از ویکی‌پدیا، دانشنامه آزاد

نمایشگاه هنری دیجیتال تولید شده توسط کامپیوتر با عنوان «خلق‌های مورفوژنتیک» اثر اندی لومس در مرکز هنری واترمنز در غرب لندن، در سال ۲۰۱۶
تصویرسازی تولید شده توسط کامپیوتر (CGI) یک فناوری یا کاربرد خاص از گرافیک کامپیوتری برای ایجاد یا بهبود تصاویر در هنر، رسانه‌های چاپی، شبیه‌سازها، ویدیوها و بازی‌های ویدیویی است. این تصاویر یا ایستا (یعنی تصاویر ثابت) یا پویا (یعنی تصاویر متحرک) هستند. CGI هم به گرافیک کامپیوتری دو بعدی و (بیشتر اوقات) به گرافیک کامپیوتری سه بعدی با هدف طراحی شخصیت‌ها، دنیاهای مجازی یا صحنه‌ها و جلوه‌های ویژه (در فیلم‌ها، برنامه‌های تلویزیونی، تبلیغات و غیره) اشاره دارد. کاربرد CGI برای ایجاد/بهبود انیمیشن‌ها، انیمیشن کامپیوتری یا انیمیشن CGI نامیده می‌شود.
تاریخچه[ویرایش]
این بخش نیاز به گسترش دارد. شما می‌توانید با افزودن به آن کمک کنید. (اکتبر ۲۰۲۳)
اولین فیلم بلند داستانی که از CGI و همچنین ترکیب فیلم‌برداری زنده با CGI استفاده کرد، فیلم سرگیجه[۱] بود که از CGI در تیتراژ ابتدایی فیلم استفاده کرد. اولین فیلم بلند داستانی که از CGI با فیلم‌برداری زنده در داستان فیلم استفاده کرد، فیلم وست‌ورلد در سال ۱۹۷۳[۲] بود. سایر فیلم‌های اولیه که از CGI استفاده کردند عبارتند از جنگ ستارگان: قسمت چهارم (۱۹۷۷)[۲]، ترون (۱۹۸۲)، استار ترک ۲: خشم خان (۱۹۸۲)[۲]، گلگو ۱۳: حرفه‌ای (۱۹۸۳)[۳]، آخرین جنگجو (۱۹۸۴)[۴]، شرلوک هولمز جوان (۱۹۸۵) و داستان اسباب‌بازی (۱۹۹۵). اولین موزیک ویدیو که از CGI استفاده کرد، "پول برای هیچ" برنده جایزه از Dire Straits (۱۹۸۵) بود که موفقیت آن در معرفی این فرآیند به مخاطبان اصلی نقش بسزایی داشت.[نیازمند منبع]
پیش از فراگیر شدن CGI در فیلم، واقعیت مجازی، محاسبات شخصی و بازی‌ها، یکی از کاربردهای عملی اولیه CGI، هوانوردی و آموزش نظامی، یعنی شبیه‌ساز پرواز بود. سیستم‌های بصری توسعه یافته در شبیه‌سازهای پرواز همچنین پیش‌ساز مهمی برای گرافیک کامپیوتری سه بعدی و سیستم‌های تصویرسازی تولید شده توسط کامپیوتر (CGI) امروزی بودند. به این دلیل که هدف از شبیه‌سازی پرواز، بازتولید رفتار یک هواپیما در حال پرواز بر روی زمین بود. بخش زیادی از این بازتولید مربوط به سنتز بصری معتبری بود که واقعیت را تقلید می‌کرد.[۵] تولیدکننده تصویر دیجیتال لینک (DIG) توسط شرکت سینگر (سینگر-لینک) به عنوان یکی از سیستم‌های CGI نسل اول در نظر گرفته می‌شد.[۶] این یک سیستم روز در زمان واقعی، با قابلیت روز/غروب/شب بود که توسط شاتل‌های ناسا، برای F-111، بلک هاوک و B-52 استفاده می‌شد. تولیدکننده تصویر دیجیتال لینک معماری‌ای داشت که یک سیستم بصری را ارائه می‌داد که به طور واقع‌گرایانه با دید خلبان مطابقت داشته باشد.[۷] معماری اساسی DIG و بهبودهای بعدی شامل یک مدیر صحنه، پردازشگر هندسی، پردازشگر ویدئویی و نمایشگر بود که هدف نهایی آن یک سیستم بصری بود که بافت، سایه‌زنی، قابلیت شفافیت و بدون پله‌سازی واقع‌گرایانه را پردازش می‌کرد.[۸]
همراه با نیاز به جفت کردن سنتز مجازی با الزامات آموزشی در سطح نظامی، فناوری‌های CGI مورد استفاده در شبیه‌سازی پرواز اغلب سال‌ها از آنچه در محاسبات تجاری یا حتی در فیلم‌های پرهزینه در دسترس بود، پیشی می‌گرفتند. سیستم‌های CGI اولیه فقط می‌توانستند اشیایی را به تصویر بکشند که از چندضلعی‌های مسطح تشکیل شده بودند. پیشرفت در الگوریتم‌ها و الکترونیک در سیستم‌های بصری شبیه‌ساز پرواز و CGI در دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ بر بسیاری از فناوری‌هایی که امروزه در CGI مدرن استفاده می‌شوند تأثیر گذاشت و امکان اعمال بافت بر روی سطوح و همچنین انتقال تصویر از یک سطح جزئیات به سطح دیگر را به طور روان فراهم کرد.[۹]
تکامل CGI منجر به ظهور فیلم‌برداری مجازی در دهه ۱۹۹۰ شد، جایی که دید دوربین شبیه‌سازی شده توسط قوانین فیزیک محدود نمی‌شود. در دسترس بودن نرم‌افزار CGI و افزایش سرعت کامپیوتر به هنرمندان و شرکت‌های کوچک اجازه داده است تا فیلم‌ها، بازی‌ها و هنرهای زیبای حرفه‌ای را از رایانه‌های خانگی خود تولید کنند.
تصاویر ثابت و مناظر[ویرایش]

یک منظره فراکتالی ایجاد شده در Terragen
نه تنها تصاویر متحرک بخشی از تصویرسازی تولید شده توسط کامپیوتر هستند؛ مناظر طبیعی (مانند مناظر فراکتالی) نیز از طریق الگوریتم‌های کامپیوتری تولید می‌شوند. یک راه ساده برای تولید سطوح فراکتالی استفاده از توسعه روش مش مثلثی است که بر ساختن یک مورد خاص از منحنی درام رله تکیه دارد، به عنوان مثال، جابجایی نقطه میانی.[۱۰] به عنوان مثال، الگوریتم ممکن است با یک مثلث بزرگ شروع شود، سپس به طور مکرر با تقسیم آن به چهار مثلث کوچکتر Sierpinski، بزرگنمایی کند و سپس ارتفاع هر نقطه را از نزدیکترین همسایگان خود درون‌یابی کند.[۱۰] ایجاد یک سطح براونی ممکن است نه تنها با افزودن نویز در هنگام ایجاد گره‌های جدید، بلکه با افزودن نویز اضافی در چندین سطح از مش انجام شود.[۱۰] بنابراین، می‌توان با استفاده از الگوریتم‌های فراکتالی نسبتاً ساده، یک نقشه توپوگرافی با سطوح ارتفاعی مختلف ایجاد کرد. برخی از فراکتال‌های معمولی و آسان برای برنامه‌نویسی مورد استفاده در CGI، فراکتال پلاسما و فراکتال گسل نمایشی‌تر هستند.[۱۱]
تکنیک‌های خاص زیادی مورد تحقیق و توسعه قرار گرفته‌اند تا جلوه‌های کامپیوتری بسیار متمرکز تولید کنند - به عنوان مثال، استفاده از مدل‌های خاص برای نشان دادن فرسایش شیمیایی سنگ‌ها برای مدل‌سازی فرسایش و ایجاد "ظاهر قدیمی" برای یک سطح مبتنی بر سنگ.[۱۲]
صحنه‌های معماری[ویرایش]

یک تصویر تولید شده توسط کامپیوتر با نمایش یک خانه در غروب آفتاب، ساخته شده در Blender
معماران مدرن از خدمات شرکت‌های گرافیک کامپیوتری برای ایجاد مدل‌های سه بعدی برای مشتریان و سازندگان استفاده می‌کنند. این مدل‌های تولید شده توسط کامپیوتر می‌توانند دقیق‌تر از نقشه‌های سنتی باشند. انیمیشن معماری (که فیلم‌های متحرک ساختمان‌ها را ارائه می‌دهد، نه تصاویر تعاملی) نیز می‌تواند برای دیدن رابطه احتمالی یک ساختمان با محیط و ساختمان‌های اطراف استفاده شود. پردازش فضاهای معماری بدون استفاده از ابزارهای کاغذ و مداد اکنون یک عمل پذیرفته شده با تعدادی سیستم طراحی معماری مبتنی بر کامپیوتر است.[۱۳]
ابزارهای مدل‌سازی معماری به معمار اجازه می‌دهند تا یک فضا را تجسم کند و "پیاده‌روی" را به صورت تعاملی انجام دهد و در نتیجه "محیط‌های تعاملی" را هم در سطح شهری و هم در سطح ساختمان ارائه دهد.[۱۴] کاربردهای خاص در معماری نه تنها شامل مشخص کردن ساختارهای ساختمان (مانند دیوارها و پنجره‌ها) و پیاده‌روی‌ها، بلکه اثرات نور و چگونگی تأثیر نور خورشید بر یک طراحی خاص در زمان‌های مختلف روز است.[۱۵][۱۶]
ابزارهای مدل‌سازی معماری اکنون به طور فزاینده‌ای مبتنی بر اینترنت شده‌اند. با این حال، کیفیت سیستم‌های مبتنی بر اینترنت هنوز از سیستم‌های مدل‌سازی داخلی پیچیده عقب‌تر است.[۱۷]
در برخی از کاربردها، از تصاویر تولید شده توسط کامپیوتر برای "مهندسی معکوس" ساختمان‌های تاریخی استفاده می‌شود. به عنوان مثال، بازسازی تولید شده توسط کامپیوتر از صومعه در گئورگنتال در آلمان از بقایای صومعه مشتق شده است، اما به بیننده "ظاهر و احساس" آنچه ساختمان در زمان خود بوده است را می‌دهد.[۱۸]
مدل‌های تشریحی[ویرایش]

یک تصویر آنژیوگرافی ریوی CT تولید شده توسط کامپیوتر از مجموعه اشعه ایکس
مدل‌های تولید شده توسط کامپیوتر مورد استفاده در انیمیشن اسکلتی همیشه از نظر تشریحی دقیق نیستند. با این حال، سازمان‌هایی مانند موسسه محاسبات علمی و تصویربرداری، مدل‌های مبتنی بر کامپیوتر از نظر تشریحی دقیقی را توسعه داده‌اند. مدل‌های تشریحی تولید شده توسط کامپیوتر می‌توانند هم برای اهداف آموزشی و هم عملی استفاده شوند. تا به امروز، حجم زیادی از تصاویر تولید شده توسط هنرمندان پزشکی همچنان توسط دانشجویان پزشکی استفاده می‌شود، مانند تصاویر فرانک اچ. نتر، به عنوان مثال، تصاویر قلبی. با این حال، تعدادی مدل تشریحی آنلاین در دسترس است.
یک اشعه ایکس منفرد بیمار یک تصویر تولید شده توسط کامپیوتر نیست، حتی اگر دیجیتالی شود. با این حال، در برنامه‌هایی که شامل اسکن‌های CT است، یک مدل سه بعدی به طور خودکار از بسیاری از اشعه ایکس تک لایه تولید می‌شود و یک "تصویر تولید شده توسط کامپیوتر" ایجاد می‌کند. برنامه‌هایی که شامل تصویربرداری رزونانس مغناطیسی هستند نیز تعدادی "عکس فوری" (در این مورد از طریق پالس‌های مغناطیسی) را برای تولید یک تصویر داخلی ترکیبی جمع می‌کنند.
در کاربردهای پزشکی مدرن، مدل‌های خاص بیمار در "جراحی کمکی با کامپیوتر" ساخته می‌شوند. به عنوان مثال، در تعویض کامل زانو، ساختن یک مدل خاص بیمار دقیق می‌تواند برای برنامه‌ریزی دقیق جراحی استفاده شود.[۱۹] این مدل‌های سه بعدی معمولاً از چندین اسکن CT از قسمت‌های مربوطه آناتومی خود بیمار استخراج می‌شوند. چنین مدل‌هایی همچنین می‌توانند برای برنامه‌ریزی پیوند دریچه آئورت، یکی از روش‌های رایج برای درمان بیماری‌های قلبی استفاده شوند. با توجه به اینکه شکل، قطر و موقعیت دهانه‌های کرونری می‌تواند از بیمار به بیمار بسیار متفاوت باشد، استخراج (از اسکن‌های CT) مدلی که به طور دقیق آناتومی دریچه بیمار را شبیه سازی کند، می‌تواند در برنامه‌ریزی این روش بسیار مفید باشد.[۲۰]
تصاویر پارچه و پوست[ویرایش]

