تحقیقات جدید بانک جهانی نشان می‌دهد که مقاومت آنتی‌میکروبی باعث افزایش فقر و آسیب رساندن به فقیرترین کشورها خواهد شد.
نیویورک، ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۶—طبق گزارش جدید بانک جهانی با عنوان «عفونت‌های مقاوم به دارو: تهدیدی برای آینده اقتصادی ما»، عفونت‌های مقاوم به دارو پتانسیل ایجاد آسیب اقتصادی در سطحی مشابه و احتمالاً بدتر از بحران مالی سال ۲۰۰۸ را دارند. این تحقیقات نشان می‌دهد که در سناریوی بدبینانه مقاومت آنتی‌میکروبی (AMR) – جایی که آنتی‌بیوتیک‌ها و سایر داروهای آنتی‌میکروبی دیگر عفونت‌ها را همان‌طور که باید درمان نمی‌کنند – می‌تواند باعث شود کشورهای کم‌درآمد بیش از ۵ درصد از تولید ناخالص داخلی خود را از دست بدهند و تا ۲۸ میلیون نفر، عمدتاً در کشورهای در حال توسعه، را تا سال ۲۰۵۰ به زیر خط فقر بکشانند. و بر خلاف بحران مالی سال ۲۰۰۸، هیچ چشم‌اندازی برای بهبودی چرخه‌ای در میان‌مدت وجود نخواهد داشت، زیرا تأثیر پرهزینه AMR ادامه خواهد داشت.
جیم یونگ کیم، رئیس بانک جهانی، گفت: «مقیاس و ماهیت این تهدید اقتصادی می‌تواند دستاوردهای توسعه‌ای سخت‌کوشیده را از بین ببرد و ما را از اهداف خود برای پایان دادن به فقر شدید و افزایش رفاه مشترک دور کند.» «هزینه عدم اقدام غیرقابل تحمل است – به‌ویژه برای فقیرترین کشورها. ما باید فوراً مسیر خود را تغییر دهیم تا از این بحران احتمالی جلوگیری کنیم.»
یافته‌های کلیدی این گزارش بر اساس پیش‌بینی‌های بانک جهانی از اقتصاد جهانی در سال‌های ۲۰۱۷-۲۰۵۰ استوار است. این یافته‌ها عبارتند از:

تأثیر بر تولید ناخالص داخلی: تا سال ۲۰۵۰، تولید ناخالص داخلی جهانی سالانه در سناریوی کم‌تأثیر AMR به میزان ۱.۱ درصد و در سناریوی پر تأثیر AMR به میزان ۳.۸ درصد کاهش می‌یابد. کشورهای کم‌درآمد هر ساله تا سال ۲۰۵۰ ضررهای بیشتری را متحمل خواهند شد، به طوری که در سناریوی اخیر، ضرر از ۵ درصد تولید ناخالص داخلی فراتر می‌رود.
تأثیر بر فقر جهانی: به دلیل AMR، افزایش قابل توجهی در فقر شدید رخ خواهد داد. از ۲۸.۳ میلیون نفر اضافی که در سال ۲۰۵۰ در سناریوی پر تأثیر AMR به زیر خط فقر می‌افتند، اکثریت قریب به اتفاق (۲۶.۲ میلیون نفر) در کشورهای کم‌درآمد زندگی خواهند کرد. در حال حاضر، جهان در مسیر حذف فقر شدید (با نرخ ۱.۹۰ دلار در روز) تا سال ۲۰۳۰ قرار دارد و به هدف کمتر از ۳ درصد از جمعیت درگیر در فقر شدید نزدیک می‌شود. AMR خطر به خطر انداختن این هدف را به همراه دارد.
تأثیر بر تجارت جهانی: در سال ۲۰۵۰، حجم صادرات واقعی جهانی در سناریوی کم‌تأثیر به میزان ۱.۱ درصد و در سناریوی پر تأثیر به میزان ۳.۸ درصد کاهش می‌یابد.
تأثیر بر هزینه‌های بهداشتی: افزایش هزینه‌های بهداشتی جهانی ممکن است از ۳۰۰ میلیارد دلار تا بیش از ۱ تریلیون دلار در سال تا سال ۲۰۵۰ متغیر باشد.
تأثیر بر تولید دام: تا سال ۲۰۵۰، کاهش تولید دام جهانی می‌تواند از حداقل ۲.۶ درصد تا حداکثر ۷.۵ درصد در سال باشد.

عفونت‌های مقاوم به دارو در انسان و حیوانات در سراسر جهان در حال افزایش است. اگر AMR بدون کنترل گسترش یابد، بسیاری از بیماری‌های عفونی دوباره غیرقابل درمان خواهند شد و یک قرن پیشرفت در بهداشت عمومی را معکوس می‌کنند. سازمان ملل متحد یک جلسه ویژه یک‌روزه در مورد AMR را به عنوان بخشی از مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک این هفته برنامه‌ریزی کرده است، که تنها چهارمین باری است که بهداشت به این شکل برجسته می‌شود.
مارگارت چان، مدیرکل سازمان بهداشت جهانی (WHO)، گفت: «ما اکنون می‌دانیم که – مگر اینکه به سرعت و جدی و به طور مداوم رسیدگی شود – مشکل رو به رشد مقاومت آنتی‌بیوتیکی برای سلامت انسان و حیوانات، تولید مواد غذایی و اقتصاد جهانی فاجعه‌بار خواهد بود. این واقعیت که، اگر کنترل نشود، فقرا را بیشتر از هر کسی مجازات می‌کند، نشان می‌دهد که چرا باید به عنوان یک مسئله مهم برای توسعه به آن رسیدگی شود. با توجه به اینکه رهبران کشورها این هفته در جلسه سطح بالای مجمع عمومی سازمان ملل در مورد مقاومت آنتی‌میکروبی گرد هم می‌آیند، این موضوع باید در اولویت قرار گیرد.»
چندین گزارش اخیر در مورد AMR، از جمله جدیدترین گزارش بررسی سیاست مستقل لرد جیم او'نیل، خواستار تمرکز فوری بر این موضوع شده و زیان‌های اقتصادی جهانی عظیمی را که می‌تواند ایجاد کند، برجسته کرده است – تخمین زده می‌شود حدود ۱۰۰ تریلیون دلار تا سال ۲۰۵۰.
لرد جیم او'نیل، رئیس بررسی مقاومت آنتی‌میکروبی، در مورد گزارش امروز بانک جهانی گفت: «این گزارش یادآوری به موقع دیگری است که افزایش مقاومت به دارو یک تهدید قریب‌الوقوع برای رفاه و توسعه اقتصادی پایدار ما در همه نقاط جهان است. با توجه به اینکه رهبران جهانی این هفته در سازمان ملل متحد گرد هم می‌آیند، امیدوارم این گزارش به تقویت عزم آنها برای اتخاذ اقدامات مناسب و مشترک در مورد چالش‌های متعدد AMR کمک کند.»
این گزارش بحران‌های بخش‌های بهداشت عمومی انسان و دام و همچنین محیط زیست را تشریح می‌کند، جایی که ظرفیت برای تنظیم آنتی‌میکروب‌ها در بسیاری از کشورها ناکافی است، سوء استفاده و استفاده بیش از حد از آنتی‌بیوتیک‌ها برای برخی یک مسئله است در حالی که دسترسی برای بسیاری دشوار است. سرمایه‌گذاری کافی در ایجاد سیستم‌های قوی بهداشت عمومی، از جمله نظارت و پایش، که می‌تواند خطر در محل تلاقی انسان، حیوانات و محیط زیست آنها را کاهش دهد، وجود ندارد.
این گزارش راه حل‌های حساس به AMR و همچنین راه حل‌های خاص AMR را برای رسیدگی به این بحران توصیه می‌کند. این گزارش می‌گوید که یکی از بهترین فرصت‌ها در کوتاه‌مدت برای کاهش تهدید AMR، تقویت سرمایه‌گذاری در سیستم‌های بهداشتی و آمادگی کلی برای مقابله با بیماری‌های عفونی و بهبود سیستم‌های بهداشت عمومی و دامپزشکی و در عین حال ایجاد نظارت بر AMR به عنوان یک جزء جدایی‌ناپذیر در آنها است. این گزارش قویاً از اجرای و تأمین مالی کافی طرح اقدام سازمان بهداشت جهانی در مورد AMR که در سال ۲۰۱۵ تأیید شد، حمایت می‌کند. همچنین توصیه می‌شود که تمرکز فوری بر مداخلات نوآورانه خاص AMR که ترویج و تشویق مدیریت بهتر آنتی‌میکروب‌ها هم برای انسان و هم برای حیوانات، از جمله استفاده مناسب از آنتی‌بیوتیک‌ها در دامداری را ترویج می‌کند، قرار گیرد.


فهرست مجلات
P T
جلد 40(4)؛ آوریل 2015
PMC4378521

آوریل 2015؛ 40(4): 277–283.
بخش 1: علل و تهدیدها
چکیده
دهه‌ها پس از درمان اولین بیماران با آنتی‌بیوتیک‌ها، عفونت‌های باکتریایی دوباره به دلیل ظهور سریع باکتری‌های مقاوم به درمان، به یک تهدید تبدیل شده‌اند – بحرانی که به سوء استفاده از این داروها و عدم توسعه داروی جدید نسبت داده می‌شود.
این اولین مقاله از دو مقاله در مورد بحران مقاومت آنتی‌بیوتیکی است. بخش دوم به استراتژی‌های مدیریت بحران و عوامل جدید برای درمان عفونت‌های باکتریایی می‌پردازد.
مقدمه
ظهور سریع باکتری‌های مقاوم به درمان در سراسر جهان در حال رخ دادن است و اثربخشی آنتی‌بیوتیک‌ها را به خطر می‌اندازد؛ آنتی‌بیوتیک‌هایی که پزشکی را متحول کرده و جان میلیون‌ها نفر را نجات داده‌اند.1–6 دهه‌ها پس از درمان اولین بیماران با آنتی‌بیوتیک‌ها، عفونت‌های باکتریایی دوباره به یک تهدید تبدیل شده‌اند.7 بحران مقاومت آنتی‌بیوتیکی به استفاده بیش از حد و نادرست از این داروها و همچنین عدم توسعه داروی جدید توسط صنعت داروسازی به دلیل کاهش انگیزه‌های اقتصادی و الزامات نظارتی چالش‌برانگیز نسبت داده شده است.2–5,8–15 مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) تعدادی از باکتری‌ها را به عنوان تهدیدهای فوری، جدی و نگران‌کننده طبقه‌بندی کرده است که بسیاری از آن‌ها در حال حاضر مسئول ایجاد بار قابل توجه بالینی و مالی بر سیستم بهداشت و درمان، بیماران و خانواده‌های آن‌ها در ایالات متحده هستند.1,5,11,16 تلاش‌های هماهنگ برای اجرای سیاست‌های جدید، از سرگیری تلاش‌های تحقیقاتی و پیگیری گام‌هایی برای مدیریت بحران بسیار مورد نیاز است.2,7
تاریخچه و مزایای آنتی‌بیوتیک‌ها
تاریخچه آنتی‌بیوتیک‌ها
مدیریت عفونت‌های میکروبی در مصر باستان، یونان و چین به خوبی مستند شده است.4 عصر مدرن آنتی‌بیوتیک‌ها با کشف پنی‌سیلین توسط سر الکساندر فلمینگ در سال 1928 آغاز شد.4,13 از آن زمان، آنتی‌بیوتیک‌ها پزشکی مدرن را متحول کرده و جان میلیون‌ها نفر را نجات داده‌اند.2,5 آنتی‌بیوتیک‌ها برای اولین بار در دهه 1940 برای درمان عفونت‌های جدی تجویز شدند.5 پنی‌سیلین در کنترل عفونت‌های باکتریایی در میان سربازان جنگ جهانی دوم موفق بود.4 با این حال، اندکی پس از آن، مقاومت به پنی‌سیلین به یک مشکل بالینی قابل توجه تبدیل شد، به طوری که تا دهه 1950، بسیاری از پیشرفت‌های دهه قبل به خطر افتادند.7 در پاسخ، آنتی‌بیوتیک‌های بتا-لاکتام جدید کشف، توسعه و مورد استفاده قرار گرفتند و اعتماد را بازگرداندند.4,7 با این حال، اولین مورد استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی‌سیلین (MRSA) در همان دهه، در سال 1962 در انگلستان و در سال 1968 در ایالات متحده شناسایی شد.4,5
متأسفانه، مقاومت در تقریباً تمام آنتی‌بیوتیک‌هایی که توسعه یافته‌اند مشاهده شده است (شکل 1).5 وانکومایسین در سال 1972 برای درمان مقاومت به متی‌سیلین در هر دو S. aureus و استافیلوکوک‌های کوآگولاز منفی وارد عمل شد.4,5 ایجاد مقاومت به وانکومایسین بسیار دشوار بود و تصور می‌شد که در یک محیط بالینی رخ ندهد.4 با این حال، موارد مقاومت به وانکومایسین در استافیلوکوک‌های کوآگولاز منفی در سال‌های 1979 و 1983 گزارش شد.4 از اواخر دهه 1960 تا اوایل دهه 1980، صنعت داروسازی آنتی‌بیوتیک‌های جدید زیادی را برای حل مشکل مقاومت معرفی کرد، اما پس از آن خط تولید آنتی‌بیوتیک‌ها رو به خشکی رفت و داروی جدید کمتری معرفی شد.7 در نتیجه، در سال 2015، دهه‌ها پس از درمان اولین بیماران با آنتی‌بیوتیک‌ها، عفونت‌های باکتریایی دوباره به یک تهدید تبدیل شده‌اند.7

تکامل مقاومت آنتی‌بیوتیکی: جدول زمانی رویدادهای کلیدی5
PDR = مقاوم به تمام داروها؛ R = مقاوم؛ XDR = به شدت مقاوم به داروها
تاریخ‌ها بر اساس گزارش‌های اولیه مقاومت در ادبیات است. در مورد باکتری‌های مقاوم به تمام داروها Acinetobacter و Pseudomonas، تاریخ بر اساس گزارش‌های انتقال یا شیوع در مراکز درمانی است. توجه: پنی‌سیلین قبل از استفاده گسترده در جمعیت در سال 1943 به طور محدود استفاده می‌شد.
مزایای آنتی‌بیوتیک‌ها
آنتی‌بیوتیک‌ها نه تنها جان بیماران را نجات داده‌اند، بلکه نقش محوری در دستیابی به پیشرفت‌های بزرگ در پزشکی و جراحی داشته‌اند.2 آن‌ها با موفقیت از عفونت‌هایی که می‌توانند در بیمارانی که تحت درمان شیمی‌درمانی قرار می‌گیرند، بیماری‌های مزمن مانند دیابت، نارسایی کلیوی در مراحل پایانی یا آرتریت روماتوئید دارند، یا جراحی‌های پیچیده‌ای مانند پیوند اعضا، تعویض مفاصل یا جراحی قلب داشته‌اند، جلوگیری یا درمان کرده‌اند.2,3,5,16
آنتی‌بیوتیک‌ها همچنین با تغییر نتیجه عفونت‌های باکتریایی به افزایش طول عمر مورد انتظار کمک کرده‌اند.13,16 در سال 1920، انتظار می‌رفت که مردم در ایالات متحده تنها تا 56.4 سال زندگی کنند؛ اما اکنون، میانگین طول عمر در ایالات متحده نزدیک به 80 سال است.6 آنتی‌بیوتیک‌ها اثرات مفیدی مشابهی در سراسر جهان داشته‌اند. در کشورهای در حال توسعه که بهداشت هنوز ضعیف است، آنتی‌بیوتیک‌ها میزان بیماری و مرگ و میر ناشی از عفونت‌های منتقل شده از طریق غذا و سایر عفونت‌های مرتبط با فقر را کاهش می‌دهند.16
علل بحران مقاومت آنتی‌بیوتیکی
استفاده بیش از حد
تا سال 1945، سر الکساندر فلمینگ در مورد استفاده بیش از حد از آنتی‌بیوتیک‌ها هشدار داد و هشدار داد که "عموم مردم [دارو را] درخواست خواهند کرد و ... سپس دوره‌ای ... از سوء استفاده آغاز خواهد شد." 7,14 استفاده بیش از حد از آنتی‌بیوتیک‌ها به وضوح تکامل مقاومت را هدایت می‌کند.5,9 مطالعات اپیدمیولوژیک رابطه مستقیمی بین مصرف آنتی‌بیوتیک و ظهور و انتشار سویه‌های باکتریایی مقاوم را نشان داده است.10 در باکتری‌ها، ژن‌ها می‌توانند از خویشاوندان به ارث برده شوند یا از افراد غیرخویشاوند بر روی عناصر ژنتیکی متحرک مانند پلاسمیدها به دست آیند.9 این انتقال ژن افقی (HGT) می‌تواند انتقال مقاومت آنتی‌بیوتیکی را بین گونه‌های مختلف باکتری امکان‌پذیر کند.9 مقاومت همچنین می‌تواند به طور خود به خود از طریق جهش رخ دهد.9 آنتی‌بیوتیک‌ها رقبا را که به دارو حساس هستند از بین می‌برند و باکتری‌های مقاوم را برای تکثیر در نتیجه انتخاب طبیعی باقی می‌گذارند.9 با وجود هشدارهای مربوط به استفاده بیش از حد، آنتی‌بیوتیک‌ها در سراسر جهان بیش از حد تجویز می‌شوند.10
در ایالات متحده، تعداد زیاد آنتی‌بیوتیک‌های تجویز شده نشان می‌دهد که کار زیادی برای کاهش استفاده از این داروها باید انجام شود.12 تجزیه و تحلیل پایگاه داده IMS Health Midas، که مصرف آنتی‌بیوتیک را بر اساس حجم آنتی‌بیوتیک‌های فروخته شده در داروخانه‌های خرده‌فروشی و بیمارستان‌ها تخمین می‌زند، نشان داد که در سال 2010، 22 واحد استاندارد (واحدی معادل یک دوز، یعنی یک قرص، کپسول یا آمپول) آنتی‌بیوتیک به ازای هر نفر در ایالات متحده تجویز شده است.17 تعداد نسخه‌های آنتی‌بیوتیک تجویز شده بر اساس ایالت متفاوت است، با بیشترین تعداد در ایالت‌هایی که از مناطق بزرگ دریاچه‌ها تا خلیج مکزیک امتداد دارند، در حالی که سواحل غربی کمترین استفاده را دارد (شکل 2).5,12 در برخی از ایالت‌ها، تعداد دوره‌های درمانی تجویز شده با آنتی‌بیوتیک در سال از جمعیت بیشتر است و به بیش از یک درمان در سال برای هر فرد می‌رسد.12

