامعه جلوگیری کرد.
افشا
نویسنده هیچ تضاد منافعی در این کار گزارش نمی‌کند.
منابع
1. Founou RC, Founou LL, Essack SY. Clinical and economic impact of antibiotic resistance in developing countries: a systematic review and meta-analysis. PLoS One. 2017;12:e0189621. doi: 10.1371/journal.pone.0189621 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
3. Prestinaci F, Pezzotti P, Pantosti A. Antimicrobial resistance: a global multifaceted phenomenon. Pathog Glob Health. 2015;109(7):309. doi: 10.1179/2047773215Y.0000000030 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
4. Chokshi A, Sifri Z, Cennimo D, Horng H. Global Contributors to Antibiotic Resistance. J Glob Infect Dis. 2019;11(1):36–42. doi: 10.4103/jgid.jgid_110_18 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
6. Shrestha P, Cooper BS, Coast J, et al. Enumerating the economic cost of antimicrobial resistance per antibiotic consumed to inform the evaluation of interventions affecting their use. Antimicrob Resist Infect Control. 2018;7(1):98. doi: 10.1186/s13756-018-0384-3 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
7. Llor C, Bjerrum L. Antimicrobial resistance: risk associated with antibiotic overuse and initiatives to reduce the problem. Ther Adv Drug Saf. 2014;5(6):229–241. doi: 10.1177/2042098614554919 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
9. WHO library cataloguing-in-publication data global action plan on antimicrobial resistance; 2015. www.paprika-annecy.com. Accessed September16, 2019.
10. Bassetti M, Peghin M, Vena A, Giacobbe DR. Treatment of infections due to MDR gram-negative bacteria. Front Med. 2019;6:74. doi: 10.3389/fmed.2019.00074 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
11. Ramírez-Castillo FY, Moreno-Flores AC, Avelar-González FJ, Márquez-Díaz F, Harel J, Guerrero-Barrera AL. An evaluation of multidrug-resistant Escherichia coli isolates in urinary tract infections from Aguascalientes, Mexico: cross-sectional study. Ann Clin Microbiol Antimicrob. 2018;17(1):34. doi: 10.1186/s12941-018-0286-5 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
12. Annavajhala MK, Gomez-Simmonds A, Uhlemann A-C. Multidrug-resistant gram-negative bacteria (MDR-GNB) has made the treatment of different infections like pneumonia and urinary tract infections more challenging. Front Microbiol. 2019;10:44. doi: 10.3389/fmicb.2019.00044 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
13. Chatterjee S, Poonawala H, Jain Y. Drug-resistant tuberculosis: is India ready for the challenge? Commentary. BMJ Glob Heal. 2018;3:971. doi: 10.1136/bmjgh-2018-000971 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
14. Friedrich MJ. Drug-resistant tuberculosis predicted to increase in high-burden countries. JAMA. 2017;318(3):231. doi: 10.1001/jama.2017.9086 [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
15. Bin ZS, Hussain MA, Nye R, Mehta V, Mamun KT, Hossain N. A review on antibiotic resistance: alarm bells are ringing. Cureus. 2017;9(6):e1403. doi: 10.7759/cureus.1403 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
16. Langford BJ, Morris AM. Is it time to stop counselling patients to “finish the course of antibiotics”? Can Pharm J (Ott). 2017;150(6):349–350. doi: 10.1177/1715163517735549 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
17. Ventola CL. The antibiotic resistance crisis: part 1: causes and threats. P T. 2015;40(4):277–283. [PMC free article] [PubMed] [Google Scholar]
18. Chaw PS, Höpner J, Mikolajczyk R. The knowledge, attitude and practice of health practitioners towards antibiotic prescribing and resistance in developing countries—A systematic review. J Clin Pharm Ther. 2018;43(5):606–613. doi: 10.1111/jcpt.12730 [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
19. Van Nguyen K, Do NT T, Chandna A, et al. Antibiotic use and resistance in emerging economies: a situation analysis for Viet Nam. BMC Public Health. 2013;13:1158. doi: 10.1186/1471-2458-13-1158 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
20. Spellberg B. The maturing antibiotic mantra: “Shorter is still better”. J Hosp Med. 2018;13(5):361–362. doi: 10.12788/jhm.2904 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
21. Laxminarayan R. Antibiotic effectiveness: balancing conservation against innovation. Science. 2014;345(6202):1299–1301. doi: 10.1126/science.1254163 [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
22. Tang Q, Song P, Li J, Kong F, Sun L, Xu L. Control of antibiotic resistance in China must not be delayed: the current state of resistance and policy suggestions for the government, medical facilities, and patients. Biosci Trends. 2016;10(1):1–6. doi: 10.5582/bst.2016.01034 [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
23. Fletcher-Lartey S, Yee M, Gaarslev C, Khan R. Why do general practitioners prescribe antibiotics for upper respiratory tract infections to meet patient expectations: a mixed methods study. BMJ Open. 2016;6(10):e012244. doi: 10.1136/bmjopen-2016-012244 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
24. Dempsey PP, Businger AC, Whaley LE, Gagne JJ, Linder JA. Primary care clinicians’ perceptions about antibiotic prescribing for acute bronchitis: a qualitative study. BMC Fam Pract. 2014;15(1):194. doi: 10.1186/s12875-014-0194-5 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
25. Chang Q, Wang W, Regev-Yochay G, Lipsitch M, Hanage WP. Antibiotics in agriculture and the risk to human health: how worried should we be? Evol Appl. 2015;8(3):240–247. doi: 10.1111/eva.12185 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
27. Bartlett JG, Gilbert DN, Spellberg B. Seven ways to preserve the miracle of antibiotics. Clin Infect Dis. 2013;56(10):1445–1450. doi: 10.1093/cid/cit070 [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
28. Drug-resistant infections a threat to our economic future; 2017. Available from: www.worldbank.org. Accessed September16, 2019.
29. Blaser MJ. Antibiotic use and its consequences for the normal microbiome. Science. 2016;352(6285):544–545. doi: 10.1126/science.aad9358 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
30. Hao H, Cheng G, Iqbal Z, et al. Benefits and risks of antimicrobial use in food-producing animals. Front Microbiol. 2014;5:288. doi: 10.3389/fmicb.2014.00288 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
31. United Nations meeting on antimicrobial resistance. Bull World Health Organ. 2016;94(9):638–639. doi: 10.2471/BLT.16.020916 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
32. Lekagul A, Tangcharoensathien V, Yeung S. Patterns of antibiotic use in global pig production: a systematic review. Vet Anim Sci. 2019;7:100058. doi: 10.1016/J.VAS.2019.100058 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
33. Rhouma M, Beaudry F, Thériault W, Letellier A. Colistin in pig production: chemistry, mechanism of antibacterial action, microbial resistance emergence, and one health perspectives. Front Microbiol. 2016;7:1789. doi: 10.3389/fmicb.2016.01789 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
34. Klein EY, Van Boeckel TP, Martinez EM, et al. Global increase and geographic convergence in antibiotic consumption between 2000 and 2015. Proc Natl Acad Sci U S A. 2018;115(15):E3463–E3470. doi: 10.1073/pnas.1717295115 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
36. Van Boeckel TP, Brower C, Gilbert M, et al. Global trends in antimicrobial use in food animals. Proc Natl Acad Sci. 2015;112(18):5649–5654. doi: 10.1073/pnas.1503141112 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
37. Robertson J, Iwamoto K, Hoxha I, et al. Antimicrobial medicines consumption in Eastern Europeand Central Asia – an updated cross-national study and assessment of quantitativemetrics for policy action. Front Pharmacol. 2019;9:1156. doi: 10.3389/fphar.2018.01156 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
38. Castro-Sánchez E, Moore LSP, Husson F, Holmes AH. What are the factors driving antimicrobial resistance? Perspectives from a public event in London, England. BMC Infect Dis. 2016;16(1):465. doi: 10.1186/s12879-016-1810-x [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
39. Frost I, Van Boeckel TP, Pires J, Craig J, Laxminarayan R. Global geographic trends in antimicrobial resistance: the role of international travel. J Travel Med. 2019. doi: 10.1093/jtm/taz036 [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
40. Ruppé E, Armand-Lefèvre L, Estellat C, et al. Acquisition of carbapenemase-producing Enterobacteriaceae by healthy travellers to India, France, February 2012 to March 2013. Eurosurveillance. 2014;19(14):20768. doi: 10.2807/1560-7917.ES2014.19.14.20768 [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
41. Read AF, Woods RJ. Antibiotic resistance management. Evol Med Public Heal. 2014;2014(1):147. doi: 10.1093/emph/eou024 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
42. Li Q, Chang W, Zhang H, Hu D, Wang X. The role of plasmids in the multiple antibiotic resistance transfer in ESBLs-producing escherichia coli isolated from wastewater treatment plants. Front Microbiol. 2019;10:633. doi: 10.3389/fmicb.2019.00633 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
43. Rozwandowicz M, Brouwer MSM, Fischer J, et al. Plasmids carrying antimicrobial resistance genes in Enterobacteriaceae. J Antimicrob Chemother. 2018;73(5):1121–1137. doi: 10.1093/jac/dkx488 [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
44. San Millan A. Evolution of plasmid-mediated antibiotic resistance in the clinical context. Trends Microbiol. 2018;26(12):978–985. doi: 10.1016/j.tim.2018.06.007 [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
45. Sun D, Jeannot K, Xiao Y, Knapp CW. Editorial: horizontal gene transfer mediated bacterial antibiotic resistance. Front Microbiol. 2019;10. doi: 10.3389/FMICB.2019.01933 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
46. Paterson IK, Hoyle A, Ochoa G, Baker-Austin C, Taylor NGH. Optimising antibiotic usage to treat bacterial infections. Sci Rep. 2016;6(1):37853. doi: 10.1038/srep37853 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
47. Aslam B, Wang W, Arshad MI, et al. Antibiotic resistance: a rundown of a global crisis. Infect Drug Resist. 2018;11:1645–1658. doi: 10.2147/IDR.S173867 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
49. Carter RR, Sun J, Jump RLP. A survey and analysis of the american public’s perceptions and knowledge about antibiotic resistance. Open Forum Infect Dis. 2016;3(3):23. doi: 10.1093/ofid/ofw112 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
50. Atif M, Asghar S, Mushtaq I, et al. What drives inappropriate use of antibiotics? A mixed methods study from Bahawalpur, Pakistan. Infect Drug Resist. 2019;12:687–699. doi: 10.2147/IDR.S189114 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
51. Almohammed RA, Bird EL. Public knowledge and behaviours relating to antibiotic use in gulf cooperation council countries: a systematic review. J Infect Public Health. 2019;12(2):159–166. doi: 10.1016/j.jiph.2018.09.002 [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
52. Kamata K, Tokuda Y, Gu Y, Ohmagari N, Yanagihara K. Public knowledge and perception about antimicrobials and antimicrobial resistance in Japan: a national questionnaire survey in 2017. Angelillo IF, ed. PLoS One. 2018;13(11):e0207017. doi: 10.1371/journal.pone.0207017 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
53.
55. Friedman ND, Temkin E, Carmeli Y. The negative impact of antibiotic resistance. Clin Microbiol Infect. 2016;22(5):416–422. doi: 10.1016/j.cmi.2015.12.002 [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
57. Davis M, Liu T-L, Taylor Y, et al. Exploring patient awareness and perceptions of the appropriate use of antibiotics: a mixed-methods study. Antibiotics. 2017;6(4):23. doi: 10.3390/antibiotics6040023 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
59. Laxminarayan R, Duse A, Wattal C, et al. Antibiotic resistance—the need for global solutions. Lancet Infect Dis. 2013;13(12):1057–1098. doi: 10.1016/S1473-3099(13)70318-9 [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
60. Jasovský D, Littmann J, Zorzet A, Cars O. Antimicrobial resistance-a threat to the world’s sustainable development. Ups J Med Sci. 2016;121(3):159–164. doi: 10.1080/03009734.2016.1195900 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
61. Llibre JM. Time to get serious with HIV-1 resistance in sub-Saharan Africa. Lancet Infect Dis. 2017;17(3):241–243. doi: 10.1016/S1473-3099(16)30447-9 [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
62. Pinoges L, Schramm B, Poulet E, et al. Risk factors and mortality associated with resistance to first-line antiretroviral therapy. JAIDS J Acquir Immune Defic Syndr. 2015;68(5):527–535. doi: 10.1097/QAI.0000000000000513 [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
64. Phyo AP, Nosten F. The artemisinin resistance in Southeast Asia: an imminent global threat to malaria elimination. 2016. doi: 10.5772/intechopen.76519 [CrossRef]
65. World malaria report 2018 ISBN 978 92 4 156565 3. Available from: www.who.int/malaria. Accessed September17, 2019.
67. Thorpe KE, Joski P, Johnston KJ. Antibiotic-resistant infection treatment costs have doubled since 2002, now exceeding $2 billion annually. Health Aff. 2018;37(4):662–669. doi: 10.1377/hlthaff.2017.1153 [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
68. Naylor NR, Atun R, Zhu N, et al. Estimating the burden of antimicrobial resistance: a systematic literature review. Antimicrob Resist Infect Control. 2018;7(1):58. doi: 10.1186/s13756-018-0336-y [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
69. Li B, Webster TJ. Bacteria antibiotic resistance: new challenges and opportunities for implant-associated orthopedic infections. J Orthop Res. 2018;36(1):22–32. doi: 10.1002/jor.23656 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
70. Santoro-Lopes G, de Gouvêa EF. Multidrug-resistant bacterial infections after liver transplantation: an ever-growing challenge. World J Gastroenterol. 2014;20(20):6201. doi: 10.3748/wjg.v20.i20.6201 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
71. Anderson M, Clift C, Schulze K, et al. Health systems and policy analysis - Averting the AMR crisis : what are the avenues for policy. Eur Obs Heal Syst Policies. 2019. [PubMed] [Google Scholar]
72. Utt E, Wells C. Targeting Innovation in Antibiotic Drug Discovery and Development. European Observatory on Health Systems and Policies; 2016. Available from: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28806044. Accessed September17, 2019. [PubMed] [Google Scholar]