خز خز مرطوب تولید شده توسط کامپیوتر در Autodesk Maya
مدل‌های پارچه به طور کلی به سه گروه تقسیم می‌شوند:

ساختار هندسی-مکانیکی در محل عبور نخ
مکانیک ورق‌های الاستیک پیوسته
ویژگی‌های ماکروسکوپی هندسی پارچه.[۲۱]

تا به امروز، به طور خودکار تا کردن لباس یک شخصیت دیجیتال به روشی طبیعی یک چالش برای بسیاری از انیماتورها باقی مانده است.[۲۲]
علاوه بر استفاده در فیلم، تبلیغات و سایر روش‌های نمایش عمومی، تصاویر تولید شده توسط کامپیوتر از لباس‌ها اکنون به طور معمول توسط شرکت‌های مد برتر استفاده می‌شود.[۲۳]
چالش در ارائه تصاویر پوست انسان شامل سه سطح از واقع‌گرایی است:

واقع‌گرایی عکس در شبیه سازی پوست واقعی در سطح ایستا
واقع‌گرایی فیزیکی در شبیه سازی حرکات آن
واقع‌گرایی عملکردی در شبیه سازی پاسخ آن به اقدامات.[۲۴]

ریزترین ویژگی‌های قابل مشاهده مانند چین و چروک‌های ریز و منافذ پوست به اندازه حدود ۱۰۰ میکرومتر یا ۰.۱ میلی‌متر هستند. پوست را می‌توان به عنوان یک تابع بافت دو جهته ۷ بعدی (BTF) یا مجموعه‌ای از تابع توزیع پراکندگی دو جهته (BSDF) در سطوح هدف مدل‌سازی کرد.
شبیه‌سازی و تجسم تعاملی[ویرایش]

یک زیردریایی زرد در Second Life

توپ‌های فلزی ایجاد شده در Blender
تجسم تعاملی ارائه داده‌هایی است که ممکن است به طور پویا تغییر کنند و به کاربر اجازه می‌دهد داده‌ها را از چندین دیدگاه مشاهده کند. حوزه‌های کاربردی ممکن است به طور قابل توجهی متفاوت باشد، از تجسم الگوهای جریان در دینامیک سیالات تا کاربردهای طراحی به کمک کامپیوتر خاص.[۲۵] داده‌های ارائه شده ممکن است با صحنه‌های بصری خاصی مطابقت داشته باشد که با تعامل کاربر با سیستم تغییر می‌کنند - به عنوان مثال، شبیه‌سازها، مانند شبیه‌سازهای پرواز، به طور گسترده از تکنیک‌های CGI برای نشان دادن جهان استفاده می‌کنند.[۲۶]
در سطح انتزاعی، یک فرآیند تجسم تعاملی شامل یک "خط لوله داده" است که در آن داده‌های خام مدیریت و فیلتر می‌شوند تا به قالبی که برای ارائه مناسب است برسند. این اغلب به عنوان "داده‌های تجسم" نامیده می‌شود. داده‌های تجسم سپس به یک "نمایش تجسم" نگاشت می‌شوند که می‌تواند به یک سیستم ارائه تغذیه شود. این معمولاً به عنوان یک "نمایش قابل ارائه" نامیده می‌شود. این نمایش سپس به عنوان یک تصویر قابل نمایش ارائه می‌شود.[۲۶] با تعامل کاربر با سیستم (به عنوان مثال، با استفاده از کنترل‌های جویستیک برای تغییر موقعیت خود در دنیای مجازی)، داده‌های خام از طریق خط لوله تغذیه می‌شوند تا یک تصویر جدید ارائه شود و اغلب کارایی محاسباتی در زمان واقعی یک ملاحظه کلیدی در چنین برنامه‌هایی است.[۲۶][۲۷]
انیمیشن کامپیوتری[ویرایش]

مدت: ۱ دقیقه و ۳۷ ثانیه.
فیلم‌های ماشینما به طور ذاتی فیلم‌های CGI هستند.
در حالی که تصاویر تولید شده توسط کامپیوتر از مناظر ممکن است ایستا باشند، انیمیشن کامپیوتری فقط به تصاویر پویا اطلاق می‌شود که شبیه یک فیلم هستند. با این حال، به طور کلی، اصطلاح انیمیشن کامپیوتری به تصاویر پویایی اطلاق می‌شود که به کاربر اجازه تعامل نمی‌دهند و اصطلاح دنیای مجازی برای محیط‌های متحرک تعاملی استفاده می‌شود.
انیمیشن کامپیوتری اساساً یک جانشین دیجیتالی برای هنر انیمیشن استاپ موشن مدل‌های سه بعدی و انیمیشن فریم به فریم تصاویر دو بعدی است. انیمیشن‌های تولید شده توسط کامپیوتر قابل کنترل‌تر از سایر فرآیندهای مبتنی بر فیزیک هستند، مانند ساختن مینیاتورها برای جلوه‌های ویژه یا استخدام افراد اضافی برای صحنه‌های شلوغ، و به دلیل اینکه امکان ایجاد تصاویری را فراهم می‌کند که با استفاده از هیچ فناوری دیگری امکان‌پذیر نیست. همچنین می‌تواند به یک هنرمند گرافیکی اجازه دهد تا چنین محتوایی را بدون استفاده از بازیگران، مجموعه‌های گران‌قیمت یا وسایل تولید کند.
برای ایجاد توهم حرکت، یک تصویر روی صفحه کامپیوتر نمایش داده می‌شود و به طور مکرر با یک تصویر جدید جایگزین می‌شود که شبیه تصویر قبلی است، اما در حوزه زمانی کمی پیشرفته‌تر است (معمولاً با سرعت ۲۴ یا ۳۰ فریم در ثانیه). این تکنیک با نحوه دستیابی به توهم حرکت با تلویزیون و فیلم یکسان است.
مدل‌های متن به تصویر[ویرایش]

تصویری شرطی شده بر روی اعلان "یک فضانورد در حال سوار شدن بر اسب، توسط هیروشیگه"، تولید شده توسط Stable Diffusion، یک مدل بزرگ متن به تصویر که در سال ۲۰۲۲ منتشر شده است
یک مدل متن به تصویر یک مدل یادگیری ماشین است که یک توصیف زبان طبیعی ورودی را می‌گیرد و تصویری را که با آن توصیف مطابقت دارد تولید می‌کند.
مدل‌های متن به تصویر در اواسط دهه ۲۰۱۰ در آغاز رونق هوش مصنوعی شروع به توسعه کردند، در نتیجه پیشرفت در شبکه‌های عصبی عمیق. در سال ۲۰۲۲، خروجی مدل‌های متن به تصویر پیشرفته - مانند DALL-E 2 از OpenAI، Imagen از Google Brain، Stable Diffusion از Stability AI و Midjourney - به گونه‌ای در نظر گرفته شد که به کیفیت عکس‌های واقعی و هنر کشیده شده توسط انسان نزدیک شود.
مدل‌های متن به تصویر به طور کلی یک مدل زبان را ترکیب می‌کنند که متن ورودی را به یک نمایش پنهان تبدیل می‌کند و یک مدل تصویر مولد که تصویری را بر اساس آن نمایش تولید می‌کند. موثرترین مدل‌ها به طور کلی بر روی مقادیر زیادی از داده‌های تصویر و متن خراشیده شده از وب آموزش داده شده‌اند.[۲۸]
دنیای مجازی[ویرایش]

یک زیردریایی زرد در Second Life

توپ‌های فلزی ایجاد شده در Blender
یک دنیای مجازی یک محیط مبتنی بر عامل و شبیه‌سازی شده است که به کاربران اجازه می‌دهد با شخصیت‌های انیمه شده مصنوعی (به عنوان مثال، عامل نرم‌افزاری) یا با کاربران فیزیکی دیگر از طریق استفاده از آواتارها تعامل داشته باشند. دنیاهای مجازی برای سکونت و تعامل کاربران در نظر گرفته شده‌اند و این اصطلاح امروزه تا حد زیادی مترادف با محیط‌های مجازی سه بعدی تعاملی است که در آن کاربران به شکل آواتارهایی که از نظر گرافیکی برای دیگران قابل مشاهده هستند، ظاهر می‌شوند.[۲۹] این آواتارها معمولاً به صورت متنی، دو بعدی یا نمایش‌های گرافیکی سه بعدی به تصویر کشیده می‌شوند، اگرچه اشکال دیگری نیز امکان‌پذیر است[۳۰] (حس‌های شنیداری[۳۱] و لمسی به عنوان مثال). برخی، اما نه همه، دنیاهای مجازی به چندین کاربر اجازه می‌دهند.
در دادگاه‌ها[ویرایش]
تصویرسازی تولید شده توسط کامپیوتر از اوایل دهه ۲۰۰۰ عمدتاً در دادگاه‌ها استفاده شده است. با این حال، برخی از کارشناسان استدلال کرده‌اند که این امر مغرضانه است. آنها برای کمک به قضات یا هیئت منصفه برای تجسم بهتر توالی رویدادها، شواهد یا فرضیه استفاده می‌شوند.[۳۲] با این حال، یک مطالعه در سال ۱۹۹۷ نشان داد که مردم فیزیکدانان شهودی ضعیفی هستند و به راحتی تحت تأثیر تصاویر تولید شده توسط کامپیوتر قرار می‌گیرند.[۳۳] بنابراین، مهم است که به هیئت منصفه و سایر تصمیم‌گیرندگان حقوقی آگاه شود که چنین نمایش‌هایی صرفاً نمایانگر یک توالی احتمالی از رویدادها هستند.
پخش و رویدادهای زنده[ویرایش]
تصاویر آب و هوا اولین کاربرد CGI در تلویزیون بود. اکنون رایج است که در پیش‌بینی آب و هوا، تصاویر تمام حرکت را که در زمان واقعی از چندین دوربین و سایر دستگاه‌های تصویربرداری گرفته شده‌اند، نمایش داده شود. همراه با نمادهای گرافیکی سه بعدی و نگاشت شده به یک مدل ژئوسپاتالی مجازی مشترک، این تجسم‌های متحرک اولین کاربرد واقعی CGI در تلویزیون را تشکیل می‌دهند.
CGI در پخش ورزشی رایج شده است. استادیوم‌های ورزشی و سرگرمی از طریق فیدهای دوربین ردیابی شده محتوای شفاف و لایه‌ای را برای تماشای بهتر مخاطبان ارائه می‌دهند. به عنوان مثال، خط "اولین دان" زردی که در پخش تلویزیونی بازی‌های فوتبال آمریکایی دیده می‌شود که خطی را نشان می‌دهد که تیم تهاجمی باید برای دریافت اولین دان عبور کند. CGI همچنین در ارتباط با فوتبال و سایر رویدادهای ورزشی برای نمایش تبلیغات تجاری بر روی نمای زمین بازی استفاده می‌شود. بخش‌هایی از زمین‌های راگبی و زمین‌های کریکت نیز تصاویر حمایت مالی را نمایش می‌دهند. پخش‌های شنا اغلب یک خط را در سراسر خطوط اضافه می‌کنند تا موقعیت رکورددار فعلی را در طول مسابقه نشان دهند تا بینندگان بتوانند مسابقه فعلی را با بهترین عملکرد مقایسه کنند. نمونه‌های دیگر شامل ردیابی هاکی و حاشیه‌نویسی عملکرد خودروهای مسابقه[۳۴] و مسیرهای توپ بیلیارد[۳۵][۳۶] است. گاهی اوقات CGI در تلویزیون با تراز صحیح با دنیای واقعی به عنوان واقعیت افزوده نامیده می‌شود.
گرفتن حرکت[ویرایش]

