در طول تاریخ، کلیسای تثلیث در منهتن به عنوان تجسم فرهنگ پروتستان سفید آنگلو ساکسون در ایالات متحده تلقی شده است.[1]
در ایالات متحده، پروتستان‌های سفید آنگلو ساکسون (WASP) یک اصطلاح جامعه‌شناختی است که اغلب برای توصیف آمریکایی‌های پروتستان سفید با تبار شمال غربی اروپا استفاده می‌شود که به طور کلی بخشی از فرهنگ غالب سفید یا طبقه بالا هستند و از نظر تاریخی اغلب نخبگان پروتستان اصلی بوده‌اند.[2][3] به طور تاریخی یا به طور مداوم، WASPها اصالتاً انگلیسی هستند، اگرچه تعریف WASP در این زمینه متفاوت است.[4] WASPها برای بیشتر تاریخ ایالات متحده بر جامعه، فرهنگ و سیاست آمریکا تسلط داشته‌اند. منتقدان آن‌ها را به عنوان "محفل قدرت" تحقیر کرده‌اند.[5][6] اگرچه نفوذ اجتماعی WASPهای ثروتمند از دهه 1960 کاهش یافته است[7][8][9]، این گروه همچنان نقش محوری در امور مالی، سیاست و نیکوکاری آمریکا ایفا می‌کند.[10]
WASP در استرالیا، نیوزیلند و کانادا نیز برای نخبگان مشابه استفاده می‌شود.[11][12][13][14] فرهنگ لغت آنابریدج تصادفی سال 1998 می‌گوید که این اصطلاح "گاهی اوقات تحقیرآمیز و توهین‌آمیز است".[15] آنگلو ساکسون به مردم با تبار انگلیسی اشاره دارد؛ با این حال، برخی از جامعه‌شناسان و منتقدان از WASP به طور گسترده‌تر برای شامل تمام آمریکایی‌های پروتستان سفید با تبار شمال و شمال غربی اروپا استفاده می‌کنند.[16][17]
نام‌گذاری و تعریف[ویرایش]
در اوایل قرون وسطی، پادشاهی‌های آنگل و ساکسون بر بیشتر انگلستان تأسیس شدند ('سرزمین آنگل‌ها'). پس از فتح نورمن در سال 1066، آنگلو ساکسون به مردم انگلیسی پیش از حمله اشاره دارد. دانشمند سیاسی اندرو هکر در سال 1957 از اصطلاح WASP استفاده کرد، که در آن W به معنای 'ثروتمند' و نه 'سفید' بود. حرف P یک صفت طنزآمیز را برای نشان دادن "عصبانیت" یا کسی که احتمالاً اظهارات تند و کمی بی‌رحمانه‌ای می‌کند، القا می‌کرد.[5] هکر در توصیف طبقه آمریکایی‌هایی که "قدرت ملی را در جنبه‌های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی خود در اختیار داشتند" نوشت:

این آمریکایی‌های 'قدیمی' تا حد زیادی دارای ویژگی‌های مشترکی هستند. اول از همه، آن‌ها 'WASP' هستند - در اصطلاح محفلی جامعه‌شناسان. یعنی ثروتمند هستند، اصالت آن‌ها به آنگلو ساکسون‌ها برمی‌گردد و پروتستان هستند (و به طور نامتناسبی اپیسکوپالیایی).[18]

استفاده اولیه دیگری در سال 1948 در روزنامه آمریکایی-آفریقایی نیویورک آمستردام نیوز ظاهر شد، زمانی که نویسنده استتسون کندی نوشت:

در آمریکا، ما شاهد این هستیم که WASPها (پروتستان‌های سفید آنگلو ساکسون) برای تخلیه سرخوردگی‌های خود بر هر گروه اقلیتی که در دسترس باشد - خواه سیاه پوست، کاتولیک، یهودی، ژاپنی یا هر چیز دیگری - دست به حمله می‌زنند.[19]

این اصطلاح بعداً توسط جامعه‌شناس و استاد دانشگاه پنسیلوانیا، ای. دیگبی بالتزل، خود یک WASP، در کتاب خود در سال 1964، "مؤسسه پروتستان: اشرافیت و کاست در آمریکا" رواج یافت. بالتزل با استدلال بر اینکه "بحرانی در رهبری آمریکا در اواسط قرن بیستم وجود دارد که تا حدی به دلیل کاهش اقتدار محفلی است که اکنون بر طبقه بالای کاستی‌مانند سفید-آنگلو ساکسون-پروتستان (WASP) استوار است"، ویژگی بسته یا کاستی‌مانند این گروه را مورد تأکید قرار داد.[20]
در سال 1976، داده‌های نظرسنجی گالوپ که توسط کیت و فردریکا کانولیج نقل شد، در کتاب آن‌ها در سال 1978، "قدرت شکوه آن‌ها" نوشت: "همانطور که شایسته کلیسایی است که به جماعت جهانی آنگلیکان تعلق دارد، اپیسکوپالیان از بریتانیا برای اجداد 49 درصد از اعضای خود سپاسگزارند. ... کلیشه‌ی پروتستان سفید آنگلو ساکسون (WASP) کامل‌ترین بیان خود را در کلیسای اپیسکوپالیایی پیدا می‌کند."[21]
WASP در استرالیا و کانادا نیز برای نخبگان مشابه استفاده می‌شود.[11][12][13][14] WASPها به طور سنتی با فرقه‌های پروتستان اصلی مانند اپیسکوپالی (یا آنگلیکان)، پرسبیترین، متدیست متحد، کانگرگشنالیست و سایر فرقه‌های پروتستان اصلی مرتبط بوده‌اند؛ با این حال، این اصطلاح به سایر فرقه‌های پروتستان نیز گسترش یافته است.[22]
آنگلو ساکسون در کاربرد مدرن[ویرایش]
مفهوم آنگلو ساکسونیسم، و به ویژه پروتستانیسم آنگلو ساکسون، در اواخر قرن نوزدهم، به ویژه در میان مبلغین پروتستان آمریکایی مشتاق به تحول جهان، تکامل یافت. مورخ ریچارد کایل می‌گوید:

پروتستانیسم هنوز به دو اردوگاه خصمانه - لیبرال‌ها و بنیادگرایان - تقسیم نشده بود. از اهمیت زیادی برخوردار بود که پروتستانیسم انجیلی هنوز بر صحنه فرهنگی مسلط بود. ارزش‌های آمریکایی نشانه‌ای از برتری پروتستان آنگلو ساکسون را داشتند. رهبران سیاسی، فرهنگی، مذهبی و فکری این ملت عمدتاً از تبار پروتستان شمال اروپا بودند و اخلاقیات عمومی سازگار با پیشینه خود را ترویج می‌کردند.[23]

قبل از اینکه WASP در دهه 1960 به کار گرفته شود، اصطلاح آنگلو ساکسون برخی از اهداف مشابه را دنبال می‌کرد. مانند اصطلاح جدیدتر WASP، اصطلاح قدیمی‌تر آنگلو ساکسون توسط نویسندگانی که مخالف اتحاد غیررسمی بین بریتانیا و ایالات متحده بودند، به صورت تحقیرآمیز استفاده می‌شد. بار معنایی منفی به ویژه در میان آمریکایی‌های ایرلندی و نویسندگان فرانسوی رایج بود. آنگلو ساکسون، به معنای کل جهان آنگلوفونی، هنوز اصطلاحی است که توسط فرانسوی‌ها مورد علاقه است و در زمینه‌هایی مانند انتقاد از رابطه ویژه نزدیک دیپلماتیک بین ایالات متحده و بریتانیا و شکایات در مورد تسلط فرهنگی یا سیاسی "آنگلو ساکسون" مورد استفاده قرار می‌گیرد. در دسامبر 1918، پس از پیروزی در جنگ جهانی اول، رئیس‌جمهور وودرو ویلسون به یک مقام بریتانیایی در لندن گفت: "نباید از ما که به اینجا می‌آییم به عنوان پسرعمو یا برادر یاد کنید؛ ما هیچ‌کدام نیستیم. نباید فکر کنید که ما آنگلو ساکسون هستیم، زیرا دیگر نمی‌توان این اصطلاح را به درستی به مردم ایالات متحده نسبت داد.... تنها دو چیز وجود دارد که می‌تواند روابط نزدیک‌تری بین کشور شما و من را ایجاد کند: آن‌ها ایده‌آل‌ها و منافع مشترک هستند."[24] این اصطلاح هنوز در ایرلند به عنوان اصطلاحی برای بریتانیایی‌ها یا انگلیسی‌ها و گاهی اوقات در گفتمان ملی‌گرایان اسکاتلندی استفاده می‌شود. طنزپرداز ایرلندی-آمریکایی، فینلی پیتر دان، تمسخر "آنگلو ساکسون‌ها" را رواج داد و حتی رئیس‌جمهور تئودور روزولت را یکی از آن‌ها خواند. روزولت اصرار داشت که او هلندی است.[25] "برای اینکه واقعاً ایرلندی باشید، باید بر تسلط WASP به چالش بکشید"، سیاستمدار کالیفرنیایی، تام هیدن، استدلال می‌کند.[26] به تصویر کشیدن ایرلندی‌ها در فیلم‌های جان فورد، پاسخی به استانداردهای WASP برای درستکاری بود. "رژه بی‌پروا و بی‌دست و پا از سلت‌ها در فیلم‌های فورد، ایرلندی و غیره، برای تمسخر ایده‌های WASP یا ایرلندی "دارای پرده" طراحی شده بود."[27]
در استرالیا، آنگلو یا آنگلو ساکسون به مردم با تبار انگلیسی اشاره دارد، در حالی که آنگلو-سلت شامل مردم با تبار ایرلندی، ولزی و اسکاتلندی است.[28]
در فرانسه، آنگلو ساکسون به تأثیر ترکیبی بریتانیا و ایالات متحده بر امور اروپا اشاره دارد. شارل دوگل بارها تلاش کرد تا "فرانسه را از نفوذ آنگلو ساکسون رها کند".[29] این اصطلاح با ظرافت بیشتری در بحث‌های نویسندگان فرانسوی در مورد افول فرانسه، به ویژه به عنوان یک مدل جایگزین که فرانسه باید به آن دست یابد، نحوه سازگاری فرانسه با دو رقیب جهانی برجسته خود و نحوه برخورد با مدرنیزاسیون اجتماعی و اقتصادی مورد استفاده قرار می‌گیرد.[30]
خارج از کشورهای آنگلوفونی، اصطلاح آنگلو ساکسون و ترجمه‌های آن برای اشاره به مردم و جوامع آنگلوفونی بریتانیا، ایالات متحده و کشورهایی مانند استرالیا، کانادا و نیوزیلند استفاده می‌شود. انواع آن شامل آلمانی Angelsachsen[31]، فرانسوی le modèle anglo-saxon[32]، اسپانیایی anglosajón[33]، هلندی Angelsaksisch model [nl] و ایتالیایی Paesi anglosassoni [it] است.
آنگلو ساکسونیسم در قرن نوزدهم[ویرایش]
در قرن نوزدهم، آنگلو ساکسون‌ها اغلب به عنوان مترادف با تمام مردم با تبار انگلیسی و گاهی اوقات به طور کلی‌تر، برای تمام مردم انگلیسی‌زبان جهان استفاده می‌شدند. اغلب با هدف برتری استفاده می‌شد، که باعث آزار خارجی‌ها می‌شد. به عنوان مثال، کشیش آمریکایی جوزیا استرانگ در سال 1890 اظهار داشت:

در سال 1700 این نژاد کمتر از 6 میلیون نفر جمعیت داشت. در سال 1800، آنگلو ساکسون‌ها (من از این اصطلاح تا حدودی به طور گسترده برای شامل تمام مردم انگلیسی‌زبان استفاده می‌کنم) به حدود 20.5 میلیون نفر افزایش یافت و اکنون، در سال 1890، تعداد آن‌ها به بیش از 120 میلیون نفر رسیده است.[34]

در سال 1893، استرانگ یک "عصر جدید" از پیروزی آنگلو ساکسونیسم را پیش‌بینی کرد:

آیا معقول نیست که باور کنیم این نژاد سرنوشت دارد بسیاری از نژادهای ضعیف‌تر را از بین ببرد، دیگران را جذب کند و بقیه را شکل دهد تا زمانی که... بشریت را آنگلو ساکسون کند؟[35]

سایر قومیت‌های اروپایی[ویرایش]
استفاده رایج و جامعه‌شناختی از اصطلاح WASP گاهی اوقات به نژادهای دیگر پروتستان شمال غربی اروپا، از جمله آمریکایی‌های هلندی پروتستان، آمریکایی‌های اسکاتلندی[10][36]، آمریکایی‌های ولزی[37]، آمریکایی‌های آلمانی، آمریکایی‌های اسکاتلندی-ایرلندی یا "اسکاتلندی"[38] و آمریکایی‌های اسکاندیناوی[17][39] نیز گسترش یافته است. یک مقاله در سال 1969 در مجله تایم بیان کرد: "اصولی‌ها اصرار دارند که WASPها را به نوادگان جزایر بریتانیا محدود کنند؛ تحلیلگران کم‌دقتی تر مایلند اسکاندیناویایی‌ها، هلندی‌ها و آلمانی‌ها را نیز در آن بگنجانند."[40] جامعه‌شناس چارلز اچ. اندرسون می‌نویسد: "اسکاندیناویایی‌ها WASPهای درجه دو هستند" اما می‌دانند که "بهتر است WASP درجه دو باشید تا غیر-WASP".[41]
جامعه‌شناسان ویلیام تامپسون و جوزف هیکی توصیف کردند که گسترش بیشتر معنای این اصطلاح:

اصطلاح WASP معانی زیادی دارد. در جامعه‌شناسی، به آن بخشی از جمعیت ایالات متحده اشاره دارد که این ملت را تأسیس کرد و ریشه‌های آن به... شمال غربی اروپا برمی‌گردد. این اصطلاح... به طور فزاینده‌ای فراگیر شده است. برای بسیاری از مردم، WASP اکنون شامل بیشتر 'سفیدپوستان' است که اعضای هیچ گروه اقلیتی نیستند.[42][نیاز به صفحه]

