این مقاله به شما کمک می‌کند تا بفهمید کد QR چیست، چگونه کار می‌کند، انواع مختلف کدهای QR، افزایش استفاده از آن، خطرات موجود، مزایا و معایب و اینکه آیا استفاده از آن ایمن است یا خیر.

مقدمه
افزایش استفاده از کدهای QR

پذیرش کد QR در صنایع مختلف
11 صنعت متنوع که بیشترین میزان استفاده از کد QR را دارند:

خرده فروشی
رستوران
بازاریابی
حمل و نقل
مالی
مراقبت‌های بهداشتی
آموزش
سرگرمی
مهمان‌نوازی
املاک
تولید

کدهای QR: ابزاری برای بازیگران تهدید؟

دلایل رایج استفاده از کدهای QR به عنوان ابزار تهدید:

دسترسی آسان
مهندسی اجتماعی
سرقت اطلاعات
نقض امنیت فیزیکی
بهره‌برداری از آسیب‌پذیری‌ها

کد QR چیست؟

کد QR ایستا
کد QR پویا

کد QR چگونه کار می‌کند؟
طراحی QR چگونه است؟
انواع کدهای QR

کد QR استاندارد
کد QR میکرو
کدهای QR مربعی
کدهای QR SQRC
کدهای QR فریم
کدهای QR رنگی با ظرفیت بالا
کد QR سفارشی
کد QR عددی
کد QR حروف عددی

کدهای QR کجا استفاده می‌شوند؟
مزایا و معایب کدهای QR

مزایای کدهای QR

ظرفیت ذخیره‌سازی
قابل انطباق
تولید آسان
مقرون به صرفه
تعامل با مشتریان
ردیابی

معایب کدهای QR

دسترسی محدود
سوء استفاده از کدهای QR
آگاهی ناکافی
کیفیت
خطرات امنیتی
نگرانی‌های حریم خصوصی

داستان بازگشت کد QR

تاثیر کدهای QR در بخش‌های مختلف
پذیرش کد QR
استفاده از کد QR بر اساس کشورها: 10 کشوری با بالاترین فعالیت اسکن

آیا استفاده از کدهای QR ایمن است؟

نکاتی که قبل از اسکن کد QR باید در نظر بگیرید

آیا کدهای QR قابل هک شدن هستند؟

امنیت‌های اضافی
استراتژی‌های مورد استفاده توسط هکرها

کد QR و آسیب‌پذیری آن

دلایل اصلی آسیب‌پذیری کدهای QR:

نتیجه‌گیری

مقدمه
یک کد QR (کد پاسخ سریع) یک بارکد دو بعدی است که می‌توانید روی تلفن همراه یا خواننده خود مشاهده کنید تا اطلاعات را به سرعت و به آسانی دریافت کنید. می‌توانید انواع مختلفی از داده‌ها، به عنوان مثال، URL وب‌سایت‌ها، اطلاعات تماس و اطلاعات محصول را در کد QR داشته باشید. این کد شامل سیاه و سفیدهایی است که روی یک شبکه قرار گرفته‌اند، که هر مربع نشان‌دهنده یک قطعه اطلاعات است. یک کد QR بیشتر برای تبلیغات، بازاریابی یا به اشتراک‌گذاری اطلاعات استفاده می‌شود و استفاده از آن در سیستم‌های پرداخت بدون تماس و سایر برنامه‌ها همچنان در حال افزایش است.

افزایش استفاده از کدهای QR
کدهای QR به راحتی با دوربین تلفن همراه شما اسکن می‌شوند، که به شما امکان می‌دهد به سرعت و به آسانی به اطلاعات دسترسی پیدا کنید و تراکنش‌ها را انجام دهید. این کدها به دلیل شیوع همه‌گیری COVID-19 و تغییر کسب‌وکارها از پرداخت نقدی به پرداخت کارت‌های هوشمند و منوها، گسترده‌تر از همیشه شده‌اند. با یافتن راه‌های جدید و خلاقانه برای استفاده از کدهای QR توسط کسب‌وکارها و سازمان‌ها، انتظار می‌رود محبوبیت آن‌ها افزایش یابد.

در کمپین‌های بازاریابی، کدهای QR می‌توانند دسترسی آسان مشتریان به اطلاعات محصول یا پیشنهادات تبلیغاتی را فراهم کنند. با افزایش دستگاه‌های بی‌سیم و پرداخت‌های الکترونیکی، کدهای QR همچنان برای شرکت‌ها و مصرف‌کنندگان محبوب خواهند شد.
علاوه بر این، کدهای QR برای پرداخت‌های بدون تماس و منوهای رستوران‌ها به دلیل همه‌گیری COVID-19 به بخشی ضروری از زندگی روزمره ما تبدیل شده‌اند. دنیای پس از همه‌گیری دوران جدید کدهای QR است، این کدها به بخشی از زندگی همه در این دنیای فناوری تبدیل شده‌اند و همچنان به سرعت در حال رشد هستند تا زمانی که جایگزینی برای آن‌ها پیدا شود.
5.32 میلیارد کاربر منحصر به فرد کد QR وجود دارد. ایالات متحده آمریکا در رتبه اول استفاده قرار دارد و کشورهایی مانند هند، فرانسه و غیره آن را دنبال می‌کنند. طبق آمار کد QR سال 2022، افزایش استفاده از اسکن و تولید به ترتیب 443٪ و 438٪ افزایش یافته است. همه‌گیری فقط راه را برای ظهور کدهای QR هموار کرده است، کاربران در سراسر جهان کد QR را ترجیح می‌دهند تا فاصله‌گذاری اجتماعی را حفظ کنند.

پذیرش کد QR در صنایع مختلف
کدهای QR به دلیل سهولت استفاده و تطبیق‌پذیری خود، در بین کسب‌وکارها محبوبیت فزاینده‌ای پیدا کرده‌اند. کسب‌وکارهای مختلف از کدهای QR برای اهداف مختلفی مانند اتصال به وب‌سایت، صفحات رسانه‌های اجتماعی یا اطلاعات محصول استفاده می‌کنند. به عنوان مثال، رستوران‌ها از کدهای QR برای نمایش منوها و سفارش غذا به مشتریان استفاده می‌کنند تا نیازی به جابجایی منوهای فیزیکی نداشته باشند. در مقابل، فروشگاه‌های خرده‌فروشی از کدهای QR برای ارائه اطلاعات محصول و پیشنهادات ویژه استفاده می‌کنند.

کدهای QR یک گزینه پرداخت بدون تماس را ارائه می‌دهند که تعداد تراکنش‌های نقدی را کاهش می‌دهد و در هنگام پرداخت سریع‌تر و موثرتر است. علاوه بر این، استفاده از کدهای QR برای ردیابی رفتار مشتریان و جمع‌آوری داده‌ها برای اهداف تبلیغاتی موثر است. در نتیجه، با ارائه یک روش کارآمد و مقرون به صرفه برای تعامل با مشتریان و ساده‌سازی عملیات، انتظار می‌رود کدهای QR در سال‌های آینده در شرکت‌های فردی محبوبیت بیشتری پیدا کنند.

11 صنعت متنوع که بیشترین میزان استفاده از کد QR را دارند:

خرده فروشی
کدهای QR در بخش خرده‌فروشی برای ارائه اطلاعات در مورد محصولات، قیمت‌ها یا تخفیف‌ها استفاده می‌شوند.
رستوران
بخش غذا و نوشیدنی به خوبی از کدهای QR استفاده کرده است. این یک راه ایده‌آل برای تعامل با مشتریان و پرسیدن علاقه آن‌ها است تا بتوانید اقدام مورد نظر را آغاز کنید.
بازاریابی
کمپین‌های بازاریابی از کدهای QR استفاده می‌کنند که مشتریان را به وب‌سایت‌ها، سایت‌های رسانه‌های اجتماعی یا مواد تبلیغاتی هدایت می‌کند.
حمل و نقل
استفاده از کدهای QR در بخش حمل و نقل برای ارائه بلیط‌های دیجیتال، کارت‌های سوار شدن و اطلاعات سفر است.
مالی
کدهای QR پرداخت‌های تلفن همراه، انتقال‌ها و بانکداری آنلاین را تأمین می‌کنند.
مراقبت‌های بهداشتی
کدهای QR در مراقبت‌های بهداشتی برای شناسایی بیمار، نگهداری سوابق و ردیابی دارو استفاده می‌شوند.
آموزش
کدهای QR در موسسات آموزشی برای تجربیات یادگیری تعاملی، دسترسی به ابزارهای دیجیتال و ردیابی ثبت‌نام استفاده می‌شوند.
سرگرمی
کدهای QR برای صدور بلیط، تجربیات تعاملی و شکار گنج در سرگرمی استفاده می‌شوند.
مهمان‌نوازی
چک‌این، سفارش منو و مدیریت برنامه‌های وفاداری بر اساس کدهای QR در مهمان‌نوازی انجام می‌شود.
املاک
کدهای QR برای فهرست کردن املاک، تورهای مجازی و نمایش املاک بدون تماس استفاده می‌شوند.
تولید
کدهای QR برای مدیریت موجودی، ردیابی محصولات و کنترل کیفیت در تولید کالاها استفاده می‌شوند.

کدهای QR: ابزاری برای بازیگران تهدید؟
اگرچه کدهای QR برای اشتراک‌گذاری آسان اطلاعات محبوبیت فزاینده‌ای پیدا می‌کنند، اما می‌توانند توسط هکرها برای انتشار محتوای مخرب نیز استفاده شوند. مهاجمان می‌توانند به راحتی کاربران ناآگاه را فریب دهند تا بدافزار دانلود کنند یا اطلاعات حساس خود را ارائه دهند، زمانی که یک کد QR ایجاد می‌کنند که مستقیماً به وب‌سایت یا برنامه مخرب منتهی می‌شود. هنگام اسکن کد QR، مهم است که مراقب خواندن کدها از منابع قابل اعتماد باشید. علاوه بر این، کسب‌وکارها باید از کدهای QR خود محافظت کنند و اطمینان حاصل کنند که برای اهداف مخرب استفاده نمی‌شوند.

دلایل رایج استفاده از کدهای QR به عنوان ابزار تهدید:

دسترسی آسان
بازیگران تهدید می‌توانند از کدهای QR برای هدایت کاربران به سایت‌های مخرب که بدافزار یا کلاهبرداری‌های فیشینگ میزبانی می‌کنند، استفاده کنند. کاربری که این کدها را اسکن می‌کند ممکن است متوجه نشود که در معرض خطرات آنلاین زیادی مانند کلاهبرداری هویتی یا پولشویی قرار دارد.
مهندسی اجتماعی
می‌توان آن را طوری طراحی کرد که شبیه کدهای قانونی به نظر برسد، و به کاربران اجازه می‌دهد بدون شک و تردید آن‌ها را اسکن کنند. بازیگران تهدید می‌توانند از این اعتماد سوء استفاده کنند و کاربران را فریب دهند تا اطلاعات محرمانه ارائه دهند یا یک نرم‌افزار خطرناک را دانلود کنند.
سرقت اطلاعات
می‌توان از کدهای QR برای جمع‌آوری اطلاعات شخصی از کاربران ناآگاه استفاده کرد. کاربری که یک کد QR مخرب را اسکن می‌کند ممکن است درخواست شود اعتبارنامه‌های ورود خود را ارائه دهد و به مهاجمان امکان می‌دهد داده‌ها را سرقت کنند یا بدون مجوز به حساب‌ها دسترسی پیدا کنند.
نقض امنیت فیزیکی
یک کد QR مخرب ممکن است توسط بازیگران تهدید در مکان‌های فیزیکی مانند پوسترها، بروشورها یا برچسب‌ها قرار گیرد. افرادی که این کدها را اسکن می‌کنند ممکن است ناخواسته به مهاجم اجازه دهند به دستگاه‌های خود دسترسی پیدا کند و داده‌های آن‌ها را به خطر بیندازد و احتمالاً منجر به نقض امنیت بیشتر شود.
بهره‌برداری از آسیب‌پذیری‌ها
ممکن است آسیب‌پذیری‌هایی در برنامه‌ها و نرم‌افزارهای اسکن QR وجود داشته باشد که به مهاجمان اجازه می‌دهد از آن‌ها سوء استفاده کنند. بهره‌برداری از این آسیب‌پذیری‌ها به مهاجمان اجازه می‌دهد تا به دستگاه‌ها دسترسی غیرمجاز پیدا کنند، از این آسیب‌پذیری‌ها سوء استفاده کنند و احتمالاً با فریب دادن کاربران به اسکن کدهای QR مخرب، سیستم‌های هدف را کنترل کنند.

کد QR چیست؟

یک کد QR (کد پاسخ سریع) نوعی بارکد دو بعدی است که از الگویی از نوارهای تیره و مربع‌ها تشکیل شده است که به عنوان کد QR یا کد پاسخ سریع شناخته می‌شود. برای استفاده از این ویژگی، برنامه دوربین خود را در تلفن خود باز کنید و آن را به کد QR نشان دهید. تلفن شما به طور خودکار کد را شناسایی می‌کند و اطلاعات یا صفحه وب مرتبط برای شما باز می‌شود.
آن‌ها اغلب اطلاعاتی در مورد یک محصول یا خدمات ارائه می‌دهند یا کاربران را به یک وب‌سایت یا برنامه هدایت می‌کنند. کدهای QR به عنوان یک فناوری ارتباط یک‌طرفه در نظر گرفته می‌شوند، بنابراین همه کدهای QR قانونی نیستند و فریب دادن کاربران آسان است. انواع کدهای QR برای جزئیات بیشتر.

کد QR ایستا
کدهای QR ایستا کدهایی هستند که پس از ایجاد نمی‌توان آن‌ها را ویرایش، ردیابی یا به‌روزرسانی کرد. نمایش نتایج هنگام اسکن زمان زیادی می‌برد و دارای URL طولانی است.
کد QR پویا
کدهای QR پویا را می‌توان ویرایش کرد، به راحتی به اشتراک گذاشت، ردیابی و تجزیه و تحلیل ارائه می‌دهد. دارای URL کوتاه و قابل فهم است و هنگام اسکن نتایج فوری ارائه می‌دهد.

کد QR چگونه کار می‌کند؟
کدهای QR با رمزگذاری اطلاعات در الگویی از نقاط و فضاهای قابل خواندن توسط رایانه کار می‌کنند. هنگامی که کد توسط دوربین تلفن همراه یا خواننده کد QR اسکن می‌شود، الگو را می‌خواند و اطلاعات نمایش داده شده روی دستگاه را رمزگشایی می‌کند.
کدهای QR می‌توانند به روش‌های مختلفی استفاده شوند، به عنوان مثال: در یک تبلیغات روی کارت‌های ویزیت یا بسته‌بندی محصولات. آن‌ها راهی سریع و موثر برای دسترسی به اطلاعات هستند، که همچنین می‌تواند برای کسب‌وکارها برای برقراری ارتباط با مشتریان خود مفید باشد. کد QR به طور گسترده برای مدیریت موجودی، احراز هویت، بازاریابی و به اشتراک‌گذاری و انتقال اطلاعات استفاده می‌شود.

طراحی QR چگونه است؟
این کدها طوری طراحی شده‌اند که توسط برنامه خواننده QR خوانده شوند که اطلاعات را به الگویی از مربع‌های سیاه و سفید رمزگذاری می‌کند. ماژول‌ها به گونه‌ای مرتب شده‌اند که تصحیح خطا را امکان‌پذیر می‌کند و به اسکنر کمک می‌کند تا کد را حتی در صورت آسیب جزئی پیدا کرده و بخواند. مراحل مختلفی در توسعه یک کد QR وجود دارد. الگو را با استفاده از نرم‌افزار تولید کد QR ایجاد کنید و کدهای تصحیح خطا و پارامترهایی مانند اندازه، رنگ یا پس‌زمینه را اضافه کنید.
انواع کدهای QR
شما می‌توانید کدهای QR مختلفی را پیدا کنید که هر کدام دارای ویژگی‌ها و قابلیت‌های خاصی هستند. در اینجا برخی از رایج‌ترین انواع کدهای QR آورده شده است:

کد QR استاندارد
ساده‌ترین کد QR برای خواندن توسط هر اسکنری است. می‌تواند تا 3000 کاراکتر حروف عددی یا 7000 کاراکتر عددی را ذخیره کند.
کد QR میکرو
آن‌ها کوچکتر از کدهای QR استاندارد هستند و معمولاً در مواردی که فضا محدود است استفاده می‌شوند. می‌تواند حاوی تا 35 کاراکتر حروف عددی یا 71 کاراکتر عددی باشد.
کدهای QR مربعی
کد QR مربعی ظرفیت ذخیره‌سازی بالاتری نسبت به کدهای QR استاندارد دارد. می‌تواند تا 7000 کاراکتر حروف عددی یا 14000 کاراکتر عددی را ذخیره کند.
کدهای QR SQRC
این نوع کد QR دارای ویژگی امنیتی برای محافظت در برابر اسکن غیرمجاز است. آن‌ها برای برنامه‌هایی مانند سیستم‌های پرداخت و کارت‌های شناسایی مناسب هستند.
کدهای QR فریم
این نوع کد QR دارای یک قاب قابل تنظیم در اطراف آن‌ها است. ممکن است برای اهداف نام تجاری یا تبلیغاتی استفاده شوند.
کدهای QR رنگی با ظرفیت بالا
این کدهای QR که می‌توانند تا 2500 کاراکتر حروف عددی و 5000 کاراکتر عددی را علاوه بر پس‌زمینه رنگی ذخیره کنند، کدگذاری شده با رنگ هستند. استفاده از آن‌ها برای اهداف تبلیغاتی و بازاریابی مناسب است.
کد QR سفارشی
این کدها به طور خاص با یک آرم یا تصویر در مرکز آن‌ها طراحی شده‌اند. این کدها به طور خاص با یک آرم یا تصویر در مرکز آن‌ها طراحی شده‌اند. آن‌ها برای اهداف نام تجاری و تبلیغاتی در دسترس هستند.
کد QR عددی
این کد QR فقط حاوی داده‌های عددی مانند شماره تلفن یا شماره حساب است.
کد QR حروف عددی
این نوع کد QR حاوی حروف و اعداد است و می‌تواند هر داده متنی را رمزگذاری کند.