CGI اغلب همراه با گرفتن حرکت برای پوشش بهتر نقص‌هایی که با CGI و انیمیشن همراه است استفاده می‌شود. تصویرسازی تولید شده توسط کامپیوتر در کاربرد عملی خود توسط چقدر واقعی به نظر می‌رسد محدود شده است. تصویرسازی تولید شده توسط کامپیوتر غیرواقعی یا بد مدیریت شده می‌تواند منجر به اثر دره وهم‌آور شود.[۳۷] این اثر به توانایی انسان در تشخیص چیزهایی که به طور ترسناکی شبیه انسان هستند، اما کمی اشتباه هستند، اشاره دارد. این یک نقص در تصویرسازی تولید شده توسط کامپیوتر معمولی است که به دلیل آناتومی پیچیده بدن انسان، اغلب نمی‌تواند آن را به طور کامل تکرار کند. اینجاست که گرفتن حرکت وارد عمل می‌شود. هنرمندان می‌توانند از یک دستگاه گرفتن حرکت برای گرفتن فیلمی از یک انسان در حال انجام یک عمل استفاده کنند و سپس آن را به طور کامل با تصویرسازی تولید شده توسط کامپیوتر تکرار کنند تا به نظر طبیعی برسد.
کمبود مدل‌های دیجیتالی از نظر تشریحی دقیق به ضرورت گرفتن حرکت به عنوان همراه تصویرسازی تولید شده توسط کامپیوتر کمک می‌کند. از آنجایی که تصویرسازی تولید شده توسط کامپیوتر فقط قسمت بیرونی یا پوست شیء رندر شده را منعکس می‌کند، نمی‌تواند تعاملات بی‌نهایت کوچک بین گروه‌های عضلانی درهم قفل شده مورد استفاده در کنترل‌های حرکتی ظریف، مانند صحبت کردن را ثبت کند. حرکت مداوم صورت هنگام تولید صدا با لب‌ها و زبان و همچنین عبارات چهره‌ای که با صحبت کردن همراه است، به سختی می‌توان با دست تکرار کرد.[۳۸] گرفتن حرکت می‌تواند حرکت عضلات صورت را ثبت کند و تصویر بصری را که با صدا همراه است، بهتر تکرار کند، مانند تانوس جاش برولین.
همچنین ببینید[ویرایش]

مدل‌سازی سه بعدی
شرکت تحقیقات سینما
سایه‌زنی سل
Anime Studio
پایگاه داده انیمیشن
فهرست فیلم‌های انیمیشنی کامپیوتری
تصویر دیجیتال
رندر موازی
Photoshop ابزار ویرایش عکس دیجیتال استاندارد صنعتی است.
GIMP، یک برنامه ویرایش عکس دیجیتال FOSS.
Poser CGI بهینه شده برای مدل‌های نرم
ردیابی پرتو (گرافیک)
گرافیک کامپیوتری بی‌درنگ
سایه‌زن
انسان مجازی
استودیوی مجازی
انسان فیزیولوژیکی مجازی

منابع[ویرایش]

استنادها[ویرایش]

^ Ozturk, Selen (March 15, 2023). "Vicious Circle: John Whitney and the Military Origins of Early CGI". Bright Lights Film Journal. Retrieved May 11, 2023.
^ Jump up to: a b c "14 groundbreaking movies that took special effects to new levels". Insider.com.
^ Halverson, Dave (December 2005). "Anime Reviews: The Professional Golgo 13". Play. No. 48. United States of America. p. 92.
^ "Last Starfighter sequel is super close to happening, says Gary Whitta". Archived from the original on 2021-08-29. Retrieved 2021-08-29.
^ Rolfe, J. M. and Staples, K.J. (May 27, 1988). Flight Simulation (Cambridge Aerospace Series, Series Number 1). New York: Cambridge University Press. ISBN 978-0521357517.{{[cite book](https://en.wikipedia.org/wiki/Template:Cite_book "Template:Cite book")}}: CS1 maint: multiple names: authors list (link)
^ Carlson, Wayne (20 June 2017). "Computer Graphics and Animation: A Retrospective Overview". Ohio State University. p. 13.2.
^ Suminski, Leonard and, Hulin, Paul (September 26, 1980). "Computer Generated Imagery Current Technology". U.S. Army Project Manager for Training Devices: 14–18.{{[cite journal](https://en.wikipedia.org/wiki/Template:Cite_journal "Template:Cite journal")}}: CS1 maint: multiple names: authors list (link)
^ Yan, Johnson K. and, Florence, Judit K. "MODULAR DIGITAL IMAGE GENERATOR". United States Patent Office.{{[cite web](https://en.wikipedia.org/wiki/Template:Cite_web "Template:Cite web")}}: CS1 maint: multiple names: authors list (link)
^ Yan, Johnson (August 1985). "Advances in Computer-Generated Imagery for Flight Simulation". IEEE. 5 (8): 37–51. doi:10.1109/MCG.1985.276213. S2CID 15309937.
^ Jump up to: a b c Peitgen 2004, pp. 462–466.
^ Game programming gems 2 by Mark A. DeLoura 2001 ISBN 1-58450-054-9 page 240 [1]
^ Digital modeling of material appearance by Julie Dorsey, Holly Rushmeier, François X. Sillion 2007 ISBN 0-12-221181-2 page 217
^ Sondermann 2008, pp. 8–15.
^ Interactive environments with open-source software: 3D walkthroughs by Wolfgang Höhl, Wolfgang Höhl, 2008, ISBN 3-211-79169-8, pp. 24–29.
^ "Light: The art of exposure". GarageFarm. 2020-11-12. Retrieved 2020-11-12.
^ Advances in Computer and Information Sciences and Engineering by Tarek Sobh 2008 ISBN 1-4020-8740-3 pages 136-139
^ Encyclopedia of Multimedia Technology and Networking, Volume 1 by Margherita Pagani 2005 ISBN 1-59140-561-0 page 1027
^ Interac storytelling: First Joint International Conference by Ulrike Spierling, Nicolas Szilas 2008 ISBN 3-540-89424-1 pages 114-118
^ Total Knee Arthroplasty by Johan Bellemans, Michael D. Ries, Jan M.K. Victor 2005 ISBN 3-540-20242-0 pages 241-245
^ I. Waechter et al. Patient Specific Models for Minimally Invasive Aortic Valve Implantation in Medical Image Computing and Computer-Assisted Intervention -- MICCAI 2010 edited by Tianzi Jiang, 2010 ISBN 3-642-15704-1 pages 526-560
^ Cloth modeling and animation by Donald House, David E. Breen 2000 ISBN 1-56881-090-3 page 20
^ Film and photography by Ian Graham 2003 ISBN 0-237-52626-3 page 21
^ Designing clothes: culture and organization of the fashion industry by Veronica Manlow 2007 ISBN 0-7658-0398-4 page 213
^ Handbook of Virtual Humans by Nadia Magnenat-Thalmann and Daniel Thalmann, 2004 ISBN 0-470-02316-3 pages 353-370
^ Mathematical optimization in computer graphics and vision by Luiz Velho, Paulo Cezar Pinto Carvalho 2008 ISBN 0-12-715951-7 page 177
^ Jump up to: a b c GPU-based interactive visualization techniques by Daniel Weiskopf 2006 ISBN 3-540-33262-6 pages 1-8
^ Trends in interactive visualization by Elena van Zudilova-Seinstra, Tony Adriaansen, Robert Liere 2008 ISBN 1-84800-268-8 pages 1-7
^ Vincent, James (May 24, 2022). "All these images were generated by Google's latest text-to-image AI". The Verge. Vox Media. Retrieved May 28, 2022.
^ Cook, A.D. (2009). A case study of the manifestations and significance of social presence in a multi-user virtual environment. MEd Thesis. Available online
^ Biocca & Levy 1995, pp. 40–44.
^ Begault 1994, p. 212.
^ Computer-generated images influence trial results The Conversation, 31 October 2013
^ Kassin, S. M. (1997). "Computer-animated Display and the Jury: Facilitative and Prejudicial Effects". Law and Human Behavior. 40 (3): 269–281. doi:10.1023/a:1024838715221. S2CID 145311101. [2]
^ Archived at Ghostarchive and the Wayback Machine: Arti AR highlights at SRX -- the first sports augmented reality live from a moving car!, retrieved 2021-07-14
^ Azuma, Ronald; Balliot, Yohan; Behringer, Reinhold; Feiner, Steven; Julier, Simon; MacIntyre, Blair. Recent Advances in Augmented Reality Computers & Graphics, November 2001.
^ Marlow, Chris. Hey, hockey puck! NHL PrePlay adds a second-screen experience to live games, digitalmediawire 27 April 2012.
^ Palomäki, Jussi; Kunnari, Anton; Drosinou, Marianna; Koverola, Mika; Lehtonen, Noora; Halonen, Juho; Repo, Marko; Laakasuo, Michael (2018-11-01). "Evaluating the replicability of the uncanny valley effect". Heliyon. 4 (11): e00939. Bibcode:2018Heliy...400939P. doi:10.1016/j.heliyon.2018.e00939. ISSN 2405-8440. PMC 6260244. PMID 30519654.
^ Pelachaud, Catherine; Steedman, Mark; Badler, Norman (1991-06-01). "Linguistic Issues in Facial Animation". Center for Human Modeling and Simulation (69).

منابع[ویرایش]

Begault, Durand R. (1994). 3-D Sound for Virtual Reality and Multimedia. AP Professional. ISBN 978-0-1208-4735-8.
Biocca, Frank; Levy, Mark R. (1995). Communication in the Age of Virtual Reality. Lawrence Erlbaum Associates. ISBN 978-0-8058-1549-8.
Peitgen, Heinz-Otto; Jürgens, Hartmut; Saupe, Dietmar (2004). Chaos and Fractals: New Frontiers of Science. Springer Science & Business Media. ISBN 978-0-387-20229-7.
Sondermann, Horst (2008). Light Shadow Space: Architectural Rendering with Cinema 4D. Vienna: Springer. ISBN 978-3-211-48761-7.

پیوندهای خارجی[ویرایش]

A Critical History of Computer Graphics and Animation – یک صفحه دوره در دانشگاه ایالتی اوهایو که شامل تمام مطالب دوره و مواد تکمیلی گسترده (فیلم‌ها، مقالات، پیوندها) است.
CG101: A Computer Graphics Industry Reference ISBN 073570046X تاریخچه‌های منحصر به فرد و شخصی از تولید گرافیک کامپیوتری اولیه، به علاوه یک پایه جامع از صنعت برای همه سطوح خوانایی.
F/X Gods, by Anne Thompson, Wired, February 2005.
"History Gets A Computer Graphics Make-Over" Tayfun King, Click, BBC World News (2004-11-19)
NIH Visible Human Gallery


شاهکار یوهان سباستین باخ، «کلویه خوش‌تِمپر» (The Well-Tempered Clavier)، جواهری درخشان از دوران باروک است. این مجموعه، مجموعه‌ای زنده از دو مجموعه متمایز از «پرلودها» و «فوگ‌ها» است. این مجموعه، ظرافت‌های تمام ۲۴ کلید (۱۲ کلید ماژور و ۱۲ کلید مینور) را در هر کتاب بررسی می‌کند و توسط باخ برای صفحه‌کلید تک‌نوازی تنظیم شده است.