علاوه بر پروتستان‌های انگلیسی، بریتانیایی، آلمانی، هلندی و اسکاندیناویایی، گروه‌های قومی دیگری که اغلب تحت برچسب WASP قرار می‌گیرند شامل آمریکایی‌های تبار هوگوئنوهای فرانسوی[39]، آمریکایی‌های پروتستان تبار آلمانی[43] و خانواده‌های پروتستان آمریکایی با تبار "مخلوط" یا "مبهم" شمال غربی اروپا هستند.[44]
فرهنگ[ویرایش]
در طول تاریخ، مهاجران اولیه آنگلو پروتستان در قرن هفدهم موفق‌ترین گروه از نظر فرهنگی، اقتصادی و سیاسی بودند و تا اوایل قرن بیستم تسلط خود را حفظ کردند.[45] تعداد زیادی از ثروتمندترین و مرفه ترین خانواده‌های آمریکایی، مانند بوستون برهمین، خانواده‌های اول ویرجینیا، فیلادلفیایی‌های قدیمی[46]، Tidewater و اشراف Lowcountry یا پول قدیمی، WASP بودند.[45] تعهد به آرمان‌های روشنگری به این معنی بود که آن‌ها به دنبال جذب تازه‌واردان از خارج از جزایر بریتانیا بودند، اما تعداد کمی علاقه‌مند به پذیرش یک هویت پان‌اروپایی برای این ملت بودند، چه رسد به اینکه آن را به یک گلدان ذوب جهانی تبدیل کنند. با این حال، در اوایل دهه 1900، مترقیان لیبرال و مدرنیست‌ها شروع به ترویج آرمان‌های فراگیرتر برای اینکه هویت ملی ایالات متحده باید چه باشد کردند. در حالی که بخش‌های سنتی‌تر جامعه به حفظ سنت‌های فرهنگی-نژادی آنگلو پروتستان خود ادامه دادند، جهان‌شمولی و جهان‌وطنی شروع به کسب طرفداری در میان نخبگان کردند. این آرمان‌ها پس از جنگ جهانی دوم نهادینه‌شدند و اقلیت‌های قومی شروع به حرکت به سمت برابری نهادی با پروتستان‌های آنگلو ساکسون سابق کردند.[45]
آموزش[ویرایش]

کالج هاروارد عمدتاً سفید و پروتستان تا قرن بیستم بود.[47]
برخی از اولین کالج‌ها و دانشگاه‌های آمریکا، از جمله هاروارد[48]، ییل[49]، پرینستون[50]، کلمبیا[51]، دارتموث[52]، پنسیلوانیا[53][54]، دوک[55]، دانشگاه بوستون[56]، ویلیامز، بودوین، میدلبری[57] و امهرست، همگی توسط فرقه‌های پروتستان اصلی تأسیس شدند.
مدارس خصوصی و دانشگاه‌های گران‌قیمت و معتبر به طور تاریخی با WASPها مرتبط بوده‌اند. کالج‌هایی مانند لیگ آیوی، لیگ آیوی کوچک و کالج‌های هفت خواهر به ویژه با این فرهنگ در هم تنیده‌اند.[58] تا حدود جنگ جهانی دوم، دانشگاه‌های لیگ آیوی عمدتاً از پروتستان‌های سفید تشکیل شده بودند. در حالی که پذیرش در این مدارس به طور کلی بر اساس شایستگی است، بسیاری از این دانشگاه‌ها ترجیح ارثی را برای فرزندان فارغ التحصیلان می‌دهند تا خانواده‌های نخبه (و ثروت آن‌ها) را به مدرسه پیوند دهند. این پذیرش‌های ارثی امکان ادامه نفوذ WASP در بخش‌های مهم ایالات متحده را فراهم کرد.[59]
اعضای فرقه‌های پروتستان مرتبط با WASPها بالاترین نسبت مدارک پیشرفته را دارند. به عنوان مثال، 76 درصد از کسانی که در نظرسنجی‌ها شرکت کرده‌اند دارای تحصیلات عالی هستند و 64 درصد از کسانی که در کلیسای پرسبیترین شرکت کرده‌اند دارای تحصیلات عالی هستند.[60][61][62]
طبق Scientific Elite: Nobel Laureates in the United States اثر هریت زوکرمان، بین سال‌های 1901 و 1972، 72 درصد از برندگان جایزه نوبل آمریکایی از پیشینه پروتستان بودند[63]، عمدتاً از پیشینه اپیسکوپالی، پرسبیترین یا لوتری، در حالی که پروتستان‌ها حدود 67 درصد از جمعیت ایالات متحده را در آن دوره تشکیل می‌دادند.[64] از جوایز نوبل اعطا شده به آمریکایی‌ها بین سال‌های 1901 و 1972، 84.2 درصد در شیمی[64]، 60 درصد در پزشکی[64] و 58.6 درصد در فیزیک[64] به پروتستان‌ها اعطا شد.
دین[ویرایش]

کلیسای جامع ملی واشنگتن، کلیسای جامع اپیسکوپالی در واشنگتن دی سی.
طبقه بالای سفید آنگلو ساکسون پروتستان عمدتاً عضو فرقه‌های پروتستان اصلی مسیحیت، عمدتاً سنت‌های پرسبیترین، اپیسکوپالی و کانگرگشنالیست بوده‌اند.[65][2][3]
در سال 1978، کیت و فردریکا کانولیج در کتاب خود "قدرت شکوه آن‌ها" نوشتند: "همانطور که شایسته کلیسایی است که به جماعت جهانی آنگلیکان تعلق دارد، اپیسکوپالیان از بریتانیا برای اجداد 49 درصد از اعضای خود سپاسگزارند. ... کلیشه پروتستان سفید آنگلو ساکسون (WASP) کامل‌ترین بیان خود را در کلیسای اپیسکوپالیایی پیدا می‌کند."[21]
سیاست[ویرایش]
از سال 1854 تا حدود سال 1964، پروتستان‌های سفید عمدتاً جمهوری‌خواه بودند.[20] اخیراً، این گروه به طور مساوی بین احزاب جمهوری‌خواه و دموکرات تقسیم شده است.[66]
ثروت[ویرایش]
اپیسکوپالیان و پرسبیترین‌ها از جمله ثروتمندترین گروه‌های مذهبی هستند و قبلاً به طور نامتناسب در تجارت، حقوق و سیاست آمریکا حضور داشتند.[18][67][5] پول قدیمی در ایالات متحده معمولاً با وضعیت WASP مرتبط بود[68]، به ویژه با کلیسای اپیسکوپالی و پرسبیترین.[69] برخی از ثروتمندترین و مرفه ترین خانواده‌های آمریکایی مانند وندر بیلت‌ها، آستورها، راکفلرها[70]، دو پونت‌ها، روزولت‌ها، فوربس‌ها، فوردها[70]، ملون‌ها[70]، ویتنی‌ها، مورگان‌ها و هریمن‌ها خانواده‌های پروتستان اصلی سفید هستند.[67]
مطالعه‌ای در سال 2014 توسط مرکز تحقیقات پیو نشان داد که اپیسکوپالیان رتبه سوم ثروتمندترین گروه مذهبی در ایالات متحده را با 35 درصد از اپیسکوپالیان که در خانوارهای با درآمد حداقل 100000 دلار زندگی می‌کنند، به خود اختصاص داده‌اند.[71] پرسبیترین‌ها نیز به عنوان چهارمین گروه مذهبی موفق از نظر مالی در ایالات متحده رتبه‌بندی شدند، با 32 درصد از پرسبیترین‌ها که در خانوارهای با درآمد حداقل 100000 دلار زندگی می‌کنند.[72]
مکان[ویرایش]

تپه بیکن، بوستون: محله ممتاز بوستون برهمین.[73]

نمایی از Upper East Side منهتن، که به طور سنتی توسط خانواده‌های WASP تسلط داشته است.[74][75]
بوستون برهمین‌ها، که به عنوان نخبگان اجتماعی و فرهنگی این ملت در نظر گرفته می‌شدند، اغلب با طبقه بالای آمریکایی، دانشگاه هاروارد[76] و کلیسای اپیسکوپالی[77][78] مرتبط بودند.
مانند سایر گروه‌های جامعه‌شناختی، WASPها تمایل دارند در مجاورت یکدیگر متمرکز شوند. این مناطق اغلب انحصاری هستند و با مدارس برتر، درآمد بالا، جوامع مذهبی معتبر و ارزش املاک بالا مرتبط هستند.[79][تأیید نشد] به عنوان مثال، در منطقه دیترویت، WASPها عمدتاً ثروتی را به دست آوردند که از صنعت خودروی جدید به دست آمده بود. پس از شورش دیترویت در سال 1967، آن‌ها تمایل داشتند در حومه گروسه پوینت متمرکز شوند. در منطقه کلان‌شهری شیکاگو، پروتستان‌های سفید عمدتاً در حومه‌های شمالی، منطقه بارینگتون در حومه‌های شمال غربی و در اوک پارک و شهرستان دوپیج در حومه‌های غربی ساکن هستند.[80] به طور سنتی، Upper East Side در منهتن تحت سلطه خانواده‌های ثروتمند White Anglo-Saxon Protestant بوده است.[74][75]
[ویرایش]
دیوید بروکس، ستون‌نویس روزنامه نیویورک تایمز که در یک مدرسه مقدماتی اپیسکوپالی تحصیل کرده است، می‌نویسد که WASPها به "وضعیت بدنی خوب، آداب و رسوم مودبانه، بهداشت شخصی، نظم بی‌معنی، توانایی نشستن آرام برای مدت طولانی" افتخار می‌کردند.[81] طبق مقاله نویس جوزف اپشتاین، WASPها یک سبک رهبری آرام و محتاطانه ایجاد کرده‌اند.[82]
یک عمل رایج در خانواده‌های WASP ارائه دختران در سن ازدواج (به طور سنتی در سن 17 یا 18 سالگی) در یک توپ دوشیزه، مانند توپ دوشیزه بین‌المللی در هتل والدورف آستوریا در نیویورک است.[83]
[ویرایش]
نخبه اجتماعی آمریکا یک گروه کوچک و بسته بود. رهبری برای خوانندگان صفحات اجتماعی روزنامه شناخته شده بود، اما در شهرهای بزرگتر به یادآوری همه یا پیگیری عروسی‌ها و دوشیزه‌ها دشوار بود.[84] راه حل، دفترچه اجتماعی بود که نام و آدرس حدود 1 درصد از جمعیت را فهرست می‌کرد. بیشتر آن‌ها WASP بودند و خانواده‌هایی را شامل می‌شدند که در کلاب‌های اجتماعی خصوصی یکسان معاشرت می‌کردند، در مهمانی‌های چای و کوتیلون مناسب شرکت می‌کردند، در کلیساهای معتبر عبادت می‌کردند، به خیریه‌های مناسب کمک مالی می‌کردند، در محله‌های انحصاری زندگی می‌کردند و دختران خود را به مدارس شبانه فرستادند[85] و پسران خود را به مدارس مقدماتی فرستادند.[86][صفحه مورد نیاز] در اوج تسلط WASP، دفترچه اجتماعی طبقه بالای جامعه را مشخص می‌کرد. طبق نیویورک تایمز، نفوذ آن تا اواخر قرن بیستم محو شده بود:

در گذشته، دفترچه اجتماعی یک نیروی قدرتمند در محافل اجتماعی نیویورک بود... امروزه، با کاهش نفوذ نخبگان WASP به عنوان یک نیروی اجتماعی و سیاسی، نقش آن به عنوان داور اینکه چه کسی مهم است و چه کسی نیست، تقریباً یک آنارشیست است. در منهتن، جایی که گالاهای خیریه در مرکز فصل اجتماعی هستند، کمیته‌های سازمان‌دهنده مملو از چهره‌های برجسته از ناشران، هالیوود و وال استریت هستند و تبار خانوادگی تقریباً بی‌ربط است.[87]
مد[ویرایش]
در سال 2007، نیویورک تایمز گزارش داد که علاقه فزاینده‌ای به فرهنگ WASP وجود دارد.[88] در بررسی خود از سوزانا سالک، "یک زندگی ممتاز: جشن گرفتن سبک WASP"، اظهار داشت که سالک "به دفاع از فضیلت‌های ارزش‌های WASP و سهم آن‌ها در فرهنگ آمریکا جدی است."[88]
تا دهه 1980، مارک‌هایی مانند Lacoste و Ralph Lauren و آرم‌های آن‌ها با سبک مد پیشپتی مرتبط شدند که با فرهنگ WASP مرتبط بود.[89]
نفوذ اجتماعی و سیاسی[ویرایش]
اصطلاح WASP به دلیل نمایندگی بیش از حد WASPها در سطوح بالای جامعه، با یک طبقه بالا در ایالات متحده مرتبط شد. تا اواسط قرن بیستم، صنایعی مانند بانکداری، بیمه، راه‌آهن، شرکت‌های آب و برق و تولید توسط WASPها تسلط داشتند.[90]
آباء بنیان ایالات متحده عمدتاً تحصیل‌کرده، ثروتمند، با تبار بریتانیایی و پروتستان بودند. طبق مطالعه‌ای از زندگینامه امضاکنندگان اعلامیه استقلال توسط کارولین رابینز:

امضاکنندگان عمدتاً از نخبگان تحصیل‌کرده بودند، ساکن سکونتگاه‌های قدیمی‌تر بودند و به طبقه متوسط نسبتاً ثروتمند تعلق داشتند که تنها کسری از جمعیت را تشکیل می‌داد. بومی یا متولد شده در خارج از کشور، آن‌ها از تبار بریتانیایی بودند و از مذهب پروتستان بودند.[91][92]
کاتولیک‌ها در شمال شرقی و غرب میانه - عمدتاً مهاجران و نوادگان آن‌ها از ایرلند و آلمان و همچنین جنوب و شرق اروپا - بر سیاست حزب دموکرات در شهرهای بزرگ از طریق سیستم رئیس محله تسلط داشتند. سیاستمداران کاتولیک اغلب هدف خصومت سیاسی WASP بودند.[40]
دانشمند سیاسی اریک کافمن استدلال می‌کند که "دهه 1920 اوج کنترل WASP را نشان داد".[93] در سال 1965، جامعه‌شناس کانادایی جان پورتر، در The Vertical Mosaic، استدلال کرد که تبار بریتانیایی به طور نامتناسب در سطوح بالای طبقه، درآمد، قدرت سیاسی، روحانیت، رسانه‌ها و غیره کانادا نشان داده می‌شود. با این حال، اخیراً، محققان کانادایی رخداد افول نخبگان WASP را ردیابی کرده‌اند.[12]
پس از جنگ جهانی دوم[ویرایش]
طبق رالف ای. پایل:

تعدادی از تحلیلگران پیشنهاد کرده‌اند که تسلط WASP بر نظم نهادی دیگر وجود ندارد. خرد رایج این است که پس از جنگ جهانی دوم، انتخاب افراد برای مناصب رهبری به طور فزاینده‌ای بر اساس عواملی مانند انگیزه و آموزش بود تا قومیت و تبار اجتماعی.[90]