Articles from Infection and Drug Resistance are provided here courtesy of Dove Press


مقاومت آنتی‌بیوتیکی
مقاومت آنتی‌بیوتیکی زمانی رخ می‌دهد که باکتری‌ها در برابر آنتی‌بیوتیک‌هایی که برای کشتن آن‌ها طراحی شده‌اند، دفاع ایجاد کنند. پس از ایجاد مقاومت به یک آنتی‌بیوتیک، برای درمان به آنتی‌بیوتیک‌های دیگری نیاز است که ممکن است کمتر مؤثر باشند یا عوارض جانبی بیشتری داشته باشند. گاهی اوقات باکتری‌ها می‌توانند به همه آنتی‌بیوتیک‌های موجود مقاوم شوند و بیماران مبتلا به عفونت‌های ناشی از این باکتری‌ها هیچ گزینه درمانی نداشته باشند. علاوه بر این، باکتری‌های مقاوم می‌توانند در محیط‌های بهداشتی درمانی یا در خانه به افراد دیگر منتقل شوند.
مدیریت عاقلانه آنتی‌بیوتیک‌ها به رویکردهایی اشاره دارد که برای بهبود نحوه استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها به منظور به حداکثر رساندن درمان و به حداقل رساندن مقاومت آنتی‌بیوتیکی و عوارض جانبی به کار می‌روند. متخصصان بهداشتی و بیماران هر دو باید اطمینان حاصل کنند که آنتی‌بیوتیک‌ها فقط در صورت نیاز تجویز می‌شوند. NFID متعهد به افزایش آگاهی و آموزش متخصصان بهداشتی در مورد میکروارگانیسم‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک و تأثیر آن‌ها بر سلامت عمومی، و همچنین اجرای برنامه‌های مدیریت عاقلانه آنتی‌بیوتیک‌ها از جمله دستورالعمل‌های تجویز آنتی‌بیوتیک‌ها، سیستم‌هایی برای پیگیری مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها و پروتکل‌های بهداشت دست، بهداشت و پیشگیری کلی از عفونت است.

چه عواملی باعث مقاومت آنتی‌بیوتیکی می‌شوند؟
مقاومت آنتی‌بیوتیکی می‌تواند هر زمان که آنتی‌بیوتیک‌ها استفاده شوند، ایجاد شود، حتی زمانی که به درستی تجویز و استفاده شوند. در واقع، مقاومت آنتی‌بیوتیکی می‌تواند از منابع مختلف ناشی شود و به طور طبیعی با تکامل میکروارگانیسم‌ها رخ می‌دهد. با این حال، سوء استفاده و استفاده بیش از حد از آنتی‌بیوتیک‌ها به مشکل مقاومت آنتی‌بیوتیکی کمک می‌کند.

آنتی‌بیوتیک‌ها در برابر عفونت‌های ویروسی مانند سرماخوردگی، آنفولانزا، بیشتر گلودردها، برونشیت و بسیاری از عفونت‌های سینوسی و گوش مؤثر نیستند. استفاده گسترده از آنتی‌بیوتیک‌ها برای این بیماری‌ها می‌تواند گسترش مقاومت آنتی‌بیوتیکی را تقویت کند.

بار مقاومت آنتی‌بیوتیکی
آنتی‌بیوتیک‌ها امکان پیشرفت‌های پزشکی بسیاری از جمله پیوند و درمان سرطان را فراهم کرده‌اند. اگر آنتی‌بیوتیک‌ها اثربخشی خود را از دست بدهند، توانایی درمان بسیاری از بیماری‌ها و انجام جراحی‌های معمول را از دست می‌دهیم.

بیش از یک چهارم آنتی‌بیوتیک‌های تجویز شده در محیط‌های سرپایی ایالات متحده غیرضروری هستند. طبق گفته مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های ایالات متحده (CDC)، مقاومت آنتی‌بیوتیکی همه را تهدید می‌کند.

هر ساله در ایالات متحده، بیش از 2.8 میلیون عفونت از باکتری‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک رخ می‌دهد و بیش از 35000 نفر در نتیجه آن جان خود را از دست می‌دهند.
مقاومت آنتی‌بیوتیکی سالانه 20 میلیارد دلار به هزینه‌های مستقیم مراقبت‌های بهداشتی اضافی در ایالات متحده اضافه می‌کند. هزینه‌های اضافی به جامعه برای از دست دادن بهره‌وری می‌تواند تا 35 میلیارد دلار در سال باشد.

مقاومت آنتی‌بیوتیکی می‌تواند پرهزینه و ویرانگر برای بیماران و خانواده‌ها باشد. عفونت‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک می‌تواند منجر به بستری شدن طولانی‌تر در بیمارستان، بازدیدهای پزشکی اضافی و استفاده از درمان‌هایی شود که ممکن است پرهزینه و بالقوه سمی باشند.

چگونه می‌توان از مقاومت آنتی‌بیوتیکی پیشگیری کرد؟
راه‌های زیادی برای کمک به پیشگیری از مقاومت و محافظت از افراد و خانواده‌هایشان وجود دارد:

دست‌های خود را بشویید: بدن ما به طور مداوم در معرض میلیون‌ها میکروب قرار دارد. شستشوی منظم دست می‌تواند به مبارزه با میکروب‌ها و جلوگیری از بیماری کمک کند.
علائم را بشناسید: نحوه تشخیص علائم اولیه عفونت را یاد بگیرید. اگر فکر می‌کنید به عفونت مبتلا هستید یا اگر عفونت شما بهتر نمی‌شود یا بدتر می‌شود، با یک متخصص بهداشتی صحبت کنید.
سوال بپرسید: با متخصص بهداشتی خود در مورد دلیل تجویز آنتی‌بیوتیک‌ها، عوارض جانبی احتمالی و مدت زمانی که باید آن‌ها را مصرف کنید، صحبت کنید.
نحوه صحیح استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها را یاد بگیرید: آنتی‌بیوتیک‌ها در برابر همه عفونت‌ها مؤثر نیستند. با متخصص بهداشتی خود همکاری کنید تا مطمئن شوید که آنتی‌بیوتیک مناسب را با دوز مناسب و برای مدت زمان مناسب دریافت می‌کنید. هرگز اگر متخصص بهداشتی شما می‌گوید غیرضروری است، آنتی‌بیوتیک درخواست نکنید.
هرگز آنتی‌بیوتیک‌های به اشتراک گذاشته شده یا باقی مانده را استفاده نکنید: آنتی‌بیوتیک‌ها را دقیقاً طبق تجویز متخصص بهداشتی مصرف کنید و مصرف آن‌ها را زودتر قطع نکنید یا داروهای تجویزی استفاده نشده را به اشتراک نگذارید.
غذا را به طور ایمن تهیه کنید: غذاهایی مانند گوشت، میوه‌ها و سبزیجات می‌توانند با باکتری‌ها آلوده شوند. مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) چهار مرحله ساده برای تهیه ایمن غذا در خانه توصیه می‌کند: تمیز کردن، جدا کردن، پختن و سرد کردن.
واکسینه شوید: دریافت واکسن آنفولانزا سالانه و به‌روز ماندن تمام واکسیناسیون‌های توصیه شده، از جمله واکسن‌های COVID-19 و ویروس تنفسی سینتیسیال (RSV) می‌تواند به پیشگیری از بیماری کمک کند.

متخصصان بهداشتی چگونه می‌توانند به پیشگیری از مقاومت آنتی‌بیوتیکی کمک کنند؟
متخصصان بهداشتی می‌توانند چندین اقدام برای محافظت از بیماران در برابر عفونت‌های مقاوم به دارو انجام دهند:

آنتی‌بیوتیک‌ها را با دقت تجویز کنید: اطمینان حاصل کنید که در مورد شیوه‌ها و دوزهای توصیه شده آنتی‌بیوتیک‌ها به‌روز هستید. CDC منابع زیادی را برای متخصصان بهداشتی ارائه می‌دهد.
به بیماران خود آموزش دهید: به بیماران در مورد عوارض جانبی و خطرات مرتبط با آنتی‌بیوتیک‌هایی که مصرف می‌کنند، بگویید. به بیماران در مورد مقاومت آنتی‌بیوتیکی و خطرات سوء استفاده اطلاع دهید.
از بهداشت دست مناسب استفاده کنید: بهداشت دست قبل و بعد از مراقبت از بیمار مهم است.
واکسینه شوید: سالم ماندن خود می‌تواند به شما کمک کند تا عوامل بیماری‌زا مضر را به بیماران خود منتقل نکنید.
عهدنامه مدیریت عاقلانه آنتی‌بیوتیک‌ها را بپذیرید: مدیریت عاقلانه آنتی‌بیوتیک‌ها تلاشی برای اندازه‌گیری و بهبود نحوه تجویز آنتی‌بیوتیک‌ها توسط پزشکان و استفاده از آن‌ها توسط بیماران است. NFID و سایر سازمان‌های بهداشت عمومی برای ترویج مدیریت عاقلانه آنتی‌بیوتیک‌ها تلاش می‌کنند. از این تلاش‌ها حمایت کنید و عهدنامه مدیریت عاقلانه آنتی‌بیوتیک‌ها را بپذیرید.

عهدنامه مدیریت عاقلانه آنتی‌بیوتیک‌های NFID را برای نمایش در دفتر خود دانلود کنید تا تعهد خود را به کاهش مقاومت آنتی‌بیوتیکی از طریق استفاده مناسب از آنتی‌بیوتیک‌ها نشان دهید.

به‌روزرسانی شده نوامبر 2023
منبع: مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها


یکی از دلایل نگرانی اخیر در مورد مقاومت دارویی ضدمیکروبی، تأثیرات اقتصادی آن است. موسسه پزشکی تخمین می‌زند که هزینه سالانه عفونت‌های ناشی از باکتری‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک بین ۴ تا ۵ میلیارد دلار آمریکا باشد (۱). با این حال، روش‌های اندازه‌گیری تأثیرات اقتصادی مقاومت هنوز در مراحل ابتدایی هستند و مطالعات سوالات زیادی را بی‌پاسخ گذاشته‌اند (۲). در این بررسی، به بررسی دیدگاه‌هایی که از نظر آن‌ها تأثیرات اقتصادی مقاومت مهم است، ارزیابی داده‌های موجود در مورد روش‌های اقتصادی مورد استفاده برای ارزیابی اثرات اقتصادی و پیشنهاد مسائلی که برای این ارزیابی‌ها مهم هستند و همچنین رویکردهایی برای مطالعات بیشتر می‌پردازم.

**تأثیرات اقتصادی: دیدگاه‌های متفاوت**

چندین دیدگاه نسبت به مقاومت دارویی ضدمیکروبی و تأثیرات آن وجود دارد، از جمله دیدگاه پزشکان، بیماران، کسب‌وکارهای مراقبت‌های بهداشتی، صنعت داروسازی و عموم مردم (جدول ۱).

**پزشکان**

دیدگاهی که بیشتر در مراقبت‌های پزشکی روزمره مورد توجه قرار می‌گیرد، دیدگاه پزشک معالج است. پزشکان بر روی بیماران فردی تمرکز دارند و با حرفه‌ای‌گری که آن‌ها را ملزم می‌کند تا به دنبال حذف بیماری باشند، به‌ویژه در افرادی که هنگام مراجعه به پزشک بیمار هستند، انگیزه می‌گیرند. بنابراین، مشکلات اقتصادی اصلی که مقاومت برای پزشکان ایجاد می‌کند، مربوط به درمان‌های غیرموثر است (به عنوان مثال، پیامدهای ناشی از مرگ بیمار، بیماری). از این دیدگاه درمانی، یک مدل تولیدی از نوع ارائه شده توسط اسکات (۳) وجود چند عاملی ضدمیکروبی را به اثربخشی احتمالی در درمان عفونت بیمار مرتبط می‌کند. برای پزشکانی که بیماران فردی را درمان می‌کنند، در دسترس بودن عوامل ضدمیکروبی بیشتر از حد نیاز نگرانی کمی ایجاد می‌کند یا اصلاً نگرانی ایجاد نمی‌کند. با این حال، پزشکان از عدم وجود عوامل موثر (دوران پس از آنتی‌بیوتیک که از زمان انتشار این عنوان توسط کوهن [۴] در سال ۱۹۹۲ به طور مکرر ذکر شده است) نگران خواهند بود. از این دیدگاه، تأثیر اقتصادی کاهش اثربخشی یک دارو یا گروه دارویی خاص به در دسترس بودن داروهای دیگر بستگی دارد.