در دوران باروک، «کلویه» نام عمومی برای انواع مختلف سازهای صفحه‌کلید بود. رایج‌ترین آن‌ها شامل کلاویکورد، هارپسیکورد و سایر ارگ‌ها می‌شد.

پرلود در دو ماژور اثر باخ با امضای او در سال ۱۷۲۲

خاستگاه
یوهان سباستین باخ این مجموعه را «Das Wohltemperirte Clavier» نام‌گذاری کرد، در حالی که عنوان آلمانی مدرن آن «Das wohltemperierte Klavier» است. این کتاب به سال ۱۷۲۲ تاریخ‌گذاری شده و اساساً برای جوانانی که مشتاق یادگیری موسیقی بودند، از جمله کسانی که در مطالعه موسیقی مهارت داشتند، در کوتن (Köthen) ساخته شده است. باخ کتاب دوم را تقریباً ۲۰ سال پس از کتاب اول، با عنوان «کلویه خوش‌تِمپر - قسمت دوم» در لایپزیگ (Leipzig) ساخت.

ویرایش‌های مدرن با عنوان «کلویه خوش‌تِمپر - کتاب اول و کتاب دوم» منتشر می‌شوند. این مجموعه به عنوان یکی از بهترین آثار در تاریخ غنی موسیقی کلاسیک در نظر گرفته می‌شود. هیچ کتاب دیگری از دوران باروک به این اندازه به دقت بررسی، گرامی داشته و اجرا نشده است.

اگرچه مجموعه باخ در طول عمرش به طور اساسی منتشر نشد، نسخه‌ها و دست‌نوشته‌های متعددی توسط شاگردانش در سراسر اروپا پخش شد. آهنگسازان معاصر مانند بتهوون و موتسارت نیز به این دست‌نوشته‌ها دست یافتند و به نوبه خود مسیر موسیقی غربی را تحت تأثیر قرار دادند. این مجموعه کامل تقریباً ۵۱ سال پس از مرگ باخ منتشر شد.

تاریخچه
استفاده از واژه «خوش‌تِمپر» به روزهای قدیم بازمی‌گردد، سازهای صفحه‌کلید دقیق که می‌توانند تمام ۲۴ کلید را بنوازند، کمیاب بودند. از اواخر قرن هجدهم تا اواسط قرن بیستم، معنای این کلمه «تِمپر برابر» در نظر گرفته می‌شد. اگر مسیر اهمیت تاریخی «خوش‌تِمپر» را دنبال کنیم، ابتدا به آ. ورک‌مایستر (A. Werckmeister)، مدافع روش‌های کوک، می‌رسیم. تغییر تاریخی مشابه در آن زمان، آغاز «سیستم تونال» بود. با شروع دوران باروک، حالت‌های کلیسایی متعددی کاهش یافت و زمینه را برای آزادی تعدیل فراهم کرد. در نتیجه، کلیدهای «ماژور» و «مینور» بیشتری برای استفاده در دسترس قرار گرفت. باخ به وضوح تحت تأثیر این تحولات قرار گرفت و جای تعجب نیست که او دقیقاً در این دوره تصمیم به آغاز پروژه‌اش گرفت و از تمام کلیدهای موجود از نظر تئوری استفاده کرد. این امر مجموعه باخ را نه تنها برای آن دوران، بلکه برای گشودن راه‌های جدید برای نسل‌های آینده بسیار مهم می‌کند.

نیت موسیقیایی
باخ با موفقیت ارگ را از سایر سازهای صفحه‌کلید زهی متمایز کرد. طبقه‌بندی او از سازها نیز به یک شخصیت متمایز از رنگ و صدا، از جمله ابعاد فیزیکی سازها، اشاره‌ای مناسب بود. چنین تفاوت‌هایی برای یک آهنگساز مهم است و برای کسی در جایگاه باخ، تحول‌آفرین بود. انتخاب سازهای باخ هنگام کار بر روی این مجموعه در طول زمان به طور کامل مورد بحث قرار گرفته است. گمان می‌رود که او به طور منظم به نوعی ساز «کلویه» دسترسی داشته است. دیدگاه رایج این است که باخ می‌خواست این اثر را بر روی کلاویکورد خود اجرا کند، اما پس از در نظر گرفتن الزامات هنرمندان و یادگیرندگان آینده، محدودیت‌های صفحه‌کلید را پذیرفت. او اهمیت انتشار کار خود را درک کرده بود.

عنوان مجموعه همچنین نشان می‌دهد که باخ برای یک سیستم کوک «۱۲ نت» آهنگسازی کرده است که در آن همه کلیدها کوک باشند. این به عنوان «تِمپر دایره‌ای» نیز شناخته می‌شد. باخ به عنوان یک ارگ‌نواز، قطعاً با تمام سیستم‌های کوک، از جمله سیستم مِنتون (meantone) آشنا بود. گمان دیگری نیز وجود دارد مبنی بر اینکه باخ قصد استفاده از تِمپر برابر را داشته است.

بررسی اجمالی موسیقی
هر دو کتاب اول و دوم شامل ۲۴ جفت «پرلود» و «فوگ» هستند. جفت‌ها به طور متناوب در کلیدهای ماژور و مینور تنظیم شده‌اند - جفت اول در «دو ماژور»، جفت دوم در «دو مینور»، جفت سوم در «دو دیز ماژور» و غیره. یک فرم کروماتیک صعودی تا زمانی که همه کلیدها نشان داده شوند، ادامه می‌یابد و با یک فوگ در «سی مینور» به پایان می‌رسد. این روند به طور مکرر تکرار می‌شود و با هر بار تکرار نیم‌پرده افزایش می‌یابد. یوهان سباستین باخ همچنین برخی از پرلودها و فوگ‌ها را از منابع مختلف بازیافت کرده است.

امضای باخ در کتاب اول به سال ۱۷۲۲ تاریخ‌گذاری شده است. با این حال، این کتاب شامل چندین پرلود از آثار اولیه او نیز می‌شود، از جمله «کلاویه‌بوخلین» (Klavierbüchlein) که به سال ۱۷۲۰ تاریخ‌گذاری شده است. مجموعه بزرگی از «پرلود و فوگتا» نیز وجود دارد که قبل از کتاب اول ساخته شده‌اند.

منبع اصلی «کلویه خوش‌تِمپر - کتاب دوم» دست‌نوشته‌ای با عنوان «لندن اوریجینال» (London Original) است. همچنین یک نسخه جداگانه از این کتاب وجود دارد که بعداً توسط Bach-Gesellschaft در قرن نوزدهم منتشر شد. تصور می‌شود این نسخه در سال ۱۷۴۴ ساخته شده است. یوهان کریستوف آلتنیکول (Johann Christoph Altnickol)، داماد یوهان سباستین باخ، نویسنده اصلی است، از جمله تصحیحاتی که توسط باخ انجام شده است.

تحلیل موسیقیایی «کلویه خوش‌تِمپر» نشان می‌دهد که در مقایسه با بسیاری از آثار برجسته ادبی، طیف گسترده‌ای از سبک‌ها را در بر می‌گیرد. پرلودها معمولاً ملودی‌های باروک را نشان می‌دهند اما از نظر فرم آزاد هستند. اغلب با یک کُدا (coda) آزاد همراه هستند. آن‌ها همچنین به دلیل داشتن تعداد فردی از میزان‌ها، هم از نظر میزان‌ها و هم از نظر عبارات در هر پرلود، متمایز هستند.

همه فوگ‌ها با نشان دادن تعداد صداها در هر فوگ (۲، ۳، ۴ یا ۵ صدا) علامت‌گذاری شده‌اند. یک فوگ «دو صدایی»، دو فوگ «پنج صدایی» وجود دارد، در حالی که بیشتر آن‌ها «سه صدایی» و «چهار صدایی» هستند. آن‌ها از طیف کاملی از «ضدصدا» (counterpoint) استفاده می‌کنند، از جمله استرتو (stretto)، وارونگی موضوعی (thematic inversion)، قرار گرفتن فوگ (fugal exposition) و غیره. با این حال، این فوگ‌ها در مقایسه با فوگ‌های یوهان سباستین باخ که برای ارگ ساخته شده‌اند، پویایی کمتری دارند. همچنین، تلاش‌های تحلیلی متعددی برای رمزگشایی روابط انگیزشی بین فوگ و پرلود انجام شده است. برجسته‌ترین ارجاع انگیزشی در کتاب ۱، در مجموعه «سی ماژور» وجود دارد. در اینجا، فوگ از چهار نت اول پرلود در موقعیت متریک مشابه استفاده می‌کند، اگرچه با سرعت نصف.

ضبط‌های اصلی
تا به امروز بیش از ۱۵۰ ضبط از این مجموعه مشهور مستند شده است، از جمله نسخه‌هایی برای سینتی‌سایزرها و گروه‌ها.

در دوره بین سال‌های ۱۹۳۳ و ۱۹۳۶، ادوین فیشر (Edwin Fischer) اولین نسخه کامل «کلویه خوش‌تِمپر» را ضبط کرد.
در سال‌های ۱۹۴۹ (کتاب اول) و ۱۹۵۲ (کتاب دوم)، واندا لاندوفسکا (Wanda Landowska) دومین ضبط را بر روی هارپسیکورد از هر دو کتاب اول و دوم مجموعه انجام داد.
در سال‌های ۱۹۵۹ (کتاب اول) و ۱۹۶۷ (کتاب دوم)، رالف کیرپاتریک (Ralph Kirkpatrick) اولین نسخه کامل را بر روی کلاویکورد ضبط کرد.
در سال‌های ۱۹۵۹ (کتاب اول) و ۱۹۶۱ (کتاب دوم)، هلموت والچا (Helmut Walcha)، ارگ‌نواز مشهور دیگر، هر دو کتاب را بر روی هارپسیکورد ضبط کرد.
در سال ۱۹۸۲، دنیل خورزمپا (Daniel Chorzempa) اولین نفری بود که آن را با استفاده از چندین ساز، یعنی فورته‌پ piano، ارگ، کلاویکورد و هارپسیکورد ضبط کرد.
تاتیانا نیکولایوا (Tatiana Nikolayeva)، روزالین تورک (Rosalyn Tureck)، آندراش شیف (András Schiff)، ژواو کارلوس مارتینز (João Carlos Martins) و آنجلا هیویت (Angela Hewitt) همگی این مجموعه را دو بار بر روی پیانو ضبط کرده‌اند. رالف کیرپاتریک نیز رکورد مشابهی (برای هارپسیکورد و کلاویکورد) در اختیار دارد.
آنتونی نیومن (Anthony Newman) تنها کسی است که آن را سه بار ضبط کرده است، یک بار بر روی پیانو و دو بار بر روی هارپسیکورد.
یک پیانیست کانادایی، گلن گولد (Glenn Gould) که در آثار باخ تخصص دارد، ضبط کتاب‌های ۱ و ۲ کلویه خوش‌تِمپر را در سال ۱۹۶۳ آغاز کرد و در سال ۱۹۷۱ به پایان رساند.

وضوح هنگام بررسی «کلویه خوش‌تِمپر» ضروری است. هانس فون بولو (Hans von Bülow) آن را «عهد عتیق» موسیقی نامید و حق با اوست. بافت‌های شفاف و تمیز تنها یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های آن است. به این یک حس ظریف از درستی در هر تمپو اضافه کنید. زمان‌بندی پرلودها بی‌نقص است، هیچ چیز سخت یا عجولانه به نظر نمی‌رسد، همانطور که فوگ‌ها به طور طبیعی باز می‌شوند. هر صدا فضای و رنگ متمایز خود را ساطع می‌کند، مانند رویه خوشمزه روی یک دسر ظریف.