نسخه‌های آنتی‌بیوتیک به ازای هر 1000 نفر از تمام گروه‌های سنی بر اساس ایالت، 20105
فراوانی تجویز آنتی‌بیوتیک توسط پزشکان به طور قابل توجهی از ایالت به ایالت متفاوت است. دلایل این تغییر در حال بررسی است و ممکن است مناطقی را نشان دهد که بهبود در تجویز آنتی‌بیوتیک (نسخه‌های غیرضروری کمتر) مفیدتر خواهد بود.
در بسیاری از کشورهای دیگر، آنتی‌بیوتیک‌ها تنظیم نشده‌اند و بدون نسخه در دسترس هستند.10,15 این فقدان مقررات منجر به آنتی‌بیوتیک‌هایی می‌شود که به راحتی در دسترس، فراوان و ارزان هستند، که استفاده بیش از حد را ترویج می‌کند.15 امکان خرید این محصولات به صورت آنلاین نیز آن‌ها را در کشورهایی که آنتی‌بیوتیک‌ها تنظیم شده‌اند در دسترس قرار داده است.15
تجویز نادرست
تجویز نادرست آنتی‌بیوتیک‌ها نیز به ترویج باکتری‌های مقاوم کمک می‌کند.5 مطالعات نشان داده‌اند که در 30 تا 50 درصد موارد، اندیکاسیون درمان، انتخاب عامل یا مدت زمان درمان آنتی‌بیوتیکی نادرست است.5,18 یک مطالعه در ایالات متحده گزارش داد که در تنها 7.6 درصد از 17435 بیمار بستری شده با ذات‌الریه اکتسابی جامعه (CAP)، پاتوژن تعریف شده است.14 در مقایسه، محققان در موسسه کارولینسکا در سوئد توانستند پاتوژن احتمالی را در 89 درصد از بیماران مبتلا به CAP از طریق تکنیک‌های تشخیصی مولکولی (واکنش زنجیره‌ای پلیمراز [PCR] و PCR نیمه کمی) شناسایی کنند.14 علاوه بر این، 30 تا 60 درصد از آنتی‌بیوتیک‌های تجویز شده در بخش‌های مراقبت‌های ویژه (ICU) غیرضروری، نامناسب یا زیر بهینه تشخیص داده شده‌اند.18
تجویز نادرست آنتی‌بیوتیک‌ها دارای فایده درمانی مشکوک است و بیماران را در معرض عوارض احتمالی درمان آنتی‌بیوتیکی قرار می‌دهد.11 غلظت‌های آنتی‌بیوتیکی مهارکننده و زیر درمانی می‌توانند با حمایت از تغییرات ژنتیکی، مانند تغییرات در بیان ژن، HGT و جهش‌زایی، توسعه مقاومت آنتی‌بیوتیکی را ترویج کنند.8 تغییرات در بیان ژن القا شده توسط آنتی‌بیوتیک می‌تواند ویرولانس را افزایش دهد، در حالی که افزایش جهش‌زایی و HGT مقاومت آنتی‌بیوتیکی و انتشار را ترویج می‌کند.8 نشان داده شده است که غلظت‌های پایین آنتی‌بیوتیک‌ها به تنوع سویه در ارگانیسم‌هایی مانند سودوموناس آئروژینوزا کمک می‌کنند.8 غلظت‌های مهارکننده پیپراسیلین و/یا تازوباکتام نیز باعث تغییرات پروتئومیک گسترده در Bacteroides fragilis شده است.8
استفاده گسترده در کشاورزی
در سراسر جهان توسعه‌یافته و در حال توسعه، آنتی‌بیوتیک‌ها به طور گسترده به عنوان مکمل‌های رشد در دام استفاده می‌شوند.5,10,14 تخمین زده می‌شود که 80 درصد از آنتی‌بیوتیک‌های فروخته شده در ایالات متحده در حیوانات استفاده می‌شود، عمدتاً برای ترویج رشد و پیشگیری از عفونت.7,12,14 گفته می‌شود که درمان دام با مواد ضد میکروبی سلامت کلی حیوانات را بهبود می‌بخشد و بازدهی بالاتر و محصول با کیفیت‌تری تولید می‌کند.15
آنتی‌بیوتیک‌های مورد استفاده در دام هنگام مصرف غذا توسط انسان‌ها جذب می‌شوند.1 انتقال باکتری‌های مقاوم به انسان از طریق حیوانات مزرعه برای اولین بار بیش از 35 سال پیش، زمانی که نرخ‌های بالای مقاومت آنتی‌بیوتیکی در فلور روده هر دو حیوانات مزرعه و کشاورزان یافت شد، مشاهده شد.14 اخیراً، روش‌های تشخیص مولکولی نشان داده‌اند که باکتری‌های مقاوم در حیوانات مزرعه از طریق محصولات گوشتی به مصرف‌کنندگان می‌رسند.14 این امر از طریق توالی رویدادهای زیر رخ می‌دهد: 1) استفاده از آنتی‌بیوتیک در حیوانات تولیدکننده غذا باکتری‌های حساس را از بین می‌برد یا سرکوب می‌کند و به باکتری‌های مقاوم اجازه می‌دهد تا رشد کنند؛ 2) باکتری‌های مقاوم از طریق زنجیره غذایی به انسان منتقل می‌شوند؛ 3) این باکتری‌ها می‌توانند باعث عفونت در انسان شوند که ممکن است منجر به عواقب نامطلوب برای سلامتی شود.5
استفاده از آنتی‌بیوتیک در کشاورزی بر میکروبیوم محیطی نیز تأثیر می‌گذارد.5,14 تا 90 درصد از آنتی‌بیوتیک‌های داده شده به دام در ادرار و مدفوع دفع می‌شوند و سپس از طریق کود، آب‌های زیرزمینی و رواناب سطحی به طور گسترده پراکنده می‌شوند.5,14 علاوه بر این، تتراسایکلین‌ها و استرپتومایسین‌ها برای عمل به عنوان آفت‌کش‌ها بر روی درختان میوه در غرب و جنوب ایالات متحده اسپری می‌شوند.1 اگرچه این کاربرد سهم کوچکی از کل مصرف آنتی‌بیوتیک را تشکیل می‌دهد، اما گسترش جغرافیایی حاصل می‌تواند قابل توجه باشد.1 این عمل همچنین به قرار گرفتن میکروارگانیسم‌های موجود در محیط در معرض عوامل مهارکننده رشد کمک می‌کند و با افزایش نسبت میکروارگانیسم‌های مقاوم به حساس، اکولوژی محیطی را تغییر می‌دهد.1
محصولات ضد باکتریایی که برای اهداف بهداشتی یا تمیز کردن فروخته می‌شوند، ممکن است به این مشکل کمک کنند، زیرا ممکن است محدودیت‌هایی در ایجاد ایمنی در برابر آنتی‌ژن‌های محیطی در کودکان و بزرگسالان ایجاد کنند.1,15 در نتیجه، تطبیق‌پذیری سیستم ایمنی ممکن است به خطر بیفتد و احتمالاً منجر به افزایش بیماری و مرگ و میر ناشی از عفونت‌هایی شود که به طور معمول ویرولانس ندارند.15
در دسترس بودن آنتی‌بیوتیک‌های جدید کم
توسعه آنتی‌بیوتیک‌های جدید توسط صنعت داروسازی، استراتژی که در گذشته در مبارزه با باکتری‌های مقاوم موثر بود، به دلیل موانع اقتصادی و نظارتی اساساً متوقف شده است (شکل 3).14 از 18 شرکت بزرگ داروسازی، 15 از حوزه آنتی‌بیوتیک‌ها خارج شده‌اند.14 ادغام بین شرکت‌های داروسازی نیز به طور قابل توجهی تعداد و تنوع تیم‌های تحقیقاتی را کاهش داده است.13 تحقیقات آنتی‌بیوتیکی که در دانشگاه‌ها انجام می‌شود، به دلیل کاهش بودجه ناشی از بحران اقتصادی کاهش یافته است.13

تعداد تاییدهای داروی جدید ضد باکتریایی در مقابل فواصل سالانه
تعداد آنتی‌بیوتیک‌های جدید توسعه یافته و تایید شده در طول سه دهه گذشته به طور پیوسته کاهش یافته است (اگرچه در سال 2014 چهار داروی جدید تایید شد) و گزینه‌های کمتری برای درمان باکتری‌های مقاوم باقی مانده است.
* داروها محدود به عوامل سیستمیک هستند. داده‌ها با تشکر از CDC5 و مرکز ارزیابی و تحقیقات دارویی FDA.
توسعه آنتی‌بیوتیک دیگر یک سرمایه‌گذاری اقتصادی عاقلانه برای صنعت داروسازی محسوب نمی‌شود.14 از آنجایی که آنتی‌بیوتیک‌ها برای دوره‌های نسبتاً کوتاهی استفاده می‌شوند و اغلب درمان‌کننده هستند، سودآوری آن‌ها به اندازه داروهایی که بیماری‌های مزمن مانند دیابت، اختلالات روانی، آسم یا رفلاکس معده را درمان می‌کنند، نیست.1–3,13,14 یک تحلیل هزینه-فایده توسط دفتر اقتصاد سلامت در لندن محاسبه کرد که ارزش فعلی خالص (NPV) یک آنتی‌بیوتیک جدید تنها حدود 50 میلیون دلار است، در مقایسه با حدود 1 میلیارد دلار برای دارویی که برای درمان بیماری عصبی عضلانی استفاده می‌شود.14 از آنجایی که داروهای بیماری‌های مزمن سودآورتر هستند، شرکت‌های داروسازی ترجیح می‌دهند در آن‌ها سرمایه‌گذاری کنند.2
عامل دیگری که جذابیت اقتصادی توسعه آنتی‌بیوتیک را کاهش می‌دهد، قیمت نسبتاً پایین آنتی‌بیوتیک‌ها است. آنتی‌بیوتیک‌های جدید معمولاً با حداکثر قیمت 1000 تا 3000 دلار به ازای هر دوره قیمت‌گذاری می‌شوند، در مقایسه با شیمی‌درمانی سرطان که هزینه‌ای ده ها هزار دلار دارد.2,3,13,14 در دسترس بودن، سهولت استفاده و به طور کلی قیمت پایین آنتی‌بیوتیک‌ها منجر به ادراک ارزش پایین در بین پرداخت‌کنندگان و عموم مردم شده است.13
علاوه بر این، میکروبیولوژیست‌ها و متخصصان بیماری‌های عفونی توصیه به خویشتنداری در مورد استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها کرده‌اند.13 بنابراین، هنگامی که یک آنتی‌بیوتیک جدید به بازار عرضه می‌شود، پزشکان - به جای تجویز فوری آن - اغلب این عامل جدید را فقط برای بدترین موارد ذخیره می‌کنند، از ترس ترویج مقاومت دارویی، و به تجویز عوامل قدیمی‌تر که کارایی قابل مقایسه‌ای نشان داده‌اند، ادامه می‌دهند.1,2 بنابراین، آنتی‌بیوتیک‌های جدید اغلب به عنوان داروهای "خط آخر" برای مبارزه با بیماری‌های جدی مورد استفاده قرار می‌گیرند.1,2 این عمل منجر به کاهش استفاده از آنتی‌بیوتیک‌های جدید و کاهش بازگشت سرمایه می‌شود.13
هنگامی که عوامل جدید در نهایت استفاده می‌شوند، ظهور مقاومت تقریباً اجتناب‌ناپذیر است.2 با این حال، از آنجایی که تکامل باکتریایی نامشخص است، جدول زمانی برای توسعه مقاومت غیرقابل پیش‌بینی است.2 سازنده‌ای که مبالغ هنگفتی پول را در توسعه آنتی‌بیوتیک سرمایه‌گذاری می‌کند، ممکن است متوجه شود که سود به دلیل توسعه مقاومت به یک آنتی‌بیوتیک جدید، زودتر از موعد کاهش می‌یابد.2 عدم اطمینان اقتصادی مربوط به رکود بزرگ نیز تأثیر محدودکننده‌ای بر کاربران نهایی آنتی‌بیوتیک‌ها داشته است.2 کشورهای توسعه‌یافته با سیستم‌های مراقبت‌های بهداشتی با بودجه خوب، اقدامات ریاضتی را اعمال کرده‌اند، در حالی که کشورهای در حال توسعه مانند چین و هند هنوز جمعیت زیادی دارند که قادر به پرداخت داروهای جدید گران‌قیمت نیستند.2 به عنوان یک عارضه اضافی، بیشتر آنتی‌بیوتیک‌ها در حال حاضر فاقد حق ثبت اختراع هستند و توسط تولیدکنندگان داروهای ژنریک عرضه می‌شوند.3 نتیجه دسترسی به داروهای ارزان و به طور کلی موثر است که برای عموم مردم خوب است؛ با این حال، جنبه منفی این است که بسیاری از پرداخت‌کنندگان انتظار دارند که حتی عوامل جدیدی که پاتوژن‌های چند دارویی (MDR) را هدف قرار می‌دهند، با قیمت مشابه قیمت‌گذاری شوند.3
به دلیل این عوامل، بسیاری از شرکت‌های داروسازی بزرگ از فقدان بازگشت سرمایه میلیون‌ها دلار مورد نیاز برای توسعه یک آنتی‌بیوتیک جدید می‌ترسند.1,2,13 انجمن بیماری‌های عفونی (IDSA) گزارش داد که تا سال 2013، ترکیبات ضد باکتریایی کمی در مراحل 2 یا 3 توسعه قرار دارند.11,14 به طور خاص، IDSA خاطرنشان کرد که عوامل بسیار کمی با فعالیت در برابر باکتری‌های به شدت مقاوم به داروها، مانند Enterobacteriaceae، Pseudomonas aeruginosa و Acinetobacter، در حال توسعه هستند.11 شرکت‌های داروسازی همچنین علاقه بیشتری به توسعه آنتی‌بیوتیک‌ها برای استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی‌سیلین (MRSA) نشان داده‌اند تا پاتوژن‌های گرم منفی.2 محتمل‌ترین توضیح برای این عدم تعادل این است که MRSA یک مشکل بزرگ در سراسر جهان است، در حالی که بازار درمان ارگانیسم‌های گرم منفی کوچکتر است و تا حدودی غیرقابل پیش‌بینی است، با توجه به اینکه مقاومت به سرعت به دست می‌آید.2
موانع نظارتی
حتی برای شرکت‌هایی که نسبت به پیگیری کشف آنتی‌بیوتیک‌های جدید خوش‌بین هستند، به دست آوردن تاییدیه نظارتی اغلب یک مانع است.2,13 بین سال‌های 1983 و 2007، کاهش قابل توجهی در تعداد تاییدیه آنتی‌بیوتیک‌های جدید رخ داد.2 مشکلاتی که در پیگیری تاییدیه نظارتی ذکر شده است عبارتند از: بوروکراسی، فقدان وضوح، تفاوت در الزامات کارآزمایی بالینی بین کشورها، تغییرات در قوانین صدور مجوز و نظارتی و کانال‌های ارتباطی ناکارآمد.13
تغییرات در استانداردهای طراحی کارآزمایی بالینی توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) در طول دو دهه گذشته، کارآزمایی‌های بالینی آنتی‌بیوتیک را به ویژه چالش‌برانگیز کرده است.3 مطالعات مقایسه آنتی‌بیوتیک‌ها با دارونما از نظر اخلاقی غیرقابل قبول تلقی می‌شوند؛ بنابراین، کارآزمایی‌ها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که عدم برتری عوامل جدید را در مقایسه با داروهای موجود، در یک حاشیه آماری متفاوت نشان دهند.3 این امر به جمعیت نمونه بزرگ نیاز دارد و در نتیجه هزینه‌ها را افزایش می‌دهد و توسعه آنتی‌بیوتیک‌ها را غیر اقتصادی و غیر جذاب می‌کند.3,13 در حالی که شرکت‌های کوچک برای پر کردن شکاف در کشف و توسعه آنتی‌بیوتیک که قبلاً توسط شرکت‌های بزرگ داروسازی اشغال شده بود، وارد عمل شده‌اند، پیچیدگی و هزینه بالای کارآزمایی‌های بالینی فاز 3 می‌تواند از توانایی مالی این شرکت‌ها فراتر رود.13 با این حال، در دسامبر 2014، مرک شرکت تحقیقاتی آنتی‌بیوتیک کوچک Cubist Pharmaceuticals را خریداری کرد که انتظار می‌رود مطالعه و تاییدیه نظارتی عوامل آنتی‌بیوتیک جدید را در آینده تسریع کند.19
Shlaes و Moellering در مورد چگونگی تأثیر تغییر الزامات طراحی کارآزمایی بر اندازه و در نتیجه هزینه انجام کارآزمایی‌های بالینی بحث کرده‌اند.2 اگرچه در این زمینه به کار بیشتری نیاز است، FDA در سال 2013 راهنمایی صادر کرد که الزامات کارآزمایی بالینی برای عفونت‌های حاد باکتریایی پوست و ساختارهای پوستی را تغییر داد.20 این تغییرات شامل تعاریف جدید وضعیت بیماری و نقطه پایانی، برنامه‌ای برای ارزیابی نقاط پایانی، راهنمایی در مورد گنجاندن و حذف بیمار و همچنین شواهد پشتیبان و توجیه آماری برای حاشیه عدم برتری پیشنهادی بود.20 اگرچه هنوز به صورت پیش‌نویس است، اما دستورالعمل‌های به‌روزرسانی شده در برخی از کارآزمایی‌های بالینی پذیرفته شده‌اند و به عنوان مبنایی برای بحث در مورد بهبود پروتکل‌های مطالعه بیشتر عمل می‌کنند.20
رویکردهای نظارتی جدید دیگری برای اطمینان از توسعه و در دسترس بودن مداوم داروهای آنتی‌بیوتیکی مورد نیاز است.2 IDSA یک مسیر تاییدیه نظارتی داروهای آنتی‌بیوتیکی با جمعیت محدود (LPAD) جدید را پیشنهاد کرده است که نظرات عمومی مثبتی را از مقامات FDA دریافت کرده است.14 این مدل امکان کارآزمایی‌های بالینی کوچکتر، ارزان‌تر و سریع‌تر را فراهم می‌کند.14 در ازای تاییدیه نظارتی بر اساس کارآزمایی‌های بالینی کوچکتر، آنتی‌بیوتیک یک اندیکاسیون بسیار محدود متمرکز فقط بر بیماران پرخطر که در آن مزایا از خطرات بیشتر نشان داده شده‌اند، دریافت می‌کند.14 چنین تاییدیه های محدودی در موقعیت های دیگر، مانند داروهای یتیم برای درمان بیماری های نادر وجود دارد.2,13
عفونت‌های باکتریایی مقاوم به آنتی‌بیوتیک
عفونت‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک در حال حاضر در ایالات متحده و در سراسر جهان گسترده هستند.1 یک نظرسنجی ملی از متخصصان بیماری‌های عفونی که در سال 2011 توسط شبکه Emerging Infections IDSA انجام شد، نشان داد که بیش از 60 درصد از شرکت‌کنندگان در سال گذشته با یک عفونت باکتریایی غیرقابل درمان و مقاوم به تمام داروها مواجه شده‌اند.7 بسیاری از سازمان‌های بهداشت عمومی ظهور سریع باکتری‌های مقاوم را یک "بحران" یا "سناریوی کابوس‌وار" توصیف کرده‌اند که می‌تواند "عواقب فاجعه‌باری" داشته باشد.8 CDC در سال 2013 اعلام کرد که بشریت اکنون در "عصر پس از آنتی‌بیوتیک" قرار دارد و در سال 2014، سازمان بهداشت جهانی (WHO) هشدار داد که بحران مقاومت آنتی‌بیوتیکی در حال وخیم‌تر شدن است.15 باکتری‌های MDR به عنوان یک تهدید قابل توجه برای بهداشت عمومی و امنیت ملی ایالات متحده توسط IDSA و موسسه پزشکی و همچنین کارگروه بین‌سازمانی فدرال در مورد مقاومت آنتی‌میکروبی اعلام شده‌اند.1
در میان پاتوژن‌های گرم مثبت، یک همه‌گیری جهانی از S. aureus و گونه‌های Enterococcus مقاوم در حال حاضر بزرگترین تهدید را ایجاد می‌کند.5,16 MRSA سالانه باعث مرگ بیش از 11285 نفر در ایالات متحده می‌شود.12 انتروکوک‌های مقاوم به وانکومایسین (VRE) و تعداد فزاینده‌ای از پاتوژن‌های دیگر در حال توسعه مقاومت به بسیاری از آنتی‌بیوتیک‌های رایج هستند.1 گسترش جهانی مقاومت دارویی در میان پاتوژن‌های تنفسی رایج، از جمله استرپتوکوکوس پنومونیه و مایکوباکتریوم توبرکلوزیس، همه‌گیر است.16
پاتوژن‌های گرم منفی به ویژه نگران‌کننده هستند زیرا در حال مقاوم شدن به تقریباً تمام گزینه‌های دارویی موجود هستند و موقعیت‌هایی را ایجاد می‌کنند که یادآور دوران پیش از آنتی‌بیوتیک است.1,5,16 ظهور MDR (و به طور فزاینده‌ای مقاوم به تمام داروها) باسیل‌های گرم منفی در هر زمینه پزشکی تأثیر گذاشته است.1 جدی‌ترین عفونت‌های گرم منفی در مراکز درمانی رخ می‌دهند و بیشتر اوقات توسط Enterobacteriaceae (بیشتر Klebsiella pneumoniae)، Pseudomonas aeruginosa و Acinetobacter ایجاد می‌شوند.5,16 پاتوژن‌های گرم منفی MDR نیز به طور فزاینده‌ای در جامعه شیوع پیدا می‌کنند.16 این شامل Escherichia coli تولیدکننده بتا-لاکتاماز با طیف گسترده و Neisseria gonorrhoeae است.16
CDC عفونت‌های باکتریایی مقاوم به آنتی‌بیوتیک را بر اساس هفت عامل ارزیابی کرد: تأثیر بالینی، تأثیر اقتصادی، بروز، پیش‌بینی بروز در 10 سال آینده، قابلیت انتقال، در دسترس بودن آنتی‌بیوتیک‌های موثر و موانع پیشگیری.5 سطح تهدید هر باکتری سپس به عنوان "فوری"، "جدی" یا "نگران‌کننده" طبقه‌بندی شد (جدول 1).16 به طور کلی، تهدیدهایی که فوری یا جدی هستند به نظارت و فعالیت‌های پیشگیری بیشتری نیاز دارند، در حالی که آن‌هایی که نگران‌کننده در نظر گرفته می‌شوند به نظارت کمتری نیاز دارند.5 خلاصه اطلاعات مربوط به باکتری‌های مقاوم ذکر شده در بالا در زیر آمده است. اطلاعات مربوط به سایر سویه‌های باکتری‌های مقاوم که توسط CDC به عنوان تهدید شناسایی شده‌اند را می‌توان در http://www.cdc.gov/drugresistance/threat-report-2013/pdf/ar-threats-2013-508.pdf یافت.5