**بیماران**

بیماران مبتلا به عفونت‌ها احتمالاً دیدگاهی مشابه پزشک دارند (جدول ۱)، با این تفاوت که انگیزه آن‌ها برای مشارکت در فرآیند درمان، رفاه خودشان است. تأثیرات اقتصادی نیز بر حسب پیامدهای ناشی از بیماری و مرگ اندازه‌گیری می‌شود، به‌ویژه هزینه اضافی درمان یک ارگانیسم مقاوم، زیرا بیماران قیمت خرده‌فروشی داروها و خدمات را پرداخت می‌کنند. این هزینه‌ها مستقیماً در صورتی که بیماران صورت‌حساب‌های خود را پرداخت کنند، فرض می‌شوند یا به‌طور غیرمستقیم جذب می‌شوند، زمانی که هزینه‌های اضافی داروها و خدمات متعدد منجر به افزایش حق بیمه برای بیمارانی می‌شود که تحت پوشش مراقبت‌های بهداشتی هستند.

**کسب‌وکارهای مراقبت‌های بهداشتی**

امروزه، منابع مالی سیستم مراقبت‌های بهداشتی در ایالات متحده کمتر توسط پزشکان و پرستاران کنترل می‌شود و بیشتر توسط مدیران، مدیران مالی، پرداخت‌کنندگان شخص ثالث و سیاست‌گذاران کنترل می‌شود. این افراد کاهش بیماری و مرگ را یک هدف معقول می‌دانند، اما همچنین به دنبال شواهد عینی هستند که این هدف با کارایی مالی (یعنی با کمترین هزینه منابع مالی فزاینده کمیاب [۵]) به دست آید. داروهای ضدمیکروبی راهی برای ارائه مراقبت مقرون‌به‌صرفه به بیمارانی هستند که بخشی از جمعیت مشخصی هستند که به آن‌ها خدمات ارائه می‌شود. هزینه اقتصادی مقاومت دارویی ضدمیکروبی برای کسب‌وکارهای مراقبت‌های بهداشتی در اقداماتی است که آن‌ها برای حفظ اثربخشی عوامل ضدمیکروبی در گروه مراقبتی باید انجام دهند. این اقدامات ممکن است شامل هزینه‌های مربوط به مجموعه‌ای از داروهای مختلف و خدمات، و همچنین زمان پرسنل، لوازم، فضا و تجهیزات برای برنامه‌های سازمانی برای مقابله با مقاومت دارویی ضدمیکروبی (به عنوان مثال، کمیته‌های دارویی و درمانی، بررسی استفاده از داروهای ضدمیکروبی، دستورالعمل‌های تمرینی) باشد. سود کاهش هزینه‌های مرتبط با مراقبت از بیماران مبتلا به ارگانیسم‌های مقاوم است. مقاومت دارویی ضدمیکروبی در محیط‌های دیگر برای متخصصان کسب‌وکار بهداشتی تنها در صورتی مورد توجه است که بر جمعیت دریافت‌کننده خدمات سازمان مراقبت‌های بهداشتی تأثیر بگذارد یا پتانسیل تأثیرگذاری بر آن را داشته باشد. از این دیدگاه، سازمان‌های مراقبت‌های بهداشتی ممکن است آسان‌ترین محیط برای اندازه‌گیری تأثیرات اقتصادی مقاومت دارویی ضدمیکروبی باشند. در اینجا، تجزیه و تحلیل محدود به داروهای ضدمیکروبی خاص است و تأثیر بر مراقبت از گروه خاصی از بیماران را می‌توان بر حسب هزینه‌ها برای کسب‌وکار خاص اندازه‌گیری کرد. علاوه بر این، هزینه‌های اقدامات برای حفظ درمان موثر را می‌توان در رابطه با سایر هزینه‌ها نیز ارزیابی کرد.

**شرکت‌های صنعت داروسازی**

تمرکز شرکت‌های داروسازی و سایر گروه‌هایی که محصولات برای درمان و پیشگیری از بیماری‌های عفونی (به عنوان مثال، عوامل ضدمیکروبی، محصولاتی برای تحریک دفاع‌های میزبان، واکسن‌ها) ارائه می‌دهند، مشابه کسب‌وکارهای مراقبت‌های بهداشتی است. این گروه همچنین با سود انگیزه دارد و بر مشتریان بالقوه تمرکز می‌کند. با این حال، مشتریان مورد علاقه کاربران بالقوه محصولات آن‌ها هستند - مستقیم (بیماران) و غیرمستقیم (سیستم‌های مراقبت‌های بهداشتی، دولت‌ها و غیره) - نه مشترکین ثبت‌نام شده در یک طرح بهداشتی. فروش محصول نتیجه مطلوب است و یک دیدگاه کوتاه‌مدت از فروش بخشی از چشم‌انداز آن‌ها است. با این حال، صنعت باید دیدگاه بلندمدت‌تری نیز داشته باشد و تأثیر مقاومت را به عنوان پتانسیل معرفی و فروش محصولات جدید در نظر بگیرد و در نتیجه به یک رویکرد دوگانه نیاز دارد. از یک طرف، شرکت‌ها می‌خواهند عمر محصولات ضدمیکروبی فعلی خود را حفظ کنند، هدفی که با الگوهای جدید مقاومت دارویی ضدمیکروبی تهدید می‌شود. از طرف دیگر، مقاومت ممکن است محصول یک رقیب را منسوخ کند و زمینه را برای محصولی فراهم کند که ممکن است به دلیل هزینه بیشتر یا ایمنی یا اثربخشی کمتر، بازاریابی کمتری داشته باشد. علاوه بر این، مقاومت به داروها ممکن است جایگاهی را برای یک عامل ضدمیکروبی جدید ایجاد کند.

**عموم مردم ("دیدگاه جامعه")**

دیدگاه نهایی که باید در نظر گرفته شود، دیدگاه بهداشت عمومی یا منفعت عمومی است. این دیدگاه اجتماعی، که با هدف خیر اجتماعی هدایت می‌شود، کل جمعیت‌ها را در بر می‌گیرد، خواه شهرها، شهرها، کشورها و حتی کل جهان. از آنجایی که هدف در اینجا به حداکثر رساندن سلامت کل جمعیت است، بازه زمانی معمولاً بلندمدت است. از آنجایی که داروهای ضدمیکروبی هم پیشگیری و هم درمان عفونت‌ها را افزایش می‌دهند، جامعه آن‌ها را یک منبع ارزشمند می‌داند. از آنجایی که مقاومت این منبع را کاهش می‌دهد، یک هدف اجتماعی به حداقل رساندن مقاومت و در نتیجه نیروهایی است که مقاومت ایجاد می‌کنند.

در اصطلاحات اقتصادی، عوامل ضدمیکروبی یک منبع کمیاب هستند، یعنی مصرف (استفاده فعلی) اثربخشی آن را (ارزش آینده) کاهش می‌دهد (۶). هرگونه استفاده از عوامل ضدمیکروبی احتمال مقاومت را افزایش می‌دهد. از دیدگاه اجتماعی، استفاده مناسب از داروهای ضدمیکروبی برای درمان و پیشگیری از عفونت منجر به کاهش مناسب یا قابل قبول در ارزش اثربخشی ضدمیکروبی می‌شود. در مقابل، استفاده بیش از حد یا نادرست از داروهای ضدمیکروبی باعث کاهش نامناسب این منابع می‌شود. هنگامی که درمان یک فرد منجر به کاهش اثربخشی در درمان فرد بعدی که دارو را دریافت می‌کند، جامعه به طور نامطلوبی تحت تأثیر قرار می‌گیرد. این تأثیر اغلب نادیده گرفته می‌شود زیرا نتیجه کوتاه‌مدت و هزینه داروها (به عنوان مثال، برای پیشگیری جراحی) را می‌توان به راحتی اندازه‌گیری کرد و اثرات مخرب بر مفید بودن بلندمدت در بیشتر موارد تعیین نشده است (۷).

**چه دیدگاهی؟**

هزینه‌ها و مزایای اقتصادی برنامه‌های حفظ اثربخشی ضدمیکروبی باید در چارچوب این دیدگاه‌های متفاوت تفسیر شود. در هر مطالعه واحد، ضروری است که یک دیدگاه یکسان حفظ شود، هرچه که باشد. تجزیه و تحلیل‌هایی که دیدگاه‌های مختلف را در ارزیابی با هم ترکیب می‌کنند، تمایل دارند به جای روشن کردن، مشکل و دامنه آن را گیج کنند. به عنوان مثال، دیدگاه کسب‌وکار ممکن است از دست دادن اثربخشی یک عامل ضدمیکروبی ارزان قیمت را مهم بداند، زمانی که منجر به استفاده از یک عامل گران‌تر برای مراقبت از بیمار شود. در مقابل، دیدگاه پزشکی ممکن است از دست دادن اثربخشی داروی ارزان‌تر را بی‌اهمیت بداند، تا زمانی که داروهای موثر دیگری در دسترس باشند.

به طور مشابه، ارزش اثربخشی ضدمیکروبی ممکن است از دیدگاه اقتصادی با دیدگاه پزشکی متفاوت باشد. به عنوان مثال، از دیدگاه بهداشت عمومی، استفاده از عوامل ضدمیکروبی برای ترویج رشد در حیوانات با مقایسه سود نسبی برای تولید مواد غذایی در مقابل پتانسیل کاهش اثربخشی پیشگیری و درمان عفونت‌ها در انسان ارزیابی می‌شود. در مقابل، دیدگاه پزشک استفاده از عوامل ضدمیکروبی در حیوانات را از نظر تأثیر آن بر اثربخشی عوامل درمانی خاص ارزیابی می‌کند.

مثال سوم از دیدگاه‌های متفاوت، استفاده از اقداماتی برای کنترل انتخاب ضدمیکروبی پزشک است. این مرحله ممکن است برای مدیران بیمارستان یا سایر مراکز مراقبت‌های بهداشتی منطقی باشد، زمانی که احتمال استفاده کارآمدتر از منابع را داشته باشد. با این حال، این اقدامات کنترل ممکن است توسط پزشکانی که مایل به استفاده از هر و تمام منابع برای درمان بیماران خود هستند، بی‌ارزش تلقی شود.

**ارزیابی تأثیرات اقتصادی مقاومت**

تأثیرات اقتصادی خالص مقاومت را می‌توان به عنوان هزینه قابل انتساب درمان عفونت ناشی از یک ایزوله مقاوم ("هزینه درمان") منهای هزینه پیشگیری از چنین عفونت‌هایی ("هزینه پیشگیری") در نظر گرفت. تجزیه و تحلیل هزینه باید در نظر گرفتن تمام منابعی را که تحت تأثیر بیماری یا مداخله قرار می‌گیرند (۸) در نظر بگیرد. تأثیرات اقتصادی مقاومت دارویی ضدمیکروبی شامل طیف گسترده‌ای از عوامل مهم برای دیدگاه‌های مختلف است (جدول ۲). تفاوت در این وضعیت، هزینه اضافی برای هر عنصر مرتبط با عفونت با یک ارگانیسم مقاوم در مقایسه با هزینه برای همان عنصر در صورت ارتباط با عفونت ناشی از یک میکروارگانیسم حساس است (جدول ۲).

هزینه‌های مربوط به آزمایش‌های آزمایشگاهی، مطالعات رادیولوژیک، برونکوسکوپی یا سایر روش‌های تشخیصی بخشی از هزینه‌های تشخیصی است و عمدتاً برای مؤسسه مراقبت‌های بهداشتی نگران‌کننده است، زمانی که این هزینه‌ها نمی‌توانند به بیمار یا بیمه‌گر منتقل شوند. این امر در مورد هزینه‌های خرید و تجویز داروهای ضدمیکروبی و سایر عوامل درمانی نیز صادق است. بیماران هم هزینه‌های مستقیم مراقبت‌های بهداشتی و هم هزینه‌های غیرمستقیم (به عنوان مثال، از دست دادن بهره‌وری منجر به کاهش درآمد) را تجربه می‌کنند. سایر انواع هزینه‌های غیرمستقیم مقاومت دارویی ضدمیکروبی، هزینه‌هایی برای صنعت داروسازی ناشی از کاهش قابلیت بازاریابی داروهای آن‌ها و هزینه‌هایی برای مشاغل ناشی از از دست دادن زمان بهره‌وری کارگران است. همه این عوامل بخشی از تأثیرات اقتصادی مقاومت هستند.