انواع تخصصی‌تری از کدهای QR نیز وجود دارد که برای اهداف خاص استفاده می‌شوند، مانند کدهای QR پرداخت که برای پرداخت‌های تلفن همراه استفاده می‌شوند یا کدهای QR رویداد که برای صدور بلیط و ورود استفاده می‌شوند.
کدهای QR کجا استفاده می‌شوند؟
کدهای QR در صنایع و برنامه‌های مختلف استفاده می‌شوند. آن‌ها معمولاً در کمپین‌های بازاریابی برای دسترسی مستقیم مشتریان به وب‌سایت‌ها یا پیشنهادات تبلیغاتی استفاده می‌شوند. کدهای QR همچنین می‌توانند روی بسته‌بندی محصولات چاپ شوند و به مشتریان امکان می‌دهند به سرعت اطلاعات محصول یا تخفیف‌ها را مرور کنند.

کدهای QR برای صدور بلیط الکترونیکی و چک در بخش حمل و نقل استفاده می‌شوند. علاوه بر این، این مواد در مراقبت‌های بهداشتی برای شناسایی بیمار و نظارت بر تجویز دارو استفاده می‌شوند.
کدهای QR همچنین ممکن است در موزه‌ها و سایت‌های گردشگری برای ارائه اطلاعات بیشتر در مورد اشیاء یا مکان‌های مورد علاقه به بازدیدکنندگان یافت شوند. کد QR به یک ابزار قدرتمند برای کسب‌وکارها و سازمان‌ها برای تعامل با مشتریان و ساده‌سازی فرآیندهای خود تبدیل شده است.
مزایا و معایب کدهای QR
مزایای کدهای QR

ظرفیت ذخیره‌سازی
در مقایسه با کدهای بارکد سنتی، کدهای QR می‌توانند داده‌های بسیار بیشتری را ذخیره کنند. آن‌ها قادر به نگهداری تا صد برابر اطلاعات بیشتر هستند.
قابل انطباق
می‌توانید از کدهای QR در برنامه‌های مختلف، از تبلیغات و تبلیغات گرفته تا صدور بلیط و پرداخت استفاده کنید. اسکن آن با دوربین تلفن همراه آسان است و استفاده از آن را برای مصرف‌کنندگان و کسب‌وکارها آسان می‌کند.
تولید آسان
کسب‌وکارها می‌توانند کدها را برای محصولات و خدمات خود به سرعت و به راحتی با استفاده از ابزارهای آنلاین رایگان یا برنامه‌های تلفن همراه ایجاد کنند و امکان ایجاد سریع کدهای QR را فراهم کنند.
مقرون به صرفه
یک کد QR یک ابزار تبلیغاتی مقرون به صرفه است که می‌تواند اطلاعات اضافی در مورد محصولات، خدمات و تبلیغات را در جایی که مواد چاپی دیگری مورد نیاز نیست، ارائه دهد.
تعامل با مشتریان
کدهای QR می‌توانند تعامل مشتریان با برند شما را با ارائه دسترسی به محتوای انحصاری یا پیشنهادات تبلیغاتی، تشویق به تعامل با رسانه‌های اجتماعی و ارائه تجربیات تعاملی‌تر افزایش دهند.
ردیابی
می‌توان از کدهای QR برای به دست آوردن اثربخشی کمپین بازاریابی، تعامل مشتری و داده‌های رفتاری استفاده کرد.

معایب کدهای QR

دسترسی محدود
کارایی این ابزار تبلیغاتی ممکن است به این دلیل محدود شود که همه مصرف‌کنندگان تلفن همراه ندارند و می‌توانند کدهای QR را اسکن کنند.
سوء استفاده از کدهای QR
کدهای QR را می‌توان به راحتی تکثیر یا دستکاری کرد، که می‌تواند منجر به کلاهبرداری و سوء استفاده از اطلاعات شود.
آگاهی ناکافی
اگرچه کدهای QR سال‌هاست که استفاده می‌شوند، اما همه مصرف‌کنندگان نمی‌دانند که آن‌ها چیستند یا چگونه از آن‌ها استفاده کنند، که می‌تواند اثربخشی آن‌ها را به عنوان یک ابزار بازاریابی محدود کند.
کیفیت
کیفیت یک کد QR بسته به روش تولید آن می‌تواند متفاوت باشد و بر خوانایی و اثربخشی آن تأثیر بگذارد.
خطرات امنیتی
از آنجایی که کدهای QR می‌توانند به وب‌سایت‌های مشکوک یا خطرات امنیتی اضافی پیوند دهند، مصرف‌کنندگان باید هنگام خواندن کدها از منابع ناشناخته مراقب باشند.
نگرانی‌های حریم خصوصی
کدهای QR ممکن است داده‌هایی را از کاربران جمع‌آوری کنند که منجر به نگرانی‌های حریم خصوصی برای برخی از کاربران شود.

داستان بازگشت کد QR
افزایش استفاده از کدهای QR نمونه‌ای از تغییرات قابل توجه در زندگی روزمره و شرایط کاری ما به دلیل همه‌گیری COVID-19 است. در بسیاری از کشورها، این کدهای بارکد دو بعدی که به شما امکان می‌دهند با استفاده از دوربین خود اسکن کنید، به یک روش فزاینده محبوب برای پرداخت از طریق حالت NFC پرداخت‌ها، احراز هویت تلفن همراه و به اشتراک‌گذاری اطلاعات تبدیل شده‌اند. یک کد QR برای محدود کردن تماس فیزیکی و به حداقل رساندن گسترش ویروس‌ها ضروری است، زیرا کسب‌وکارها و افراد مجبور شده‌اند به دلیل این همه‌گیری رویکرد بهداشتی‌تری را اتخاذ کنند.
تاثیر کدهای QR در بخش‌های مختلف
بسیاری از رستوران‌ها و کافه‌ها از کدهای QR برای علامت‌گذاری منوها، ردیابی تماس یا سیستم‌های سفارش خود استفاده می‌کنند. دولت‌ها همچنین از کدهای QR برای برقراری ارتباط با اطلاعات مربوط به همه‌گیری، مانند دستورالعمل‌ها و پیام‌های بهداشتی استفاده کرده‌اند. علاوه بر همه‌گیری، محبوبیت کدهای QR به دلیل سهولت استفاده و راحتی آن‌ها افزایش یافته است. کدهای QR برای شرکت‌ها و افراد ایده‌آل هستند، زیرا می‌توانند به سرعت و به طور موثر ایجاد و اسکن شوند.
برنامه‌های جدید و نوآوری‌ها، مانند منوی کد QR، می‌توانند به زبان‌های مختلف ترجمه شوند. کدهای QR به دلیل تأثیر مداوم همه‌گیری بر زندگی روزمره ما، همچنان برای مبارزه با COVID-19 و سایر تهدیدات مفید هستند.
پذیرش کد QR
در سال‌های اخیر، به لطف شناخت راحتی و کارایی کد QR توسط هر دو کسب‌وکار و مصرف‌کنندگان، پذیرش کد به طور قابل توجهی افزایش یافته است. طبق گزارش Juniper Research، پرداخت‌های جهانی کد QR انتظار می‌رود تا سال 2025 به 3 تریلیون دلار برسد که از 219 میلیارد دلار در سال 2020 افزایش یافته است.
همه‌گیری COVID19 که به افزایش پذیرش کدهای پاسخ سریع کمک کرده است، زیرا به شما امکان می‌دهد اطلاعات را به دست آورید و پرداخت‌ها را به صورت بی‌سیم انجام دهید، نیز نقش مهمی ایفا می‌کند. کدهای QR همچنین در بخش‌های مختلفی از جمله خرده‌فروشی، مهمان‌نوازی و مراقبت‌های بهداشتی در حال اجرا هستند. پذیرش کدهای QR در سال‌های آینده با استفاده بیشتر کاربران از تلفن‌های هوشمند خود افزایش خواهد یافت.
استفاده از کد QR بر اساس کشورها: 10 کشوری با بالاترین فعالیت اسکن
تا سال 2016، بیش از 700 میلیون کاربر کد QR از آن‌ها در سراسر چین استفاده می‌کردند که شاهد استفاده گسترده از این کدها برای پرداخت با تلفن همراه بوده‌اند. در سال 2020، تعداد خانوارهایی که از یک کد QR استفاده می‌کنند، به بیش از 11 میلیون در سراسر آمریکا می‌رسد. کدهای QR پویایی که توسط کاربران ایجاد شده‌اند، در مجموع 6,825,842 اسکن از کاربران جهانی را ایجاد کرده‌اند که نسبت به سال 2021 433 درصد افزایش یافته است.
در سه ماهه اول سال 2022، این ده کشور بیشترین فعالیت اسکن را بر اساس پایگاه داده QR TIGER داشته‌اند:

آیا استفاده از کدهای QR ایمن است؟
کدهای QR برای دسترسی سریع به وب‌سایت‌ها، پرداخت‌ها و موارد دیگر محبوب هستند. کاربران کد را با دوربین تلفن همراه خود اسکن می‌کنند. با این حال، نگرانی‌هایی در مورد ایمنی بازیگران مخرب وجود دارد که از کدهای QR برای انجام کلاهبرداری یا حملات فیشینگ استفاده می‌کنند.
هیچ خطری ذاتی در خود کد QR وجود ندارد. هکرها می‌توانند از آن به عنوان ابزاری برای حملات خود استفاده کنند. کاربران ممکن است به یک وب‌سایت جعلی هدایت شوند که خود را قانونی نشان می‌دهد و از آن‌ها می‌خواهد اطلاعات حساس مانند نام‌های کاربری یا جزئیات کارت اعتباری خود را وارد کنند از طریق یک کد QR بد. هنگام اسکن کد QR، مهم است که مراقب خواندن کدها از منابع قابل اعتماد باشید. علاوه بر این، کسب‌وکارها باید از کدهای QR خود محافظت کنند و اطمینان حاصل کنند که برای اهداف مخرب استفاده نمی‌شوند.

نکاتی که قبل از اسکن کد QR باید در نظر بگیرید

کدهای QR می‌توانند در صورت دریافت از یک منبع قابل اعتماد و با یک خواننده کد QR ایمن همراه با ویژگی‌های امنیتی آن‌ها ایمن برای اسکن باشند.
کدهای QR می‌توانند برای حملات کد QR مخرب با ایجاد یک سایت فیشینگ که سایت اصلی را تکرار می‌کند، مورد استفاده قرار گیرند. هنگامی که اسکن می‌کنید، به وب‌سایت جعلی هدایت می‌شوید.
برای هکرها آسان است که کدهای QR جعلی ایجاد کنند تا شما را فریب دهند تا روی آن‌ها کلیک کنید و بسیاری از افراد قبل از اسکن منبع کد QR را تأیید نمی‌کنند.
از اسکن هر کد QR که مشکوک به نظر می‌رسد یا از یک منبع ناشناخته می‌آید خودداری کنید. مراقب و محتاط باشید قبل از اسکن.
از خواندن کدهای QR در ایمیل‌ها، پیامک‌ها یا پست‌های رسانه‌های اجتماعی ناخواسته خودداری کنید و همیشه قبل از اسکن منبع کد را تأیید کنید.
از یک منبع معتبر خواننده کد QR استفاده کنید که قبل از باز کردن آن، بدافزار یا تغییر مسیر را نشان می‌دهد.
اگر یک کد QR مشکوک به همراه ایمیل است، برای بررسی املا، نام دامنه و نام فرستنده، بررسی کنید.
هنگام اسکن کدهای QR در مکان‌های عمومی یا وب‌سایت‌های ناآشنا، می‌توانید از یک شبکه خصوصی مجازی VPN برای محافظت از دستگاه خود در برابر حملات احتمالی استفاده کنید.

نکته اصلی این است که کدهای QR ایمن هستند، اما باید از خطرات احتمالی آگاه باشید، احتیاط کنید و اقدامات پیشگیرانه را برای جلوگیری از حملات کد QR انجام دهید.
آیا کدهای QR قابل هک شدن هستند؟
همراه با افزایش محبوبیت کدهای QR، نگرانی‌هایی در مورد امنیت آن‌ها در رابطه با پتانسیل هکرها برای دسترسی به کدهای QR مطرح شده است. اما برای پاسخ به این سوال، آیا کدهای QR قابل هک شدن هستند؟ پاسخ بله است. کدهای QR می‌توانند هک شوند، اما این فرآیند به اندازه ای که ممکن است به نظر برسد ساده نیست.
کدهای QR تصاویری با داده‌هایی هستند که می‌توانند دستکاری شوند تا افراد را به وب‌سایت‌های مخرب هدایت کنند یا بدافزار را روی دستگاه‌های آن‌ها دانلود کنند. هکرها می‌توانند با ایجاد کدهای QR جعلی یا تغییر کدهای قانونی این کار را انجام دهند، بنابراین مراقب باشید که از منابع ناشناخته اسکن کنید.
امنیت‌های اضافی
شایان ذکر است که کدهای QR می‌توانند با استفاده از تکنیک‌های رمزگذاری مانند امضاهای دیجیتال یا رمزگذاری داده‌ها به گونه‌ای که رمزگشایی آن دشوار است، ایمن‌تر شوند. برخی از تولیدکنندگان کدهای QR نیز دارای ویژگی‌هایی مانند تأیید URL و اسکن ویروس برای کمک به جلوگیری از حملات مخرب هستند.
امنیت کدهای QR به ترکیبی از عواملی مانند اقدامات تولیدکننده کد، دستگاهی که قرار است آن‌ها را بخواند و آگاهی و احتیاط کاربر بستگی دارد. مانند هر فناوری، حفظ هوشیاری و انجام اقدامات پیشگیرانه در برابر خطرات امنیتی احتمالی مهم است.
علاوه بر این، اقدامات امنیتی برای شناسایی و مسدود کردن کدهای QR بالقوه مشکل‌ساز توسط بسیاری از دستگاه‌ها و سیستم‌عامل‌های تلفن همراه شناخته شده پیاده‌سازی شده است. به عنوان مثال، iOS اپل به طور خودکار هنگام اسکن کد QR، URLهای شناخته شده مخرب را بررسی می‌کند، در حالی که دستگاه‌های اندروید گوگل را می‌توان طوری پیکربندی کرد که قبل از باز کردن یک پیوند، تأییدیه بخواهند.
استراتژی‌های مورد استفاده توسط هکرها
کدهای QR در برابر هک آسیب‌پذیر هستند. هکرها از استراتژی‌های مختلفی برای شکستن کدهای QR، به دست آوردن دسترسی به اطلاعات محرمانه یا کنترل یک دستگاه استفاده می‌کنند. یکی از رایج‌ترین روش‌ها، درج یک کد بهره‌برداری در یک کد QR است که کاربران ناآگاه می‌توانند آن را اسکن کنند. این کد می‌تواند طوری طراحی شود که از آسیب‌پذیری‌های دستگاه کاربر سوء استفاده کند یا اطلاعات را سرقت کند.
استراتژی دیگر شامل ایجاد کدهای QR جعلی است که قانونی به نظر می‌رسند، اما به سایت‌های فیشینگ یا انتشار اطلاعات گمراه‌کننده منجر می‌شوند. هکرها همچنین ممکن است از تکنیک‌های مهندسی اجتماعی مانند ارائه یک جایزه یا مشوق جذاب برای فریب کاربران در هنگام اسکن کدهای QR استفاده کنند. برای محافظت از خود، فقط کدهای QR را از منابع قابل اعتماد اسکن کنید و از یک برنامه اسکنر قابل اعتماد استفاده کنید که به کاربران امکان می‌دهد خطرات احتمالی را شناسایی و هشدار دهند.
علاوه بر این، کاربران باید هنگام وارد کردن اطلاعات شخصی یا کلیک بر روی پیوندها پس از اسکن کد QR محتاط باشند و به رفتار مشکوک در دستگاه‌های خود توجه کنند. کاربران می‌توانند با رعایت این بهترین شیوه‌ها به محافظت از کدهای QR در برابر هکرها و اطمینان از ایمن بودن داده‌های خود کمک کنند.
کد QR و آسیب‌پذیری آن
یک کد QR ممکن است در برابر تهدیدات امنیتی مختلف آسیب‌پذیر باشد و کاربران باید از آن آگاه باشند تا از داده‌های خود محافظت کنند. یکی از بزرگترین آسیب‌پذیری‌های کدهای QR، مستعد بودن آن‌ها در برابر حملات سایبری و دستکاری است. مهاجمان می‌توانند کدهای QR مخربی ایجاد کنند که قانونی به نظر می‌رسند اما کاربران را به صفحات فیشینگ یا محتوای مضر دیگر هدایت می‌کنند. کدهای QR همچنین می‌توانند یک حمله را آغاز کنند، مانند نصب بدافزار یا سرقت داده‌ها. کاربران ممکن است فریب اسکن کد را بخورند که منجر به برنامه‌ها یا وب‌سایت‌های مخربی می‌شود که می‌تواند داده‌های آن‌ها را به خطر بیندازد.

