ارائه توسط دکتر جان تی. اربر1*
1* دانشجوی دوره دکتری مدیریت ورزشی در آکادمی ورزش ایالات متحده
چکیده
فناوری‌های جدیدی در حال حاضر در حال توسعه هستند که به متخصصان پزشکی امکان می‌دهد ژن‌ها را برای اهداف درمانی اصلاح کنند. با ادامه فرآیند پالایش، ظهور یک کاربرد جدید و بحث‌برانگیز برای این فناوری، بحث‌های جدی را برانگیخته است. دانشمندان پیشنهاد کرده‌اند که اصلاح ژنتیکی می‌تواند به عنوان روشی برای افزایش عملکرد در ورزش مورد استفاده قرار گیرد. دیدگاه‌های مختلفی در مورد این نوع افزایش عملکرد وجود دارد و محققان و نظریه‌پردازان در مورد مزایا و معایب استفاده از چنین فناوری بحث کرده‌اند. این استدلال‌ها در این بررسی حاضر مورد بحث قرار گرفته‌اند. اگرچه بحث اخلاقی در این مورد در مراحل اولیه خود قرار دارد، اما اجماع کلی این است که اجازه دادن به اصلاح ژنتیکی به منظور افزایش عملکرد در ورزش، قطعاً ظاهری جدید همراه با نگرانی‌های جدیدی را برای ورزش در آینده ایجاد خواهد کرد.
کلمات کلیدی: اخلاق، دوپینگ ژنی، ورزش، عملکرد، افزایش
مقدمه
پیشرفت‌های فناوری در بسیاری از جهات جهان را بهبود بخشیده است. استفاده نوآورانه از فناوری، درهای جدیدی را برای ارتباطات، روش‌های کارآمد برای انجام تجارت، فرصت‌های یادگیری جدید و پیشرفت‌های عمده در زمینه‌های علم و پزشکی گشوده است. این پیشرفت‌های فناوری، در بسیاری از جهات، به طور قابل توجهی جامعه را بهبود بخشیده است. با این حال، با توسعه هر فناوری جدید، همیشه این احتمال وجود دارد که فناوری به طور نامناسب مورد استفاده قرار گیرد. به همین دلیل، بررسی مسائل اخلاقی که ممکن است در نتیجه فناوری جدید ایجاد شود، بسیار مهم است. در الگوی مداوم تغییر در دنیای امروز، واضح است که از طریق کشف و توسعه فناوری‌های جدید، جامعه در آینده قادر به انجام کارهای بسیار بیشتری خواهد بود، که منجر به بحث‌های مداوم در مورد اخلاق و اخلاقیات خواهد شد.
یکی از پیشرفت‌های بزرگ فناوری در سال‌های اخیر، توانایی دستکاری ژن‌ها است. ژن درمانی، همانطور که به آن گفته می‌شود، با هدف درمان و احتمالاً پیشگیری از بیماری یا آسیب ایجاد شده است. با ادامه رشد فناوری در این زمینه، امکانات نیز با آن رشد می‌کند. به عنوان مثال، ژن درمانی به طور بالقوه می‌تواند برای افزایش عملکرد در ورزش مورد استفاده قرار گیرد. دانشمندان به طور فزاینده‌ای در مورد DNA و ترکیب ژنتیکی اطلاعات بیشتری کسب می‌کنند و در نتیجه، شروع به شناسایی ژن‌های خاصی می‌کنند که ممکن است پتانسیل ورزشی را افزایش دهند.
هدف
ایده دوپینگ ژنی یا اصلاح ژنتیکی به عنوان روشی برای افزایش در ورزش بسیار نوآورانه است. این موضوع بسیار بحث‌برانگیز نیز هست و بحث جهانی در مورد دوپینگ ژنی با گسترش این فناوری به طور فزاینده‌ای در حال رشد است. با این حال، ایده ایجاد "ورزشکاران فوق‌العاده" بسیار جذاب است. تحقیقات بسیار کمی در مورد کاربرد فناوری ژنتیک به نفع ورزش وجود دارد، اما چندین تحقیق در مورد مفروضات نظری این فناوری منتشر شده است. این تحقیقات نشان می‌دهد که ملاحظات اخلاقی کلیدی باید قبل از بررسی پیاده‌سازی مورد بررسی قرار گیرد.
هدف از این بررسی تمرکز بر ملاحظات اخلاقی اصلاح ژنتیکی برای افزایش ورزش است. به طور خاص، دلایلی که یک فرد ممکن است بخواهد از این نوع فناوری استفاده کند، از جمله استدلال‌های هنجاری موافق و مخالف استفاده از آن در ورزش، مورد بررسی قرار می‌گیرد. با ادامه بهبود و گسترش فناوری، تنها مسئله زمان است تا این ایده آینده‌نگرانه اصلاح ژنتیکی به واقعیتی در روزهای ما تبدیل شود.
برای وضوح بیشتر، مهم است که مفاهیم و اصطلاحات کلیدی مورد استفاده در تحقیقات در مورد فناوری ژنتیک را شناسایی کنیم. در ورزش، دوپینگ به طور سنتی اصطلاحی است که فرآیند استفاده از مواد افزایش دهنده عملکرد غیرقانونی را توصیف می‌کند. بیشتر سازمان‌های حاکم بر ورزش و همچنین آژانس جهانی ضد دوپینگ (WADA) نوعی سیاست کتبی دارند که مشخص می‌کند کدام مواد برای اهداف افزایش عملکرد در ورزش قابل قبول نیستند. دوپینگ ژنی اصطلاح نسبتاً جدیدی است که به طور گسترده در تحقیقات ارائه شده در این بررسی مورد بحث قرار گرفته است. WADA (17) دوپینگ ژنی را به عنوان "استفاده غیردرمانی از سلول‌ها، ژن‌ها، عناصر ژنتیکی یا تعدیل بیان ژن، که توانایی افزایش عملکرد ورزشی را دارد" (ص. 7) تعریف می‌کند.
دو نوع اصلاح ژنی که در ادبیات مورد بحث قرار می‌گیرند، درمان پیکری و درمان خط ژرمی است. اصلاح ژن پیکری با درمان یا تغییر سلول‌های ژنی در یک بزرگسال سروکار دارد (16). تغییراتی که در نتیجه این نوع ژن درمانی رخ می‌دهد، فقط به فرد محدود می‌شود و نمی‌تواند توسط نسل‌های آینده به ارث برسد (4). به عنوان مثال، اصلاح یک سلول برای تولید تستوسترون بیشتر به طور منظم نسبت به حالت طبیعی، نمونه‌ای از ژن درمانی پیکری است که نقض سیاست WADA است (16). اصلاح ژن پیکری فرآیندی است که فقط می‌تواند بر روی انسان‌های موجود اعمال شود.
نوع دوم اصلاح ژن بحث‌برانگیزتر است و به عنوان درمان خط ژرمی شناخته می‌شود. بزرگترین دلیل این اختلاف این است که این نوع اصلاح قبل از تولد انجام می‌شود و تمام دستکاری‌های درمان خط ژرمی موروثی می‌شوند (4، 16). عملکرد اصلی اصلاح خط ژرمی مقابله با اختلالات ژنتیکی یا بیماری‌های موروثی است. به عنوان مثال، اگر خانواده‌ای سابقه بیماری قلبی داشته باشد، ممکن است بتوان از درمان خط ژرمی برای تغییر ژنوم یک فرد متولد نشده استفاده کرد. با این کار، خطر عوارض قلبی در اواخر زندگی می‌تواند کاهش یا حتی از بین برود.
از نظر ورزش، درمان خط ژرمی همچنین می‌تواند برای تغییر جنین با ویژگی‌های ژنتیکی مطلوب برای مستعد کردن آن برای برتری جسمانی استفاده شود، و در نتیجه یک "ورزشکار فوق‌العاده" به اصطلاح ایجاد شود. بیشتر ادبیات ارائه شده در این بررسی بر اخلاق و پیامدهای اصلاح خط ژرمی تمرکز دارد.
بررسی ادبیات
یک موضوع اصلی در تحقیقات در مورد مهندسی ژنتیک این است که چگونه می‌توان این پیشرفت در فناوری را برای اهداف ورزشی به کار برد. ایده ایجاد و مهندسی جنین‌ها برای تبدیل شدن به ورزشکاران آینده، مانند موضوعی از ادبیات علمی تخیلی یا تلویزیون به نظر می‌رسد. شگفت‌انگیز است که فناوری برای انجام این کار در حال حاضر در حال توسعه است. با این حال، استفاده از این فناوری منطقی نخواهد بود مگر اینکه مزایا بسیار بیشتر از خطرات چنین رویه‌ای باشد (10). با این حال، والدین ممکن است مایل به پذیرش خطرات خاصی در مورد اصلاح خط ژرمی باشند تا شانس موفقیت فرزندشان به عنوان یک ورزشکار ستاره و در نتیجه قرار گرفتن در موقعیت مالی مناسب را افزایش دهند. والدینی که از این طرز فکر پیروی می‌کنند باید یک نکته بسیار مهم را در نظر بگیرند - این واقعیت که ژنتیک به تنهایی لزوماً منجر به موفقیت ورزشی نمی‌شود. سایر عوامل مانند جاه‌طلبی، رژیم غذایی، اراده، تمرین و آموزش نیز برای موفقیت در ورزش ضروری هستند (3، 10). در فرهنگ آمریکایی، رویاپردازی بزرگ و آرزوی بهترین‌ها هنجار است. با این طرز فکر فرهنگی، ایجاد "ورزشکاران فوق‌العاده" دور از ذهن نیست و دلیل معتبری برای تمایل مردم به استفاده از فناوری ژنتیک برای اهداف ورزشی است.
یک دلیل عملی و احتمالاً پذیرفته‌شده‌تر برای استفاده از فناوری ژنتیک در ورزش، کمک به بهبودی و پیشگیری از آسیب‌دیدگی است. میاه (10) پیشنهاد کرد که ژن درمانی می‌تواند به ورزشکاران کمک کند تا به طور موثرتر و کارآمدتر از آسیب‌دیدگی بهبود یابند. تحقیقات آزمایشی اولیه، اگرچه محدود است، برخی از شواهد پشتیبانی را ارائه داده است و Cieszczyk و همکاران (2) موافقت کردند که ژن درمانی به درمان آسیب‌های ورزشی مانند کوفتگی یا تروما کمک خواهد کرد. اجرای ژن درمانی به این روش با هدف اصلی جستجوی علمی برای پیشگیری از بیماری و درمان بیماری مطابقت بیشتری دارد.
یک مزیت بالقوه دیگر برای اصلاح ژنتیکی در ورزش، حذف یا کاهش قابل توجه تبعیض جنسیتی در ورزش است. در حالی که تبعیض احتمالاً یک مسئله اخلاقی مداوم خواهد بود، اما این تصور جالب است که دستکاری ژنتیکی می‌تواند گامی به سوی یافتن راه حلی باشد. استدلال اصلی برای فناوری ژنتیک و تأثیر بالقوه آن بر تبعیض جنسیتی در ورزش این است که افرادی که ژن‌هایشان برای برتری ورزشی مهندسی شده‌اند، قادر خواهند بود فقط بر اساس عملکرد ورزشی رقابت کنند و ارزیابی شوند، و در نتیجه جنسیت را به یک عامل غیرمهم تبدیل کنند (7). جنسیت دیگر یک عامل تمایز در ورزش نخواهد بود، زیرا مهندسی ژنتیک زمینه‌های بازی را هموار می‌کند.
با توسعه فناوری به اصطلاح دوپینگ ژنی و فناوری سایبورگ، شاید با آینده‌ای روبرو شویم که در آن ورزش (همانطور که ما آن را می‌شناسیم) در خالص‌ترین شکل خود رخ می‌دهد. یعنی، جایی که ورزشکاران فقط بر اساس عملکرد ورزشی خود ارزیابی می‌شوند و نه بر اساس جنسیت خود و جایی که تبعیض علیه ورزشکاران بر اساس قانون اساسی بدن و هویت جنسیتی آنها غیرممکن می‌شود. (7، ص. 259)
این فکر نوآورانه است و با تحقیقات آزمایشی بیشتر، می‌تواند یک انگیزه معقول برای استفاده از تکنیک‌های اصلاح ژنتیکی برای پیشبرد ورزش باشد.
استدلال‌های هنجاری علیه اصلاح ژنتیکی در ورزش
اصلاح ژنتیکی در ورزش بحث‌های گسترده‌ای در مورد پیامدهای اخلاقی ایجاد کرده است. تحقیقاتی منتشر شده است که حاوی استدلال‌های هنجاری مخالف این فناوری نسبتاً جدید است. این بخش ابتدا در این بررسی قرار گرفته است، زیرا بسیاری از استدلال‌های موافق با اصلاح ژنتیکی در ورزش برای رد استدلال‌های مخالف نوشته شده‌اند.
برخی از استدلال‌ها برای رد پذیرش توسعه فناوری افزایش ژنتیکی در ورزش به دلایل عملی، بهداشتی و اخلاقی ارائه شده است. از نظر عملی، یک نوع بدن ورزشی ایده‌آل مشخصی وجود ندارد (14). به عنوان مثال، بوکسورهای ایده‌آل با مانع‌های ایده‌آل متفاوت ساخته شده‌اند. این واقعیت که انواع بدن ایده‌آل بسته به ورزش متفاوت است، مشکل‌ساز است زیرا اصلاح خط ژرمی مستلزم آن است که انتخاب‌های ژنتیکی قبل از تولد انجام شود. والدین در واقع باید حدس بزنند که کودک بعداً به چه ورزشی علاقه مند خواهد شد. اگر کودکی با این انتظار به دنیا بیاید که یک شناگر نخبه باشد زیرا "به این شکل ساخته شده است"، این موضوعات اخلاقی را در مورد حق آن فرد برای انتخاب خود ایجاد می‌کند. علاوه بر این، شروین (14) هشدار داد که ژن‌ها سرنوشت نیستند. عوامل محیطی بسیاری بر موفقیت و شکست در ورزش تأثیر می‌گذارند. بنابراین، ژن درمانی یک روش ضد خطا نیست که به طور مستقیم به موفقیت ورزشی پیوند داده شود.
مهندسی ژنتیک همچنین یک روش پرخطر است وقتی صحبت از سلامت کلی به میان می‌آید. آزمایش‌های مقدماتی در مورد اصلاح ژن غیرقابل پیش‌بینی ثابت شده‌اند و هنوز عدم اطمینان وجود دارد که بدن چگونه به ژن درمانی پاسخ می‌دهد (3، 4). در واقع، آزمایش‌ها در این زمینه در برخی موارد به تراژدی منجر شده است. یک مثال برجسته از این امر، مورد جسی گلسینگر، دانشجوی 18 ساله است که موضوع تحقیقات بالینی در مورد ژن درمانی بود. بدن او به خوبی به درمان پاسخ نداد و در نتیجه ظرف 96 ساعت پس از درمان درگذشت (2). همه آزمایش‌های بالینی به این روش غم‌انگیز به پایان نرسیده‌اند، اما ایمنی همچنان یک نگرانی است.
علاوه بر خطر و عملی بودن، اعتراضات دیگری نیز به استفاده از دوپینگ ژنی یا اصلاح ژنتیکی در ورزش وجود دارد. یکی از نگرانی‌ها این است که استفاده از این فناوری می‌تواند منجر به عواقب غیرمنتظره شود (4). اصلاح ژنتیکی می‌تواند ورزش را همانطور که ما آن را می‌شناسیم به طور قابل توجهی و دائمی تغییر دهد (4). طبقه جدیدی از انسان‌ها که در نتیجه افزایش خط ژرمی ایجاد می‌شوند، با انسان‌های غیرتقویت‌شده در ورزش تعامل خواهند داشت و در نتیجه یک نقطه ضعف بالقوه برای غیرتقویت‌شده‌ها ایجاد می‌کنند. این می‌تواند یک حالت نابرابری ایجاد کند و منصفانه بودن ورزش را زیر سوال ببرد، زیرا همه به دلیل قیمت، در دسترس بودن یا سایر عوامل به فناوری دسترسی نخواهند داشت (10). بنابراین، برای حفظ عدالت در ورزش، باید کلاس‌های مختلفی ایجاد شود، مشابه وزن در بوکس یا کشتی (7). در این مورد، دو گزینه کلاس عبارتند از ورزشکاران تقویت‌شده و ورزشکاران غیرتقویت‌شده. اینکه آیا این ایده کلاس‌ها پذیرفته شود یا خیر، هنوز مشخص نیست. با این حال، این ایده کلاس‌ها یک عیب بزرگ دارد. ایجاد چنین کلاس‌هایی از هدف اصلی دوپینگ ژنی یا اصلاح ژنتیکی، که به دست آوردن نوعی مزیت است، می‌کاهد (10). منصفانه بودن موضوع اصلی بحث‌های اخلاقی در ورزش است و دستکاری ژنتیکی برای افزایش عملکرد در ورزش ابعاد جدیدی به این موضوع می‌بخشد.
استدلال هنجاری اضافی علیه استفاده از دوپینگ ژنی برای اهداف ورزشی در مورد مسئله حریم خصوصی است. اگر اصلاح ژنتیکی گسترده و قابل قبول در ورزش شود، دستورالعمل‌هایی در مورد حریم خصوصی اطلاعات شخصی، به ویژه DNA، باید ایجاد شود. مهندسی ژنتیک مستلزم آزمایش ژن‌ها و DNA است. اطلاعات به دست آمده از این آزمایش‌ها "تمام فرآیندهایی را که در بدن رخ می‌دهد شناسایی می‌کند و ممکن است برای تخمین احتمال بیماری یا حتی تعریف نوع خاصی از شخصیت انسان استفاده شود" (3، ص. 323). به دلیل ماهیت محرمانه اطلاعات به دست آمده از آزمایش‌ها، نیاز به مقررات حفظ حریم خصوصی قطعی وجود دارد. فراتر از ورزش، فقدان حریم خصوصی در این زمینه می‌تواند منجر به تبعیض ژنتیکی از شرکت‌های بیمه عمر یا بهداشت شود، زیرا اطلاعات مربوط به ژنوتیپ هر فرد قابل دسترسی خواهد بود (9). ایجاد محافظت برای جلوگیری از این نوع تبعیض ضروری است. در این عصر فناوری، توانایی جمع‌آوری، به اشتراک‌گذاری و دستکاری اطلاعات شخصی از طریق رایانه‌ها، حفظ حریم خصوصی افراد را دشوار کرده است (13). نگرانی معتبری در مورد حریم خصوصی وجود دارد که قبل از اینکه مهندسی ژنتیک بتواند به یک عمل قابل قبول در ورزش تبدیل شود، باید برطرف شود.
استدلال‌های هنجاری به نفع اصلاح ژنتیکی در ورزش
تحقیقاتی نیز وجود دارد که ایده اصلاح ژنتیکی در ورزش را ترویج می‌کند. یکی از این استدلال‌ها این است که ورزشکاران اصلاح‌شده از نظر ژنتیکی در سطوح بالاتر و غیرقابل تصور عمل خواهند کرد و در نتیجه هیجان بیشتری به ورزش می‌بخشند (15). در نتیجه، پایگاه طرفداران و حضور در رویدادهای ورزشی به طور بالقوه می‌تواند افزایش یابد. از آنجایی که فیزیک از طریق اصلاح ژنتیکی از پیش تعیین شده است، نتایج مسابقات ورزشی در آینده بیشتر بر اساس قدرت روانی، اخلاقی و فکری خواهد بود و در نتیجه مسابقات خالص‌تر می‌شوند (15). به عنوان مثال، در حال حاضر بازیکنان بسکتبال از نظر قد متفاوت هستند و بازیکنان بلندتر معمولاً دارای مزیت قابل توجهی هستند. اگر از فناوری ژنتیک به گونه‌ای استفاده شود که همه بازیکنان قد بلند باشند، مزیت فیزیکی از بین می‌رود و مهارت‌های بازی ذاتی همراه با استحکام ذهنی تعیین می‌کند که کدام رقبا برنده خواهند شد.
برای مقابله با این استدلال که مهندسی ژنتیک به طور بالقوه می‌تواند مشکلات سلامتی عمده‌ای ایجاد کند، گفته شده است که مردم همیشه راه‌هایی برای بهبود یا بهبود وضعیت جسمانی خود ابداع کرده‌اند (15). در حالی که فناوری ژنتیک خطرات ذاتی دارد، سایر فناوری‌ها نیز در ابتدا پرخطر تلقی می‌شدند. به عنوان مثال، تکنیک‌های خاص تمرین با وزنه و رژیم‌های غذایی خاص می‌توانند برای افراد پرخطر باشند، اما هنوز هم به عنوان روش‌های افزایش عملکرد در ورزش مجاز هستند (1).
همچنین مطرح شده است که فناوری ژنتیک دارای مزایای اجتماعی و مرتبط با ورزش است. براون (1) پیشنهاد کرد که مسئولیتی برای استفاده از دانش علمی برای بهبود رفاه جسمانی وجود دارد. با این حال، دیدن آینده غیرممکن است، بنابراین هیچ راه قطعی برای دانستن مزایا یا مضرات واقعی استفاده از فناوری ژنتیک برای افزایش عملکرد وجود ندارد (1). با این حال، حفظ وضع موجود صرفاً به دلیل ترس از خطر یا تغییر، اجازه بهبود را نمی‌دهد (1). "ما فقط می‌توانیم تلاش کنیم تا شرایط را برای خود و فرزندانمان تا حد امکان بهتر کنیم، با علم به اینکه اغلب در این تلاش‌ها شکست خواهیم خورد و فقط از گام‌های بعدی خود و جهت نامشخص آنها آگاه هستیم" (1، ص. 136). استدلال‌های براون استدلال‌های مهمی هستند که نشان می‌دهند نیاز به ارزیابی انتقادی تغییر و در نظر گرفتن بهبود ناشی از آن وجود دارد.
در حالی که بسیاری از اخلاق‌دانان و نظریه‌پردازان افزایش ژنتیکی را یک فرآیند ناعادلانه برچسب‌گذاری کرده‌اند، کسانی هستند که با آن مخالفند. لولاند (8) استدلال کرد که تا زمانی که مقررات ایمنی و فرصت‌های دسترسی برابر در نظر گرفته شود، باید به دنبال نوآوری در فناوری ورزش به عنوان روشی برای بیرون آوردن استعدادهای ورزشی و برتری کلی انسان بود. استدلال لولاند فرض برابری را در نظر می‌گیرد. با این حال، به دلیل "قرعه‌کشی ژنتیکی" زندگی، در واقع می‌توان عدم استفاده از فناوری‌های اصلاح ژنتیکی را ناعادلانه تلقی کرد (5). این واقعیت وجود دارد که نابرابری در بسیاری از جنبه‌های زندگی وجود دارد. به عنوان مثال، زندگی اغلب برای افرادی که فاقد منابع برای غلبه بر محرومیت‌های اقتصادی یا اجتماعی هستند، ناعادلانه تلقی می‌شود (7). به طور مشابه، می‌توان استدلال کرد که تفاوت‌های ژنتیکی در افراد نیز منجر به نابرابری منابع یا فرصت‌ها می‌شود (5). با در نظر گرفتن این موضوع، فاکس (5) استدلال کرد که استفاده از بیوتکنولوژی و دستکاری ژنتیکی پتانسیل دارد تا ما را به سمت جامعه‌ای عادلانه‌تر سوق دهد. فاکس، مانند بیشتر حامیان مهندسی ژنتیک، از تمام نگرانی‌های اخلاقی آگاه است و رویکرد محتاطانه‌ای را برای اجرای این فناوری جدید توصیه می‌کند.
تحقیقات در مورد اخلاق و سیاست ورزشی
سال‌هاست که دوپینگ سنتی در ورزش شامل استفاده از مواد افزایش دهنده عملکرد است که بسیاری از آنها اکنون ممنوع شده‌اند (17). ممنوعیت چنین داروهایی مسائل اخلاقی جدیدی را به وجود آورده است. در واقع، استدلال شده است که وجود سیاست ضد دوپینگ فضایی از تقلب در ورزش ایجاد کرده است (6). برخی از محققان و اعضای کمیته‌های اخلاق ورزشی معتقدند که سیاست‌های جدید ممکن است در واقع ورزشکاران را به دوپینگ ژنی سوق دهد، زیرا در حال حاضر هیچ روش قابل اعتمادی برای تشخیص استفاده از دوپینگ ژنی در افراد وجود ندارد (6). این یک مسئله جدی است که باید توسط WADA و سایر سازمان‌های حاکم بر ورزش مورد توجه و رسیدگی قرار گیرد.
در این راستا، مهم است که درک کنیم که دوپینگ ژنی با هر نوع دوپینگ دیگری در ورزش متفاوت است. میاه (12) پیشنهاد کرد که دوپینگ ژنی باید به طور متفاوتی از دوپینگ سنتی طبقه‌بندی شود، زیرا بسیار جدید است و اثرات آن به طور قطعی ثابت نشده است. میاه (12) از سیاست‌گذاران خواست تا این وضعیت را با دقت در نظر بگیرند. "در دنیایی که استفاده از فناوری انتقال ژن برای اهداف درمانی مجاز است، غیرقابل تصور خواهد بود که مقامات ورزشی از ورزشکارانی که از نظر ژنتیکی اصلاح شده‌اند، منع کنند، صرفاً به این دلیل که آنها از نظر ژنتیکی اصلاح شده‌اند" (12، ص. 155). این اظهارات هنگام ایجاد سیاست‌هایی برای دوپینگ ژنی شایسته توجه است. در مورد بهبود سیاست، میاه (11) همچنین تأکید کرد که سیاست‌های مربوط به تمام اشکال دوپینگ، از جمله دوپینگ ژنی، باید به شیوه‌ای مثبت‌تر ارائه شود. به جای تمرکز سیاست‌ها بر جنبه‌های منفی دوپینگ، سیاست‌ها باید به گونه‌ای طراحی شوند که روش‌های قابل قبول افزایش عملکرد را تعریف کنند (11). این با سیاست‌های فعلی که بر مواد و روش‌های افزایش دهنده عملکرد ممنوع در ورزش تمرکز دارند، متفاوت است. ارائه سیاست به این روش می‌تواند منجر شود که ورزشکاران در تلاش برای بهبود عملکرد خود، روش‌های افزایش دهنده قابل قبول را انتخاب کنند.
نتیجه‌گیری
تحقیقات آینده در مورد اصلاح ژن در ورزش
پیامدهای اخلاقی فناوری ژنتیک به عنوان وسیله‌ای برای افزایش عملکرد در ورزش وجود دارد. اگرچه آزمایش‌های کمی بر روی حیوانات و برخی آزمایش‌های مقدماتی بر روی تعداد کمی از انسان‌ها انجام شده است، اما داده‌های کافی برای نتیجه‌گیری قطعی در مورد مسائل اخلاقی موجود در تحقیقات فلسفی و نظری فعلی وجود ندارد. حوزه‌های تحقیقاتی آینده می‌توانند به طور خاص بر دوپینگ ژنی و نحوه درک آن در فرهنگ‌های مختلف در سراسر جهان تمرکز کنند. با انجام تحقیقات بیشتر در مورد پیامدهای علمی و اخلاقی اصلاح ژنتیکی برای استفاده در ورزش، گفت‌وگو پیشرفت خواهد کرد و می‌توان به نتایج آگاهانه‌ای دست یافت. در حالی که احتمالاً هرگز توافق نهایی در مورد هر یک از استدلال‌های فعلی وجود نخواهد داشت، تحقیقات می‌تواند به حمایت از تصمیماتی کمک کند که در نهایت توسط سازندگان سیاست و رهبران سازمان‌های ورزشی گرفته می‌شود.
خلاصه و اهمیت
تصمیم‌گیران در زمینه مدیریت ورزشی با یک کار بسیار پیچیده مواجه شده‌اند. خطرات و مزایای مشخصی با اصلاح ژنتیکی همراه است و کسانی که اخلاق ورزشی را مطالعه می‌کنند، کمبود نظراتی برای در نظر گرفتن در این موضوع نخواهند داشت. تحقیقات ارائه شده در این بررسی به طور کامل استدلال‌های هنجاری موافق و مخالف اصلاح ژنتیکی برای افزایش عملکرد در ورزش را مورد بحث قرار داد. در حال حرکت، بسیار مهم است که سیاست‌گذاران و سازمان‌های حاکم بر ورزش در این گفت‌وگو درگیر شوند، علیرغم ماهیت دشوار این کار، تا ورزش بتواند برای سال‌های طولانی در آینده رشد کند و مرتبط بماند.
قدرت، استقامت، تمرکز و چندین ویژگی دیگر همگی منجر به موفقیت ورزشی می‌شوند. از ابتدای ورزش، ورزشکاران، مربیان و دانشمندان در حال توسعه روش‌هایی برای بهبود عملکرد در ورزش بوده‌اند. با هر روش جدید، مجموعه‌ای از سؤالات اخلاقی به وجود می‌آید. با ادامه این عصر سریع فناوری، به نظر می‌رسد که پاسخ به این سؤالات به تدریج دشوارتر می‌شود. مسائل هنجاری ارزش‌ها، اخلاقیات و سیستم‌های اعتقادی ما را آزمایش می‌کنند. آنها مستلزم ارزیابی انتقادی راه‌های مناسب برای پیشبرد ورزش هستند. تحقیقات بیشتر در مورد اصلاح ژنتیکی سؤالات و پاسخ‌های بیشتری را به همراه خواهد داشت. عبور از این ملاحظات اخلاقی، حفظ تمرکز بر ایمنی افراد و در عین حال عدم غفلت از اهمیت حفظ ارتباط و پایداری ورزش برای سال‌های طولانی ضروری است.
پیامدهای دنیای ورزش
اگر اصلاح ژنتیکی به عنوان روشی برای افزایش عملکرد مجاز باشد، ورزش نخبه قطعاً ظاهری جدید با نگرانی‌های جدید خواهد داشت. اگرچه تحقیقات محدود و غیرقطعی است، اما اجماع اولیه وجود دارد که ورزشکاران اصلاح‌شده از نظر ژنتیکی نسبت به کسانی که محصول فناوری ژنتیک نیستند، دارای نوعی مزیت خواهند بود. در ورزش نخبه، این مزیت، حتی اگر بسیار کوچک باشد، می‌تواند در یک رقابت نزدیک تفاوت ایجاد کند. از آنجایی که ویژگی‌های فیزیکی ورزشکاران اصلاح‌شده از نظر ژنتیکی دیگر نیازی به توسعه ندارد، توجه بیشتری باید به آموزش روان‌شناختی معطوف شود، با تأکید بر انگیزه و تمرکز. ورزش نخبه و رقابت به طور بالقوه می‌تواند هیجان‌انگیزتر شود و در نتیجه ورزشکاران بسیار توسعه‌یافته‌تری را به نمایش بگذارد، در صورت مجاز بودن این فناوری جدید.
همانطور که تحقیقات نشان می‌دهد، تلاش متمرکزی باید بر اندازه‌گیری خطرات و مزایای اصلاح ژنتیکی انجام شود. این تنها از طریق مطالعات و بحث‌های بیشتر امکان‌پذیر است. رهبران ورزشی و سیاست‌گذاران باید این بحث را حل کنند و تعیین کنند که چه نوع اصلاح ژنتیکی، در صورت وجود، برای ورزش قابل قبول است. هر چه نتیجه باشد، واضح است که ورزش به طور مداوم در حال تکامل است و مسائل اخلاقی به طور مداوم با جستجوی ورزشکاران برای جدیدترین و بزرگترین روش‌های افزایش عملکرد ظاهر می‌شوند.
تشکر و قدردانی
هیچ