مطالعات مربوط به تأثیرات اقتصادی مقاومت، اندازه‌گیری بیشتر این متغیرها را شامل نمی‌شود. آن‌ها معمولاً بر هزینه‌های بیمارستان و مدت اقامت تمرکز دارند، ویژگی‌هایی که عینی هستند و جمع‌آوری آن‌ها در مقایسه با سایر جنبه‌های تأثیر آسان‌تر است. مطالعات اخیر در مورد تأثیرات، شامل تخمین افزایش اقامت در بیمارستان یا سایر مؤسسات، درمان‌های خاص افزایشی و آزمایش‌های تشخیصی اضافی مورد نیاز برای بیمار مبتلا به یک ارگانیسم مقاوم در مقایسه با بیمار مبتلا به یک سویه از همان ارگانیسم که به دارو حساس است (جدول ۳) (۹–۲۳) نیز شده‌اند. تلاش‌هایی برای اندازه‌گیری مرگ و میر و بیماری مرتبط با عفونت‌های مقاوم نیز انجام شده است. اگرچه این‌ها شاخص‌های عینی از تأثیرات اقتصادی هستند، اما تا همین اواخر، به دست آوردن این اطلاعات در مورد گروه‌های کوچک بیمارانی که در بیمارستان‌ها یا سایر مراکز مراقبت‌های بهداشتی واحد مورد مطالعه قرار می‌گیرند، غیرعملی بود. علاوه بر این، مطالعات کمی در مورد تأثیر مقاومت دارویی ضدمیکروبی خارج از مراکز مراقبت‌های بهداشتی منتشر شده است. توجه بیشتر به محیط جامعه، جایی که بخش عمده‌ای از درمان ضدمیکروبی ارائه و دریافت می‌شود (۲۴)، مورد نیاز است.

تعمیم از مطالعات تک‌مرکزی به دلیل تفاوت در شیوه‌های محلی محدود شده است. به عنوان مثال، برخی از مراکز با تأخیر در انتقال بیماران با کشت مثبت برای انتروکوک‌های مقاوم به وانکومایسین یا استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی‌سیلین (MRSA) از مراکز مراقبت حاد به مراکز مراقبت‌های طولانی‌مدت مواجه می‌شوند (۲۵). تخمین افزایش افزایشی در مدت اقامت در بیمارستان برای این مؤسسات ممکن است با آن‌هایی که چنین مشکلاتی ندارند متفاوت باشد. بنابراین، برای به دست آوردن داده‌هایی که بتوان از آن برای تعمیم در مورد تخمین‌های منطقه‌ای یا ملی از تأثیرات استفاده کرد، مطالعات چندمرکزی مورد نیاز خواهد بود.

تعیین تأثیرات اقتصادی مقاومت دارویی ضدمیکروبی به یک دارو خاص می‌تواند جنبه‌های مختلفی داشته باشد (۲۶). باید مزیت نسبی توانایی استفاده از یک دارو در مقایسه با جایگزین‌ها در صورت عدم در دسترس بودن این دارو ارزیابی شود. بنابراین، برای تعیین ارزش یک دارو ضدمیکروبی، باید چندین عنصر را در نظر گرفت. هزینه اضافی درمان بیمار با عوامل جایگزین باید ارزیابی شود، اغلب با مطالعاتی که در آن هزینه‌های مراقبت از بیماران مبتلا به ایزوله‌های حساس به یک عامل معمول (داروی X) با هزینه‌های مراقبت از بیماران مبتلا به ایزوله‌های مقاوم به داروی X که سپس با یک یا چند داروی جایگزین (به عنوان مثال، Y، Z) درمان می‌شوند، مقایسه می‌شود. یک مشکل بالقوه در این نوع مقایسه این است که یک گروه مرجع یکنواخت به راحتی در دسترس نیست. به عنوان مثال، یک مطالعه ممکن است هزینه‌های مراقبت از بیماران با ایزوله‌های حساس درمان شده با داروی X را با هزینه‌های بیماران مبتلا به ایزوله‌های مقاوم به داروی X که سپس با یک یا چند داروی جایگزین (به عنوان مثال، Y، Z) درمان می‌شوند، مقایسه کند، زمانی که انتخاب دارو به پزشک بیمار واگذار شود. با این حال، سایر عوامل (مانند عملکرد کلیه تغییر یافته یا ناتوانی بیمار در مصرف داروهای خوراکی) که منجر به استفاده از داروهای Y یا Z برای درمان بیماران مبتلا به ارگانیسم‌های مقاوم می‌شوند، ممکن است منجر به درمان با یکی از این داروها در بیماران مبتلا به ارگانیسم‌های حساس نیز شده باشند. بنابراین، هزینه‌ها باید با دقت ارزیابی شوند تا این دو گروه از بیماران را مقایسه کرده و سایر عوامل مؤثر بر درمان را در نظر بگیرند. طراحی مطالعه نیز می‌تواند بر تأثیر اندازه‌گیری شده مقاومت تأثیر بگذارد (۲۷، ۲۸).

**وضعیت فعلی**

به همین دلایل و دلایل دیگر، اندازه‌گیری تأثیرات اقتصادی مقاومت دقیق و کامل نیست. نه روش‌های اندازه‌گیری مستقیم و نه متغیرهای جایگزین مناسب برای برخی از ویژگی‌های مهم یافت شده‌اند. روش‌های مورد استفاده عمدتاً بر استراتژی‌های کنترل مورد استفاده متمرکز شده‌اند که محدودیت‌هایی دارند (۲۷).

کار بیشتری که در این جنبه از سوال مورد نیاز است شامل تعریف روش‌های بهینه اندازه‌گیری، شامل جنبه‌های بیشتر تأثیرات اقتصادی و افشای دیدگاهی است که ارزیابی از آن انجام می‌شود. تجزیه و تحلیل هزینه-فایده تأثیر مقاومت بر بیماران نیز ممکن است مفید باشد (۲۹).

**اندازه‌گیری سود برنامه‌ها برای به حداقل رساندن مقاومت**

**اقداماتی برای به حداقل رساندن مقاومت دارویی ضدمیکروبی و تأثیرات اقتصادی آن**

چندین استراتژی و رویکرد برای مقابله با مقاومت وجود داشته است (جدول ۴) (۳۰، ۳۱). اصطلاح "کنترل" به نظر نامناسب است زیرا کنترل واقعی ارگانیسم‌های مقاوم به ضدمیکروبی و اثرات آن‌ها از نظر بیولوژیکی و تاریخی غیرممکن به نظر می‌رسد. با این حال، بیانیه‌های انجمن‌های حرفه‌ای، گروه‌های بررسی مستقل و آژانس‌های دولتی بر چندین اقدام برای به حداقل رساندن اثرات مخرب مقاومت تأکید می‌کنند (۳۲–۳۵). اینها شامل برنامه‌های آموزشی حرفه‌ای، نظارت افزایش یافته میکروبیولوژیک، نظارت افزایش یافته بر بیماران، اجرای رویه‌های کنترل عفونت، توسعه واکسن در برابر ارگانیسم‌های مقاوم و استفاده محتاطانه از عوامل ضدمیکروبی برای درمان و پیشگیری است. می‌توان این اقدامات را از نظر موفقیت آن‌ها در کاهش مقاومت دارویی ضدمیکروبی و هزینه‌های مرتبط با آن ارزیابی کرد (۳۶). با این حال، هزینه‌های مرتبط با هر یک از استراتژی‌ها نیز باید در محاسبه تأثیرات اقتصادی کلی در نظر گرفته شود (۲۶). این هزینه‌ها بسته به دیدگاهی که تجزیه و تحلیل از آن انجام می‌شود، مهم‌تر یا کمتر مهم هستند. تجزیه و تحلیل‌های کمی از این نوع که تا به امروز انجام شده است، بر هزینه‌های کنترل عفونت تمرکز دارد (۳۷).

**توسعه داروهای ضدمیکروبی و سایر عوامل درمانی جدید**

واضح‌ترین راه برای مبارزه با مقاومت، توسعه عوامل ضدمیکروبی جدید (۳۸) است. چندین ترکیب یا کلاس جدید از عوامل ضدمیکروبی اکنون ممکن است برای مبارزه با عفونت‌های ناشی از باکتری‌های مقاوم ارزشمند باشند (۳۹، ۴۰). روش‌های غیرضدمیکروبی برای مبارزه با ارگانیسم‌های مقاوم (به عنوان مثال، توسعه واکسن) نیز اهمیت بیشتری پیدا خواهند کرد (۴۱، ۴۲).

تأثیرات اقتصادی در اینجا عمدتاً برای صنعت داروسازی نگران‌کننده است و شامل تفاوت خالص بین هزینه‌های مرتبط با توسعه عوامل جدید و سود حاصل از فروش عوامل هنگام بازاریابی آن‌ها است.

**نظارت بر مقاومت دارویی ضدمیکروبی**

نظارت برای تعیین اقداماتی که برای کنترل مقاومت دارویی ضدمیکروبی مورد نیاز است، حیاتی است (۴۳). روش‌های آزمایشگاهی سریع جدید در حال ظهور هستند تا این تلاش مهم را تسهیل کنند. روش‌های نظارتی هزینه‌هایی را در استفاده از آزمایش‌های تشخیصی (به عنوان مثال، کشت‌های میکروبیولوژیک) ایجاد می‌کنند و به زمان اضافی برای پرسنل کنترل عفونت و آزمایشگاهی و همچنین پرسنل مراقبت از بیمار برای تعامل با پرسنل کنترل عفونت و اجرای برنامه‌های نظارتی نیاز دارند.

**اجرای اقدامات کنترل عفونت**

تقریباً ۳۰ تا ۴۰ درصد از عفونت‌های مقاوم ناشی از عفونت متقابل از طریق دستان پرسنل بیمارستان، ۲۰ تا ۲۵ درصد از فشار انتخابی ضدمیکروبی، ۲۰ تا ۲۵ درصد از معرفی پاتوژن‌های جدید و ۲۰ درصد از سایر مسیرها یا مسیرهای ناشناخته است (۴۴). هزینه‌های کنترل عفونت متقابل شامل هزینه‌های ماسک، روپوش، دستکش، مواد ضدعفونی‌کننده و سایر تجهیزات مورد نیاز برای اقدامات احتیاطی مناسب است. همچنین زمان اضافی پرسنل مورد نیاز برای اجرای رویه‌های جداسازی و تلاش‌های مربوط به آموزش رویه‌ها به پرسنل مراقبت‌های بهداشتی وجود دارد.

**انطباق روش‌های آزمایشگاهی برای تشخیص انواع جدید مقاومت دارویی ضدمیکروبی**

مقاومت دارویی ضدمیکروبی در حال ظهور بر توانایی آزمایشگاه میکروبیولوژی بالینی برای تشخیص و گزارش مقاومت تأثیر می‌گذارد. چندین مکانیسم مقاومت جدید در ارگانیسم‌های باکتریایی گرم مثبت و گرم منفی تشخیص آن‌ها با روش‌های آزمایشگاهی معمول دشوار است. برای مقابله با این مشکلات، کمیته ملی استانداردهای آزمایشگاهی بالینی (Villanova، پنسیلوانیا) و سایر گروه‌ها روش‌های آزمایشی جدید و همچنین دستورالعمل‌ها و استانداردهایی را برای آزمایش ارگانیسم‌های مقاوم توسعه داده‌اند (۴۵). هزینه‌های مرتبط با این تلاش‌ها معمولاً توسط سیستم مراقبت‌های بهداشتی تحمل می‌شود، صرف نظر از اینکه آزمایش‌ها در داخل خانه انجام می‌شوند یا خیر. بیماران و جامعه در نهایت این هزینه‌ها را تحمل می‌کنند، بسته به مکانیسم پرداخت سیستم مراقبت‌های بهداشتی.

**برنامه‌های آموزشی**

پزشکان، دانشجویان، ساکنان، پرستاران، داروسازان، پرسنل کنترل عفونت و تضمین کیفیت، کارکنان اداری و سایرین اغلب بخشی از تیم مراقبت‌های بهداشتی هستند. اطمینان از اینکه آگاهی از مشکل مقاومت دارویی ضدمیکروبی و نحوه مقابله با آن بخشی از برنامه آموزشی یا پیشنهادات آموزشی در خدمت است، بخش کلیدی به دست آوردن حمایت برای به حداقل رساندن مقاومت است. هزینه‌ها در اینجا ناشی از زمان مورد نیاز برای تهیه و ارائه ارائه‌های آموزشی و برای شرکت‌کنندگان است. این هزینه‌ها عمدتاً توسط سیستم مراقبت‌های بهداشتی تحمل می‌شود.

**بهینه‌سازی تجویز عامل ضدمیکروبی**

نحوه تجویز عوامل ضدمیکروبی یک عامل خطر اصلی برای مقاومت است (۴۶). برنامه‌هایی برای نظارت و بهبود رویه‌های تجویز مناسب، فاصله تجویز، مدت درمان و نظارت بر عوارض جانبی انجام شده و اخیراً به‌روزرسانی شده‌اند (۴۷، ۴۸).

تأثیر اقتصادی مربوط به زمان و تلاش‌های تجویزکنندگان، داروسازان، پرسنل تحویل دارو و کارکنان اداری است که مراقبت مستقیم از بیماران ارائه می‌دهند و سیاست را در کمیته‌های دارویی و درمانی تعیین می‌کنند. بنابراین، مؤسسات مراقبت‌های بهداشتی عمدتاً تحت تأثیر این تلاش‌ها برای به حداقل رساندن مقاومت دارویی ضدمیکروبی قرار می‌گیرند. ترکیب اقدامات باید به عامل ضدمیکروبی خاص، مؤسسه مراقبت‌های بهداشتی و محیط مراقبت خاص انطباق داده شود، حداقل به دو دلیل (۴۷). اول، مخزن ارگانیسم‌های مقاوم مهم به طور چشمگیری متفاوت است. برای برخی، مانند MRSA، مخزن اکنون در افراد در برخی از جوامع و همچنین در مراکز مراقبت‌های بهداشتی است (۴۹). برای دیگران، مانند باسیل‌های گرم منفی حاوی آنزیم‌های بتا لاکتاماز با طیف گسترده، بیمارستان‌های حاد (به ویژه بخش‌های مراقبت‌های ویژه) و خانه‌های سالمندان مخزن اصلی هستند (۵۰). دوم، روش‌های گسترش ارگانیسم‌های مختلف متفاوت است. به نظر می‌رسد MRSA به شدت با گسترش فرد به فرد مرتبط است، در حالی که باسیل‌های گرم منفی غیر تخمیرکننده اغلب از طریق مایعات آلوده و دستگاه‌های تنفسی گسترش می‌یابند. بنابراین، ارزیابی تأثیر اقتصادی اقدامات برای به حداقل رساندن مقاومت به اقدامات خاصی که باید در یک مؤسسه یا محیط خاص معرفی شوند، بستگی دارد.