دلایل اصلی آسیب‌پذیری کدهای QR:

چشم‌های شما نمی‌توانند یک کد QR جعلی را تشخیص دهند. هیچ‌کس نمی‌فهمد چه چیزی در پشت کد QR منتظر است وقتی دستگاه آن را اسکن می‌کند.
برخی از کدهای QR ممکن است خراب شوند و اطلاعات نادرستی را ارائه دهند که می‌تواند منجر به از دست دادن داده‌های ما شود.
برای اطمینان از اینکه کاربران نهایی اطلاعات صحیح را دارند، سطح امنیتی بالایی مورد نیاز است.

کدهای QR فاقد ویژگی‌های امنیتی هستند، بر خلاف رمزهای عبور یا روش‌های احراز هویت سنتی. کدهای QR ناامن یا محافظت نشده هستند که خطر رهگیری و سوء استفاده را ایجاد می‌کند. کپی و پیست کردن کدهای QR نیز امکان‌پذیر است که شناسایی اصالت یا محتوای کد را دشوار می‌کند.
برای کاهش این نقاط ضعف، کاربران باید کدهای QR را از منابع مجاز اسکن کنند، اطمینان حاصل کنند که دستگاه‌های تلفن همراه آن‌ها با آخرین وصله‌های امنیتی به‌روز هستند و در صورت لزوم از روش‌های احراز هویت دیگری استفاده کنند. اجرای این اقدامات احتیاطی به محافظت از کدهای QR در برابر تهدیدات امنیتی احتمالی کمک می‌کند.

نتیجه‌گیری
کد QR نحوه انجام پرداخت‌ها را متحول کرده است تا وجوه بتوانند به سرعت و به راحتی منتقل شوند. با توجه به افزایش تعداد پرداخت‌های تلفن همراه، کدهای QR به دلیل راحتی و امنیت خود محبوبیت بیشتری پیدا می‌کنند. می‌توانید به راحتی از کدهای QR استفاده کنید: کد را روی دوربین تلفن خود اسکن کنید و یک پرداخت دریافت خواهید کرد. با توانایی بازیابی اطلاعات و انجام تراکنش‌ها، کدهای QR به ابزاری ضروری برای کسب‌وکارها و مصرف‌کنندگان تبدیل شده‌اند. این امر منجر به افزایش کارایی و تراکنش‌های پرداخت یکپارچه بدون پول نقد یا کارت می‌شود.
علاوه بر این، کدهای QR می‌توانند برای اهداف مختلف دیگری مانند دسترسی به وب‌سایت‌ها یا دانلود برنامه‌ها استفاده شوند و آن‌ها را به ابزاری عالی برای کسب‌وکارها و مصرف‌کنندگان تبدیل می‌کنند. به طور کلی، کدهای QR یک روش بصری را برای کاربران فراهم می‌کنند تا پرداخت‌ها را انجام دهند و طیف گسترده‌ای از تراکنش‌ها را با لمس یک دکمه انجام دهند.


نور چگونه بر سرعت فتوسنتز تأثیر می‌گذارد؟
پاسخ 1:
در فتوسنتز، انرژی خورشید برای تبدیل دی‌اکسید کربن (CO2) و آب به شکر استفاده می‌شود. اکسیژن یک محصول جانبی است. نور بیشتر می‌تواند به معنای فتوسنتز بیشتر باشد، اما لزوماً اینطور نیست. وقتی فتوسنتز را به عنوان یک فرآیند در نظر می‌گیریم، می‌بینیم که حداقل سه چیز وجود دارد که می‌تواند این فرآیند را محدود کند: نور، آب و دی‌اکسید کربن. نور بیشتر کمکی نمی‌کند اگر آب و دی‌اکسید کربن کافی نداشته باشیم.
در واقع، بیشتر نقاط روی زمین دارای مقدار یکسانی دی‌اکسید کربن در جو هستند، اما یک گیاه فقط می‌تواند آن را با باز کردن منافذ در برگ‌های خود جذب کند. این منافذ آنقدر کوچک هستند که بدون میکروسکوپ قوی نمی‌توانید آنها را ببینید، اما به اندازه کافی بزرگ هستند که بخار آب را از گیاه خارج کنند. بنابراین آب یک محدودیت مهم برای گیاه است. نور بیشتر در واقع مشکل‌ساز است اگر آب کمیاب باشد، زیرا آب بیشتری تبخیر می‌شود.
این نمونه‌ای از چگونگی افزایش یک عامل (نور خورشید) است که می‌تواند منجر به محدود شدن عامل دیگری (آب) شود.
چگونه می‌توانید به یک منظره نگاه کنید و بفهمید که آیا فتوسنتز زیادی در آنجا معمولاً اتفاق می‌افتد؟

پاسخ 2:
بنابراین با سطح نور احتمالاً منظور شما شدت نور است که چیزی است که می‌توان آن را اندازه‌گیری کرد. شدت نور معمولاً به عنوان انرژی برخورد به یک سطح در یک دوره زمانی تعریف می‌شود. بنابراین در مورد یک گیاه، شدت نور بالاتر به معنای برخورد بسته‌های بیشتری از نور به نام "فوتون" به برگ‌ها است. با افزایش از شدت نور کم به شدت نور بالاتر، سرعت فتوسنتز افزایش می‌یابد زیرا نور بیشتری برای به حرکت درآوردن واکنش‌های فتوسنتز در دسترس است. با این حال، هنگامی که شدت نور به اندازه کافی بالا می‌رود، سرعت دیگر افزایش نمی‌یابد زیرا عوامل دیگری وجود دارند که سرعت فتوسنتز را محدود می‌کنند. یک عامل محدود کننده می‌تواند مقدار مولکول‌های کلروفیل باشد که نور را جذب می‌کنند. در شدت نور بسیار بالا، سرعت فتوسنتز به سرعت کاهش می‌یابد زیرا نور شروع به آسیب رساندن به گیاه می‌کند.

پاسخ 3:
این جنبه بسیار مهمی از فتوسنتز است. همانطور که احتمالاً می‌دانید، فتوسنتز یک واکنش شیمیایی است که انرژی نور را جذب کرده و آن را به شکر تبدیل می‌کند. سپس این قندها توسط گیاه به عنوان انرژی برای هر تعداد چیز استفاده می‌شوند. فرآیند فتوسنتز به سه چیز نیاز دارد: نور، دی‌اکسید کربن و آب. اگر هر یک از این چیزها کم باشد، فتوسنتز نمی‌تواند اتفاق بیفتد. با افزایش سطح نور، گیاهان فتوسنتز بیشتری انجام می‌دهند. اما اگر نور بیش از حد باشد، 2 ماده دیگر محدود کننده می‌شوند و فتوسنتز دیگر نمی‌تواند با سطح نور افزایش یابد. در این صورت، برگ‌ها ممکن است دچار آسیب‌دیدگی ناشی از آفتاب‌سوختگی شوند. اگر تا به حال برگی با قسمت‌های بزرگ خشک و قهوه‌ای روی یک برگ زنده دیده‌اید، به این دلیل است که آن برگ دچار آفتاب‌سوختگی شده است.
با نور کم، فتوسنتز نیز نمی‌تواند رخ دهد و گیاه بدون تولید قند رنج می‌برد. تعاملات پیچیده زیادی بین گیاهان و نور وجود دارد. امیدوارم به بررسی این موضوع ادامه دهید زیرا هرچه عمیق‌تر شوید، داستان جالب‌تر و هیجان‌انگیزتر می‌شود.

پاسخ 4:
فتوسنتز به نور نیاز دارد، اما به چیزهای دیگری نیز نیاز دارد و نور بیش از حد می‌تواند گرمایی و خشکی ایجاد کند که برای فتوسنتز بد است. به همین دلیل گیاهان در محیط‌های مختلف ساختارهای مختلفی دارند تا به آنها کمک کنند تا مقدار مناسب نور را دریافت کنند. در جنگل‌های بارانی که آب فراوانی وجود دارد، درختان بسیار بلند رشد می‌کنند تا به نور بیشتری برسند. در بیابان‌ها، گیاهان از مو یا فلس روی برگ‌های خود برای کاهش میزان نوری که دریافت می‌کنند استفاده می‌کنند تا از افزایش بیش از حد دما یا خشک شدن گیاهان جلوگیری کنند.

پاسخ 5:
مطمئن نیستم منظور شما از "سطح" نور چیست، اما به سؤال شما به دو روش پاسخ خواهم داد - از نظر شدت نور و طول موج نور.
فتوسنتز به آب، دی‌اکسید کربن، کلروفیل، نور و دمای مناسب نیاز دارد. نور یک عامل بسیار مهم برای این فرآیند است. اگر آب، دی‌اکسید کربن و دما مناسب باشد، نور عاملی خواهد بود که بر فتوسنتز تأثیر می‌گذارد. بیشتر اوقات، وقتی شدت نور زیاد است، سرعت فتوسنتز بیشتر می‌شود. اما این سرعت یک حد دارد و هنگامی که به آن حد رسید، نمی‌توانید سرعت را از آن حد بیشتر کنید.
کلروفیل یک رنگدانه سبز در کلروپلاست سلول گیاهی است که نور را جذب می‌کند. این بدان معناست که هر طول موج نوری را که در طیف سبز نور نباشد جذب می‌کند. اگر به طیفی از 400 نانومتر تا 700 نانومتر نگاه کنید، میزان نور جذب شده تا زمانی که به حدود 450 نانومتر (نور آبی) برسد افزایش می‌یابد. سپس شروع به کاهش می‌کند و در 500-550 نانومتر (نور سبز) بسیار کم (تقریباً 0) می‌شود و سپس دوباره افزایش می‌یابد و به اوج خود در حدود 700 نانومتر (نور قرمز و زرد) می‌رسد.


فتوسنتز: عوامل محدود کننده موثر بر سرعت فتوسنتز - (زیست‌شناسی GCSE)
عوامل محدود کننده موثر بر سرعت فتوسنتز
عوامل منفرد موثر بر سرعت فتوسنتز

عوامل محدود کننده سرعت یک واکنش را تحت تاثیر قرار می‌دهند. یک عامل محدود کننده، شرایطی است که در صورت کمبود، سرعت یک واکنش را کاهش می‌دهد. شدت نور، غلظت دی‌اکسید کربن و دما، عوامل محدود کننده فتوسنتز هستند. همه آن‌ها بر سرعت واکنش فتوسنتزی تاثیر می‌گذارند، اما به روش‌های مختلف.

معادله فتوسنتز
معادله فتوسنتز به صورت کلمات در زیر نشان داده شده است. عواملی که بر فتوسنتز تاثیر می‌گذارند، سرعت واکنش، میزان گلوکز و اکسیژن تولید شده را تحت تاثیر قرار می‌دهند.

دی‌اکسید کربن + آب + (انرژی نور) → گلوکز + گاز اکسیژن

دی‌اکسید کربن

هرچه غلظت CO₂ بیشتر باشد، سرعت تا یک نقطه خاص بیشتر می‌شود. با افزایش غلظت دی‌اکسید کربن (واکنش‌دهنده)، واکنش به جلو رانده می‌شود.
در غلظت بالای CO₂، سرعت ثابت می‌شود. تا زمانی که به نقطه‌ای برسید که آنزیم‌های مورد نیاز اشباع شده باشند. در این نقطه، دی‌اکسید کربن دیگر یک عامل محدود کننده نیست.

عوامل محدود کننده موثر بر سرعت فتوسنتز

می‌توانید با قرار دادن یک گیاه در یک ظرف شیشه‌ای مهر و موم شده همراه با سودا آهک، نیاز به دی‌اکسید کربن در فتوسنتز را ثابت کنید. سودا آهک هر گونه دی‌اکسید کربن موجود در ظرف را جذب می‌کند. پس از مدتی، می‌توانید برگ‌های گیاه را از نظر وجود نشاسته آزمایش کنید:
*
1. برگ را در آب جوش فرو کنید. * این کار هرگونه واکنش بیشتر در برگ را متوقف می‌کند.
2. برگ را در لوله‌ای حاوی اتانول قرار دهید.
3. لوله را در حمام آب الکتریکی قرار دهید و تا زمان جوش آمدن آن گرم کنید. این کار هرگونه کلروفیل را از بین می‌برد و برگ را سفید می‌کند.
4. برگ را با آب سرد بشویید و چند قطره محلول ید اضافه کنید.
5. نتایج خود را مشاهده کنید. برگ به رنگ آبی-سیاه در نمی‌آید که نشان می‌دهد نشاسته‌ای وجود ندارد و در نتیجه، فتوسنتزی انجام نشده است.

شدت نور

هرچه شدت نور بیشتر باشد، سرعت تا یک نقطه خاص بیشتر می‌شود. اگر شدت نور را افزایش دهید، نور بیشتری می‌تواند توسط کلروپلاست‌ها جذب شود تا انرژی لازم برای پیشبرد واکنش فتوسنتزی را فراهم کند.
در شدت نور بالا، سرعت ثابت می‌شود. دوباره، این تا یک نقطه خاص است، زمانی که حداکثر میزان نور در حال حاضر جذب شده باشد. هنگامی که به این نقطه رسیدید، نور دیگر یک عامل محدود کننده نیست.

عوامل محدود کننده موثر بر سرعت فتوسنتز - نمودار

می‌توانید نیاز به نور را با آزمایش برگ‌های گیاهی که به مدت 48 ساعت در تاریکی قرار گرفته‌اند، ثابت کنید. می‌توانید برگ‌ها را از نظر نشاسته به همان روشی که در بالا توضیح داده شد آزمایش کنید و متوجه خواهید شد که آن‌ها به رنگ آبی-سیاه در نمی‌آیند زیرا نشاسته‌ای وجود ندارد. گیاه ذخایر نشاسته خود را بدون اینکه بتواند به دلیل کمبود نور، نشاسته جدید تولید کند، مصرف کرده است.

دما

هرچه دما بالاتر باشد، سرعت تا یک نقطه خاص بیشتر می‌شود. با افزایش دما، آنزیم‌ها انرژی جنبشی بیشتری به دست می‌آورند و بنابراین می‌توانند واکنش را با سرعت بیشتری کاتالیز کنند. در دمای بهینه، سرعت واکنش بالاترین است.
در دماهای بالا، سرعت کاهش می‌یابد زیرا آنزیم‌ها دناتوره می‌شوند. هنگامی که دما بیشتر از حد بهینه باشد، آنزیم‌ها دناتوره می‌شوند (تغییر شکل می‌دهند)، بنابراین واکنش دیگر نمی‌تواند رخ دهد. این بدان معناست که واکنش دیگر امکان‌پذیر نیست و در نتیجه رخ نخواهد داد. این دما اغلب حدود 45 درجه سانتیگراد است.

عوامل محدود کننده موثر بر سرعت فتوسنتز - نمودار
کلروفیل

کلروفیل می‌تواند به عنوان یک عامل محدود کننده برای فتوسنتز عمل کند. با افزایش میزان کلروفیل، نور بیشتری می‌تواند توسط کلروپلاست‌ها جذب شود تا واکنش را پیش ببرد. با این حال، هنگامی که مقدار مشخصی از کلروفیل وجود داشته باشد، دیگر یک عامل محدود کننده نخواهد بود و مقادیر سایر عوامل سرعت واکنش را محدود می‌کند. عفونت و بیماری می‌تواند میزان کلروفیل در گیاه را کاهش دهد.
می‌توانید نیاز به کلروفیل را با آزمایش برگ‌های پیچیده ثابت کنید. برگ‌های پیچیده سبز و سفید هستند - فقط قسمت‌های سبز حاوی کلروفیل هستند و بنابراین فقط آن‌ها فتوسنتز می‌کنند و نشاسته تولید می‌کنند. می‌توانید برگ‌ها را از نظر نشاسته به همان روشی که در بالا توضیح داده شد آزمایش کنید. متوجه خواهید شد که قسمت‌هایی از برگ که در ابتدا سبز بودند (با کلروفیل) به دلیل وجود نشاسته سیاه می‌شوند. قسمت‌هایی که در ابتدا سفید بودند (بدون کلروفیل) نارنجی باقی می‌مانند.

چندین عامل موثر بر سرعت فتوسنتز

در واقعیت، بیش از یک عامل در یک دوره زمانی دخیل است. در طبیعت، گیاهان در شرایط آزمایشی نگهداری نمی‌شوند و بنابراین تحت تأثیر دماهای مختلف، غلظت‌های دی‌اکسید کربن و شدت‌های نور قرار می‌گیرند.