دلایل متعددی برای کاهش قدرت WASP ذکر شده است و کتاب‌هایی در مورد آن نوشته شده است.[94] مشوق‌های تنوع خودتحمیل‌شده، نخبگان را باز کرد.[95] لایحه GI آموزش عالی را به تازه‌واردان قومی جدید رساند که در گسترش اقتصادی پس از جنگ شغل‌های طبقه متوسط پیدا کردند. با این حال، پروتستان‌های سفید هنوز در نخبگان فرهنگی، سیاسی و اقتصادی این کشور نفوذ دارند. محققان به طور کلی موافقند که نفوذ این گروه از سال 1945 کاهش یافته است، با افزایش نفوذ سایر گروه‌های قومی.[10]
پس از سال 1945، کاتولیک‌ها و یهودیان پیشرفت‌های قوی در به دست آوردن مشاغل در خدمات کشوری فدرال، که زمانی توسط کسانی با پیشینه پروتستان، به ویژه وزارت امور خارجه، تسلط داشتند، داشتند. دانشگاه جورج تاون، یک مدرسه کاتولیک، تلاش سیستماتیکی برای قرار دادن فارغ التحصیلان در مسیرهای شغلی دیپلماتیک انجام داد. تا دهه 1990، تقریباً به همان نسبت پروتستان‌ها، کاتولیک‌ها و یهودیان در سطوح بالای خدمات کشوری فدرال وجود داشت و نسبت بیشتری از نخبگان یهودی و کاتولیک در میان وکلای شرکت وجود داشت.[96] دانشمند سیاسی تئودور پی. رایت جونیور استدلال می‌کند که در حالی که تبار انگلیسی روسای جمهور ایالات متحده از ریچارد نیکسون تا جورج دبلیو بوش نشان‌دهنده تسلط فرهنگی مداوم WASP است، ادغام و تحرک اجتماعی، همراه با ابهام اصطلاح، منجر به زنده ماندن طبقه WASP تنها با "ادغام گروه‌های دیگر [به طوری که دیگر گروهی که در اواسط قرن بیستم وجود داشت] نیست".[36]
تعداد کمی از وکلای یهودی توسط شرکت‌های حقوقی "کفش سفید" WASP استخدام می‌شدند، اما شرکت‌های خود را تأسیس می‌کردند. تسلط WASP در حقوق زمانی به پایان رسید که تعدادی از شرکت‌های حقوقی یهودی برجسته در رسیدگی به شرکت‌های برتر موفق شدند. تا سال 1950، هیچ شرکت حقوقی یهودی بزرگ در شهر نیویورک وجود نداشت. با این حال، تا سال 1965 شش شرکت از 20 شرکت بزرگ یهودی بودند؛ تا سال 1980 چهار شرکت از ده شرکت بزرگ یهودی بودند.[101]
دو رویارویی مهم که نشان‌دهنده افول تسلط WASP بود، انتخابات سنای 1952 در ماساچوست، که در آن جان اف کندی، یک کاتولیک با تبار ایرلندی، هنری کابوت لادج جونیور، یک WASP را شکست داد[102] و چالش سال 1964 بری گلدواتر - یک اپیسکوپالیایی[103] که از طریق مادرش اعتبار WASP معتبری داشت، اما پدرش یهودی بود و توسط برخی به عنوان بخشی از جامعه یهودی دیده می‌شد[104] - به نلسون راکفلر و محفل جمهوری‌خواه شرقی، که منجر به حاشیه‌نشینی جناح لیبرال جمهوری‌خواه و غلبه محافظه‌کاران جنوبی و غربی در دهه 1980 شد.[105] با این حال، در پاسخ به ادعاهای فزاینده در مورد کاهش تسلط WASP، دیویدسون با استفاده از داده‌های مربوط به نخبگان آمریکایی در حوزه‌های سیاسی و اقتصادی، در سال 1994 به این نتیجه رسید که در حالی که محفل پروتستان سابق برخی از شکوه سابق خود را از دست داده است، WASPها و پروتستان‌ها هنوز به طور قابل توجهی در نخبگان آمریکا بیش از حد نمایندگی می‌کنند.[36][119]
در آگوست 2012، نیویورک تایمز، دین 15 رهبر ملی برتر را بررسی کرد: نامزدهای ریاست جمهوری و معاونت ریاست جمهوری، قضات دیوان عالی، رئیس مجلس نمایندگان و رهبر اکثریت سنا. نه کاتولیک (شامل شش قاضی، هر دو نامزد معاونت ریاست جمهوری و رئیس مجلس)، سه یهودی (همه از دیوان عالی)، دو مورمون (از جمله نامزد جمهوری‌خواه میت رامنی) و یک پروتستان آفریقایی-آمریکایی (رئیس‌جمهور باراک اوباما در آن زمان) وجود داشت. هیچ پروتستان سفید وجود نداشت.[120]
توهین‌آمیز[ویرایش]
جان دبلیو دایکسترا، جامعه‌شناس، در سال 1958 پروتستان سفید آنگلو ساکسون را "آقای متعصب" توصیف کرد.[121] مورخ مارتین مارتی در سال 1991 گفت که WASPها "تنها گروهی هستند که همه می‌توانند با ایمنی آن‌ها را تحقیر کنند".[122]
در قرن بیست و یکم، WASP اغلب به عنوان یک برچسب تحقیرآمیز برای کسانی که دارای امتیازات اجتماعی هستند و به عنوان مغرور و انحصاری تلقی می‌شوند، مانند عضویت در کلاب‌های اجتماعی خصوصی محدود، استفاده می‌شود.[90] کوین ام شولتز در سال 2010 اظهار داشت که WASP "یک هویت طبقاتی بسیار مورد انتقاد است.... امروزه، این نشان‌دهنده یک نخبه‌گرایی مغرور و خودپسند است."[123] شوخی‌های متعددی وجود دارد که این کلیشه را مسخره می‌کنند.[124]
گاهی اوقات، نویسنده‌ای به مشارکت WASP ادای احترام می‌کند، همانطور که مورخ محافظه‌کار ریچارد بروکسیر در سال 1991 انجام داد، زمانی که گفت کلیشه "سفت و سخت، بی‌روح و نخبه‌گرا" ارزش‌های "صنعت، خدمت عمومی، وظیفه خانوادگی و وجدان" را پنهان می‌کند که می‌تواند ملت را احیا کند.[125] به همین ترتیب، نویسنده محافظه‌کار جوزف اپشتاین در سال 2013 تاریخ WASP را ستود و پرسید: "آیا واقعاً با کشوری که توسط محصولات خودآموز و بیش از حد تحصیل‌کرده مریکراسی اداره می‌شود، بهتر هستیم؟" او از این که عنصر WASP اعتماد به نفس خود را از دست داده و مورد حمله به عنوان "محفل قدرت" قرار گرفته است، ابراز تأسف می‌کند.[126]
در رسانه‌ها[ویرایش]
فیلم‌های آمریکایی، از جمله آنی هال و ملاقات با والدین، از تعارض بین خانواده‌های WASP و خانواده‌های یهودی شهری برای ایجاد جلوه‌های کمدی استفاده کرده‌اند.[127]
نمایشنامه 1939 برادوی، آرسنیک و توری قدیمی، که بعداً در سال 1944 به یک فیلم هالیوودی اقتباس شد، نخبگان آمریکایی قدیمی را مسخره کرد. نمایشنامه و فیلم "آمریکایی‌های بریتانیایی قدیمی" را یک دهه قبل از اینکه به عنوان WASP برچسب‌گذاری شدند، به تصویر می‌کشید.[128]
نمایشنامه‌نویس ای. آر. گِرنی (1930–2017)، خود از تبار WASP، مجموعه‌ای از نمایشنامه‌ها را نوشته است که به عنوان "مطالعات نافذ و طنزآمیز از افول WASP" توصیف شده‌اند.[129] گِرنی به واشنگتن پست در سال 1982 گفت:

WASPها به "وضعیت بدنی خوب، آداب و رسوم مودبانه، بهداشت شخصی، نظم بی‌معنی، توانایی نشستن آرام برای مدت طولانی" افتخار می‌کردند. یک فرهنگ - سنت‌ها، عادات، ویژگی‌های خاص، نشانه‌ها و توتم‌های خاصی که به یکدیگر منتقل می‌کنیم. اما فرهنگ WASP، یا حداقل آن جنبه از فرهنگ که در مورد آن صحبت می‌کنیم، به اندازه‌ای در گذشته است که اکنون بتوانیم آن را با عینیت ببینیم، به آن لبخند بزنیم و حتی از برخی از ارزش‌های آن قدردانی کنیم. نزدیکی خانوادگی، تعهد به وظیفه، استوار مسئولیت‌پذیری وجود داشت که فکر می‌کنم باید اعتراف کنیم کاملاً بد نبودند.[130]
در نمایشنامه Cocktail Hour (1988) گِرنی، یک شخصیت اصلی به پسر نمایشنامه‌نویس خود می‌گوید که منتقدان تئاتر "ما را دوست ندارند... آن‌ها از ما متنفرند. فکر می‌کنند همه ما جمهوری‌خواه هستیم، همه سطحی هستیم و همه الکلی هستیم. فقط دومی درست است."[129]
فیلمساز ویت استیلمن، که پدرخوانده‌اش ای. دیگبی بالتزل بود، فیلم‌هایی ساخته است که عمدتاً با شخصیت‌ها و موضوعات WASP سروکار دارند. استیلمن به عنوان "وودی آلن WASP" توصیف شده است.[131] اولین فیلم او، Metropolitan (1990)، داستان گروهی از جوانان نخبه منهتن در طول فصل دوشیزه را روایت می‌کند. یک موضوع تکرارشونده در این فیلم افول قدرت نخبگان قدیمی است.[132]
همچنین ببینید[ویرایش]

طبقه بالای آفریقایی-آمریکایی
اشراف آمریکایی - مالکان ثروتمند زمین در ایالات متحده استعماری
آنگلوسفر - گروهی از کشورهای انگلیسی‌زبان
آمریکایی‌های بریتانیایی - آمریکایی‌هایی با تولد یا تبار بریتانیایی
دختران انقلاب آمریکا - سازمان غیرانتفاعی
اقلیت غالب - گروه اقلیتی که مقدار نامتناسبی از قدرت را در اختیار دارد
کلاس اهداکننده - جامعه‌ای که توسط ثروتمندترین شهروندان کنترل می‌شود
آمریکایی‌های انگلیسی - آمریکایی‌هایی با تولد یا تبار انگلیسی
خانواده‌های اول ویرجینیا - خانواده‌هایی در ویرجینیای استعماری (ایالات متحده) که از نظر اجتماعی برجسته و ثروتمند بودند
طبقه اجتماعی در ایالات متحده - گروه‌بندی آمریکایی‌ها بر اساس برخی از معیارهای وضعیت اجتماعی
دفترچه اجتماعی - فهرست نخبگان اجتماعی
لهجه ترانس‌آتلانتیک - لهجه آمریکایی آگاهانه
ثروت در ایالات متحده - مزیت اقتصادی و مالی
شرکت حقوقی کفش سفید - شرکت‌های حقوقی معتبر
Yankee - اصطلاحی برای مردم ایالات متحده

منابع[ویرایش]