منابع

براون، دبلیو. ام. (2009). پرونده کمال. مجله فلسفه ورزش، 36، 127-139.
Cieszczyk، P.، Maciejewska، A.، & Sawczuk، M. (2009). دوپینگ ژنی در ورزش مدرن. زیست‌شناسی ورزش، 5(1)، 5-14. doi:10.4127/jbe.2009.0021
Cieszczyk، P.، Maciejewska، A.، & Sawczuk، M. (2010). تهدیدات جدید تحقیقات ژنتیکی در ورزش. مجله ورزش و تمرین انسان، 5(3)، 322-327. doi:10.4100/jhse.2010.53.02
Culbertson، L. (2009). افزایش ژنتیکی در تاریکی. مجله فلسفه ورزش، 36، 140-151.
Fox، D. (2007). شانس، ژن‌ها و برابری. مجله حقوق، پزشکی و اخلاق، 35(4)، 712-726.
Friedmann، T. (2010). چقدر به دوپینگ ژنی نزدیک هستیم؟ گزارش مرکز هستینگز، 40(2)، 20-22.
Jönsson، K. (2007). چه کسی از استلا والش می‌ترسد؟ در مورد جنسیت، "فریبکاران ژنی" و وعده ورزشکاران سایبورگ. ورزش، اخلاق و فلسفه، 1(2)، 239-262. doi:10.1080/17511320701425132
Loland، S. (2009). اخلاق فناوری افزایش دهنده عملکرد در ورزش. مجله فلسفه ورزش، 36، 152-161.
Miah، A. (2000). ورزشکار مهندسی شده: حقوق بشر در انقلاب ژنتیکی. فرهنگ، ورزش، جامعه، 3(3)، 25-40.
Miah، A. (2001). فناوری ژنتیک و ورزش: مسئله اخلاقی جدید. مجله فلسفه ورزش، XXVIII، 32-52.
Miah، A. (2005). از ضد دوپینگ تا سیاست "عملکرد" فناوری ورزش، انسان بودن و انجام اخلاق. مجله اروپایی علوم ورزشی، 5(1)، 51-57. doi:10.1080/17461390500077285
Miah، A. (2007). ژنتیک، اخلاق زیستی و ورزش. ورزش، اخلاق و فلسفه، 1(2)، 146-158. doi:10.1080/17511320701425181
Schneider، A. J.، & Rupert، J. L. (2009). ساختن برندگان: علم و اخلاق دستکاری ژنتیکی ورزشکاران. مجله فلسفه ورزش، 36، 182-206.
Sherwin، S. (2007). افزایش ژنتیکی، ورزش و خودمختاری ارتباطی. ورزش، اخلاق و فلسفه، 1(2)، 171-180. doi:10.1080/17511320701425207
Tamburrini، C. M. (2007). مشکل نابرابری ژنتیکی چیست؟ تأثیر فناوری ژنتیک بر ورزش نخبه و جامعه. ورزش، اخلاق و فلسفه، 1(2)، 229-238. doi:10.1080/17511320701425249
Tucker، P. (2008، ژانویه-فوریه). اخلاق ژنتیک و "کودکان فوق‌العاده". آینده‌نگر، 42(1)، 18-19.
آژانس جهانی ضد دوپینگ (2008). کد جهانی ضد دوپینگ: فهرست ممنوعه 2008. بازیابی از http://www.wada-ama.org/rtecontent/document/2008_List_En.pdf


اخلاق آزمایشات ژنتیکی و تحقیقات در ورزش: بیانیه موضع از موسسه ورزش استرالیا

نیکول ولاوویچ۱,۲،
پیتر ای فریکر۳،
متیو ای براون۴،
دیوید هیوز۱
مکاتبات با دکتر دیوید هیوز، بخش پزشکی ورزشی، موسسه ورزش استرالیا، بروس، ACT 2617، استرالیا؛ david.hughes@ausport.gov.au

چکیده
به عنوان اصلی‌ترین نهاد ورزش قهرمانی استرالیا، موسسه ورزش استرالیا (AIS) این بیانیه موضع را برای رسیدگی به پیامدهای پیشرفت‌های اخیر در زمینه ژنتیک و پیامدهای آن برای سلامت و رفاه ورزشکاران تدوین کرده است. آزمایشات ژنتیکی در عمل پزشکی بالینی ارزشمند ثابت شده‌اند. با این حال، در حال حاضر هیچ مبنای علمی برای استفاده از آزمایشات ژنتیکی برای بهبود عملکرد ورزشی، انتخاب ورزش یا شناسایی استعداد وجود ندارد. ورزشکاران و مربیان باید از انجام آزمایشات ژنتیکی مستقیم به مصرف‌کننده به دلیل عدم اعتبار و تکرارپذیری و عدم مشارکت پزشک در این فرآیند، دلسرد شوند. انتقال مواد ژنتیکی یا اصلاح ژنتیکی سلول‌ها برای افزایش عملکرد، دوپینگ ژنی است و نباید در ورزشکاران استفاده شود. با این حال، نقش‌های معتبری برای تحقیقات ژنتیکی وجود دارد و AIS از تحقیقات ژنتیکی که هدف آن افزایش درک آسیب‌پذیری ورزشکاران در برابر آسیب یا بیماری است، حمایت می‌کند. تحقیقات ژنتیکی تنها پس از بررسی دقیق طیف وسیعی از ملاحظات اخلاقی از جمله ارائه رضایت آگاهانه کافی انجام شود. AIS متعهد به ارائه رهبری در ارائه چارچوب اخلاقی است که از رفاه ورزشکاران و یکپارچگی ورزش در دنیای به سرعت در حال تغییر علم ژنومیک محافظت می‌کند.

آزمایش

این یک مقاله با دسترسی باز است که مطابق با مجوز Creative Commons Attribution Non Commercial (CC BY-NC 4.0) توزیع شده است، که به دیگران اجازه می‌دهد تا به صورت غیرتجاری این اثر را توزیع، بازآمیزی، اقتباس و بر اساس آن بسازند و آثار مشتق شده خود را تحت شرایط مختلف مجوز دهند، به شرطی که اثر اصلی به درستی ذکر شود و استفاده غیرتجاری باشد. مشاهده کنید: http://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0/
آمار از Altmetric.com
درخواست مجوز
اگر مایل به استفاده مجدد از هر یک یا تمام این مقاله هستید، لطفاً از پیوند زیر استفاده کنید که شما را به سرویس RightsLink مرکز پاکسازی حق چاپ می‌برد. شما قادر خواهید بود قیمت سریع و مجوز فوری برای استفاده مجدد از محتوا را به روش‌های مختلف دریافت کنید.