از نمودارها می‌توان برای ترسیم اثر عوامل محدود کننده مختلف بر سرعت فتوسنتز در یک زمان استفاده کرد:
شدت نور و دما

در نمودار بالا، غلظت CO₂ ثابت است، بنابراین اثر شدت نور و دما بر فتوسنتز نشان داده شده است.
با افزایش شدت نور، سرعت افزایش می‌یابد تا زمانی که به یک فلات برسیم، پس از آن نور دیگر عامل محدود کننده نیست.
با افزایش دما (تغییر از 20 درجه سانتیگراد به 30 درجه سانتیگراد)، سرعت افزایش می‌یابد. همچنین، اثر شدت نور در سطح بالاتری فلات می‌شود، بنابراین شدت نور برای مدت طولانی‌تری یک عامل محدود کننده است.

عوامل محدود کننده موثر بر سرعت فتوسنتز - نمودار
شدت نور و غلظت CO₂

در نمودار بالا، دما ثابت است، بنابراین اثر شدت نور و غلظت دی‌اکسید کربن بر فتوسنتز نشان داده شده است.
با افزایش شدت نور، سرعت افزایش می‌یابد تا زمانی که به یک فلات برسیم، پس از آن نور دیگر عامل محدود کننده نیست.
با افزایش CO₂ (تغییر از 0.05٪ به 0.5٪)، سرعت افزایش می‌یابد. همچنین، اثر شدت نور در سطح بالاتری فلات می‌شود، بنابراین شدت نور برای مدت طولانی‌تری یک عامل محدود کننده است.

عوامل محدود کننده موثر بر سرعت فتوسنتز - نمودار
آزمایش علف کانادایی
راه‌اندازی آزمایش

عوامل محدود کننده موثر بر سرعت فتوسنتز
این آزمایش می‌تواند به طور خاص اثر شدت نور بر فتوسنتز را اندازه‌گیری کند. سرعت تولید اکسیژن گیاه متناسب با سرعت فتوسنتز است.

گیاه را در یک لوله جوش قرار دهید. گیاه را زیر آب در یک لوله جوش قرار دهید.
یک سرنگ گاز را وصل کنید. لوله جوش را روی یک گیره قرار دهید و یک لوله مویین و یک سرنگ گاز اضافه کنید. باید یک حباب هوا در لوله مویین وجود داشته باشد.
از یک خط‌کش برای اندازه‌گیری حرکت حباب هوا استفاده کنید. سپس می‌توانید از یک خط‌کش برای مشاهده میزان حرکت حباب استفاده کنید. میزان حرکت حباب متناسب با سرعت فتوسنتز است.
متغیرها را تغییر دهید. اکنون می‌توانید شدت نور، دما و غلظت CO₂ را تغییر دهید و اثر آن را بر جابجایی حباب (و در نتیجه سرعت فتوسنتز) مشاهده کنید.

بررسی اثر شدت نور

شدت نور را تغییر دهید. یک چراغ را در فواصل مختلفی از گیاه قرار دهید و تولید اکسیژن را از طریق حرکت حباب مشاهده کنید. این به شما فرصتی می‌دهد تا اثر شدت نور بر سرعت فتوسنتز را ببینید.
متغیرهای دیگر را کنترل کنید و برای اطمینان از قابلیت اطمینان، آزمایش را تکرار کنید. دمای اتاق و زمان صرف شده برای آزمایش را کنترل کنید. حتماً آزمایش را سه بار در هر فاصله تکرار کنید، سپس یک مقدار متوسط بگیرید تا نتایج قابل اعتمادتری به دست آورید.

بررسی اثر دما

دما را تغییر دهید. لوله جوش را در حمام‌های آب با دمای مختلف قرار دهید و تولید اکسیژن را از طریق حرکت حباب مشاهده کنید. این به شما فرصتی می‌دهد تا اثر شدت نور بر سرعت فتوسنتز را ببینید
متغیرهای دیگر را کنترل کنید و برای اطمینان از قابلیت اطمینان، آزمایش را تکرار کنید. زمان صرف شده برای آزمایش و فاصله چراغ را کنترل کنید. حتماً آزمایش را سه بار در هر فاصله تکرار کنید، سپس یک مقدار متوسط بگیرید تا نتایج قابل اعتمادتری به دست آورید.

بررسی اثر غلظت CO₂

غلظت CO₂ را تغییر دهید. مقادیر مختلفی از بی‌کربنات سدیم را در لوله جوش حل کنید. این کار دی‌اکسید کربن را در آب آزاد می‌کند. می‌توانید مقادیر مختلفی را در لوله‌های جوش مختلف حل کنید تا اثر غلظت‌های مختلف دی‌اکسید کربن بر سرعت فتوسنتز را ببینید.
متغیرهای دیگر را کنترل کنید و برای اطمینان از قابلیت اطمینان، آزمایش را تکرار کنید. دما، فاصله چراغ و زمان صرف شده برای آزمایش را کنترل کنید. حتماً آزمایش را سه بار در هر غلظت دی‌اکسید کربن تکرار کنید، سپس یک مقدار متوسط بگیرید تا نتایج قابل اعتمادتری به دست آورید.

عوامل محدود کننده موثر بر سرعت فتوسنتز
پرسش‌های متداول
*
→فتوسنتز چیست؟*
فتوسنتز در گیاهان برای تامین انرژی آن‌ها انجام می‌شود. گیاهان از نور خورشید، آب و دی‌اکسید کربن برای تولید غذا (انرژی به شکل قندها) و اکسیژن استفاده می‌کنند.
→فتوسنتز کجا انجام می‌شود؟
فتوسنتز در کلروپلاست‌ها انجام می‌شود که حاوی کلروفیل هستند. کلروفیل رنگدانه‌ای است که به برگ‌های گیاه رنگ سبز می‌دهد. این رنگدانه انرژی خورشید را برای استفاده در فرآیند فتوسنتز جذب می‌کند.
→کدام قسمت از سلول گیاهی نور را برای فتوسنتز جذب می‌کند؟
اندامک‌های کلروپلاست در داخل سلول گیاهی قرار دارند. در داخل کلروپلاست، غشای تیلاکوئید وجود دارد که حاوی رنگدانه‌ای به نام کلروفیل است و این رنگدانه انرژی خورشید را جذب می‌کند.
→آیا فتوسنتز گرماگیر است یا گرمازا؟
فتوسنتز یک واکنش گرماگیر است. این به این دلیل است که انرژی خورشید توسط سلول‌های گیاهی جذب می‌شود.
→گیاهان به کدام گاز برای فتوسنتز نیاز دارند؟
گیاهان دی‌اکسید کربن و آب را از هوا و خاک جذب می‌کنند. در داخل سلول گیاهی، آب به اکسیژن تبدیل می‌شود. دی‌اکسید کربن به انرژی (قندها به شکل گلوکز) تبدیل می‌شود.
→عوامل محدود کننده موثر بر سرعت فتوسنتز چیست؟
سرعت فتوسنتز می‌تواند تحت تأثیر عوامل محدود کننده مختلفی مانند شدت نور، غلظت دی‌اکسید کربن، دما و دسترسی به آب قرار گیرد.
→شدت نور چگونه بر سرعت فتوسنتز تأثیر می‌گذارد؟
سرعت فتوسنتز با افزایش شدت نور افزایش می‌یابد تا زمانی که به سطح بهینه برسد. فراتر از این سطح، افزایش شدت نور سرعت فتوسنتز را افزایش نمی‌دهد.
→غلظت دی‌اکسید کربن چگونه بر سرعت فتوسنتز تأثیر می‌گذارد؟
سرعت فتوسنتز با افزایش غلظت دی‌اکسید کربن افزایش می‌یابد تا زمانی که به سطح بهینه برسد. فراتر از این سطح، افزایش غلظت دی‌اکسید کربن سرعت فتوسنتز را افزایش نمی‌دهد.
→دما چگونه بر سرعت فتوسنتز تأثیر می‌گذارد؟
سرعت فتوسنتز با افزایش دما افزایش می‌یابد تا زمانی که به سطح بهینه برسد. فراتر از این سطح، افزایش دما سرعت فتوسنتز را کاهش می‌دهد.
→دسترسی به آب چگونه بر سرعت فتوسنتز تأثیر می‌گذارد؟
آب برای فتوسنتز ضروری است، زیرا یون‌های هیدروژن مورد نیاز برای این فرآیند را فراهم می‌کند. کمبود آب می‌تواند سرعت فتوسنتز را محدود کند.
→چرا عوامل محدود کننده در فتوسنتز مهم هستند؟
عوامل محدود کننده در فتوسنتز مهم هستند زیرا می‌توانند حداکثر سرعت فتوسنتز را که تحت مجموعه ای از شرایط محیطی قابل دستیابی است، تعیین کنند. درک این عوامل می‌تواند به بهبود رشد گیاه و عملکرد محصول کمک کند.


عوامل مؤثر بر فتوسنتز - شدت نور

روش‌های متعددی برای اندازه‌گیری سرعت فتوسنتز در آزمایشگاه وجود دارد. این روش‌ها عبارتند از:

سرعت تولید اکسیژن (تعداد حباب‌ها یا حجم گاز اکسیژن آزاد شده در یک زمان مشخص)
سرعت جذب دی‌اکسید کربن
سرعت تولید گلوکز

چندین عامل می‌تواند بر سرعت فتوسنتز تأثیر بگذارد:

شدت نور
غلظت دی‌اکسید کربن
دما

شدت نور
اگر نور کافی نباشد، گیاه نمی‌تواند با سرعت زیادی فتوسنتز کند - حتی اگر آب و دی‌اکسید کربن فراوان باشد.
افزایش شدت نور، سرعت فتوسنتز را افزایش می‌دهد، تا زمانی که عامل دیگری - الف - کمبود پیدا کند.
گالری تصاویر رد شدن از گالری تصاویر

اسلاید 1 از 3، نموداری که نشان می‌دهد چگونه افزایش شدت نور، سرعت فتوسنتز را افزایش می‌دهد.
سرعت فتوسنتز تا زمانی که عامل دیگری محدود کننده شود، با شدت نور به طور مستقیم متناسب است.
در شدت‌های نور بسیار بالا، فتوسنتز کند می‌شود، اما این شدت‌های نور در طبیعت رخ نمی‌دهند.


فتوسنتز، به‌ویژه واکنش‌های نوری، برای وقوع به نور نیاز دارد. فوتون‌های نور، الکترون‌های موجود در رنگدانه‌های فتوسیستم‌ها را برانگیخته کرده و بخش واکنش‌های نوری فتوسنتز را فعال می‌کنند.
هرچه نور بیشتری وجود داشته باشد، فتوسیستم‌های بیشتری در غشای تیلاکوئید می‌توانند فعال شوند.
با این حال، شدت نور تنها تا نقطه‌ی معینی می‌تواند افزایش یابد، پس از آن نرخ فتوسنتز دیگر افزایش نمی‌یابد.
هنگامی که شدت نور کافی باشد، ATP و NADPH حاصل از واکنش‌های نوری به وفور در دسترس خواهند بود. برای ادامه فتوسنتز (چرخه کالوین)، به دی‌اکسید کربن نیاز است.
حتی اگر ATP و NADPH بیشتری تولید شوند، اگر دی‌اکسید کربن بیشتری وارد گیاه نشود، نمی‌توانند عمل کنند.
در نتیجه، گیاه به "نقطه‌ی اشباع نوری" می‌رسد و نرخ فتوسنتز به دلیل کمبود دی‌اکسید کربن یا عوامل محدودکننده دیگر، محدود می‌شود.
www.docbrown.info
تصویر زیر جزئیات بیشتری ارائه می‌دهد. این تصویر نشان می‌دهد که شدت نور و نرخ فتوسنتز با یکدیگر افزایش می‌یابند. همچنین نشان می‌دهد که نرخ تثبیت فتوسنتز به عوامل دیگری بستگی دارد—به عنوان مثال، گیاهانی که در 0.1% CO₂ قرار دارند، نمی‌توانند با نرخی نزدیک به گیاهانی که در 0.4% CO₂ قرار دارند، فتوسنتز کنند.
به طور مشابه، گیاهان در دماهای بالاتر با نرخ بیشتری فتوسنتز می‌کنند (به طور کلی—نه در دماهای بسیار گرم—این موضوع همچنین به گونه گیاه بستگی دارد).
www.markedbyteachers.com


پاسخ کوتاه
نقش نور (PAR) در فرآیند فتوسنتز چیست؟

پاسخ کوتاه
پاسخ: PAR برای فرآیند فتوسنتز ضروری است، زیرا طول موج‌های خاصی از نور (بین 400 تا 700 نانومتر) را که می‌توانند توسط رنگدانه‌های فتوسنتزی جذب شوند، فراهم می‌کند. این انرژی نور جذب شده، واکنش‌های وابسته به نور را به پیش می‌برد که ATP و NADPH تولید می‌کنند، که برای انرژی و قدرت احیا کننده مورد نیاز برای واکنش‌های مستقل از نور (چرخه کالوین) برای تبدیل دی اکسید کربن و آب به گلوکز و اکسیژن ضروری هستند.
01
درک فتوسنتز
فتوسنتز فرآیندی است که در آن گیاهان سبز، جلبک‌ها و برخی باکتری‌ها انرژی نور را به انرژی شیمیایی به شکل گلوکز تبدیل می‌کنند. این فرآیند را می‌توان با معادله زیر خلاصه کرد: 6CO2 + 6H2O + انرژی نور -> C6H12O6 + 6O2. در اینجا، دی اکسید کربن و آب در حضور انرژی نور واکنش داده و گلوکز و اکسیژن تولید می‌کنند.
02
تعریف تابش فعال فتوسنتزی (PAR)
تابش فعال فتوسنتزی (PAR) محدوده طول موج‌های نوری است که بیشترین اثربخشی را در هدایت فتوسنتز دارد. PAR شامل طول موج‌هایی بین 400 تا 700 نانومتر است که با طیف مرئی نور مطابقت دارد. این طول موج‌ها توسط رنگدانه‌های فتوسنتزی به نام کلروفیل‌ها و رنگدانه‌های کمکی در سلول‌های گیاهی جذب می‌شوند.
03
نقش PAR در فتوسنتز - واکنش‌های وابسته به نور
فرآیند فتوسنتز به دو مرحله تقسیم می‌شود: واکنش‌های وابسته به نور و واکنش‌های مستقل از نور (چرخه کالوین). در واکنش‌های وابسته به نور، که در غشاهای تیلاکوئید کلروپلاست‌ها رخ می‌دهد، انرژی نور جذب شده برای تولید مولکول‌های ATP (آدنوزین تری فسفات) و NADPH (نیکوتین آمید آدنین دی نوکلئوتید فسفات) استفاده می‌شود. این فرآیند شامل مراحل زیر است: 1. جذب PAR توسط کلروفیل‌ها و رنگدانه‌های کمکی 2. برانگیختگی الکترون‌ها در مولکول‌های رنگدانه 3. انتقال الکترون‌های برانگیخته از طریق سری پروتئین‌ها (زنجیره انتقال الکترون) 4. تولید ATP و NADPH، که انرژی و قدرت احیا کننده برای واکنش‌های مستقل از نور بعدی را فراهم می‌کنند.
04
نقش PAR در فتوسنتز - واکنش‌های مستقل از نور (چرخه کالوین)
واکنش‌های مستقل از نور، که به عنوان چرخه کالوین نیز شناخته می‌شوند، در استروما کلروپلاست‌ها رخ می‌دهند. این واکنش‌ها از ATP و NADPH تولید شده در واکنش‌های وابسته به نور برای تثبیت دی اکسید کربن از جو به گلوکز استفاده می‌کنند. اگرچه PAR به طور مستقیم در چرخه کالوین دخیل نیست، اما برای ارائه انرژی و قدرت احیا کننده (ATP و NADPH) مورد نیاز برای هدایت این واکنش‌ها ضروری است.
05
نتیجه‌گیری
به طور خلاصه، تابش فعال فتوسنتزی (PAR) نقش مهمی در فرآیند فتوسنتز ایفا می‌کند، زیرا طول موج‌های نوری را که می‌توانند توسط رنگدانه‌های فتوسنتزی جذب شوند، فراهم می‌کند. PAR واکنش‌های وابسته به نور را به پیش می‌برد که ATP و NADPH تولید می‌کنند، که سپس به عنوان انرژی و قدرت احیا کننده برای واکنش‌های مستقل از نور (چرخه کالوین) برای تبدیل دی اکسید کربن و آب به گلوکز و اکسیژن استفاده می‌شوند.
مفاهیم کلیدی
این مفاهیم کلیدی هستند که برای پاسخ دادن دقیق به سؤال باید درک کنید.
فرآیند فتوسنتز
فتوسنتز برای گیاهان، جلبک‌ها و برخی باکتری‌ها برای مهار انرژی خورشید و تبدیل آن به انرژی شیمیایی ضروری است. این یک فرآیند پیچیده است که با حفظ زنجیره غذایی و تعادل جوی اکسیژن و دی اکسید کربن، از حیات بر روی زمین پشتیبانی می‌کند.
در هسته اصلی خود، فتوسنتز شامل تبدیل دی اکسید کربن و آب به گلوکز، قندی که به عنوان منبع انرژی عمل می‌کند و اکسیژن به عنوان یک محصول جانبی است. فرمول این فرآیند تحول‌آفرین به این صورت است:
\]
این فرآیند با جذب نور، به طور خاص طول موج‌های مشخصی که به عنوان تابش فعال فتوسنتزی (PAR) شناخته می‌شوند، آغاز می‌شود که گیاهان با استفاده از مولکول‌های تخصصی به نام رنگدانه‌های فتوسنتزی آن را جذب می‌کنند. این رنگدانه‌ها، عمدتاً کلروفیل، در استفاده از انرژی PAR برای آغاز مجموعه‌ای از واکنش‌ها که در نهایت منجر به تولید قندهای حیاتی می‌شود، ماهر هستند.
واکنش‌های وابسته به نور
فاز اول فتوسنتز، که به عنوان واکنش‌های وابسته به نور شناخته می‌شود، جایی است که انرژی نور خورشید جذب و به انرژی شیمیایی به شکل ATP (آدنوزین تری فسفات) و NADPH (نیکوتین آمید آدنین دی نوکلئوتید فسفات) تبدیل می‌شود.
این واکنش‌ها در غشاهای تیلاکوئید کلروپلاست‌ها قرار دارند و به نقش PAR متکی هستند. کلروفیل‌ها نور را جذب می‌کنند که الکترون‌ها را انرژی می‌دهد و باعث می‌شود در امتداد یک زنجیره انتقال الکترون عبور کنند. عملکرد این زنجیره شبیه یک نیروگاه میکروسکوپی است، جایی که فرآیندهای انتقال انرژی منجر به سنتز ATP و NADPH می‌شود. این مولکول‌ها ارزشمندترین ارز انرژی و قدرت احیا کننده هستند که مرحله بعدی فتوسنتز را به پیش می‌برند و واکنش‌های وابسته به نور را سنگ بنای کل فرآیند می‌سازند.
چرخه کالوین
پس از مرحله اولیه فتوسنتز، جایی که انرژی نور به انرژی شیمیایی تبدیل می‌شود، چرخه کالوین یا واکنش‌های مستقل از نور می‌آید. این توالی واکنش‌ها در استروما کلروپلاست رخ می‌دهد، جایی که از ATP و NADPH تولید شده از واکنش‌های وابسته به نور قبلی استفاده می‌کند.
چرخه کالوین به طور مستقیم شامل PAR نمی‌شود، اما قطعاً بدون آن رخ نمی‌دهد. این چرخه اساساً دی اکسید کربن جو را به یک شکل پایدارتر و آلی، گلوکز، تثبیت می‌کند. آنزیم‌ها مجموعه‌ای از واکنش‌ها را کاتالیز می‌کنند که دی اکسید کربن را به ترکیبات آلی موجود وارد می‌کنند و در نهایت منجر به سنتز قندها می‌شوند. انرژی و قدرت احیا کننده از ATP و NADPH این واکنش‌ها را به پیش می‌برند و نشان می‌دهند که چگونه هر دو مرحله فتوسنتز به طور جدایی ناپذیری به هم مرتبط هستند.
رنگدانه‌های فتوسنتزی
درک فتوسنتز بدون دانش رنگدانه‌های فتوسنتزی کامل نمی‌شود. اینها مولکول‌هایی هستند که به ویژه در جذب طول موج‌های مناسب نور در طیف PAR ماهر هستند. رنگدانه اصلی کلروفیل است که به گیاهان رنگ سبز می‌دهد و در جذب نور آبی و قرمز بسیار کارآمد است.
با این حال، کلروفیل تنها نیست. رنگدانه‌های کمکی مانند کاروتنوئیدها دامنه طول موج‌های نوری جذب شده را گسترش می‌دهند و به گیاهان اجازه می‌دهند انرژی خورشیدی بیشتری را مهار کنند. آنها نور را در طول موج‌هایی که کلروفیل نمی‌تواند جذب کند، جذب می‌کنند و تقویت کننده اضافی برای فرآیند جذب انرژی ارائه می‌دهند. این تنوع رنگدانه‌ها تضمین می‌کند که گیاهان می‌توانند استفاده خود را از طیف خورشیدی بهینه کنند و فتوسنتز را به وسیله‌ای کارآمد و موثر برای حفظ حیات بر روی زمین تبدیل کنند.
یک برنامه. یک مکان برای یادگیری.
همه ابزارها و مواد آموزشی مورد نیاز برای موفقیت در تحصیل - در یک برنامه.
به صورت رایگان شروع کنید