^ ویلیامز، پیتر (2010). دانشنامه دین در آمریکا. انتشارات دانشگاه پنسیلوانیا. ص. 744. شابک 9780252009327.
^ به بالا بپرید: a b مارتی، مارتین ای. (1976). یک ملت از رفتارکنندگان. شیکاگو: انتشارات دانشگاه شیکاگو. ص. "اصطلاح 'اصلی' ممکن است به اندازه اصطلاح تحقیرآمیز WASP نامطلوب باشد، اما احتمال کمتری دارد که از استفاده بیفتد و بهتر است ... دین اصلی تا اوایل قرن بیستم به سادگی پروتستان سفید بود." شابک 0-226-50891-9. OCLC 2091625.
^ به بالا بپرید: a b "افول پروتستان اصلی": الگوی پرسبیترین. میلتون جی. کوالتر، جان ام. مولدر، لوئیس ویکز، دونالد آ. لودنس (ویرایش اول). لوئیزویل، کنتاکی: انتشارات وست مینستر/جان ناکس. 1990. ص. "برخی استدلال می‌کنند که اصطلاح 'اصلی' یا 'اصلی' خود مشکوک است و مفروضات نخبه‌گرایانه و قوم‌گرایانه را در بر می‌گیرد. ... باید رها شود و به جای آن به پروتستانیسم لیبرال اشاره شود، اما این تغییر مشکلات اضافی را به همراه دارد." شابک 0-664-25150-1. OCLC 21593867.{{[cite book](https://en.wikipedia.org/wiki/Template:Cite_book "Template:Cite book")}}: نگهداری CS1: دیگران (پیوند)
^ ژانگ، موبئی (2015). "WASPها". در استون، جان و همکاران (ویرایش). دانشنامه نژاد، قومیت و ملیت وایلی بلک‌ول. چکیده. doi:10.1002/9781118663202.wberen692. شابک 978-1-118-66320-2.
^ به بالا بپرید: a b c آلن، ایروینگ لوئیس (1975). "WASP - از مفهوم جامعه‌شناختی تا اتهام". قومیت. 2 (2): 153–162. شابک 0095-6139.
^ تا دهه 1950، چپ نوظهور "در حال تمسخر محفل قدرت بی‌روح و سفیدپوست WASP بود." دبلیو. جی. روراباو، "به چالش کشیدن اقتدار، جستجوی اجتماع و توانمندسازی در چپ نو، قدرت سیاه و فمینیسم"، مجله تاریخ سیاست (ژانویه 1996) جلد 8 ص. 110.
^ گرینبلات، آلن (19 سپتامبر 2012). "پایان سیاست تحت سلطه WASP". NPR - از طریق NPR.
^ میچام، جان (15 اکتبر 2012). "افول رئیس جمهور WASP". Time - از طریق Time.
^ اپشتاین، جوزف (23 دسامبر 2013). "WASP آمریکایی بزرگ متأخر". وال استریت ژورنال - از طریق وال استریت ژورنال.
^ به بالا بپرید: a b کافمن، اریک پی. (2004). "افول WASP در ایالات متحده و کانادا". در کافمن، ای.پی. (ویرایش). بازاندیشیدن قومیت: گروه‌های اکثریت و اقلیت‌های مسلط. لندن، نیویورک: راتلج. ص. 61–83. شابک 0-41-531542-5.
^ به بالا بپرید: a b بی‌احتیاط، ج.ام.اس. (1996). مراقبت بی‌احتیاط: مطالعات تاریخی کانادایی. داندوران. ص. 297. شابک 9781554881253.
^ به بالا بپرید: a b c قهرمان، سی. پی. (2010). The Strange Demise of British Canada: The Liberals and Canadian Nationalism, 1964–68. انتشارات دانشگاه مک‌گیل. ص. 48–49. شابک 9780773591059.
^ فی، مارجری؛ مک‌آلپاین، جانیس (2008). راهنمای استفاده انگلیسی کانادایی. ص. 517–518.
^ به بالا بپرید: a b وینکلوس، پیتر (2006). Die Weltherrschaft der Angelsachsen: Aufstieg und Niedergang des anglo-amerikanischen Systems [تسلط جهان آنگلو ساکسون: ظهور و سقوط سیستم آنگلو آمریکایی] (به زبان آلمانی). توبینگن: گرابرت. شابک 978-3-87847-227-8.
^ شبال، امیل (2013). "ظهور آنگلو ساکسون: ادراک فرانسوی از جهان آنگلو آمریکایی در قرن بیستم طولانی" (PDF). سیاست، فرهنگ و جامعه فرانسوی. 31: 24–46. doi:10.3167/fpcs.2013.310102. بایگانی شده از اصلی (PDF) در 2 دسامبر 2013.
^ به بالا بپرید: a b c "Concepto de anglosajón". بایگانی شده از اصلی در 25 اکتبر 2015.
^ استرانگ، جوزیا (1885). کشور ما: آینده احتمالی و بحران فعلی آن. انجمن مأموریت خانگی آمریکایی. ص. 161. شابک 978-0-8370-6621-9.
^ استرانگ، جوزیا (1893). عصر جدید یا پادشاهی آینده. نیویورک: بیکر و تیلور شرکت. ص. 79–80. شابک 9780882710112.
^ به بالا بپرید: a b c رایت، تئودور پی جونیور (2004). "هویت و وضعیت متغیر نخبگان سابق". در کافمن، اریک پی. (ویرایش). بازاندیشیدن قومیت: گروه‌های اکثریت و اقلیت‌های مسلط. لندن؛ نیویورک: راتلج. ص. 33–34. شابک 0-41-531542-5.
^ رابینز، کارولین (1977). "تصمیم در 76: تأملاتی در مورد 56 امضاکننده". وقایع جامعه تاریخی ماساچوست. 89: 72–87. JSTOR 25080810.
^ براون، ریچارد دی. (1973). "آباء بنیان 1776 و 1787: یک دید کلی جمعی". مجله تاریخی سه ماهه. 33 (3): 465–480. doi:10.2307/1921543. JSTOR 1921543.
^ کافمن (2004)، ص. 66.
^ دیویدسون، جیمز دی.; پایل، رالف ای.; Reyes, David V. (1995). "پایداری و تغییر در محفل پروتستان، 1930–1992". نیروهای اجتماعی. 74 (1): 157–175. doi:10.1093/sf/74.1.157. JSTOR 2580627.
^ کایل، ریچارد (2011). انجیلی‌گرایی: مسیحیت آمریکایی. ناشران معامله‌گر. ص. 76. شابک 978-1-4128-0906-1.
^ لینک، آرتور اس. (1986). نامه‌های وودرو ویلسون: جلد. 53 1918–1919. ص. 574.
^ گاسِت، توماس اف. (1997). نژاد: تاریخ یک ایده در آمریکا. انتشارات دانشگاه آکسفورد. ص. 319، 439. شابک 978-0-1980-2582-5.
^ هیدن، تام (2003). ایرلندی در داخل: در جستجوی روح ایرلند آمریکایی. ورسو بوکس. ص. 6. شابک 978-1-8598-4477-9.
^ گیبونز، لوک؛ هاپر، کیث؛ هامفریز، گرین (2002). مرد آرام: داستان جان فورد. انتشارات دانشگاه کورک. ص. 13. شابک 978-1-8591-8287-9.
^ دیکسون، میریام (1999). استرالیایی خیالی: آنگلو-سلت‌ها و هویت، 1788 تا به امروز. انتشارات UNSW. ص. 35. شابک 978-0-8684-0665-7.
^ نیوهاوس، جان (1970). دوگل و آنگلو ساکسون‌ها. لندن: آندره دوتش. ص. 30–31. شابک 0-2339-6162-3.
^ شبال، امیل (2013). "ظهور آنگلو ساکسون: ادراک فرانسوی از جهان آنگلو آمریکایی در قرن بیستم طولانی" (PDF). سیاست، فرهنگ و جامعه فرانسوی. 31: 24–46. doi:10.3167/fpcs.2013.310102. بایگانی شده از اصلی (PDF) در 2 دسامبر 2013.
^ وینکلوس، پیتر (2007). Die Weltherrschaft der Angelsachsen: Aufstieg und Niedergang des anglo-amerikanischen Systems [تسلط جهان آنگلو ساکسون: ظهور و سقوط سیستم آنگلو آمریکایی] (به زبان آلمانی). توبینگن: گرابرت. شابک 978-3-87847-227-8.
^ شبال (2013)، ص. 35.
^ "Concepto de anglosajón". بایگانی شده از اصلی در 25 اکتبر 2015.
^ استرانگ، جوزیا (1890). کشور ما: آینده احتمالی و بحران فعلی آن. انجمن مأموریت خانگی آمریکایی. ص. 161. شابک 978-0-8370-6621-9.
^ استرانگ، جوزیا (1893). عصر جدید یا پادشاهی آینده. نیویورک: بیکر و تیلور شرکت. ص. 79–80. شابک 9780882710112.
^ به بالا بپرید: a b c رایت، تئودور پی جونیور (2004). "هویت و وضعیت متغیر نخبگان سابق". در کافمن، اریک پی. (ویرایش). بازاندیشیدن قومیت: گروه‌های اکثریت و اقلیت‌های مسلط. لندن; نیویورک: راتلج. ص. 33–34. شابک 0-41-531542-5.
^ آلن، ایروینگ (1975). "WASP - از مفهوم جامعه‌شناختی تا اتهام". قومیت. 2 (2): 153–162. شابک 0095-6139.
^ مارتی، مارتین ای. (1991). "بررسی". قرن مسیحی. 108#6 (20 فوریه 1991): 204.
^ شولتز، کوین ام. (2010). "WASP بی‌روح و مغرور: یافتن قدرت در تاریخ اخیر آمریکا". سخنرانان تاریخی. 11 (5): 8–11. doi:10.1353/hsp.2010.a405435. شابک 1944-6438 – از طریق Project MUSE.
^ مارتین، هالی ای. (2011). نوشتن بین فرهنگ‌ها: مطالعه روایات ترکیبی در ادبیات قومی ایالات متحده. مک‌فارلند. ص. 117 (یادداشت). شابک 978-0-78-646660-3.
^ بروکسیر، ریچارد (1991). راه WASP: چگونه آمریکا را ساخت و چگونه می‌تواند آن را نجات دهد، به نوعی. نیویورک، نیویورک: Free Press. شابک 0029047218.
^ اپشتاین، جوزف (23 دسامبر 2013). "WASP آمریکایی بزرگ متأخر". وال استریت ژورنال.
^ ویلمینگتون، مایکل (6 نوامبر 2000). "'دیدار با والدین' با ترکیب مضامین کلاسیک با طنز مدرن موفق می‌شود". لس آنجلس تایمز.
^ فورمن، رابرت (2015). ارتفاع بروکلین: ظهور، سقوط و تولد دوباره یک حومه. چارلستون، SC: مطبوعات تاریخ. ص. 78. شابک 978-1-62-619954-5.
^ به بالا بپرید: a b گِرنی، ای.آر. (1988). "Cocktail Hour" بررسی. وال استریت ژورنال.
^ نقل قول در شودل، مت (15 ژوئن 2017). "A.R. Gurney، نمایشنامه‌نویس که فرهنگ WASP در حال افول را به تصویر کشید، در سن 86 سالگی درگذشت". واشنگتن پست.
^ کیلیان، مایکل (7 ژوئن 1998). "'WASP وودی آلن'". شیکاگو تریبون.
^ تیلور، تری (30 آگوست 2020). "Whit Stillman's 'Metropolitan': یک تاریخ شفاهی از کمدی نخبه‌گرایانه و WASP". کشور و شهر.
^ به بالا بپرید: a b c d پایل، رالف ای. (2008). "WASP". در شفر، ریچارد تی. (ویرایش). دانشنامه نژاد، قومیت و جامعه، جلد 3. انتشارات SAGE. ص. 1377–9. شابک 978-1-4129-2694-2.
^ دیویدسون، جیمز دی.; پایل، رالف ای.; Reyes, David V. (1995). "پایداری و تغییر در محفل پروتستان، 1930–1992". نیروهای اجتماعی. 74 (1): 157–175. doi:10.1093/sf/74.1.157. JSTOR 2580627.
^ لئونهارت، دیوید (13 مه 2011). "ایمان، تحصیلات و درآمد". اقتصاد.
^ "تغییرات مذهبی در آمریکا". زندگی مذهبی و عمومی. مرکز تحقیقات پیو. 12 مه 2015.
^ "چگونه درآمد در میان گروه‌های مذهبی ایالات متحده متفاوت است". 11 اکتبر 2016.
^ به بالا بپرید: a b c کپل جاهر، فردریک (1976). "نخبه تجاری شیکاگو: 1830–1930. یک زندگی‌نامه جمعی". بررسی تاریخ کسب و کار. 50 (3): 288–328. doi:10.2307/3112998. JSTOR 3112998. S2CID 144151969.
^ به بالا بپرید: a b آوزیاس، دومینیک؛ لابرده، ژان-پل (2015). نیویورک 2015 Petit Futé (با نقشه‌ها، عکس‌ها + نظرات خوانندگان) (به زبان فرانسوی). Petit Futé. ص. 133. شابک 978-2-7469-8244-4.
^ کالهون، کریگ ج.; لایت، دونالد; کلر، سوزان (1997). جامعه‌شناسی. مک‌گراو هیل. ص. 178. شابک 978-0-0703-8069-1.
^ بران، پیتر (2009). ثروت و دموکراسی: تاریخ سیاسی ثروت در آمریکا. نیویورک: کتاب‌های برودوی. شابک 0-7679-0534-2.
^ فیلیپس، کوین (2002). ثروت و دموکراسی: تاریخ سیاسی ثروت در آمریکا.
^ هود، کلیفتون (2016). در جستجوی امتیاز: تاریخ طبقه بالای نیویورک و ساختن یک کلانشهر.
^ اینگام، جان ان. (1978). نخبگان آهن: تجزیه و تحلیل اجتماعی یک نخبگان آمریکایی، 1874–1965.
^ جاهر، فردریک کپل، ویرایشگر. (1973). ثروتمندان، خوش‌شانس‌ها و قدرتمندان: نخبگان و طبقات بالای تاریخ.
^ جاهر، فردریک کپل (1982). محفل شهری: طبقات بالای در بوستون، نیویورک، شیکاگو، چارلستون و لس آنجلس.
^ جنسن، ریچارد (1973). "خانواده، شغل و اصلاحات: رهبران زن دوره مترقی". در مایکل گوردون (ویرایش). خانواده آمریکایی در چشم‌انداز تاریخی. ص. 267–80.
^ لی، اریکا. آمریکا برای آمریکایی‌ها: تاریخ ترس از بیگانگان (2019)
^ کافمن، اریک پی. (2004). ظهور و سقوط آنگلو آمریکا. انتشارات دانشگاه هاروارد.
^ پادشاه، فلورانس (1977). WASP، کجاست نیش شما؟.
^ کانولیج، کیت و فردریکا (1978). قدرت شکوه آن‌ها: طبقه حاکم آمریکا: اپیسکوپالیان. نیویورک: کتاب‌های ویدن. شابک 0-88326-155-3.
^ لوندبرگ، فردیناند (1968). ثروتمندان و فوق‌العاده ثروتمندان: مطالعه‌ای در مورد قدرت پول امروز.
^ مک‌کناچی، بروس آ. (1988). "اپرا رفتن نیویورک، 1825–50: ایجاد یک آیین اجتماعی نخبه". موسیقی آمریکایی. 6 (2): 181–192. doi:10.2307/3051548. JSTOR 3051548.
^ مگور، نوام (2017). سرمایه‌داری برهمین: مرزهای ثروت و پوپولیسم در عصر طلایی اول آمریکا. انتشارات دانشگاه هاروارد.
^ مارتی، مارتین ای. "قومیت: اسکلت دین در آمریکا." تاریخ کلیسا 41#1 (1972)، ص. 5–21. آنلاین، تأکید بر نقش WASP
^ اوسترندر، سوزان آ. (1986). زنان طبقه بالا. انتشارات دانشگاه تمپل. شابک 978-0-87722-475-4.
^ پارمار، ایندرجیت و لدویدج، مارک. "...'یک سیاهپوست تخم‌گذاری شده': اوباما، محفل ایالات متحده و سیاست خارجی." سیاست بین‌الملل 54.3 (2017): 373–388 آنلاین
^ فیلیپس، کوین (2002). ثروت و دموکراسی: تاریخ سیاسی ثروت در آمریکا. نیویورک: کتاب‌های برودوی. شابک 0-7679-0534-2.
^ شاتز، رونالد دبلیو. (2013). "افول نخبگان آنگلو ساکسون". گذشته و حال، شماره 219، ص. 165–200. آنلاین از دست دادن کنترل میدتاون، کانکتیکات در اواخر دهه 1930.
^ شراج، پیتر. (1970). افول WASP. نیویورک: سایمون و شوستر.
^ استوری، رونالد (1980). شکل‌گیری اشرافیت: هاروارد و طبقه بالای بوستون، 1800–1870.
^ سینات، ویلیام (2010). The Half-Opened Door: Discrimination and Admissions at Harvard, Yale, and Princeton, 1900–1970.
^ زوکرمان، هریت (1977). نخبگان علمی: برندگان جایزه نوبل در ایالات متحده.
^ به بالا بپرید: a b c d ای. دیگبی بالتزل، محفل پروتستان: اشرافیت و کاست در آمریکا (1964).
^ به بالا بپرید: a b c دایسون، جیمز دی. (دسامبر 1994). "دین در میان نخبگان آمریکا: پایداری و تغییر در محفل پروتستان". جامعه‌شناسی دین. 55 (4): 419–440. doi:10.2307/3711980. JSTOR 3711980. S2CID 144151969.
^ لئونهارت، دیوید; پارلاپیانو، آلسییا; واننن، لیزا (14 آگوست 2012). "یک معیار تاریخی". نیویورک تایمز.
^ دایکسترا، جان دبلیو. (1958). "PhD Fetish". مدرسه و جامعه 86.2133 (1958): 237–239.
^ مارتی، مارتین ای. (1991). "بررسی". قرن مسیحی. 108#6 (20 فوریه 1991): 204.
^ شولتز، کوین ام. (2010). "WASP بی‌روح و مغرور: یافتن قدرت در تاریخ اخیر آمریکا". سخنرانان تاریخی. 11 (5): 8–11. doi:10.1353/hsp.2010.a405435. شابک 1944-6438 – از طریق Project MUSE.
^ مارتین، هالی ای. (2011). نوشتن بین فرهنگ‌ها: مطالعه روایات ترکیبی در ادبیات قومی ایالات متحده. جفرسون، NC: مک‌فارلند. ص. 117 (یادداشت).
^ بروکسیر، ریچارد (1991). راه WASP: چگونه آمریکا را ساخت و چگونه می‌تواند آن را نجات دهد، به نوعی. نیویورک، نیویورک: Free Press. شابک 0029047218.
^ اپشتاین، جوزف (23 دسامبر 2013). "WASP آمریکایی بزرگ متأخر". وال استریت ژورنال.
^ ویلمینگتون، مایکل (6 نوامبر 2000). "'دیدار با والدین' با ترکیب مضامین کلاسیک با طنز مدرن موفق می‌شود". لس آنجلس تایمز.
^ فورمن، رابرت (2015). ارتفاع بروکلین: ظهور، سقوط و تولد دوباره یک حومه. چارلستون، SC: مطبوعات تاریخ. ص. 78. شابک 978-1-62-619954-5.
^ گِرنی، ای.آر. (1988). "Cocktail Hour" بررسی. وال استریت ژورنال.
^ نقل قول در شودل، مت (15 ژوئن 2017). "A.R. Gurney، نمایشنامه‌نویس که فرهنگ WASP در حال افول را به تصویر کشید، در سن 86 سالگی درگذشت". واشنگتن پست.
^ کیلیان، مایکل (7 ژوئن 1998). "'WASP وودی آلن'". شیکاگو تریبون.
^ تیلور، تری (30 آگوست 2020). "Whit Stillman's 'Metropolitan': یک تاریخ شفاهی از کمدی نخبه‌گرایانه و WASP". کشور و شهر.