جدول 1
ارزیابی تهدیدات مقاومت آنتی‌باکتریایی CDC 5
تهدیدات فوریClostridium difficileEnterobacteriaceae مقاوم به کرباپنم (CRE)Neisseria gonorrhoeae مقاوم به دارو
تهدیدات جدیAcinetobacter مقاوم به چند داروCampylobacter مقاوم به داروCandida مقاوم به فلوکونازول (یک قارچ)Enterobacteriaceae تولیدکننده بتا-لاکتاماز با طیف گسترده (ESBLs)Enterococci مقاوم به وانکومایسین (VRE)Pseudomonas aeruginosa مقاوم به چند داروSalmonella غیر تیفوئیدی مقاوم به داروSalmonella Typhimurium مقاوم به داروShigella مقاوم به داروStaphylococcus aureus مقاوم به متی‌سیلین (MRSA)Streptococcus pneumoniae مقاوم به داروTuberculosis مقاوم به دارو
تهدیدات نگران‌کنندهStaphylococcus aureus مقاوم به وانکومایسین (VRSA)گروه A استرپتوکوک مقاوم به اریترومایسینگروه B استرپتوکوک مقاوم به کلیندامایسین

استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی‌سیلین
MRSA برای اولین بار پنج دهه پیش شناسایی شد.7 از آن زمان، عفونت‌های MRSA در سراسر جهان گسترش یافته و در چندین کشور در اروپا، آمریکا و منطقه آسیا-اقیانوسیه به طور قابل توجهی شیوع یافته است.16 عفونت‌های MRSA می‌تواند بسیار جدی باشد و یکی از شایع‌ترین تهدیدات مقاوم به آنتی‌بیوتیک است.5 در ایالات متحده، 11285 مرگ در سال به MRSA نسبت داده می‌شود.12
MRSA به آنتی‌بیوتیک‌های بتا-لاکتام مانند پنی‌سیلین مقاوم است.4 با این حال، تعدادی از داروها هنوز در برابر MRSA فعال هستند، از جمله گلیکوپپتیدها (به عنوان مثال، وانکومایسین و تیکوپلانین)، لینزولید، تیگسایکلین، داپتومایسین و حتی برخی از بتا-لاکتام‌های جدید، مانند سف تارولین و سف توبیپرول.16 با این حال، MRSA انعطاف‌پذیری قابل توجهی در ظهور و گسترش در تنظیمات اپیدمیولوژیک مختلف در طول زمان (در بیمارستان‌ها، جامعه و اخیراً در حیوانات) نشان داده است.16 این امر اپیدمیولوژی عفونت‌های MRSA را پیچیده می‌کند و چالش‌هایی را برای سیستم‌های کنترل عفونت که فقط بر عفونت‌های مرتبط با مراقبت‌های بهداشتی (HAI) متمرکز هستند، ایجاد می‌کند.16 علاوه بر این، اگرچه مقاومت به عوامل ضد MRSA معمولاً از طریق جهش باکتریایی رخ می‌دهد، اما گزارش‌هایی از انتقال مقاومت به لینزولید و آنتی‌بیوتیک‌های گلیکوپپتیدی وجود دارد که باعث نگرانی جدی می‌شود.16
خوشبختانه، بروز عفونت‌های HAI MRSA به نظر می‌رسد در حال کاهش است، زیرا اقدامات پیشگیرانه بهداشتی تهاجمی در بیمارستان‌ها در برخی مناطق (به عنوان مثال، هلند و انگلستان) تأثیر مثبتی داشته است.16 بین سال‌های 2005 و 2011، میزان کلی تهاجمی MRSA 31 درصد کاهش یافت، بزرگترین کاهش‌ها (حدود 54 درصد) در HAI مشاهده شد.5 این نتیجه نشان می‌دهد که کنترل عفونت می‌تواند در محدود کردن گسترش MRSA بسیار موثر باشد.16 با این حال، در طول دهه گذشته، میزان عفونت‌های MRSA اکتسابی جامعه در میان عموم مردم به سرعت افزایش یافته است.5 در حالی که شواهدی وجود دارد که این افزایش‌ها در حال کند شدن هستند، اما روند نزولی مشابهی را که برای عفونت‌های MRSA اکتسابی بیمارستان مشاهده شده است، دنبال نمی‌کنند.5
انتروکوک‌های مقاوم به وانکومایسین
VRE یک چالش درمانی بزرگ را ایجاد می‌کند.4 انتروکوک‌ها باعث طیف وسیعی از بیماری‌ها می‌شوند، عمدتاً در بیماران در بیمارستان‌ها یا سایر مراکز درمانی، از جمله عفونت‌های خون، محل جراحی و دستگاه ادراری.4,5 عفونت‌های VRE، اغلب ناشی از Enterococcus faecium و کمتر Enterococcus faecalis، در مقایسه با MRSA در سراسر جهان شیوع و تأثیر اپیدمیولوژیک کمتری دارند، به جز در ایالات متحده و برخی از کشورهای اروپایی.16 تخمین زده می‌شود که 66000 عفونت HAI انتروکوک در ایالات متحده هر سال رخ می‌دهد.5 نسبت عفونت‌هایی که مقاوم به وانکومایسین هستند، بسته به گونه متفاوت است.5 به طور کلی، 20 درصد از عفونت‌های انتروکوکی اکتسابی بیمارستان در سال مقاوم به وانکومایسین هستند که منجر به 1300 مرگ می‌شود.5
گزینه‌های ضد میکروبی کمی برای درمان VRE در دسترس است.16 آنتی‌بیوتیک‌هایی که در برابر VRE استفاده می‌شوند شامل لینزولید و کوینوپریستین/دالفوپریستین هستند، در حالی که نقش داپتومایسین و تیگسایکلین نیاز به تعریف بیشتر دارد.16 VRE همچنان یک تهدید بزرگ است؛ در نتیجه، علاقه زیادی به توسعه داروهای جدید وجود دارد که می‌توانند فعالیت باکتری‌کشی در برابر VRE داشته باشند، مانند اوریتاوانسین.16
استرپتوکوکوس پنومونیه مقاوم به دارو
S. pneumoniae می‌تواند باعث عفونت‌های جدی و گاهی اوقات تهدیدکننده زندگی شود.5 این یک علت اصلی ذات‌الریه باکتریایی و مننژیت و همچنین عفونت‌های جریان خون، گوش و سینوس است.5,12 عفونت‌های مقاوم به S. pneumoniae درمان را پیچیده می‌کند و منجر به تقریباً 1.2 میلیون بیماری و 7000 مرگ در سال می‌شود.5 بیشتر این موارد و مرگ‌ها در افراد 50 سال و بالاتر رخ می‌دهد، با بالاترین نرخ در افراد 65 سال و بالاتر.5 S. pneumoniae به داروهای کلاس پنی‌سیلین و اریترومایسین‌ها، مانند آموکسی‌سیلین و آزیترومایسین، مقاومت ایجاد کرده است.5 همچنین به داروهای کمتر رایج مقاومت ایجاد کرده است.5 در 30 درصد از موارد شدید S. pneumoniae، باکتری‌ها به یک یا چند آنتی‌بیوتیک بالینی مقاوم هستند.5
خوشبختانه، یک نسخه جدید از واکسن کونژوگه پنوموکوک (PCV13) که در سال 2010 معرفی شد، در برابر عفونت‌های ناشی از مقاوم‌ترین سویه‌های پنوموکوک محافظت می‌کند، بنابراین میزان عفونت‌های مقاوم به S. pneumoniae در حال کاهش است.5 از سال 2000 تا 2009، یک واکسن کونژوگه پنوموکوک قدیمی‌تر، PCV7، در برابر هفت سویه پنوموکوک محافظت می‌کرد، اما PCV13 این محافظت را به 13 سویه گسترش داد.5 استفاده از این واکسن نه تنها از بیماری پنوموکوک جلوگیری کرده است، بلکه با جلوگیری از انتقال سویه‌های مقاوم به S. pneumoniae، مقاومت آنتی‌بیوتیکی را نیز کاهش داده است.5
مایکوباکتریوم توبرکلوزیس مقاوم به دارو
عفونت‌های مقاوم به دارو M. tuberculosis یک تهدید جدی در ایالات متحده و یک تهدید فوری‌تر در سراسر جهان است.4,12 سازمان بهداشت جهانی (WHO) گزارش داد که در سال 2012، 170000 نفر بر اثر عفونت‌های توبرکلوزیس مقاوم به دارو (TB) جان خود را از دست دادند.4,12 M. tuberculosis بیشتر از طریق هوا پخش می‌شود.5 عفونت‌هایی که توسط این باکتری ایجاد می‌شوند می‌توانند در هر جایی از بدن رخ دهند، اما بیشتر اوقات در ریه‌ها ظاهر می‌شوند.5 از مجموع 10528 مورد توبرکلوزیس گزارش شده در ایالات متحده در سال 2011، مقاومت آنتی‌بیوتیکی در 1042 مورد، یا 9.9 درصد شناسایی شد.5 عوامل اصلی ایجاد مقاومت به دارو در توبرکلوزیس، درمان ناقص، نادرست یا در دسترس نبودن و فقدان داروهای جدید است.5
در بیشتر موارد، عفونت‌های توبرکلوزیس قابل درمان و قابل شفا با داروهای خط اول موجود مانند ایزونیازید یا ریفامپیسین هستند؛ با این حال، در برخی موارد، M. tuberculosis می‌تواند به یک یا چند دارو خط اول مقاوم شود.5 درمان توبرکلوزیس مقاوم به دارو می‌تواند پیچیده باشد و به دوره‌های درمانی طولانی‌تر و داروهای گران‌تری نیاز دارد که اغلب عوارض جانبی بیشتری دارند.5 توبرکلوزیس به شدت مقاوم به دارو (XDR-TB) به اکثر داروهای توبرکلوزیس، از جمله ایزونیازید و ریفامپیسین، هر یک از فلوروکینولون‌ها و هر یک از سه داروی تزریقی خط دوم (یعنی آمیکاسین، کانامایسین و کاپرومایسین) مقاوم است.5 در این موارد، گزینه‌های درمانی کمتری در دسترس است و داروهایی که در دسترس هستند بسیار کم‌اثرتر هستند.5 اگرچه عفونت‌های مقاوم به دارو و XDR-TB یک تهدید فزاینده در سراسر جهان هستند، اما به دلیل اجرای یک برنامه قوی پیشگیری و مدیریت عفونت توبرکلوزیس، این عفونت‌ها در ایالات متحده نادر هستند.5
انتروباکتریاسه مقاوم به کرباپنم (CRE)
انتروباکتریاسه مقاوم به کرباپنم (CRE) گروهی از باکتری‌ها هستند که به "همه یا تقریباً همه" آنتی‌بیوتیک‌های موجود، از جمله کرباپنم‌ها، که معمولاً به عنوان "درمان خط آخر" در برابر پاتوژن‌های مقاوم به دارو رزرو می‌شوند، مقاوم شده‌اند.4,5,12 آنزیمی به نام New Delhi metallo-beta-lactamase (NDM-1) در برخی از باکتری‌های گرم منفی انتروباکتریاسه (به ویژه Escherichia coli و K. pneumoniae) وجود دارد که آن‌ها را در برابر تقریباً تمام بتا-لاکتام‌ها، از جمله کرباپنم‌ها، مقاوم می‌کند.4
عفونت‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک CRE در حال حاضر در ایالات متحده و در سراسر جهان گسترده هستند.1 یک نظرسنجی ملی از متخصصان بیماری‌های عفونی که در سال 2011 توسط شبکه Emerging Infections IDSA انجام شد، نشان داد که بیش از 60 درصد از شرکت‌کنندگان در سال گذشته با یک عفونت باکتریایی مقاوم به تمام داروها مواجه شده‌اند.7 بسیاری از سازمان‌های بهداشت عمومی ظهور سریع باکتری‌های مقاوم را یک "بحران" یا "سناریوی کابوس‌وار" توصیف کرده‌اند که می‌تواند "عواقب فاجعه‌باری" داشته باشد.8 CDC در سال 2013 اعلام کرد که نژاد بشر اکنون در "عصر پس از آنتی‌بیوتیک" قرار دارد و در سال 2014، سازمان بهداشت جهانی (WHO) هشدار داد که بحران مقاومت آنتی‌بیوتیکی در حال وخیم‌تر شدن است.15 باکتری‌های MDR یک تهدید قابل توجه برای بهداشت عمومی و امنیت ملی ایالات متحده توسط IDSA و موسسه پزشکی و همچنین کارگروه فدرال بین‌سازمانی در مورد مقاومت آنتی‌میکروبی اعلام شده‌اند.1
در میان پاتوژن‌های گرم مثبت، یک همه‌گیری جهانی از S. aureus و گونه‌های Enterococcus مقاوم در حال حاضر بزرگترین تهدید را ایجاد می‌کند.5,16 MRSA سالانه باعث مرگ بیش از 11285 نفر در ایالات متحده می‌شود.12 انتروکوک‌های مقاوم به وانکومایسین (VRE) و تعداد فزاینده‌ای از پاتوژن‌های دیگر در حال توسعه مقاومت به بسیاری از آنتی‌بیوتیک‌های رایج هستند.1 گسترش جهانی مقاومت دارویی در میان پاتوژن‌های تنفسی رایج، از جمله استرپتوکوکوس پنومونیه و مایکوباکتریوم توبرکلوزیس، همه‌گیر است.16
پاتوژن‌های گرم منفی به ویژه نگران‌کننده هستند زیرا در حال مقاوم شدن به تقریباً تمام گزینه‌های دارویی موجود هستند و موقعیت‌هایی را ایجاد می‌کنند که یادآور دوران پیش از آنتی‌بیوتیک است.1,5,16 ظهور MDR (و به طور فزاینده‌ای مقاوم به تمام داروها) باسیل‌های گرم منفی در هر زمینه پزشکی تأثیر گذاشته است.1 جدی‌ترین عفونت‌های گرم منفی در مراکز درمانی رخ می‌دهند و بیشتر اوقات توسط Enterobacteriaceae (بیشتر Klebsiella pneumoniae)، Pseudomonas aeruginosa و Acinetobacter ایجاد می‌شوند.5,16 پاتوژن‌های گرم منفی MDR نیز به طور فزاینده‌ای در جامعه شیوع پیدا می‌کنند.16 این شامل Escherichia coli تولیدکننده بتا-لاکتاماز با طیف گسترده و Neisseria gonorrhoeae است.16
CDC عفونت‌های باکتریایی مقاوم به آنتی‌بیوتیک را بر اساس هفت عامل ارزیابی کرد: تأثیر بالینی، تأثیر اقتصادی، بروز، پیش‌بینی بروز در 10 سال آینده، قابلیت انتقال، در دسترس بودن آنتی‌بیوتیک‌های موثر و موانع پیشگیری.5 سطح تهدید هر باکتری سپس به عنوان "فوری"، "جدی" یا "نگران‌کننده" طبقه‌بندی شد (جدول 1).16 به طور کلی، تهدیدهایی که فوری یا جدی هستند به نظارت و فعالیت‌های پیشگیری بیشتری نیاز دارند، در حالی که آن‌هایی که نگران‌کننده در نظر گرفته می‌شوند به نظارت کمتری نیاز دارند.5 خلاصه اطلاعات مربوط به باکتری‌های مقاوم ذکر شده در بالا در زیر آمده است. اطلاعات مربوط به سایر سویه‌های باکتری‌های مقاوم که توسط CDC به عنوان تهدید شناسایی شده‌اند را می‌توان در http://www.cdc.gov/drugresistance/threat-report-2013/pdf/ar-threats-2013-508.pdf یافت.5

جدول 1
ارزیابی تهدیدات مقاومت آنتی‌باکتریایی CDC 5
تهدیدات فوریClostridium difficileEnterobacteriaceae مقاوم به کرباپنم (CRE)Neisseria gonorrhoeae مقاوم به دارو
تهدیدات جدیAcinetobacter مقاوم به چند داروCampylobacter مقاوم به داروCandida مقاوم به فلوکونازول (یک قارچ)Enterobacteriaceae تولیدکننده بتا-لاکتاماز با طیف گسترده (ESBLs)Enterococci مقاوم به وانکومایسین (VRE)Pseudomonas aeruginosa مقاوم به چند داروSalmonella غیر تیفوئیدی مقاوم به داروSalmonella Typhimurium مقاوم به داروShigella مقاوم به داروStaphylococcus aureus مقاوم به متی‌سیلین (MRSA)Streptococcus pneumoniae مقاوم به داروTuberculosis مقاوم به دارو
تهدیدات نگران‌کنندهStaphylococcus aureus مقاوم به وانکومایسین (VRSA)گروه A استرپتوکوک مقاوم به اریترومایسینگروه B استرپتوکوک مقاوم به کلیندامایسین

استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی‌سیلین
MRSA برای اولین بار پنج دهه پیش شناسایی شد.7 از آن زمان، عفونت‌های MRSA در سراسر جهان گسترش یافته و در چندین کشور در اروپا، آمریکا و منطقه آسیا-اقیانوسیه به طور قابل توجهی شیوع یافته است.16 عفونت‌های MRSA می‌تواند بسیار جدی باشد و یکی از شایع‌ترین تهدیدات مقاوم به آنتی‌بیوتیک است.5 در ایالات متحده، 11285 مرگ در سال به MRSA نسبت داده می‌شود.12
MRSA به آنتی‌بیوتیک‌های بتا-لاکتام مانند پنی‌سیلین مقاوم است.4 با این حال، تعدادی از داروها هنوز در برابر MRSA فعال هستند، از جمله گلیکوپپتیدها (به عنوان مثال، وانکومایسین و تیکوپلانین)، لینزولید، تیگسایکلین، داپتومایسین و حتی برخی از بتا-لاکتام‌های جدید، مانند سف تارولین و سف توبیپرول.16 با این حال، MRSA انعطاف‌پذیری قابل توجهی در ظهور و گسترش در تنظیمات اپیدمیولوژیک مختلف در طول زمان (در بیمارستان‌ها، جامعه و اخیراً در حیوانات) نشان داده است.16 این امر اپیدمیولوژی عفونت‌های MRSA را پیچیده می‌کند و چالش‌هایی را برای سیستم‌های کنترل عفونت که فقط بر عفونت‌های مرتبط با مراقبت‌های بهداشتی (HAI) متمرکز هستند، ایجاد می‌کند.16 علاوه بر این، اگرچه مقاومت به عوامل ضد MRSA معمولاً از طریق جهش باکتریایی رخ می‌دهد، اما گزارش‌هایی از انتقال مقاومت به لینزولید و آنتی‌بیوتیک‌های گلیکوپپتیدی وجود دارد که باعث نگرانی جدی می‌شود.16
خوشبختانه، بروز عفونت‌های HAI MRSA به نظر می‌رسد در حال کاهش است، زیرا اقدامات پیشگیرانه بهداشتی تهاجمی در بیمارستان‌ها در برخی مناطق (به عنوان مثال، هلند و انگلستان) تأثیر مثبتی داشته است.16 بین سال‌های 2005 و 2011، میزان کلی تهاجمی MRSA 31 درصد کاهش یافت، بزرگترین کاهش‌ها (حدود 54 درصد) در HAI مشاهده شد.5 این نتیجه نشان می‌دهد که کنترل عفونت می‌تواند در محدود کردن گسترش MRSA بسیار موثر باشد.16 با این حال، در طول دهه گذشته، میزان عفونت‌های MRSA اکتسابی جامعه در میان عموم مردم به سرعت افزایش یافته است.5 در حالی که شواهدی وجود دارد که این افزایش‌ها در حال کند شدن هستند، اما روند نزولی مشابهی را که برای عفونت‌های MRSA اکتسابی بیمارستان مشاهده شده است، دنبال نمی‌کنند.5
انتروکوک‌های مقاوم به وانکومایسین
VRE یک چالش درمانی بزرگ را ایجاد می‌کند.4 انتروکوک‌ها باعث طیف وسیعی از بیماری‌ها می‌شوند، عمدتاً در بیماران در بیمارستان‌ها یا سایر مراکز درمانی، از جمله عفونت‌های خون، محل جراحی و دستگاه ادراری.4,5 عفونت‌های VRE، اغلب ناشی از Enterococcus faecium و کمتر Enterococcus faecalis، در مقایسه با MRSA در سراسر جهان شیوع و تأثیر اپیدمیولوژیک کمتری دارند، به جز در ایالات متحده و برخی از کشورهای اروپایی.16 تخمین زده می‌شود که 66000 عفونت HAI انتروکوک در ایالات متحده هر سال رخ می‌دهد.5 نسبت عفونت‌هایی که مقاوم به وانکومایسین هستند، بسته به گونه متفاوت است.5 به طور کلی، 20 درصد از عفونت‌های انتروکوکی اکتسابی بیمارستان در سال مقاوم به وانکومایسین هستند که منجر به 1300 مرگ می‌شود.5
گزینه‌های ضد میکروبی کمی برای درمان VRE در دسترس است.16 آنتی‌بیوتیک‌هایی که در برابر VRE استفاده می‌شوند شامل لینزولید و کوینوپریستین/دالفوپریستین هستند، در حالی که نقش داپتومایسین و تیگسایکلین نیاز به تعریف بیشتر دارد.16 VRE همچنان یک تهدید بزرگ است؛ در نتیجه، علاقه زیادی به توسعه داروهای جدید وجود دارد که می‌توانند فعالیت باکتری‌کشی در برابر VRE داشته باشند، مانند اوریتاوانسین.16
استرپتوکوکوس پنومونیه مقاوم به دارو
S. pneumoniae می‌تواند باعث عفونت‌های جدی و گاهی اوقات تهدیدکننده زندگی شود.5 این یک علت اصلی ذات‌الریه باکتریایی و مننژیت و همچنین عفونت‌های جریان خون، گوش و سینوس است.5,12 عفونت‌های مقاوم به S. pneumoniae درمان را پیچیده می‌کند و منجر به تقریباً 1.2 میلیون بیماری و 7000 مرگ در سال می‌شود.5 بیشتر این موارد و مرگ‌ها در افراد 50 سال و بالاتر رخ می‌دهد، با بالاترین نرخ در افراد 65 سال و بالاتر.5 S. pneumoniae به داروهای کلاس پنی‌سیلین و اریترومایسین‌ها، مانند آموکسی‌سیلین و آزیترومایسین، مقاومت ایجاد کرده است.5 همچنین به داروهای کمتر رایج مقاومت ایجاد کرده است.5 در 30 درصد از موارد شدید S. pneumoniae، باکتری‌ها به یک یا چند آنتی‌بیوتیک بالینی مقاوم هستند.5
خوشبختانه، یک نسخه جدید از واکسن کونژوگه پنوموکوک (PCV13) که در سال 2010 معرفی شد، در برابر عفونت‌های ناشی از مقاوم‌ترین سویه‌های پنوموکوک محافظت می‌کند، بنابراین میزان عفونت‌های مقاوم به S. pneumoniae در حال کاهش است.5 از سال 2000 تا 2009، یک واکسن کونژوگه پنوموکوک قدیمی‌تر، PCV7، در برابر هفت سویه پنوموکوک محافظت می‌کرد، اما PCV13 این محافظت را به 13 سویه گسترش داد.5 استفاده از این واکسن نه تنها از بیماری پنوموکوک جلوگیری کرده است، بلکه با جلوگیری از انتقال سویه‌های مقاوم به S. pneumoniae، مقاومت آنتی‌بیوتیکی را نیز کاهش داده است.5
مایکوباکتریوم توبرکلوزیس مقاوم به دارو
عفونت‌های مقاوم به دارو M. tuberculosis یک تهدید جدی در ایالات متحده و یک تهدید فوری‌تر در سراسر جهان است.4,12 سازمان بهداشت جهانی (WHO) گزارش داد که در سال 2012، 170000 نفر بر اثر عفونت‌های توبرکلوزیس مقاوم به دارو (TB) جان خود را از دست دادند.4,12 M. tuberculosis بیشتر از طریق هوا پخش می‌شود.5 عفونت‌هایی که توسط این باکتری ایجاد می‌شوند می‌توانند در هر جایی از بدن رخ دهند، اما بیشتر اوقات در ریه‌ها ظاهر می‌شوند.5 از مجموع 10528 مورد توبرکلوزیس گزارش شده در ایالات متحده در سال 2011، مقاومت آنتی‌بیوتیکی در 1042 مورد، یا 9.9 درصد شناسایی شد.5 عوامل اصلی ایجاد مقاومت به دارو در توبرکلوزیس، درمان ناقص، نادرست یا در دسترس نبودن و فقدان داروهای جدید است.5
در بیشتر موارد، عفونت‌های توبرکلوزیس قابل درمان و قابل شفا با داروهای خط اول موجود مانند ایزونیازید یا ریفامپیسین هستند؛ با این حال، در برخی موارد، M. tuberculosis می‌تواند به یک یا چند دارو خط اول مقاوم شود.5 درمان توبرکلوزیس مقاوم به دارو می‌تواند پیچیده باشد و به دوره‌های درمانی طولانی‌تر و داروهای گران‌تری نیاز دارد که اغلب عوارض جانبی بیشتری دارند.5 توبرکلوزیس به شدت مقاوم به دارو (XDR-TB) به اکثر داروهای توبرکلوزیس، از جمله ایزونیازید و ریفامپیسین، هر یک از فلوروکینولون‌ها و هر یک از سه داروی تزریقی خط دوم (یعنی آمیکاسین، کانامایسین و کاپرومایسین) مقاوم است.5 در این موارد، گزینه‌های درمانی کمتری در دسترس است و داروهایی که در دسترس هستند بسیار کم‌اثرتر هستند.5 اگرچه عفونت‌های مقاوم به دارو و XDR-TB یک تهدید فزاینده در سراسر جهان هستند، اما به دلیل اجرای یک برنامه قوی پیشگیری و مدیریت عفونت توبرکلوزیس، این عفونت‌ها در ایالات متحده نادر هستند.5
انتروباکتریاسه مقاوم به کرباپنم (CRE)
انتروباکتریاسه مقاوم به کرباپنم (CRE) گروهی از باکتری‌ها هستند که به "همه یا تقریباً همه" آنتی‌بیوتیک‌های موجود، از جمله کرباپنم‌ها، که معمولاً به عنوان "درمان خط آخر" در برابر پاتوژن‌های مقاوم به دارو رزرو می‌شوند، مقاوم شده‌اند.4,5,12 آنزیمی به نام New Delhi metallo-beta-lactamase (NDM-1) در برخی از باکتری‌های گرم منفی انتروباکتریاسه (به ویژه Escherichia coli و K. pneumoniae) وجود دارد که آن‌ها را در برابر تقریباً تمام بتا-لاکتام‌ها، از جمله کرباپنم‌ها، مقاوم می‌کند.4
عفونت‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک CRE در حال حاضر در ایالات متحده و در سراسر جهان گسترده هستند.1 یک نظرسنجی ملی از متخصصان بیماری‌های عفونی که در سال 2011 توسط شبکه Emerging Infections IDSA انجام شد، نشان داد که بیش از 60 درصد از شرکت‌کنندگان در سال گذشته با یک عفونت باکتریایی مقاوم به تمام داروها مواجه شده‌اند.7 بسیاری از سازمان‌های بهداشت عمومی ظهور سریع باکتری‌های مقاوم را یک "بحران" یا "سناریوی کابوس‌وار" توصیف کرده‌اند که می‌تواند "عواقب فاجعه‌باری" داشته باشد.8 CDC در سال 2013 اعلام کرد که نژاد بشر اکنون در "عصر پس از آنتی‌بیوتیک" قرار دارد و در سال 2014، سازمان بهداشت جهانی (WHO) هشدار داد که بحران مقاومت آنتی‌بیوتیکی در حال وخیم‌تر شدن است.15 باکتری‌های MDR یک تهدید قابل توجه برای بهداشت عمومی و امنیت ملی ایالات متحده توسط IDSA و موسسه پزشکی و همچنین کارگروه بین‌سازمانی فدرال در مورد مقاومت آنتی‌میکروبی اعلام شده‌اند.1
در میان پاتوژن‌های گرم مثبت، یک همه‌گیری جهانی از S. aureus و گونه‌های Enterococcus مقاوم در حال حاضر بزرگترین تهدید را ایجاد می‌کند.5,16 MRSA سالانه باعث مرگ بیش از 11285 نفر در ایالات متحده می‌شود.12 انتروکوک‌های مقاوم به وانکومایسین (VRE) و تعداد فزاینده‌ای از پاتوژن‌های دیگر در حال توسعه مقاومت به بسیاری از آنتی‌بیوتیک‌های رایج هستند.1 گسترش جهانی مقاومت دارویی در میان پاتوژن‌های تنفسی رایج، از جمله استرپتوکوکوس پنومونیه و مایکوباکتریوم توبرکلوزیس، همه‌گیر است.16
پاتوژن‌های گرم منفی به ویژه نگران‌کننده هستند زیرا در حال مقاوم شدن به تقریباً تمام گزینه‌های دارویی موجود هستند و موقعیت‌هایی را ایجاد می‌کنند که یادآور دوران پیش از آنتی‌بیوتیک است.1,5,16 ظهور MDR (و به طور فزاینده‌ای مقاوم به تمام داروها) باسیل‌های گرم منفی در هر زمینه پزشکی تأثیر گذاشته است.1 جدی‌ترین عفونت‌های گرم منفی در مراکز درمانی رخ می‌دهند و بیشتر اوقات توسط Enterobacteriaceae (بیشتر Klebsiella pneumoniae)، Pseudomonas aeruginosa و Acinetobacter ایجاد می‌شوند.5,16 پاتوژن‌های گرم منفی MDR نیز به طور فزاینده‌ای در جامعه شیوع پیدا می‌کنند.16 این شامل Escherichia coli تولیدکننده بتا-لاکتاماز با طیف گسترده و Neisseria gonorrhoeae است.16
CDC عفونت‌های باکتریایی مقاوم به آنتی‌بیوتیک را بر اساس هفت عامل ارزیابی کرد: تأثیر بالینی، تأثیر اقتصادی، بروز، پیش‌بینی بروز در 10 سال آینده، قابلیت انتقال، در دسترس بودن آنتی‌بیوتیک‌های موثر و موانع پیشگیری.5 سطح تهدید هر باکتری سپس به عنوان "فوری"، "جدی" یا "نگران‌کننده" طبقه‌بندی شد (جدول 1).16 به طور کلی، تهدیدهایی که فوری یا جدی هستند به نظارت و فعالیت‌های پیشگیری بیشتری نیاز دارند، در حالی که آن‌هایی که نگران‌کننده در نظر گرفته می‌شوند به نظارت کمتری نیاز دارند.5 خلاصه اطلاعات مربوط به باکتری‌های مقاوم ذکر شده در بالا در زیر آمده است. اطلاعات مربوط به سایر سویه‌های باکتری‌های مقاوم که توسط CDC به عنوان تهدید شناسایی شده‌اند را می‌توان در http://www.cdc.gov/drugresistance/threat-report-2013/pdf/ar-threats-2013-508.pdf یافت.5

جدول 1
ارزیابی تهدیدات مقاومت آنتی‌باکتریایی CDC 5
تهدیدات فوریClostridium difficileEnterobacteriaceae مقاوم به کرباپنم (CRE)Neisseria gonorrhoeae مقاوم به دارو
تهدیدات جدیAcinetobacter مقاوم به چند داروCampylobacter مقاوم به داروCandida مقاوم به فلوکونازول (یک قارچ)Enterobacteriaceae تولیدکننده بتا-لاکتاماز با طیف گسترده (ESBLs)Enterococci مقاوم به وانکومایسین (VRE)Pseudomonas aeruginosa مقاوم به چند داروSalmonella غیر تیفوئیدی مقاوم به داروSalmonella Typhimurium مقاوم به داروShigella مقاوم به داروStaphylococcus aureus مقاوم به متی‌سیلین (MRSA)Streptococcus pneumoniae مقاوم به داروTuberculosis مقاوم به دارو
تهدیدات نگران‌کنندهStaphylococcus aureus مقاوم به وانکومایسین (VRSA)گروه A استرپتوکوک مقاوم به اریترومایسینگروه B استرپتوکوک مقاوم به کلیندامایسین

نتیجه‌گیری
ظهور سریع باکتری‌های مقاوم به درمان، مزایای قابل توجهی را که با آنتی‌بیوتیک‌ها به دست آمده است، تهدید می‌کند.14 این بحران جهانی است که منعکس کننده استفاده بیش از حد از این داروها در سراسر جهان و عدم توسعه عوامل آنتی‌بیوتیکی جدید توسط شرکت‌های داروسازی برای مقابله با این چالش است.14 عفونت‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک بار قابل توجهی را بر سیستم بهداشت و درمان و جمعیت ایالات متحده وارد می‌کنند.1 تلاش‌های هماهنگ برای اجرای سیاست‌های جدید، از سرگیری تلاش‌های تحقیقاتی و پیگیری گام‌هایی برای مدیریت بحران بسیار مورد نیاز است.2,7 پیشرفت در این زمینه‌ها و همچنین عوامل جدید برای درمان عفونت‌های باکتریایی در بخش 2 این مقاله مورد بحث قرار خواهند گرفت.
مراجع
1. Golkar Z, Bagazra O, Pace DG. Bacteriophage therapy: a potential solution for the antibiotic resistance crisis. J Infect Dev Ctries. 2014;8(2):129–136. 13. [PubMed] [Google Scholar]
2. Gould IM, Bal AM. New antibiotic agents in the pipeline and how they can overcome microbial resistance. Virulence. 2013;4(2):185–191. [PMC free article] [PubMed] [Google Scholar]
3. Wright GD. Something new: revisiting natural products in antibiotic drug discovery. Can J Microbiol. 2014;60(3):147–154. [PubMed] [Google Scholar]
4. Sengupta S, Chattopadhyay MK, Grossart HP. The multifaceted roles of antibiotics and antibiotic resistance in nature. Front Microbiol. 2013;4:47. [PMC free article] [PubMed] [Google Scholar]
5. Centers for Disease Control and Prevention, Office of Infectious Disease Antibiotic resistance threats in the United States, 2013. Apr, 2013. Available at: http://www.cdc.gov/drugresistance/threat-report-2013. Accessed January 28, 2015.
7. Spellberg B, Gilbert DN. The future of antibiotics and resistance: a tribute to a career of leadership by John Bartlett. Clin Infect Dis. 2014;59 (suppl 2):S71–S75. [PMC free article] [PubMed] [Google Scholar]
11. Lushniak BD. Antibiotic resistance: a public health crisis. Public Health Rep. 2014;129(4):314–316. [PMC free article] [PubMed] [Google Scholar]
12. Gross M. Antibiotics in crisis. Curr Biol. 2013;23(24):R1063–R1065. [PubMed] [Google Scholar]
13. Piddock LJ. The crisis of no new antibiotics—what is the way forward? Lancet Infect Dis. 2012;12(3):249–253. [PubMed] [Google Scholar]
14. Bartlett JG, Gilbert DN, Spellberg B. Seven ways to preserve the miracle of antibiotics. Clin Infect Dis. 2013;56(10):1445–1450. [PubMed] [Google Scholar]
15. Michael CA, Dominey-Howes D, Labbate M. The antibiotic resistance crisis: causes, consequences, and management. Front Public Health. 2014;2:145. [PMC free article] [PubMed] [Google Scholar]
16. Rossolini GM, Arena F, Pecile P, Pollini S. Update on the antibiotic resistance crisis. Clin Opin Pharmacol. 2014;18:56–60. [PubMed] [Google Scholar]
17. Van Boeckel TP, Gandra S, Ashok A. Global antibiotic consumption 2000 to 2010: an analysis of national pharmaceutical sales data. Lancet Infect Dis. 2014;14(8):742–750. [PubMed] [Google Scholar]
18. Luyt CE, Brechot N, Trouillet JL, Chastre J. Antibiotic stewardship in the intensive care unit. Crit Care. 2014;18(5):480. [PMC free article] [PubMed] [Google Scholar]
20. Itani KM, Shorr AF. FDA guidance for ABSSSI trials: implications for conducting and interpreting clinical trials. Clin Infect Dis. 2014;58 (suppl 1):S4–S9. [PubMed] [Google Scholar]

مقالات از Pharmacy and Therapeutics با مجوز MediMedia, USA ارائه شده‌اند.