**تأثیرگذاری بر انتخاب دارو**

علاقه اخیر بر بهبود استفاده از داروهای ضدمیکروبی با کنترل انتخاب داروهای ضدمیکروبی توسط تجویزکنندگان فردی متمرکز شده است. برخی از تلاش‌های گزارش شده سعی در محدود کردن استفاده از عوامل نامناسب با حذف داروهای خاص از فهرست عوامل موجود در فهرست دارویی یا محدود کردن آن‌ها به متخصصان خاص (۵۱، ۵۲) دارند. دستورالعمل‌های تمرینی راهی برای دستیابی به یکنواختی در استفاده از داروهای ضدمیکروبی است که در بسیاری از زمینه‌ها علاوه بر بیماری‌های عفونی اعمال شده است. پروژه ICARE (همه‌گیری اپیدمیولوژی داروهای ضدمیکروبی در مراقبت‌های ویژه) یک پروژه مشترک سیستم نظارت بر عفونت‌های بیمارستانی ملی مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها و مدرسه بهداشت عمومی رولینز دانشگاه اموری است. یک نظرسنجی سال ۱۹۹۸ از ۴۷ بیمارستان شرکت‌کننده در پروژه ICARE نشان داد که دستورالعمل‌های بالینی به طور مکرر (۷۰ درصد از بیمارستان‌ها) در بین اقداماتی که برای بهبود شیوه‌های تجویز انجام شده است، گزارش شده است (۵۳). دستورالعمل‌ها به ویژه در کاهش هزینه‌های درمان و کل هزینه‌های تجویز در حالی که کیفیت مراقبت را حفظ می‌کنند، مفید هستند (۵۴). این سوال وجود دارد که آیا این تلاش‌ها می‌توانند شیوع مقاومت دارویی ضدمیکروبی را کاهش دهند. موفقیت‌های عمده‌ای در مطالعات اخیر، هم در جامعه و هم در بیمارستان گزارش شده است (۵۴).

**وضعیت فعلی**

به همین دلایل و دلایل دیگر، اندازه‌گیری تأثیرات اقتصادی مقاومت دقیق و کامل نیست (۵۵). هیچ اطلاعاتی در مورد تأثیر این اقدامات بر هزینه دارو و مدت اقامت در بیمارستان، تعداد آزمایش‌های تشخیصی و تعداد داروهای درمانی مورد استفاده وجود ندارد. کار بیشتری که مورد نیاز است شامل تعیین یا شناسایی روش‌های بهینه اندازه‌گیری، گنجاندن جنبه‌های بیشتر تأثیرات اقتصادی و افشای دیدگاهی است که ارزیابی از آن انجام می‌شود. تجزیه و تحلیل هزینه-فایده تأثیر مقاومت بر بیماران نیز ممکن است مفید باشد (۲۹).

**اندازه‌گیری سود برنامه‌ها برای به حداقل رساندن مقاومت**

اقداماتی برای به حداقل رساندن مقاومت دارویی ضدمیکروبی و تأثیرات اقتصادی آن

چندین استراتژی و رویکرد برای مقابله با مقاومت وجود داشته است (جدول ۴) (۳۰، ۳۱). اصطلاح "کنترل" به نظر نامناسب است زیرا کنترل واقعی ارگانیسم‌های مقاوم به ضدمیکروبی و اثرات آن‌ها از نظر بیولوژیکی و تاریخی غیرممکن به نظر می‌رسد. با این حال، بیانیه‌های انجمن‌های حرفه‌ای، گروه‌های بررسی مستقل و آژانس‌های دولتی بر چندین اقدام برای به حداقل رساندن اثرات مخرب مقاومت تأکید می‌کنند (۳۲–۳۵). اینها شامل برنامه‌های آموزشی حرفه‌ای، نظارت افزایش یافته میکروبیولوژیک، نظارت افزایش یافته بر بیماران، اجرای رویه‌های کنترل عفونت، توسعه واکسن در برابر ارگانیسم‌های مقاوم و استفاده محتاطانه از عوامل ضدمیکروبی برای درمان و پیشگیری است. می‌توان این اقدامات را از نظر موفقیت آن‌ها در کاهش مقاومت دارویی ضدمیکروبی و هزینه‌های مرتبط با آن ارزیابی کرد (۳۶). با این حال، هزینه‌های مرتبط با هر یک از استراتژی‌ها نیز باید در محاسبه تأثیرات اقتصادی کلی در نظر گرفته شود (۲۶). این هزینه‌ها بسته به دیدگاهی که تجزیه و تحلیل از آن انجام می‌شود، مهم‌تر یا کمتر مهم هستند. تجزیه و تحلیل‌های کمی از این نوع که تا به امروز انجام شده است، بر هزینه‌های کنترل عفونت تمرکز دارد (۳۷).

**توسعه داروهای ضدمیکروبی و سایر عوامل درمانی جدید**

واضح‌ترین راه برای مبارزه با مقاومت، توسعه عوامل ضدمیکروبی جدید (۳۸) است. چندین ترکیب یا کلاس جدید از عوامل ضدمیکروبی اکنون ممکن است برای مبارزه با عفونت‌های ناشی از باکتری‌های مقاوم ارزشمند باشند (۳۹، ۴۰). روش‌های غیرضدمیکروبی برای مبارزه با ارگانیسم‌های مقاوم (به عنوان مثال، توسعه واکسن) نیز اهمیت بیشتری پیدا خواهند کرد (۴۱، ۴۲).

تأثیر اقتصادی در اینجا عمدتاً برای صنعت داروسازی نگران‌کننده است و شامل تفاوت خالص بین هزینه‌های مرتبط با توسعه عوامل جدید و سود حاصل از فروش عوامل هنگام بازاریابی آن‌ها است.

**نظارت بر مقاومت دارویی ضدمیکروبی**

نظارت برای تعیین اقداماتی که برای کنترل مقاومت دارویی ضدمیکروبی مورد نیاز است، حیاتی است (۴۳). روش‌های آزمایشگاهی سریع جدید در حال ظهور هستند تا این تلاش مهم را تسهیل کنند. روش‌های نظارتی هزینه‌هایی را در استفاده از آزمایش‌های تشخیصی (به عنوان مثال، کشت‌های میکروبیولوژیک) ایجاد می‌کنند و به زمان اضافی برای پرسنل کنترل عفونت و آزمایشگاهی و همچنین پرسنل مراقبت از بیمار برای تعامل با پرسنل کنترل عفونت و اجرای برنامه‌های نظارتی نیاز دارند.

**اجرای اقدامات کنترل عفونت**

تقریباً ۳۰ تا ۴۰ درصد از عفونت‌های مقاوم ناشی از عفونت متقابل از طریق دستان پرسنل بیمارستان، ۲۰ تا ۲۵ درصد از فشار انتخابی ضدمیکروبی، ۲۰ تا ۲۵ درصد از معرفی پاتوژن‌های جدید و ۲۰ درصد از سایر مسیرها یا مسیرهای ناشناخته است (۴۴). هزینه‌های کنترل عفونت متقابل شامل هزینه‌های ماسک، روپوش، دستکش، مواد ضدعفونی‌کننده و سایر تجهیزات مورد نیاز برای اقدامات احتیاطی مناسب است. همچنین زمان اضافی پرسنل مورد نیاز برای اجرای رویه‌های جداسازی و تلاش‌های مربوط به آموزش رویه‌ها به پرسنل مراقبت‌های بهداشتی وجود دارد.

**انطباق روش‌های آزمایشگاهی برای تشخیص انواع جدید مقاومت دارویی ضدمیکروبی**

مقاومت دارویی ضدمیکروبی در حال ظهور بر توانایی آزمایشگاه میکروبیولوژی بالینی برای تشخیص و گزارش مقاومت تأثیر می‌گذارد. چندین مکانیسم مقاومت جدید در ارگانیسم‌های باکتریایی گرم مثبت و گرم منفی تشخیص آن‌ها با روش‌های آزمایشگاهی معمول دشوار است. برای مقابله با این مشکلات، کمیته ملی استانداردهای آزمایشگاهی بالینی (Villanova، پنسیلوانیا) و سایر گروه‌ها روش‌های آزمایشی جدید و همچنین دستورالعمل‌ها و استانداردهایی را برای آزمایش ارگانیسم‌های مقاوم توسعه داده‌اند (۴۵). هزینه‌های مرتبط با این تلاش‌ها معمولاً توسط سیستم مراقبت‌های بهداشتی تحمل می‌شود، صرف نظر از اینکه آزمایش‌ها در داخل خانه انجام می‌شوند یا خیر. بیماران و جامعه در نهایت این هزینه‌ها را تحمل می‌کنند، بسته به مکانیسم پرداخت سیستم مراقبت‌های بهداشتی.

**برنامه‌های آموزشی**

پزشکان، دانشجویان، ساکنان، پرستاران، داروسازان، پرسنل کنترل عفونت و تضمین کیفیت، کارکنان اداری و سایرین اغلب بخشی از تیم مراقبت‌های بهداشتی هستند. اطمینان از اینکه آگاهی از مشکل مقاومت دارویی ضدمیکروبی و نحوه مقابله با آن بخشی از برنامه آموزشی یا پیشنهادات آموزشی در خدمت است، بخش کلیدی به دست آوردن حمایت برای به حداقل رساندن مقاومت است. هزینه‌ها در اینجا ناشی از زمان مورد نیاز برای تهیه و ارائه ارائه‌های آموزشی و برای شرکت‌کنندگان است. این هزینه‌ها عمدتاً توسط سیستم مراقبت‌های بهداشتی تحمل می‌شود.

**بهینه‌سازی تجویز عامل ضدمیکروبی**

نحوه تجویز عوامل ضدمیکروبی یک عامل خطر اصلی برای مقاومت است (۴۶). برنامه‌هایی برای نظارت و بهبود رویه‌های تجویز مناسب، فاصله تجویز، مدت درمان و نظارت بر عوارض جانبی انجام شده و اخیراً به‌روزرسانی شده‌اند (۴۷، ۴۸).

تأثیر اقتصادی مربوط به زمان و تلاش‌های تجویزکنندگان، داروسازان، پرسنل تحویل دارو و کارکنان اداری است که مراقبت مستقیم از بیماران ارائه می‌دهند و سیاست را در کمیته‌های دارویی و درمانی تعیین می‌کنند. بنابراین، مؤسسات مراقبت‌های بهداشتی عمدتاً تحت تأثیر این تلاش‌ها برای به حداقل رساندن مقاومت دارویی ضدمیکروبی قرار می‌گیرند. ترکیب اقدامات باید به عامل ضدمیکروبی خاص، مؤسسه مراقبت‌های بهداشتی و محیط مراقبت خاص انطباق داده شود، حداقل به دو دلیل (۴۷). اول، مخزن ارگانیسم‌های مقاوم مهم به طور چشمگیری متفاوت است. برای برخی، مانند MRSA، مخزن اکنون در افراد در برخی از جوامع و همچنین در مراکز مراقبت‌های بهداشتی است (۴۹). برای دیگران، مانند باسیل‌های گرم منفی حاوی آنزیم‌های بتا لاکتاماز با طیف گسترده، بیمارستان‌های حاد (به ویژه بخش‌های مراقبت‌های ویژه) و خانه‌های سالمندان مخزن اصلی هستند (۵۰). دوم، روش‌های گسترش ارگانیسم‌های مختلف متفاوت است. به نظر می‌رسد MRSA به شدت با گسترش فرد به فرد مرتبط است، در حالی که باسیل‌های گرم منفی غیر تخمیرکننده اغلب از طریق مایعات آلوده و دستگاه‌های تنفسی گسترش می‌یابند. بنابراین، ارزیابی تأثیر اقتصادی اقدامات برای به حداقل رساندن مقاومت به اقدامات خاصی که باید در یک مؤسسه یا محیط خاص معرفی شوند، بستگی دارد.

**نتیجه‌گیری**

تعیین تأثیرات اقتصادی واقعی مقاومت دارویی ضدمیکروبی یک چالش است زیرا متغیرها و دیدگاه‌های زیادی درگیر است. روش‌های بهتری برای ارزیابی پیامدهای عملی برای کسانی که از دیدگاه‌های مختلف هستند، از جمله تجویزکننده، بیمار، کسب‌وکار مراقبت‌های بهداشتی، شرکت داروسازی یا عموم مردم مورد نیاز است. از آنجایی که مطالعات تکمیل شده تا به امروز با اندازه کوچک و فقدان یکنواختی محدود شده‌اند، اعتبار اطلاعات ارائه شده نامشخص است و تعمیم مطالعات به سطوح منطقه‌ای یا ملی یا بین‌المللی قابل سوال است.