آزمایش

مقدمه
ژنومیک مطالعه ساختار، عملکرد، تکامل و نگاشت ژنوم‌ها است. در طول یک دهه گذشته پیشرفت‌های عظیمی در زمینه ژنومیک حاصل شده است. دانش و فناوری‌های در حال تکامل به سرعت منجر به استفاده و در دسترس بودن گسترده‌تر آزمایشات ژنتیکی، کاهش چشمگیر هزینه‌های توالی‌یابی DNA و کاهش قابل توجه زمان گزارش‌دهی آزمایشات ژنتیکی شده است. شاهد افزایش تحقیقات ژنتیکی در تمام تخصص‌های پزشکی و درک بهبود یافته‌ای از تأثیر ژنتیک بر سلامت افراد بوده‌ایم. در حال حاضر کمبود نسبی تحقیقات ژنتیکی با کیفیت در ورزش و پزشکی ورزشی وجود دارد، اما این امر در طول یک دهه آینده به سرعت تغییر خواهد کرد. به طور اجتناب‌ناپذیر، آزمایشات ژنتیکی در تمام زمینه‌های علوم بهداشتی، از جمله ورزش و پزشکی ورزشی، رایج خواهد شد.
بیش از ۱۰ سال از زمان نگاشت ژنوم انسان می‌گذرد. در این مدت، هزینه توالی‌یابی یک ژنوم انسان به طور چشمگیری کاهش یافته است، از ۲.۷ میلیارد دلار برای پروژه اولیه ژنوم انسان به ۱. ثروت اطلاعات و کاهش هزینه، طیف وسیعی از گزینه‌های تحقیق و آزمایش ژنتیکی را ارائه داده است. شرکت‌های خصوصی اکنون آزمایش‌های مستقیم به مصرف‌کننده را در بازار ارائه می‌دهند، اغلب بدون مشارکت پزشک یا مشاوره ژنتیک.
تحقیقات و آزمایشات ژنتیکی نقش مهمی در طیف وسیعی از زمینه‌های پزشکی ایفا می‌کند. در نتیجه، بیانیه‌های موضع مختلفی در رابطه با مدیریت تحقیقات و آزمایشات ژنتیکی تهیه شده است (انجمن پزشکی استرالیا (AMA)، ۲، انجمن پرستاران و مشاوران ژنتیک (بریتانیا و ایرلند) ۳ و موسسه تحقیقات ژنوم ملی (ایالات متحده) ۴). موضوع آزمایشات و تحقیقات ژنتیکی در ورزش قبلاً توسط Sports Medicine Australia، ۵ انجمن بریتانیایی علوم و ورزش ۶ و انجمن ژنتیک انسانی استرالازیا مورد بحث قرار گرفته است. ۷
موسسه ورزش استرالیا (AIS) اصلی‌ترین نهاد ورزش قهرمانی استرالیا است. AIS متعهد به اطمینان از این است که آزمایشات و تحقیقات ژنتیکی در ورزش استرالیا با رعایت بالاترین استانداردهای عمل علمی مبتنی بر شواهد انجام شود. AIS در تعریف یک چارچوب اخلاقی که انجام آزمایشات ژنتیکی و تحقیقات ژنتیکی و کاربردهای آن در ورزش را هدایت می‌کند و در عین حال اصول یکپارچگی، عدم تبعیض، حریم خصوصی و محرمانه بودن را حفظ می‌کند، پیشرو خواهد بود. این بیانیه یک موقعیت دقیق در مورد وضعیت فعلی و راهنمایی در مورد حوزه‌های تمرکز برای آینده در این زمینه ارائه می‌دهد. این بیانیه موضع AIS را در مورد اخلاق آزمایشات و تحقیقات ژنتیکی در ورزش استرالیا بیان می‌کند و تعدادی از موضع‌هایی را که AIS در این زمینه اتخاذ کرده است، بیان می‌کند.
آزمایشات ژنتیکی برای اهداف مرتبط با سلامت
آزمایشات ژنتیکی برای اهداف مرتبط با سلامت به طور فزاینده‌ای در عمل پزشکی رایج می‌شود. نمونه‌هایی از آزمایشات ژنتیکی پزشکی که معمولاً انجام می‌شوند عبارتند از HLA-B27 که به شدت با اسپوندیلیت آنکیلوزان و سایر بیماری‌های التهابی مرتبط است، ۸ C282Y و/یا H63D برای هموکروماتوز ۹ و BRCA1 و BRCA2 برای سرطان تخمدان و پستان. ۱۰
برخی از اختلالات ژنتیکی خطر سلامتی قابل توجهی را برای افرادی که فعالیت بدنی شدید انجام می‌دهند، به همراه دارند. به عنوان مثال، سندرم مارفان یک اختلال بافت همبند ارثی است که با تظاهرات چشمی، اسکلتی عضلانی و قلبی عروقی همراه است، که با قد بلند و اندام‌های غیرمتناسب بلند مشخص می‌شود و می‌تواند در طول ورزش با شدت بالا تهدیدی بالقوه باشد. ۱۱ سندرم مارفان بیشتر اوقات در اثر جهش در ژن فیبریلین-۱ (FBN1) روی کروموزوم ۱۵ ایجاد می‌شود که برای گلیکوپروتئین فیبریلین کد می‌کند. ۱۲ سازمان‌های ورزشی مانند انجمن‌های بسکتبال و والیبال حرفه‌ای باید احتمال سندرم مارفان را هنگام انجام غربالگری قبل از شرکت در نظر بگیرند. هنگامی که یک یا چند مورد از سابقه خانوادگی، سابقه علائم، معاینه فیزیکی یا بررسی‌های تشخیصی (معاینه چشمی با لام شکاف، اکوکاردیوگرام) شک به سندرم مارفان را ایجاد کند، مطالعات مولکولی ژن فیبریلین ممکن است در روشن شدن تشخیص مفید باشد.
همانطور که در مورد تمام بررسی‌های پزشکی وجود دارد، آزمایشات ژنتیکی تنها در صورت وجود اندیکاسیون بالینی توسط سابقه پزشکی و معاینه فیزیکی انجام شود. پزشک باید اطمینان حاصل کند که قبل از انجام آزمایشات ژنتیکی، مشاوره مناسب انجام می‌شود. بیمار باید به طور کامل از هدف آزمایشات ژنتیکی، نتایج احتمالی آزمایشات، پیامدهایی که نتایج می‌توانند برای بیمار داشته باشند و پیامدهایی که نتایج می‌توانند برای خانواده بیمار داشته باشند، مطلع شود.
همانطور که در مورد بسیاری از پیشرفت‌های علمی جدید وجود دارد، رشد سریع دانش در ژنومیک انسان با کاهش قابل توجه هزینه‌های آزمایشات ژنتیکی و افزایش در دسترس بودن آزمایشات ژنتیکی برای مصرف‌کنندگان همراه بوده است. گسترش سریع خدمات مستقیم به مصرف‌کننده وجود دارد که این خدمات به صورت تجاری به عموم مردم ارائه می‌شود بدون هیچ گونه مشارکت پزشک یا مشاوره ژنتیک. ۱۳ برخی از کشورها قوانینی دارند که تضمین می‌کند آزمایشات ژنتیکی نمی‌تواند بدون مشارکت پزشک انجام شود، در حالی که سایر کشورها چنین محافظت قانونی برای مصرف‌کنندگان ندارند. ۱۴ ادعاهای وب‌سایت‌های آزمایشات ژنتیکی مستقیم به مصرف‌کننده در رابطه با عملکرد ورزشی نگران‌کننده است زیرا عمدتاً فاقد مبنای علمی است. ۱۳ ثابت شده است که در حال حاضر، شواهد حمایت از ارائه مشاوره تغذیه‌ای و تمرینی مبتنی بر داده‌های ژنتیکی بسیار ضعیف است. ۱۳ انجام آزمایشات ژنتیکی مناسب نیست مگر اینکه نتایج چنین آزمایشاتی توسط پزشک با دانش و مهارت برای برقراری ارتباط دقیق با نتایج و ارائه مشاوره بهداشتی مبتنی بر شواهد به بیمار تفسیر شود. نگرانی در مورد سازگاری و کنترل کیفیت در مورد نتایج گزارش شده از شرکت‌های آزمایشات ژنتیکی مستقیم به مصرف‌کننده وجود دارد. یک گزارش در ایالات متحده از دفتر پاسخگویی دولت نشان داد که نمونه‌های ژنتیکی ارسال شده از یک فرد به شرکت‌های مختلف مستقیم به مصرف‌کننده منجر به گزارش‌های ناسازگار بین شرکت‌ها، از جمله پیش‌بینی‌های متضاد خطر برای طیف وسیعی از بیماری‌ها شد. ۱۵
ورزشکاران و مربیان به طور قابل درکی بر اجرای استراتژی‌های تغذیه‌ای و تمرینی برای بهینه‌سازی عملکرد ورزشی متمرکز هستند. به همین دلیل، ورزشکاران و مربیان ممکن است در برابر جذابیت آزمایشات ژنتیکی مستقیم به مصرف‌کننده آسیب‌پذیر باشند به این باور که نتایج چنین آزمایشاتی به بهبود نتایج عملکرد کمک می‌کند. ارائه مشاوره نادرست یا غیر مبتنی بر شواهد می‌تواند به سلامت ورزشکاران آسیب برساند.
مشارکت ورزشکاران در تحقیقات ژنتیکی یا ژنومی
تحقیقات ژنومی تعدادی از مسائل مهم را برای محققان ایجاد می‌کند، از جمله پیچیدگی رضایت آگاهانه، ذخیره‌سازی نمونه و داده‌ها، بازگرداندن نتایج، تحقیقات شامل کودکان و حریم خصوصی و محرمانه بودن. ۴ اکتشافات ژنتیکی اغلب ترجمه به عمل بالینی دشوار است. پیچیدگی‌هایی در تعیین اینکه کدام تغییرات ژنی با افزایش خطر مرتبط هستند، کدام تأثیری بر قرار گرفتن در معرض خطر ندارند و آیا افزایش خطر بیماری (به عنوان مثال، از ۱۵٪ به ۱۶٪) از نظر بالینی معنی‌دار است، وجود دارد. به همین دلیل، مطالعات ژنتیکی به تعداد زیادی از شرکت‌کنندگان و مقادیر قابل توجهی از داده‌ها نیاز دارد تا ترجمه معناداری به عمل بالینی ارائه دهد. مقادیر زیادی از داده‌های تولید شده از طریق مطالعات ارتباط سراسر ژنوم (GWAS) و توالی‌یابی سراسر ژنوم (GWS) اغلب می‌تواند تصویری پیچیده و گیج‌کننده را ارائه دهد که فقط توسط متخصصان ژنومیک قابل تفسیر است. شورای تحقیقات پزشکی ملی استرالیا (NHMRC) سندی را منتشر کرده است که استانداردی را برای ترجمه آزمایش‌های مبتنی بر ژنوم (و سایر "omics") از کشف به مراقبت‌های بهداشتی تعیین می‌کند: اصول ترجمه آزمایش‌های مبتنی بر "omics" از کشف به مراقبت‌های بهداشتی. ۱۶ NHMRC چهار اصل عملیاتی را که در ترجمه اکتشافات ژنومی به مراقبت‌های بهداشتی اعمال می‌شود، به تفصیل شرح می‌دهد. تکرارپذیری، همکاری، آموزش و قابلیت همکاری. چارچوبی برای در نظر گرفتن این اصول ارائه شده است، با حوزه‌های کلیدی که برای ترجمه اکتشافات تحقیقاتی به مراقبت بالینی مفصل شده است. این چهار حوزه؛ کشف آزمایش و اعتبارسنجی تحلیلی، اعتبارسنجی بالینی، مدیریت بهداشت و داده‌ها، مسائل کلیدی را که محققان باید در طول ترجمه تحقیقات به توسعه یک آزمایش "omics" به آنها رسیدگی و در نظر بگیرند، ارائه می‌دهد. ۱۶ این اصول و حوزه‌ها باید هنگام توسعه، استفاده و اصلاح تکنیک‌های ژنومی در ورزشکاران در نظر گرفته شوند.
در استرالیا، آزمایشات ژنتیکی انسان برای اهداف تحقیقاتی توسط بیانیه ملی در مورد رفتار اخلاقی در تحقیقات انسانی 2007 (بیانیه ملی) تنظیم می‌شود که به طور مشترک توسط NHMRC، شورای تحقیقات استرالیا و دانشگاه‌های استرالیا توسعه یافته است. ۱۷ به طور مشابه، آزمایشات ژنتیکی انسان برای اهداف تحقیقاتی در سطح بین‌المللی توسط طیف وسیعی از نهادهای ملی از جمله موسسات ملی بهداشت ۱۸ و سازمان غذا و دارو ۱۹ (ایالات متحده)، کالج کانادایی ژنتیک پزشکی ۲۰ (کانادا) و شورای تحقیقات پزشکی ۲۱ (بریتانیا) هدایت می‌شود. بیانیه ملی یک فصل را به مطالعات ژنتیک انسانی اختصاص می‌دهد و طیف وسیعی از ملاحظات اخلاقی را که باید هنگام طراحی تحقیقات شامل آزمایشات ژنتیکی در نظر گرفته شود، ارائه می‌دهد. همانطور که در مورد تمام تحقیقات انسانی وجود دارد، تحقیقات ژنتیکی نهادهای تحقیقاتی را ملزم می‌کند تا مسئولیت پذیرش رویه‌هایی را برای بررسی اخلاقی تحقیقات پیشنهادی بپذیرند. نگرانی‌های اخلاقی مربوط به تحقیقات ژنتیکی در سایر زمینه‌های بهداشت انسانی به طور مساوی برای تحقیقات ژنتیکی شامل ورزشکاران نخبه و تفریحی اعمال می‌شود.
در تمام زمینه‌های تحقیقات پزشکی و علمی، بسیار مهم است که شرکت‌کنندگان بالقوه در تحقیق به طور کامل از ماهیت تحقیق، خطرات احتمالی مشارکت در تحقیق و مزایای مورد انتظار تکمیل موفقیت‌آمیز تحقیق مطلع شوند. ژنومیک یک زمینه تحقیقاتی جدید است و زبان مورد استفاده در این زمینه برای اکثر افراد ناآشنا است. رضایت آگاهانه همچنان یک نگرانی عمده برای گنجاندن شرکت‌کنندگان در تحقیقات ژنتیکی است. ۲۲، ۲۳ در صورت وجود هرگونه عدم درک یا سردرگمی در مورد اصطلاحات یا زبان مورد استفاده، پتانسیل عدم رضایت آگاهانه مناسب وجود دارد. موانع بالقوه برای رضایت آگاهانه شامل زبان مبهم و متغیر، کلماتی با معانی فنی و رایج، عبارات جدید بدون معنای واضح، عدم وجود تعاریف و مفاهیم رایج که تعاریف جدیدی در تحقیقات ژنتیک فرض می‌کنند، است. شکاف‌های زبانی بین محقق و شرکت‌کنندگان بالقوه ممکن است به طور ناخواسته درک را مختل کند و در نهایت رضایت آگاهانه را در تحقیقات ژنومی مختل کند. ۲۴ اهداف استفاده از اطلاعات ژنتیکی باید به زبان ساده به وضوح بیان شود. محققان باید فرم‌های رضایت را بر روی ورزشکاران "آزمایش کنند" تا درک ورزشکاران از موضوع را تأیید کنند.
انواع خاصی از تحقیقات ژنتیکی شامل احتمال تشخیص ناخواسته یک جهش ژنتیکی مرتبط با افزایش بروز بیماری جدی برای شرکت‌کنندگان یا بستگان آنها است. ۲۵ باید یک توافق پیش‌بینی‌شده واضح با بیمار وجود داشته باشد که چگونه چنین اکتشافاتی در صورت بروز مدیریت می‌شود. در جایی که آزمایشات ژنتیکی برای اهداف تحقیقاتی انجام می‌شود، فرآیند تأیید اخلاقی باید احتمال اکتشافات نامطلوب و نحوه مدیریت آنها را در نظر بگیرد.
در تحقیقات به ویژه شامل ورزشکاران نخبه، مهم است که اطمینان حاصل شود که تمایل به مشارکت به خود ورزشکار نسبت داده می‌شود و نه به مربی یا سازمان ورزشی که ورزشکار ممکن است با آن رابطه منحصر به فردی داشته باشد. بیانیه ملی راهنمایی در مورد فرآیند رضایت برای "افراد در روابط وابسته یا نابرابر" ارائه می‌دهد. ۱۷ معلمان و دانش‌آموزان به عنوان مثال خاصی از موقعیتی ذکر شده‌اند که در آن فرد ممکن است احساس اجبار یا اجبار به مشارکت کند. یک وضعیت مشابه می‌تواند در رابطه بین نهادهای حاکم ورزشی، مربیان و ورزشکاران وجود داشته باشد. رابطه بین مربی و ورزشکار منحصر به فرد است. ۲۶، ۲۷ نقش نهاد حاکم/مربی در تصمیم ورزشکار برای مشارکت، بنابراین، نیاز به بررسی دقیق دارد. این بدان معنا نیست که نهاد حاکم/مربی نباید از تصمیم‌گیری ورزشکار حمایت یا مشاوره کند، اما "دلیلی برای توجه ویژه به فرآیندی است که از طریق آن رضایت مذاکره می‌شود". ۱۷ از نظر اخلاقی، به ورزشکار باید حق انتخاب مشارکت یا عدم مشارکت در تحقیقات داده شود. تصمیم یک ورزشکار برای عدم مشارکت در تحقیقات ژنتیکی باید مورد احترام قرار گیرد و هیچ تبعیض یا جریمه‌ای نباید بر این تصمیم تحمیل شود. در جایی که محققان همچنین ارائه‌دهنده خدمات هستند، تصمیم به عدم مشارکت در تحقیقات نباید بر ارائه خدمات به ورزشکار تأثیر بگذارد. به طور مشابه، در جایی که محققان خدمات به ورزشکار ارائه می‌دهند، باید مراقبت زیادی انجام شود تا اطمینان حاصل شود که ورزشکاران احساس نمی‌کنند که به پزشک/محقق بدهکار هستند و در نتیجه احساس تعهد به مشارکت می‌کنند.
حریم خصوصی اطلاعات ژنتیکی از اهمیت حیاتی برای عمل اخلاقی است. AMA توصیه می‌کند که "اطلاعات ژنتیکی به دست آمده در چارچوب رابطه پزشک-بیمار نباید بدون رضایت خاص و در صورت امکان کتبی بیمار به شخص ثالث فاش شود، مگر اینکه مطابق با قوانین حریم خصوصی مربوطه انجام شود". ۲ یک شخص ثالث در چارچوب ورزش ممکن است شامل مربی، مربی یا مدیر ورزشی باشد. در حال حاضر، معمول است که ورزشکاران هنگام ورود به یک برنامه ورزشی نخبه یا حرفه‌ای، سلب مسئولیت محرمانه پزشکی را امضا کنند. این سلب مسئولیت به پرسنل پزشکی اجازه می‌دهد تا اطلاعات پزشکی ورزشکار را با مربیان و کارکنان پشتیبانی غیرپزشکی در موقعیت‌هایی که وضعیت پزشکی بر آموزش یا مشارکت در مسابقات تأثیر می‌گذارد، به اشتراک بگذارند. معمولاً استثناهایی در این ترتیبات وجود دارد که در آن اطلاعات پزشکی از نظر حساسیت بالایی برخوردار است. بندهای محرمانه بودن مربوط به نتایج آزمایشات ژنتیکی باید هنگام دریافت رضایت آگاهانه از یک ورزشکار در رابطه با نتایج آزمایشات ژنتیکی به وضوح بیان شود. در صورت عدم توافق خاص برای به اشتراک گذاری نتایج ژنتیکی، این نتایج باید محرمانه باقی بمانند.
گنجاندن کودکان در تحقیقات ژنتیکی نگرانی‌های اخلاقی اضافی را ایجاد می‌کند. بیانیه ملی مسائل متعددی را با گنجاندن افراد زیر سن قانونی در تحقیقات، از جمله کاهش توانایی درک آنچه تحقیق شامل آن است و تأثیرات آینده آن و پتانسیل اجبار به مشارکت توسط والدین یا دیگران، توصیف می‌کند. ۱۷ AMA اظهار می‌کند که "کودکان نباید معمولاً تحت آزمایشات ژنتیکی پیش‌بینی‌کننده قرار گیرند تا زمانی که به سن رضایت برسند و بنابراین بتوانند آزمایش را از طرف خود درخواست کنند". ۲ انجمن ژنتیک انسانی آمریکا (ASHG) اظهار می‌کند که کودکان به دلایل متعددی، از جمله عدم توانایی در تصمیم‌گیری، شایسته توجه ویژه هستند. ۲۸ در حالی که بیانیه ملی و راهنمایی از ASHG اقداماتی را برای اجازه دادن به گنجاندن کودکان در تحقیقات ژنتیکی ارائه می‌دهد، گنجاندن یک کودک باید به "بهترین منافع" کودک باشد و تعریف این موضوع برای یک کودک خاص اغلب پیچیده و بحث‌برانگیز است. ۲۸ گنجاندن افراد زیر سن قانونی در برخی مطالعات ممکن است بسیار مطلوب باشد، به ویژه زمانی که تحقیق شامل بیماری‌های دوران کودکی باشد. تحقیقاتی که شرکت‌کنندگان آن شامل ورزشکاران نخبه هستند، احتمالاً شامل بررسی شرایط جدی که منحصراً بر افراد زیر سن قانونی تأثیر می‌گذارد، نمی‌شود. بنابراین، توصیه می‌شود که ورزشکاران زیر ۱۸ سال از این مطالعات مستثنی شوند.
بیانیه ملی همچنین به موضوع سلب رضایت می‌پردازد. بیان شده است که "شرکت‌کنندگان حق دارند در هر مرحله از تحقیق انصراف دهند. قبل از موافقت با مشارکت در تحقیق، به شرکت‌کنندگان باید در مورد پیامدهای چنین انصرافی اطلاع داده شود". ۱۷ در مورد مشارکت ورزشکاران در تحقیقات ژنتیکی، نباید پیامدهای منفی از سلب رضایت از یک مطالعه تحقیقاتی وجود داشته باشد. ممکن است ورزشکاران در نتیجه مشارکت خود در تحقیق ناراحت یا پریشان شوند. ورزشکاران باید حق داشته باشند از مطالعه انصراف دهند و درخواست کنند که اطلاعات و نمونه‌های آنها از بین برود. در جایی که محققان همچنین ارائه‌دهنده خدمات هستند، تصمیمی برای انصراف از مشارکت در تحقیقات نباید بر ارائه خدمات به ورزشکار تأثیر بگذارد. اطلاعات و مواد ژنتیکی، مانند سایر اطلاعات یا مواد پزشکی، متعلق به بیمار است. به عنوان چنین، بیمار حق دارد به این اطلاعات دسترسی داشته باشد و علاوه بر این حق دارد درخواست کند که اطلاعات با شخص ثالث به اشتراک گذاشته شود.
پیامدهای نحوه جمع‌آوری نمونه نیز باید هنگام مشارکت ورزشکاران در تحقیقات ژنتیکی در نظر گرفته شود. هنگام مطالعه تنوع ژنتیکی یا توالی‌های ژن DNA، توصیه می‌شود که کم تهاجمی‌ترین روش برای جمع‌آوری نمونه برای تجزیه و تحلیل DNA استفاده شود. نمونه‌های بزاق باید به جای نمونه‌های خون یا بیوپسی عضلانی در نظر گرفته شوند، در صورتی که این تکنیک نمونه‌گیری بر اهداف تحقیق تأثیر نگذارد. هنگام طراحی مطالعه شامل ورزشکاران نخبه، تکنیک جمع‌آوری نمونه ممکن است نیاز به بررسی بیشتری داشته باشد. به عنوان مثال، علاقه زیادی به تعیین‌کننده‌های بیان ژن نوع عضلانی در ورزشکاران نخبه وجود دارد. بنابراین، باید در نظر گرفته شود که تکنیک‌های تهاجمی مانند بیوپسی عضلانی ممکن است بر عملکرد یا آمادگی ورزشکار برای رویدادها تأثیر بگذارد.
تحقیقات ژنتیکی و دوپینگ ژنی
درمان ژنی نشان داده است که در درمان بیماری‌های خاص در محیط کنترل شده یک کارآزمایی بالینی امیدوارکننده است. ۲۹ قابل تصور است که همان فناوری‌ها توسط ورزشکارانی که به دنبال روش‌هایی برای افزایش عملکرد ورزشی هستند، اتخاذ شود. دانش در حال تکامل در زمینه تحقیقات ژنتیکی پتانسیل استفاده در ورزش را دارد و شکل جدیدی از دوپینگ به نام دوپینگ ژنی ایجاد می‌کند. ۳۰
دوپینگ ژنی یا سلولی توسط آژانس جهانی ضد دوپینگ (WADA) به عنوان "استفاده غیر درمانی از ژن‌ها، عناصر ژنتیکی و/یا سلول‌هایی که توانایی افزایش عملکرد ورزشی را دارند" تعریف می‌شود. لیست ممنوعه 2015 بیان می‌کند:

انتقال پلیمرهای اسید نوکلئیک یا آنالوگ‌های اسید نوکلئیک؛
استفاده از سلول‌های طبیعی یا اصلاح شده ژنتیکی." ۳۱

استفاده از درمان ژنی هنوز در مراحل اولیه خود است و نشان داده شده است که خطرات متعددی با آن همراه است، از جمله واکنش‌های سیستم ایمنی، هدف قرار دادن ژن به سلول‌ها/توالی‌های اشتباه و احتمال ایجاد تومور یا بدخیمی. ۲۹ در مورد استفاده از درمان ژنی برای درمان شرایط جدی، مزایای درمان اغلب بر خطرات غلبه می‌کند. استفاده از اصلاح ژنتیکی برای تلاش برای بهبود عملکرد ورزشی، با این حال، بعید است که نسبت سود به خطر مطلوب را ارائه دهد. تلاش برای اصلاح ژنتیکی ورزشکاران نخبه با هدف دستیابی به سود عملکردی غیراخلاقی است. این عمل همچنین ناامن است، با توجه به عدم وجود هرگونه کارآزمایی بالینی مناسب از چنین رویه‌هایی. این عمل ممنوع است و نباید از دوپینگ ژنی در ورزشکاران نخبه یا مشتاق استفاده شود.
تهدید دوپینگ ژنی نباید به عنوان دلیلی برای جلوگیری از تحقیقات اخلاقی و قانونی که پتانسیل ارائه مزایای سلامتی به جامعه غیر ورزشکار را دارد، استفاده شود. تحقیقات ژنتیکی اخلاقی در زمینه ورزش و پزشکی ورزشی پتانسیل توسعه استراتژی‌هایی برای تشخیص دوپینگ ژنی و ترویج محققان قانونی به عنوان فعال در مبارزه با دوپینگ را دارد.
اخلاق تحقیقات ژنتیکی و آزمایشات هدفمند شناسایی استعداد
ورزش قهرمانی به طور ذاتی یک محیط رقابتی است. تلاش زیادی برای استراتژی‌هایی برای ارائه یک "برتری" عملکردی به ورزشکاران نسبت به رقبا انجام می‌شود. با پیشرفت علم ژنومیک، علاقه فزاینده‌ای به نقش آزمایشات ژنتیکی در شناسایی افراد با ویژگی‌های ژنتیکی که ممکن است در محیط ورزشی مفید باشند، وجود دارد.
دو ژن عمدتاً در رابطه با عملکرد ورزشی ذکر می‌شوند: ژن آنزیم مبدل آنژیوتانسین I (ACE) و ژن آلفا-اکتینین-3 (ACTN3). ژن ACE اولین ژنی بود که به طور گسترده در ارتباط با عملکرد شناخته شد، با یک چندریختی که با بهبود عملکرد و مدت زمان ورزش در انواع جمعیت‌ها مرتبط است. ۳۲، ۳۳ آلل I که نشان‌دهنده درج ۲۸۷ جفت باز است، با بهبود عملکرد در ورزش‌های استقامتی مرتبط است، در حالی که فرم حذف شده از این چندریختی با عملکرد بهبود یافته در ورزش‌هایی که نیاز به دویدن سریع یا انفجار کوتاه قدرت دارند، مرتبط است. چندریختی ACTN3 R577X نشان‌دهنده یک تغییر پایه در ژن ACTN3 است که منجر به کدون توقف زودرس و کمبود پروتئین آلفا-اکتینین-3 می‌شود. تحقیقات انجام شده در سال 2003 ارتباطی بین ACTN3 و توانایی‌های ورزشی نشان داد و نشان داد که ورزشکاران نخبه دونده مرد و زن فراوانی کمتری از آلل 577X در مقایسه با کنترل‌ها دارند که نشان می‌دهد پروتئین آلفا-اکتینین-3 می‌تواند یک عامل کلیدی برای موفقیت به عنوان یک ورزشکار قدرتی باشد. ۳۴ علاوه بر این، ورزشکاران استقامتی فراوانی بالاتری از آلل 577X دارند که منجر به کمبود پروتئین آلفا-اکتینین-3 می‌شود که ممکن است برای فعالیت استقامتی مفید باشد. این مطالعه، که در مطالعات بعدی متعدد تکرار شده است، ۳۵ منجر به این پیشنهاد شده است که یک فرد به طور ذاتی مستعد عملکرد تخصصی در فعالیت‌های دویدن سریع/قدرت یا استقامتی است. ۳۴
تحقیقات بیشتر به طور مداوم از این دیدگاه حمایت کرده است که ژنوتیپ‌های ACE و ACTN3 بر عملکرد انسان در رابطه با رویدادهای دویدن سریع/قدرت یا استقامتی تأثیر می‌گذارد. یک بررسی سیستماتیک و متاآنالیز از ادبیات ۳۶ به این نتیجه رسید که "شواهد قوی برای ارتباط بین ژنوتیپ ACE II و رویدادهای استقامتی و بین آلل R ACTN3 و رویدادهای قدرتی وجود دارد". با وجود همبستگی بین برخی ژن‌ها و عملکرد ورزشی نخبه، هیچ مدرک علمی برای ارزش پیش‌بینی‌کننده پروفایل‌بندی ژنتیکی در عملکرد ورزشی وجود ندارد. بررسی پروفایل‌های ژنتیکی به تنهایی در حال حاضر نمی‌تواند به طور قابل اعتمادی عملکرد ورزشی را پیش‌بینی کند. ۳۷ بیشتر ورزش‌ها ترکیبی از اجزای دویدن سریع/قدرت و استقامتی همراه با عوامل ژنتیکی، فیزیکی، محیطی و روانی متعددی دارند. ویژگی‌های ژنتیکی تنها یکی از عوامل متعددی است که به موفقیت ورزشی کمک می‌کند.
چندین نهاد تجاری اکنون "پیش‌بینی‌هایی" در مورد توانایی‌های ورزشی با استفاده از آزمایشات ژنتیکی مستقیم به مصرف‌کننده ارائه می‌دهند. آزمایشات مستقیم به مصرف‌کننده که تجزیه و تحلیل ژن‌ها را در ارتباط با عملکرد ورزشی و استعداد ورزشی ارائه می‌دهند، عمدتاً بر اساس ACE و ACTN3 است. با این حال، هر شرکت در ژن‌های اضافی که در یک آزمایش تجاری بررسی می‌شوند، متفاوت است. نگرانی‌های متعددی در مورد تأثیر آزمایشات ژنتیکی بر ورزشکاران فردی که از آزمایشات مستقیم به مصرف‌کننده استفاده می‌کنند، به ویژه زمانی که این شامل کودکان می‌شود، وجود دارد. ۱۳ تفسیر مبتنی بر شواهد نتایج آزمایش ممکن است منجر به ارائه مشاوره نامناسب به ورزشکاران در مورد مناسب بودن آنها برای فعالیت‌های ورزشی خاص شود. مشاوره نامناسب می‌تواند به سلامت جسمی یا روانی فرد آسیب برساند. در یک بررسی استفاده از تجزیه و تحلیل ژنتیکی در شناسایی استعداد، Pitsiladis اظهار می‌کند: "آزمایشات ژنتیکی فعلی قدرت پیش‌بینی صفر در شناسایی استعداد دارد و نباید توسط سازمان‌های ورزشی، ورزشکاران، مربیان یا والدین استفاده شود". ۳۸ استفاده از پدیده‌های ژنتیکی به عنوان یک پیش‌بینی‌کننده مطلق برای مهارت ورزشی یا انتخاب ورزش غیرعلمی و غیراخلاقی است. استفاده از این آزمایشات در ورزشکاران جوان به ویژه مشکل‌ساز است زیرا نتایج ممکن است به اشتباه تفسیر شوند و محدودیت‌هایی را برای انتخاب‌های بالقوه فعالیت‌های کودکان ایجاد کنند. ۳۹ با توجه به ماهیت چند عاملی عملکرد ورزشی انسان، اطلاعات به دست آمده از آزمایشات ژنتیکی نباید برای گنجاندن یا حذف در شناسایی استعداد استفاده شود.
تحقیقات ژنومی در رابطه با عملکرد یک زمینه جدید از علوم پزشکی است که برای همه جز تعداد کمی از دانشمندان و پزشکان متخصص ناآشنا است. تفسیر نادرست داده‌ها یک خطر واقعی است. مطالعات ژنومیک عملکرد ورزشی کم‌توان بوده‌اند و مستعد خطای آماری نوع I هستند، جایی که یک اثر به عنوان یک نتیجه معنی‌دار بیان می‌شود در حالی که در واقعیت به سادگی به طور تصادفی رخ داده است. ۳۸ قانون دولت استرالیا برای محافظت از عموم در رابطه با کالاهای درمانی از طریق قانون کالاهای درمانی (1989) وجود دارد. این قانون رویکردی مدیریت ریسک را برای اطمینان از اینکه کالاهای درمانی عرضه شده در استرالیا استانداردهای قابل قبولی از کیفیت، ایمنی و اثربخشی (عملکرد) را برآورده می‌کنند، به کار می‌برد. مشخصات کالاهای درمانی (اهداف مستثنی شده) 2010، 4(2)(b)، ورود دستگاه‌های پزشکی تشخیصی در ویترو (IVD) را به ثبت کالاهای درمانی استرالیا (ARTG) برای اهداف آزمایش ژنتیکی برای تعیین وجود یا پیش‌بینی آسیب‌پذیری به بیماری‌ها در انسان، حذف می‌کند. ۴۰ با این حال، شرکت‌های مستقیم به مصرف‌کننده همچنان به طور خاص ورزشکاران و متخصصان بهداشت غیرپزشکی در استرالیا را با ارائه تفسیر نتایج آزمایشات ژنتیکی و مشاوره مرتبط به مشتریان هدف قرار می‌دهند. چنین مشاوره‌ای با اجتناب از ذکر بیماری‌های پزشکی، تلاش می‌کند تا از قانون دولت عبور کند، در حالی که در مورد طیف وسیعی از مسائل مربوط به ورزش از جمله تغذیه، پتانسیل قدرت، پتانسیل تناسب اندام قلبی عروقی، خطر آسیب، شناسایی استعداد و آمادگی روانی مشاوره ارائه می‌دهد. شواهد پشتیبانی کننده چنین مشاوره‌ای ضعیف یا وجود ندارد. هیچ الزامی برای مشارکت پزشک در ارائه چنین مشاوره‌ای وجود ندارد. آزمایشات ژنتیکی مستقیم به مصرف‌کننده باید دلسرد شود زیرا خطر تفسیر نادرست داده‌ها، به ویژه زمانی که هیچ گونه مشارکت پزشک یا مشاور ماهر وجود ندارد، بالا است. ۱۳
کمیسیون اصلاح قانون استرالیا و NHMRC از طریق گزارش 2003 Essentially Yours توصیه کردند که "قوانین تبعیض باید اصلاح شوند تا به وضوح ممنوعیت تبعیض غیرقانونی بر اساس وضعیت ژنتیکی واقعی یا ادراک شده یک فرد را مشخص کنند". ۴۱ این نوع تبعیض در قوانین ضد تبعیض مشترک المنافع، ایالتی و منطقه‌ای استرالیا رسیدگی می‌شود. گسترش این فرض به ورزش نشان می‌دهد که دانش ترکیب ژنتیکی یک ورزشکار نباید برای حذف آن ورزشکار از انتخاب برای یک برنامه یا تیم خاص استفاده شود. استفاده از آزمایشات ژنتیکی برای تبعیض مثبت نیز غیراخلاقی است، به عنوان مثال، گنجاندن یک ورزشکار در یک تیم یا برنامه.
اخلاق تحقیقات ژنتیکی و آزمایشات مربوط به آسیب
آسیب‌ها در ورزشکاران شایع هستند. هر ورزش دارای مشخصات خطر آسیب خاص خود است. بسیاری از سازمان‌های ورزشی حرفه‌ای برای روشن شدن تأثیر آسیب‌های خاص، نظارت جامع بر آسیب‌ها انجام می‌دهند. نهاد بین‌المللی فوتبال، FIFA، از سال 1998 به طور سیستماتیک آسیب‌های فوتبال را در مسابقات خود بررسی کرده است و نرخ آسیب 2.6 آسیب در هر مسابقه انجام شده را گزارش می‌کند. ۴۲ تجزیه و تحلیل بازی‌های المپیک لندن نشان داد که 11 درصد از ورزشکاران در طول بازی‌ها آسیب دیده‌اند. ۴۳ میزان کلی آسیب‌های اندام تحتانی مرتبط با دویدن از 19.4 درصد تا 79.3 درصد گزارش شده است، با حدود 5 درصد از شرکت‌کنندگان فعال ورزشی که در یک دوره مطالعه 2 هفته‌ای آسیب می‌بینند. ۴۴ در یک بررسی سیستماتیک از ادبیات، شایع‌ترین آسیب‌های وارد شده به دوندگان مسافت طولانی تاندونیت آشیل، سندرم باند ایلیوتیبیال (ITBS) و سندرم استرس تیبیال مدیال (MTSS) بود. ۴۵ در سطح نخبه، این آسیب‌های ناشی از ورزش شایع هستند و می‌توانند از آموزش و رقابت ورزشکاران جلوگیری کنند و پیشرفت ورزشکاران در رقابت‌های سطح بالا را محدود کنند. ۴۶ موفقیت ورزشی در سطح بین‌المللی به طور قابل توجهی با از دست دادن آموزش و رقابت به دلیل آسیب (یا بیماری) در آستانه رویدادهای بزرگ مختل می‌شود. ۴۷
بخش ورزش نخبه اولویت تحقیقاتی را که رویکردهای جدیدی را برای کاهش تعداد روزهای از دست رفته به دلیل آسیب یا بیماری بررسی می‌کند، در اولویت قرار می‌دهد. به طور مشابه، تحقیقاتی که پتانسیل بهبود مدیریت آسیب یا بیماری را دارد، برای مدیران ورزشی بسیار مورد توجه است. شناسایی عوامل ژنتیکی که ورزشکاران را در معرض خطر آسیب قرار می‌دهد، به مربیان اجازه می‌دهد تا بارهای آموزشی را برای افراد سفارشی کنند. پزشکان می‌توانند مداخلات پیشگیرانه مبتنی بر شواهد را برای کاهش آسیب ورزشکاران تجویز کنند.
تعدادی از مطالعات ارتباط بین تغییرات ژنتیکی و خطر آسیب‌های ناشی از ورزش را نشان داده‌اند. مطالعات ژنتیکی منتشر شده در مورد آسیب‌های ناشی از ورزش عمدتاً بر روی آسیب‌های بافت نرم متمرکز است. ۴۸ در مقابل، مطالعات بسیار کمی وجود دارد که ارتباط بین چندریختی‌های ژنتیکی و افزایش خطر آسیب‌های استخوانی را نشان می‌دهد. ۴۹، ۵۰ در مورد آسیب‌های تاندون، عوامل خطر ژنتیکی شناسایی شده‌اند که با افزایش خطر یا محافظت در برابر آسیب مرتبط هستند. ۵۱ چندین نشانگر ژنتیکی که در ژن‌هایی قرار دارند که برای پروتئین‌های ساختاری تاندون، پروتئازهای خارج سلولی و مولکول‌های سیگنالینگ کد می‌کنند، با تاندونیت مزمن آشیل و احتمالاً پارگی تاندون آشیل مرتبط بوده‌اند. ۵۲ تغییرات ژنتیکی همچنین نشان داده است که بر خطر پارگی رباط صلیبی قدامی (ACL) در ورزشکاران زن تأثیر می‌گذارد. ۵۳ اندازه نمونه این مطالعات نسبتاً کوچک بوده است و پذیرفته شده است که تحقیقات بیشتری برای تکرار و تفسیر صحیح ارتباط چندریختی‌های شناسایی شده با آسیب‌های خاص مورد نیاز است. ۵۱ چنین مطالعاتی باید در سایر جمعیت‌ها، از جمله جمعیت‌های غیر قفقازی تکرار شود. ۵۲
تمام آزمایشات پزشکی، از جمله آزمایشات ژنتیکی، باید تنها با رضایت فرد انجام شود. بیانیه موضع AMA در مورد آزمایشات ژنتیکی 2012 بیان می‌کند که "نباید هیچ اجباری برای هیچ فردی برای انجام یا امتناع از هرگونه آزمایش ژنتیکی وجود داشته باشد". ۲ این ملاحظات باید مستقیماً به ورزشکاران اعمال شود، با تمام ورزشکاران که حق دارند آزمایشات ژنتیکی را رد کنند. تصمیم به رد آزمایشات ژنتیکی نباید بر موقعیت یک ورزشکار در یک تیم یا سازمان ورزشی خاص تأثیر بگذارد و نه بر احتمال انتخاب او برای یک برنامه آموزشی ورزشی نخبه. آزمایشات ژنتیکی در رابطه با خطر آسیب نباید بر روی ورزشکارانی انجام شود تا زمانی که قادر به درک کامل مسائل مربوط به آزمایشات ژنتیکی نباشند. در ورزش، آزمایشات ژنتیکی برای ارزیابی خطر آسیب انجام می‌شود تا خطر یک بیماری جدی. بنابراین، آزمایشات ژنتیکی در ورزش نباید به ورزشکاران زیر 18 سال ارائه شود.
با توجه به اینکه نتیجه مطلوب آزمایشات ژنتیکی برای پیش‌بینی آسیب، تعدیل مناسب آموزش برای کاهش خطر آسیب است، احتمالاً اطلاعات ژنتیکی برای مربیان و مربیان مرتبط باشد. پرسنلی که ممکن است بخواهند به اطلاعات ژنتیکی دسترسی داشته باشند شامل، اما محدود به، مربی ورزشکار، فیزیوتراپیست و مربی قدرتی و شرطی است. ضروری است که دستورالعمل‌های سیاستی واضحی به ورزشکار و کارکنان مرتبط در مورد اینکه چه کسی می‌تواند به اطلاعات ژنتیکی دسترسی داشته باشد، به آنها اطلاع داده شود. تهیه و انتشار دستورالعمل‌های سیاستی واضح که فرآیند آزمایشات ژنتیکی را اطلاع‌رسانی می‌کند، باید قبل از انجام هرگونه آزمایش انجام شود. این دستورالعمل‌ها باید مشخص کنند که چه کسی می‌تواند به اطلاعات ژنتیکی دسترسی داشته باشد و چگونه می‌توان از آن اطلاعات استفاده کرد. اطلاعات ژنتیکی باید برای بهبود استراتژی‌های پیشگیری از آسیب و مدیریت سلامت استفاده شود، اما نباید برای شناسایی استعداد یا برای گنجاندن یا حذف از برنامه‌های با عملکرد بالا استفاده شود.
خطرات بالقوه در اجرای یک رژیم آزمایشات ژنتیکی در ورزش بدون شواهد کافی وجود دارد. چندین تک‌نوکلئوتیدی پلی‌مورفیسم (SNPs) شناسایی شده‌اند که ارتباطی پیشنهادی با افزایش خطر آسیب‌های ورزشی دارند، بر اساس رویکرد کنترل-مورد، ژن کاندید. ۵۲ به طور خاص، چندریختی‌هایی در ژن‌های COL5A1، TNC، MMP3 و GDF-5 نشان داده شده‌اند که با آسیب‌های تاندون آشیل مرتبط هستند. ۵۲، ۵۴–۵۶ با این حال، در حال حاضر هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد این چندریختی‌ها در همه قومیت‌ها، در هر دو جنسیت یا اینکه چندریختی‌ها پیش‌بینی‌کننده خطر آسیب هستند، مرتبط هستند. تحقیقات بیشتری برای بررسی ارتباط SNPs خاص با آسیب، با در نظر گرفتن تأثیر جنسیت و قومیت، قبل از ارائه آزمایش به ورزشکاران مورد نیاز است.
بسیاری از آزمایشات مستقیم به مصرف‌کننده که برای استفاده ورزشکاران تبلیغ می‌شوند با اصول NHMRC برای ترجمه آزمایش‌های مبتنی بر "omics" از کشف به مراقبت‌های بهداشتی مطابقت ندارند. ۱۶ هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد آزمایش‌های مبتنی بر "omics" ارائه شده توسط شرکت‌های تجاری اصل اول تکرارپذیری را پشت سر می‌گذارند و بنابراین در نتایج و اطلاعات بازگردانده شده غیرقابل اعتماد هستند. ۱۳ ورزشکاران باید از انجام این آزمایشات دلسرد شوند.
علاوه بر این، اطلاعات ژنتیکی ممکن است برای یک متخصص پزشکی ورزشی که آموزش اضافی در این زمینه ندیده است، تفسیر آن دشوار باشد. در سال 2009، گیبسون اظهار داشت که "می‌تواند چالش‌برانگیز باشد برای پزشک ورزشی پرمشغله تا ارتباط بالینی عوامل خطر ژنتیکی را در رابطه با آسیب‌ها تقطیر کند". ۵۷ خطر ناشی از SNPs به طور قابل توجهی با خطر ناشی از آزمایشات ژنتیکی برای اختلالات تک ژنی متفاوت است. به همین دلیل، مهم است که پزشکان درک کنند تأثیر آزمایش تجویز شده و قادر به ارائه مشاوره به بیمار در مورد خطرات آزمایش ژنتیکی یا دسترسی به یک مشاور ژنتیک در صورت نیاز باشند.
نتیجه‌گیری
ژنومیک یک زمینه به سرعت در حال پیشرفت در تمام رشته‌های پزشکی از جمله ورزش و پزشکی ورزشی است. پیشرفت‌های فناوری و کاهش هزینه‌ها باعث شده است که تحقیقات ژنتیکی و آزمایشات ژنتیکی برای طیف وسیعی از سازمان‌های ورزشی و افراد در دسترس‌تر شود. AIS متعهد به به‌روز بودن با آخرین تحولات در علم و فناوری بدون به خطر انداختن یکپارچگی ورزش است. AIS بر ایمنی و رفاه ورزشکاران تمرکز واضح و قاطع خود را حفظ خواهد کرد. این بیانیه موضع چارچوب اخلاقی را که در آن آزمایشات ژنتیکی و تحقیقات ژنتیکی در ورزش استرالیا انجام می‌شود، تعریف می‌کند (جعبه 1).