اصلاح هالیوود: چگونه پروتستان‌های آمریکایی برای آزادی در سینما جنگیدند
نوشته‌ی انتشارات دانشگاه آکسفورد در سال 2012
298 صفحه / 29.95 دلار / 9780195387841
بررسی شده توسط کریستال داونینگ، انگلیسی و مطالعات فیلم، کالج مسیح
چند سال پیش، نقد یک کتاب را با این کلمات آغاز کردم: «فیلم‌ها می‌توانند تأملات عمیق و گاه ناخوشایندی را در مورد تأثیر متقابل بین دین و جامعه، ایمان و فرهنگ، باور و رفتار برانگیزند. با این حال، به ندرت تماشاگران فیلم به تأثیر دین بر تولید خود فیلم فکر می‌کنند.»1 پس از خواندن کتاب اصلاح هالیوود، می‌خواهم این اظهارات قبلی را با این نکته اصلاح کنم: افرادی که به طور جدی می‌خواهند نقش مسیحیت را در تاریخ تولید فیلم آمریکایی درک کنند، باید تحلیل دقیق ویلیام رومانوفسکی از چگونگی مبارزه پروتستان‌های آمریکایی برای آزادی در سینما را بخوانند. رومانوفسکی با کندوکاو در داده‌های جدید و طاقت‌فرسا از طریق تحقیقات گسترده‌ی بایگانی، به طور موثری هر کسی را که تصور می‌کند واکنش‌های پروتستان‌ها به هالیوود عمدتاً سانسورآمیز بوده است، به چالش می‌کشد.
رومانوفسکی با ارائه یک روایت گام به گام از فعالیت‌های پروتستان‌ها در رابطه با سینما، با موفقیت تعصبات مربوط به پاکدامنی مسیحیان را از بین می‌برد. در حالی که برخی حملات به صنعت فیلم در سال‌های اولیه هالیوود را به بنیادگرایان مسیحی سخت‌گیر نسبت می‌دهند، رومانوفسکی با دقت بین دو نوع واکنش به ابتذال در فیلم تمایز قائل می‌شود: پیرایتی و ساختاری. پیرایتی‌ها با هدف ارتقای فرهنگ از طریق حفظ فضیلت شهروندان، هر چیزی را که ممکن است اخلاق فردی را تضعیف کند، زیر سوال می‌بردند. به عنوان مثال، یکی از «مجاهدان بی‌امان علیه فیلم‌ها» در آغاز قرن، کشیش ویلبر اف. کرافتس، همچنین به «بیسبال یکشنبه، رقص نزدیک و سواری با ماشین» حمله کرد (22). مسیحیانی که به تغییر ساختاری متعهد بودند، بسیار خیرخواه‌تر بودند و تشویق به تحول نهادها برای منفعت عمومی می‌کردند. آن‌ها نه تنها به آنچه فیلم‌ها به نمایش می‌گذاشتند، بلکه به نحوه‌ی نمایش فیلم‌ها نیز توجه داشتند و نه تنها به فعالیت‌های غیراخلاقی روی صفحه، بلکه به یک سیستم توزیع فیلم غیراخلاقی اعتراض می‌کردند. سیستم «بلاک بوکینگ» که به عنوان «تکلیف کردن قرارداد برای کل تولید سالانه یک شرکت قبل از تولید» شناخته می‌شد، باعث می‌شد که صاحبان سینما مجبور شوند فیلم‌های درجه دو یک استودیو را اجاره کنند تا به تولیدات پر ستاره همان استودیو دسترسی داشته باشند (41-42). بنابراین، خود این سیستم صاحبان سینما را مجبور می‌کرد فیلم‌های ناخوشایندی را به نمایش بگذارند. کل ساختار نیاز به تغییر داشت.
در حالی که مسیحیان با رویکرد ساختاری به اعتراض به بلاک بوکینگ پرداختند، از توسعه سازمان‌هایی حمایت می‌کردند که صنعت فیلم بتواند خود را تنظیم کند. بنابراین، این مسیحیان در حالی که بر تمرکز اصلی صنعت فیلم بر سودآوری اعتراض می‌کردند، موضعی علیه سانسور اتخاذ کردند. همانطور که رومانوفسکی در پایان فصل مقدماتی خود می‌گوید، این «پروتستان‌ها به طور معمول به دنبال اندازه‌ای از هماهنگی بین آزادی فردی، آزادی هنری و خیر جمعی در تلاش برای ایجاد نقشی مناسب برای سینما بودند» (12). این گروه، همگام با جنبش انجیل اجتماعی، جنبه‌ی «مدرنیستی» مناقشه مدرنیست-بنیادگرا را که همزمان با صنعت فیلم توسعه یافت، منعکس می‌کند. با این حال، رومانوفسکی به جای برجسته کردن این ارتباط، تعریف خود از «پروتستان» را به اعضای فرقه‌هایی محدود می‌کند که بخشی از شورای فدرال (بعداً ملی) کلیساهای مسیحی در آمریکا شدند: «من در سراسر متن از اصطلاح پروتستان برای اشاره به این فرقه‌های «اصلی» استفاده می‌کنم» (8). او استدلال می‌کند که داستان آن‌ها در تاریخ فیلم نادیده گرفته شده است.
بنابراین، داستان از سال 1908 آغاز می‌شود، سالی که 30 فرقه پروتستان شورای فدرال را به طور مشترک تأسیس کردند. به طور قابل توجهی، سال 1908 همچنین سالی است که پیرایتی‌های مسیحی شروع به اعتراض به نیکلودئون‌ها کردند و پیشروهای سکولار شروع به مطالعه تأثیر نیکلودئون‌ها بر فرهنگ کردند (14، 16، 17). اگرچه رومانوفسکی به این همگرایی اشاره نمی‌کند، اما یک قرن داده - از سال 1908 تا 2009 - را ارائه می‌دهد که نشان‌دهنده توسعه‌ی سازمان‌های متعدد برای هدایت استودیوها به سمت یکپارچگی هنری است. و اگرچه گاهی اوقات از خواندن گزارش‌های بسیار دقیق در مورد سیاست‌گذاری پروتستان‌ها خسته می‌شدم - جلسه کمیته به جلسه کمیته، پیشنهاد به پیشنهاد، رهبر به رهبر، استدلال به استدلال، نگرانی ساحل شرقی در مورد تلاش‌های ساحل غربی - اما با این وجود اهمیت کاری که رومانوفسکی برای مورخان فیلم انجام داده است را تشخیص دادم.
فصل آخر کتاب اصلاح هالیوود، «پرونده‌ی عجیب انجیلی‌ها»، به دلیل دیگری خواندن آن دشوار بود: خیلی به من نزدیک بود. رومانوفسکی نظرات نگران‌کننده‌ای در مورد فعالیت‌های سانسورآمیز «حق مذهبی» و «اکثریت اخلاقی» در دهه‌های 1970 و 80 ارائه می‌دهد و همیشه از اصطلاح «انجیلی» برای محافظت از تعریف خود از «پروتستان» استفاده می‌کند. بنابراین، او با اظهاراتی مانند زیر بین واکنش‌های پروتستان و انجیلی به هالیوود تمایز قائل می‌شود: «انجیلی‌ها سودآوری را به عنوان روش عملی خود برای اصلاح فیلم با شدت بیشتری نسبت به هر یک از اجداد [پروتستان] خود در آغوش گرفتند: جذابیت آن‌ها در نهایت به سود نهایی شرکت‌ها بود، نه مسئولیت اجتماعی» (203). به عبارت دیگر، در حالی که دستورالعمل‌های پروتستان برای هالیوود تمایل داشتند بر «تصویرسازی صادقانه و دلسوزانه از وضعیت انسانی که درک فرهنگ و جامعه را افزایش می‌دهد» (165) تأکید کنند، انجیلی‌ها از طریق تحریم‌ها «سانسور مبتنی بر مصرف‌کننده» را تأیید کردند. در واقع، لحنی که رومانوفسکی در این فصل آخر به کار می‌برد، در مقایسه با سایر قسمت‌های کتاب، تندتر به نظر می‌رسید، مانند این:

رهبران انجیلی، با این حال، پیش‌فرض را بازیافت و تقویت کردند که تهیه‌کنندگان فیلم با جلب رضایت اکثریت عظیمی از آمریکایی‌های خداپرهیز، سود مالی هنگفتی به دست خواهند آورد…. این استراتژی مبتنی بر بازار یک تناقض ذاتی را در خود جای داده است - تناقضی که همیشه از پیروانش فرار می‌کند. (204؛ تأکید اضافه شده)

شاید من به دلیل رابطه‌ی پیچیده‌ام با یک پیشینه‌ی انجیلی، نسبت به تحقیر ظاهری رومانوفسکی از انجیلی‌ها بیش از حد حساس هستم. علاوه بر این، به اعتبار او، رومانوفسکی روشن می‌کند که انجیلی‌ها اولین مسیحیانی نبودند که از سود مالی به عنوان چوب یا هویج برای روسای استودیو استفاده می‌کنند. همانطور که می‌دانیم، بزرگان کاتولیک در سال 1934 یک لشکر از شایستگی را تشکیل دادند که علیه «تصاویر شهوانی و غیراخلاقی» مبارزه کرد (96). فصل رومانوفسکی در مورد لشکر (فصل 6) به ویژه جذاب بود، زیرا توجه را به یک تفاوت اساسی بین کاتولیسیسم و پروتستانتیسم جلب کرد: تأکید کلیسای روم بر اقتدار سلسله مراتبی در مقابل تأکید پروتستان بر مسئولیت فردی. در حالی که دومی مردم را تشویق می‌کرد تا انتخاب‌های آگاهانه‌ای در مورد حضور در فیلم داشته باشند، کشیشان کاتولیک به مؤمنان از منبر گفتند که از فیلم‌های خاص تحریم کنند و از فیلم‌های دیگر حمایت کنند. بنابراین، حتی اگر تمرکز پروتستان بر آزادی فردی برای ارزیابی انتقادی تحسین‌برانگیز باشد، ممنوعیت‌ها و تجویزهای کاتولیک مؤثر بودند. همانطور که رومانوفسکی خاطرنشان می‌کند، «یک فیلم مورد علاقه به شدت توسط کلیساهای کاتولیک تبلیغ می‌شد و به طور اجتناب‌ناپذیری به موفقیت گیشه‌ای منجر می‌شد، در حالی که فیلم‌هایی که انتظار می‌رفت پروتستان‌ها را جذب کنند، بازدهی ناامیدکننده‌ای داشتند» (112). و اگرچه او هرگز این موضوع را به صراحت بیان نمی‌کند، رومانوفسکی نشان می‌دهد که روسای استودیو اغلب با ایده‌آلیست‌های پروتستان دستکاری می‌کردند در حالی که به خواسته‌های لشکر از شایستگی تن می‌دادند - همه به دلیل سودآوری.
این بدان معنا نیست که پروتستان‌ها هیچ تأثیری بر هالیوود نداشتند. رومانوفسکی روشن می‌کند که گروه‌های نظارتی مورد حمایت شورای فدرال کلیساها بر کدهای تولید تأثیر گذاشتند. هر کسی که به توسعه پیچیده و پر پیچ و خم این کدها و جایگزینی آن‌ها با سیستم رتبه‌بندی امروزی (G، PG، PG-13 و غیره) علاقه‌مند است، کتاب اصلاح هالیوود را بسیار مفید خواهد یافت.
به این منظور، رومانوفسکی برای من همان کاری را انجام داد که استنلی کوالسکی برای همسرش استلا در یک اتومبیل نامیده شده به سوی هوس انجام داد: او تصورات نادرستی را سرنگون کرد. در حالی که استلا با تاریخ خواهرش، بلانش دوبوا مواجه شد، من با تاریخ ویل اچ. هیز (1879-1954) مواجه شدم که آنطور که تصور می‌شد نبود. مانند سایر محققان فیلم، من فرض کرده بودم که هیز به عنوان نماینده اصلی نگرانی‌های پروتستان در هالیوود عمل می‌کرد، «کد هیز» بدنام او (1930-45) فعالیت‌ها را هم در داخل و هم در خارج از صفحه برای سال‌ها سانسور می‌کرد. حقیقت، البته، مانند حقیقت در مورد بلانش دوبوا، بسیار پیچیده‌تر است. در حالی که بلانش به معنای واقعی کلمه با دانش‌آموزان دبیرستانی خود به رختخواب رفت، هیز به طور مجازی با روسای استودیو به رختخواب رفت، که او را در سال 1922 برای کمک به آن‌ها برای جلوگیری از مقررات فدرال صنعت فیلم استخدام کردند. هدف او، به جای سانسور، مانند بیشتر پروتستان‌های ساختاری، هدایت تهیه‌کنندگان فیلم به خودتنظیمی از طریق اجرای داوطلبانه یک کد تولید بود. با این حال، «بلاغت مسیحی بلندپروازانه هیز» به نظر نمی‌رسد به اندازه حقوق 100000 دلاری او قدرتمند باشد، زیرا تعهد او به «بهبود فیلم‌ها» تمایل داشت به منافع مالی استودیوها بیشتر از منافع اخلاقی پروتستان‌ها خدمت کند (47، 46). بسیار قابل تحسین‌تر، رومانوفسکی ما را متقاعد می‌کند که ده‌ها پروتستان نگران وجود دارند که با حفظ تعهد به آزادی کسب و کار (به جای بلاک بوکینگ)، یکپارچگی هنری و حق افراد در انتخاب آگاهانه در مورد حضور در فیلم، با روسای استودیو هالیوود مذاکره می‌کنند. رومانوفسکی با موفقیت ثابت می‌کند که اتهامات سانسور پروتستان، از جمله اتهامات مربوط به هیز، یک پرده‌ی دودی بوده‌اند.
به طور قابل توجهی، اولین باری که بلانش دوبوا را در فیلم بی‌نظیر الیا کازان در سال 1951 می‌بینیم، او در میان ابری از بخار قدم می‌زند که به وضوح نمادی از پرده‌ی دودی است که او در مورد گذشته‌اش ایجاد می‌کند. و همانطور که من اصلاح هالیوود را می‌خواندم، می‌خواستم بدانم چه کسی پرده‌ی دودی را ایجاد کرده است که تا به حال پاسخ پروتستان را به هالیوود پنهان کرده است. در فصل 11، زمانی که رومانوفسکی جک والنتی را معرفی کرد که سومین رئیس انجمن فیلم‌سازی آمریکا شد، پاسخی به من داده شد. رومانوفسکی از والنتی نقل می‌کند که می‌گوید: «من بلافاصله در سال 1966 ساختارهای احمقانه کد هیز را از بین بردم» زیرا «این صرفاً سانسور بود و نمی‌خواستم هیچ نقشی در آن داشته باشم» (172). در مقابل، والنتی رهبران صنعت را تشویق کرد تا «تلاش صادقانه‌ای برای خویشتن‌داری» کنند. به‌طور کنایه‌آمیزی، همانطور که رومانوفسکی خاطرنشان می‌کند، هدف والنتی «با احساسات سلف خود، ویل هیز طنین‌انداز شد». هیز مورد اهانت قرار گرفته است؛ و در حالی که «در رسوایی‌های مالی دخیل است» (74) - مانند رسوایی‌های جنسی بلانش دوبوا - شرمساری او از جنایاتش بیشتر است.
البته، من می‌توانم در مورد مسئولیت والنتی در نگرش‌های فعلی در مورد هیز به نتیجه‌گیری بپرسم، اما این مزیت یک کتاب مانند اصلاح هالیوود است. پر از جزئیات سرگیجه‌آور، به نظر می‌رسد در مورد هر جلسه و پیشنهاد و شرکت‌کننده‌ای که به دنبال اصلاح هالیوود است، این مطالعه اطلاعات پس‌زمینه‌ای را ارائه می‌دهد که محققان می‌توانند از آن برداشت‌های جدیدی را برداشت کنند. به عبارت دیگر، این کتاب انگیزه‌ای برای تحقیقات بیشتر است. همانطور که من در خاک اطلاعاتی حاصلخیز، اگرچه خشک، رومانوفسکی پیش می‌رفتم، بارها و بارها بذرهایی برای مطالعات بیشتر را متوجه شدم: نقش زنان به عنوان راهنمایان اخلاقی مترقی؛ رابطه‌ی پیچیده بین مصلحان مسیحی و روسای استودیوهای یهودی؛ چگونگی تأثیر فناوری‌های جدید (صدا، تلویزیون، ویدئو سی دی، دیجیتالی‌سازی) بر بازی رتبه‌بندی؛ ارزیابی فیلم‌هایی که هالیوود را تغییر دادند: المر گانتری (1960)، فروشنده‌ی پیراهن (1965)، بزرگترین داستان تا به حال گفته شده (1965)، دانش جنسی (1971) - فقط چند مورد از مواردی که رومانوفسکی به طور خلاصه به آن‌ها اشاره می‌کند. بنابراین، اصلاح هالیوود برای علاقه‌مندان معمولی به سینما نیست. این کتاب برای محققان جدی فیلم است که می‌خواهند هر جزئیاتی را در مورد تعصبات، وعده‌ها و خطرات مربوط به مالکیت پروتستان بر فیلم بدانند. به عبارت دیگر، جایگاه مناسب برای اصلاح هالیوود روی میز کنار تخت نیست، بلکه در کتابخانه‌های مؤسسات دانشگاهی با برنامه‌های فیلم است. و در آن محیط، به عنوان یک منبع بسیار ارزشمند عمل خواهد کرد.