مطالعات مبتنی بر جمعیت در مورد تأثیر واقعی مقاومت به گروه‌های مطالعه چندمرکزی بزرگ و منابع کافی نیاز دارد تا به حل دیدگاه‌های مختلف کمک کند. مطالعات مرتبط به اندازه کافی برای توصیف مقاومت ضدمیکروبی پایه، مقابله با محدودیت‌های تغییر تصادفی و کنترل متغیرها نیاز دارد. احتمالاً گروه‌های مطالعه چندمرکزی باید جمع‌آوری شوند تا مشاهدات کافی و همچنین منابع کافی ارائه شود. تنها زمانی که این کار انجام شود، می‌توان به طور مناسب دامنه تأثیر اقتصادی مقاومت دارویی ضدمیکروبی را بررسی کرد.

تأثیر اقتصادی مقاومت دارویی ضدمیکروبی شایسته توجه بیشتری از سوی دولت‌ها و جوامع حرفه‌ای است. نه خلاصه گزارش نیروی کار ASM در مورد مقاومت آنتی‌بیوتیکی و نه ائتلاف ملی در مورد مقاومت آنتی‌بیوتیکی این را به عنوان یک حوزه مهم برای مطالعه یا نگرانی برای مراقبت‌های بهداشتی ذکر می‌کنند (۳۲، ۵۶). یک طرح اقدام بهداشت عمومی پیش‌نویس برای مبارزه با مقاومت دارویی ضدمیکروبی که توسط کارگروه بین‌سازمانی فدرال در مورد مقاومت دارویی ضدمیکروبی منتشر شده است، خاطرنشان می‌کند که هزینه‌های درمان عفونت‌های مقاوم بار قابل توجهی را بر جامعه وارد می‌کند و تأثیر هزینه بیمارستانی شش نوع رایج باکتری مقاوم را ذکر می‌کند (۵۷).

از آنجایی که سیستم مراقبت‌های بهداشتی ایالات متحده در دهه گذشته به یک تجارت تبدیل شده است، مدیرانی که نگران هزینه و سود هستند، تصمیم‌گیرندگان مهمی شده‌اند. بنابراین، استدلال‌های اقتصادی برای متقاعد کردن مدیران سیستم‌های بهداشتی که مقاومت دارویی ضدمیکروبی یک مسئله جدی است، مورد نیاز است. ملاحظات مشابه در سایر کشورها نیز اعمال می‌شود (۵۸). فقدان توجه به این معنی است که احتمال یافتن بودجه برای حل مشکلات وجود ندارد. یک تغییر در درک و اقدام مورد نیاز است تا این مسئله مهم تأثیر اقتصادی مقاومت دارویی ضدمیکروبی اولویت شایسته خود را به دست آورد.

دکتر مک‌گاون استاد اپیدمیولوژی و پزشکی (بیماری‌های عفونی) در دانشگاه اموری است. علایق تحقیقاتی او بر مقاومت دارویی ضدمیکروبی و ارتباط آن با استفاده از داروهای ضدمیکروبی متمرکز است.

موسسه پزشکی. مقاومت دارویی ضدمیکروبی: مسائل و گزینه‌ها. گزارش کارگاه آموزشی. واشنگتن: انتشارات آکادمی ملی، ۱۹۹۸.
Nathwani D، Malek M. ملاحظات هزینه در ارزیابی درمان‌های جدید برای باکتری‌های گرم مثبت. Int J Antimicrob Agents. 1999;13:71–8.
Zanetti G، Platt R. مقرون‌به‌صرفه بودن وانکومایسین در مقابل سفالوزین برای پیشگیری جراحی آنتی‌بیوتیکی در جراحی بای‌پس عروق کرونر. Am J Infect Control. 2000;28:79.
Chrischilles EA، Scholz DA. دلار و عقل سلیم: راهنمای عملی برای تجزیه و تحلیل هزینه برای اپیدمیولوژی بیمارستان و کنترل عفونت. Clin Perform Qual Health Care. 1999;7:107–11.
Soriano A، Martinez JA، Mensa J، Marco F، Almela M، Moreno-Martinez A، اهمیت پاتولوژیک مقاومت به متی‌سیلین برای بیماران مبتلا به باکتریمی استافیلوکوکوس اورئوس. Clin Infect Dis. 2000;30:368–73.
Roghmann M، Bradham D، South B، Fridkin S، Perl TM. تأثیر اقتصادی مقاومت دارویی ضدمیکروبی بر عفونت‌های خون بیمارستانی. Infect Control Hosp Epidemiol. 2000;21:97.
Vanhems P، Lepape A، Savey A، Jambou P، Fabry J. عفونت ریوی بیمارستانی ناشی از باکتری‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک در بیماران بستری در بخش‌های مراقبت‌های ویژه: عوامل خطر و بقا. J Hosp Infect. 2000;45:98–106.
Simor AE، Kim T، Oh PI. تأثیر اقتصادی استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی‌سیلین در بیمارستان‌های کانادا. Infect Control Hosp Epidemiol. 2000;21:124.
Bhavnani SM، Drake JA، Forrest A، Deinhart JA، Jones RN، Biedenbach DJ، یک مطالعه کنترل مورد در سطح ملی و چندمرکزی که عوامل خطر، درمان و پیامد باکتریمی انتروکوک مقاوم و حساس به وانکومایسین را مقایسه می‌کند. Diagn Microbiol Infect Dis. 2000;36:145–58.
Feikin DR، Schuchat A، Kolczak M، Barrett NL، Harrison LH، Lefkowitz L، مرگ و میر ناشی از ذات‌الریه پنوموکوکی تهاجمی در دوران مقاومت آنتی‌بیوتیکی، 1995-1997. Am J Public Health. 2000;90:223–9.
Weingarten CM، Rybak MJ، Jahns BE، Stevenson JG، Brown WJ، Levine DP. ارزیابی عفونت و کلونیزاسیون Acinetobacter baumanii و الگوهای درمان آنتی‌بیوتیکی در یک بیمارستان آموزشی شهری. Pharmacotherapy. 1999;19:1080–5.
Gonzalez C، Rubio M، Romero-Vivas J، Gonzalez M، Picazo JJ. پنومونی باکتریمی ناشی از استافیلوکوکوس اورئوس: مقایسه بیماری ناشی از ارگانیسم‌های مقاوم و حساس به متی‌سیلین. Clin Infect Dis. 1999;29:1171–7.
Abramson MA، Sexton DJ. باکتریمی اولیه استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم و حساس به متی‌سیلین در بیمارستان: به چه هزینه‌ای؟ Infect Control Hosp Epidemiol. 1999;20:408–11.
Einarsson S، Kristjansson M، Kristinsson KG، Kjartansson G، Jonsson S. پنومونی ناشی از پنوموکوک‌های غیرحساس به پنی‌سیلین و حساس به پنی‌سیلین: یک مطالعه کنترل مورد. Scand J Infect Dis. 1998;30:253–6.
Bryce EA، Tiffin SM، Isaac-Renton JL، Wright CJ. شواهدی از تأخیر در انتقال بیماران مبتلا به کشت مثبت برای انتروکوک‌های مقاوم به وانکومایسین یا استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی‌سیلین (MRSA) از مراکز مراقبت حاد به مراکز مراقبت‌های طولانی‌مدت. Infect Control Hosp Epidemiol. 2000;21:270–1.
Harris JD، Samore M، Carmeli Y. انتخاب گروه کنترل یک مسئله مهم اما نادیده گرفته شده در مطالعات مقاومت آنتی‌بیوتیکی است. Ann Intern Med. 2000;133:159.
Neumann PJ، Stone PW، Chapman RH، Sandberg EA، Bell CM. کیفیت گزارش در تجزیه و تحلیل‌های هزینه-فایده منتشر شده، 1976-1997. Ann Intern Med. 2000;132:964–72.
McGowan JE Jr. راه‌ها و روش‌هایی برای تأثیرگذاری بر تجویز آنتی‌بیوتیک در مراقبت‌های بهداشتی و تأثیر آن بر مقاومت. در: Andremont A، Brun-Buisson C، McGowan JE Jr، ویرایشگر. درمان آنتی‌بیوتیکی و کنترل مقاومت دارویی ضدمیکروبی در بیمارستان‌ها: سخنرانی‌های دهم مائوریس راپین. پاریس: السویر؛ 1999. ص 97-105.
McGowan JE Jr، Robert W. سخنرانی یادبود فیلیپ: اشکال سال 2000 - پایان دوران آنتی‌بیوتیک؟ بولتن کالج سلطنتی پزشکان ادینبورگ.
American Society for Microbiology. گزارش نیروی کار ASM در مورد مقاومت آنتی‌بیوتیکی. Antimicrob Agents Chemother. 1995;39(Suppl):1–23.
Schlaes D، Gerding D، Tenover F، McGowan JE Jr، Levy S، John J. دستورالعمل‌هایی برای پیشگیری از مقاومت دارویی ضدمیکروبی در بیمارستان‌ها: بیانیه مشترک انجمن اپیدمیولوژی مراقبت‌های بهداشتی و انجمن بیماری‌های عفونی آمریکا. Infect Control Hosp Epidemiol. 1997;18:275–91.
Department of Health UK. پاسخ دولت به گزارش کمیته منتخب مجلس اعیان در مورد علم و فناوری: مقاومت به آنتی‌بیوتیک‌ها و سایر عوامل ضدمیکروبی (انتشار CM4172). لندن: دفتر چاپ و نشر.
Lai KK، Kelley AL، Melvin ZS، Belliveau PP، Fontecchio SA. عدم ریشه‌کنی انتروکوک‌های مقاوم به وانکومایسین در یک بیمارستان دانشگاهی و هزینه اقدامات احتیاطی سد. Infect Control Hosp Epidemiol. 1998;19:647–52.
Soriano-Gabarro M، Besser R، Schuchat A. نشانه‌های واکسن پنوموکوک در دوران گسترش مقاومت پنوموکوک. J Crit Illn. 2000;15:161–4.
Dagan R، Givon-Lavi N، Shkolnik L، Yagupsky P، Fraser D. اوتیت میانی حاد ناشی از استرپتوکوکوس پنومونیه مقاوم به آنتی‌بیوتیک در جنوب اسرائیل: پیامدهای ایمن‌سازی با واکسن‌های مزدوج. J Infect Dis. 2000;181:1322–9.
Weinstein RA. کنترل مقاومت دارویی ضدمیکروبی: نقش کنترل عفونت و استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها. برنامه کنفرانس بین‌المللی دهم در مورد عفونت‌های بیمارستانی و مرتبط با مراقبت‌های بهداشتی. آتلانتا، جورجیا، 5-9 مارس 2000:7.
National Committee for Clinical Laboratory Standards. استانداردهای عملکرد برای آزمایش حساسیت آنتی‌بیوتیکی: مکمل اطلاعاتی دهم (انتشار M100-S10). ویلانووا، پنسیلوانیا: NCCLS; 2000. vol. 19.
Austin DJ، Kristinnson KG، Anderson RM. رابطه بین حجم مصرف آنتی‌بیوتیک در جوامع انسانی و فراوانی مقاومت. Proc Natl Acad Sci U S A. 1999;96:1152–6.
McGowan JE Jr. مقاومت دارویی و عفونت‌های بیمارستانی: اپیدمیولوژی و استراتژی‌های پیشگیری. در: Finch RG، Williams R، ویرایشگر. بیماری‌های عفونی بالینی بالی‌یر. لندن: بالی‌یر تیندال؛ 1999. ص 177-92.
White AC Jr، Atmar RL، Wilson J، Cate TR، Stager CE، Greenberg SB. اثرات نیاز به مجوز قبلی برای عوامل آنتی‌بیوتیکی انتخابی؛ هزینه‌ها، حساسیت‌ها و پیامدهای بالینی. Clin Infect Dis. 1997;25:230–9.
Lawton RM، Fridkin SK، Gaynes RP، McGowan JE Jr، Hospitals ICARE. شیوه‌های بهبود استفاده از آنتی‌بیوتیک در 47 بیمارستان ایالات متحده: وضعیت توصیه‌های مقاله 1997 SHEA/IDSA. Infect Control Hosp Epidemiol. 2000;21:256–9.
Interagency Task Force on antimicrobial drug resistance. طرح اقدام بهداشت عمومی پیش‌نویس برای مبارزه با مقاومت دارویی ضدمیکروبی. قسمت I: مسائل داخلی. در دسترس در وب‌سایت: http://www.cdc.gov/drugresistance/actionplan/index.htm. آتلانتا: مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها؛ 2000.