محبوب‌ترین سوالات از این فصل
مشاهده همه راه حل‌ها
توضیحات پیشنهادی در مورد کتاب‌های درسی علوم محیط زیست
مشاهده همه توضیحات
نظر شما در مورد این راه حل چیست؟
ما به بازخورد شما برای بهبود راه حل‌های کتاب درسی خود اهمیت می‌دهیم.
این وب سایت از کوکی‌ها برای بهبود تجربه شما استفاده می‌کند. ما فرض می‌کنیم که شما با این موضوع موافق هستید، اما می‌توانید در صورت تمایل از آن خارج شوید. پذیرفتن


با افزایش فراوانی و شدت رویدادهای آب و هوایی شدید، سازماندهی، شرکت در و حتی تماشای بسیاری از ورزش‌ها به طور فزاینده‌ای چالش‌برانگیز می‌شود. نهادهای ورزشی باید راه‌های جدیدی برای مقابله با آب و هوای فزاینده غیرقابل پیش‌بینی بیابند – در اینجا نحوه انجام آن آمده است.

در سال 2019، کریکت و راگبی اتحادیه هر دو جام جهانی برگزار کردند – رویدادی که یک بار در چهار سال اتفاق می‌افتد. و در هر دو مورد، آب و هوا نقش ناخواسته‌ای ایفا کرد. بارش‌های مداوم و شدید در انگلستان در ماه ژوئن منجر به لغو چهار مسابقه کریکت شد. هنگامی که طوفان هاگیبیس در ماه اکتبر ویرانی را به ژاپن آورد، سه بازی راگبی نیز غیرقابل بازی کرد.

با توجه به اینکه تغییرات آب و هوایی منجر به آب و هوای غیرمعمول یا شدیدتر می‌شود، به حداقل رساندن اختلال در رویدادهای ورزشی به یک سردرد بزرگتر برای سازمان‌دهندگان تبدیل خواهد شد. در اینجا شش رویکرد برای آنها وجود دارد که باید در نظر بگیرند.

1. انتخاب دقیق تاریخ‌ها و مکان‌ها
باران تابستانی در انگلستان و طوفان‌های اکتبر در ژاپن چیز غیرمعمولی نیست – اما با غیرقابل پیش‌بینی شدن الگوهای آب و هوایی، استفاده از داده‌های تاریخی به عنوان راهنمایی برای اینکه چه زمانی و کجا شرایط به احتمال زیاد مناسب باشد، دشوارتر خواهد شد.

در تلاش برای کاهش خطرات، سازمان‌دهندگان ممکن است به طور فزاینده‌ای مجبور به خلاقیت در زمان‌بندی شوند. نهاد حاکم فوتبال، فیفا، پس از تصمیم به اعطای جام جهانی 2022 به قطر، تصمیم گرفت رویداد را از اسلات معمول ژوئن-جولای خود به نوامبر-دسامبر منتقل کند به این امید که گرمای شدید کمتر مشکل‌ساز باشد.

زمان‌بندی به ویژه برای ورزش‌های زمستانی مشکل‌ساز است، زیرا افزایش دما و آب و هوای نامنظم، پیش‌بینی شرایط برفی را دشوارتر می‌کند. طبق یک مطالعه اخیر، از 21 شهری که قبلاً میزبان بازی‌های المپیک زمستانی بوده‌اند، تنها هشت شهر احتمالاً تا سال 2050 قادر به انجام این کار خواهند بود.

2. ایجاد طرح‌های اضطراری بیشتر
هواداران کریکت و راگبی هر دو از عدم وجود طرح‌های اضطراری برای امکان‌پذیر کردن بازی‌های تحت تأثیر آب و هوا در روز دیگری یا انتقال به مکان دیگری ابراز تعجب کردند. سازمان‌دهندگان با اشاره به مشکلات لجستیکی و تمایل نداشتن به تمدید تورنمنت‌های از قبل طولانی، پاسخ دادند: طرح‌های اضطراری برای مراحل حذفی وجود داشت، اما نه برای مراحل گروهی اولیه.

تجربه راگبی ممکن است فشار بیشتری بر سازمان‌دهندگان تورنمنت‌ها در آینده وارد کند تا دوباره فکر کنند. در حالی که بازی‌هایی که مجبور به لغو شدند، بر اینکه کدام تیم‌ها به مرحله حذفی صعود کنند تأثیری نداشت، طوفان قریب الوقوع به طور خلاصه یک مسابقه حیاتی بین ژاپن و اسکاتلند را زیر سوال برد – که منجر به تهدید تیم اسکاتلند به اقدام قانونی شد.

3. برگزاری رویدادها در شب
پس از موج گرما در توکیو در تابستان 2019، سازمان‌دهندگان المپیک توکیو 2020 مجبور شدند زمان‌بندی خود را تغییر دهند تا نگرانی‌ها در مورد ایمنی ورزشکاران را برطرف کنند. اکنون ماراتون‌ها در ساعت 6 صبح به وقت محلی آغاز می‌شوند به این امید که قبل از تشدید گرمای روز به پایان برسند. سازمان‌دهندگان همچنین پیشنهاد داده‌اند که مسیر را با سطحی منعکس‌کننده گرما رنگ‌آمیزی کنند.

هیچ تضمینی وجود ندارد: شب‌ها نیز می‌توانند گرم باشند. در مسابقات جهانی دوومیدانی در دوحه در سپتامبر 2019، مسابقه ماراتن زنان در نیمه‌شب آغاز شد – اما هنوز دما 33 درجه سانتیگراد با 73 درصد رطوبت بود و بیش از یک سوم ورزشکاران نتوانستند مسابقه را به پایان برسانند.

باران نیز می‌تواند بازی را متوقف کند. عکس از ال کوینو

4. استادیوم‌های دارای تهویه مطبوع
دوومیدانی در دوحه در استادیوم بین‌المللی خلیفه برگزار شد که – با وجود نداشتن سقف – دارای تهویه مطبوع است. این از فناوری خنک‌کننده استادیوم استفاده می‌کند که به طور خاص توسط قطر برای جام جهانی فوتبال در سال 2022 توسعه یافته است. این شامل پمپاژ هوای سرد در جهات دقیقاً محاسبه شده است تا تا حد امکان از آن گرفته و بازیافت شود.

تخمین زده می‌شود که سیستم‌های تهویه مطبوع هزینه ساخت استادیوم‌هایی که به طور خاص برای رویداد سال 2022 ساخته شده‌اند را دو یا سه برابر کرده است.

5. قرار دادن سقف بر روی استادیوم‌ها
قطر همچنین در حال ساخت سقف برای استادیوم‌های جدید فوتبال است. استادیوم الوکره که در سال 2019 تکمیل شد، دارای سقفی از پارچه PTFE چین‌دار است که می‌تواند به نوعی بادبان گسترش یابد تا سایه ای برای بازیکنان و تماشاگران فراهم کند. سقف غشایی کابلی استادیوم نمادین لوسیل که قرار است در سال 2020 تکمیل شود، آن را به بزرگترین آرنا ورزشی سرپوشیده جهان با ظرفیت بالا تبدیل می‌کند.

قرار دادن سقف بر روی یک استادیوم نه تنها به تهویه مطبوع کمک می‌کند – بلکه یک استراتژی آشکار برای مقابله با باران نیز هست. هزینه پوشاندن زمین مرکزی در ویمبلدون 100 میلیون پوند بود و از بازیکنان تنیس در برابر باران‌های تابستانی انگلستان محافظت می‌کرد. با این حال، این بعید است که یک راه حل عملی برای کریکت باشد: از آنجایی که زمین‌ها بزرگ هستند و معمولاً توسط جایگاه‌هایی با ارتفاع نامنظم احاطه شده‌اند، نصب سقف بسیار گران‌تر خواهد بود.

6. تطبیق قوانین
در طول سال‌ها، کریکت فرمول پیچیده‌ای را برای تعیین نتایج زمانی که آب و هوا باعث می‌شود مسابقات نیمه‌تمام رها شوند، ایجاد کرده است. سازمان‌دهندگان دو رویداد بزرگ تنیس، US Open و Australian Open، قوانین جدیدی را در سال 2018 معرفی کردند که به بازیکنان اجازه می‌دهد زمانی که دما از حد مشخصی فراتر می‌رود، استراحت کنند.

تهدید اسکاتلند به اقدام قانونی در طول جام جهانی راگبی ناشی از قوانین تورنمنت بود که یک مسابقه لغو شده را به عنوان تساوی در نظر می‌گرفت، که با توجه به نتایج قبلی به نفع ژاپن در برابر اسکاتلند بود. نهادهای حاکم ممکن است نیاز به بررسی عمیق‌تری داشته باشند که چگونه قوانین می‌توانند عدالت را در هنگام اختلال آب و هوای شدید در رویدادها حفظ کنند.

ایده‌های ارائه شده در این مقاله با هدف الهام بخشیدن به اقدامات سازگاری است – این دیدگاه‌های نویسنده است و لزوماً منعکس کننده دیدگاه‌های مرکز جهانی سازگاری نیست.

پست‌های وبلاگ مرتبط:


جامعه
۴ ژانویه ۲۰۲۲

مدیرعامل، رهبر بخش ورزش و رویدادهای جهانی در مارش

معاون رئیس در مارش
نمایی از استادیوم BC Place در ونکوور، بریتیش کلمبیا. آسمان به دلیل دود آتش‌سوزی‌های خارج از شهر، تاریک است. رویدادهای ورزشی به طور فزاینده‌ای تحت تأثیر افزایش دما و افزایش شرایط خشکسالی قرار گرفته‌اند.
عکس: Flickr از طریق CC BY-NC-ND 2.0
رویدادهای ورزشی جهانی از اثرات تغییرات آب و هوایی مصون نیستند. همانطور که بسیاری از طرفداران در سراسر جهان به دنبال مسابقات ورزشی برای ایجاد حس اجتماع و سرگرمی هستند، تأثیرات تغییرات آب و هوایی به لرزاندن زمین بازی ادامه خواهد داد.
راه حل‌های کوتاه‌مدت برای حفظ انعطاف‌پذیری در برابر تهدیدهای ناشی از آب و هوای در حال تحول کافی نخواهد بود. با عمیق‌تر شدن تغییرات آب و هوایی، مهم است که در نظر بگیریم چگونه به طور منحصربه‌فردی صنعت ورزش را تغییر می‌دهد. برای حفظ انعطاف‌پذیری، سازمان‌های موفق باید با ادغام این موضوع در تمام عملکردهای کسب‌وکار، خود را برای تأثیرات تغییرات آب و هوایی آماده کنند.

رویدادهای ورزشی تحت تأثیر جهانی
در دهه‌های اخیر، داده‌ها نشان می‌دهند که دماهای متوسط سطح زمین در بسیاری از نقاط جهان به طور بی‌سابقه‌ای افزایش یافته است. افزایش شیوع انتشار گازهای گلخانه‌ای و تفاوت در پوشش زمین از جمله علل انسانی تغییرات آب و هوایی جهانی هستند. این تغییرات در محیط زیست منجر به افزایش نوسانات شدید آب و هوا، افزایش سطح دریا، تغییرات در الگوهای بارش، تغییرات در فصول رشد و افزایش دماهای جهانی می‌شود.

واضح است که تغییرات آب و هوایی باید در مدل کسب‌وکار سازمان‌های ورزشی لحاظ شود. اگر هیچ اقدامی انجام نشود، افزایش دماهای متوسط، افزایش سطح دریا و تأثیر فزاینده رویدادهای شدید آب و هوایی به طور افسارگسیخته بر صنعت ورزش تأثیر منفی خواهد گذاشت.

رقابت در حال گرم شدن است
در سراسر جهان، رویدادهای ورزشی تحت تأثیر افزایش دما و افزایش شرایط خشکسالی قرار گرفته‌اند. به عنوان مثال، آتش‌سوزی‌های بی‌سابقه در استرالیا باعث ایجاد دود باقی‌مانده‌ای شد که در طول دورهای مقدماتی مسابقات تنیس آزاد استرالیا ۲۰۲۰ به ملبورن نفوذ کرد. کیفیت هوای ضعیف باعث شد برخی از بازیکنان از این مسابقات انصراف دهند و حداقل یک مسابقه به حالت تعلیق درآید. خوشبختانه، هوا به موقع صاف شد تا عملیات عادی مسابقات از سر گرفته شود.

تغییرات آب و هوایی همچنین قرار است بر آینده ورزش‌های زمستانی تأثیر بگذارد. مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۸ به رهبری دانشگاه واترلو به این نتیجه رسید که «اگر انتشار گازهای گلخانه‌ای در سطح جهانی به طور چشمگیری کاهش نیابد، تنها ۸ شهر از ۲۱ شهری که قبلاً میزبان بازی‌های المپیک زمستانی بوده‌اند، تا پایان این قرن به اندازه کافی سرد خواهند بود تا بتوانند به طور قابل اعتمادی میزبان این بازی‌ها باشند.»