در سال‌های اخیر، با افزایش مقاومت آنتی‌بیوتیکی و کمبود لوله‌های تولید دارویی جدید، درمان عفونت‌ها با چالش‌های جدی مواجه شده است. پاتوژن‌های باکتریایی به طور فزاینده‌ای در برابر حتی جدیدترین آنتی‌بیوتیک‌ها مقاوم شده‌اند. تعداد کمی از آنتی‌بیوتیک‌ها توسط سازمان‌های نظارتی تایید شده‌اند که نشان‌دهنده هم دشواری توسعه چنین داروهایی و هم توقف برنامه‌های کشف آنتی‌بیوتیک در چندین شرکت داروسازی بزرگ در سال‌های اخیر است. در نتیجه، خروجی خطوط تولید دارو به سادگی نمی‌تواند با ارتش رو به رشد پاتوژن‌های مقاوم مقابله کند، اگرچه موسسات دانشگاهی و شرکت‌های کوچکتر در تلاشند تا این شکاف را پر کنند. یک گزینه نوظهور برای مبارزه با چنین پاتوژن‌هایی، درمان ترکیبی است. ترکیب دو آنتی‌بیوتیک یا آنتی‌بیوتیک‌ها با مواد کمکی به عنوان یک رویکرد درمانی امیدوارکننده در حال ظهور است. این مقاله چالش‌های بالینی و علمی را برای حمایت از توسعه درمان ترکیبی برای درمان عفونت‌های باکتریایی ارائه و مورد بحث قرار می‌دهد.


مقاومت میکروبی (AMR) پیشگیری و درمان موثر طیف رو به رشدی از عفونت‌های ناشی از باکتری‌ها، انگل‌ها، ویروس‌ها و قارچ‌ها را تهدید می‌کند.
AMR زمانی رخ می‌دهد که باکتری‌ها، ویروس‌ها، قارچ‌ها و انگل‌ها در طول زمان تغییر می‌کنند و دیگر به داروها پاسخ نمی‌دهند، که این امر درمان عفونت‌ها را دشوارتر کرده و خطر گسترش بیماری، بیماری‌های شدید و مرگ را افزایش می‌دهد. در نتیجه، داروها بی‌اثر می‌شوند و عفونت‌ها در بدن باقی می‌مانند و خطر انتقال به دیگران افزایش می‌یابد.
ضدمیکروب‌ها - از جمله آنتی‌بیوتیک‌ها، ضد ویروس‌ها، ضد قارچ‌ها و ضد انگل‌ها - داروهایی هستند که برای پیشگیری و درمان عفونت‌ها در انسان‌ها، حیوانات و گیاهان استفاده می‌شوند. میکروارگانیسم‌هایی که مقاومت میکروبی ایجاد می‌کنند گاهی اوقات به عنوان "سوپر باگ‌ها" شناخته می‌شوند.


مقاومت ضدمیکروبی (AMR) یا مقاومت دارویی، از جمله مقاومت آنتی‌بیوتیکی، یک مسئله روزافزون بهداشت عمومی است و نیازمند توجه فوری در کشورهای سراسر جهان است.

درباره
AMR چیست؟
چگونه ایجاد می‌شود؟
تاثیر بر مراقبت از سرطان
راه‌های کند کردن AMR
فعالیت‌های UICC در زمینه AMR
منابع کلیدی

مقاومت ضدمیکروبی (AMR) یک تهدید جهانی رو به رشد برای سلامت و رفاه است. سازمان جهانی بهداشت اعلام کرده است که AMR یکی از ۱۰ مورد اورژانس بهداشت عمومی جهانی است که ما با آن روبرو هستیم.
در سال 2019، 4.95 میلیون مرگ با AMR مرتبط بوده و گزارش شده است که 1.27 میلیون نفر به طور مستقیم در اثر عفونت‌های مقاوم به دارو جان خود را از دست داده‌اند. این تعداد می‌تواند تا ده میلیون نفر برسد و AMR می‌تواند تا سال 2050، 100 تریلیون دلار از تولید اقتصادی را به صورت تجمعی به هدر دهد، مگر اینکه اقدام جمعی صورت گیرد.
مقاومت ضدمیکروبی همچنین باعث فشار بر سیستم‌های بهداشتی می‌شود.[1] بسیاری از مطالعات پیامدهای مالی AMR را نشان داده‌اند، از جمله هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی بسیار بالا به دلیل افزایش بستری شدن در بیمارستان، اقامت طولانی‌تر در بیمارستان، بخش‌های مراقبت‌های ویژه و اتاق‌های ایزوله بیشتر و درمان‌های پرهزینه و فشرده.[2]
متخصصان بهداشتی نیز مجبورند برای درمان این عفونت‌ها از آنتی‌بیوتیک‌های غیرمتعارف یا ترکیبی از آنتی‌بیوتیک‌های مختلف استفاده کنند که معمولاً گران‌تر هستند و همچنین می‌توانند عوارض جانبی جدی داشته باشند.
علاوه بر این، طبق گزارش سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (FAO)، اگر مشکل AMR به طور فوری رسیدگی نشود، ده‌ها میلیون نفر دیگر به فقر شدید، گرسنگی و سوءتغذیه سوق داده خواهند شد.
مقاومت ضدمیکروبی چیست؟
مقاومت ضدمیکروبی زمانی رخ می‌دهد که میکروارگانیسم‌ها (مانند باکتری‌ها، قارچ‌ها، ویروس‌ها و انگل‌ها) توانایی ادامه رشد را حتی زمانی که در معرض داروهای ضدمیکروبی قرار می‌گیرند که قرار است آن‌ها را از بین ببرند یا رشد آن‌ها را محدود کنند (مانند آنتی‌بیوتیک‌ها، ضدقارچ‌ها، ضد ویروس‌ها، داروهای ضد مالاریا و ضد کرم‌ها) به دست می‌آورند.
در نتیجه، داروها بی‌اثر می‌شوند و عفونت‌ها در بدن ادامه می‌یابند و خطر گسترش به دیگران افزایش می‌یابد. در حالی که مقاومت ضدمیکروبی به همه میکروارگانیسم‌هایی اشاره دارد که در برابر درمان‌های طراحی شده برای از بین بردن آن‌ها مقاومت می‌کنند، مقاومت آنتی‌بیوتیکی به طور خاص به باکتری‌هایی می‌پردازد که در برابر آنتی‌بیوتیک‌ها مقاوم هستند.
معمولاً هرچه آنتی‌بیوتیک‌ها بیشتر استفاده شوند، باکتری‌ها بیشتر سازگار می‌شوند و راه‌های جدیدی برای زنده ماندن پیدا می‌کنند، به این معنی که در برابر آنتی‌بیوتیک‌ها مقاوم می‌شوند. به جای اینکه توسط آنتی‌بیوتیک‌ها کشته شوند، برخی از باکتری‌ها زنده می‌مانند و به تکثیر خود ادامه می‌دهند و آسیب بیشتری وارد می‌کنند.
از آنتی‌بیوتیک‌ها در درمان بسیاری از بیماری‌ها و روش‌های جراحی استفاده می‌شود. به عنوان مثال، پیوند اعضا، عفونت‌های خونی، زایمان‌های پیچیده، ذات‌الریه و در مراقبت از سرطان. (به ReAct Group مراجعه کنید) بنابراین، بیماران مبتلا به عفونت‌های ناشی از این باکتری‌های مقاوم به دارو در معرض خطر بیشتری برای نتایج بالینی ضعیف‌تر، از جمله مرگ قرار دارند.

آیا می‌دانستید؟ در حال حاضر، حداقل 1.27 میلیون نفر هر سال به دلیل عفونت‌های مقاوم به دارو جان خود را از دست می‌دهند.
(منبع: reactgroup.org)

استفاده بیش از حد و نادرست از داروهای ضدمیکروبی عوامل اصلی هستند که به ایجاد میکروارگانیسم‌های مقاوم به دارو کمک کرده‌اند. در بسیاری از مکان‌ها، آنتی‌بیوتیک‌ها در انسان‌ها و حیوانات بیش از حد استفاده می‌شوند و اغلب بدون نظارت حرفه‌ای تجویز می‌شوند. نمونه‌هایی از سوء استفاده شامل زمانی است که توسط افرادی که مبتلا به عفونت‌های ویروسی مانند سرماخوردگی و آنفولانزا هستند مصرف می‌شوند و زمانی که به عنوان محرک رشد در حیوانات استفاده می‌شوند یا برای جلوگیری از بیماری در حیوانات سالم استفاده می‌شوند.[3]
دلیل مهم دیگر ایجاد مقاومت به دارو، عدم دسترسی به درمان‌های به موقع و مناسب برای عفونت‌ها، به ویژه در کشورهای با درآمد پایین و متوسط (LMIC) است.

آیا می‌دانستید؟ از 25 آنتی‌بیوتیک جدیدی که بین سال‌های 1999 تا 2014 توسعه یافتند، تنها 12 در بیش از 10 کشور ثبت شده‌اند.

آیا می‌دانستید؟ طبق یک نظرسنجی اخیر توسط انجمن داروسازان بیمارستانی اروپا، 63 درصد از داروسازان بیمارستانی داروها ضدمیکروبی را به عنوان پرکمبودترین داروها فهرست کرده‌اند، در حالی که داروهای سرطان در رتبه دوم این لیست قرار دارند.
(بیشتر بخوانید)

سایر عوامل مهم موثر در AMR شامل کنترل ناکافی عفونت، داروهای غیراستاندارد/تقلبی و عدم دسترسی به تشخیص‌های مقرون به صرفه و مناسب است که نتایج دقیق و بلادرنگ را ارائه می‌دهند.
مقاومت آنتی‌بیوتیکی چگونه ایجاد می‌شود؟

مقاومت دارویی به این دلیل ایجاد می‌شود که آنتی‌بیوتیک‌ها و سایر مواد ضدمیکروبی بیش از حد و نادرست استفاده می‌شوند.
اینفوگرافیک 1 را دانلود کنید

هرچه مواد ضدمیکروبی بیشتر استفاده شوند، میکروارگانیسم‌ها بیشتر سازگار می‌شوند و راه‌های جدیدی برای زنده ماندن پیدا می‌کنند.
اینفوگرافیک 2 را دانلود کنید

در نتیجه، داروها بی‌اثر می‌شوند و عفونت‌ها در بدن ادامه می‌یابند و خطر گسترش به دیگران افزایش می‌یابد.
اینفوگرافیک 3 را دانلود کنید
مقاومت ضدمیکروبی چگونه بر نتایج مراقبت از سرطان تأثیر می‌گذارد؟

AMR با تأثیر منفی بر نتایج درمان سرطان و تهدید بقای افراد مبتلا به سرطان، پیشرفت‌های کلیدی حاصل شده در مراقبت از سرطان را تضعیف می‌کند.
در دهه‌های اخیر پیشرفت‌های قابل توجهی در مراقبت از سرطان حاصل شده است، با پیشرفت‌های کلیدی در جراحی، پرتودرمانی و داروها، از جمله ایمونوتراپی‌های جدیدتر. با این حال، تهدید رو به رشد مقاومت باکتری‌های مقاوم به دارو، تمام تلاش‌های ذکر شده در درمان سرطان را تضعیف می‌کند.
افراد مبتلا به سرطان به دلیل کاهش دفاع ایمنی بیشتر در معرض عفونت قرار می‌گیرند، در حالی که جراحی و درمان‌هایی مانند پیوند مغز استخوان، پرتودرمانی و شیمی‌درمانی فشار زیادی بر سیستم ایمنی وارد می‌کنند.
تا 1 نفر از هر 5 بیمار سرطانی که تحت درمان هستند به دلیل عفونت در بیمارستان بستری می‌شوند و آنتی‌بیوتیک‌ها خط اصلی دفاع هستند.[4] ذات‌الریه و سپسیس (در نتیجه عفونت باکتریایی خون) از جمله شایع‌ترین علل بستری شدن در بخش‌های مراقبت‌های ویژه برای بیماران سرطانی هستند. در واقع، تخمین زده می‌شود که 8.5 درصد از مرگ و میرهای ناشی از سرطان به دلیل سپسیس شدید باشد.[5]
آنتی‌بیوتیک‌ها بخش کلیدی و جدایی‌ناپذیر درمان سرطان هستند - بسیاری از بیماران به سادگی باید آن‌ها را مصرف کنند - و برای منافع آن‌ها، مدیریت بهتر استفاده از این داروها و رسیدگی به این بحران مهم است.
راه‌های کند کردن مقاومت ضدمیکروبی
AMR یک مسئله جدی بهداشت عمومی جهانی است که باید به طور فوری رسیدگی شود و همه نقش دارند.
برای اقداماتی که افراد، سیاست‌گذاران، کارکنان بهداشتی و صنعت می‌توانند انجام دهند، لطفاً اقدامات زیر را که سازمان جهانی بهداشت توصیه می‌کند، ببینید:

فقط زمانی که توسط یک متخصص بهداشت تایید شده است، آنتی‌بیوتیک مصرف کنید.
هرگز آنتی‌بیوتیک‌های باقی‌مانده را به اشتراک نگذارید یا استفاده نکنید.
با شستشوی منظم دست‌ها، آماده‌سازی بهداشتی غذا، اجتناب از تماس نزدیک با افراد بیمار، انجام روابط جنسی ایمن و به‌روز نگه داشتن واکسیناسیون از عفونت‌ها پیشگیری کنید.
یک برنامه اقدام ملی قوی را تضمین کنید.
نظارت بر عفونت‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک را بهبود بخشید.
استفاده و دفع مناسب داروهای با کیفیت را تنظیم و ترویج کنید.
اطلاعاتی در مورد تأثیر مقاومت آنتی‌بیوتیکی در دسترس قرار دهید.
از عفونت‌ها با اطمینان از تمیز بودن دست‌ها، ابزارها و محیط خود جلوگیری کنید.
فقط در صورت نیاز آنتی‌بیوتیک تجویز و توزیع کنید.
عفونت‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک را گزارش دهید
با بیماران خود در مورد نحوه مصرف صحیح آنتی‌بیوتیک‌ها، مقاومت آنتی‌بیوتیکی و خطرات سوء استفاده صحبت کنید.
با بیماران خود در مورد پیشگیری از عفونت‌ها صحبت کنید.
فقط تحت نظارت دامپزشک به حیوانات آنتی‌بیوتیک بدهید.
از آنتی‌بیوتیک‌ها برای افزایش رشد یا جلوگیری از بیماری در حیوانات سالم استفاده نکنید.
برای کاهش نیاز به آنتی‌بیوتیک‌ها، حیوانات را واکسینه کنید.
از اجرای مداخلات موثر برای کاهش گسترش AMR از طریق محیط زیست حمایت کنید.
در تحقیق و توسعه آنتی‌بیوتیک‌های جدید، واکسن‌ها، تشخیص‌ها و سایر ابزارها سرمایه‌گذاری کنید.

فعالیت‌های UICC در زمینه مقاومت ضدمیکروبی
تغییر سیاست در مورد AMR
UICC از جامعه سرطان در رسیدگی به AMR حمایت می‌کند و تلاش‌های خود را با برنامه اقدام جهانی سازمان جهانی بهداشت در مورد مقاومت ضدمیکروبی که توسط مجمع جهانی بهداشت در سال 2015 تصویب شد، هماهنگ می‌کند.
در سپتامبر 2016، در اولین نشست سطح بالای سازمان ملل متحد (HLM) در مورد AMR، بیانیه سیاسی در مورد AMR به تصویب رسید - که در آن کشورهای عضو خواستار اقدام شدند و ابتکاراتی را برای رسیدگی به AMR ترسیم کردند. دومین HLM در مورد AMR برای سپتامبر 2024 برنامه‌ریزی شده است و فرصت مهمی برای جامعه سرطان است تا در کنار سایر جوامع بهداشتی برای متعهد کردن دولت‌ها و سایر ذینفعان به بازتایید تعهدات انجام شده در سال 2016، همکاری کند.
دوره‌های خودآموز
UICC دوره‌های خودآموز در مورد رسیدگی به تهدید AMR برای بهبود نتایج مراقبت از سرطان ارائه می‌دهد که توسط شورای اعتباربخشی انکولوژی اروپا (ACOE) معتبر است.
گروه کاری در مورد AMR
UICC یک گروه کاری را رهبری می‌کند که بر AMR و تأثیر آن بر نتایج مراقبت از سرطان متمرکز است. این گروه کاری شامل کارشناسانی از جوامع بیماری‌های عفونی و سرطان است.

نویسنده(ها):
اتحادیه بین‌المللی کنترل سرطان

نویسنده(ها):
سازمان جهانی بهداشت

نویسنده(ها):
اتحادیه بین‌المللی کنترل سرطان
1. مقاومت ضدمیکروبی (AMR) چیست؟
مقاومت ضدمیکروبی (AMR) به توانایی میکروارگانیسم‌ها (مانند باکتری‌ها، ویروس‌ها، قارچ‌ها و انگل‌ها) برای مقاومت در برابر اثرات داروهای ضدمیکروبی اشاره دارد. هنگامی که این میکروارگانیسم‌ها مقاوم می‌شوند، داروهایی که زمانی در درمان عفونت‌ها موثر بودند، کمتر یا کاملاً بی‌اثر می‌شوند.
2. چرا AMR یک نگرانی بهداشت جهانی است؟
AMR یک تهدید قابل توجه برای بهداشت عمومی در سراسر جهان است. در اینجا دلیل آن آمده است:

افزایش مرگ و میر: عفونت‌های مقاوم منجر به افزایش نرخ مرگ و میر می‌شوند، زیرا درمان‌های استاندارد دیگر کار نمی‌کنند.
هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی: درمان عفونت‌های مرتبط با AMR پرهزینه‌تر است به دلیل اقامت طولانی‌تر در بیمارستان، آزمایش‌های اضافی و نیاز به داروهای جدید و گران‌تر.
کاهش گزینه‌های درمانی: با گسترش مقاومت، ما گزینه‌های درمانی موثر را از دست می‌دهیم و مبارزه با عفونت‌ها را دشوارتر می‌کنیم.
تأثیر بر سیستم‌های بهداشتی: سیستم‌های بهداشتی تحت فشار برای مدیریت موارد مرتبط با AMR قرار دارند.

3. AMR چگونه ایجاد می‌شود؟
AMR از طریق مکانیسم‌های مختلفی ایجاد می‌شود:

استفاده بیش از حد و سوء استفاده: استفاده نامناسب از آنتی‌بیوتیک‌ها (به عنوان مثال، تجویزهای غیرضروری، دوره‌های ناکامل) مقاومت را تسریع می‌کند.
روش‌های کشاورزی: آنتی‌بیوتیک‌های مورد استفاده در کشاورزی می‌تواند منجر به مقاومت در حیوانات و انسان‌ها شود.
سفر و تجارت جهانی: سویه‌های مقاوم می‌توانند به دلیل سفر و تجارت در سطح جهانی گسترش یابند.
عدم وجود داروهای جدید: تعداد کمی داروهای ضدمیکروبی جدید در حال توسعه است که این مشکل را تشدید می‌کند.

4. افراد چه کاری می‌توانند برای جلوگیری از AMR انجام دهند؟

با احتیاط از آنتی‌بیوتیک‌ها استفاده کنید: فقط زمانی که توسط یک متخصص بهداشتی تجویز شده است آنتی‌بیوتیک مصرف کنید و دوره کامل را تکمیل کنید.
بهداشت خوبی را رعایت کنید: دست‌های خود را به طور مرتب بشویید، به خصوص قبل از دست زدن به غذا.
واکسیناسیون: از طریق واکسیناسیون از عفونت‌ها پیشگیری کنید.
از خوددرمانی خودداری کنید: آنتی‌بیوتیک‌ها را خودتان تجویز نکنید.

5. سیستم‌های بهداشتی چگونه می‌توانند AMR را برطرف کنند؟

نظارت: الگوهای مقاومت را برای راهنمایی تصمیمات درمانی نظارت کنید.
پیشگیری و کنترل عفونت: اقدامات بهداشتی سختگیرانه را در محیط‌های مراقبت‌های بهداشتی اجرا کنید.
آموزش: آگاهی را در بین متخصصان بهداشتی، بیماران و عموم مردم افزایش دهید.
تحقیق و توسعه: در داروهای ضدمیکروبی جدید سرمایه‌گذاری کنید.