حقایق کلیدی

مقاومت میکروبی (AMR) یکی از بزرگترین تهدیدات جهانی برای بهداشت عمومی و توسعه است. تخمین زده می‌شود که AMR باکتریایی به طور مستقیم مسئول 1.27 میلیون مرگ در سراسر جهان در سال 2019 بوده و در 4.95 میلیون مرگ دیگر نقش داشته است (1).
استفاده نادرست و بیش از حد از عوامل ضد میکروبی در انسان، حیوانات و گیاهان، عوامل اصلی در ایجاد پاتوژن‌های مقاوم به دارو هستند.
AMR بر کشورها در تمام مناطق و در تمام سطوح درآمدی تأثیر می‌گذارد. محرک‌ها و پیامدهای آن با فقر و نابرابری تشدید می‌شود و کشورهای با درآمد کم و متوسط بیشترین آسیب را می‌بینند.
AMR بسیاری از دستاوردهای پزشکی مدرن را در معرض خطر قرار می‌دهد. درمان عفونت‌ها را دشوارتر می‌کند و روش‌ها و درمان‌های پزشکی دیگر - مانند جراحی، سزارین و شیمی درمانی سرطان - را بسیار پرخطرتر می‌کند.
جهان با بحران خط لوله و دسترسی به آنتی‌بیوتیک‌ها روبرو است. خط لوله تحقیق و توسعه ناکافی در مواجهه با افزایش سطوح مقاومت وجود دارد و نیاز فوری به اقدامات اضافی برای اطمینان از دسترسی عادلانه به واکسن‌ها، روش‌های تشخیصی و داروهای جدید و موجود وجود دارد.
علاوه بر مرگ و ناتوانی، AMR هزینه‌های اقتصادی قابل توجهی دارد. بانک جهانی تخمین می‌زند که AMR می‌تواند تا سال 2050 منجر به 1 تریلیون دلار هزینه‌های اضافی مراقبت‌های بهداشتی و تا سال 2030 منجر به زیان 1 تریلیون تا 3.4 تریلیون دلاری در تولید ناخالص داخلی (GDP) در سال شود (2).
اولویت‌ها برای رسیدگی به AMR در سلامت انسان شامل پیشگیری از تمام عفونت‌ها است که ممکن است منجر به استفاده نامناسب از عوامل ضد میکروبی شود؛ اطمینان از دسترسی جهانی به تشخیص با کیفیت و درمان مناسب عفونت‌ها؛ و اطلاعات و نوآوری استراتژیک، به عنوان مثال، نظارت بر AMR و مصرف/استفاده از عوامل ضد میکروبی، و تحقیق و توسعه برای واکسن‌ها، روش‌های تشخیصی و داروهای جدید.

بررسی اجمالی
عوامل ضد میکروبی - از جمله آنتی‌بیوتیک‌ها، ضد ویروس‌ها، ضد قارچ‌ها و ضد انگل‌ها - داروهایی هستند که برای پیشگیری و درمان بیماری‌های عفونی در انسان، حیوانات و گیاهان استفاده می‌شوند.
مقاومت میکروبی (AMR) زمانی رخ می‌دهد که باکتری‌ها، ویروس‌ها، قارچ‌ها و انگل‌ها دیگر به داروهای ضد میکروبی پاسخ ندهند. در نتیجه مقاومت به دارو، آنتی‌بیوتیک‌ها و سایر داروهای ضد میکروبی بی‌اثر می‌شوند و درمان عفونت‌ها دشوار یا غیرممکن می‌شود و خطر گسترش بیماری، بیماری شدید، ناتوانی و مرگ افزایش می‌یابد.
AMR یک فرآیند طبیعی است که در طول زمان از طریق تغییرات ژنتیکی در پاتوژن‌ها رخ می‌دهد. ظهور و گسترش آن با فعالیت انسانی، عمدتاً استفاده نادرست و بیش از حد از عوامل ضد میکروبی برای درمان، پیشگیری یا کنترل عفونت‌ها در انسان، حیوانات و گیاهان تسریع می‌شود.

نگرانی جهانی
داروهای ضد میکروبی سنگ بنای پزشکی مدرن هستند. ظهور و گسترش پاتوژن‌های مقاوم به دارو توانایی ما را در درمان عفونت‌های شایع و انجام روش‌های نجات‌بخش از جمله شیمی درمانی سرطان و سزارین، تعویض مفصل ران، پیوند اعضا و سایر جراحی‌ها تهدید می‌کند.
علاوه بر این، عفونت‌های مقاوم به دارو بر سلامت حیوانات و گیاهان تأثیر می‌گذارد، بهره‌وری را در مزارع کاهش می‌دهد و امنیت غذایی را تهدید می‌کند.
AMR هزینه‌های قابل توجهی را هم برای سیستم‌های بهداشتی و هم برای اقتصادهای ملی به طور کلی به همراه دارد. به عنوان مثال، نیاز به مراقبت‌های گران‌تر و فشرده‌تر ایجاد می‌کند، بهره‌وری بیماران یا مراقبین آنها را از طریق بستری شدن طولانی‌مدت در بیمارستان تحت تأثیر قرار می‌دهد و به بهره‌وری کشاورزی آسیب می‌رساند.
AMR مشکلی برای همه کشورها در تمام سطوح درآمدی است. گسترش آن مرزهای کشورها را به رسمیت نمی‌شناسد. عوامل موثر عبارتند از عدم دسترسی به آب سالم، بهداشت و بهداشت (WASH) برای هر دو انسان و حیوانات؛ پیشگیری و کنترل ضعیف عفونت و بیماری در خانه، مراکز بهداشتی و مزارع؛ دسترسی ضعیف به واکسن‌ها، روش‌های تشخیصی و داروهای با کیفیت و مقرون به صرفه؛ آگاهی و دانش ناکافی؛ و عدم اجرای قوانین مربوطه. افرادی که در محیط‌های کم‌منبع زندگی می‌کنند و جمعیت‌های آسیب‌پذیر به ویژه تحت تأثیر عوامل و پیامدهای AMR قرار می‌گیرند.

وضعیت فعلی چیست؟
مقاومت به دارو در باکتری‌ها
افزایش جهانی مقاومت به آنتی‌بیوتیک‌ها یک تهدید قابل توجه است که اثربخشی آنتی‌بیوتیک‌های رایج را در برابر عفونت‌های باکتریایی شایع کاهش می‌دهد. گزارش 2022 سیستم نظارت جهانی بر مقاومت میکروبی و مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها (GLASS) نرخ‌های مقاومت نگران‌کننده‌ای را در بین پاتوژن‌های باکتریایی شایع برجسته می‌کند. نرخ‌های گزارش شده میانه در 76 کشور 42 درصد برای E. coli مقاوم به سفالوسپورین‌های نسل سوم و 35 درصد برای استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی‌سیلین یک نگرانی عمده است. برای عفونت‌های دستگاه ادراری ناشی از E. coli، 1 در 5 مورد در سال 2020 حساسیت کاهش یافته‌ای به آنتی‌بیوتیک‌های استاندارد مانند آمپی‌سیلین، کوتریموکسازول و فلوروکینولون‌ها نشان داد. این امر درمان موثر عفونت‌های شایع را دشوارتر می‌کند.

کلبسیلا پنومونیه، یک باکتری روده ای شایع، نیز سطوح بالایی از مقاومت در برابر آنتی‌بیوتیک‌های حیاتی را نشان داد. افزایش سطوح مقاومت به طور بالقوه منجر به استفاده بیشتر از داروهای خط آخر مانند کارباپنم‌ها می‌شود که مقاومت به آنها نیز در مناطق مختلف مشاهده می‌شود. با به خطر افتادن اثربخشی این داروهای خط آخر، خطرات عفونت‌هایی که قابل درمان نیستند افزایش می‌یابد. پیش‌بینی‌های سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) نشان می‌دهد که تا سال 2035، مقاومت به آنتی‌بیوتیک‌های خط آخر در مقایسه با سطح سال 2005 دو برابر خواهد شد و بر نیاز فوری به شیوه‌های مدیریت آنتی‌میکروبی قوی و پوشش نظارتی گسترده در سراسر جهان تأکید می‌کند.

مقاومت به دارو در قارچ‌ها
با افزایش عفونت‌های قارچی مقاوم به دارو، سازمان بهداشت جهانی در حال نظارت بر بزرگی و تأثیر آنها بر سلامت عمومی است. عفونت‌های قارچی می‌توانند به دلیل تداخلات دارویی برای بیماران مبتلا به سایر عفونت‌ها (به عنوان مثال، HIV) درمان دشواری باشند. ظهور و گسترش Candida auris مقاوم به چند دارو، یک عفونت قارچی تهاجمی، به ویژه نگران‌کننده است. توسعه فهرست اولویت‌های پاتوژن‌های قارچی سازمان بهداشت جهانی (به زیر مراجعه کنید) شامل یک بررسی جامع از عفونت‌های قارچی و قارچ‌های مقاوم به دارو در سراسر جهان بود.

مقاومت به دارو در HIV، سل و مالاریا
مقاومت به دارو در HIV (HIVDR) ناشی از تغییرات در ژنوم HIV است که بر توانایی داروهای ضد رتروویروسی (ARV) برای مهار تکثیر ویروس تأثیر می‌گذارد. HIVDR می‌تواند در زمان عفونت منتقل شود یا به دلیل پایبندی ناکافی به درمان یا تداخلات دارویی به دست آید. HIVDR می‌تواند منجر به افزایش عفونت‌های HIV و بیماری و مرگ و میر مرتبط با HIV شود. سازمان بهداشت جهانی توصیه می‌کند که کشورها به طور معمول نظرسنجی‌های HIVDR را برای اطلاع‌رسانی به انتخاب رژیم‌های دارویی ARV بهینه برای پیشگیری و درمان HIV انجام دهند.
سل (TB) یکی از عوامل اصلی مقاومت میکروبی است. سل چند دارویی (MDR-TB) نوعی سل است که ناشی از باکتری‌هایی است که به ایزونیازید و ریفامپیسین، دو داروی موثر خط اول سل پاسخ نمی‌دهند. MDR-TB با استفاده از داروهای خط دوم قابل درمان و قابل شفا است، اما این داروها گران و سمی هستند و در برخی موارد مقاومت دارویی گسترده‌تری می‌تواند ایجاد شود. سل ناشی از باکتری‌هایی که به موثرترین داروهای خط دوم سل پاسخ نمی‌دهند، می‌تواند بیماران را با گزینه‌های درمانی بسیار محدودی مواجه کند. بنابراین MDR-TB یک بحران بهداشت عمومی و تهدیدی برای امنیت بهداشتی است. تنها حدود 2 در 5 نفر از بیماران مبتلا به سل مقاوم به دارو در سال 2022 به درمان دسترسی داشتند.

ظهور انگل‌های مقاوم به دارو یک تهدید بزرگ برای کنترل مالاریا است. درمان‌های ترکیبی مبتنی بر آرتیمیسینین (ACTs) درمان خط اول توصیه شده برای مالاریای غیرعفونی Plasmodium falciparum هستند و توسط اکثر کشورهای بومی مالاریا استفاده می‌شوند. ظهور مقاومت جزئی به آرتیمیسینین و/یا داروهای همراه در ACT ها، انتخاب درمان مناسب را دشوارتر می‌کند و نیاز به نظارت دقیق دارد. در منطقه بزرگتر مکونگ، مقاومت جزئی به آرتیمیسینین یا یک داروی همراه از سال 2001 در چندین کشور تأیید شده است. در منطقه مدیترانه شرقی سازمان بهداشت جهانی، مقاومت به یک داروی همراه، سولفادوکسین-پیریمتامین، در برخی کشورها منجر به شکست درمان شده و نیاز به تغییر به ACT دیگر شده است. در آفریقا، جهش‌های مرتبط با مقاومت جزئی به آرتیمیسینین در چندین کشور مشاهده شده است. ACT هایی که آزمایش شده اند همچنان موثر هستند، اما گسترش بیشتر مقاومت می‌تواند یک چالش بزرگ بهداشت عمومی باشد و نظارت بهبود یافته ضروری است.

مقاومت به دارو در بیماری‌های گرمسیری فراموش شده (NTDs)
ظهور مقاومت به دارو در برابر داروهای بیماری‌های گرمسیری فراموش شده (NTDs) یک تهدید قابل توجه برای برنامه‌های کنترل، حذف و ریشه‌کن کردن NTD ها است که به ویژه جمعیت‌های آسیب‌پذیر و حاشیه‌نشین را تحت تأثیر قرار می‌دهد. مقاومت در داروهای جذام (داپسون، ریفامپیسین و کلوفازیمین) در چندین کشور، در چندین داروی ضد کرم (در حالی که مقاومت تا کنون فقط در استفاده در حیوانات مشاهده شده است که یک نگرانی جدی برای بخش دامپزشکی است، برخی از این داروها نیز در انسان استفاده می‌شوند)، در داروهای مورد استفاده برای درمان بیماری خواب آفریقایی (ملارزoprol) و لیشمانیوز (پنتوالانت آنتی‌مون‌ها، میلته‌فوسین) و غیره گزارش شده است. نظارت بر مقاومت و اثربخشی دارو، اجرای استراتژی‌هایی برای به تأخیر انداختن یا مهار مقاومت و تقویت خط لوله داروهای خط دوم برای NTD ها مهم است. به عنوان مثال، سازمان بهداشت جهانی راهنمایی‌هایی را برای نظارت بر مقاومت برای برنامه جهانی حذف جذام ارائه می‌دهد و از کنترل توزیع و نظارت بر استفاده استاندارد، ایمنی و اثربخشی داروها، از جمله داروهای اهدایی، در برنامه‌های NTD پشتیبانی می‌کند.