ارجاع به این مقاله
کریستال ال. داونینگ، «اصلاح هالیوود: چگونه پروتستان‌های آمریکایی برای آزادی در سینما جنگیدند»، بررسی محققان مسیحی، 42:4، 437-440
یادداشت‌ها

«دیوهای ساکت»، همراه با رید پرکینز-بوزو، نقدی بر دیوا: سرسختی و اشتیاق در سینمای ایتالیایی اولیه اثر آنجلا داله واکه، کتاب‌ها و فرهنگ (نوامبر/دسامبر 2009): 19-20.


مقدمه
الگوهای وراثت، انتقال بیماری را در طول نسل‌های یک خانواده نشان می‌دهند. الگوی وراثت اتوزومی در خانواده‌هایی که به بیماری ژنتیکی مبتلا هستند و ژن آن روی کروموزوم جنسی قرار ندارد، رخ می‌دهد. بیماران مبتلا به بیماری‌های اتوزومی مغلوب (AR) دارای یک آلل بیماری‌زا در هر کروموزوم هستند. می‌توان الگوی افراد مبتلا به بیماری AR را در یک خانواده ردیابی کرد تا مشخص شود چه افرادی حامل هستند و چه افرادی احتمالاً تحت تأثیر قرار می‌گیرند.
توسعه
ژنتیک مندلی بر اختلالات ناشی از ژن‌های منفرد تمرکز دارد و در نتیجه صفات چند ژنی یا چند عاملی را حذف می‌کند. ژنتیک مندلی بر اساس آزمایش‌های گره‌گور مندل، راهب اتریشی که روی نخودهای باغی کار می‌کرد، بنا شده است. مندل سه قانون را توصیف کرد.[1] قانون اول، قانون تفکیک است که بیان می‌کند هر گامت حاوی یک آلل برای یک صفت است و با گامت دیگر ترکیب می‌شود تا به فرزند جفتی از آلل‌ها برای هر صفت، یکی از هر والد، بدهد. قانون دوم، قانون توزیع مستقل است که بیان می‌کند آلل‌ها برای صفات مختلف ممکن است به طور مستقل از یکدیگر در طول میوز و لقاح جدا و ترکیب شوند. قانون سوم، قانون غالبیت است که بیان می‌کند یک آلل می‌تواند بر آلل دیگر غالب باشد و در صورت وجود هر دو، آن را پنهان کند. آلل پنهان شده در این حالت به عنوان آلل مغلوب شناخته می‌شود.
مکانیسم
بیماری‌هایی که به صورت اتوزومی مغلوب منتقل می‌شوند، زمانی بروز می‌کنند که یک فرد دو آلل بیماری‌زای مغلوب را به ارث ببرد؛ بنابراین، فرد به پدیدارشناسی بیماری مبتلا می‌شود. با پیروی از قانون تفکیک مندل، این بدان معناست که هر دو والد باید حداقل یک آلل بیماری‌زا داشته باشند که بتوانند آن را به فرزند خود منتقل کنند. آسان‌ترین راه برای تعیین الگوی وراثت یک اختلال در یک خانواده، بررسی شجره‌نامه است. بیماری‌های اتوزومی مغلوب معمولاً هر دو جنس زن و مرد را به طور یکسان تحت تأثیر قرار می‌دهند. الگوهای اتوزومی مغلوب با حذف نسل‌ها آشکار می‌شوند، زیرا افراد مبتلا معمولاً فرزندان حامل‌های سالم هستند. همچنین شایع است که افراد مبتلا فرزندان سالم داشته باشند. این نوع الگو نشان‌دهنده انتقال افقی است زیرا افراد مبتلا اغلب در بیش از یک فرزند در یک خانواده دیده می‌شوند و نه در همه نسل‌ها (افراد مبتلا خطی افقی را در شجره‌نامه دنبال می‌کنند).
در مقابل، زمانی که خانواده‌ای در هر نسل افراد مبتلا داشته باشد، این یک انتقال عمودی در نظر گرفته می‌شود (افراد مبتلا خطوط عمودی متعددی را در شجره‌نامه دنبال می‌کنند). انتقال عمودی مشخصه یک بیماری اتوزومی غالب است. علاوه بر این، خویشاوندی در یک خانواده مبتلا به یک بیماری اتوزومی مغلوب اغلب منجر به کودکان مبتلا به این بیماری می‌شود.[2]
شایع‌ترین وضعیت یک بیماری اتوزومی مغلوب زمانی رخ می‌دهد که والدین هر دو حامل یا ناهموזיگوت (Dd) باشند. فرزندان والدین حامل 25 درصد شانس ابتلا به این اختلال را دارند. این مقدار با استفاده از مدل مربع پانت در ژنتیک به دست می‌آید. هر والد 50 درصد شانس انتقال آلل بیماری‌زا را دارد. با استفاده از قانون ضرب احتمال، 50 درصد شانس وجود دارد که پدر آلل بیماری‌زای خود را منتقل کند و 50 درصد شانس وجود دارد که مادر آلل بیماری‌زای خود را منتقل کند؛ 50٪ x 50٪ = 25٪. بنابراین با آمیزش والدین حامل، 25 درصد شانس وجود دارد که فرزند مبتلا شود، 50 درصد شانس وجود دارد که فرزند حامل باشد و 25 درصد شانس وجود دارد که آنها ناهموזיگوت غالب و سالم باشند.
یک استثنا در انتقال افقی که در بیشتر موارد اختلالات اتوزومی مغلوب دیده می‌شود، در مورد شبه‌غالبیت رخ می‌دهد.[3] در این موارد، افراد مبتلا در بیش از یک نسل وجود خواهند داشت. شبه‌غالبیت زمانی رخ می‌دهد که یک والد حامل (Dd) فرزندی با یک فرد مبتلا (dd) داشته باشد. در این حالت، 50 درصد شانس وجود دارد که فرزند مبتلا شود و یک الگوی انتقال عمودی در شجره‌نامه وجود دارد؛ این با ردیابی شجره‌نامه و جستجوی ویژگی‌های اتوزومی مغلوب در جای دیگر در شجره‌نامه از صفات غالب اتوزومی قابل تشخیص است. این ویژگی‌ها شامل والدین مبتلا با فرزندان سالم و والدین سالم با فرزندان مبتلا است.
آزمایش
معاینات فیزیکی و آزمایش‌های آزمایشگاهی می‌توانند به تشخیص بسیاری از اختلالات اتوزومی مغلوب کمک کنند تا بتوان مشاوره، مدیریت و درمان را فوراً آغاز کرد. به دست آوردن یک سابقه پزشکی خانوادگی کامل بخش جدایی‌ناپذیری از فرآیند تشخیصی است، زیرا پدیدارشناسی بالینی و الگوی وراثت می‌تواند اطلاعات ضروری در مورد اینکه کدام ژن‌ها نیاز به آزمایش دارند و از چه فناوری استفاده شود، ارائه دهد.
زمینه ژنتیک به سرعت در حال رشد است زیرا درک می‌کنیم که بیماری‌های بیشتری علت ژنتیکی زمینه‌ای دارند. با خدماتی که به والدین در مورد خطرات تولیدمثلی خود راهنمایی می‌کنند، زمینه پزشکی در حال بهبود بخشیدن به قلمرو غیر بالینی گزینه‌های درمانی است. با این حال، هنوز درک و آموزش کافی وجود ندارد. در مورد اختلالات اتوزومی مغلوب، خویشاوندی یکی از مهم‌ترین خطرات است.[4] ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی باید مشاوره ژنتیک را برای بیماران خود تشویق کنند، به ویژه بیماران از جوامع خویشاوندی بالا مانند کسانی که در خاورمیانه، یهودیان اشکنازی و غیره زندگی می‌کنند.
اهمیت بالینی
بسیاری از اختلالات به صورت اتوزومی مغلوب به ارث می‌رسند. برخی از اختلالات شناخته‌شده‌تر عبارتند از فیبروز کیستیک، بیماری تای-ساخس، کم‌خونی داسی‌شکل و تالاسمی.[5]
فیبروز کیستیک (CF) یک اختلال اتوزومی مغلوب است که ناشی از جهش در ژن CFTR واقع در کروموزوم 7 است. این بیماری سیستمیک در حدود 1 در 1000 تولد سفیدپوست رخ می‌دهد و حدود 1 نفر از هر 30 نفر دارای یک آلل بیماری‌زا است.[6] CF بر غدد اگزوکرین، از جمله پانکراس، عرق و غدد بزاقی تأثیر می‌گذارد و باعث ناتوانی در ترشح کلرید در سطح سلول‌ها می‌شود.[7] این اغلب منجر به عفونت‌های ریوی، نارسایی پانکراس و حتی ناباروری در بیماران می‌شود. حاملان این اختلال از نظر پدیدارشناسی سالم هستند زیرا مقدار پروتئین تولید شده از یک آلل عملکردی برای انتقال کافی یون کلرید از طریق غشاهای اپیکال در سطح سلول کافی است. در مقابل، بیماران دارای دو آلل بیماری‌زا هستند.
بیماری تای-ساخس یک اختلال اتوزومی مغلوب دیگر با شروع زودهنگام است که ناشی از جهش در ژن HEXA است. ژن HEXA پروتئینی به نام هگزوزآمینیداز A را رمزگذاری می‌کند که در لیزوزوم‌ها وجود دارد. کمبود هگزوزآمینیداز A باعث تجمع گانگلیوزیدها در مغز و در نتیجه آسیب به مغز و نخاع می‌شود. مشابه فیبروز کیستیک، حاملان این اختلال از نظر پدیدارشناسی سالم هستند. یک آلل HEXA وحشی می‌تواند آنزیم هگزوزآمینیداز کافی برای شکافتن گانگلیوزیدها در مغز تولید کند. این افراد بنابراین به عنوان haplo-sufficient در نظر گرفته می‌شوند، جایی که نصف مقدار فعالیت آنزیم کافی است. افرادی که دارای دو آلل بیماری‌زا هستند، مبتلا می‌شوند. نوزادان مبتلا به این اختلال اغلب نمی‌توانند سر خود را نگه دارند، ممکن است دچار زوال عقل، واکنش‌های ترسناک، نابینایی و حتی مرگ زودرس شوند.[8] این بیماری بیشتر در جمعیت یهودیان اشکنازی، کانادایی‌های فرانسوی و کایجونی لوئیزیانا شایع است.
هموگلوبینوپاتی‌ها نیز اختلالات AR نسبتاً شایعی هستند. کم‌خونی داسی‌شکل و آلفا و بتا تالاسمی بر هموگلوبین و ظرفیت حمل اکسیژن آن تأثیر می‌گذارند. در بیماران مبتلا به کم‌خونی داسی‌شکل، جهش باعث می‌شود هموگلوبین شکل متفاوتی داشته باشد که برای حمل اکسیژن به اندازه کافی مناسب نیست. این مولکول‌های هموگلوبین به زنجیره‌های بلندی پلیمریزه می‌شوند که به گلبول‌های قرمز شکل داسی می‌دهند.[9] این گلبول‌های قرمز به اندازه گلبول‌های قرمز طبیعی انعطاف‌پذیری ندارند و بنابراین در رگ‌های خونی کوچک گیر می‌کنند. افراد مبتلا علائم مشخصه‌ای مانند طحال بزرگ شده، کم‌خونی و تورم اندام‌ها به دلیل انسداد رگ‌های خونی را نشان می‌دهند. در بیماران مبتلا به تالاسمی، تولید نسبی زنجیره‌های آلفا و بتا گلوبین تغییر می‌کند که مانع از مونتاژ مولکول هموگلوبین می‌شود؛ بنابراین، مولکول‌های کافی برای حمل اکسیژن وجود ندارد.[10] این افراد معمولاً با کم‌خونی میکروسیتیک، تنگی نفس و هپاتواسپلنومگالی ظاهر می‌شوند.[11]
کم‌خونی داسی‌شکل همچنین نشان‌دهنده غالبیت ناقص و haploinsufficiency است. افرادی که یک آلل بیماری‌زا (ناهموזיگوت) را حمل می‌کنند، یک صفت میانی (صفت داسی‌شکل) دارند که از نظر پدیدارشناسی بین سالم (ناهموזיگوت آلل طبیعی) و به شدت مبتلا (ناهموזיگوت آلل بیماری‌زا که منجر به کم‌خونی داسی‌شکل می‌شود) قرار دارد. این افراد کاملاً سالم در نظر گرفته نمی‌شوند، بنابراین غالبیت ناقص. هموگلوبینوپاتی‌ها بیشتر در بین جمعیت‌های آفریقایی و مناطق نیمه‌گرمسیری که مالاریا شیوع دارد، شایع هستند زیرا حاملان این ژن‌ها در برابر مالاریا محافظت دارند.[12]
سوالات مرور
شکل
وراثت اتوزومی مغلوب با تشکر از O.Chaigasame
منابع
1.
van Dijk PJ, Ellis TH. The Full Breadth of Mendel's Genetics. Genetics. 2016 Dec;204(4):1327-1336. [PMC free article: PMC5161265] [PubMed: 27927898]
2.
Darr A, Small N, Ahmad WI, Atkin K, Corry P, Modell B. Addressing key issues in the consanguinity-related risk of autosomal recessive disorders in consanguineous communities: lessons from a qualitative study of British Pakistanis. J Community Genet. 2016 Jan;7(1):65-79. [PMC free article: PMC4715815] [PubMed: 26363620]
3.
Hoppe B, Danpure CJ, Rumsby G, Fryer P, Jennings PR, Blau N, Schubiger G, Neuhaus T, Leumann E. A vertical (pseudodominant) pattern of inheritance in the autosomal recessive disease primary hyperoxaluria type 1: lack of relationship between genotype, enzymic phenotype, and disease severity. Am J Kidney Dis. 1997 Jan;29(1):36-44. [PubMed: 9002528]
4.
Alnaqeb D, Hamamy H, Youssef AM, Al-Rubeaan K. ASSESSMENT OF KNOWLEDGE, ATTITUDE AND PRACTICE TOWARDS CONSANGUINEOUS MARRIAGES AMONG A COHORT OF MULTIETHNIC HEALTH CARE PROVIDERS IN SAUDI ARABIA. J Biosoc Sci. 2018 Jan;50(1):1-18. [PubMed: 28031058]
5.
Hussein N, Weng SF, Kai J, Kleijnen J, Qureshi N. Preconception risk assessment for thalassaemia, sickle cell disease, cystic fibrosis and Tay-Sachs disease. Cochrane Database Syst Rev. 2018 Mar 14;3(3):CD010849. [PMC free article: PMC6494256] [PubMed: 29537064]
6.
ASAY LD. CYSTIC FIBROSIS. Calif Med. 1965 Apr;102(4):292-300. [PMC free article: PMC1515750] [PubMed: 14288148]
7.
Gray MA, Winpenny JP, Verdon B, McAlroy H, Argent BE. Chloride channels and cystic fibrosis of the pancreas. Biosci Rep. 1995 Dec;15(6):531-41. [PubMed: 9156582]
8.
Gahramanova L, Galbinur T, Mammadkhanova A. LATE-ONSET LYSOSOMAL STORAGE DISORDER WITH MACULAR CHERRY-RED SPOT. Retin Cases Brief Rep. 2021 Sep 01;15(5):602-604. [PubMed: 30839441]
9.
Vekilov PG. Sickle-cell haemoglobin polymerization: is it the primary pathogenic event of sickle-cell anaemia? Br J Haematol. 2007 Oct;139(2):173-84. [PubMed: 17897293]
10.
Harewood J, Azevedo AM. StatPearls [Internet]. StatPearls Publishing; Treasure Island (FL): Sep 4, 2023. Alpha Thalassemia. [PubMed: 28722856]
11.
Danjou F, Anni F, Galanello R. Beta-thalassemia: from genotype to phenotype. Haematologica. 2011 Nov;96(11):1573-5. [PMC free article: PMC3208672] [PubMed: 22058279]
12.
Ashorobi D, Ramsey A, Yarrarapu SNS, Bhatt R. StatPearls [Internet]. StatPearls Publishing; Treasure Island (FL): Jul 18, 2022. Sickle Cell Trait. [PubMed: 30725815]
افشا: آایشواریا گلانی هیچ رابطه مالی مرتبطی با شرکت‌های غیرمجاز اعلام نمی‌کند.
افشا: تریسی ویلر هیچ رابطه مالی مرتبطی با شرکت‌های غیرمجاز اعلام نمی‌کند.