محدوده موسیقی شگفت‌انگیز و متفکرانه، از جمله سبک‌های متنوع باخ، این مجموعه را به یک موفقیت فوری تبدیل می‌کند. نحوه تغییر پرلودهای باخ برای گنجاندن اشکال موسیقیایی متعدد، از بداهه‌نوازی‌ها تا آریه‌ها، مطالعات تا رقص‌ها، و توجه به هر یک از آن‌ها به طور جداگانه، حس روشنی از اقتدار و جهت‌گیری موسیقی را برمی‌انگیزد. هیچ انگیزه پنهانی وجود ندارد، فقط یک آشکار شدن طبیعی از موسیقی واقعاً مسحورکننده.

پیوندهای منبع:

درباره کلویه خوش‌تِمپر در ویکی‌پدیا
درباره کلویه خوش‌تِمپر در Scielo
درباره کلویه خوش‌تِمپر در Britannica
درباره کلویه خوش‌تِمپر در Well-Tempered Clavier

نت‌های پیانو مرتبط:

پرلود در دو: از قسمت اول کلویه خوش‌تِمپر - نت‌های پیانو سطح ۴ - فرم اصلی
موسیقی باروک: نت‌های پیانو در سطوح مختلف
موسیقی کلاسیک پیانو و صفحه‌کلید: نت‌های پیانو در سطوح مختلف
آثار ی.س. باخ: نت‌های پیانو در سطوح مختلف
موسیقی کلاسیک: نت‌های پیانو در سطوح مختلف
سوئیت ویولنسل شماره ۱ - پرلود اثر باخ: سطح ۴ - نت‌های پیانو
پرلود در می مینور: اپوس ۲۸، شماره ۴ اثر شوپن - نت‌های پیانو سطح ۴ (فرم اصلی)
سیسیلین: از سونات BWV 1031 - سطح ۴ - نت‌های پیانو

شما همچنین ممکن است دوست داشته باشید:

درباره یوهان سباستین باخ بیشتر بدانید


یوهان سباستین باخ، ۱۶۸۵-۱۷۵۰
کلویه تنظیم‌شده (کتاب اول و دوم) ۴۸ پرلود و فوگ "۴۸ جواهر"
"دو کتاب کلویه تنظیم‌شده‌ی ی. اس. باخ که معمولاً در انگلیسی با عنوان ۴۸ پرلود و فوگ شناخته می‌شوند، در مرکز تمدن اروپایی قرار دارند و دارایی ارزشمند نسل‌های مردم در سراسر جهان هستند. اگر تمام موسیقی هنری غرب از بین برود و تنها یک اثر باقی بماند، بسیاری این اثر را انتخاب اول خود قرار می‌دهند. دستاورد این موسیقی در سطح فکری به تنهایی، باخ را در میان برجسته‌ترین متفکران تاریخ اروپا قرار می‌دهد. با این حال، توانایی او در کاوش و توسعه مواد موسیقی به طور کامل با گستره و قدرتی که با آن حالات، احساسات و شخصیت‌ها را بررسی می‌کند، مطابقت دارد و این چیزی است که موسیقی او را برای بسیاری محبوب کرده است. معاصران او خاطرنشان کردند که با وجود پیچیدگی قابل توجه، تسلط او در نظم‌دهی به مواد و فن بیان، به او این امکان را می‌داد که حتی به قلب کسانی که دانش خاصی در مورد تکنیک‌های موسیقی ندارند، دست یابد."

مقدمه
پدر من عضو انجمن میراث موسیقی بود، یک شرکت ضبط موسیقی از طریق سفارش پستی. او سال‌ها به طور ماهانه LPهای ویژه خودکار را دریافت می‌کرد. او بسیاری از رکوردها را جمع‌آوری کرد که مطمئنم هرگز به آن‌ها گوش نداده بود، اگرچه مطمئنم از ساختن یک کتابخانه ضبط موسیقی فوق‌العاده که امیدوار بود در نهایت یاد بگیرد، بسیار خوشحال بود. من از خواندن تمام عناوین روی جلد آلبوم‌های نسبتاً ساده و سفید لذت می‌بردم؛ این اولین درس غیررسمی من در تاریخ موسیقی بود: اینجا مجموعه‌ای عظیم از کارت‌های فهرست بود، با نام آهنگسازان، تاریخ‌ها، ژانرها، دوره‌ها، چه رسد به رهبران ارکستر، ارکسترها، پیانیست‌ها و همیشه یادداشت‌های لای‌نری غنی و مجلل. اما چه دانشنامه‌ی ترسناکی از موسیقی! اگر این "موسیقی کلاسیک" بود، من کار جدی‌ای داشتم.
نام‌ها کاملاً بیگانه بودند، همانطور که سبک‌های موسیقی و رویدادها و ایده‌هایی که به نظر می‌رسید با جوهر شفاف و روان از تحسین‌کنندگان آکادمیک روشن و مشخص جریان دارند. هایلایترها را بیرون بیاورید. وقتی به طور کامل در نظر گرفته شوند، جلدهای آلبوم‌های کسل‌کننده، یکنواخت و تک‌رنگ دقیقاً مانند مجموعه‌ای قدیمی و کامل از نمایشنامه‌های شکسپیر از باشگاه کتاب ماه، آجرهای گرد و غباری از ادبیات کلاسیک بودند که مانند برگ‌های خشک در حال پوسیدگی به آرامی در یک توده ساکت بودند. یا مانند جواهرات درخشان، پنهان در زبری.
باخ نامی بود که می‌شناختم. و جعبه ساده سفید با عنوان "کلویه تنظیم‌شده، کتاب ۱" یک مجموعه ضبط دوتایی بود. (اوه، شاید کتاب ۲ هم وجود داشته باشد؟). این مهم به نظر می‌رسد، یا حداقل جامع. من بلافاصله متوجه شدم که "اثر" به طور مرتب به ۲۴ قطعه تقسیم شده است، یکی برای هر کلید ممکن در سیستم موسیقی عملی که به مدت ۳۰۰ سال بر موسیقی غربی مسلط بوده است و اینکه هر یک از این قطعات به دو قطعه دیگر تقسیم شده است: هر کدام یک پرلود و فوگ بودند. از همه بهتر، من بلافاصله متوجه شدم (به لطف اطلاعات دقیق و همیشه کامل که به وضوح در یادداشت‌های لای‌نری انجمن میراث موسیقی ارائه شده است) که هر قطعه نسبتاً کوتاه است، اساساً به اندازه یک آهنگ پاپ مدرن. خوب. اینجا جایی برای شروع بود. من می‌توانستم نمونه‌های کوچکی را یکی یکی، احتمالاً حتی به ترتیب تصادفی، نمونه‌برداری کنم، به هر کدام چندین بار گوش کنم، زیرا کوتاه بودند و در طول دو رکورد کار کنم که، همانطور که بودند، باید فهرست کاملی از چیزی باشند. باخ! و من می‌دانستم، از طریق نفوذ فرهنگی عمومی که "فوگ" چیز مهمی است. من آستین‌هایم را بالا زدم، دستگیره تعهد ذهنی قوی را گرفتم و اولین ضربه را به آن توده آجر زدم.
من حداقل یک قطعه از کلویه تنظیم‌شده (دو کتاب، ۴۸ پرلود و فوگ، ۹۶ شاهکار کوچک فردی) را به مدت بیش از ۲۵ سال تقریباً هر روز گوش داده‌ام. من هرگز از آن خسته نشده‌ام. من هرگز از یادگیری از آن دست نکشیده‌ام. به عنوان یک لذت موسیقی محض، هرگز از سرگرم‌کننده بودن آن دست نکشیده است. با ۹۶ آهنگ فردی که هر کدام منحصر به فرد، زیبا، بازیگوش، عمیق، به طرز ماهرانه‌ای ساخته شده، بی‌نهایت دقیق و در طیف گسترده‌ای از تنوع، بسیار احساسی هستند، کلویه تنظیم‌شده یک دوست صمیمی، و همچنین یک معلم، یک استاد، یک داستان‌گو، یک خواننده مجلل و در نهایت، یک چالش برای شنونده برای پرورش و حفظ بهترین حس شنوایی خود است. یا حداقل درگیر تمرین مادام‌العمر بمانید.

کلویه تنظیم‌شده - یک دیدگاه تاریخی مختصر
به عنوان یک بیانیه کلی از واقعیت تاریخی و احترام فرهنگی، کلویه تنظیم‌شده‌ی باخ یک شاهکار برجسته و منحصربه‌فرد با نفوذ فراوان در تاریخ موسیقی هنری غرب یا "موسیقی کلاسیک" است. اگرچه کتاب ۱ و کتاب ۲ در مجموع حدود ۲۵۰ صفحه موسیقی نوشته شده یا تقریباً ۴ ساعت زمان پخش/گوش دادن را تشکیل می‌دهند، اما تراکم، جامعیت، ماندگاری و زیبایی محض بیان موسیقی باخ در این اثر (باخ یکی از پربارترین آهنگسازان تمام دوران بود) چیزی... همانطور که یک سنگ‌ریزه در استخر فرهنگ موسیقی غربی انداخته شده است، در طول زمان موج‌هایی ایجاد کرده و به جلو رانده شده است و شبکه‌ای گسترده از آگاهی، قدردانی و کار سخت ایجاد کرده است. تاریخ گفتگوی فرهنگی در مورد کلویه تنظیم‌شده، خود مانند یکی از فوگ‌های متعدد موجود در آن، نمایشی از فراخوانی و پاسخ، موضوع و جواب است.

موتزارت کلویه تنظیم‌شده را مطالعه کرد و چندین پرلود و فوگ باخ را از صفحه کلید به یک گروه مجلسی زهی رونویسی کرد. بتهوون کلویه تنظیم‌شده را می‌نواخت و با کپی کردن دستی چندین قسمت آن را "بازسازی" می‌کرد تا بتواند ساختار و فرآیند کنترپوان باخ را یاد بگیرد و درونی کند. مندلسون در معرفی مجدد اروپا به گنجینه‌های باخ نقش اساسی داشت و آثار خودش نیز اثر قوی کنترپوان و فوگ باخ را به همراه دارد. شومان پیشنهاد کرد که کلویه تنظیم‌شده باید نان روز شما باشد. در قرن نوزدهم، شوپن مستقیماً از آن الهام گرفت تا ۲۴ پرلود خود برای پیانو را بسازد. آهنگسازان قرن بیستم مانند هیندِمیت و شوستاکوویچ نیز مستقیماً از باخ الهام گرفته‌اند تا مجموعه‌های جامع خود از پرلود و فوگ را بنویسند. اپوس ۸۷ شوستاکوویچ خود یک شاهکار منحصربه‌فرد با بسیاری از صفات قابل نسبت به باخ است. این یک پاسخ متمرکز و نسبتاً فوری به شنیدن اجرای کلویه تنظیم‌شده بود و بسیاری از همان ظرافت، زیبایی، درام، عمق و نبوغ را دارد. کتاب‌های موسیقی آکادمیک در مورد آوازخوانی، ملودی، کنترپوان، فوگ و آموزش پیانو به طور کلی بر کلویه تنظیم‌شده‌ی باخ مانند کلیسا بر اساس خود، مانند یک شهر مقدس بر زمین مقدس خود تکیه می‌کنند. ضبط‌های تجاری عالی فراوان است از جمله مجموعه‌ای از درمان‌های جدید: جاز، وکالیز، سینتی‌سایزر موگ، کوارتت زهی و همچنین کلاویکورد، هارپسیکورد و پیانو سنتی. کتاب‌های محبوب و منابع وب بسیاری نیز وجود دارد. چرا اینقدر زیاد؟ به عنوان یک مطالعه کلی در موسیقی و کنترپوان، بی‌نظیر و بی‌انتها است. برای مطالعه فوگ، ضروری و اساساً کامل است. به عنوان تمرینی برای گوش، ذهن، قلب و روح، تمرینی مادام‌العمر با پاداش‌های فراوان است. ارزش وقت شما را دارد. شما هم می‌توانید در عادات استادان سهیم شوید. شما می‌توانید اجازه دهید بخشی از زندگی شما شود. بله، می‌توانید این کار را به تنهایی در خانه امتحان کنید!