جعبه 1
مواضع اتخاذ شده توسط موسسه ورزش استرالیا در مورد تحقیقات و آزمایشات ژنتیکی ورزشکاران استرالیایی

آزمایشات ژنتیکی برای اهداف مرتبط با سلامت توسط پزشک تجویز می‌شود.
آزمایشات ژنتیکی برای اهداف مرتبط با سلامت همراه با مشاوره ژنتیک تجویز می‌شود.
در صورتی که افراد تصمیم به انجام آزمایشات ژنتیکی مستقیم به مصرف‌کننده بگیرند، باید از عمل بر اساس مشاوره شرکت تجاری بدون درخواست شفاف‌سازی از یک پزشک دلسرد شوند.
آزمایشات ژنتیکی به عنوان بخشی از یک پروژه تحقیقاتی تنها با رضایت آگاهانه کتبی شرکت‌کنندگان انجام می‌شود.
اهداف استفاده از اطلاعات ژنتیکی به وضوح به ورزشکاران اطلاع داده می‌شود.
شرکت‌کنندگان در تحقیقات ژنتیکی از احتمال اکتشافات ناخواسته که به طور بالقوه می‌تواند بر سلامت شرکت‌کننده یا بستگان آنها تأثیر بگذارد، مطلع می‌شوند.
ورزشکاران حق دارند یک آزمایش ژنتیکی را رد کنند.
هیچ تبعیضی علیه ورزشکارانی که آزمایشات ژنتیکی را رد می‌کنند وجود نخواهد داشت.
مدیریت و محرمانه بودن نتایج آزمایشات ژنتیکی به وضوح به ورزشکار اطلاع داده می‌شود، قبل از مشارکت در تحقیق.
نتایج آزمایشات ژنتیکی محرمانه باقی می‌مانند مگر اینکه به طور صریح توافق شده باشد.
آزمایشات ژنتیکی برای اهداف تحقیقاتی در ورزش بر روی ورزشکاران زیر 18 سال انجام نمی‌شود.
ورزشکاران شرکت‌کننده در تحقیقات ژنتیکی حق دارند در هر زمان از تحقیق انصراف دهند و/یا درخواست کنند که تمام اطلاعات و نمونه‌های آنها در هر زمان در طول فرآیند آزمایش یا تحقیق از بین برود.
ورزشکاران شرکت‌کننده در تحقیقات ژنتیکی حق دارند اطلاعات و نمونه‌های خود را به شخص ثالث ارسال کنند.
تحقیقات ژنتیکی در ورزشکاران شامل کم تهاجمی‌ترین روش جمع‌آوری نمونه مورد نیاز برای ارائه نتایج تحقیق است.
اصلاح ژنتیکی برای افزایش عملکرد استفاده نمی‌شود.
آزمایشات ژنتیکی مستقیم به مصرف‌کننده در رابطه با عملکرد ورزشی به شدت دلسرد می‌شود.
آزمایشات ژنتیکی برای گنجاندن یا حذف ورزشکاران از یک برنامه با عملکرد بالا استفاده نمی‌شود.
آزمایشات ژنتیکی به عنوان روشی برای شناسایی استعداد استفاده نمی‌شود.
هدایت مداخلات مبتنی بر شواهد برای کاهش آسیب و بهبود سلامت استفاده قانونی و معتبری از اطلاعات ژنتیکی است.
دستورالعمل‌های واضحی باید نحوه انتشار اطلاعات ژنتیکی را قبل از شروع یک مطالعه تحقیقاتی یا رژیم آزمایش تعریف کند.

تشکر و قدردانی
نویسندگان از شبکه تحقیقاتی مشترک برای پیشبرد علم ورزش و ورزش (https://bond.edu.au/researchers/research-strengths/university-research-centres/crn-advancing-exercise-sports-science) و دکتر Silvia Manzanero برای کمک به تهیه دست‌نوشته تشکر می‌کنند.
خواندن متن کامل یا دانلود PDF:
با نام کاربری و رمز عبور خود وارد شوید


مسابقات گرند اسلم تنیس
مسابقات گرند اسلم که به آن‌ها میجورها نیز گفته می‌شود، چهار رویداد سالانه مهم در تنیس هستند. این مسابقات بیشترین امتیاز رتبه‌بندی، جایزه نقدی، توجه عمومی و رسانه‌ها، قوی‌ترین و بزرگ‌ترین ترکیب بازیکنان و تعداد بیشتری از ست‌های "بهترین از" برای مردان (که ۵ ست است) را ارائه می‌دهند.
برنامه مسابقات گرند اسلم شامل اوپن استرالیا در اواسط ژانویه، اوپن فرانسه (همچنین به نام رولان گاروس) از اواخر ماه مه تا اوایل ژوئن، ویمبلدون در ژوئن-ژوئیه و اوپن آمریکا در اوت-سپتامبر است. هر تورنمنت در یک دوره دو هفته‌ای برگزار می‌شود. مسابقات استرالیا و ایالات متحده روی زمین‌های سخت، مسابقات فرانسه روی زمین رس و ویمبلدون روی چمن برگزار می‌شود. ویمبلدون قدیمی‌ترین مسابقه است که در سال ۱۸۷۷ تأسیس شد و پس از آن مسابقات آمریکا در سال ۱۸۸۱، فرانسه در سال ۱۸۹۱ و استرالیا در سال ۱۹۰۵ تأسیس شدند.

مسابقات گرند اسلم به شرح زیر هستند:
اوپن استرالیا
محل برگزاری: ملبورن، استرالیا
نوع زمین: سخت (پلکسی کوشن)
زمان برگزاری: هر ژانویه
اوپن فرانسه
محل برگزاری: پاریس، فرانسه
نوع زمین: رس (قرمز)
زمان برگزاری: هر ماه مه
مسابقات - ویمبلدون
محل برگزاری: لندن، انگلستان
نوع زمین: چمن
زمان برگزاری: هر ژوئن/ژوئیه
اوپن ایالات متحده (اوپن آمریکا)
محل برگزاری: نیویورک، نیویورک
نوع زمین: سخت (لیکولد)
زمان برگزاری: هر اوت/سپتامبر


قهرمانی در گرند اسلم در تنیس به معنای کسب عنوان قهرمانی در هر چهار مسابقه بزرگ (اوپن استرالیا، اوپن فرانسه، ویمبلدون و اوپن آمریکا) در یک رشته ورزشی در طول یک سال تقویمی است. در مسابقات دوبل، گرند اسلم می‌تواند به صورت تیمی یا با شرکای مختلف به دست آید. کسب عنوان قهرمانی در هر چهار مسابقه بزرگ به صورت متوالی اما نه در یک سال تقویمی، به عنوان «گرند اسلم غیرتقویمی» شناخته می‌شود، در حالی که کسب عنوان قهرمانی در هر چهار مسابقه بزرگ در طول دوران حرفه‌ای یک بازیکن، «گرند اسلم دوران حرفه‌ای» نامیده می‌شود.

تورنمنت‌های گرند اسلم که به عنوان مسابقات بزرگ نیز شناخته می‌شوند، مهم‌ترین تورنمنت‌های سالانه تنیس حرفه‌ای جهان هستند. این تورنمنت‌ها بیشترین امتیاز رتبه‌بندی، جایزه نقدی، توجه رسانه‌ها و تماشاگران، قوی‌ترین و بزرگ‌ترین ترکیب بازیکنان و طولانی‌ترین مسابقات مردان (بهترین از پنج ست، بهترین از سه ست برای زنان) را ارائه می‌دهند. نظارت بر این تورنمنت‌ها بر عهده فدراسیون بین‌المللی تنیس (ITF) است، نه سازمان‌های برگزارکننده تورهای مردان و زنان، انجمن تنیس حرفه‌ای (ATP) و انجمن تنیس زنان (WTA)، اما هر دو انجمن ATP و WTA بر اساس عملکرد بازیکنان در این تورنمنت‌ها امتیاز رتبه‌بندی اعطا می‌کنند.

چهار تورنمنت گرند اسلم عبارتند از: اوپن استرالیا در ماه ژانویه، اوپن فرانسه از اواخر ماه مه تا اوایل ژوئن، ویمبلدون از اواخر ژوئن تا اوایل ژوئیه و اوپن آمریکا از اواخر آگوست تا اوایل سپتامبر که هر کدام به مدت دو هفته برگزار می‌شوند. تورنمنت‌های اوپن استرالیا و آمریکا بر روی زمین‌های سخت، اوپن فرانسه بر روی زمین‌های رسی و ویمبلدون بر روی زمین‌های چمن برگزار می‌شوند. ویمبلدون قدیمی‌ترین تورنمنت است که در سال 1877 تأسیس شد، پس از آن آمریکا در سال 1881، فرانسه در سال 1891 (به عنوان یک مسابقه بزرگ در سال 1925) و استرالیا در سال 1905 تأسیس شدند، اما تا سال 1925 هر چهار تورنمنت به عنوان مسابقات بزرگ به طور رسمی برگزار نشدند.

**تاریخچه**

با محبوبیت روزافزون تنیس و با امید به یکسان‌سازی قوانین این ورزش در سطح بین‌المللی، انجمن‌های تنیس بریتانیا و فرانسه در جریان مسابقات کاپ دیویس، بحث‌هایی را آغاز کردند و در اکتبر 1912 جلسه‌ای را در پاریس با حضور انجمن‌های استرالزی، اتریشی، بلژیکی، اسپانیایی و سوئیسی برگزار کردند. آن‌ها سپس فدراسیون بین‌المللی تنیس چمن (ILTF) را تشکیل دادند و اولین جلسه خود را در سال 1913 با حضور سازمان‌های دانمارکی، آلمانی، هلندی، روسی، آفریقای جنوبی و سوئدی برگزار کردند. حقوق رای‌گیری بر اساس اهمیت درک شده هر کشور تقسیم می‌شد، به طوری که انجمن تنیس چمن بریتانیا (LTA) حداکثر شش رای را دریافت می‌کرد. سه تورنمنت ایجاد شد که به عنوان «قهرمانی‌های جهان» تعیین شدند:

*   قهرمانی جهان زمین چمن، که بر روی زمین چمن برگزار می‌شد.
*   قهرمانی جهان زمین سخت، که بر روی زمین رسی برگزار می‌شد.
*   قهرمانی جهان زمین سرپوشیده، که بر روی یک سطح چوبی سرپوشیده برگزار می‌شد.

LTA حق دائمی سازماندهی قهرمانی جهان زمین چمن را دریافت کرد که در ویمبلدون برگزار می‌شد و فرانسه اجازه یافت تا قهرمانی جهان زمین سخت را تا سال 1916 برگزار کند. آنتونی وایلدینگ از نیوزیلند در سال 1913 هر سه قهرمانی جهان را به دست آورد.

انجمن ملی تنیس آمریکا (USNLTA) با توزیع قدرت در ILTF و تعیین عنوان «قهرمانی جهان» برای تورنمنت‌های بریتانیا و فرانسه مخالفت کرد و در ابتدا از پیوستن به فدراسیون خودداری کرد و ترجیح داد به عنوان ناظر در جلسات آن‌ها شرکت کند. در دهه 1920، با عدم موفقیت قهرمانی جهان زمین سرپوشیده در جذب بازیکنان برتر و موفقیت روزافزون تنیس آمریکا و استرالیا، ILTF تلاش کرد تا USNLTA را متقاعد کند تا به آن‌ها بپیوندد و خواستار حذف عنوان «قهرمانی جهان» از هر سه تورنمنت در مارس 1923 شد، که منجر به پایان یافتن هر دو قهرمانی جهان زمین سرپوشیده و قهرمانی جهان زمین سخت شد. یک دسته جدید به نام «قهرمانی‌های رسمی» برای قهرمانی‌های ملی بریتانیا، فرانسه، استرالیا و آمریکا ایجاد شد. تا دهه 1930، این چهار تورنمنت به عنوان معتبرترین تورنمنت‌های این ورزش شناخته شدند.

در سال 1933، جک کرافورد قهرمانی‌های استرالیا، فرانسه و ویمبلدون را به دست آورد و تنها برای کسب عنوان قهرمانی در آخرین رویداد بزرگ سال، قهرمانی آمریکا، نیاز داشت تا قهرمان هر چهار تورنمنت بزرگ شود، دستاورد توصیف شده به عنوان «گرند اسلم» توسط روزنامه‌نگار ورزشی آلن گولد از روزنامه ریدینگ ایگل و بعدها توسط جان کیران از روزنامه نیویورک تایمز. اصطلاح «گرند اسلم» از بازی کارتی قرارداد بریج گرفته شده است، جایی که برای بردن تمام دست‌های ممکن استفاده می‌شود و از طریق گلف وارد تنیس شد، جایی که برای اولین بار برای توصیف چهار پیروزی بزرگ، به ویژه دستاورد بابی جونز در بردن چهار تورنمنت بزرگ گلف سه سال قبل در سال 1930 استفاده شد. «گرند اسلم» یا «اسلم» از آن زمان برای اشاره به خود تورنمنت‌ها نیز استفاده شده است.

در آن زمان، تنها بازیکنان آماتور مجاز به شرکت در گرند اسلم و سایر تورنمنت‌های مورد تایید ILTF بودند. وضعیت آماتور، که توسط ILTF همراه با فدراسیون‌های ملی وابسته آن تنظیم می‌شد، از دریافت جایزه نقدی، کسب درآمد از طریق آموزش تنیس، بستن قرارداد با تبلیغ‌کنندگان و انجام مسابقات نمایشی پولی برای بازیکنان جلوگیری می‌کرد، اگرچه پرداخت هزینه‌ها و مبالغی از شرکت‌های تولید کالاهای ورزشی یا سایر خیرین مجاز بود. آماتورهایی که «خارج شده» و حرفه‌ای می‌شدند از شرکت در تورنمنت‌های آماتور منع می‌شدند و از انجمن‌های ملی خود حذف می‌شدند. اولین تور حرفه‌ای در سال 1926 توسط تبلیغ‌کننده سی. سی. پایل با گروهی از بازیکنان آمریکایی و فرانسوی، به ویژه سوزان لنگلن، که مسابقات نمایشی را برای مخاطبان پولی برگزار می‌کردند، تأسیس شد. در دهه‌های بعد، تورهای سر به سر دیگری برگزار شد و تورنمنت‌های حرفه‌ای ایجاد شد، سه تورنمنت، قهرمانی تنیس حرفه‌ای آمریکا، قهرمانی حرفه‌ای فرانسه و قهرمانی ویمبلی، برجسته بودند و اکنون به عنوان مسابقات بزرگ حرفه‌ای و معادل تورنمنت‌های گرند اسلم آماتور در نظر گرفته می‌شوند. تا دهه 1950، عمدتاً به دلیل تلاش‌های بازیکن/تبلیغ‌کننده جک کرامر، این مدار موازی سودآور بیشتر ستاره‌های آماتور را به سمت خود جذب می‌کرد و خشم ILTF و برگزارکنندگان تورنمنت‌های گرند اسلم را برانگیخت. یک راز آشکار این بود که کسانی که به عنوان آماتور باقی ماندند، پرداخت‌های زیرمیزی از انجمن‌های ملی خود دریافت می‌کردند تا آن‌ها را از پیوستن به رده‌های حرفه‌ای بازدارد و در دسترس بودن آن‌ها را برای مسابقات بزرگ و کاپ دیویس تضمین کند، اقدامی که به عنوان «شبه آماتوریسم» مورد انتقاد قرار می‌گرفت و به عنوان تضعیف یکپارچگی این ورزش تلقی می‌شد.