ورزش: غرق در خطر
تأثیر دیگری از تغییرات آب و هوایی شامل افزایش سطح دریا است که به طور گسترده به ذوب شدن یخچال‌ها و انبساط حرارتی نسبت داده می‌شود. اداره ملی اقیانوسی و جوی پیش‌بینی می‌کند که سطح دریا احتمالاً تا سال ۲۱۰۰ ۰.۳ متر افزایش یابد و بر اساس یک سناریوی شدید، می‌تواند تا ۲.۵ متر افزایش یابد. برای تشدید این موضوع، افزایش سطح دریا فقط باعث افزایش فراوانی و شدت سونامی‌ها و طوفان‌های استوایی می‌شود. مردم از دیرباز جذب ایجاد جوامع در امتداد رودخانه‌ها و سواحل شده‌اند. از آنجایی که استادیوم‌ها، سالن‌ها و میدان‌ها از جمعیت پیروی می‌کنند، تأثیر افزایش سطح دریا به طور حاد بر آینده آنها تأثیر می‌گذارد.

آب و هوای شدید منجر به لغو، تعویق و تغییر برنامه‌ها می‌شود
شاخص انرژی سیکلون انباشته، که نشان‌دهنده قدرت، مدت و فراوانی طوفان است، نشان می‌دهد که قدرت طوفان‌های ساحلی در ۲۰ سال گذشته افزایش یافته است. ۱۰ فصل اخیر طوفان از فعال‌ترین فصل‌های ثبت شده بوده‌اند.

در ایالات متحده، آغاز فصل فوتبال کالج با انتهای فصل طوفان همزمان است و افزایش فراوانی و شدت این طوفان‌ها تأثیرگذار بوده است، به طوری که برخی از مدارس مجبور به تعویق بازی‌ها یا تغییر مکان آنها شده‌اند. مدارسی که در یا در امتداد ساحل جنوب شرقی ایالات متحده واقع شده‌اند، به ویژه تحت تأثیر افزایش احتمال و قدرت این طوفان‌ها قرار خواهند گرفت که منجر به تغییرات احتمالی در برنامه‌ریزی، تعویق بازی‌ها یا لغو کامل آنها می‌شود.

ادغام تغییرات آب و هوایی در مدل کسب‌وکار ورزش
واضح است که تغییرات آب و هوایی باید در مدل کسب‌وکار سازمان‌های ورزشی لحاظ شود. اگر هیچ اقدامی انجام نشود، افزایش دماهای متوسط، افزایش سطح دریا و تأثیر فزاینده رویدادهای شدید آب و هوایی به طور افسارگسیخته بر صنعت ورزش تأثیر منفی خواهد گذاشت.

یکی از مراحل، در نظر گرفتن امضای چارچوب اقدام آب و هوایی ورزش سازمان ملل متحد است که سازمان‌های ورزشی را تشویق می‌کند تا با مجموعه‌ای از اصول موافقت کنند که آنها را به رهبران آب و هوا تبدیل می‌کند. این روند فکری در جزئیات قابل توجهی در گزارش اخیر منتشر شده توسط اتحاد انتقال سریع: Playing Against the Clock تشریح شده است.

همچنین کلیدی خواهد بود که با الزامات گزارش‌دهی آب و هوایی قضایی مطابقت داشته باشید، زیرا بسیاری از دولت‌ها در حال حرکت به سمت گزارش‌دهی اجباری آب و هوا برای طیف گسترده‌ای از سازمان‌ها هستند.

تغییرات آب و هوایی به افزایش احتمال لغو رویدادها، تعویق‌ها و تأثیرات منفی بر سلامت و تندرستی ورزشکاران ادامه خواهد داد. همانطور که مدیران ورزشی مدل کسب‌وکار خود را برای آینده در نظر می‌گیرند، در اینجا چند سوال وجود دارد که می‌توانند از خود بپرسند:

تغییرات آب و هوایی به طور منحصربه‌فردی بر سازمان من تأثیر می‌گذارد؟
آیا سازمان من از پیش‌بینی آب و هوا و مدل‌سازی سناریو برای آمادگی برای یک محیط در حال تغییر سریع استفاده می‌کند؟
جامعه محلی من چگونه تحت تأثیر اثرات منفی تغییرات آب و هوایی قرار گرفته است؟
سازمان من چگونه به بحران آب و هوا کمک می‌کند و چه کاری می‌تواند برای کاهش ردپای کربن خود انجام دهد؟
سازمان چگونه می‌تواند از پلتفرم خود برای ایجاد یک چراغ مثبت برای آگاهی از آب و هوا استفاده کند؟

صرف نظر از اینکه سازمان‌ها در حال برنامه‌ریزی لجستیک برای رویدادهای ورزشی آینده، انجام انتخاب سایت یا در نظر گرفتن قرار گرفتن در معرض لغو رویداد هستند، اقدامات ملموس در مورد تغییرات آب و هوا باید منبع اصلی برای حفظ عملیات باشد.


بازیکنان والیبال ساحلی که در شن پاهایشان را می‌سوزانند. دونده‌های ماراتن که از گرمازدگی بیهوش می‌شوند. هر ذره برف – در تمام رویدادهای اسکی و اسنوبرد – به طور مصنوعی تولید می‌شود. شرایط بیش از حد گرم در آخرین دوره بازی‌های المپیک تابستانی و زمستانی، که به ترتیب در توکیو و پکن برگزار شد، چنین بود.
شماره ماهانه: پایداری ورزش
این اتفاقات همزمانی‌های بدشانسی نبودند.
فعالیت‌های انسانی با سرعتی بی‌سابقه گازهای گلخانه‌ای را که گرما را به دام می‌اندازند، به جو زمین اضافه می‌کند و باعث گرم شدن کره زمین و تغییرات آب و هوایی به روش‌های بالقوه فاجعه‌بار می‌شود. از موج‌های گرمای بی‌سابقه گرفته تا آتش‌سوزی‌های ویرانگر و سیل‌های شدید، اثرات این تغییرات در حال حاضر احساس می‌شود. و با ادامه افزایش دما و شدیدتر شدن رویدادهای آب و هوایی در سال‌ها و دهه‌های آینده، اثرات این تغییرات به طور فزاینده‌ای در رویدادهای ورزشی بزرگ مانند المپیک و جام جهانی نیز احساس خواهد شد.
ورزشکاران، برگزارکنندگان و تماشاگران مجبور خواهند شد با شرایط گرم‌تر، پرهزینه‌تر و خطرناک‌تر کنار بیایند. دولت‌ها و برنامه‌ریزان شهری باید تغییرات آب و هوایی را در برنامه‌ریزی میراثی – یعنی سرنوشت سازه‌ها و امکاناتی که برای رویدادهای ورزشی بزرگ ایجاد شده‌اند پس از پایان آن رویدادها – در نظر بگیرند.
در همین حال، خود رویدادها باید با تأثیرات زیست‌محیطی خود مقابله کنند، زیرا در حالی که ورزش از تغییرات آب و هوایی آسیب می‌بیند، خود نیز به طور فعال به آن کمک می‌کند.
خطرات آینده برای رویدادهای بزرگ
سال گذشته، همکار من دکتر مدلاین اور از دانشگاه لافبورو لندن و من مطالعه‌ای را منتشر کردیم که تأثیر تغییرات آب و هوایی بر المپیک و جام جهانی مردان را در دهه آینده پیش‌بینی می‌کند. با استفاده از داده‌های آب و هوایی تاریخی و گزارش‌های اخیر سازمان ملل در مورد تغییرات آب و هوایی، پیش‌بینی‌های آب و هوایی را برای هر شهر میزبان آینده شناخته شده برای هر دو رویداد انجام دادیم. سپس، این پیش‌بینی‌ها را با شرایط قابل قبول برای ورزش مقایسه کردیم.
در تمام شهرها و رویدادها، روندهای رایج – و ترسناکی – را مشاهده کردیم. بازی‌های المپیک تابستانی و زمستانی در پاریس (2024)، میلان-کورتینا (2026) و لس‌آنجلس (2028) احتمالاً شرایط گرمایی نامناسب برای رقابت و کیفیت هوای ضعیف خواهند داشت. جام‌های جهانی در قطر (این نوامبر و دسامبر) و پیشنهاد چندملیتی آمریکای شمالی (2026) نیز همینطور. تنها المپیک 2032 در بریزبن در مسیر عدم وجود نگرانی‌های آب و هوایی است؛ با این حال، این رویداد آنقدر در آینده است که احتمال تغییر شرایط بسیار زیاد است.
وقتی گرما درگیر است، دو خطر از همه مهم‌تر هستند: رویدادهای ورزشی تابستانی که در آن دما برای رقابت ورزشکاران و تماشای ایمن تماشاگران خیلی گرم است و رویدادهای زمستانی که در آن دما برای برف خیلی گرم است. در حال حاضر، جام جهانی امسال در قطر در زمستان نیمکره شمالی – یک اتفاق تاریخی – برگزار خواهد شد تا از گرمای شدید کاسته شود. همانطور که در بالا ذکر شد، بازی‌های المپیک زمستانی پکن تقریباً به طور کامل بر روی برف مصنوعی برگزار شد. این احتمال وجود دارد که در آینده، اقداماتی که به این اندازه شدید به نظر می‌رسند، به هنجار تبدیل شوند.
کیفیت هوا نگرانی دیگری است و در واقع می‌تواند با به دام انداختن گرما و آسیب رساندن به لایه محافظ طبیعی زمین – اوزون – تغییرات آب و هوایی را تشدید کند. کیفیت هوای ضعیف نتیجه ذرات کوچک مواد سمی معلق در هوا است. ورزشکاران هوای بیشتری نسبت به تماشاگران تنفس می‌کنند و ممکن است خود را در معرض مواد مضری قرار دهند که می‌تواند عملکرد آنها را مختل کند. قبل از بازی‌های المپیک 2008، پکن چندین محدودیت را برای رانندگی و تولید کارخانه اعمال کرد تا کیفیت هوای خود را بهبود بخشد.
سپس مسئله میراث وجود دارد. هنگامی که کشورها و جوامع میزبان مانند برزیل (تقریباً 15 میلیارد دلار برای جام جهانی مردان 2014) و توکیو (تقریباً 28 میلیارد دلار برای بازی‌های المپیک تابستانی 2020) به طور گسترده برای سازماندهی و ساخت زیرساخت‌ها برای رویدادهای ورزشی بزرگ هزینه می‌کنند، آنها فقط به دنبال ارائه یک نمایش با کیفیت نیستند. آنها می‌خواهند مزایای بلندمدت و ملموسی را به شکل افزایش سرمایه‌گذاری خارجی (گردشگری و تجارت)، زیرساخت‌های بهتر برای ساکنان، فرصت‌های ورزشی بیشتر برای همان افراد و فرصت‌هایی برای میزبانی رویدادهای بیشتر در آینده ایجاد کنند.
تغییرات آب و هوایی این میراث‌ها را تهدید می‌کند. یک مطالعه در سال 2019 پیش‌بینی کرد که در یک آینده با انتشار کم – یعنی آینده‌ای که در آن جهان کار خود را انجام دهد و انتشار کربن را به سرعت و به طور موثر کاهش دهد – تنها 13 از 21 جامعه میزبان قبلی المپیک زمستانی آب و هوای کافی (یعنی سرما و برف کافی) برای میزبانی مجدد بازی‌ها خواهند داشت. یک مطالعه در ژانویه 2022 این چشم‌انداز را بر اساس یک آینده با انتشار بالا به‌روزرسانی کرد و دریافت که این تعداد به یک جامعه، ساپورو، ژاپن کاهش می‌یابد.
یا برزیل را در نظر بگیرید. اگر سطح دریا به اندازه کافی افزایش یابد، زمین گلف المپیک ریو دو ژانیرو ممکن است زیر آب برود. تمام پولی که برای این زمین صرف شده است – و همچنین هر شانسی که ساکنان برای لذت بردن از آن داشته‌اند – شسته خواهد شد.
در مورد پول، تغییرات آب و هوایی احتمالاً هزینه برگزاری رویدادهای بزرگ را از طریق افزایش فراوانی و شدت بلایای طبیعی، گرمای شدید و کاهش منابع مورد نیاز برای میزبانی افزایش می‌دهد. در دنیایی گرم‌تر که برف مصنوعی به سبک پکن برای برگزاری بازی‌های المپیک مورد نیاز است، به عنوان مثال، برگزارکنندگان المپیک با مشاغل محلی، کشاورزان و ساکنان برای منابع آب شیرین از قبل کمیاب رقابت خواهند کرد – رقابتی که قیمت‌ها را افزایش می‌دهد.
تأثیر رویدادهای بزرگ بر محیط زیست
ورزش یک رابطه دو طرفه با دنیای طبیعی دارد. آنها نه تنها برای فضای رقابتی و شرایط به محیط زیست وابسته هستند، بلکه از طریق استفاده از منابع، ایجاد آلاینده‌ها و تبدیل زمین برای اهداف رقابتی بر محیط زیست تأثیر می‌گذارند.
همانطور که در بالا ذکر شد، پیش‌بینی شده بود که بازی‌های پکن به بیش از 49 میلیون گالن آب برای ایجاد برف مصنوعی مورد نیاز برای برگزاری مسابقات نیاز داشته باشد. استفاده از آب شیرین برای این منظور – و ایجاد پوشش برفی در مناطقی که معمولاً وجود ندارد – ممکن است به تنوع زیستی منطقه آسیب رسانده باشد.
در طول زمان، رویدادهای ورزشی بزرگ در اندازه و دامنه رشد کرده‌اند. المپیک 1896 آتن دارای 9 ورزش و 10 رشته بود؛ بازی‌های توکیو دارای 33 ورزش و 50 رشته بود. به طور مشابه، جام جهانی مردان از میزبانی 13 تیم در سال 1930 به 32 تیم در سال 2022 رشد کرده است. رویدادهای بزرگتر به معنای تأثیرات زیست‌محیطی بزرگتر از آن رویدادها است: استادیوم‌ها، امکانات آموزشی، هتل‌ها و سایر امکانات بیشتر برای ساخت؛ افراد بیشتری که از طریق هواپیما و خودرو به سایت‌های میزبان سفر می‌کنند؛ منابع بیشتری که استفاده می‌شود؛ و کربن بیشتری که منتشر می‌شود.
این یک مشکل جدید نیست. در دهه 1970، رأی‌دهندگان در دنور، کلرادو، از تأمین مالی پیشنهاد برنده برای المپیک زمستانی 1976 تا حدی به دلیل نگرانی از آسیب زیست‌محیطی که این رویداد ممکن است ایجاد کند، خودداری کردند. در سال 1992، تخریب محیط زیست ناشی از بازی‌های المپیک زمستانی در آلبرتویل، فرانسه، باعث ایجاد تغییراتی در سیاست‌های زیست‌محیطی از سوی کمیته بین‌المللی المپیک شد.
از سال 1994، همه پیشنهادات المپیک ملزم به پرداختن به شرایط آب و هوایی و همچنین آسیب‌های زیست‌محیطی بوده‌اند. از آنجایی که فرآیند پیشنهاد، رقابت بین نامزدهای میزبان را تشویق می‌کند، این برنامه‌های زیست‌محیطی با گذشت زمان قوی‌تر شده‌اند: در دهه 1990، پیشنهادات فقط شامل اقدامات کاهش آسیب بودند و اکنون پیشنهادات وعده خنثی بودن کربن را می‌دهند.
این خبر خوب است. خبر بد این است که پیشنهادات المپیک وعده‌های غیرالزام‌آوری هستند که توسط کمیته‌های سازمان‌دهنده محلی داده می‌شوند که در نهایت رویدادهای واقعی را مدیریت می‌کنند – و هیچ تضمینی وجود ندارد که این کمیته‌ها به وعده‌های زیست‌محیطی خود عمل کنند. علاوه بر این، IOC هیچ مکانیسم واقعی برای سرزنش یا مجازات میزبانان المپیک که نتوانند به تعهدات زیست‌محیطی خود عمل کنند ندارد؛ برعکس، انتقال رویدادها، جریمه میزبانان یا لغو بازی‌ها به طور کلی غیرممکن است، زیرا هیچ‌کس نمی‌خواهد پول خود را از دست بدهد. بنابراین، هنگامی که تعهدات زیست‌محیطی رعایت نمی‌شود، همه به سادگی به جلو حرکت می‌کنند.
علاوه بر این، تأثیرات زیست‌محیطی واقعی رویدادهای بزرگ اغلب تا سال‌ها پس از برگزاری آن رویدادها دیده نمی‌شود. استادیوم‌ها بلافاصله به "فیل‌های سفید" تبدیل نمی‌شوند و تغییرات آب و هوایی یک شبه اتفاق نمی‌افتد. در همین حال، کمیته‌های سازمان‌دهنده پس از اهدای آخرین مدال‌ها و جوایز منحل می‌شوند و پراکنده می‌شوند، به این معنی که هیچ‌کس به جز هر دولت محلی موظف به اطمینان از مدیریت هرگونه پیامدهای زیست‌محیطی طولانی‌مدت در طول سال‌ها یا دهه‌های آینده نیست.
به عنوان یک مثال؟
بنابراین، رویدادهای ورزشی بزرگ چه کاری می‌توانند در مورد تغییرات آب و هوایی انجام دهند؟ سه چیز به ذهن می‌رسد:

برگزارکنندگان باید از قبل برای چگونگی تأثیر تغییرات زیست‌محیطی بر رویدادها برنامه‌ریزی کنند. به عنوان مثال، ماراتن توکیو 2020 به دلیل نگرانی در مورد گرما به ساپورو منتقل شد.
زیرساخت‌ها و شیوه‌ها باید برای کاهش آسیب‌پذیری‌های بالقوه آب و هوایی سازگار شوند، مانند استفاده پکن از برف مصنوعی یا استادیوم‌های روباز مجهز به تهویه مطبوع قطر برای جام جهانی آینده.
فرمت رویدادهای بزرگ باید مورد بازنگری قرار گیرد تا بار زیست‌محیطی رویدادها کاهش یابد.