کلویه تنظیم‌شده چیزهای زیادی برای آموزش دارد و جزئیات ساخت آن به اندازه هر ذهنی که بخواهید پیچیده است، اما این باید همیشه در برابر این پدیده باشد که این موسیقی به سادگی زیبا است. دسترسی به آن بسیار آسان است. برای درک آن، فقط به گوش‌های خود و توجه با کیفیت نیاز دارید. اما برای بیشتر عادات شنیداری معاصر ما، این یک سبک موسیقی متفاوت و قدیمی‌تر است و ممکن است برای ورود به جذابیت‌های آن به کمی سازگاری نیاز باشد. موسیقی به سبکی خاص نوشته شده است که آگاهی و مجموعه‌ای از انتظارات را در شنونده القا می‌کند. برای تعمیق حس روایت و تیز کردن درک شما از شخصیت‌های موسیقی، حس شنوایی واژگانی از مفاهیم و ارائه‌ای از جزئیات ضروری برای هر قطعه از جمله کلمات، تصاویر، نت‌های موسیقی و کلیپ‌های صوتی ارائه می‌دهد. شبکه‌ای از روابط به شما امکان می‌دهد قطعات مختلف را با انواع ارتباطات پیوند دهید، کاوش خود را بیشتر کنید، حس شباهت و تفاوت خود را تیز کنید، رابطه خود را با شخصیت منحصربه‌فرد هر قطعه عمیق‌تر کنید و شما را در تمام زمینه‌ها راهنمایی کنید. اما کلید، در نهایت، گوش دادن مکرر، صرف وقت با خود موسیقی است. این هدف و جستجوی بی‌پایان در یک تجربه واحد است. امیدوار است که ویژگی حس شنوایی نظم شنیداری شما و در نتیجه لذت شنیداری شما را تقویت کند.

الگوهای متقاطع - منشأ ۴۸ جواهر
ایده ارائه وب‌سایتی با حس شنوایی از کلویه تنظیم‌شده از تقاطع چهار منبع نشأت گرفت. اول ضبط انجمن میراث موسیقی بود. موسیقی خودش صحبت می‌کرد. بعد، موسیقی نوشته شده، پارتیتور کلویه تنظیم‌شده از Schirmer آمد. دنبال کردن یادداشت‌های موسیقی چاپی همراه با صدای ضبط، بینش‌های زیادی به همراه داشت، ادراکات شنیداری را تأیید می‌کرد، جزئیاتی از مهارت را آشکار می‌کرد که ابتدا از گوش فرار می‌کرد اما سپس به گوش اطلاع می‌داد و تجربه‌ای زیبایی‌شناختی منحصر به فرد به خود یادداشت‌ها می‌بخشید. اما من به طور کلی توسط صفحه خلاصه جلد چاپی که برای هر پرلود و فوگ، کلید، تعداد صداها و نقل قول موسیقی اصلی را نشان می‌داد، مجذوب شدم. من شروع به استفاده از آن برای یادداشت‌های اصلی خود کردم و جدول را با برچسب‌هایی برای اکتشافات خود مانند "موضوع متقابل"، "استرتو" و "فوگ دوتایی" تکمیل کردم. جدول خلاصه در واقع فهرست مطالب بود، مانند جدولی هایپر تکست که تصاویر کوچک و پیوندی به صفحه "جزئیات" را نشان می‌داد. چه کسی یک ارائه وب‌سایتی ایجاد کند؟ تکه‌های یادداشت می‌توانستند قابل پخش باشند! شاید ناوبری می‌توانست بر اساس دایره پنجم‌ها باشد.
بعد از مدت‌ها گوش دادن، یادداشت‌برداری و تعجب از اینکه آیا تجربه من می‌تواند به چیزی بیشتر تبدیل شود، من در یک کتابفروشی دست دوم مورد علاقه من، منبع سوم را پیدا کردم. روی ستون آن Bachinalia نوشته شده بود. چه عنوانی! جلد آن تصویری عجیب و غریب از باخ را نشان می‌داد که یک چشمک می‌زد. کل کتاب در مورد کلویه تنظیم‌شده بود. چه کتابی! او به من، ضبط‌ها و پارتیتورها در یک کنفرانس خوشایند از تفسیر و تأمل پیوست. این نیز پر از جداول، نوار کناری، مراجع متقابل و مقالات کوچک شگفت‌انگیز بود. هر پرلود و فوگ دارای تفسیر، راهنمای میدانی، دی‌جی بود! من به مدیتیشن چندرسانه‌ای خود ادامه دادم.
منبع چهارم و نهایی که این پروژه را برانگیخت، با این ایده شروع شد که با آن برخورد کردم که موسیقی باخ اغلب به عنوان موسیقی مطلق در نظر گرفته می‌شود، موسیقی که یکپارچگی و زیبایی آن اساساً مستقل از نحوه اجرای آن است. آیا کلاویه به طور خاص به کلاویکورد یا هارپسیکورد یا شاید پیانو اشاره داشت؟ و در مورد سینتی‌سایزر، وکالیز، کوارتت زهی یا هر نوع رونویسی دیگر چطور؟ چه چیزی کاملاً تولید شده توسط کامپیوتر؟ سپس به یاد آوردم فناوری فایل‌های MIDI، راهی ساده و نسبتاً انعطاف‌پذیر برای "رمزگذاری" موسیقی به عنوان یک فایل داده فشرده کامپیوتری که می‌توان آن را هم پخش کرد و هم به راحتی از طریق اینترنت تبادل کرد. یک جستجو برای فایل‌های MIDI باخ یک معدن طلا در وب را نشان داد. آن‌ها واقعاً خوب کار می‌کردند. به زودی، حس شنوایی دارای یک جدول ساده با تصاویر یادداشت‌های موسیقی، پیوندهایی به صفحات جزئیات و پیوندی برای پخش موسیقی با استفاده از یک فایل MIDI بود. ما مدیون یو تومیتا هستیم که به حس شنوایی اجازه می‌دهد کار فنی عالی او را به شکل ۴۸ پرلود و فوگ، کلویه تنظیم‌شده کامل به شکل فایل‌های MIDI ارائه دهد.
همانطور که ویژگی حس شنوایی از یک جدول ساده از پیوندها به یک گالری بزرگتر از یادداشت‌ها، تأملات، واژگان و شبکه‌ای از روابط تکامل یافت، یک سفر تصادفی دیگر به یک کتابفروشی دست دوم مورد علاقه، کار چهار جلدی شگفت‌انگیز سیگلیند برون، J. S. باخ را آشکار کرد. کلویه تنظیم‌شده: تجزیه و تحلیل و تفسیر عمیق. در تجزیه و تحلیل جامع آکادمیک برون، حس شنوایی منابع فنی لازم برای تأیید، اصلاح و حتی تکمیل ارائه کلویه تنظیم‌شده را یافت. برون یک شبکه ایمنی فراهم کرد و به ما شهامت داد تا تفسیر خلاقانه خود را پیدا کنیم. علاوه بر تجزیه و تحلیل کامل، کتاب‌های برون یک قطعه ضروری گم‌شده را برای تکمیل یک ارائه چندوجهی کامل از باخ ارائه کردند: بازنمایی‌های بصری. از طریق سخاوت او، حس شنوایی قادر است نمودارهای او را که، همانطور که گفته می‌شود، ارزش ۱۰۰۰ کلمه را دارند، بازتولید کند.

یک دیدگاه کلی‌تر: بافت و کنترپوان
تمرکز اصلی قدردانی موسیقی حس شنوایی، موسیقی مجلسی است، به ویژه سنت حیاتی کوارتت زهی. با توجه به این موضوع، ممکن است عجیب به نظر برسد که حس شنوایی تا این حد درگیر موسیقی اولیه دوره باروک باشد، چه رسد به مجموعه بسیار خاص و منحصربه‌فردی از فوگ‌ها. آیا نگاه دقیق به کلویه تنظیم‌شده صرفاً یک "نوار کناری" برای تأکید نوظهور بر موسیقی مجلسی است؟ همانطور که فوگ باروک به نوعی گوش دادن پرورش‌یافته که خارج از تجربه مدرن موسیقی پاپ است، موسیقی مجلسی دوره کلاسیک نیز همینطور است. یکی از جنبه‌های کلیدی آهنگسازی، اجرا و تجربه شنیداری در موسیقی مجلسی، بافت است، کیفیت‌های ترکیب و استقلال که توسط مجموعه‌ای از شرکای ضروری و برابر نشان داده می‌شود. در میان چیزهای دیگر، کوارتت زهی یک رسانه عالی برای بافت پلیفونیک و کنترپوانتی است که توسط چهار ساز زهی که دارای یک تمبر مشترک هستند، در طیف گسترده‌ای از زیر و بم متعادل شده‌اند و هر کدام وظیفه بخشی فردی از یکپارچگی عالی و مسئولیت برابر را بر عهده دارند. جای تعجب نیست که موسیقی مجلسی زهی اغلب به طور طبیعی در هنرهای دقیق فوگ و فوگاتو، کانن و تقلید غرق می‌شود، همانطور که به وحدت هوموفونیک عمیق می‌آمیزد. به همین دلیل، مطالعه کلویه تنظیم‌شده بیشتر پیش‌شرطی است تا نوار کناری. قدردانی هوشیار از تکنیک‌ها و بیان‌های موسیقی حاصل از کنترپوان برای شروع باز کردن گنجینه‌های تمام موسیقی مجلسی ضروری است. با پرلود و فوگ که پایه‌ای برای بافت فراهم می‌کنند، ویژگی‌های حس شنوایی کوارتت زهی می‌توانند یک ارائه مفصل‌تر بسازند و بر لایه بعدی طراحی تمرکز کنند: فرم و ریتم هارمونیک.

همانطور که کوارتت زهی یک مجموعه عالی برای بافت کنترپوانتی است، پرلود و فوگ صفحه کلید نیز یک مجموعه مشابه در مقیاس کوچک را نشان می‌دهند. با فوگ‌ها در سه و چهار قسمت، یک نوازنده صفحه کلید واحد باید نقش یک مجموعه چند قسمتی را بر عهده بگیرد و انگشتان، قلب و ذهن یک نوازنده واحد را به نوعی مجموعه مجلسی مجازی، یک سه‌تایی یا کوارتت زهی رونویسی شده برای صفحه کلید تقسیم کند. در حالی که فرم‌ها و بیان‌های موسیقی مجلسی زهی اغلب بسیار متفاوت از فوگ صفحه کلید باروک هستند، روح اساسی یکسان است. آشنایی و قدردانی از بافت در فوگ صفحه کلید، قدردانی شما از موسیقی مجلسی زهی را افزایش می‌دهد و بالعکس.

به طور کلی، کلویه تنظیم‌شده‌ی باخ به سادگی موسیقی عالی از بالاترین مرتبه است. جنبه‌های ملودی، هارمونی، ریتم و فرم آن و حتی تأثیرات کلی آن از تداوم، توسعه، تنش، رهایی و بیان هنری کامل بر تمام موسیقی، مجلسی یا غیره اعمال می‌شود. باخ چیزی برای ارائه در تمام جنبه‌های موسیقی دارد. و رضایت زیبایی‌شناختی محض موسیقی او، صرف نظر از هرگونه سود آموزشی، یک هدف نهایی است.