6. UICC چگونه به حل AMR کمک می‌کند؟
UICC به طور فعال از جامعه سرطان در مبارزه با AMR حمایت می‌کند از طریق:

تغییر سیاست: UICC تلاش‌های خود را با برنامه اقدام جهانی سازمان جهانی بهداشت در مورد مقاومت ضدمیکروبی که توسط مجمع جهانی بهداشت در سال 2015 تصویب شد، هماهنگ می‌کند.
نشست‌های سطح بالای سازمان ملل متحد (HLM) در مورد AMR: UICC در دومین HLM در مورد AMR (برنامه‌ریزی شده برای سپتامبر 2024) شرکت می‌کند تا با سایر جوامع بهداشتی همکاری کند و دولت‌ها و ذینفعان را تشویق کند تا تعهدات انجام شده در سال 2016 را بازتایید کنند.
دوره‌های خودآموز: UICC دوره‌های خودآموز معتبری از شورای اعتباربخشی انکولوژی اروپا (ACOE) را برای رسیدگی به تهدید AMR برای بهبود نتایج مراقبت از سرطان ارائه می‌دهد.
گروه کاری در مورد AMR: UICC یک گروه کاری را رهبری می‌کند که شامل کارشناسانی از جوامع بیماری‌های عفونی و سرطان است و به طور خاص بر AMR و تأثیر آن بر نتایج مراقبت از سرطان متمرکز است.

به یاد داشته باشید، رسیدگی به AMR نیازمند تلاش‌های جمعی از سوی افراد، سیستم‌های بهداشتی و سیاست‌گذاران است.
آخرین اخبار و مقالات وبلاگ UICC در مورد AMR
UICC بحث در مورد تأثیر AMR بر مراقبت از سرطان را در یک رویداد جانبی سازمان ملل متحد در نیویورک رهبری می‌کند

بیشتر بخوانید
سرطان، مقاومت ضدمیکروبی و مشارکت جامعه

نویسنده: ساتیا سیوارامان
بیشتر بخوانید
UICC جامعه سرطان را متحد می‌کند تا در آستانه نشست سطح بالای سازمان ملل متحد در سال 2024 با مقاومت ضدمیکروبی مقابله کند

بیشتر بخوانید
مشاهده بیشتر

تهدید مقاومت ضدمیکروبی (AMR) و تأثیر آن بر درمان سرطان برای UICC اولویت دارد.

این صفحه منابع مهمی در مورد مقاومت ضدمیکروبی، مطالب برای اعضا و شرکای UICC، اینفوگرافیک‌ها، فیلم‌ها و سایر اسناد و پیوندهای مهم را در خود جای داده است.
آخرین به‌روزرسانی
چهارشنبه 22 مه 2024


اجازه دهید گفتگوی شما همیشه سرشار از لطف و همراه با نمک باشد، تا بدانید چگونه به هر کسی پاسخ دهید. - کولسیان ۴:۶
اینجا مکانی برای گفتگوی محترمانه درباره علم و ایمان است. لطفاً قبل از ارسال، پرسش‌های متداول/دستورالعمل‌ها را مطالعه کنید.
طبق مطالعات باستان‌شناسی، بسیاری از رویدادهای کتاب مقدس ظاهراً رخ نداده‌اند. برای مثال، خروج از مصر هیچ مدرکی برای اثبات وقوع آن ندارد. این موضوع بسیار نگران‌کننده است. برخی ادعا می‌کنند که مصری‌ها از روی شرم، این رویداد را از تاریخ پاک کرده‌اند. اگرچه این احتمال وجود دارد، اما مدرکی نیست.
در حالی که برخی از بخش‌های کتاب مقدس تأیید شده‌اند، برخی دیگر رد شده‌اند. آیا این موضوع باعث نمی‌شود کل کتاب فرو بپاشد اگر بتوان ثابت کرد که یک بخش از آن نادرست است؟ به نظر من اینطور است. چرا باید به ادعاهای معجزه‌آسا اعتماد کرد اگر نتوان به تاریخ اساسی آن اعتماد کرد؟
کتاب مقدس همچنان در آزمون‌های اساسی شکست می‌خورد. این چیزی است که تنها پس از تلاش فراوان برای تحریف و تفسیر مجدد آن بارها و بارها می‌توان به آن باور داشت. درست مانند کاری که Biologos با تکامل و پیدایش انجام می‌دهد. آیا زمانی فرا خواهد رسید که به سادگی باید آن را به عنوان یک افسانه رها کرد؟ قطعاً بسیار آسان‌تر است که آن را به عنوان یک افسانه رد کنیم. هر چیزی را می‌توان توجیه و از آن دفاع کرد. با تلاشی که الهی‌دانان برای باورپذیر کردن کتاب مقدس انجام می‌دهند، می‌توانند به راحتی به دنیا القا کنند که خون‌آشام‌ها وجود دارند.
آیا هیچ کس دیگری از این درک آشفته نشده است؟

ایجاد شده
مارس '۱۶
#### آخرین پاسخ مارس '۱۶
۶.۸ هزار
بازدید
۱۱
کاربر
۱۷
لایک
۴
لینک

کاربران فعال

لینک‌های محبوب
۶۲ پاسخ با زمان تقریبی مطالعه ۲۲ دقیقه وجود دارد.
فکر می‌کنم می‌توانیم از تاریخ اخیر بیاموزیم که با شک و تردید به اغراق‌های گسترده‌ای مانند این نگاه کنیم. نه خیلی وقت پیش، خرد باستان‌شناسی رایج این بود که پادشاهانی مانند داوود یا سلیمان هرگز وجود نداشته‌اند... دلیل؟ زیرا هیچ مدرکی برای آن وجود نداشت. به عبارت دیگر، فقدان مدرک به عنوان مدرک فقدان در نظر گرفته می‌شد. سپس مدرکی ظاهر شد! (به خاطر داشته باشید - کسانی هم هستند که با قاطعیت اصرار دارند که عیسی مسیح هرگز وجود نداشته است). بنابراین، برخی از این ادعاها در سطح ادعاهای رادیکال دیگری مانند آن قرار دارند (مانند مشاهده کشتی نوح در آرارات). آنچه می‌توان به طور قانونی مورد مناقشه قرار داد، نحوه تفسیر اعدادی است که برای اسرائیلیانی که از مصر خارج شدند و کشتارهای گسترده ادعایی در کنعان داده شده است.
آنچه رد شده است (اگر اصلاً چیزی رد شده باشد) اصرار مدرنیستی است که کل کتاب مقدس باید به عنوان مجموعه‌ای از گزارش‌های تاریخی درک شود که به طور منحصر به فرد از طریق لنز مدرنیستی درک می‌شوند. و بسیاری از مسیحیان در این دستور کار مدرن سرمایه‌گذاری کرده‌اند - این همان چیزی است که نگران‌کننده است.
دست از دستور کار جدید بی‌خدایان رها کنید و طعم و ببینید چه چیزی را می‌توان از روایت آموخت وقتی آن را به طور جدی بر اساس شرایط خود درک کنیم. هنگامی که از توهم خود رها شدیم که کتاب مقدس تلاشی است (به‌طور ضعیف و نادرست!) برای رسیدگی مستقیم به نگرانی‌های شکاکانه قرن‌های هجدهم و بیست و یکم، می‌توانیم شروع به شنیدن حقایق جاودانه‌ای کنیم که دارد به ما می‌آموزد.
این درست نیست ۵۹.
این یک اظهار نظر ذهنی است. من ترجیح می‌دهم یک اظهار نظر مبتنی بر شواهد ببینم.
Biologos پیدایش را همانطور که در نظر گرفته شده است می‌خواند. دلیل اینکه این امر با تکامل هماهنگ می‌شود این است که پیدایش هرگز برای رسیدگی به نگرانی‌های علمی در نظر گرفته نشده است. بنابراین، هماهنگی آن با تکامل یک اثر جانبی از خوانش Biologos است، نه هدف آن.
سلام توماس، من چیز دیگری برای افزودن به پاسخ‌های مروین و جاناتان ندارم. فقط می‌خواستم از شما برای طرح یک سؤال خوب و مهم تشکر کنم.
فقط یک نکته وجود دارد که می‌خواهم اضافه کنم. بسیاری از ادعاهای مربوط به شواهد باستان‌شناسی که با کتاب مقدس در تضاد هستند، از طریق مطبوعات، برنامه‌های تلویزیونی، رسانه‌ها و غیره منتشر می‌شوند. این رسانه‌ها به دلیل دقت علمی خود شناخته نمی‌شوند و اغلب یافته‌ها را برای جذب مخاطب بزرگنمایی یا اغراق می‌کنند.
به ۲ تیموتائوس ۴:۳ مراجعه کنید. همچنین این اثر کلاسیک از PhD Comics 51 نگاهی سرگرم‌کننده و بسیار آموزنده به این مشکل دارد.
کمیک عالی! باید آن را روی دیوار مدرسه ام نصب کنم. ممنون از شما.
با توجه به اینکه کتاب مقدس مجموعه‌ای از متون بسیاری از نویسندگان و قرن‌ها است، من به منطق برخی از تعمیم‌های گسترده علیه آن شک دارم.
چرا باید با ارسال من به یک رشته‌ای که در آن در استدلال توسط gbrooks9 نابود می‌شوید، اعتبار خود را خدشه‌دار کنید؟
فکر می‌کنم هم جاناتان و هم جورج نکات خوبی مطرح کردند و من از تبادل نظر آنها چیزهای زیادی یاد گرفتم.
این نه تنها نادرست است، بلکه بی‌مورد توهین‌آمیز است. توجه داشته باشید که شما به استدلال من (یا اجماع علمی که به آن استناد کردم) نپرداخته‌اید، درست همانطور که او نپرداخته است. جورج فقط یک استدلال داشت (اینکه اسرائیلی‌ها نمی‌توانستند وارد کنعان شوند زیرا تحت کنترل مصر بود). او نه تنها نتوانست شواهدی برای این موضوع ارائه دهد، بلکه به تمام شواهدی که نشان می‌داد آنها وارد کنعان شده‌اند نیز نپرداخت. او همچنین به ادبیات علمی که به آن استناد کردم نپرداخت. اگر فکر می‌کنید می‌توانید کار بهتری انجام دهید، لطفاً پیش بروید.
@Jonathan_Burke
من کمی از پاسخ شما به @Find_My_Way شگفت‌زده شدم. چگونه به این نتیجه رسیدید که من ماهیت حیاتی ۱۱۳۰ قبل از میلاد را در زمان‌شناسی کتاب مقدس ثابت نکرده‌ام؟

در سه رشته مختلف، پیوندهایی به مقالات علمی ارائه کردم که در مورد تثبیت پنتاپولیس فلسطینی‌ها در حدود ۱۱۳۰ قبل از میلاد بحث می‌کردند... و/یا اینکه تلاش‌های نظامی و کنترل مصر تا اسرائیل گسترش یافته بود قبل از آن زمان.
این بدان معناست که اختلاط ابراهیم با فلسطینی‌ها حدود ۸۰۰ سال خیلی زود اتفاق می‌افتد و اینکه حس زمان‌شناسی کتاب مقدس برای روایت تحریف شده است.
این بدان معناست که اگر خروج در هر زمانی بین ۱۵۰۰ قبل از میلاد و ۱۱۳۰ قبل از میلاد رخ داده باشد، هیچ راهی وجود نداشت که عبری‌ها تصمیم بگیرند از راه فلسطینی‌ها اجتناب کنند - زیرا هنوز فلسطینی در راه فلسطینی وجود نداشت.
این همچنین بدان معناست که اگر عبری‌ها مدت زمانی را در کادش بارنا گذرانده باشند، در محدوده دسترسی ارتش مصر که بین مصر و سوریه شمالی در حال حرکت است قرار می‌گرفتند... و حتی تا ارتفاعات اورشلیم. با این حال، ما هیچ اشاره‌ای به عبور مصر در مجاورت عبری‌ها در هر نسل نمی‌یابیم!!! لطفاً یک دوره ۵۰ ساله را در هر زمانی بین ۱۵۵۰ قبل از میلاد و ۱۱۳۰ قبل از میلاد پیدا کنید که اینطور نباشد:

۱۵۰۰ قبل از میلاد - ؟
۱۴۵۰ قبل از میلاد - ؟
۱۴۰۰ قبل از میلاد - ؟
۱۳۵۰ قبل از میلاد - ؟
۱۳۰۰ قبل از میلاد - ؟
۱۲۵۰ قبل از میلاد - ؟
۱२०۰ قبل از میلاد - ؟
۱۱۵۰ قبل از میلاد - ؟

این همچنین بدان معناست که اگر عبری‌ها مدت زمانی را در سرزمین موعود فلسطین قبل از ۱۱۳۰ قبل از میلاد گذرانده باشند (از زمان یوشع تا زمان سلیمان) ... رویدادهای تاریخی بی‌شماری وجود خواهد داشت که در آن مصری‌ها در حال رفت و آمد در کنعان بودند... تحمیل اراده و سیاست‌های خود بر شهرها و مزارع تحت نظارت معبد... و با این حال، ما هیچ اشاره‌ای به این موضوع در کتاب مقدس نمی‌یابیم - تا زمانی که همسر مصری سلیمان شهر جزر را به عنوان هدیه عروسی دریافت می‌کند (۱ پادشاهان ۹:۱۶).
این اشاره به جزر به ویژه مهم است زیرا حتی در زمان‌های عجیب دوره آمورنا، پادشاهان جزر به فرعون وفاداری خود را سوگند یاد می‌کنند. اما مصر جزر را از چه کسی گرفت؟

آخرین باری که از جزر قبل از ۱ پادشاهان ۹ خوانده‌ایم در یوشع ۲۱:۲۱ است: «زیرا آنها شکم و حومه آن را در کوه افرایم به آنها دادند تا شهری برای پناهگاهی برای کسی که مرتکب قتل شده باشد باشد و جزر با حومه آن.»
آیا فرعون جزر را از عبری‌ها گرفت... تا آن را به عبری‌ها پس دهد؟ کل زمان‌شناسی کج و معوج است.
اکنون، جاناتان، اگر می‌خواهید ارتباط ورود فلسطینی‌ها در ۱۱۳۰ قبل از میلاد را رد کنید، می‌توانید یکی از کارهای زیر را انجام دهید:

نشان دهید که فلسطینی‌ها به عنوان یک نیروی نظامی خیلی زودتر از ۱۱۳۰ قبل از میلاد تأسیس شده‌اند،

یا

نشان دهید که یک دوره چند نسلی وجود داشته است که مصری‌ها در طول راه به مرز شمالی امپراتوری خود از طریق شام در حال رفت و آمد نبوده‌اند... و بر کنعانیان و همه کسانی که در آن منطقه زندگی می‌کردند تأثیر می‌گذارند.

در اینجا مقاله‌ای وجود دارد که ممکن است برای کسانی که به حضور مصر در کنعان علاقه‌مند هستند جالب باشد:
خلاصه:
«هنگام بررسی بقایای دو ستون مصری از بیت‌شان، جایی که دولت مصر یکی از مراکز خود را داشت - علاوه بر غزه و یفا - آریه یک کتاب تاریخی را باز کرد و با عکسی از ستون‌ها در اشکال اصلی و غیرمعمول خود روبرو شد که شبیه کلاهک قارچ روی ساق بلند غیرمعمول است. هنگامی که درک شد، جفت ستون‌ها که اکنون تا حدی بازسازی شده‌اند، در وسط یک گالری قرار گرفته‌اند و مکان باستانی خود را در خانه فرماندار مصری تقلید می‌کنند.»
[تصویری که نشان‌دهنده فاصله‌های نسبی بین شهرها است... توجه داشته باشید بیت‌شان (یا سکیتوپولیس)...
یک مرکز مصری در شمال اورشلیم...]

طبق گفته مورخان... پشت فلسطینی‌ها، به ویژه اکراون، پس از ۵۰۰ سال شکسته شد - و این توسط بابلی‌ها شکسته شد!
«کل شهر آهن II در یک آتش‌سوزی خشونت‌آمیز در طول کمپین ۶۰۴ قبل از میلاد نبوکدنصر دوم پادشاه بابلی نو ویران شد، پس از آن سایت فقط به طور جزئی و به طور خلاصه در ربع اول قرن ششم بازسازی شد. یک ساختمان دادگاه آتریوم آتشیری به خوبی حفظ شده تنها شواهد معماری باقی مانده برای لایه IA بود. پس از آن، اکراون تا دوره روم رها شد،»
کتاب مقدس به ما می‌گوید که پادشاه عوزیاه در اوایل ۸۰۰ سال قبل از میلاد اشدود را تصرف می‌کند (۲ تواریخ ۲۶:۶). اما فقط یک قرن بعد، آشوری‌ها به نظر می‌رسد کل منطقه را ویران می‌کنند... زمینه را برای یورش بعدی بابلی‌ها فراهم می‌کنند!
«فرمانده ارتش پادشاه آشوری سارگون دوم (تورتانو)، که کتاب مقدس پادشاهان آن را به سادگی «تارتان» می‌نامد، ایزایای ۲۰:۱ کنترل اشدود را در ۷۱۲/۷۱۱ قبل از میلاد به دست آورد و شورشی یمانی را مجبور به فرار کرد. ژنرال سارگون شهر را ویران کرد و ساکنان آن را تبعید کرد،»
@Find_My_Way
نه، زیرا شما اشتباه می‌کنید، توماس. از بیان حقایق دست بردارید.
به دلایلی که در رشته دیگر بیان کردم.
اما شما تمام شواهد متضاد را نادیده گرفتید و یک سنتز کامل از شواهد را ارائه نکردید.
نه، زیرا مصری‌ها در این زمان در حال رفت و آمد در کنعان نبودند. مکاتبات آمورنا این موضوع را به وضوح نشان می‌دهد، همانطور که سوابق باستان‌شناسی نیز نشان می‌دهند.
من نیازی ندارم که این کار را انجام دهم تا استدلال خود را برای ورود عبری‌ها به کنعان ثابت کنم.
مطمئناً. من به طور خلاصه شواهدی را که شما از گفتن آن به مردم خودداری می‌کنید، توصیف خواهم کرد.

لوح مرنپتاح به کمپین فرعون مرنپتاح علیه کنعان اشاره می‌کند. او به طور خاص به مبارزه با اسرائیل اشاره می‌کند. این موضوع اسرائیل را حداقل تا ۱۲۱۰ قبل از میلاد در کنعان قرار می‌دهد. شما ممکن است به این موضوع اعتقاد نداشته باشید، اما مرنپتاح مطمئناً به آن اعتقاد داشت. او می‌دانست که آنها آنجا هستند زیرا با آنها جنگیده بود. او همچنین ادعا می‌کند که آنها را نابود کرده است، در حالی که می‌دانیم اینطور نیست. بنابراین، اسرائیل از کمپین مرنپتاح جان سالم به در برد.
کمپین مرنپتاح اولین و تنها کمپین برنزی است که توسط مصر ثبت شده است که در آن اسرائیل ذکر شده است. بنابراین، ما می‌دانیم که از کمپین مرنپتاح تا حداقل ۱۰۰۰ قبل از میلاد یک دوره چند نسلی وجود داشته است که مصر تلاشی برای حذف اسرائیل از کنعان نکرده است، با وجود اینکه کاملاً از حضور عبری‌ها آگاه بوده است.

دو واقعیت وجود دارد که شما به آنها نپرداخته‌اید. یکی کاهش سریع نفوذ مصر در کنعان در اواخر عصر برنز است.