این می‌تواند شامل هرگونه تغییر در قالب برخلاف مدل فعلی المپیک برای میزبانی بازی‌ها در سراسر جهان باشد:

اعطای پیشنهاد به پروپوزال‌های متواضع که از زیرساخت‌های موجود استفاده مجدد می‌کنند.
ایجاد سایت‌های دائمی میزبانی.
بازآرایی ورزش‌ها به عنوان بخشی از برنامه‌های تابستانی یا زمستانی.
حذف برخی از ورزش‌ها به طور کلی.
حتی برگزاری این رویدادهای بزرگ کمتر.

تغییرات آب و هوایی یک هدف متحرک است. دماهای متوسط جهانی – و کاهش انتشار کربن لازم برای حفظ آنها در محدوده نسبتاً کم‌اختلال‌تر – به طور مداوم در حال تغییر است. مانند بقیه ما، برنامه‌ریزان ورزشی باید هوشیار و انعطاف‌پذیر باشند تا بتوانند با موفقیت سازگار شوند.
موفقیت آنها مهم است. المپیک و جام جهانی دو رویداد ورزشی قابل مشاهده در جهان، دو مورد از مخرب‌ترین رویدادها برای محیط زیست و دو مورد از رویدادهایی هستند که بیشترین تأثیر را از تغییرات آب و هوایی می‌پذیرند. با تبدیل شدن به رهبران شیوه‌های زیست‌محیطی سالم و کاهش تغییرات آب و هوایی، آنها می‌توانند نمونه‌ای مورد نیاز را تعیین کنند – و شاید آینده خود را برای نسل‌های آینده تضمین کنند.


عملکرد بالا
رهبری و حکمرانی
آب و هوا

خلاصه

هم ورزش‌های داخل سالن و هم ورزش‌های فضای باز در برابر اثرات تغییرات آب و هوایی آسیب‌پذیر هستند، از موج‌های گرما و کاهش میزان برف گرفته تا اختلال در زنجیره‌های تامین.
به عنوان اولین گام برای آمادگی و سازگاری با اثرات تغییرات آب و هوایی، اعضای هیئت مدیره و کارکنان را در بحث‌های هدفمند در مورد خطرات آب و هوایی که ممکن است بر ورزش شما تأثیر بگذارد، مشارکت دهید.
برای افزایش ظرفیت سازگاری، با موارد زیرساختی نرم (مانند تدوین سیاست‌های جدید، افزایش آگاهی در مورد خطرات آب و هوایی در بین کارکنان) شروع کنید و به سمت توسعه زیرساخت‌های "سخت" پرهزینه‌تر (مانند ارتقاء زیرساخت‌ها) پیش بروید.
سازمان‌های ورزشی می‌توانند از چارچوب اقدام ورزشی برای آب و هوا به عنوان ابزاری برای جهت‌دهی تفکر در مورد کاهش تغییرات آب و هوایی از طریق اقدام و حمایت آب و هوایی استفاده کنند.

طبق گفته سازمان ملل متحد، تغییرات آب و هوایی مسئله تعیین‌کننده زمان ماست و ما در یک لحظه تعیین‌کننده قرار داریم. در کانادا، بر اساس یافته‌های گزارش فدرال آب و هوایی سال 2019، وضعیت اضطراری آب و هوایی ملی توسط مجلس عوام اعلام شد که نشان می‌دهد کشور ما تقریباً دو برابر سریعتر از سایر کشورها در حال گرم شدن است. در حالی که زیرساخت‌ها، معیشت و سلامت در رابطه با تغییرات آب و هوایی در اولویت قرار دارند، همه بخش‌ها تحت تأثیر قرار خواهند گرفت.
ورزش در برابر اثرات تغییرات آب و هوایی مصون نیست. در ژانویه 2020، جهان با وحشت شاهد آتش‌سوزی‌های استرالیا بود و ورزشکاران در اوپن استرالیا در زیر آسمان نارنجی از فرط گرما از پا درآمدند، کفش‌هایشان روی زمین سوزان ذوب شد. در اروپا، موج‌های بی‌سابقه گرما بر جام جهانی زنان فیفا در سال 2019 سایه افکند. در اینجا در کانادا، آتش‌سوزی‌های جنگلی در غرب کیفیت هوا را به خطر انداخته و بسیاری از ورزشکاران را در داخل خانه نگه داشته است. و البته، زمستان کوتاه‌تر می‌شود و میزان برف از اواسط قرن بیستم کاهش یافته است. تغییرات آب و هوایی از بین نمی‌رود. بلکه فقط بدتر می‌شود.
هدف از این مقاله معرفی تغییرات آب و هوایی به عنوان یک ملاحظه مهم برای مدیریت استراتژیک ورزش در آینده است. بخش اول به خطرات و نحوه آمادگی و سازگاری سازمان‌های ورزشی با تغییرات آب و هوایی برای به حداقل رساندن خسارات و اختلالات می‌پردازد. در بخش دوم، چارچوب اقدام ورزشی برای آب و هوا به عنوان ابزاری برای جهت‌دهی تفکر در مورد کاهش تغییرات آب و هوایی از طریق اقدام و حمایت آب و هوایی معرفی می‌شود.

مقابله با تغییرات آب و هوایی
آسیب‌پذیری در برابر تغییرات آب و هوایی، درجه‌ای است که یک نهاد - مانند یک فرد، یک سازمان، یک ساختمان یا یک جامعه - در معرض خطر تجربه نتایج منفی ناشی از تغییرات آب و هوایی، مانند هوای گرم‌تر، خشکسالی، آتش‌سوزی، سیل و طوفان‌ها است (IPCC، 2018).
دفتر سازمان ملل متحد برای کاهش خطر فاجعه (UNISDR، 2004) چارچوبی را برای ارزیابی آسیب‌پذیری بر اساس سه عامل کلیدی ارائه می‌دهد:

قرار گرفتن در معرض خطر - احتمال وقوع X چقدر است؟
حساسیت - اگر X اتفاق بیفتد چقدر بد خواهد بود؟
ظرفیت سازگاری - نهاد چقدر برای مقابله با X با حداقل اختلال یا ضرر آماده است؟

برخی از ورزش‌ها نسبت به تغییرات آب و هوایی آسیب‌پذیرتر از سایرین هستند. ورزش‌های فضای باز و آن‌هایی که به شدت به منابع طبیعی وابسته هستند، بیشتر در معرض خطر شکست به دلیل تغییرات آب و هوایی قرار دارند. این شامل ورزش‌هایی مانند شنا یا هاکی روی یخ داخل سالن به دلیل وابستگی شدید آنها به آب است. ورزش‌های زمستانی به طور خاص در وضعیت خطرناکی قرار دارند. به عنوان مثال، تحقیقات دانشگاه واترلو نشان می‌دهد که همه پیست‌های اسکی در انتاریو و برخی در کبک ممکن است در عرض 50-60 سال با زمستان‌هایی مواجه شوند که از نظر اقتصادی قابل دوام نیستند، اگر روند انتشار فعلی مهار نشود (Scott، Steiger، Knowles & Young، 2015). به همین ترتیب، تحقیقات در مورد اسکیت روی یخ در فضای باز در تورنتو نشان داد که تعداد روزهای قابل اسکیت از اواخر دهه 1950 به میزان 25 درصد کاهش یافته است (Malik، McLeman، Robertson & Lawrence، 2020) و پیش‌بینی می‌شود تا سال 2090 به میزان 33 درصد دیگر کاهش یابد (Robertson، McLeman & Lawrence، 2015).
برای ورزش‌های تابستانی، موج‌های گرما و کیفیت هوا چالش‌های اصلی هستند (در ادامه بیشتر در این مورد توضیح داده خواهد شد). ورزش‌های داخل سالن نیز اگرچه تا حدی محافظت می‌شوند، اما می‌توانند در برابر تغییرات آب و هوایی آسیب‌پذیر باشند. به عنوان مثال، زنجیره‌های تامین ممکن است مختل یا کند شوند. سفر به و از تمرینات و مسابقات می‌تواند تحت تأثیر قرار گیرد. و کیفیت هوای ضعیف می‌تواند به مناطق سرپوشیده نفوذ کند و آنها را ناامن کند.

شناسایی خطرات
اولین و مهمترین گام در سازگاری با تغییرات آب و هوایی، شناسایی و یادگیری در مورد خطرات احتمالی است. این فرآیند باید هدفمند و مداوم باشد و از بالا شروع شود. خطرات آب و هوایی باید به طور منظم توسط هیئت مدیره مورد بحث قرار گیرند و کارکنان باید تشویق شوند تا در مورد آنچه که در حال حاضر در حال وقوع است (موج‌های گرما، طوفان‌ها، آتش‌سوزی‌های جنگلی و غیره) و آنچه که احتمالاً در آینده به دلیل تغییرات آب و هوایی تغییر خواهد کرد، مطالعه کنند. با هم، یک تیم رهبری و کارکنان آگاه می‌تواند در تلاش‌های معنادار سازگاری آب و هوایی مشارکت کند. منابع رایگان زیادی وجود دارد که از این نوع یافتن واقعیت‌ها و تفکر آینده‌نگر پشتیبانی می‌کند: بررسی اطلس آب و هوای کانادا یک نقطه شروع خوب است.

هنگامی که خطرات آب و هوایی که ممکن است بر ورزش شما تأثیر بگذارد، شناسایی شد، سازمان‌ها می‌توانند برای افزایش فعالانه ظرفیت سازگاری اقدام کنند.

فرصت‌های سازگاری
رهبران ورزشی نمی‌توانند تغییرات آب و هوایی را کنترل کنند، اما می‌توانند ظرفیت سازگاری سازمان‌ها را کنترل کنند. خبر خوب این است که بیشتر اقدامات سازگاری نسبتاً ساده و ارزان هستند. با موارد زیرساختی نرم (مانند تدوین سیاست‌های جدید، افزایش آگاهی در مورد خطرات آب و هوایی در بین کارکنان) شروع کنید و به سمت توسعه زیرساخت‌های "سخت" پرهزینه‌تر (مانند ارتقاء زیرساخت‌ها) پیش بروید.

تدوین سیاست‌های آب و هوایی
سیاست‌های آب و هوایی، مانند سیاست‌های گرما، سیاست‌های رعد و برق و سیاست‌های کیفیت هوا، شرایط ایمن بازی را کدگذاری می‌کنند. به طور معمول، اینها شامل آستانه‌هایی برای آنچه ایمن در نظر گرفته می‌شود و یک اقدام از پیش تعیین شده در هر آستانه است. مشخصات این سیاست‌ها بسته به ورزش و امکانات موجود متفاوت خواهد بود. به عنوان مثال، در دمای X، یک استراحت اضافی آب اضافه می‌شود، یا در رتبه شاخص کیفیت هوای X، تمرینات و مسابقات باید به داخل منتقل شوند یا به تعویق بیفتند. جدول 1 آخرین راهنمایی‌های موسسه کوری استرینگر را در مورد گرما برای ورزش‌های فضای باز ارائه می‌دهد. در حال حاضر، بیشتر سازمان‌های ورزشی در کانادا یک سیاست رعد و برق دارند که در صورت وقوع رعد و برق در نزدیکی، بازی را به تعویق می‌اندازد.

سیاست‌های آب و هوایی به مربیان و سایر تصمیم‌گیرندگان اجازه می‌دهد تا در صورت لزوم به سرعت عمل کنند و از هرگونه استرس در محل تصمیم‌گیری یا تصمیم‌گیری در مورد بهترین اقدام جلوگیری کنند. اگر سیاست‌ها از قبل وجود داشته باشند، سازگاری‌ها می‌توانند در هنگام بروز خطرات سریع باشند.

جدول 1: دستورالعمل‌های پیشنهادی سیاست گرما برای فوتبال و ورزش‌های فضای باز (موسسه کوری استرینگر، 2018).

یادداشت: دسته‌ها بر اساس مناطق جغرافیایی در ایالات متحده (Grundstein et al. 2015) هستند. بیشتر کانادا در دسته 1 قرار می‌گیرد، با چند جیب کوچک در جنوب انتاریو در دسته 2. نسخه اصلی این جدول به فارنهایت نوشته شده است. تبدیل به سلسیوس توسط نویسنده انجام شد. WBGT نشان دهنده دمای مرطوب کره است.

ورزش فوتبال در این زمینه پیشرو است: لیگ اصلی فوتبال تنها لیگ ورزشی اصلی است که دارای سیاست گرما است. در کانادا، فوتبال آلبرتا دارای یک سیاست کیفیت هوا است که از مقامات و مربیان می‌خواهد شدت بازی را کاهش دهند، مدت تمرینات را کاهش دهند، استراحت بیشتری فراهم کنند یا به طور کلی برنامه را به تعویق بیندازند، بسته به سطح آلودگی هوا.

مشارکت‌های استراتژیک
مشارکت‌های اشتراک فضا می‌تواند دسترسی سازمان‌ها به امکانات جایگزین را برای کاهش تأثیر شرایط نامساعد آب و هوایی فراهم کند. در طول گروه‌های متمرکز که در پاییز سال 2020 با رهبران ورزشی استرالیا و بریتانیا انجام دادم، چند پیشنهاد ممکن مطرح شد. به عنوان مثال، مدیر یک باشگاه تنیس پیشنهاد کرد با یک باشگاه بسکتبال محلی برای اشتراک فضا همکاری کند تا بازیکنان تنیس بتوانند در هنگام شرایط نامساعد آب و هوایی از سالن ورزشی برای تمرینات داخل سالن استفاده کنند و بازیکنان بسکتبال بتوانند برای تمرینات متقابل یا استفاده از زمین‌ها به بیرون بروند.

مشارکت‌های اشتراک منابع و اطلاعات گزینه دیگری برای سازگاری است. به عنوان مثال، سازمان‌های ورزشی می‌توانند به طور مشترک در فناوری‌های رادار آب و هوا سرمایه‌گذاری کنند که اطلاعات بیشتری را نسبت به آنچه در کانال‌های آب و هوا موجود است، در اختیار مدیران و مربیان قرار می‌دهد. به طور جایگزین، سازمان‌های ورزشی می‌توانند هزینه‌های مشاوره با یک متخصص آب و هوا یا دانشمند ورزشی را برای کمک به توسعه سیاست‌های آب و هوایی به اشتراک بگذارند.

چندین گروه در سراسر کشور وجود دارد که از رهبران ورزشی در درک و پاسخگویی به تغییرات آب و هوا پشتیبانی می‌کنند. به ویژه، اتحاد کانادایی امضاکنندگان چارچوب اقدام ورزشی برای آب و هوا، جلسات منظم و به اشتراک‌گذاری بهترین شیوه‌ها را در بین سازمان‌هایی مانند بازی‌های کانادا، کمیته المپیک کانادا، رویداد قهرمانی جهان و غیره پشتیبانی می‌کند. این اتحاد همچنین محققانی را که در زمینه آب و هوا و ورزش کار می‌کنند گرد هم می‌آورد تا به هدایت استراتژی‌های پایداری و تلاش‌های سازگاری آب و هوایی کمک کند. سازمان‌های ورزشی جامعه، استانی/سرزمینی و ملی همچنین می‌توانند از موقعیت خود به عنوان تأثیرگذاران و مراکز اطلاعاتی برای توزیع راهنمایی‌های بهترین شیوه‌ها استفاده کنند.

پیروی از رهبری شهرداری

اکثر شهرداری‌های کانادا، از ویکتوریا تا تورنتو تا سنت جان، طرح سازگاری آب و هوایی دارند که گام‌هایی را که شهرها برای جلوگیری از مشکلات آب و هوایی در آینده انجام می‌دهند، مشخص می‌کند. اینها شامل، به عنوان مثال، افزودن مسیرهای دوچرخه، برقی کردن حمل و نقل عمومی، تهیه انرژی سبز و آماده‌سازی زهکش‌های طوفان برای بارندگی‌های سنگین‌تر است. شهرداری‌هایی که طرح ندارند، به طرح‌های استانی/سرزمینی خود متکی هستند. این طرح‌ها اغلب با فرصت‌های تامین مالی و یارانه‌ها همراه هستند. به عنوان مثال، مونترال متعهد به افزایش فضای سبز و سایه بان است، بنابراین سازمان‌های ورزشی مستقر در مونترال ممکن است برای تامین مالی شهرداری برای افزودن سایه (به عنوان مثال درختان، سرپناه‌های نیمه پوشیده) به زمین‌های روباز خود به عنوان یک استراتژی ایمنی آفتاب و گرما درخواست دهند.