استقرا - به دنبال مثال دوم
کلویه تنظیم‌شده‌ی باخ قطعاً یک پدیده منحصربه‌فرد در تاریخ موسیقی است. وجود آن بلافاصله این سوال را ایجاد می‌کند که آیا کسی غیر از باخ چنین چیزی ایجاد کرده است: یک دانشنامه جامع از پرلود و فوگ در تمام ۲۴ کلید، که تمام ویژگی‌های فنی اصلی کنترپوان را به کار می‌گیرد و در عین حال موسیقی موفقی به عنوان موسیقی تولید می‌کند، مجموعه‌ای جامع از تجربیات زیبایی‌شناختی متنوع که گستره آن معیار دیگری از دستاورد هنری است. هر مطالعه ارزشمندی اصل استقرا را در نظر می‌گیرد: درک عمیق یک موضوع باید شامل بیش از یک مثال باشد. باید فراتر از ویژگی‌های یک نمونه اول حرکت کند و با مقایسه و تضاد با یک نمونه دوم سروکار داشته باشد. در مورد کلویه تنظیم‌شده، آیا این امکان وجود دارد؟

دیمیتری شوستاکوویچ، آهنگساز شوروی قرن بیستم، مجموعه مدرن خود از ۲۴ پرلود و فوگ (هر کدام در یک کلید) را که مستقیماً از کلویه تنظیم‌شده‌ی باخ الهام گرفته شده بود، نوشت. این اثر که در سال ۱۹۵۱ نوشته شده است، اپوس ۸۷ برای پیانو یک شاهکار برجسته هم به دلیل ویژگی‌های منحصربه‌فرد خود و هم به دلیل رابطه صمیمی آن با کلویه تنظیم‌شده است. این یک مثال دوم عالی است، پر از تکنیک‌های کنترپوانتی کلاسیک، جامع در دامنه و تجربه، و به عنوان یک وحدت شگفت‌انگیز تصور شده است. در برخی موارد، اپوس ۸۷ به نظر می‌رسد مستقیماً از باخ آمده است. در موارد دیگر، بدون شک شوستاکوویچ است. این نیز به همان اندازه آموزنده و کاملاً رضایت‌بخش است. به عنوان فصل دوم در هنر بافت کنترپوانتی، به طور قدرتمندی نشان می‌دهد که هنر باستانی باخ در یک صدای مدرن قابل اجرا است. به عنوان مجموعه دیگری از فوگ‌ها، کاوش حس شنوایی را به ۷۲ فوگ صفحه کلید در طی حدود ۲۳۰ سال گسترش می‌دهد، که دید گسترده‌تری نسبت به اکثر منابع موجود ارائه می‌دهد. اپوس ۸۷ به وضوح نشان می‌دهد که شوستاکوویچ یک کنترپوانتیست درخشان بود، که برای زمان خود غیرمعمول و مطمئناً با طراوت بود. شما کار شوستاکوویچ را در ویژگی همراه حس شنوایی، ۲۴ جواهر خواهید یافت.

یک یادداشت شخصی نهایی
چیز نسبتاً رضایت‌بخشی وجود دارد که "به پایان رساندن" ۴۸ جواهر به این معنا که تمام ۴۸ فوگ از هر دو کتاب کلویه تنظیم‌شده‌ی باخ به خوبی در حس شنوایی نشان داده شده‌اند. برای من شخصاً، این نوعی جایزه است که نشان‌دهنده ساعت‌ها و سال‌هایی است که تمام قوا و توانایی‌های خود را صرف جذب این هنر عالی بیان موسیقی کرده‌ام. با لذت، افتخار و امید فراوان، حس شنوایی این ارائه را به دیگران ارائه می‌دهد و به آن‌ها امکان می‌دهد رابطه شخصی خود را با این موسیقی عالی بسازند. چیز بسیار دلگرم‌کننده‌ای وجود دارد که در میان گرداب پرحجم و گاهی اوقات بی‌سلیقه‌ی محتوای فراوان در وب، مکانی با نظم بیشتر، محتوای با کیفیت بالاتر و ارتباط و کاربردی وجود دارد که هرگز کم نخواهد شد. کلویه تنظیم‌شده‌ی باخ از نظر ابدی پایدار است. می‌توان فقط امیدوار بود که یک ارائه خلاقانه مبتنی بر وب از باخ نیز دوام بیاورد.

تنها یک مشکل جزئی وجود دارد: هر بار که برای گوش دادن به یک پرلود یا فوگ با قصد بررسی صفحه مربوطه حس شنوایی می‌نشینم، همیشه می‌خواهم چیز جدیدی اضافه کنم. هر صفحه چیزهایی در مورد یک فوگ را ثبت می‌کند، اما قطعاً نه همه چیز. ویژگی یک هنر عالی این است که هرگز خسته نمی‌شود و همیشه چیز جدیدی برای گفتن دارد. این یک بیان ملایم است وقتی صحبت از کلویه تنظیم‌شده‌ی باخ می‌شود. و این چیز خوبی است، اگرچه، در نهایت، چیزی کاملاً مرموز یا حتی عرفانی در مورد آن وجود دارد. فصاحت موسیقی بیان‌ناپذیر کلویه تنظیم‌شده به همه ما فضا و زمان می‌دهد تا از آن لذت ببریم و حتی در هر تجربه چیزی جدید یا متفاوت پیدا کنیم. این بخش زیادی از جذابیت و چالش آن است. در حالی که قدردانی من از کلویه تنظیم‌شده بسیار فراتر از کنجکاوی اولیه من در مورد جعبه سفید ساده LPها از انجمن میراث موسیقی رشد کرده است، من هنوز هم هر بار با آگاهی از خلوص آن و نیاز به پرورش یک ذهن مبتدی تازه برای دریافت آن به موسیقی نزدیک می‌شوم، گویی با تمام گنجینه‌هایش هنوز پنهان است، مانند یک جعبه ساده و سفید لمس‌نشده.

© کای کریستیانسن با اجازه استفاده شد. کلیه حقوق محفوظ است.


عنوان صفحهٔ کتابِ کلید نواخته شده، بخش ۱ (دست‌نوشته)
کلید نواخته شده، ب‌وی‌وه ۸۴۶–۸۹۳، شامل دو مجموعه پیش‌درآمد و فوگ در تمام ۲۴ گام ماژور و مینور برای سازهای صفحه‌کلید توسط یوهان سباستین باخ است. در زمان آهنگساز، کلید نواخته شده به انواع مختلف سازهای صفحه‌کلید زهی اشاره داشت، معمولاً هارپسیکورد یا کلاویکورد، اما ارگ را نیز شامل نمی‌شد، اگرچه ارگ یک ساز صفحه‌کلید زهی نیست.
امروزه، املای آلمانی این مجموعه، داس ولتمپریرت کلاویر (WTK؛ تلفظ آلمانی: [das ˌvoːlˌtɛmpəˈʁiːɐ̯tə klaˈviːɐ̯]) است. باخ این عنوان را به کتابی از پیش‌درآمد و فوگ در تمام ۲۴ گام، ماژور و مینور، که در سال ۱۷۲۲ تاریخ‌گذاری شده و برای «بهره‌مندی و استفادهٔ جوانان مشتاق به یادگیری موسیقی و همچنین سرگرمی کسانی که در این مطالعه مهارت دارند» تنظیم شده بود، داد. حدود ۲۰ سال بعد، باخ مجموعهٔ دوم از همین نوع (۲۴ جفت پیش‌درآمد و فوگ) را گردآوری کرد که به عنوان کلید نواخته شده، بخش دوم (به آلمانی: Zweyter Theil، املای مدرن: Zweiter Teil) شناخته شد.
ویرایش‌های مدرن معمولاً به هر دو بخش به عنوان کلید نواخته شده، بخش ۱ (WTC ۱) و کلید نواخته شده، بخش ۲ (WTC ۲) اشاره می‌کنند.[۱] این مجموعه به طور کلی به عنوان یکی از مهم‌ترین آثار در تاریخ موسیقی کلاسیک در نظر گرفته می‌شود.[۲]
تاریخچهٔ آهنگسازی[ویرایش]

دست‌نوشتهٔ باخ از فوگ چهارم کتاب ۱

دست‌نوشتهٔ باخ از فوگ شمارهٔ ۱۷ در لا بمل ماژور از بخش دوم کلید نواخته شده
هر مجموعه شامل ۲۴ جفت پیش‌درآمد و فوگ است. جفت اول در دو ماژور، جفت دوم در دو مینور، جفت سوم در دو دیز ماژور، جفت چهارم در دو دیز مینور و به همین ترتیب است. الگوی کروماتیک صعودی تا زمانی که هر گامی نشان داده شود ادامه می‌یابد و با یک فوگ سی مینور به پایان می‌رسد. مجموعهٔ اول در سال ۱۷۲۲ در دوران تصدی باخ در کتن گردآوری شد و مجموعهٔ دوم ۲۰ سال بعد در سال ۱۷۴۲ در لایپزیگ به پایان رسید.
باخ برخی از پیش‌درآمد و فوگ‌ها را از منابع قبلی بازیافت کرد: به عنوان مثال، کتابچهٔ پیانوی ۱۷۲۰ برای ویلهلم فریدمن باخ شامل نسخه‌هایی از یازده پیش‌درآمد از کتاب اول کلید نواخته شده است. پیش‌درآمد و فوگ دو دیز ماژور در کتاب اول در اصل در دو ماژور بود - باخ یک علامت کلید هفت دیز و تعدادی تصادفی را برای تبدیل آن به گام مورد نیاز اضافه کرد.
در زمان خود باخ، تنها یک مجموعه مشابه توسط یوهان کریستیان شیکاردت (۱۶۸۱–۱۷۶۲) منتشر شد، که اپوس ۳۰ L'alphabet de la musique (حدود ۱۷۳۵) شامل ۲۴ سونات در تمام گام‌ها برای فلوت یا ویولن و باسو کانتینو بود و شامل طرحی برای ریکوردر آلتو بود.[۳]
پیشگامان[ویرایش]
اگرچه کلید نواخته شده اولین مجموعه از قطعات صفحه‌کلید کاملاً پرداخته شده در تمام ۲۴ گام بود، ایده‌های مشابهی قبلاً مطرح شده بود. قبل از ظهور تونالیتهٔ مدرن در اواخر قرن هفدهم، آهنگسازان متعددی مجموعه‌هایی از قطعات را در تمام هفت مُد تولید کردند: فوگ‌های ماگنیفیکات یوهان پاشلبل (آهنگسازی شده در ۱۶۹۵–۱۷۰۶)، Apparatus Musico-organisticus گئورگ موفات در سال ۱۶۹۰ و Ars magna یوهان اسپت در سال ۱۶۹۳ به عنوان مثال. علاوه بر این، حدود دویست سال قبل از زمان باخ، تمپرامان مساوی در سازهای زهی نواخته شده، مانند لوت و تئوربو، تحقق یافت که منجر به چندین مجموعه از قطعات در تمام گام‌ها شد (اگرچه موسیقی هنوز در معنای مدرن کلمه تونال نبود):

چرخه‌ای از ۲۴ جفت پاسامزو-سالترلو (۱۵۶۷) توسط جاکومو گورزانیس [it] (حدود ۱۵۲۰–۱۵۷۷)[۴]
۲۴ گروه رقص، "به وضوح مرتبط با ۱۲ گام ماژور و ۱۲ گام مینور" (۱۵۸۴) توسط وینچنزو گالیله (حدود ۱۵۲۸–۱۵۹۱)[۵][تأیید نشد]
۳۰ پیش‌درآمد برای لوت یا تئوربوی ۱۲ کورس توسط جان ویلسون (۱۵۹۵–۱۶۷۴)[۶][تأیید نشد][۷][تأیید نشد]