«از حداقل اوایل هزاره دوم، مصر فلسطین را به عنوان بخشی از حوزه نفوذ خود در نظر می‌گرفت، نفوذی که به وضوح در نامه‌های آمورنا مستند شده است، زیرا یک فرعون ضعیف در حال از دست دادن کنترل بر اتباع اسمی خود در شهرهای منطقه بود.»، فیلیپ دیویس، بازاندیشیدن مطالعات کتاب مقدس: تغییر دیدگاه‌ها ۴ (۲۰۱۴)، ۱۱۳.
«نامه‌های آمورنا، مجموعه‌ای از تبادلات دیپلماتیک از دوران سلطنت آمنهوتپ سوم و چهارم (حدود ۱۴۰۳-۱۳۴۷ قبل از میلاد؛ دومی بیشتر به نام اخناتون شناخته می‌شود)، نشان می‌دهد که مصر در حال از دست دادن کنترل بر این منطقه بود و همچنین جنگ بین شهری در حال افزایش بود، که توسط گروه‌هایی به نام «هابیرو» تشدید می‌شد که از ساختار سیاسی موجود بیگانه بودند.»، ام. جک ساگز، کاترین دوب ساکنفلد، جیمز آر. مولر، کتاب مقدس آکسفورد: نسخه تجدید نظر شده انگلیسی با آپوکریفا (۱۹۹۲)، ۳۵
«حداقل چهار توضیح احتمالی وجود دارد که چرا هیچ سندی در منابع باستانی خاور نزدیک در مورد تپه‌های آهن I وجود ندارد (شافر-لیختنبرگر ۱۹۹۶:۷۹). اولین توضیح، اینکه «هیچ کس آنجا نبود»، توسط تجزیه و تحلیل باستان‌شناسی رد شده است. توضیح دوم این است که تنها قدرت هژمونیک قادر به گسترش ادعای خود به قدرت به آن منطقه، مصر، در واقع قادر به این کار نبود. کنترل مصر در تپه‌ها حتی قبل از پایان سلطنت رامسس سوم سقوط کرد و مطمئناً تا پایان رامسس چهارم (۱۱۳۴ قبل از میلاد: سینگر ۱۹۸۵:۱۱۷؛ کوهورت ۱۹۹۵:۲۰۹) سقوط کرد. تنها چند مورد از زمان‌های بعد از رامسس چهارم در فلسطین ظاهر شده است، همه آنها در شمال منطقه مورد مطالعه (واینستین ۱۹۹۲:۱۴۶). «همانطور که در مورد امپراتوری‌هایی که مجبور به عقب‌نشینی از مستعمرات خود می‌شوند، مصر خروج خود از کنعان را مستند نکرده است» (سینگر ۱۹۹۴:۲۸۳).»، رابرت دی. میلر، روسای قبایل کوهستانی: تاریخ اسرائیل در قرن‌های دوازدهم و یازدهم قبل از میلاد (۲۰۰۵)، ۹۱.

دیگری این واقعیت است که اسرائیل در تپه‌ها ساکن شده بود، جایی که حضور مصر وجود نداشت و مصری‌ها معمولاً از آن اجتناب می‌کردند.

«ردفورد (۱۹۹۲، ۲۶۹) اشاره می‌کند که «تپه‌های پراکنده مرکزی فلسطین، که قبلاً در طول سلسله هجدهم تا حدودی از ساکنان خود خالی شده بود، جذابیت کمی برای مصری‌ها داشت که اساساً تمایلی به نظارت بر آن نداشتند.»»، دانیل فلمینگ، میراث اسرائیل در تاریخ کتاب مقدس یهودا، سیاست و بازنویسی سنت (۲۰۱۲)، ۲۵۹.
"«دیوید هاپکینز، در یک مطالعه کامل از امکانات کشاورزی تپه‌ها، بر پتانسیل ضعیف کشاورزی آن مناطق تأکید می‌کند. بنابراین، کنترل آنها توسط پادشاهان کنعانی کمتر ارزشمند بود، همانطور که زمین‌های کشاورزی بهتر در دره‌ها بودند. همچنین، ناهمواری تپه‌ها کنترل آنها را توسط ارتش‌های ارابه شهری شهرها و مصری‌ها دشوار می‌کرد.»، جان جی. مک‌درموت، آنها در مورد تشکیل اسرائیل چه می‌گویند؟ (۱۹۹۸)، ۴۸.
«مصری‌ها نوعی خلاء قدرت ایجاد کردند، به اصطلاح، در تپه‌ها با عدم دخالت جدی در آن.»، نیلس پیتر لمچه، اسرائیلیان در تاریخ و سنت (۱۹۹۸)، ۷۰

شما به طور مداوم در رشته‌های من کمین می‌کنید تا بتوانید بگویید که من اشتباه می‌کنم، یک ترول هستم، بذر شک می‌کارم، یک بیماری روحی دارم... اما هرگز به نکات من پاسخ نمی‌دهید. به نظر می‌رسد که سر خود را در شن فرو می‌برید و از هر چیزی که شما را می‌ترساند چشم‌پوشی می‌کنید.
شما به دیگران تکیه می‌کنید تا استدلال‌هایی را ارائه دهند و سپس برای محافظت به آنها چنگ می‌زنید.
به همین دلیل دیگر قصد ندارم شما را جدی بگیرم یا به پست‌های شما پاسخ دهم.
بنابراین، gbrooks9، آیا می‌گویید که خروج رخ نداده است؟ آیا به آن اعتقاد دارید؟ من می‌خواهم. یعنی، چگونه می‌توان به بقیه کتاب مقدس اعتماد کرد اگر چنین بخش مهمی هرگز واقعاً رخ نداده باشد؟
@Find_My_Way
اجازه دهید سؤال را برعکس کنم... چگونه می‌توانید به داستان‌های کتاب مقدس در مورد اولین رویدادهای تاریخ جهان اعتماد کنید وقتی ابراهیم در میان فلسطینی‌ها قرار دارد (بدون مصری در نزدیکی) ۸۰۰ سال قبل از اینکه فلسطینی‌ها به طور جدی در ساحل کنعان شناخته شوند؟
چگونه می‌توانید به این تاریخ‌ها اعتماد کنید وقتی عبری‌ها در خروج ادعایی خود از راه فلسطینی‌ها خودداری می‌کنند... قبل از اینکه فلسطینی‌ها حتی حضور داشته باشند؟
سناریوی عملیاتی من این است که داستانی که به خروج تبدیل شد بر اساس رویدادهایی در مصر تا فتح ایران توسط پارسی‌ها است. در آنجا و آنجا... جامعه جرمیایی یک بازگشت به سرزمین موعود را سازماندهی کرد... و در تعداد بسیار معقول‌تری. این امر به دلیل حذف مرز بین‌المللی بین مصر و کنعان توسط پارسی‌ها امکان‌پذیر شد.
چه مقدار از این داستان تاریخ واقعی است؟ احتمالاً خیلی کم. برای طرفداران فیلم (مانند من)...
به یاد داشته باشید که وقتی کشتار تگزاس با اره برقی به عنوان «بر اساس یک داستان واقعی» تبلیغ شد... تاریخ واقعی در تگزاس نبود، کشتار نبود و شامل اره برقی نبود... اما چه فیلمی!
gbrooks9، حقیقت را می‌گوید!
@Jonathan_Burke
جان، شما در حال گیج کردن من هستید...
آیا چیزی در پاسخ من به Find My Way وجود داشت که با آن موافق باشید؟ این به من کمک می‌کند تا نظراتم را که هنوز به شما بدهکار هستم، متمرکز کنم...
نه، من فقط از تعصب شما سرگرم شدم.


بسیاری از باستان‌شناسانی که در سرزمین‌های کتاب مقدس کاوش می‌کنند، به نتایجی می‌رسند که با روایت تاریخی کتاب مقدس متفاوت است. یک مسیحی باید چگونه پاسخ دهد؟
شماره ۱۸ دسامبر ۱۹۹۵ مجله تایم، داستان روی جلد خود را به این موضوع اختصاص داده بود: «آیا کتاب مقدس واقعیت است یا تخیل؟ باستان‌شناسان در سرزمین مقدس، نور جدیدی بر آنچه در بزرگترین داستان‌های گفته شده رخ داده و رخ نداده، می‌تابانند.» این مقاله یافته‌های باستان‌شناسی اخیر در اسرائیل و مناطق اطراف را شرح می‌دهد و سپس واکنش‌های عمومی و علمی به این یافته‌ها را به سه گروه اصلی تقسیم می‌کند: «یهودیان و مسیحیان فوق‌محافظه‌کار» که معتقد نیستند هیچ بخشی از کتاب مقدس تخیلی باشد؛ «خداشناسان» که می‌خواهند کل کتاب مقدس را رد کنند؛ و «اکثریت معتدل» که می‌خواهند مطمئن شوند کتاب مقدس از نظر علمی «در حقیقت استوار» است.
ما به عنوان مسیحیان، در گروهی قرار می‌گیریم که تایم آن را «فوق‌محافظه‌کار» می‌نامد. ما معتقدیم که کتاب مقدس نه تنها در مسائل معنوی، بلکه در روایت‌های تاریخی و جغرافیایی نیز معصوم از خطا است.

ما معتقدیم که کتاب مقدس نه تنها در مسائل معنوی، بلکه در روایت‌های تاریخی و جغرافیایی نیز معصوم از خطا است.

وقتی باستان‌شناسان در سرزمین‌های کتاب مقدس کاوش می‌کنند و بر اساس یافته‌های خود به نتایجی می‌رسند که با روایت تاریخی کتاب مقدس متفاوت است، یک مسیحی باید چگونه پاسخ دهد؟ گفتن اینکه ما به کلام خدا با ایمان می‌پذیریم، صرف نظر از ادعاهای باستان‌شناسی یا هر شاخه دیگری از علم، پاسخ درستی است. با این حال، بیان این مطلب بدون توضیح بیشتر ممکن است به این معنا باشد که ما ایمان کور و غیرمنطقی را در برابر تحقیق علمی منطقی قرار می‌دهیم. هدف این مقاله نشان دادن این است که در حالی که علم باستان‌شناسی ممکن است معقول باشد، اما حقیقت نیست؛ و ایمانی که حقیقت را ارائه می‌دهد، بسیار برتر از برنامه‌ای تحقیقاتی است که حقیقت را ارائه نمی‌دهد.
از دو گروه دیگر ذکر شده در مقاله مجله، به راحتی می‌توانیم «خداشناسان» را درک کنیم. ما کتاب مقدس را به عنوان حقیقت می‌پذیریم؛ آنها آن را رد می‌کنند. همانطور که تایم اشاره می‌کند، حتی زمانی که باستان‌شناسی یک روایت کتاب مقدسی را تأیید می‌کند، خداشناسان احتمالاً هر دو، یعنی کتاب مقدس و علم را رد می‌کنند. موضع آنها به همان اندازه موضع ما مبتنی بر ایمان است؛ فقط شیء ایمان آنها ایده‌های خودشان است. اما در مورد دسته سوم، «اکثریت معتدل» چه باید کرد؟
بسیاری از انجیلی‌ها در این دسته قرار می‌گیرند، زیرا وقتی یک یافته باستان‌شناسی بخشی از کتاب مقدس را تأیید می‌کند، یا همانطور که تایم می‌گوید، «ادعای کتاب مقدس در مورد دقت تاریخی را تقویت می‌کند»، خوشحال می‌شوند. اما اگر یک باستان‌شناس مخالف، ادعای کتاب مقدس در مورد دقت را تضعیف کند، آیا یک منتقد علمی ادعای کتاب مقدس در مورد حقیقت را تضعیف می‌کند؟ و اگر مسیحیان فقط یافته‌های باستان‌شناسی را بپذیرند که با آنها موافق هستند، آیا نمی‌توان آنها را به خاطر امتناع از رویارویی با حقایق ناخوشایند، کودکانه متهم کرد؟
کل تلاش ناموفق برای تأیید ادعاهای کتاب مقدس با یافته‌های باستان‌شناسی، بر اساس یک تضاد بین علم باستان‌شناسی و ایمان مسیحی در مورد این سؤال استوار است: «حقیقت چیست؟» برای تمرکز بر این اختلاف، بیایید ادعاهای باستان‌شناسی را با یک سؤال ساده مواجه کنیم: «چگونه می‌دانید؟» پاسخ به این سؤال، اصول اساسی را آشکار می‌کند که تمام ادعاهای دانش و حقیقت توسط هر علم، فلسفه یا مذهبی بر آن استوار است.
برای شروع، باید بدانیم علم باستان‌شناسی چیست و چه نوع ادعاهایی دارد. ثانیاً، باید اطلاعات باستان‌شناسی و حقیقت کتاب مقدسی را مقایسه و تضاد کنیم. در نهایت، در پس‌زمینه این موضوع، بیایید به تعارضی که تایم آن را «واقعیت در مقابل ایمان» می‌نامد، بپردازیم.
اطلاعات باستان‌شناسی
باستان‌شناسی «مطالعه علمی مردم منقرض شده از طریق بقایای اسکلتی، فسیل‌ها و اشیاء ساخته شده توسط انسان (مانند ابزار، مصنوعات، بناهای تاریخی یا کتیبه‌ها) یافت شده در زمین است» (وبستر سوم فرهنگ بین‌المللی زبان انگلیسی، ۱۹۸۱). باستان‌شناسان بقایای تمدن‌های باستانی را حفاری و بررسی می‌کنند و سپس سعی می‌کنند یافته‌های خود را به یک تصویر منسجم از نحوه زندگی مردم آن جامعه و نحوه عملکرد نهادهای آن تبدیل کنند.
شاید مهمترین دستاورد تمدن‌ها، مجموعه آثار ادبی آنها باشد. بسیاری از جوامع در خاور باستان، نوشته‌های خود را بر روی سنگ (هیروگلیف‌های مصر) یا بر روی لوحه‌های گلی نرم که با گذشت زمان به سنگ تبدیل می‌شدند (بابلی‌ها و آشوری‌ها) به جا گذاشتند. یهودیان باستانی ظاهراً از کاغذ یا احتمالاً پوست حیوانات استفاده می‌کردند. از آنجایی که این مواد تجزیه می‌شوند، اسنادی که بر روی آنها نوشته شده بودند باید بارها و بارها کپی می‌شدند. باستان‌شناسان به طور کلی هیروگلیف‌ها و لوحه‌های گلی را دقیق‌تر از نسخه‌های خطی می‌دانند، زیرا اولی‌ها احتمالاً نوشته‌های اصلی هستند. طبیعتاً، فضای کمتری برای خطا یا ویرایش در سندی وجود دارد که بر روی سنگ حک شده است تا در یک نسخه خطی که چندین بار از اصل فاصله دارد.
مقاله تایم نمونه‌هایی از رد نسخه‌های خطی کتاب مقدس توسط باستان‌شناسان به نفع نظریه‌های خود بر اساس مصنوعات دیگر ارائه می‌دهد. کتاب یوشع، فصل ۶، نابودی دیوارهای Jericho را ثبت می‌کند و به اسرائیلیان تحت رهبری یوشع اجازه می‌دهد تا شهر را فتح کنند. تایم به ما می‌گوید که پس از کاوش‌های گسترده در محل Jericho باستانی، باستان‌شناسان تعیین کرده‌اند که این مکان بین حدود ۱۵۰۰-۱۱۰۰ قبل از میلاد متروکه شده است. به گفته آنها، در این دوره در این منطقه از کنعان، هیچ شهر دیواری وجود نداشت. محققان کتاب مقدسی محافظه‌کار و باستان‌شناسان همچنین در مورد تاریخ ورود اسرائیلیان به کنعان اختلاف نظر دارند، اما هر دو موافقند که این تاریخ در محدوده زمانی ذکر شده در بالا قرار دارد. با توجه به این جدول زمانی، باستان‌شناسی مدرن به این نتیجه می‌رسد که عبرانیان به سرزمین‌های خالی یا کم جمعیت نقل مکان کرده‌اند. این تفکر اجازه نمی‌دهد دیوارهای شهر فرو بریزند و هیچ شهری برای فتح وجود نداشته باشد. بدبینان حتی در وجود یوشع نیز تردید دارند. بدون نبرد، به چه کسی به یک ژنرال نیاز است؟ اکنون بیایید سؤال آزمون را بپرسیم: آنها چگونه می‌دانند که Jericho و دیوارهای آن در این دوره وجود نداشتند؟
همانطور که جامعه ما خیابان‌های قدیمی را آسفالت می‌کند و ساختمان‌های جدیدی را بر روی بقایای پی‌های قدیمی می‌سازد، تمدن‌های باستانی نیز شهرها و شهرک‌هایی را بر روی آوار ساختارهای قدیمی‌تر بنا می‌کردند. هنگامی که باستان‌شناسان یک سایت را حفاری می‌کنند، آن را به سطوح مختلف تقسیم می‌کنند، هر سطح یا لایه مربوط به دوره مشخصی از سکونت یا رها شدن انسان است. روش‌هایی که برای تعیین تاریخ یک سطح خاص استفاده می‌شود بسیار پیچیده است و توضیح مفصل آنها فراتر از محدوده این مقاله است.
برای درک این موضوع، تصور کنید یک باستان‌شناس آینده که تمدن ما را حفاری می‌کند و فقط ظروف سرامیکی را تا یک سطح خاص پیدا می‌کند. بالاتر از آن سطح، او ظروف پلاستیکی و سرامیکی پیدا می‌کند. فرض کنید او همچنین نوعی تقویم حفظ شده با تاریخ «۱۹۵۰» را با ظروف پلاستیکی پیدا کند. اکنون او «کلید» تاریخ‌گذاری خود را دارد: تقویم و ظروف پلاستیکی. این کلید به او می‌گوید که ظروف پلاستیکی قبل از ۱۹۵۰ در این سایت استفاده نمی‌شدند. اگر او ظروف پلاستیکی را در سایت دیگری پیدا کند، فرض می‌کند که سطحی که در آن آنها را پیدا کرده است در سال ۱۹۵۰ یا بعد از آن سکونت داشته است. در Jericho، دانشمندان نوعی مصنوعات (احتمالاً سفال) را در یک سطح خاص پیدا کردند که به آنها اجازه داد آن سطح را به ۱۵۰۰-۱۱۰۰ قبل از میلاد تاریخ‌گذاری کنند، بر اساس «کلید» آنها با مصنوعات مشابه در حفاری‌های دیگر. این سطح خاص حاوی بقایای هیچ دیوار شهر، ساختمان یا سایر ساختارهایی که نشان دهنده یک شهر باشد، نبود. چگونه این اختلاف با روایت کتاب مقدس را توضیح دهیم؟ قدیمی‌ترین نسخه موجود از کتاب یوشع مربوط به دوره‌ای صدها سال پس از رویدادهای توصیف شده در کتاب است. بدبینان نظریه‌پردازی می‌کنند که چنین نسخه‌ای، در هنگام کپی‌برداری از یک اصل پوسیده، ممکن است توسط یک کاتب مشتاق تغییر کرده باشد، که به دنبال جلال دادن به خدا و تاریخ ملت خود با اختراع نبردی که هرگز رخ نداده و رهبری که هرگز وجود نداشته است.
باستان‌شناسانی که Jericho را حفاری کردند، نظریه خود را منتشر کردند. این یافته‌ها مورد بحث قرار گرفت و در نهایت توسط بیشتر جامعه باستان‌شناسی پذیرفته شد. مگر اینکه شواهد جدیدی ظاهر شود، علم مدرن باستان‌شناسی تعیین کرده است که فتح کنعان توسط اسرائیلیان همانطور که در کتاب یوشع توصیف شده است، واقعی نیست. به طور خاص، یوشع در نبرد Jericho شرکت نکرد. این یک «حقیقت» باستان‌شناسی است، یا دقیق‌تر، آزمایشی از یک داستان کتاب مقدسی توسط روش‌های تحقیقاتی باستان‌شناسی، و کتاب مقدس در این آزمون شکست می‌خورد.
محققان کتاب مقدسی محافظه‌کار مخالفند، اما اعتراضات آنها آلوده است، زیرا آنها سعی می‌کنند کتاب مقدس را ثابت کنند، به جای اینکه به آن به طور عینی نگاه کنند - یا حداقل این چیزی است که دانشمندان می‌گویند. اکنون اگر تعصب مذهبی مشکل باشد، شاید بتوانیم عینیت باستان‌شناسی را در بازسازی تمدن‌های باستانی با بررسی سایتی که امروزه اهمیت مذهبی ندارد، اما به طور گسترده توسط دانشمندان متعدد حفاری شده است، نشان دهیم. در این صورت، هیچ ایماندارانی وجود نخواهند داشت که آب را برای دانشمندان روشن‌فکر گل‌آلود کنند. سایت‌های زیادی از این دست وجود دارد؛ شاید معروف‌ترین آنها تروی باشد.
جستجوی تروی
در حدود ۸۰۰ قبل از میلاد، یک شاعر یونانی نابینا به نام هومر، اولین (و احتمالاً بزرگترین) شعر ادبیات اروپا را نوشت: ایلیاد. این اثر حماسی داستان جنگ بزرگی را روایت می‌کند که حدود ۴۰۰ سال قبل بین تعدادی از شهرهای-دولت یونانی و شهر ثروتمند و قدرتمند تروی، در سواحل آسیای صغیر (ترکیه امروزی) رخ داده است. شاید خواننده برخی از جزئیات این داستان را به یاد بیاورد. هلن، ملکه اسپارتا، توسط پاریس، شاهزاده خانواده سلطنتی تروی، به تروی برده شد. خشمگین، تعدادی از شهرهای یونانی نیروهای خود را متحد کردند، به تروی سفر کردند و به مدت ده سال طولانی شهر را محاصره کردند. آنها نتوانستند دیوارهای عظیم تروی را بشکنند، بنابراین در نهایت به حیله متوسل شدند. با استفاده از یک بت چوبی غول‌پیکر و توخالی، اسب تروایی معروف، یونانیان به تروی نفوذ کردند. دروازه‌ها گشوده شدند و شهر سقوط کرد. تروایی‌هایی که کشته نشدند، به بردگی گرفته شدند و تروی خود سوزانده و نابود شد. یونانیان پیروز با هلن زیبا، علت همه چیز، «چهره‌ای که هزار کشتی را به حرکت درآورد»، به خانه بازگشتند.
از زمان روم، محققان در مورد ایلیاد بحث کرده‌اند: آیا این کار توصیف یک جنگ واقعی است یا فقط یک افسانه است؟ اگر چنین جنگی وجود داشته باشد، روایت هومر چقدر دقیق است؟ در دهه ۱۸۵۰، باستان‌شناسی مدرن این بحث را آغاز کرد. به مدت ۱۴۰ سال، تیم‌های متعددی از دانشمندان یک سایت متروکه در سواحل ترکیه را حفاری کرده‌اند. یافته‌های بسیار چشمگیر و گسترده آنها توسط یک مجموعه مستند تلویزیونی اخیر با عنوان «در جستجوی جنگ تروایی» بررسی شد. طبق این برنامه، سایت مظنون به حاوی بقایای تروی به طور مداوم به مدت بیش از ۵۰۰۰ سال توسط انسان‌ها سکونت داشته است. این شامل ۵۰ سطح جداگانه است. نه سطح از اینها دارای ویژگی‌های شهرهای واقعی هستند، یعنی دیوارها، کاخ‌ها و غیره. نه سطح نیز نشانه‌هایی از تخریب خشونت‌آمیز، خواه از طریق جنگ یا بلایای طبیعی مانند زلزله، نشان می‌دهند.