تعریف
غالب اتوزومی الگوی وراثت برخی از اختلالات ژنتیکی است. "اتوزومی" به این معنی است که ژن مورد نظر روی یکی از کروموزوم‌های شماره‌گذاری شده یا غیرجنسی قرار دارد. "غالب" به این معنی است که یک نسخه از ژن جهش‌یافته (از یک والد) برای ایجاد اختلال کافی است. فرزند فرد مبتلا به یک بیماری غالب اتوزومی، ۵۰ درصد شانس ابتلا به آن بیماری از طریق وراثت یک آلل غالب را دارد. در مقابل، یک اختلال مغلوب اتوزومی برای ایجاد اختلال به دو نسخه از ژن جهش‌یافته (یکی از هر والد) نیاز دارد. بیماری هانتینگتون نمونه‌ای از یک اختلال ژنتیکی غالب اتوزومی است.

توضیح
اختلال غالب اتوزومی. وقتی متخصصان ژنتیک در مورد اختلالات غالب صحبت می‌کنند، معمولاً به آن اختلالات نادر اشاره دارند که در اثر تغییر املایی در DNA یک نسخه از یک ژن ایجاد می‌شوند. از آنجایی که احتمال انتقال نسخه ژن تغییر یافته به هر فرزند ۵۰ درصد است، معمولاً این اختلال را در هر نسل از شجره‌نامه خانوادگی مشاهده می‌کنید. به عنوان مثال، ممکن است آن را در مادر ببینید. ممکن است سپس آن را در والدین مادر یا پدربزرگ و مادربزرگ مادر یا حتی عمه‌ها و عموها ببینید. اگرچه گاهی اوقات یک فرد مبتلا به اختلال غالب می‌تواند اولین فرد در خانواده خود باشد که دچار این تغییر املایی می‌شود، اختلالاتی مانند سندرم مارفان و سرطان سینه و تخمدان ارثی BRCA1 به این شکل عمل می‌کنند.


وراثت اتوزومی زمانی رخ می‌دهد که یک والد یک بیماری را از طریق اتوزوم‌ها، نوعی کروموزوم، به فرزند خود منتقل کند. در وراثت اتوزومی، یک نسخه از ژن معیوب از یک والد می‌تواند باعث بروز بیماری در فرزند شود. احتمال به ارث بردن ژن معیوب برای فرزند ۵۰ درصد است.
کروموزوم‌ها ساختارهای رشته‌ای در داخل سلول‌ها هستند. آن‌ها حاوی DNA هستند که به بدن می‌گوید چگونه رشد کند و عمل کند.
انسان‌ها به طور کلی ۲۳ جفت کروموزوم دارند. یک جفت جنسیت فرد را تعیین می‌کند. ۲۲ جفت دیگر اتوزوم هستند که بر جنبه‌های دیگر رشد تأثیر می‌گذارند. اگر یک یا هر دو والد اتوزوم تغییر یافته داشته باشند، فرزند آن‌ها آن را به ارث می‌برد.
اینکه آیا این امر باعث ایجاد یک بیماری ژنتیکی در فرزند می‌شود یا خیر، به خود بیماری بستگی دارد. در برخی موارد، برای اینکه فرزندی یک بیماری را به ارث ببرد، هر دو والد باید اتوزومی را حمل کنند که آن را ایجاد می‌کند. در موارد دیگر، فرزندی می‌تواند بیماری را به ارث ببرد در حالی که فقط یک والد اتوزوم را حمل می‌کند.
ادامه مطلب را بخوانید تا در مورد وراثت اتوزومی، انواع غالب و مغلوب و بیماری‌هایی که افراد می‌توانند از طریق اتوزوم‌ها به ارث ببرند، بیشتر بدانید.
اصطلاح "اتوزومی" به اتوزوم‌ها اشاره دارد که نوعی کروموزوم هستند.
انسان‌ها ۲۳ جفت کروموزوم دارند، ۲۲ مورد از آن‌ها اتوزوم هستند. جفت باقی‌مانده کروموزوم‌های جنسی هستند که جنسیت فرد را تعیین می‌کنند.
اتوزوم‌ها از رشته‌های DNA تشکیل شده‌اند. DNA دارای مناطقی به نام ژن است که به سلول‌ها می‌گوید چگونه رشد کنند و عمل کنند. اگر فردی یک بیماری اتوزومی داشته باشد، به این معنی است که او یک بیماری دارد که در نتیجه تغییر در یکی از این ژن‌ها ایجاد شده است.
دانشمندان به هر اتوزوم شماره‌ای اختصاص داده‌اند که با اندازه آن مطابقت دارد. بزرگترین اتوزوم، کروموزوم ۱، دارای ۲۸۰۰ ژن است، در حالی که کوچکترین، کروموزوم ۲۲، دارای ۷۵۰ ژن است.
افراد صفات ژنتیکی را از والدین خود به ارث می‌برند. این امر در زمان لقاح رخ می‌دهد، زمانی که اسپرم از یک والد با تخمک، یا اووم، والد دیگر ترکیب می‌شود.
هر یک از این سلول‌ها حاوی مجموعه کاملی از کروموزوم‌ها و ژن‌ها است، به این معنی که هر فرد دو نسخه از هر کدام را به ارث می‌برد. این کروموزوم‌ها و ژن‌ها حاوی تمام اطلاعات لازم برای ایجاد انسان دیگر هستند.
گاهی اوقات، ژن‌ها می‌توانند تغییر کنند و یک واریانت ژنی ایجاد کنند. برخی از این تغییرات آنقدر جزئی هستند که بر نحوه عملکرد یک ژن تأثیر نمی‌گذارند. با این حال، اگر تغییرات به اندازه کافی بزرگ باشند، می‌توانند بر عملکرد یک ژن تأثیر بگذارند و منجر به بیماری شوند.
در حالی که ژن‌های به ارث رسیده می‌توانند بر شرایط سلامتی تأثیر بگذارند، امکان تغییر ژن‌ها در رحم در حالی که جنین در حال رشد است نیز وجود دارد. این می‌تواند منجر به ایجاد یک بیماری ژنتیکی در کودک شود، حتی اگر سابقه خانوادگی آن وجود نداشته باشد.
علاوه بر این، اعضای خانواده‌ای که یک واریانت ژنی یکسان را به ارث می‌برند، همیشه علائم یکسانی ندارند. این به این دلیل است که بین محیط زیست و ژنتیک رابطه‌ای وجود دارد که بر روشن یا خاموش شدن یک ژن تأثیر می‌گذارد. این به عنوان بیان ژن شناخته می‌شود.
دو زیرگروه اصلی از وراثت اتوزومی وجود دارد: غالب و مغلوب.
غالب اتوزومی به این معنی است که به ارث بردن یک نسخه از یک واریانت ژنی برای ایجاد بیماری کافی است. در این سناریو، کودک ۵۰ درصد احتمال دارد که واریانت ژنی را از یک والد به ارث ببرد و به این بیماری مبتلا شود.
در مقابل، مغلوب اتوزومی به این معنی است که برای داشتن یک بیماری خاص، کودک باید دو نسخه از ژنی را که آن را ایجاد می‌کند به ارث ببرد - یکی از هر والد.
اگر هر دو والد حامل باشند اما خودشان بیماری اتوزومی مغلوب نداشته باشند، کودک آن‌ها ۲۵ درصد احتمال دارد که بیماری را به ارث ببرد.
علاوه بر این الگوهای وراثت، راه‌های دیگری نیز وجود دارد که افراد می‌توانند بیماری‌های ژنتیکی را به ارث ببرند:

غالب وابسته به X: این بیماری‌ها از واریانت‌های ژنی روی کروموزوم X ناشی می‌شوند که جنسیت را تعیین می‌کند. مردان فقط یک کروموزوم X دارند، بنابراین به ارث بردن یک نسخه از ژن واریانت باعث ایجاد بیماری می‌شود. در زنان که دو کروموزوم X دارند، علائم ممکن است کمتر شدید باشد. فقط زنان می‌توانند اختلالات وابسته به X را منتقل کنند.
مغلوب وابسته به X: همانطور که در غالب وابسته به X، به ارث بردن یک نسخه از ژن واریانت باعث ایجاد بیماری در مردان می‌شود. با این حال، در زنان، دو نسخه از ژن واریانت برای ایجاد بیماری لازم است.
وابسته به X: این بیماری‌ها از واریانت‌های روی کروموزوم X ناشی می‌شوند، اما به وضوح غالب یا مغلوب نیستند.
وابسته به Y: این بیماری‌ها از واریانت‌های روی کروموزوم Y ناشی می‌شوند. فقط مردان کروموزوم Y دارند، بنابراین این بیماری‌ها از یک والد مرد به یک فرزند مرد منتقل می‌شوند.
هم‌غالب: در این اختلالات، دو واریانت ژنی اثرات متفاوتی ایجاد می‌کنند، اما هر دو می‌توانند بر یک بیماری سلامتی تأثیر بگذارند یا آن را تعیین کنند.
میتوکندریایی: میتوکندری‌ها ساختارهای سلولی هستند که انرژی تولید می‌کنند، اما حاوی مقدار کمی DNA نیز هستند. یک والد زن، اما نه والد مرد، می‌تواند یک واریانت ژنی را از میتوکندری‌ها منتقل کند.

در اینجا چند نمونه از بیماری‌های غالب اتوزومی آورده شده است:

بیماری هانتینگتون که باعث تخریب پیشرونده سلول‌های عصبی در مغز می‌شود.
آکندروپلازی، وضعیتی که بر رشد استخوان تأثیر می‌گذارد.
نورو فیبروماتوز، که باعث تشکیل تومور در بافت عصبی می‌شود.
هیپرکلسترولمی خانوادگی، که کلسترول بالایی است که فرد با به ارث بردن یک واریانت ژنی از یک یا هر دو والد به دست می‌آورد.

در اینجا چند نمونه از بیماری‌های مغلوب اتوزومی آورده شده است:

فیبروز کیستیک که باعث تجمع مخاط در ریه‌ها و دستگاه گوارش می‌شود.
بیماری سلول داسی شکل، گروهی از بیماری‌ها که شکل گلبول‌های قرمز را تغییر می‌دهد.
بیماری تای ساکس که در آن آنزیمی که به تجزیه مواد چرب کمک می‌کند، وجود ندارد.
فنیل کتونوری، وضعیتی که باعث می‌شود فرد نتواند فنیل‌آلانین را متابولیزه کند، که می‌تواند باعث آسیب مغز و عصبی شود.