تنش‌ها در مورد وضعیت موجود که دهه‌ها بود در حال افزایش بود، سرانجام در سال 1967 به اوج خود رسید. در یک آزمایش، اولین تورنمنت باز به روی بازیکنان حرفه‌ای در زمین مرکز ویمبلدون، ویمبلدون پرو، توسط باشگاه تنیس و کروکت انگلستان در آگوست برگزار شد و جایزه‌ای به مبلغ 45000 دلار ارائه کرد. این تورنمنت بسیار موفقیت‌آمیز بود، با جمعیت پر شده و بازی‌هایی که از نظر کیفیت بالاتر از فینال ویمبلدون آماتور که دو هفته قبل برگزار شده بود، به نظر می‌رسید. این موفقیت همراه با امضای قراردادهای بزرگ با بازیکنان برتر توسط دو تور حرفه‌ای جدید - تنیس قهرمانی جهان و لیگ تنیس ملی - LTA را متقاعد کرد که به سمت تنیس باز حرکت کند. پس از اینکه پیشنهاد بریتانیا در جلسه سالانه ILTF رد شد، LTA شورش کرد و در جلسه سالانه خود در دسامبر به طور قاطع به پذیرش بازیکنان با هر وضعیتی در قهرمانی ویمبلدون 1968 و سایر تورنمنت‌های آینده بریتانیا رأی داد، «چه جهنم شود چه آسمان». حمایت نهایی USNLTA پس از رأی‌گیری در فوریه 1968، ILTF را مجبور کرد که تسلیم شود و به هر ملت اجازه دهد قوانین خود را در مورد بازیکنان آماتور و حرفه‌ای تعیین کند، که در جلسه ویژه در مارس 1968 به آن رأی داد. این امر آغاز دوره باز تنیس بود و اولین تورنمنت آن، قهرمانی زمین سخت بریتانیا 1968، سه هفته بعد در 22 آوریل در بورنموث، انگلستان آغاز شد و اولین تورنمنت گرند اسلم باز، اوپن فرانسه 1968 در ماه مه برگزار شد.

حتی پس از آغاز دوره باز، بازیکنانی مانند جان مک‌انرو و کریس اورت اشاره کرده‌اند که حذف مسابقات بزرگ غیرمعمول نبود، قبل از اینکه شمارش عناوین بزرگ به یک هنجار تبدیل شود، به ویژه اوپن استرالیا به دلیل فاصله سفر و تاریخ‌های نامناسب نزدیک به کریسمس و سال نو. همچنین بازیکنان حرفه‌ای قراردادی وجود داشتند که مجبور بودند برخی از رویدادهای بزرگ مانند اوپن فرانسه را در دهه 1970 از دست بدهند زیرا به مدارهای حرفه‌ای سودآورتر متعهد بودند. در یک مورد، بازیکنان استرالیایی از جمله رود لیور، کن روزوال و روی امرسون که با جورج مک‌کال از لیگ تنیس ملی قرارداد داشتند، از شرکت در اوپن استرالیا 1970 منع شدند زیرا تضمین‌های مالی کافی در نظر گرفته نشد.

اگرچه از سال 1925 امکان تکمیل گرند اسلم در بیشتر سال‌ها و رشته‌ها وجود داشته است، اما به دلیل اختلالات در ویمبلدون، قهرمانی‌های استرالیا و فرانسه به دلیل جنگ جهانی دوم از سال 1940 تا 1945 امکان‌پذیر نبود، سال‌هایی از 1970 تا 1985 که در مسابقات دوبل مختلط مسابقه‌ای در استرالیا وجود نداشت، سال 1986 که اوپن استرالیا برگزار نشد و سال 2020 که ویمبلدون به دلیل همه‌گیری COVID-19 لغو شد.

**تورنمنت‌ها**

گرند اسلم تنیس شامل این چهار تورنمنت بزرگ است:

| رویداد | دوره‌ها | آغاز | محل | سطح | اندازه‌های قرعه‌کشی | قالب | قانون ست تعیین‌کننده | تاریخ (2 هفته) | قهرمانان فعلی (تک‌نفره) | جایزه نقدی |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| مردان | زنان |
| اوپن استرالیا | 111 | 1905 | پارک ملبورن، ملبورن | سخت | رویدادهای مردان و زنان: 128: تک‌نفره، 64: دوبل، 32: دوبل مختلط، 8: تک‌نفره ویلچر، 4: دوبل ویلچر، رویدادهای نوجوانان 64 تک‌نفره، 32 دوبل | بهترین از پنج ست: تک‌نفره مردان، بهترین از سه ست: تک‌نفره زنان، رویدادهای دوبل، رویدادهای ویلچر، رویدادهای نوجوانان | تساوی‌شکنی 10 امتیازی (از سال 2022) | 7–28 ژانویه 2024 | یانیک سینر | آریانا سابالنکا | 76,500,000 دلار استرالیا |
| اوپن فرانسه | 93 | 1925 | استاده رولان گاروس، پاریس | رسی | 28 مه–11 ژوئن 2023 | نوواک جوکوویچ | ایگا شویان تک | 43,900,000 یورو |
| ویمبلدون | 136 | 1877 | باشگاه تنیس و کروکت انگلستان، لندن | چمن | 3–16 ژوئیه 2023 | کارلوس آلکاراس | مارکتا وندروسووا | 44,700,000 پوند |
| اوپن آمریکا | 143 | 1881 | مرکز ملی تنیس بیلی جین کینگ USTA، نیویورک | سخت | 28 آگوست–10 سپتامبر 2023 | نوواک جوکوویچ | کوکو گاف | 65,000,020 دلار آمریکا |

**اوپن استرالیا**

اوپن استرالیا اولین تورنمنت گرند اسلم سال است که هر ساله در اواخر ژانویه و اوایل فوریه برگزار می‌شود. اولین دوره آن در نوامبر 1905 در زمین‌های چمن باشگاه کریکت انباردار در ملبورن، استرالیا برگزار شد. تا سال 1927 به عنوان قهرمانی‌های استرالزیایی و پس از آن به عنوان قهرمانی‌های استرالیا تا آغاز دوره باز در سال 1969 برگزار شد و از مکان‌های مختلف در استرالیا و نیوزیلند عبور کرد تا اینکه در سال 1972 در باشگاه تنیس کویونگ در ملبورن مستقر شد. از سال 1988، بر روی زمین‌های سخت مجموعه ورزشی پارک ملبورن برگزار می‌شود که در حال حاضر از GreenSet به عنوان سازنده زمین خود استفاده می‌کند.

این تورنمنت توسط تنیس استرالیا، که قبلاً انجمن تنیس چمن استرالیا (LTAA) بود، اداره می‌شود و تا اواسط دهه 1980 برای جذب بازیکنان برتر بین‌المللی به دلیل فاصله از اروپا و آمریکا و نزدیکی به کریسمس و تعطیلات با مشکل مواجه بود، اما از آن زمان به یکی از بزرگترین رویدادهای ورزشی در نیمکره جنوبی و پربازدیدترین تورنمنت گرند اسلم تبدیل شده است که بیش از 1,020,000 نفر در نسخه 2024 از آن بازدید کرده‌اند. به «اسلم خوشحال» معروف است و به عنوان «گرند اسلم آسیا/اقیانوسیه» معرفی می‌شود و به دلیل مدرنیته و نوآوری خود شناخته شده است و اولین تورنمنت گرند اسلم است که بازی‌های سرپوشیده و نصب سقف‌های جمع‌شونده بر روی زمین‌های اصلی خود را ارائه می‌دهد، اولین تورنمنت است که مسابقات نهایی مردان را در شب برنامه‌ریزی می‌کند و اولین تورنمنت است که فراخوانی خط الکترونیکی را جایگزین داوران خط می‌کند و از نسخه گسترده‌ای از فناوری Hawk-Eye به نام «Hawk-Eye Live» استفاده می‌کند.

این تورنمنت در سال 1923 به عنوان یک مسابقه بزرگ توسط فدراسیون بین‌المللی تنیس تعیین شد. امروزه، قرعه‌کشی آن میزبان 256 بازیکن تک‌نفره، 128 تیم دوبل و 32 تیم دوبل مختلط است و کل جایزه نقدی این تورنمنت در سال 2024 86,500,000 دلار استرالیا است.

**اوپن فرانسه**

اوپن فرانسه که به عنوان رولان گاروس نیز شناخته می‌شود، دومین تورنمنت گرند اسلم سال است که هر ساله در اواخر ماه مه و اوایل ژوئن برگزار می‌شود. این تورنمنت برای اولین بار در سال 1891 در زمین‌های شنی Societé de Sport de Île de Puteaux در پوتو، Île-de-France برگزار شد و بارها محل برگزاری آن تغییر کرد تا اینکه در سال 1928 در زمین‌های رسی استاده رولان گاروس در پاریس، فرانسه مستقر شد. هم محل برگزاری و هم این تورنمنت به نام رولان گاروس، هوانورد پیشگام فرانسوی نامگذاری شده‌اند.

این تورنمنت توسط فدراسیون تنیس فرانسه (FFT)، که قبلاً تا سال 1976 به عنوان فدراسیون تنیس چمن فرانسه شناخته می‌شد، سازماندهی می‌شود و تنها تورنمنت گرند اسلم است که بر روی زمین رسی برگزار می‌شود. به طور کلی به عنوان فیزیکی‌ترین تورنمنت تنیس در جهان در نظر گرفته می‌شود.

تا سال 1925، این تورنمنت به عنوان Championnats de France (قهرمانی فرانسه) شناخته می‌شد و تنها بازیکنان فرانسوی و اعضای خارجی باشگاه‌های فرانسوی مجاز به شرکت در آن بودند. قبل از آن، قهرمانی جهان زمین سخت به عنوان معتبرترین قهرمانی رسی در فرانسه در نظر گرفته می‌شد زیرا به بازیکنان بین‌المللی اجازه شرکت می‌داد و اغلب به عنوان پیش‌ساز واقعی اوپن فرانسه مدرن در نظر گرفته می‌شود. از سال 1925 به بعد، قهرمانی فرانسه به روی همه آماتورهای بین‌المللی باز شد و به عنوان Internationaux de France (بین‌المللی فرانسه) بازنامگذاری شد و در همان سال به عنوان یک مسابقه بزرگ مورد تایید فدراسیون بین‌المللی تنیس برگزار شد.

امروزه، قرعه‌کشی آن میزبان 256 بازیکن تک‌نفره، 128 تیم دوبل و 32 تیم دوبل مختلط است و کل جایزه نقدی این تورنمنت در سال 2023 43,900,000 یورو بود. نسخه 2018 شاهد ثبت رکورد حضور 480,575 تماشاگر بود.

**ویمبلدون**

قهرمانی ویمبلدون که معمولاً به عنوان ویمبلدون شناخته می‌شود، سومین تورنمنت گرند اسلم سال است که هر ساله در اواخر ژوئن و اوایل ژوئیه برگزار می‌شود. این تورنمنت برای اولین بار در سال 1877 در باشگاه تنیس و کروکت انگلستان، که در آن زمان در نزدیکی جاده پرورشگاه در ویمبلدون، لندن، انگلستان واقع شده بود، برگزار شد. این تورنمنت همیشه در این باشگاه برگزار شده است که در سال 1922 به محل فعلی خود در نزدیکی جاده کلیسا نقل مکان کرد تا ظرفیت حضور خود را افزایش دهد.

ویمبلدون توسط کمیته مدیریت متشکل از 19 عضو سازماندهی می‌شود که 12 نفر از آن‌ها عضو باشگاه هستند و 7 نفر توسط انجمن تنیس چمن (LTA) تعیین می‌شوند. به عنوان قدیمی‌ترین رویداد تنیس در جهان، به طور گسترده به عنوان معتبرترین تورنمنت تنیس در نظر گرفته می‌شود و به دلیل تعهد خود به سنت‌ها و دستورالعمل‌های دیرینه شناخته شده است. یکی از معدود تورنمنت‌ها و تنها تورنمنت گرند اسلم است که هنوز بر روی زمین‌های چمن برگزار می‌شود، سطح اصلی تنیس که در دهه 1800 منشأ آن بود. بازیکنان ملزم به پوشیدن لباس‌های کاملاً سفید در طول مسابقات هستند و به عنوان «آقایان» و «خانم‌ها» خطاب می‌شوند. همچنین سنتی وجود دارد که بازیکنان هنگام ورود یا خروج از زمین مرکز در صورت حضور شاهزاده ولز یا پادشاه، تعظیم یا تعارف کنند.

این تورنمنت از سال 1912 تا 1923 عنوان «قهرمانی جهان زمین چمن» را از سوی فدراسیون بین‌المللی تنیس دریافت کرد و پس از لغو سه قهرمانی جهان ILTF به عنوان یک مسابقه بزرگ تعیین شد. از سال 1937، بی‌بی‌سی این تورنمنت را در تلویزیون در بریتانیا پخش می‌کند و فینال‌ها به صورت زنده و کامل در تلویزیون در این کشور پخش می‌شوند. پخش بی‌بی‌سی از نسخه 1967 از جمله اولین پخش‌های تلویزیونی رنگی در بریتانیا بود.

امروزه، این رویداد میزبان 256 بازیکن تک‌نفره، 128 تیم دوبل و 32 تیم دوبل مختلط است و کل جایزه نقدی این تورنمنت در سال 2021 35,016,000 پوند بود و 500,397 نفر در نسخه 2019 از آن بازدید کردند. این تورنمنت دارای برخی از طولانی‌ترین حمایت‌های مالی در تاریخ ورزش است که از سال 1902 با Slazenger و از سال 1935 با نام تجاری نوشیدنی میوه‌ای Robinsons مرتبط است.

**اوپن آمریکا**

اوپن آمریکا چهارمین و آخرین تورنمنت گرند اسلم سال است که هر ساله در اواخر آگوست و اوایل سپتامبر برگزار می‌شود. این تورنمنت برای اولین بار در آگوست 1881 در زمین‌های چمن باشگاه نیوپورت در نیوپورت، رود آیلند، ایالات متحده برگزار شد. این تورنمنت به طور مداوم محل برگزاری خود را در سال‌های اولیه تغییر می‌داد و هر رشته به طور جداگانه در مکان‌های مختلف برگزار می‌شد تا اینکه در سال 1923 در باشگاه تنیس وست ساید در فارست هیلز، کوئینز، نیویورک مستقر شد. در سال 1978، به زمین‌های سخت مرکز ملی تنیس بیلی جین کینگ USTA در فلاشینگ میدوز، کوئینز، نیویورک منتقل شد، جایی که از آن زمان تاکنون برگزار می‌شود.

این تورنمنت توسط انجمن تنیس ایالات متحده (USTA) سازماندهی می‌شود که قبلاً تا سال 1920 به عنوان انجمن ملی تنیس چمن ایالات متحده (USNLTA) و تا سال 1975 به عنوان انجمن ملی تنیس چمن ایالات متحده (USLTA) شناخته می‌شد. این تنها تورنمنت گرند اسلم است که از زمان آغاز به کار خود در سال 1881 هر ساله برگزار شده است. در سال 1997، استادیوم آرتور اش، بزرگترین استادیوم تنیس در جهان با ظرفیت 23,771 تماشاگر افتتاح شد. این استادیوم به نام آرتور اش، برنده تورنمنت سال 1968، اولین تورنمنت که به بازیکنان حرفه‌ای اجازه شرکت داده شد، نامگذاری شده است.

در طول سال‌ها، این تورنمنت نوآوری‌هایی را معرفی کرده و ایده‌هایی را ترویج کرده است که سایر تورنمنت‌ها بعداً آن‌ها را پیاده‌سازی کرده‌اند، از جمله معرفی سیستم تساوی‌شکنی برای تعیین نتیجه ست‌هایی که با نتیجه 6-6 مساوی شده‌اند، اولین تورنمنت گرند اسلم که در سال 1975 جایزه نقدی مساوی برای رویدادهای مردان و زنان ارائه می‌دهد، نصب چراغ‌ها در سال 1975 برای امکان برگزاری مسابقات در شب و معرفی بررسی‌های فوری خط با استفاده از سیستم کامپیوتری Hawk-Eye در سال 2006، اولین تورنمنت گرند اسلم که این کار را انجام داد.

ILTF به طور رسمی آن را در سال 1923 به عنوان یک تورنمنت بزرگ تعیین کرد. امروزه، این رویداد میزبان 256 بازیکن تک‌نفره، 128 تیم دوبل و 32 تیم دوبل مختلط است و کل جایزه نقدی این تورنمنت در سال 2020 53,400,000 دلار بود. از سال 2004، این تورنمنت توسط سری اوپن آمریکا، متشکل از تورنمنت‌های حرفه‌ای هاردکورت آمریکای شمالی که به اوپن آمریکا منتهی می‌شوند، پیش‌بینی شده است. این فصل توسط USTA به عنوان راهی برای جلب توجه بیشتر به تورنمنت‌های تنیس آمریکایی و افزایش پخش تلویزیونی آن‌ها سازماندهی شده است.

**گرند اسلم**

اولین بازیکنی که در یک سال تقویمی هر چهار مسابقه بزرگ را برد و گرند اسلم را به دست آورد، دان باج در سال 1938 بود. تا به امروز، پنج بازیکن تک‌نفره (دو مرد، سه زن)، نه بازیکن دوبل (چهار مرد، پنج زن) و یک بازیکن نوجوان (پسر) گرند اسلم را به دست آورده‌اند. در رشته‌های ویلچر، دو بازیکن تک‌نفره (یک مرد، یک زن) و دوازده بازیکن دوبل (چهار مرد، هشت زن) آن را به دست آورده‌اند. مارگارت کورت تنها بازیکنی است که گرند اسلم را در دو رشته، تک‌نفره و دوبل مختلط (دو بار) به دست آورده است، در حالی که بازیکنان ویلچر Diede de Groot و Dylan Alcott آن را در هر دو رشته تک‌نفره و دوبل در کلاس‌های مربوطه خود به دست آورده‌اند.