هر باستان‌شناس ماهر به آن یافته‌های فهرست‌بندی شده نگاه می‌کرد... و سپس تفسیری متفاوت برای توضیح اینکه چگونه همه این مصنوعات به آنجا رسیده‌اند، ارائه می‌داد.

هر باستان‌شناس ماهر به آن یافته‌های فهرست‌بندی شده نگاه می‌کرد و سپس تفسیری متفاوت برای توضیح اینکه چگونه همه این مصنوعات به آنجا رسیده‌اند، ارائه می‌داد.
راوی مجموعه مستند این نظریه‌ها را در شش ساعت تحلیل بررسی می‌کند. در پایان، او این مشاهده شگفت‌انگیز را در مورد جستجوی باستان‌شناسی برای حقیقت در مورد جنگ تروایی می‌کند: «هرگز کلمه نهایی وجود نخواهد داشت، فقط تفسیری جدید توسط هر نسل بر اساس رویاها و نیازهای خود.» این «اثبات»، «دانش» و «حقیقت» است که باستان‌شناسی مدرن به ما می‌دهد: «... هرگز کلمه نهایی وجود نخواهد داشت، فقط تفسیری جدید ...»
همیشه در حال یادگیری... هرگز قادر به...
با بازگشت به حفاری‌های باستان‌شناسی در سرزمین‌های کتاب مقدس، بیایید پرونده یوشع و نبرد Jericho را یک بار دیگر بررسی کنیم. دیدگاه سکولار فعلی این است که هیچ نبردی در آنجا رخ نداده است و هیچ دیواری وجود نداشته است. اثبات در سفال است، به عبارت دیگر. اما کلمه نهایی باستان‌شناسی هنوز نیامده است و هرگز نخواهد آمد. این نتیجه‌گیری یک متعصب مذهبی که از کتاب مقدس دفاع می‌کند نیست؛ این محدودیت روش علم باستان‌شناسی است، همانطور که در جستجوی تروی نشان داده شده است.
بدبین ممکن است فکر کند که ما در رسیدن به این نتیجه‌گیری با کلمات بازی می‌کنیم. شاید او بگوید که نظریه فعلی «هیچ دیواری در Jericho» اساساً درست است و حفاری‌های بعدی در این منطقه آن را «بهبود» خواهند کرد. بدبین اشتباه خواهد کرد. در باستان‌شناسی، هر نظریه‌ای، مهم نیست چقدر تثبیت شده باشد، می‌تواند با هر بیل خاک در حفاری بعدی سر و پا شود. مقاله تایم نمونه‌ای از این موضوع را ارائه می‌دهد.
بسیاری از باستان‌شناسان سکولار وجود پادشاه داوود را زیر سوال بردند، زیرا هیچ سابقه ای از او از زمان سلطنتش (تاریخ های سنتی ۱۰۲۵-۹۸۵ قبل از میلاد) وجود ندارد. همانطور که در مورد یوشع و فتح کنعان، این دانشمندان حدس می‌زنند که افسانه داوود ممکن است توسط یک کاتب هنگام کپی‌برداری از اسناد در تاریخ بعدی برای «بهبود» تاریخ اسرائیل اختراع شده باشد. اما در اسرائیل مدرن در سال ۱۹۹۳، کتیبه‌ای بر روی سنگ که به حدود ۹۰۰ قبل از میلاد تاریخ‌گذاری شده بود، حاوی عبارات «خانه داوود» و «پادشاه اسرائیل» یافت شد. این یک کتیبه کافی بود تا نظر بدبینانه را تغییر دهد: اکنون باستان‌شناسان به طور کلی می‌پذیرند که داوود واقعاً وجود داشته است.
یک بنای یادبود و کتیبه از ۱۲۰۰ قبل از میلاد که یادبود پیروزی یوشع در دیوارهای قدرتمند Jericho باشد، به طور مشابه نظریه دنیای باستان‌شناسی در مورد فتح کنعان توسط اسرائیلیان را سر و پا می‌کند. آیا چنین بنای یادگاری وجود دارد؟ چه کسی می‌تواند بگوید؟ اما این حقیقت دارد که «حقیقت» باستان‌شناسی در مورد یوشع و Jericho پنجاه سال آینده مانند امروز یا پنجاه سال پیش نخواهد بود.
خواننده ممکن است از استفاده از عبارت «حقیقت یک رویداد گذشته در حال تغییر است» سؤال کند. چگونه حقیقت گذشته تغییر می‌کند؟ بدیهی است که هرگز اینطور نیست. ما یک روایت کتبی از یوشع و اسرائیلیان داریم که شهر دیواری Jericho را فتح می‌کنند. اکنون این رویداد یا رخ داده است یا رخ نداده است. همین امر در مورد هر رویدادی که ما سابقه آن را داریم نیز صادق است. یونانیان برای گرفتن هلن به تروی سفر کردند یا نکردند. نظریه‌پردازی‌های باستان‌شناسان مدرن ذره‌ای از تاریخ را تغییر نمی‌دهد، زیرا از قبل گذشته است؛ از دسترس آنها خارج است؛ آنها هرگز نمی‌توانند آن رویدادها را دوباره زنده کنند یا به یاد بیاورند. حتی اگر یک باستان‌شناس فرضیه‌ای را ساخت که به طور دقیق توضیح‌دهنده جنگ تروایی یا یوشع و نبرد Jericho باشد، هیچ کس نمی‌تواند بداند که آن فرضیه کاملاً دقیق است، زیرا هیچ کس نمی‌تواند به عقب برگردد و فرضیه را در برابر واقعیت آزمایش کند.
این ممکن است بسیار اساسی به نظر برسد، اما نشان می‌دهد که تحقیقات باستان‌شناسی نه تنها به طور اتفاقی، بلکه به طور مداوم نمی‌تواند به ما حقیقت تاریخی بدهد. هیچ فرضیه‌ای از تاریخ بر اساس تحقیقات باستان‌شناسی هرگز یا نمی‌تواند نشان داده شود که درست است. نظریه‌ها همچنان از ذهن باستان‌شناسان سرازیر می‌شوند، اما هیچ‌کدام از آنها هرگز ثابت نخواهند شد. طبیعتاً این نتیجه‌گیری شامل سوابق کتبی نیز می‌شود. ما نمی‌دانیم آیا لوحه‌های گلی جاودانه آشوری‌ها یا هیتی‌ها درست هستند یا نه، و هرگز نخواهیم دانست. همین امر در مورد هیروگلیف‌های مصری و حتی دوست ما هومر نیز صادق است. او داستان فوق‌العاده‌ای می‌گوید، اما ما فقط زمانی خواهیم فهمید که آیا آشیل و هکتور در خارج از دیوارهای تروی طلایی جنگیده‌اند یا نه، زمانی که کلامی از خدا در این مورد دریافت کنیم.
حقیقت کتاب مقدسی
از نظر علمی، ما نمی‌دانیم آیا کتاب مقدس درست است یا نه، و هرگز نخواهیم دانست. البته، این به حقیقت یا اقتدار کتاب مقدس آسیبی نمی‌رساند، به دو دلیل: کتاب مقدس خود تصدیق‌کننده است؛ و علم نمی‌تواند هیچ چیز را درست ثابت کند.
کتاب مقدس می‌آموزد که از ازل، خدا همه چیز، همه کس، هر عمل و هر لحظه را از پیش تعیین کرده است. او با روح و کلام خود، طرح ازلی خود را اجرا کرد و جهان و خود زمان را به وجود آورد. از آنجایی که او خالق همه چیز، از جمله زمان است، خارج از آن قرار دارد و بنابراین تغییرناپذیر است. هنگامی که او انبیا و رسولان را برای نوشتن بخشی از طرح ازلی خود که انتخاب کرده بود به ما نشان دهد، آنها را هدایت کرد تا کلام تغییرناپذیر او را که طرح تغییرناپذیر او را توصیف می‌کند، بنویسند. وقتی صحبت از گذشته می‌شود، چگونه می‌توان تصور کرد تاریخی معتبرتر از کلام کسی که آن تاریخ را تعیین کرده و سپس آن را به واقعیت تبدیل کرده است؟

چگونه می‌دانیم که روایت کتاب مقدسی از نبرد Jericho درست است؟ چون کتاب مقدس این را می‌گوید.

با بازگشت به یوشع و Jericho یک بار دیگر، بیایید همان سؤال را از روایت کتاب مقدسی بپرسیم که از نظریه باستان‌شناسی پرسیدیم. چگونه می‌دانیم که روایت کتاب مقدسی از نبرد Jericho درست است؟ چون کتاب مقدس این را می‌گوید. هیچ فرضیه‌ای در اینجا وجود ندارد، هیچ حدسی وجود ندارد، فقط حقیقت، از طرف خدای حقیقت، که نه تنها وقایع Jericho را به طور معصومانه می‌داند، بلکه آنها را از پیش تعیین کرده و به واقعیت تبدیل کرده است. تردید در درستی هر رویداد تاریخی در کتاب مقدس، تردید در خود ذات خدا است.
«اکثریت معتدل» استدلال قبلی را به عنوان طفره رفتن، استدلال دایره‌ای، غیرمنطقی و حرف‌های بی‌معنی رد خواهند کرد. آنها به سادگی اشتباه می‌کنند، می‌گویند، اینکه معتقد باشیم کتاب مقدس به طور صادقانه در مورد مسائل تاریخی صحبت می‌کند، صرفاً به این دلیل که این را می‌گوید، اشتباه است. خود کتاب مقدس باید بررسی شود یا «تأیید» شود. اما با چه چیزی می‌توان کتاب مقدس را تصحیح کرد؟ استاندارد مورد استفاده معتدلان برای قضاوت در مورد کتاب مقدس چیست؟ روش‌های تحقیقاتی باستان‌شناسی می‌تواند اطلاعات زیادی در مورد - یا حداقل کوه‌هایی از - سفال‌ها و نیزه‌های مورد استفاده در اسرائیل باستانی در اختیار ما قرار دهد، و ما باید به آن اطلاعات و دانشمندانی که به طور خستگی‌ناپذیر برای استخراج و مطالعه مصنوعاتی که پیدا می‌کنند، احترام بگذاریم. اما هر نظریه‌ای که آنها در مورد هر بخشی از تاریخ کتاب مقدس ارائه می‌دهند، به دلیل روش استقرایی خود، موقتی و غیرقطعی است. نمی‌توان هیچ روایتی را با نظریه بدتری تأیید کرد. «اکثریت معتدل» نمی‌تواند تاریخ کتاب مقدس را با روش‌های علمی به طور قانونی آزمایش کند، و از آنجایی که در حال حاضر امکانات دیگری برای تأیید آن وجود ندارد، باید روایت کتاب مقدسی را با ایمان بپذیرند یا آن را بدون دلیل خوبی رد کنند.
خواننده ممکن است تعجب کند که چرا این بحث در مورد باستان‌شناسی و کتاب مقدس به عهد عتیق محدود شده است و چرا به طور گسترده به موضوع معجزات پرداخته نشده است. علاوه بر محدودیت‌های زمانی و مکانی، دو دلیل اصلی وجود دارد: نسخه‌های خطی عهد جدید اکنون به طور کلی حتی در میان بدبینان پذیرفته شده‌اند. (چند نسل پیش آنها به عنوان معتبر شناخته نمی‌شدند، اما کسی نظریه جدیدی ارائه داد و اکنون آنها معتبر هستند.) بدبینان به آنچه نسخه‌ها می‌گویند اعتقاد ندارند، اما حداقل در حال حاضر، تاریخ آنها را می‌پذیرند. ثانیاً، روش‌های تحقیقاتی باستان‌شناسی نمی‌تواند یک نظریه درست در مورد رویدادی که معجزه است، به ما بدهد. با توجه به این شکست، چگونه باستان‌شناسان حتی می‌توانند با هر گونه اعتبار در مورد تاریخ کتاب مقدس که شامل معجزات زیادی است، مانند انجیل‌ها، اظهار نظر کنند؟
«واقعیت در مقابل ایمان»
این مفهوم «واقعیت در مقابل ایمان»، همانطور که تایم آن را بیان کرد، اکنون می‌تواند در تمام پوچی خود دیده شود. آزمایش هر حساب تاریخی کتاب مقدسی با استفاده از هر نظریه باستان‌شناسی، آزمایش چیزی است که نمی‌تواند نادرست باشد با استفاده از چیزی که نمی‌تواند درست باشد. این نهایت پوچی است.
کتاب مقدس تنها وسیله‌ای است که خدا طرح رستگاری خود را به مردم خود آشکار می‌کند. به این ترتیب، در درجه اول با مسائل معنوی مرتبط است و هنگامی که آن را می‌خوانیم، باید در درجه اول به دانش معنوی موجود در آن علاقه‌مند باشیم. اما درام بزرگ رستگاری در صحنه جهان مرئی و تاریخ در حال اجرا است. ما نمی‌توانیم به طور کامل از گستردگی و شکوه طرح نجات خدا قدردانی کنیم اگر از بستری که بر روی آن ارائه می‌شود غافل شویم. ما نباید انکار دقت تاریخی کتاب مقدس توسط باستان‌شناسی مدرن را دست کم بگیریم. اگر در مورد یوشع و Jericho و پادشاه داوود یا هر روایت تاریخی دیگری در کتاب مقدس صحبت نکنیم، در اعلام «تمام مشورت خدا» مقصر هستیم. ما در نبره‌ای برای حقیقت هستیم و باید از خدا صبر و شجاعت بخواهیم تا راه خود را از آن عبور دهیم.
هنگامی که داوود جوان از برادرانش در میدان جنگ دیدن کرد، شنید که جالوت اسرائیل را مسخره می‌کند. او خشمگین شد و پرسید: «این فلسطینی ختنه نشده کیست که جرأت می‌کند به ارتش خدای زنده توهین کند؟» (اول سموئیل ۱۷:۲۶) داوود بلافاصله داوطلب شد تا با جالوت در نبرد روبرو شود و آن منکر خدا را کشت.
داوود باید با دشمنان اسرائیل به صورت نظامی مبارزه کند. جنگ ما با دشمنان مسیح از نظر معنوی و فکری است، اما به همان اندازه واقعی و حتی مرگبارتر است. به عنوان مسیحیان، موضع ما باید خشمگینانه در برابر غول باستان‌شناسی بدبینانه باشد که حقیقت کلام خدای قادر مطلق را تحقیر می‌کند. این باستان‌شناسان چه کسانی هستند که فکر می‌کنند می‌توانند با یک تکه سفال شکسته از گل و لای، کتاب مقدس را رد کنند؟ چه کسانی هستند که «اکثریت معتدل» که جرأت می‌کنند به ما بگویند کدام بخش از کتاب مقدس «منطقی» است که باور کنیم؟ بیایید به اندازه داوود برای رویارویی با قهرمان فلسطینی مشتاق باشیم. در نبرد بین کلام ازلی خدا و نظریه‌های سکولار، می‌دانیم که به وحی، خدا تمام استدلال‌ها و تخیلات ضد مسیحی را زیر پای ما درهم خواهد شکست. «آیا کلام من مانند آتش نیست؟» خداوند می‌گوید، «و مانند چکش که سنگ را درهم می‌شکند؟» (یرمیا ۲۳:۲۹)
یک نویسنده آزاد ساکن کالیفرنیا است.
این مقاله برای اولین بار در بررسی تثلیث، شماره ۱۷۰، آوریل ۱۹۹۹ منتشر شد. با اجازه استفاده شد. حق چاپ (ج) ۱۹۹۹، جان دبلیو رابینز، صندوق پستی ۶۸، Unicoi، تنسی، ۳۷۶۹۲. تلفن: (۴۲۳) ۷۴۳-۰۱۹۹.
این مقاله یک بازچاپ است و به این ترتیب، ممکن است نظراتی را نشان دهد که خارج از تمرکز پاسخ در پیدایش است.