انعطاف‌پذیری در فضاهای چند منظوره ایجاد کنید
در مواجهه با تغییرات آب و هوایی، خلاقیت و انعطاف‌پذیری بسیار مهم خواهد بود. آماده باشید تا از جلسات تمرینی در فضای باز به جلسات تمرینی در فضای سرپوشیده تغییر دهید و در صورت عدم همکاری هوا، از اتلاف وقت و سردرگمی جلوگیری کنید. اگر یک ورزش زمستانی هستید یا ورزشی با تقاضای آب و هوایی سخت‌تر، فعالیت‌های تابستانی تاسیسات خود را توسعه دهید. پیست‌های اسکی در سراسر کشور در این زمینه نوآوری پیشرو هستند، اما می‌توان کارهای بیشتری انجام داد. فضای پیست اسکیت روباز را به یک مرکز هاکی روی یخ تابستانی تبدیل کنید، یا پیست‌های اسکی را به عنوان مقصدی برای دویدن و پیاده‌روی تبلیغ کنید.

ارتقاء زیرساخت‌ها و تجهیزات
دستگاه‌های تصفیه هوا و سیستم‌های تصفیه هوا می‌توانند حداقل میزان دود آتش‌سوزی را در ساختمان نگه دارند، اما گران هستند. افزودن مناطق سایه‌دار به یک مرکز ورزشی در فضای باز (از سقف‌های زمین بیسبال تا درختان جدید در امتداد لبه‌های زمین) می‌تواند راه زیادی برای محافظت از ورزشکاران و تماشاگران در برابر بیماری‌های مرتبط با گرما باشد. افزودن خندق‌های طبیعی و زهکشی آب در محل می‌تواند خطرات سیل را کاهش دهد. در شدیدترین حالت، محصور کردن یک مرکز در فضای باز می‌تواند شرایط کنترل شده آب و هوا را در داخل فراهم کند و قرار گرفتن در معرض عناصر را محدود کند.

چارچوب اقدام ورزشی برای آب و هوا

مقابله با تغییرات آب و هوایی یک چیز است. کاهش تغییرات آینده چیز دیگری است.

ورزش پتانسیل قابل توجهی برای خدمت به عنوان وسیله‌ای برای اقدام آب و هوایی دارد. بسیاری از سازمان‌های معتبر موافق هستند (سازمان ملل متحد، دولت اوباما، کمیته بین‌المللی المپیک). این کار را می‌توان به دو روش انجام داد: با کاهش ردپای زیست‌محیطی بخش ورزشی و با افزایش "ردپای ذهنی" بخش - میزان توجه و آگاهی که بخش به مسائل آب و هوایی و پایداری می‌بخشد.

این دو هدف کلی به خوبی در چارچوب اقدام ورزشی برای آب و هوا، آخرین تلاش سازمان ملل متحد برای پیشبرد اقدام آب و هوایی در ورزش نشان داده شده‌اند. این چارچوب شامل پنج اصل برای هدایت این تلاش است:

اصل 1: انجام تلاش‌های سیستماتیک برای ترویج مسئولیت زیست محیطی بیشتر
یک تلاش سیستماتیک برای ترویج مسئولیت زیست محیطی بیشتر باید در هر سطح سازمان از مدیران ارشد تا داوطلبان نفوذ کند. اهداف بلندپروازانه بلندمدت (به عنوان مثال، عرصه تعهد آب و هوایی سیاتل کراکن با هدف خنثی بودن کربن است. این امر در مورد المپیک پاریس 2024 نیز صادق است) را با اهداف کوتاه‌مدت و قابل اجرا که می‌توانند پیروزی‌های اولیه را ارائه دهند (به عنوان مثال، کاهش مصرف کاغذ، اجرای برنامه‌های بازیافت و کمپوست) تکمیل کنید. به همان روشی که سازمان‌های ورزشی "مسیر رسیدن به ریو" یا به رویدادهای بزرگ دیگر را تصور می‌کنند، با چندین گام کوچک اما مهم در مسیر یک هدف بزرگتر، می‌توان "مسیر رسیدن به صفر" را تصور کرد.

اصل 2: کاهش کلی تأثیر آب و هوا
بزرگترین چالش برای کاهش کلی تأثیر آب و هوایی بخش ورزشی، کاهش انتشار ناشی از سفر به و از تمرینات، مسابقات و رقابت‌ها است. سفر بیش از 80 درصد از کل انتشار در ورزش را در هر سطحی از باشگاه‌های ریشه‌ای تا لیگ‌های حرفه‌ای نخبه نشان می‌دهد (Dolf & Teehan، 2015؛ Dolf، 2017؛ Wesström، 2016). تحقیقات نشان می‌دهد که شرکت‌کنندگان فعال ورزشی دارای ردپای کربن سالانه متوسط 844 کیلوگرم معادل دی‌اکسید کربن هستند (Wicker، 2019). این انتشار را می‌توان با تشویق ورزشکاران و شرکت‌کنندگان به استفاده از حمل و نقل عمومی یا دوچرخه، یا با تغییر برنامه‌های مسابقات برای محدود کردن سفرهای طولانی‌مدت (به عنوان مثال، با برگزاری دورهای مقدماتی مسابقات استانی و ملی به صورت منطقه‌ای و فقط سفر چهار تیم برتر برای نیمه‌نهایی و فینال) کاهش داد. جدول 2 استراتژی‌هایی را برای کاهش ردپای کربن تأسیسات ورزشی ارائه می‌دهد.

جدول 2: منوی فرصت‌ها برای کاهش کلی ردپای کربن

اصل 3: آموزش برای اقدام آب و هوایی
تعهد سازمان یا تیم خود را به اقدام آب و هوایی و مدیریت زیست محیطی به طور علنی اعلام کنید. توضیح دهید که چه اقداماتی برای کاهش ردپای سازمان انجام می‌شود و اهداف اقدامات آینده چیست. از شرکت‌کنندگان و طرفداران بخواهید تا در فرآیند سبز شدن با به اشتراک گذاشتن به‌روزرسانی‌های منظم و شناسایی راه‌هایی برای حمایت از این فرآیند، مشارکت کنند. به عنوان مثال، ماراتن بنف، که به عنوان "سبزترین ماراتن جهان" لقب گرفته است، صفحه وب‌سایتی دارد که به اشتراک‌گذاری تلاش‌های پایداری خود و نمایش تلاش‌های خود در این رویداد اختصاص داده شده است. آرنا اسکاتیا بانک در تورنتو صفحه مشابهی در وب‌سایت خود دارد که استراتژی‌های خود را برای کاهش ردپای زیست محیطی تأسیسات توصیف می‌کند.

اصل 4: ترویج مصرف پایدار و مسئولانه
این اصل به آموزش و کاهش تأثیر کلی مرتبط است. مصرف توسط سازمان‌های ورزشی شامل تمام خریدها، تهیه و استخدام است. تصمیم‌گیرندگان می‌توانند سلسله مراتب شیوه‌های تهیه پایدار (از مؤثرترین تا کمترین مؤثر) را در نظر بگیرند:

درباره نحوه دیدن منابع طبیعی و رابطه ما با محیط طبیعی فکر کنید. فلسفه "هیچ ردی از خود به جا نگذارید" را اعمال کنید. اگر ماده یا موردی تأثیرات مخربی داشته باشد، مانند یک آفت‌کش مضر برای نگهداری از یک زمین، یا لیوان‌های پلاستیکی یکبار مصرف برای آب، استفاده از محصول کمتر یا انتخاب جایگزین را در نظر بگیرید.
از پذیرش یا حمایت از شرکت‌ها، رویدادها، محصولات و ایده‌هایی که به محیط طبیعی یا افرادی که در آن زندگی می‌کنند آسیب می‌رسانند، خودداری کنید (این شامل خودداری از حمایت از نژادپرستی، جنسیت‌گرایی، همجنس‌گرایی و ترنس‌فوبیا و سایر سیستم‌های اعتقادی و رفتاری مضر است).
موارد غیرضروری را حذف کنید. مرتب کنید. ساده کنید. به عنوان مثال، آیا می‌توان سوغاتی‌های اضافی یا بروشورها را از برنامه خرید سال آینده حذف کرد؟
مقدار سفارش خود را از همه چیز کاهش دهید. آیا به ده توپ فوتبال نیاز دارید یا شش کافی است؟ استراتژی‌هایی را برای کاهش استفاده از لوازم اداری در نظر بگیرید.
تأمین‌کنندگان و شرکایی را که استانداردهای سازمان شما را برای پایداری برآورده نمی‌کنند، جایگزین کنید. اغلب، هنگامی که به تأمین‌کنندگان، حامیان مالی یا شرکا فرصتی برای بهبود چیزی برای همسو شدن بیشتر با ارزش‌های پایدار شما ارائه می‌شود، آنها این کار را انجام خواهند داد. به عنوان مثال، از تأمین‌کنندگان بخواهید تا بسته‌بندی کمتری استفاده کنند (بدون تی‌شرت یا تجهیزات بسته‌بندی شده تکی) یا از حامیان مالی بخواهید تا کار پایداری خود را از طریق حمایت مالی به اشتراک بگذارند و تبلیغ کنند.
هرچه می‌توانید دوباره استفاده کنید. تی‌شرت‌های داوطلبانه سال گذشته برای سال جاری هم خوب هستند (نکته حرفه‌ای: از درج سال در مواد رویداد برای رویدادهای تکراری خودداری کنید، تا تابلوها، تی‌شرت‌ها و مواد بازاریابی قابل استفاده مجدد باشند).
کاغذ، لوازم الکترونیکی، پلاستیک، فلزات و هر چیزی را که شهر یا شهر شما می‌پذیرد، بازیافت کنید. تابلوهایی را در اطراف تأسیسات خود قرار دهید تا بازدیدکنندگان و کارکنان را تشویق کنید تا از شما پیروی کنند. در صورت امکان، کمپوست را اجرا کنید!
هر چیزی را که می‌توانید برگردانید. تجهیزات را به جای خرید تجهیزاتی که برای مدت طولانی بیکار می‌مانند، اجاره یا قرض کنید.

مصرف توسط شرکت‌کنندگان و تماشاگران ورزشی شامل نحوه تعامل و مصرف محصول شما است. انجام آن را برای آنها آسان کنید تا در مشارکت ورزشی خود پایدار باشند (به عنوان مثال، با دیجیتالی کردن کامل ارتباطات و فرم‌ها) و از آنها دعوت کنید تا شیوه‌های پایدار خانگی خود را با تیم یا گروه به اشتراک بگذارند!

اصل 5: حمایت از اقدام آب و هوایی از طریق ارتباطات
این به آموزش آب و هوا مرتبط است، اما به یک گام اضافی نیاز دارد: حمایت. آرزو کردن و امیدوار بودن به یک سیاره بهتر کافی نیست. همه ما نقش مهمی در اقدام و صحبت کردن برای حمایت از یک محیط سالم و ایمن داریم. یک تاکتیک برای حمایت آب و هوایی، استفاده از قدرت ورزشکاران به عنوان ارتباط‌دهنده برای ارتباط با تماشاگران و شرکت‌کنندگان است. سازمان‌های ورزشی می‌توانند با سازمان‌های غیرانتفاعی مانند Protect Our Winter Canada، EcoAthletes، Players for the Planet و Champions for the Earth همکاری کنند تا به آموزش ورزشکاران دسترسی داشته باشند و از پلتفرم‌های ورزشکاران برای حمایت آب و هوایی استفاده کنند.

نتیجه‌گیری
در ورزش، ما به دنبال بهبود مستمر هستیم - و می‌توانیم همین طرز فکر را در مورد پایداری به کار ببریم. نکته کلیدی در اینجا این است که با همه چیزهایی که می‌توانید انجام دهید، غرق نشوید و در عوض بر روی آنچه که می‌توانید در حال حاضر انجام دهید، یک پروژه در یک زمان تمرکز کنید. با هم، این تلاش‌ها فرصت‌های ورزشی ایمن و سرگرم‌کننده را تا آینده تضمین می‌کنند.

درباره نویسنده(ها)
دکتر مادلین اور بنیانگذار گروه اکولوژی ورزش است، یک سازمان غیرانتفاعی بین‌المللی از محققان که با هدف تسریع اقدام آب و هوایی در بخش ورزش از طریق تحقیق، منابع رایگان و رویدادها فعالیت می‌کند. او محقق در دانشکده مدیریت دانشگاه بریتیش کلمبیا اوکانگان است.

منابع
دولت کانادا (2019). گزارش تغییرات آب و هوایی کانادا. بازیابی آنلاین 2/20/2021.
Dolf، M.، & Teehan، P. (2015). کاهش ردپای کربن سفر تماشاگران و تیم‌ها در رویدادهای ورزشی دانشگاه بریتیش کلمبیا. بررسی مدیریت ورزش، 18(2)، 244-255. https://doi.org/10.1016/j.smr.2014.06.003
Dolf، M. M. (2017). ارزیابی چرخه عمر از تأثیرات زیست محیطی رویدادهای ورزشی کوچک و متوسط (رساله دکتری، دانشگاه بریتیش کلمبیا).
Grundstein، A.، Williams، C.، Phan، M.، & Cooper، E. (2015). آستانه‌های ایمنی حرارتی منطقه‌ای برای ورزش در ایالات متحده. جغرافیا کاربردی، 56، 55-60. https://doi.org/10.1016/j.apgeog.2014.10.014
IPCC (2018). گرمایش جهانی 1.5 درجه سانتیگراد. گزارش ویژه IPCC در مورد تأثیرات گرمایش جهانی 1.5 درجه سانتیگراد بالاتر از سطوح پیش صنعتی و مسیرهای انتشار گازهای گلخانه‌ای مرتبط، در چارچوب تقویت پاسخ جهانی به تهدید تغییرات آب و هوایی، توسعه پایدار و تلاش‌ها برای ریشه‌کن کردن فقر. [Masson-Delmotte، V.، P. Zhai، H.-O. Pörtner، D. Roberts، J. Skea، P.R. Shukla، A. Pirani، W. Moufouma-Okia، C. Péan، R. Pidcock، S. Connors، J.B.R. Matthews، Y. Chen، X. Zhou، M.I. Gomis، E. Lonnoy، T. Maycock، M. Tignor، و T. Waterfield (ویرایشگران)].
موسسه کوری استرینگر (2018). نمونه سیاست و رویه‌های بیماری‌های ناشی از گرما. بازیابی آنلاین 2/20/2021 (پیوند در پایین صفحه).
Malik، K.، McLeman، R.، Robertson، C.، & Lawrence، H. (2020). بازسازی فصول اسکیت روی یخ حیاط پشتی گذشته در شهرهای اصلی NHL از داده‌های علم شهروندی. جغرافیدان کانادایی/Le Géographe canadien، 64(4)، 564-575. https://doi.org/10.1111/cag.12640
Robertson، C.، McLeman، R.، & Lawrence، H. (2015). زمستان‌ها خیلی گرم برای اسکیت؟ تغییرات گزارش شده توسط شهروندان در دسترس بودن اسکیت روی یخ در فضای باز در کانادا. جغرافیدان کانادایی/Le Géographe canadien، 59(4)، 383-390. https://doi.org/10.1111/cag.12225
Shiab، N. (2019). زمستان‌های برفی دوران کودکی خود را فراموش کنید. بازیابی 2/21/20122.
Scott، D.، Steiger، R.، Knowles، N. & Fang، Y. (2020). خطر گردشگری اسکی منطقه‌ای در برابر تغییرات آب و هوا: مقایسه بازارهای شرق کانادا و شمال شرق ایالات متحده. مجله گردشگری پایدار، 28(4)، 568-586، DOI: 10.1080/09669582.2019.1684932
سازمان ملل متحد (2018). سخنرانی‌های دبیرکل در مورد تغییرات آب و هوا. بازیابی آنلاین 2/21/2021.
استراتژی بین‌المللی سازمان ملل متحد برای کاهش خطر فاجعه (2004). زندگی با خطر: یک بررسی جهانی از ابتکارات کاهش فاجعه. بازیابی آنلاین 2/21/2021: https://www.unisdr.org/files/657_lwr1.pdf
Wesström، T. (2016). جام جهانی فوتبال 2018: گزارش حسابداری گازهای گلخانه‌ای. بازیابی 2/20/2021.
Wicker، P. (2019). ردپای کربن شرکت‌کنندگان فعال ورزشی. بررسی مدیریت ورزش، 22(4)، 513-526. https://doi.org/10.1016/j.smr.2018.07.001
اطلاعات ارائه شده در وبلاگ‌های SIRC و مقالات SIRCuit دقیق و قابل اعتماد تا تاریخ انتشار است. تحولاتی که پس از تاریخ انتشار رخ می‌دهند ممکن است بر دقت فعلی اطلاعات ارائه شده در یک وبلاگ یا مقاله منتشر شده قبلی تأثیر بگذارند.