**نمونه‌ها**

[تصاویر بازیکنان برجسته که گرند اسلم را به دست آورده‌اند]

| # | سال | بازیکن | رشته | مسابقه | یادداشت‌ها |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 1938 | دان باج | تک‌نفره مردان | AU | FR | WB | US | بخشی از 6 عنوان متوالی. |
| 2 | 1951 | کن مک‌گرگور | دوبل مردان | AU | FR | WB | US | بخشی از 7 عنوان متوالی برای این تیم. |
|  | فرانک سدگمن | بخشی از 8 عنوان متوالی برای سدگمن با برامویچ و مک‌گرگور. |
| 3 | 1953 | مورین کانولی | تک‌نفره زنان | AU | FR | WB | US | بخشی از 6 عنوان متوالی. |
| 4 | 1960 | ماریا بوئنو | دوبل زنان | AU | FR | WB | US | با ترومن و هارد. |
| 5 | 1962 | رود لیور | تک‌نفره مردان | AU | FR | WB | US |  |
| 6 | 1963 | مارگارت کورت | دوبل مختلط | AU | FR | WB | US | بخشی از 7 عنوان متوالی برای کورت با استول و فلچر. |
|  | کن فلچر | بخشی از 6 عنوان متوالی برای این تیم. |
| 7 | 1965 | مارگارت کورت (2) | دوبل مختلط | AU | FR | WB | US | بخشی از 5 عنوان متوالی با نیوکمب، فلچر و استول. |
| 8 | 1967 | اوون دیویدسون | دوبل مختلط | AU | FR | WB | US | بخشی از 5 عنوان متوالی با فلاید، ترنر و کینگ. |
| 9 | 1969 | رود لیور (2) | تک‌نفره مردان | AU | FR | WB | US |  |
| 10 | 1970 | مارگارت کورت (3) | تک‌نفره زنان | AU | FR | WB | US | بخشی از 6 عنوان متوالی. |
| 11 | 1983 | استفان ادبرگ | تک‌نفره پسران | FR | WB | US | AU |  |
| 12 | 1984 | مارتینا ناوراتیلووا | دوبل زنان | FR | WB | US | AU | بخشی از 8 عنوان متوالی. |
|  | پم شریور |  |
| 13 | 1988 | اشتفی گراف | تک‌نفره زنان | AU | FR | WB | US | بخشی از 5 عنوان متوالی. |
| 14 | 1998 | مارتینا هینگیس | دوبل زنان | AU | FR | WB | US | بخشی از 5 عنوان متوالی با لوچیچ، نووتنا و کورنیکوا. |
| 15 | 2009 | استر ورگیر | ویلچر زنان دوبل | AU | FR | WB | US | بخشی از 12 عنوان متوالی برای ورگیر با هومان، گریفین و اسمیت. |
|  | کوری هومان |  |
| 16 | 2011 | استر ورگیر (2) | ویلچر زنان دوبل | AU | FR | WB | US | بخشی از 8 عنوان متوالی برای ورگیر با والراون و بویس. |
|  | شارون والراون | بخشی از 7 عنوان متوالی برای این تیم. |
| 17 | 2013 | آنیک فان کوت | ویلچر زنان دوبل | AU | FR | WB | US |  |
|  | جیسکه گریفین |  |
| 18 | 2014 | استفان هودت | ویلچر مردان دوبل | AU | FR | WB | US | با جرارد و کونیه‌دا. |
| 19 | 2014 | یویی کامیجی | ویلچر زنان دوبل | AU | FR | WB | US | بخشی از 5 عنوان متوالی. |
|  | جوردان ویلی |
| 20 | 2019 | آنیک فان کوت (2) | ویلچر زنان دوبل | AU | FR | WB | US |  |
|  | دیدی دی گروت | بخشی از 7 عنوان متوالی برای دی گروت با فان کوت و کامیجی. |
| 21 | 2019 | دیلان آلکات | ویلچر مردان چهارنفره دوبل | AU | FR | WB | US |
| 22 | 2021 | آلفی هیوت | ویلچر مردان دوبل | AU | FR | WB | US | بخشی از 10 عنوان متوالی. |
|  | گوردون رید |
| 23 | 2021 | دیدی دی گروت (2) | ویلچر زنان تک‌نفره | AU | FR | WB | US |  |
| 24 | 2021 | دیلان آلکات (2) | ویلچر مردان چهارنفره تک‌نفره | AU | FR | WB | US |  |
| 25 | 2022 | دیدی دی گروت (3) | ویلچر زنان تک‌نفره | AU | FR | WB | US | اولین دستاورد متوالی گرند اسلم. |
| 26 | 2023 | دیدی دی گروت (4) | ویلچر زنان تک‌نفره | AU | FR | WB | US | سومین دستاورد متوالی گرند اسلم در یک رشته. |

**گرند اسلم غیرتقویمی**

**اصطلاحات**

در سال 1982، فدراسیون بین‌المللی تنیس (ITF) جایزه 1 میلیون دلاری را به هر بازیکنی که هر چهار مسابقه بزرگ را به طور متوالی، صرف نظر از ترتیب برنده شدن آن‌ها، به دست آورد، ارائه کرد و شورای بین‌المللی تنیس حرفه‌ای مردان، که در آن زمان نهاد حاکم بر تنیس حرفه‌ای مردان بود، اظهار داشت که «گرند اسلم» لزوماً نباید در یک سال تقویمی به دست آید. این بازنگری توسط شورا و گزارش شده توسط ITF در ویمبلدون مورد تایید قرار گرفت. با این حال، در نامه ای در سال 1983 از دبیر کل ITF دیوید گری به روزنامه‌نگار تنیس پل فاین، گری ادعا کرد که قصد ITF هرگز تغییر تعریف گرند اسلم کلاسیک نبوده است.

این ابهام وجود دارد. تنها ابتکار ITF در این زمینه، ارائه جایزه 1 میلیون دلاری به هر بازیکنی است که همزمان تمام چهار عنوان گرند اسلم را در اختیار داشته باشد... با وجود تمام مطالبی که در این مورد خوانده‌ایم، هرگز قصد کمیته مدیریت من تغییر اساس گرند اسلم کلاسیک، یعنی کسب تمام چهار عنوان در یک سال نبوده است.

نیل آمدور از نیویورک تایمز در سال 1982، قبل از اعلام جایزه ITF، نوشت: «اکنون ورزش تحت تأثیر پول‌های بزرگ و غرور بزرگتر قرار گرفته است و سنت تقریباً به سرنوشت توپ‌های سفید و شلوارهای بلند تبدیل شده است... اگر چهار تورنمنت بزرگ بخواهند مشوق 1 میلیون دلاری را برای هر بازیکنی در آینده ارائه دهند - و چنین صحبت‌هایی وجود داشته است - این پاداش یک افزودنی خوشایند خواهد بود. اما تغییر آنچه گرند اسلم است، مانند این است که یک بازیکن بیسبال معتقد باشد که پس از زدن یک تک، دو و سه در بازی اول یک بازی دوگانه و یک هوم ران در اولین ضربه در بازی دوم، یک چرخه کامل را به دست آورده است.

تحلیلگر هال باک از آسوشیتد پرس از سنتی‌گرایانی که برای دفاع از دستاورد با استفاده از تقویم، به تقویم تکیه می‌کنند، انتقاد کرد و آن‌ها را «نگهبانان خودخوانده» توصیف کرد که «فقط با صفحات نازک تقویم، دستاورد را رد می‌کنند. حقایق این است. پنج گرند اسلم اول، باج در سال 1938، کانولی در سال 1953، لیور در سال 1962/1969 و کورت در سال 1970، همگی در ترتیب سنتی، با شروع از استرالیا در ژانویه و پایان دادن به آمریکا در سپتامبر به دست آمدند. آیا اگر این ترتیب از فرانسه یا ویمبلدون شروع می‌شد، کمتر دستاوردی بود؟ البته که نه.»

هنگامی که مارتینا ناوراتیلووا در سال 1984 اوپن فرانسه را برد و قهرمان هر چهار عنوان تک‌نفره زنان شد، اولین بازیکنی بود که این جایزه را دریافت کرد. برخی از رسانه‌ها در واقع گفتند که او گرند اسلم را به دست آورده است. کاری کیرپاتریک از Sports Illustrated نوشت: «چه گرند اسلم باشد، چه بی‌نظم، چه یک حقه تجاری با یک ستاره، مارتینا ناوراتیلووا بالاخره این کار را انجام داد.»

هنگامی که اشتفی گراف در سال 1988 گرند اسلم را به پایان رساند، جورج ویسی نوشت: «حتی فدراسیون بین‌المللی تنیس که باید به تاریخ احترام بیشتری بگذارد، در سال 1982 اعلام کرد که بردن هر چهار مسابقه بزرگ به طور متوالی یک گرند اسلم است - و جایزه 1 میلیون دلاری برای آن ارائه کرد... اما بسیاری از مردم تنیس و بیشتر نویسندگان و احتمالاً بیشتر طرفداران این قانون جدید را نپذیرفتند و ITF از این ایده دست کشید.»

هنگامی که نواک جوکوویچ در آستانه تکمیل یک گرند اسلم غیرتقویمی در اوپن استرالیا 2011 بود، یکی از نویسندگان اظهار داشت: «سنتی‌ترین‌ها اصرار دارند که "گرند اسلم" فقط باید به بردن تمام چهار عنوان در یک سال تقویمی اشاره داشته باشد، اگرچه قانون اساسی فدراسیون بین‌المللی تنیس بیان می‌کند که "بازیکنانی که همزمان تمام این چهار عنوان را در اختیار دارند، گرند اسلم را به دست می‌آورند."

از سال 2012، با این حال، ابهام برطرف شد، با قانون اساسی فعلی ITF که بیان می‌کند: «عناوین گرند اسلم قهرمانی‌های استرالیا، فرانسه، آمریکا و ویمبلدون هستند. بازیکنانی که تمام این چهار عنوان را در یک سال تقویمی در اختیار دارند، "گرند اسلم" را به دست می‌آورند.»

ترکیب گرند اسلم و گرند اسلم غیرتقویمی، تنها هشت بازیکن تک‌نفره در 11 مورد توانسته‌اند قهرمان هر چهار مسابقه بزرگ شوند، سه مرد (دان باج، رود لیور، نواک جوکوویچ) و پنج زن (مورین کانولی، مارگارت کورت، مارتینا ناوراتیلووا، اشتفی گراف، سرنا ویلیامز).

**نمونه‌ها**

[تصاویر بازیکنانی که گرند اسلم غیرتقویمی را به دست آورده‌اند]

| # | دوره | بازیکن | رشته | مسابقه | یادداشت‌ها |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 1949–50 | لوئیس براو | دوبل زنان | 1949 FR | 1949 WB | 1949 US | 1950 AU | N/A |  |
| 2 | 1967–68 | بیلی جین کینگ | دوبل مختلط | 1967 FR | 1967 WB | 1967 US | 1968 AU |  |
| 3 | 1983–84 | مارتینا ناوراتیلووا | تک‌نفره زنان | 1983 WB | 1983 US | 1983 AU | 1984 FR | 1984 WB | 1984 US |  |
| 4 | 1986–87 | مارتینا ناوراتیلووا (2) | دوبل زنان | 1986 WB | 1986 US | 1987 AU | 1987 FR | 1986 FR |  |
|  | پم شریور | N/A |  |
| 5 | 1992–93 | گیگی فرناندز | دوبل زنان | 1992 FR | 1992 WB | 1992 US | 1993 AU | 1993 FR | 1993 WB |  |
|  | ناتاشا زورووا |  |
| 6 | 1993–94 | اشتفی گراف | تک‌نفره زنان | 1993 FR | 1993 WB | 1993 US | 1994 AU | N/A |  |
| 7 | 1996–97 | ناتاشا زورووا (2) | دوبل زنان | 1996 US | 1997 AU | 1997 FR | 1997 WB |  |
| 8 | 2002–03 | سرنا ویلیامز | تک‌نفره زنان | 2002 FR | 2002 WB | 2002 US | 2003 AU |  |
| 9 | 2009–10 | استفان هودت | ویلچر مردان دوبل | 2009 FR | 2009 WB | 2009 US | 2010 AU | 2010 FR |  |
| 10 | 2009–10 | سرنا ویلیامز (2) | دوبل زنان | 2009 WB | 2009 US | 2010 AU | 2010 FR | N/A |  |
|  | ونوس ویلیامز |  |
| 11 | 2012–13 | باب برایان | دوبل مردان | 2012 US | 2013 AU | 2013 FR | 2013 WB |  |
|  | مایک برایان |  |
| 12 | 2014–15 | شینگو کونیه‌دا | ویلچر مردان دوبل | 2014 WB | 2014 US | 2015 AU | 2015 FR |  |
| 13 | 2014–15 | سرنا ویلیامز (3) | تک‌نفره زنان | 2014 US | 2015 AU | 2015 FR | 2015 WB |  |
| 14 | 2015–16 | نواک جوکوویچ | تک‌نفره مردان | 2015 WB | 2015 US | 2016 AU | 2016 FR |  |
| 15 | 2018–19 | دیدی دی گروت | ویلچر زنان تک‌نفره | 2018 WB | 2018 US | 2019 AU | 2019 FR |  |
| 16 | 2018–19 | دیلان آلکات | ویلچر مردان چهارنفره تک‌نفره | 2018 US | 2019 AO | 2019 FR | 2019 WB |  |
| 17 | 2021–22 | شینگو کونیه‌دا (2) | ویلچر مردان تک‌نفره | 2021 US | 2022 AU | 2022 FR | 2022 WB |  |
| 18 | 2022–23 | نیلس وین | ویلچر مردان چهارنفره دوبل | 2022 FR | 2022 WB | 2022 US | 2023 AU |  |
|  | سام شرودر |  |

**گرند اسلم دوران حرفه‌ای**

بازیکنی که تمام چهار مسابقه بزرگ را در طول دوران حرفه‌ای خود به دست آورد، «گرند اسلم دوران حرفه‌ای» را به دست آورده است.

تعداد بازیکنانی که گرند اسلم دوران حرفه‌ای را به دست آورده‌اند:

| رشته | مردان | زنان |
|---|---|---|
| تک‌نفره | 8 | 10 |
| دوبل | 4 | 5 |
| ویلچر تک‌نفره | 1 | 1 |
| ویلچر دوبل | 1 | 12 |

**مجموعه کامل**

«مجموعه کامل» به بردن هر یک از عناوین بزرگ در رشته‌های تک‌نفره، دوبل و دوبل مختلط در طول دوران یک بازیکن اشاره دارد. تنها سه بازیکن این کار را انجام داده‌اند که همگی زن هستند: دوریس هارت، مارگارت کورت و مارتینا ناوراتیلووا. کورت تنها بازیکنی است که دو بار مجموعه کامل را به دست آورده است، یک بار در دوران آماتور و یک بار در دوره باز.

**گرند اسلم طلایی**

«گرند اسلم طلایی» (در ابتدا «گرند اسلم طلایی») به دستاورد بردن تمام چهار مسابقه بزرگ و مدال طلای المپیک، پارالمپیک یا المپیک جوانان در یک سال تقویمی اشاره دارد. این اصطلاح در سال 1988 ابداع شد، زمانی که اشتفی گراف در سال 1988 تمام چهار مسابقه بزرگ و مدال طلای المپیک را در تک‌نفره به دست آورد. گراف تنها بازیکن تک‌نفره‌ای است که این پنج تورنمنت را در یک سال تقویمی به دست آورده است.

دیدیه دی گروت و دیلان آلکات نیز این کار را در تک‌نفره ویلچر به دست آورده‌اند.

به طور مشابه، اصطلاح «گرند اسلم طلایی غیرتقویمی» از سال 2013 استفاده شده است، زمانی که باب و مایک برایان قهرمانی‌های المپیک 2012، اوپن آمریکا 2012، اوپن استرالیا 2013، اوپن فرانسه 2013 و ویمبلدون 2013 را به طور متوالی به دست آوردند. این دستاورد همچنین به عنوان «گرند اسلم برایان طلایی» نامیده شد.

**گرند اسلم دوران حرفه‌ای**

بازیکنی که در طول دوران حرفه‌ای خود تمام چهار مسابقه بزرگ، مدال طلای المپیک یا پارالمپیک را به دست آورد، «گرند اسلم دوران حرفه‌ای» را به دست آورده است.

دیدیه دی گروت، شینگو کونیه‌دا و سرنا ویلیامز نیز این کار را انجام داده‌اند.

**گرند اسلم فوق‌العاده**

به زودی پس از آغاز دوره باز در سال 1968، هر یک از تورهای حرفه‌ای جدید یک قهرمانی سالانه در انتهای سال برگزار می‌کردند. ظهور دوباره تنیس در المپیک در سال 1988 منجر به مفهوم «گرند اسلم فوق‌العاده» به عنوان ترکیبی از گرند اسلم طلایی و عنوان قهرمانی سالانه شد. قهرمانی‌های پایان سال در حال حاضر ATP Finals برای تور مردان، WTA Finals برای تور زنان و Wheelchair Tennis Masters برای تور تنیس ویلچر هستند.

در سال 2021، دیدیه دی گروت اولین بازیکنی شد که تمام شش عنوان را در یک سال تقویمی به دست آورد و در تک‌نفره ویلچر زنان این کار را انجام داد. اشتفی گراف یک «گرند اسلم فوق‌العاده غیرتقویمی» را در سال 1988 با گرند اسلم طلایی خود در سال 1988 پس از پیروزی در قهرمانی Virginia Slims در سال 1987 به دست آورد.

**گرند اسلم سه چهارم**

چندین بازیکن در یک سال سه مسابقه بزرگ از چهار مسابقه بزرگ را برده‌اند و از کسب گرند اسلم با یک عنوان کم باز مانده‌اند، دستاوردی که گاهی اوقات به عنوان «گرند اسلم سه چهارم» نامیده می‌شود. در پنج مورد قابل توجه، بازیکنان تک‌نفره سه رویداد اول سال را برده‌اند و فرصتی برای تکمیل گرند اسلم تقویمی در رویداد بزرگ نهایی داشته‌اند اما شکست خورده‌اند. این موارد عبارتند از جک کرافورد در سال 1933، لو هود در سال 1956 و نواک جوکوویچ در سال 2021 در تنیس مردان و مارتینا ناوراتیلووا در سال 1984 و سرنا ویلیامز در سال 2015 در تنیس زنان.

**گرند اسلم سطحی**

از سال 1978، زمانی که اوپن آمریکا سطح بازی خود را از رسی به سخت تغییر داد، چهار مسابقه بزرگ بر روی سه سطح برگزار شده‌اند: رسی، سخت و چمن. بازیکنی که در یک سال تقویمی یک مسابقه بزرگ را در هر یک از این سه سطح فعلی به دست آورد، «گرند اسلم سطحی» را به دست آورده است. از سال 1978 تا 1987، اوپن استرالیا و ویمبلدون بر روی چمن، اوپن فرانسه بر روی رسی و اوپن آمریکا بر روی زمین سخت برگزار می‌شد، اما از سال 1988، اوپن استرالیا نیز بر روی زمین سخت برگزار می‌شود. در تک‌نفره، این کار توسط دو مرد، رافائل نادال در سال 2010 و نواک جوکوویچ در سال 2021 و سه زن، مارتینا ناوراتیلووا در سال 1984، اشتفی گراف در سال‌های 1988، 1993، 1995، 1996 و سرنا ویلیامز در سال‌های 2002 و 2015 به دست آمده است.

**گرند اسلم کانالی**

از زمان آغاز به کار آن‌ها، اوپن فرانسه بر روی زمین رسی یا شنی و ویمبلدون بر روی زمین چمن برگزار شده است، سطوحی که سبک‌های بازی بسیار متفاوتی را ترجیح می‌دهند. ویمبلدون معمولاً چند هفته پس از پایان اوپن فرانسه برگزار می‌شود، به این معنی که بازیکنانی که در اوپن فرانسه پیشرفت خوبی داشته‌اند زمان کمی برای بهبودی جسمی و روانی و سازگاری با شرایط سطحی متفاوت در ویمبلدون دارند. این امر باعث شده است که بردن هر دو تورنمنت به طور متوالی در یک سال به عنوان یکی از چالش‌برانگیزترین دستاوردهای یک فصل تنیس در نظر گرفته شود. بازیکنانی که این کار را انجام می‌دهند، «گرند اسلم کانالی» را به دست آورده‌اند، به نام کانال مانش، آبراهی که فرانسه و بریتانیا، میزبان‌های اوپن فرانسه و ویمبلدون را از هم جدا می‌کند. در تنیس تک‌نفره، این کار توسط 12 مرد و 10 زن به دست آمده است. در دوره باز، رود لیور، بیورن بورگ، رافائل نادال، راجر فدرر و نواک جوکوویچ تنها بازیکنانی هستند که این کار را در تک‌نفره مردان انجام داده‌اند و مارگارت کورت، ایوون گولاگونگ، بیلی جین کینگ، کریس اورت، مارتینا ناوراتیلووا، اشتفی گراف و سرنا ویلیامز در تک‌نفره زنان این کار را انجام داده‌اند.