روش‌های مختلفی برای آزمایش صفات اتوزومی وجود دارد:

آزمایش‌های تک ژنی: این‌ها تغییرات در یک ژن خاص را تشخیص می‌دهند. پزشکان ممکن است در صورت مشکوک بودن به اینکه فردی یک بیماری قابل انتقال خاص دارد، یکی را توصیه کنند.
آزمایش‌های پانل: این‌ها تغییرات در بسیاری از ژن‌هایی که بر جنبه خاصی از سلامتی تأثیر می‌گذارند را شناسایی می‌کنند. به عنوان مثال، یک آزمایش پانل ممکن است ژن‌هایی را که بر سیستم عصبی تأثیر می‌گذارند، هدف قرار دهد، در حالی که دیگری ممکن است ژن‌هایی را که بر خطر ابتلا به سرطان تأثیر می‌گذارند، ارزیابی کند.
آزمایش‌های ژنتیکی در مقیاس بزرگ: دو نوع آزمایش ژنتیکی در مقیاس بزرگ وجود دارد. توالی‌یابی ژنوم کل DNA فرد را بررسی می‌کند، نه فقط ژن‌ها. توالی‌یابی اگزوم یا تمام ژن‌های DNA یا فقط ژن‌های مرتبط با بیماری پزشکی فرد را بررسی می‌کند.

برخی از آزمایش‌ها تغییرات در بیان ژن را نیز بررسی می‌کنند. علاوه بر اینکه کاملاً "روشن" یا "خاموش" هستند، ژن‌ها می‌توانند سطوح مختلفی از بیان را در انواع مختلف سلول‌ها داشته باشند. آزمایش‌های بیان ژن این سطوح را در سلول‌های سالم و بیمار مقایسه می‌کنند.
علاوه بر آزمایش‌های ژنی، آزمایش‌هایی برای تغییرات کروموزومی نیز وجود دارد.
اگر فردی مشکوک باشد که او یا فرزندش ممکن است ژن یک بیماری اتوزومی را حمل کند، ممکن است بخواهد هر یک از سؤالات زیر را از پزشک خود بپرسد:

خطر ابتلا به یک بیماری ژنتیکی چقدر است؟
آیا بیماری که در خانواده من وجود دارد می‌تواند علت ژنتیکی داشته باشد؟
خطر انتقال یک بیماری ژنتیکی به فرزندم چقدر است؟
آیا باید آزمایش ژنتیکی انجام دهم؟
اگر می‌خواهم بچه دار شوم، آیا من و همسرم باید ابتدا آزمایش ژنتیکی انجام دهیم؟
آیا راهی برای به حداقل رساندن خطر ابتلا به این بیماری وجود دارد، مانند اجتناب از عوامل خطر محیطی؟
اگر من یا یکی دیگر از اعضای خانواده به این بیماری مبتلا هستیم، چه درمان‌هایی در دسترس است؟

وراثت اتوزومی راهی برای انتقال بیماری‌های ژنتیکی از والدین به فرزندان است. این واریانت‌های ژنتیکی را توصیف می‌کند که در یکی از اتوزوم‌ها قرار دارند که نوعی کروموزوم هستند.
در وراثت غالب اتوزومی، کودک فقط به یک نسخه از یک واریانت ژنی نیاز دارد تا بیماری ایجاد شود. برای این اتفاق افتادن، فقط یک والد باید ژن را حمل کند.
در وراثت مغلوب اتوزومی، کودک به دو نسخه از یک واریانت ژنی - یکی از هر والد - نیاز دارد تا بیماری ایجاد شود.
بیماری هانتینگتون، فیبروز کیستیک و کم‌خونی سلول داسی شکل نمونه‌هایی از بیماری‌هایی با وراثت اتوزومی هستند. اگر فردی نگران است که او یا فرزندش ممکن است ژن‌های این بیماری‌ها را حمل کنند، باید با پزشک خود صحبت کند.


ویژگی‌های موروثی چه هستند؟
انسان‌ها ویژگی‌هایی را از والدین خود به ارث می‌برند، مانند رنگ چشم و مو یا قد شما. وراثت فرآیندی است که از طریق آن ویژگی‌های خود را دریافت می‌کنید.
وراثت غالب اتوزومی چیست؟
وراثت غالب اتوزومی یکی از راه‌های انتقال ویژگی‌های ژنتیکی از یک والد به فرزندش است. وقتی یک ویژگی غالب اتوزومی است، فقط یک والد نیاز دارد که یک ژن تغییر یافته داشته باشد تا آن را منتقل کند. نیمی از فرزندان والدی که دارای یک ویژگی اتوزومی است، آن ویژگی را به ارث می‌برند. فقط تغییراتی که در DNA اسپرم یا تخمک رخ می‌دهند می‌توانند از والدین به فرزندان منتقل شوند.
وراثت مغلوب اتوزومی چیست؟
وراثت مغلوب اتوزومی یک الگوی وراثت است. اگر والدی دارای یک ویژگی مغلوب اتوزومی باشد، هیچ علائمی را نشان نمی‌دهد. برای انتقال آن به فرزندانشان، هر دو والد باید حامل آن ویژگی باشند. اما از آنجایی که هیچ علائمی ندارند، اغلب حتی نمی‌دانند که آن را دارند. هر دو والد باید یک ژن تغییر یافته را به فرزند خود منتقل کنند تا فرزند آن بیماری ژنتیکی یا ویژگی را به صورت مغلوب اتوزومی به ارث ببرد. یک چهارم از فرزندان اگر هر دو والد آن را داشته باشند، یک ژن مغلوب اتوزومی دریافت خواهند کرد. فقط تغییراتی که در DNA اسپرم یا تخمک رخ می‌دهند می‌توانند از والدین به فرزندان منتقل شوند.
اتوزومی به چه معناست؟
اتوزومی به این معنی است که یک ژن خاص روی کروموزوم جنسی قرار ندارد و یک کروموزوم شماره‌دار است. انسان‌ها در مجموع 46 کروموزوم دارند. هر یک از والدین شما 23 کروموزوم را از طریق تخمک یا اسپرم به شما می‌دهند، در مجموع 46 کروموزوم. دو کروموزوم جنسی (X و Y) و 22 کروموزوم شماره‌دار وجود دارد. فقط کروموزوم‌های شماره‌دار هستند که از الگوهای وراثت اتوزومی استفاده می‌کنند.


برخی از بیماری‌های ژنتیکی در اثر تغییرات (که به عنوان جهش نیز شناخته می‌شوند) در یک ژن واحد ایجاد می‌شوند. این بیماری‌ها معمولاً با یکی از الگوهای زیر به ارث می‌رسند، بسته به ژن درگیر:

الگوهای وراثت
| الگوی وراثت | شرح | مثال‌ها |
|---|---|---|
| غالب اتوزومی | یک نسخه تغییر یافته از ژن در هر سلول برای ایجاد اختلال غالب اتوزومی کافی است. در برخی موارد، فرد مبتلا این بیماری را از یکی از والدین مبتلا به ارث می‌برد. در موارد دیگر، این بیماری ممکن است در اثر یک جهش جدید در ژن ایجاد شود و در افرادی رخ دهد که سابقه خانوادگی این بیماری را ندارند. | بیماری هانتینگتون، سندرم مارفان |
| مغلوب اتوزومی | در وراثت مغلوب اتوزومی، تغییرات در هر دو نسخه ژن در هر سلول رخ می‌دهد. والدین فرد مبتلا به بیماری مغلوب اتوزومی هر کدام یک نسخه از ژن تغییر یافته را حمل می‌کنند، اما معمولاً علائم و نشانه‌های این بیماری را نشان نمی‌دهند. اختلالات مغلوب اتوزومی معمولاً در هر نسل از خانواده مبتلا دیده نمی‌شوند. | فیبروز کیستیک، کم‌خونی داسی‌شکل |
| غالب وابسته به X | اختلالات غالب وابسته به X در اثر تغییرات در ژن‌های روی کروموزوم X ایجاد می‌شوند. در مردان (که فقط یک کروموزوم X دارند)، یک تغییر در تنها نسخه ژن در هر سلول باعث ایجاد این اختلال می‌شود. در زنان (که دو کروموزوم X دارند)، یک تغییر در یکی از دو نسخه ژن در هر سلول برای ایجاد این اختلال کافی است. زنان ممکن است علائم کمتری از این اختلال نسبت به مردان داشته باشند. یکی از ویژگی‌های وراثت وابسته به X این است که پدران نمی‌توانند صفات وابسته به X را به پسران خود منتقل کنند (انتقال از مرد به مرد وجود ندارد). | سندرم ایکس شکننده |
| مغلوب وابسته به X | اختلالات مغلوب وابسته به X نیز در اثر تغییرات در ژن‌های روی کروموزوم X ایجاد می‌شوند. در مردان (که فقط یک کروموزوم X دارند)، یک نسخه تغییر یافته از ژن در هر سلول برای ایجاد این بیماری کافی است. در زنان (که دو کروموزوم X دارند)، یک تغییر باید در هر دو نسخه ژن رخ دهد تا این اختلال ایجاد شود. از آنجایی که بعید است زنان دو نسخه تغییر یافته از این ژن داشته باشند، مردان بیشتر از زنان به اختلالات مغلوب وابسته به X مبتلا می‌شوند. یکی از ویژگی‌های وراثت وابسته به X این است که پدران نمی‌توانند صفات وابسته به X را به پسران خود منتقل کنند (انتقال از مرد به مرد وجود ندارد). | هموفیلی، بیماری فابری |
| وابسته به X | از آنجایی که الگوی وراثت بسیاری از اختلالات وابسته به X به وضوح غالب یا مغلوب نیست، برخی از متخصصان پیشنهاد می‌کنند که این بیماری‌ها به عنوان وابسته به X در نظر گرفته شوند تا وابسته به X غالب یا وابسته به X مغلوب. اختلالات وابسته به X در اثر تغییرات در ژن‌های روی کروموزوم X ایجاد می‌شوند، یکی از دو کروموزوم جنسی در هر سلول. در مردان (که فقط یک کروموزوم X دارند)، یک تغییر در تنها نسخه ژن در هر سلول برای ایجاد این بیماری کافی است. در زنان (که دو کروموزوم X دارند)، یک نسخه تغییر یافته از ژن معمولاً منجر به مشکلات سلامتی کمتری نسبت به مردان مبتلا می‌شود، یا ممکن است اصلاً علائم و نشانه‌ای ایجاد نکند. یکی از ویژگی‌های وراثت وابسته به X این است که پدران نمی‌توانند صفات وابسته به X را به پسران خود منتقل کنند (انتقال از مرد به مرد وجود ندارد). | کمبود گلوکز-6-فسفات دهیدروژناز، ترومبوسیتوپنی وابسته به X |
| وابسته به Y | یک بیماری در صورتی وابسته به Y در نظر گرفته می‌شود که ژن تغییر یافته که باعث ایجاد این اختلال می‌شود، روی کروموزوم Y، یکی از دو کروموزوم جنسی در هر سلول مرد قرار داشته باشد. از آنجایی که فقط مردان کروموزوم Y دارند، در وراثت وابسته به Y، یک تغییر فقط می‌تواند از پدر به پسر منتقل شود. | ناباروری کروموزوم Y، برخی از موارد سندرم سوایر |
| هم‌تسلط | در وراثت هم‌تسلط، دو نسخه مختلف (آلل) از یک ژن بیان می‌شوند و هر نسخه پروتئین کمی متفاوتی تولید می‌کند. هر دو آلل بر ویژگی ژنتیکی تأثیر می‌گذارند یا مشخصات بیماری ژنتیکی را تعیین می‌کنند. | گروه خونی ABO، کمبود آلفا-1 آنتی‌تریپسین |
| میتوکندریایی | وراثت میتوکندریایی که به عنوان وراثت مادری نیز شناخته می‌شود، به ژن‌های موجود در DNA میتوکندری اعمال می‌شود. میتوکندری‌ها که ساختارهایی در هر سلول هستند که مولکول‌ها را به انرژی تبدیل می‌کنند، هر کدام حاوی مقدار کمی DNA هستند. از آنجایی که فقط سلول‌های تخمک میتوکندری را به جنین در حال رشد می‌دهند، فقط زنان می‌توانند تغییرات میتوکندریایی را به فرزندان خود منتقل کنند. بیماری‌های ناشی از تغییرات در DNA میتوکندری می‌توانند در هر نسل از خانواده ظاهر شوند و هم مردان و هم زنان را تحت تأثیر قرار دهند، اما پدران این اختلالات را به دختران یا پسران خود منتقل نمی‌کنند. | نوروپاتی اپتیک ارثی لبر (LHON) |

بسیاری از بیماری‌ها در اثر اثرات ترکیبی چندین ژن (که به عنوان پلی‌ژنی توصیف می‌شوند) یا تعامل بین ژن‌ها و محیط ایجاد می‌شوند. این اختلالات معمولاً از الگوهای وراثت ذکر شده در بالا پیروی نمی‌کنند. مثال‌هایی از بیماری‌های ناشی از تغییرات در چندین ژن یا تعاملات ژن/محیط شامل بیماری قلبی، دیابت نوع 2، اسکیزوفرنی و انواع خاصی از سرطان است. برای اطلاعات بیشتر، لطفاً به "اختلالات پیچیده یا چند عاملی چیست؟" مراجعه کنید.

اختلالاتی که در اثر تغییر در تعداد یا ساختار کروموزوم‌ها ایجاد می‌شوند نیز از الگوهای وراثت ساده ذکر شده در بالا پیروی نمی‌کنند. برای مطالعه نحوه ایجاد بیماری‌های کروموزومی، لطفاً به "آیا اختلالات کروموزومی به ارث می‌رسند؟" مراجعه کنید.

سایر عوامل ژنتیکی گاهی اوقات بر نحوه وراثت یک بیماری تأثیر می‌گذارند. برای مثال، لطفاً به "چاپ ژنومی و تک‌والدگرایی چیست؟" مراجعه کنید.


چالش‌های آموزش مجازی شامل انجام چند کار به طور همزمان، کیفیت منابع آموزشی، حجم کاری و مدیریت زمان است.
چالش‌های استفاده از پلتفرم‌های آموزشی مجازی شامل عدم علاقه و تمایل به یادگیری و کاربرد فناوری اطلاعات و ارتباطات در کلاس درس است. فرصت‌ها شامل یادگیری نامحدود، دسترسی آسان به مواد آموزشی و افزایش مشارکت اجتماعی است.
متن اطلاعات خاصی در مورد پلتفرم‌های آموزشی مجازی ارائه نمی‌دهد.
این مقاله به چالش‌ها و فرصت‌های بین‌المللی‌سازی مجازی در دانشگاه‌ها می‌پردازد، اما به طور خاص به پلتفرم‌های آموزشی مجازی اشاره نمی‌کند.
چالش‌های استفاده از پلتفرم‌های آموزشی مجازی شامل عدم امکان بررسی سلول‌های واقعی با استفاده از میکروسکوپ و نیاز به کامپیوترهای با نسخه بالا است. فرصت‌ها شامل یادگیری آسان، نمایش‌های تجربی واقعی و تجزیه و تحلیل و استدلال تقویت‌شده است.