اقدام جهانی هماهنگ برای رسیدگی به AMR
رویکرد یک سلامت
AMR یک مشکل پیچیده است که نیاز به اقدامات خاص بخش در بخش‌های بهداشت انسان، تولید مواد غذایی، حیوانات و محیط زیست دارد و همچنین یک رویکرد هماهنگ در این بخش‌ها. یک سلامت به یک رویکرد یکپارچه و متحد کننده اشاره دارد که هدف آن دستیابی به نتایج بهداشتی بهینه و پایدار برای مردم، حیوانات و اکوسیستم‌ها است. این امر به این نکته اذعان دارد که سلامت انسان، حیوانات اهلی و وحشی، گیاهان و محیط زیست گسترده‌تر به شدت مرتبط و به هم وابسته هستند. رویکرد یک سلامت برای پیشگیری و کنترل AMR ذینفعان را از بخش‌های مربوطه گرد هم می‌آورد تا در طراحی، اجرا و نظارت بر برنامه‌ها، سیاست‌ها، قوانین و تحقیقات برای کاهش AMR و دستیابی به نتایج بهتر بهداشتی و اقتصادی با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و همکاری کنند.

طرح اقدام جهانی (GAP) در مورد مقاومت میکروبی
برای رسیدگی به AMR در سطح جهانی، کشورها طرح اقدام جهانی (GAP) در مورد AMR را در طول مجمع جهانی بهداشت 2015 تصویب کردند و به توسعه و اجرای طرح‌های اقدام ملی چندبخشی با رویکرد یک سلامت برای مقابله با AMR متعهد شدند. GAP بعداً توسط ارگان‌های حاکمه سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد (FAO) و سازمان جهانی بهداشت حیوانات (WOAH، که قبلاً OIE نامیده می‌شد) و برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد تأیید شد.

دبیرخانه مشترک چهارجانبه در مورد مقاومت میکروبی
برای هماهنگی پاسخ جهانی یک سلامت به AMR، سازمان بهداشت جهانی به طور نزدیک با سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد (FAO)، برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد (UNEP) و سازمان جهانی بهداشت حیوانات (WOAH) همکاری می‌کند. 4 سازمان (FAO، UNEP، WHO و WOAH) به عنوان چهارجانبه شناخته می‌شوند. یک دبیرخانه مشترک چهارجانبه توسط سازمان بهداشت جهانی میزبانی می‌شود تا مشارکت ذینفعان چندگانه را در AMR هدایت کند. این امر از ایجاد گروه رهبران جهانی در مورد AMR که کار خود را در نوامبر 2020 آغاز کرد و پلتفرم مشارکت چند ذینفعی که در نوامبر 2022 راه اندازی شد و چندین گروه کاری فنی پشتیبانی کرد.

نشست‌های سطح بالا در مورد AMR
در مارس 2022، قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل متحد A/RES/76/257 یک نشست سطح بالای دوم در مورد AMR را برای برگزاری در سال 2024، با همکاری سازمان‌های چهارجانبه و با حمایت گروه رهبران جهانی تعیین کرد. در اکتبر 2023، رئیس مجمع عمومی نمایندگان دائمی باربادوس و مالت را برای تسهیل نشست سطح بالا منصوب کرد. نشست سطح بالا فرصتی مهم برای کشورها برای ارائه تعهدات بلندپروازانه و توافق بر سر اهداف است و دبیرخانه مشترک چهارجانبه به طور نزدیک با تسهیل‌کنندگان و گروه رهبران جهانی همکاری می‌کند تا مشارکت و ورودی‌های بهینه از بخش‌های انسانی، حیوانی، کشاورزی و محیط زیست را تضمین کند.

علاوه بر این، سه کنفرانس جهانی سطح بالای وزیران در مورد AMR، در هلند در سال‌های 2014 و 2019 و در عمان در سال 2022، منجر به طرح اقدام جهانی، صندوق اعتماد چند شرکتی AMR و اهداف چندبخشی پیشگامانه AMR شد. یک کنفرانس وزارتی سطح بالا چهارم توسط پادشاهی عربستان سعودی در سال 2024 میزبانی خواهد شد.

هفته آگاهی جهانی در مورد AMR (WAAW)
هفته آگاهی جهانی در مورد AMR (WAAW) یک کمپین جهانی برای افزایش آگاهی، درک و بهترین شیوه‌ها با مردم، ذینفعان یک سلامت و سایر سیاست‌گذاران است. یکی از کمپین‌های رسمی بهداشتی سازمان بهداشت جهانی از سال 2015، WAAW هر سال از 18 تا 24 نوامبر جشن گرفته می‌شود.

پاسخ برنامه‌ای به AMR در کشورها
طرح‌های اقدام ملی AMR
تا نوامبر 2023، 178 کشور طرح‌های اقدام ملی AMR را مطابق با GAP تدوین کرده‌اند. برای اطمینان از پیشرفت پایدار، کشورها باید یک مکانیسم حاکمیتی چندبخشی AMR کاربردی ایجاد کنند، فعالیت‌ها را اولویت‌بندی کنند، یک طرح عملیاتی با هزینه ایجاد کنند، منابع (هم داخلی و هم خارجی) را بسیج کنند و به طور موثر طرح خود را اجرا کنند. مکانیسم‌های نظارتی برای پیگیری پیشرفت، شناسایی چالش‌ها و گزارش دوره‌ای مورد نیاز است. برای پیگیری جهانی پیشرفت در اجرای طرح اقدام ملی AMR، کشورها متعهد شده‌اند که نظرسنجی ارزیابی خود کشور چندبخشی Tracking AMR (TrACSS) را که در سال 2016 راه اندازی شد تکمیل کنند و نتایج آن در https://www.amrcountryprogress.org/ منتشر می‌شود.

رویکرد متمرکز بر مردم و بسته مداخله اصلی سازمان بهداشت جهانی
برای رسیدگی به AMR به روشی برنامه‌ای که مردم، نیازهای آنها و دسترسی عادلانه به خدمات بهداشتی را در مرکز پاسخ AMR در جامعه، در مراقبت‌های اولیه، ثانویه و سه سطحی و در سطح ملی و/یا زیرملی قرار می‌دهد، سازمان بهداشت جهانی رویکرد متمرکز بر مردم برای رسیدگی به مقاومت میکروبی در سلامت انسان و بسته مداخله اصلی سازمان بهداشت جهانی برای حمایت از طرح‌های اقدام ملی را توسعه داده است. این امر بر پیشگیری از عفونت‌ها و اطمینان از دسترسی جهانی به خدمات بهداشتی برای تشخیص و درمان مناسب با کیفیت تمرکز دارد. کشورها می‌توانند به عنوان بخشی از پاسخ AMR خود، بسته اصلی مداخلات AMR را در برنامه‌ها و استراتژی‌های ملی خود برای پوشش بهداشتی جهانی و آمادگی و پاسخ به شرایط اضطراری بهداشتی ادغام کنند.

مدیریت آنتی‌میکروبی و AWaRe
مدیریت آنتی‌میکروبی یک رویکرد سیستماتیک برای آموزش و حمایت از متخصصان مراقبت‌های بهداشتی برای پیروی از دستورالعمل‌های مبتنی بر شواهد برای تجویز و تجویز عوامل ضد میکروبی است. آموزش نیروی کار بهداشتی از اهمیت بالایی برخوردار است، زیرا آنها خط مقدم در حفظ اثربخشی داروهای ضد میکروبی را تشکیل می‌دهند. سازمان بهداشت جهانی کشورها را برای توسعه و اجرای برنامه‌های مدیریت آنتی‌میکروبی به عنوان یکی از مقرون به صرفه‌ترین مداخلات برای بهینه‌سازی استفاده از داروهای ضد میکروبی، بهبود نتایج بیماران و کاهش AMR و عفونت‌های مرتبط با مراقبت‌های بهداشتی راهنمایی می‌کند.

به منظور بهبود دسترسی به درمان مناسب و کاهش استفاده نامناسب از آنتی‌بیوتیک‌ها، سازمان بهداشت جهانی طبقه‌بندی AWaRe (دسترسی، نظارت، ذخیره) آنتی‌بیوتیک‌ها را توسعه داده است. کتاب آنتی‌بیوتیک AWaRe سازمان بهداشت جهانی راهنمایی مختصر و مبتنی بر شواهد در مورد انتخاب آنتی‌بیوتیک، دوز، مسیر تجویز و مدت درمان برای بیش از 30 عفونت بالینی شایع در کودکان و بزرگسالان هم در مراقبت‌های بهداشتی اولیه و هم در محیط‌های بیمارستانی ارائه می‌دهد.

اطلاعات استراتژیک برای اطلاع‌رسانی به پاسخ AMR
سازمان بهداشت جهانی سیستم نظارت جهانی بر مقاومت میکروبی و مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها (GLASS) را در سال 2015 راه‌اندازی کرد تا شکاف‌های دانش را پر کند و استراتژی‌ها را در تمام سطوح آگاه کند. GLASS به طور فزاینده‌ای داده‌ها را از نظارت بر AMR در انسان، نظارت بر استفاده و مصرف عوامل ضد میکروبی و داده‌های یکپارچه AMR در بخش‌های یک سلامت از جمله زنجیره غذایی و در محیط زیست ادغام می‌کند.

GLASS یک رویکرد استاندارد برای جمع‌آوری، تجزیه و تحلیل، تفسیر و به اشتراک‌گذاری داده‌ها توسط کشورها، مناطق و مناطق ارائه می‌دهد. همچنین بر وضعیت سیستم‌های نظارتی موجود و جدید نظارت می‌کند، با تأکید بر نمایندگی و کیفیت جمع‌آوری داده‌ها. برخی از مناطق سازمان بهداشت جهانی شبکه‌های نظارتی ایجاد کرده‌اند که پشتیبانی فنی را به کشورها ارائه می‌دهند و ثبت نام در GLASS را تسهیل می‌کنند.

سازمان بهداشت جهانی به ویژه متعهد به حمایت از کشورهای با درآمد کم و متوسط برای بهبود جمع‌آوری و استفاده از داده‌ها برای سیاست‌گذاری است، هم از طریق GLASS و هم با حمایت از نظرسنجی‌های شیوع AMR در سطح ملی.

اولویت‌بندی برای تحقیقات و توسعه محصول AMR
خط لوله بالینی آنتی‌میکروبی‌های جدید تقریباً خشک است و یک بحران خط لوله و دسترسی برای آنتی‌بیوتیک‌ها وجود دارد. آخرین بررسی سالانه سازمان بهداشت جهانی از خطوط لوله پیش‌بالینی و بالینی آنتی‌باکتریایی 27 آنتی‌بیوتیک در حال توسعه بالینی را که پاتوژن‌های باکتریایی اولویت‌بندی شده سازمان بهداشت جهانی را هدف قرار می‌دهند، شناسایی کرد که تنها 6 مورد به عنوان نوآورانه طبقه‌بندی شدند. علاوه بر این، عدم دسترسی به آنتی‌میکروبی‌های با کیفیت و کمبود آنتی‌بیوتیک‌های عمومی خارج از ثبت اختراع بر کشورها در تمام سطوح درآمد و توسعه تأثیر می‌گذارد.

برای راهنمایی تحقیق و توسعه آنتی‌میکروبی‌ها، روش‌های تشخیصی و واکسن‌های جدید و اطلاع‌رسانی به اقدامات بهداشت عمومی، سازمان بهداشت جهانی اولین فهرست پاتوژن‌های باکتریایی اولویت‌بندی شده سازمان بهداشت جهانی را در سال 2017 توسعه داد و این فهرست را در سال 2023 به‌روزرسانی کرد (انتشار در دست اقدام) و فهرست پاتوژن‌های قارچی اولویت‌بندی شده سازمان بهداشت جهانی را در سال 2022 منتشر کرد.

برای کمک به پر کردن شکاف‌های عمده در تحقیق و توسعه آنتی‌میکروبی‌ها، واکسن‌ها و ابزارهای تشخیصی، سازمان بهداشت جهانی به طور نزدیک با سازمان‌هایی مانند مشارکت جهانی تحقیق و توسعه آنتی‌بیوتیک‌ها (GARDP)، صندوق اقدام AMR و شتاب‌دهنده بیوفارماسیوتیک مبارزه با باکتری‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک‌ها (CARB-X) همکاری می‌کند. دولت‌های مختلف نیز در حال آزمایش مدل‌های مختلف برای ایجاد انگیزه برای تحقیق و توسعه آنتی‌میکروبی‌های جدید به منظور اطمینان از دسترسی به درمان هستند.

نوآوری و سرمایه‌گذاری بیشتر در تحقیقات اپیدمیولوژیک و عملیاتی نیز مورد نیاز است. سازمان بهداشت جهانی 40 موضوع تحقیقاتی اولویت‌بندی شده برای AMR در سلامت انسان را مشخص کرده است و با سازمان‌های چهارجانبه، یک دستور کار تحقیقاتی اولویت‌بندی شده یک سلامت برای AMR را مشخص کرده است.

منابع
1. Antimicrobial Resistance Collaborators. (2022). Global burden of bacterial antimicrobial resistance in 2019: a systematic analysis. The Lancet; 399(10325): P629-655. DOI: https://doi.org/10.1016/S0140-6736(21)02724-0
2. Drug-Resistant Infections: A Threat to Our Economic future (March 2027) https://www.worldbank.org/en/topic/health/publication/drug-resistant-infections-a-threat-to-our-economic-future