**گرند اسلم حرفه‌ای**

قبل از آغاز دوره باز در سال 1968، تنها بازیکنان آماتور مجاز به شرکت در چهار تورنمنت گرند اسلم بودند. بسیاری از بازیکنان برتر مرد برای کسب درآمد قانونی به حرفه‌ای شدن روی آوردند و در یک تور حرفه‌ای جداگانه شرکت کردند. از سال 1927 تا 1967، سه تورنمنت که بعداً توسط برخی از روزنامه‌نگاران تنیس به عنوان «مسابقات بزرگ» تور حرفه‌ای در نظر گرفته شدند عبارت بودند از:

*   قهرمانی تنیس حرفه‌ای آمریکا
*   قهرمانی حرفه‌ای فرانسه
*   قهرمانی ویمبلی

بازیکنی که تمام سه مسابقه را در یک سال تقویمی ببرد، به طور پس‌نگرانه «گرند اسلم حرفه‌ای» یا «گرند اسلم حرفه‌ای» را به دست آورده است. این کار توسط کن روزوال در سال 1963 و رود لیور در سال 1967 انجام شد، در حالی که الوورث واینز، هانس نوسلاین و دان باج هر سه جام بزرگ را در طول دوران حرفه‌ای خود به دست آوردند. تورنمنت‌های حرفه‌ای مسابقه زنان نداشتند.


تنیس، ورزشی که ظرافت را با استقامت ترکیب می‌کند، فقط به بازیکنان مربوط نمی‌شود، بلکه به پیچیدگی‌های تورنمنت‌هایش نیز بستگی دارد. این وبلاگ به دنیای جذاب تورنمنت‌های تنیس می‌پردازد و نحوه عملکرد آن‌ها را از سیستم‌های رتبه‌بندی گرفته تا ظرافت‌های قرعه‌کشی، آشکار می‌کند. چه یک علاقه‌مند تازه‌کار به تنیس باشید و چه یک طرفدار باتجربه، درک این جنبه‌ها، قدردانی شما از این ورزش را افزایش می‌دهد. ما موضوعات پیچیده‌ای مانند سیدبندی، فرمت‌های مسابقه و مسیری را که بازیکنان در این مسابقات معتبر طی می‌کنند، تشریح خواهیم کرد. پس راکت خود را بردارید و به دنیای پر جنب و جوش تورنمنت‌های تنیس شیرجه بزنید.

ساختار تورنمنت‌های تنیس: از محلی تا گرند اسلم‌ها
دنیای تورنمنت‌های تنیس ساختاری متنوع و پویا را ارائه می‌دهد که از مسابقات محلی پایه تا اعتبار بین‌المللی گرند اسلم‌ها متغیر است. هر سطح از تورنمنت نقش منحصر به فردی در توسعه و نمایش استعدادهای تنیس دارد. این بخش بینشی به پیچیدگی‌ها و فرمت‌های مختلف این تورنمنت‌ها ارائه می‌دهد و بر نحوه مشارکت آن‌ها در بافت جذاب دنیای تنیس تأکید می‌کند. با بررسی پیشرفت از تورنمنت‌های محلی تا شکوه رویدادهای گرند اسلم، جزئیات دقیقی را کشف می‌کنیم که هر سطح را متمایز و ضروری برای ورزش تنیس می‌سازد.

تورنمنت‌های محلی و منطقه‌ای
معمولاً پایه سفر رقابتی یک بازیکن با تورنمنت‌های محلی و منطقه‌ای آغاز می‌شود. این رویدادها نقش مهمی در شکل‌گیری مراحل اولیه یک حرفه تنیسی دارند. در اینجا، ساختار تورنمنت تنیس به گونه‌ای طراحی شده است که هم قابل دسترس و هم چالش‌برانگیز باشد. بازیکنان در مجموعه‌ای از مسابقات شرکت می‌کنند که معمولاً مطابق با فرمت حذفی است، جایی که برنده به دور بعد صعود می‌کند در حالی که بازنده حذف می‌شود. این فرمت تورنمنت مهارت‌های بازیکنان را تحت فشار و توانایی آن‌ها را برای سازگاری با حریفان مختلف آزمایش می‌کند. این تورنمنت‌ها برای جمع‌آوری امتیازات رتبه‌بندی اولیه و ورود به مسابقات سطح بالاتر ضروری هستند. علاوه بر این، بستری را برای بازیکنان فراهم می‌کنند تا مهارت‌های خود را تقویت کنند، پویایی رقابتی را درک کنند و تجربه مسابقه ارزشمندی کسب کنند.

مدارهای ملی و بین‌المللی
با رشد مهارت‌ها و کسب تجربه، بازیکنان به مدارهای ملی و بین‌المللی پیشرفت می‌کنند که نشان‌دهنده یک گام مهم در رقابت و پیچیدگی است. این مدارها طیف متنوعی از سطوح تورنمنت، مانند Futures و Challengers را در بر می‌گیرد که به تورهای معتبر ATP و WTA منتهی می‌شود. این سطح بازیکنان را با طیف گسترده‌تری از سبک‌ها و استراتژی‌های بازی در سراسر جهان آشنا می‌کند و چالش قوی‌تری را ارائه می‌دهد. ساختار تورنمنت تنیس در این سطح پیچیده‌تر است، با برخی از رویدادها که مراحل دوره‌ای را قبل از پیشرفت به دورهای حذفی گنجانده‌اند. این تنوع در فرمت‌ها مستلزم انعطاف‌پذیری و بینش استراتژیک بیشتر از سوی بازیکنان است. موفقیت در این مدارها با امتیازات رتبه‌بندی بالاتر پاداش داده می‌شود و فرصت‌هایی را برای رقابت در معتبرترین تورنمنت‌های تنیس فراهم می‌کند.

تورنمنت‌های گرند اسلم
گرند اسلم‌ها اوج ساختار تورنمنت تنیس را نشان می‌دهند: اوپن استرالیا، اوپن فرانسه، ویمبلدون و اوپن آمریکا. این تورنمنت‌ها تجسم برتری تنیس هستند و برترین بازیکنان جهان را به خود جذب می‌کنند. آن‌ها از نظر مقیاس و اعتبار منحصربه‌فرد هستند و دارای قرعه‌کشی گسترده و برای مردان، فرمت‌های مسابقه طولانی‌تری (بهترین از پنج ست) هستند. گرند اسلم‌ها چیزی بیش از تورنمنت هستند. آن‌ها رویدادهای جشن‌گرفته‌شده‌ای در تقویم ورزشی بین‌المللی هستند که پوشش رسانه‌ای بی‌نظیر و توجه عمومی را ارائه می‌دهند. آن‌ها استقامت، مهارت و استحکام ذهنی بازیکنان را مانند هیچ تورنمنت دیگری آزمایش می‌کنند. برنده شدن در یک تورنمنت گرند اسلم به عنوان بالاترین دستاورد در تنیس در نظر گرفته می‌شود و نمادی از ورود یک بازیکن به تاریخچه تنیس است.

درک رتبه‌بندی بازیکنان: امتیازات و سیدبندی‌ها
کاوش در دنیای رتبه‌بندی بازیکنان در تنیس می‌تواند به اندازه خود بازی هیجان‌انگیز باشد. رتبه‌بندی‌ها را به عنوان یک تابلوی امتیازات غول‌پیکر در نظر بگیرید که در آن بازیکنان در سراسر جهان بر اساس عملکرد خود در تورنمنت‌های مختلف فهرست شده‌اند. این سیستم بسیار مهم است زیرا به تعیین اینکه چه کسی در کدام تورنمنت‌ها بازی می‌کند و با چه کسی روبرو می‌شود کمک می‌کند. بیایید این سیستم را به گونه‌ای تشریح کنیم که درک آن آسان باشد و توضیح دهیم که چگونه امتیازات کسب می‌شوند و سیدبندی‌ها در طرح بزرگ تنیس چه معنایی دارند.

نحوه تعیین رتبه‌بندی‌ها
رتبه‌بندی بازیکنان در تنیس عمدتاً بر اساس امتیازات کسب شده از تورنمنت‌ها است. این امتیازات مانند توکن‌های پاداش هستند. هرچه یک بازیکن در یک تورنمنت بهتر عمل کند، امتیازات بیشتری کسب می‌کند. این سیستم عملکرد بازیکنان را در طول 52 هفته گذشته بررسی می‌کند و امتیازات بهترین عملکرد آن‌ها را جمع می‌کند. مجموع این امتیازات سپس رتبه‌بندی آن‌ها را تعیین می‌کند. تورنمنت‌های بزرگ مانند گرند اسلم‌ها امتیازات بیشتری ارائه می‌دهند که برای بازیکنانی که به دنبال صعود در جدول رتبه‌بندی هستند مهم است.

نقش سیدبندی‌ها
سیستم سیدبندی تنیس در تورنمنت‌ها برای تعیین اینکه کدام بازیکنان مدعیان اصلی هستند استفاده می‌شود. آن‌ها بر اساس رتبه‌بندی بازیکنان در تنیس تعیین می‌شوند. برترین بازیکنان "سید" می‌شوند تا اطمینان حاصل شود که در مراحل اولیه یک تورنمنت با یکدیگر روبرو نمی‌شوند. این امر رقابت را منصفانه‌تر و هیجان‌انگیزتر می‌کند، زیرا از حذف زودهنگام بازیکنان برتر جلوگیری می‌کند. سیدبندی‌ها در ترسیم مسیر یک بازیکن در یک تورنمنت بسیار مهم هستند و اغلب بر شانس آن‌ها برای پیروزی تأثیر می‌گذارند.

درک این جنبه‌های رتبه‌بندی بازیکنان برای قدردانی از ماهیت استراتژیک و رقابتی تنیس ضروری است. این فقط در مورد نحوه بازی خوب شما نیست. بلکه در مورد نحوه شکل‌گیری عملکرد شما در سفر حرفه‌ای تنیس است.

کاوش در قرعه‌کشی تورنمنت: حذف تک‌مرحله‌ای و موارد دیگر
درک سیستم قرعه‌کشی تنیس مانند یادگیری نحوه خواندن نقشه مسابقات در یک تورنمنت است. این طرحی است که نشان می‌دهد چه کسی با چه کسی بازی می‌کند و به ما کمک می‌کند تا سفر بازیکنان را در حالی که برای برنده شدن در تورنمنت رقابت می‌کنند، دنبال کنیم. بیایید نحوه کار این سیستم را تشریح کنیم تا برای همه آسان شود.

قرعه‌کشی حذف تک‌مرحله‌ای
فرمت حذف تک‌مرحله‌ای رایج‌ترین نوع در سیستم قرعه‌کشی تنیس است. این را به عنوان یک چالش بقا تصور کنید که در آن بازیکنان در مسابقات روبرو می‌شوند و بازنده از تورنمنت حذف می‌شود در حالی که برنده به دور بعد صعود می‌کند. این روند تا زمانی ادامه می‌یابد که دو بازیکن باقی بمانند که در مسابقه نهایی برای برنده شدن در تورنمنت رقابت می‌کنند. این ساده و هیجان‌انگیز است زیرا هر مسابقه یا برنده می‌شوید یا حذف می‌شوید - یک بار ببازید و حذف می‌شوید.

سایر فرمت‌های قرعه‌کشی
در حالی که حذف تک‌مرحله‌ای محبوب است، برخی از تورنمنت‌ها از فرمت‌های مختلفی استفاده می‌کنند. به عنوان مثال، در یک قرعه‌کشی دوره‌ای، بازیکنان در گروه‌هایی قرار می‌گیرند و همه در گروه با یکدیگر بازی می‌کنند. بهترین بازیکنان از هر گروه سپس به مراحل حذفی صعود می‌کنند. این فرمت به بازیکنان فرصت‌های بیشتری برای اثبات خود می‌دهد و رقابت را بخشنده‌تر و جالب‌تر می‌کند.

کاوش در قرعه‌کشی یک تورنمنت تنیس بخشی از هیجان دنبال کردن این ورزش است. خواه برخورد مستقیم حذف تک‌مرحله‌ای باشد یا نبردهای استراتژیک دوره‌ای، سیستم قرعه‌کشی تنیس لایه دیگری از جذابیت را به بازی هیجان‌انگیز تنیس اضافه می‌کند.

فرمت‌های تورنمنت: انفرادی، دو نفره و دو نفره مختلط
تورنمنت‌های تنیس در طعم‌های مختلفی ارائه می‌شوند، درست مانند یک رویداد ورزشی با مسابقات مختلف. در تنیس، این تنوع‌ها به عنوان فرمت‌های تورنمنت شناخته می‌شوند. عمدتاً سه نوع وجود دارد: انفرادی، دو نفره و دو نفره مختلط. هر فرمت دارای مجموعه قوانین و سبک‌های بازی خاص خود است که آن‌ها را به روش خود منحصر به فرد و هیجان‌انگیز می‌کند. بیایید نگاهی دقیق‌تر به آنچه هر یک از این فرمت‌ها شامل می‌شود داشته باشیم.

انفرادی: چالش یک به یک
در انفرادی، همه چیز در مورد مهارت و استقامت فردی است. این یک مسابقه یک به یک است که در آن یک بازیکن در برابر بازیکن دیگر رقابت می‌کند. آن را مانند یک بازی شطرنج تصور کنید اما با راکت و توپ. بازیکن باید کل زمین را به تنهایی پوشش دهد و این فرمت را از نظر جسمی و ذهنی چالش‌برانگیز می‌کند. مسابقات انفرادی یک آزمون واقعی از توانایی، استراتژی و استقامت یک بازیکن است، زیرا آن‌ها باید صرفاً به مهارت‌های خود برای برنده شدن در بازی تکیه کنند.

دو نفره: کار تیمی در عمل
دو نفره جایی است که کار تیمی وارد عمل می‌شود. در این فرمت، دو بازیکن با هم متحد می‌شوند تا در برابر یک جفت دیگر بازی کنند. این مانند یک مسابقه امدادی است که شما و همسرتان به نوبت توپ را می‌زنید. در دو نفره، درک سبک بازی و استراتژی‌های همسرتان کلیدی است. زمین بین دو بازیکن تقسیم می‌شود که هر کدام نیمی از زمین خود را پوشش می‌دهند. این فرمت هماهنگی، ارتباط و برنامه‌ریزی استراتژیک بین هم‌تیمی‌ها را برجسته می‌کند و هیجان را به بازی اضافه می‌کند.

دو نفره مختلط: ترکیبی از استعدادها
دو نفره مختلط شبیه دو نفره است اما با پیچشی جالب: هر تیم شامل یک بازیکن مرد و یک بازیکن زن است. این سبک‌ها و نقاط قوت هر دو جنسیت را ترکیب می‌کند و مسابقات را غیرقابل پیش‌بینی و هیجان‌انگیز می‌کند. دو نفره مختلط مستلزم آن است که بازیکنان استراتژی‌های خود را برای تکمیل مهارت‌های همسرشان تطبیق دهند، صرف نظر از اینکه در برابر یک حریف مرد یا زن بازی می‌کنند یا خیر. این فرمت نمایش هماهنگی از استعدادها است و گواهی بر فراگیری و تطبیق‌پذیری تنیس است.

درک این فرمت‌های تورنمنت برای قدردانی از تنوع و پیچیدگی تنیس ضروری است. هر فرمت چالش‌ها و هیجان منحصربه‌فردی را به ارمغان می‌آورد و به بافت غنی این ورزش کمک می‌کند.

کارت‌های وحشی، صعودکنندگان و ورودی‌های ویژه
در تنیس، علاوه بر روش معمول ورود به تورنمنت‌ها بر اساس رتبه‌بندی، بازیکنان می‌توانند مسیرهای منحصربه‌فردی را طی کنند. این‌ها مانند میانبر یا گذرنامه‌های ویژه در یک بازی هستند که به عنوان کارت‌های وحشی، صعودکنندگان و ورودی‌های ویژه شناخته می‌شوند. هر کدام راه منحصر به فردی برای اجازه دادن به بازیکنان برای شرکت در تورنمنت‌ها دارند، گاهی اوقات حتی زمانی که رتبه‌بندی آن‌ها معمولاً اجازه نمی‌دهد. بیایید بررسی کنیم که این اصطلاحات چه معنایی دارند و چگونه پیچش هیجان‌انگیزی را به فرمت‌های تورنمنت اضافه می‌کنند.

کارت‌های وحشی: بلیط‌های طلایی
کارت‌های وحشی مانند هدایای غافلگیرکننده‌ای هستند که توسط برگزارکنندگان تورنمنت به بازیکنان داده می‌شوند. این ورودی‌های ویژه به بازیکنان اجازه می‌دهند در تورنمنت‌ها شرکت کنند، حتی اگر رتبه‌بندی آن‌ها به اندازه کافی بالا نباشد. برگزارکنندگان معمولاً کارت‌های وحشی را به بازیکنان محلی، جوانان در حال ظهور یا قهرمانان سابق که به بازی بازمی‌گردند می‌دهند. این راهی برای متنوع کردن تورنمنت با گنجاندن بازیکنانی است که می‌توانند طرفداران بیشتری را جذب کنند یا پتانسیل انجام کاری غیرمنتظره در بازی را داشته باشند.

صعودکنندگان: میدان نبرد برای ورود
صعودکنندگان مانند دورهای مقدماتی قبل از تورنمنت اصلی هستند. آن‌ها مجموعه‌ای از مسابقات هستند که در آن بازیکنانی که به طور خودکار برای تورنمنت واجد شرایط نیستند با یکدیگر رقابت می‌کنند. برندگان این مسابقات جایگاهی در قرعه‌کشی اصلی تورنمنت را به دست می‌آورند. این فرصتی برای بازیکنان رتبه‌بندی پایین‌تر برای مبارزه برای یک مکان و نشان دادن اینکه توانایی رقابت با بازیکنان برتر را دارند. این سخت است اما یک فرصت عالی برای این بازیکنان برای پیشرفت در حرفه خود است.

ورودی‌های ویژه: شرایط استثنایی
گاهی اوقات، بازیکنان ممکن است از طریق ورودی‌های ویژه وارد یک تورنمنت شوند. این موارد نادر هستند و معمولاً در شرایط استثنایی داده می‌شوند. به عنوان مثال، اگر یک بازیکن رتبه‌بندی بالا به دلیل آسیب‌دیدگی طولانی‌مدت از بازی خارج شده باشد، ممکن است یک ورودی ویژه به عنوان راهی برای بازگشت بدون مبارزه در دور مقدماتی دریافت کند. این مانند کمک به بازیکنانی است که در گذشته ارزش خود را ثابت کرده‌اند اما در حال حاضر با چالش‌هایی روبرو هستند.

این راه‌های ویژه برای ورود به تورنمنت‌ها لایه‌هایی از شگفتی و فرصت را به فرمت‌های تورنمنت اضافه می‌کنند و تنیس را به یک ورزش همیشه در حال تحول و هیجان‌انگیز تبدیل می‌کنند. آن‌ها ترکیبی از امید، فرصت و هیجان را هم برای بازیکنان و هم برای طرفداران ارائه می‌دهند.

سفر به فینال: مسیر و پیشرفت
ما دنیای هیجان‌انگیز تورنمنت‌های تنیس را بررسی کرده‌ایم، از درک فرمت‌های مختلف تورنمنت مانند انفرادی و دو نفره تا راه‌های ویژه بازیکنان برای ورود به تورنمنت‌ها از طریق کارت‌های وحشی و صعودکنندگان. ما همچنین اسرار رتبه‌بندی بازیکنان و سیستم سیدبندی تنیس را آشکار کرده‌ایم. هر یک از این جنبه‌ها نقش مهمی در شکل‌گیری سفر یک بازیکن تنیس، از مسابقات اولیه تا فینال‌های هیجان‌انگیز دارد.

Discover Sports Group: همراه تنیس شما
آیا به دنیای تنیس علاقه‌مند هستید و می‌خواهید سفر خود را آغاز کنید؟ Discover Sports Group اینجاست تا شما را راهنمایی کند. برنامه‌های تنیس ما برای پاسخگویی به همه سطوح طراحی شده‌اند، چه تازه شروع کرده باشید و چه به دنبال تقویت مهارت‌های خود باشید. ما مربیگری تخصصی و محیطی حمایتی را برای کمک به شما در پیمایش مسیر خود در تنیس، از تورنمنت‌های محلی تا شاید یک روز، گرند اسلم‌ها ارائه می‌دهیم. به خانواده Discover Sports Group بپیوندید و اجازه دهید تنیس را به بخشی هیجان‌انگیز از زندگی خود تبدیل کنیم.