یکی از اولین آهنگسازان صفحه‌کلید که مجموعه‌ای از قطعات ارگ را در گام‌های متوالی تحقق بخشید، دنیل کرونر (۱۶۵۶–۱۷۴۰) بود که در سال ۱۶۸۲ یک چرخه از پیش‌درآمدها را گردآوری کرد.[۸][۹] هم‌عصر او، یوهان هاینریش کیتل (۱۶۵۲–۱۶۸۲) نیز یک چرخه از ۱۲ پیش‌درآمد ارگ را در گام‌های متوالی آهنگسازی کرد.[۱۰]
آریادنه موزیکا نئو-ارگانائیدوم (منتشر شده در سال ۱۷۰۲ و تجدید چاپ شده در سال ۱۷۱۵) اثر جی. سی. اف. فیشر مجموعه‌ای از ۲۰ جفت پیش‌درآمد و فوگ در ده گام ماژور و نه گام مینور و مُد فریژیایی، به علاوه پنج ریسرکار مبتنی بر کُرال است. باخ با این مجموعه آشنا بود و برخی از مضامین آن را برای کلید نواخته شده وام گرفت.[۱۱] آثار معاصر دیگر شامل رسالهٔ Exemplarische Organisten-Probe (۱۷۱۹) اثر یوهان ماتسون (۱۶۸۱–۱۷۶۴) است که شامل ۴۸ تمرین باسو فیگوره‌شده در تمام گام‌ها بود.[۱۲] Partien auf das Clavier (۱۷۱۸) اثر کریستوف گراوپنر (۱۶۸۳–۱۷۶۰) با هشت سوئیت در گام‌های متوالی[۱۳] و فانتزیای فریدریش سوپیگ از Labyrinthus Musicus (۱۷۲۲)، یک آهنگسازی طولانی و فرمولیک بخش‌بندی‌شده که از تمام ۲۴ گام عبور می‌کند و برای صفحه‌کلید هارمونیک با ۳۱ نت در هر اکتاو و سوم‌های ماژور خالص در نظر گرفته شده است.[۱۲][۱۴] در نهایت، مجموعه‌ای گمشده از یوهان پاشلبل (۱۶۵۳–۱۷۰۶)، Fugen und Praeambuln über die gewöhnlichsten Tonos figuratos (اعلام شده در سال ۱۷۰۴)، ممکن است شامل جفت‌های پیش‌درآمد-فوگ در تمام گام‌ها یا مُدها باشد.[۱۵]
مدت‌ها تصور می‌شد که باخ عنوان کلید نواخته شده را از مجموعه‌ای مشابه با ۲۴ پیش‌درآمد و فوگ در تمام گام‌ها گرفته است، که دست‌نوشته‌ای به تاریخ ۱۶۸۹ در کتابخانهٔ کنسرواتوار بروکسل یافت شد. بعداً مشخص شد که این اثر متعلق به آهنگسازی است که حتی در سال ۱۶۸۹ متولد نشده بود: برنهارد کریستیان وبر (۱ دسامبر ۱۷۱۲ – ۵ فوریه ۱۷۵۸). در واقع، این اثر در سال‌های ۱۷۴۵–۱۷۵۰ به تقلید از نمونهٔ قبلی باخ نوشته شد.[۱۶][۱۷]
تنظیم مورد نظر[ویرایش]
عنوان باخ نشان می‌دهد که او برای یک سیستم تنظیم ۱۲ نت نوشته است، که در آن همه گام‌ها کوک باشند (به عنوان یک "تمپرامان گردشی" یا "تمپرامان خوب" نامیده می‌شود). یکی از سیستم‌های مخالف در زمان باخ، تمپرامان میان‌تنی بود که در آن گام‌هایی با تصادفی‌های زیاد در صفحه‌کلیدهای محدود به ۱۲ زیر و بم در هر اکتاو، ناهماهنگ به نظر می‌رسیدند. باخ با سیستم‌های تنظیم مختلف آشنا بود و به ویژه به عنوان یک ارگ‌نواز، سازهایی را که با سیستم میان‌تنی کوک شده بودند، می‌نواخت.
در طول قرن بیستم، تصور می‌شد، احتمالاً به اشتباه، که باخ تمپرامان مساوی را در نظر داشته است. پس از مرگ باخ، این تمپرامان به عنوان تنظیم استاندارد صفحه‌کلید محبوب شد و حداقل صد سال قبل از تولد باخ توسط نظریه‌پردازان و موسیقی‌دانان توصیف شده بود. شواهدی برای این باور در این واقعیت یافت می‌شود که در کتاب ۱ W.T.C.، باخ پیش‌درآمد می بمل مینور (۶ بمل) را با گام هم‌نام آن، سی دیز مینور (۶ دیز) برای فوگ بعدی جفت کرد. این جفت دورترین گام‌های هم‌نام را جفت می‌کند - در نقطه مقابل دو ماژور در دایرهٔ پنجم‌ها، جایی که بازوی بمل و بازوی دیز با هم تلاقی می‌کنند. هر اجرای بدون وقفه از این جفت مستلزم آن است که هر دوی این گام‌های هم‌نام به طور یکسان کوک شوند، که نشان‌دهنده تمپرامان مساوی برای این جفت است، زیرا موسیقی‌شناسان انتظار دارند کل قطعه به عنوان یک اجرای واحد نواخته شود.
گزارش‌های مربوط به تمرین تنظیم خود باخ اندک و غیردقیق است. سه منبع اصلی فورکل، اولین زندگینامه‌نویس باخ، فریدریش ویلهلم مارپورگ، که اطلاعاتی از پسران و شاگردان باخ دریافت کرد و یوهان کرنبرگر، یکی از آن شاگردان است. با وجود فرض تمپرامان مساوی، تحقیقات در مورد سیستم‌های نامساوی معاصر با دوران باخ ادامه دارد. بحث بر سر این است که آیا باخ ممکن است مجموعه‌ای از تمپرامان‌های مشابه را در نظر گرفته باشد، شاید در عمل کمی تغییر کرده باشد، یا شاید یک راه حل "تمپرامان خوب" خاص برای همه اهداف. محققان مدرن به جای تمپرامان مساوی، نوعی تمپرامان خوب نامساوی را پیشنهاد می‌کنند.[۱۸]
فورکل گزارش می‌دهد که باخ کلید نواخته شده‌ها و کلاویکوردهای خود را کوک می‌کرد و از کوک کردن افراد دیگر ناراضی بود و همچنین سیستم تنظیم شخصی باخ به او اجازه می‌داد در تمام گام‌ها بنوازد و به گام‌های دوردست بدون اینکه شنوندگان متوجه شوند، مدوله کند. در طول یک بحث داغ، مارپورگ و کرنبرگر به این توافق رسیدند که باخ می‌خواست همه سوم‌های ماژور کمی تیزتر از خالص باشند - که خیلی آموزنده نیست، زیرا اساساً پیش‌شرطی برای هر تمپرامانی است که قابل تحمل به نظر برسد.[۱۹]
یوهان گئورگ نیدهارات، که در سال‌های ۱۷۲۴–۱۷۳۲ می‌نوشت، طیفی از تمپرامان‌های نامساوی و نزدیک به مساوی را توصیف کرد (همچنین تمپرامان مساوی)، که می‌توان از آنها برای اجرای برخی از موسیقی‌های باخ استفاده کرد و بعداً توسط برخی از شاگردان و همکاران باخ مورد ستایش قرار گرفت. کارل فیلیپ امانوئل باخ، پسر باخ، خود روش تنظیم مبهمی را منتشر کرد که به تمپرامان مساوی نزدیک بود: او نوشت که فقط "بیشتر" پنجم‌ها تمپر شده‌اند، بدون اینکه بگوید کدام یک و به چه میزان.[۲۰]
از سال ۱۹۵۰، پیشنهادات و اجراهای بسیاری از این اثر با تنظیم‌های مختلف و نامساوی وجود داشته است، برخی از منابع تاریخی مشتق شده‌اند، برخی توسط نویسندگان مدرن. صرف نظر از منشأ آنها، این طرح‌ها همه ترویج‌دهندهٔ وجود شخصیت‌های موسیقی ظریفاً متفاوت در گام‌های مختلف، به دلیل اندازهٔ فواصل آنها هستند. با این حال، آنها در مورد اینکه کدام گام چه شخصیتی را دریافت می‌کند، اختلاف نظر دارند:

هربرت آنتون کلنر از اواسط دهه ۱۹۷۰ تا زمان مرگش استدلال کرد که ملاحظات غیبی مانند الگوی حلقهٔ باخ، عددشناسی و موارد دیگر می‌توانند برای تعیین تمپرامان صحیح استفاده شوند. نتیجهٔ او تا حدودی شبیه به تمپرامان "صحیح" ورک‌مایستر است. تمپرامان کلنر در سراسر جهان برای کوک کردن ارگ‌های کلیسا به طور گسترده‌ای پذیرفته شده است و شامل هفت پنجم خالص و پنج پنجم ۱/۵ کاما است. این یک راه حل متوسط برای نواختن موسیقی قرن هفدهم است، اگر از موسیقی که به بیش از دو بمل نیاز دارد اجتناب شود.
جان بارنز با تجزیه و تحلیل آماری پیش‌درآمد‌های ماژور کلید نواخته شده، متوجه شد که برخی از سوم‌های ماژور بیشتر از دیگران استفاده می‌شوند. نتایج او به طور کلی با الگوهای کلنر و ورک‌مایستر مطابقت داشت. تمپرامان پیشنهادی او از آن مطالعه یک نوع ۱/۶ کاما از هر دو کلنر (۱/۵) و ورک‌مایستر (۱/۴) است، با الگوی مشابهی که طبیعی‌ها را تمپر می‌کند و به نتیجه می‌رسد پنجم تمپر شده.[نیاز به منبع]
مارک لیندلی، محقق تمپرامان‌های تاریخی، نظرسنجی‌های متعددی از سبک‌های تمپرامان در سنت باروک آلمانی نوشته است. در نشریات خود، الگوهایی را نزدیک به نیدهارات پیشنهاد و طراحی کرده است، با درجات ظریف‌تری از اندازهٔ فاصله. از سال ۱۹۸۵، نظریه‌های لیندلی بیشتر بر موسیقی ارگ باخ متمرکز شده است تا آثار هارپسیکورد یا کلاویکورد.[۲۱]

عنوان صفحه تفسیرهای تنظیم[ویرایش]
به تازگی، مجموعه‌ای از پیشنهادات تمپرامان بر اساس حلقه‌های دست‌نویس روی جلد کتاب دست‌نویس شخصی باخ در سال ۱۷۲۲ ارائه شده است.

در طول مطالعهٔ تنظیم‌های ارگ باروک آلمانی، آندراس اسپارشوه به حلقه‌ها معنای ریاضی و آکوستیکی نسبت داد.[نیاز به منبع] او استدلال کرد که هر حلقه نشان‌دهندهٔ پنجم در توالی برای کوک کردن صفحه‌کلید است، که از A شروع می‌شود. از این طریق، اسپارشوه یک الگوریتم تنظیم بازگشتی را طراحی کرد که شبیه به حدس کلاتز در ریاضیات است: هر بار که نمودار باخ یک حلقهٔ خالی دارد، یک ضربه در ثانیه از آن کاسته می‌شود. در سال ۲۰۰۶، او پیشنهاد سال ۱۹۹۸ خود را بر اساس A = ۴۲۰ هرتز پس گرفت و آن را با پیشنهاد دیگری در A = ۴۱۰ هرتز جایگزین کرد.
مایکل زاپف در سال ۲۰۰۱ حلقه‌ها را به عنوان نشان‌دهندهٔ نرخ ضرب پنجم‌های مختلف در محدودهٔ صفحه‌کلید بر حسب ثانیه تفسیر کرد، با شروع تنظیم از C.[۲۲]
دی. جنکا (۲۰۰۵)[۲۳] طرحی را از طرح لیمان با تقسیم یکی از کاماهای ۱/۶ بر سه پنجم (G♯–D♯–A♯=B♭) ارائه کرد، که منجر به تقسیم ۱/۱۸ کاما شد. انگیزه‌های رویکرد جنکا شامل تجزیه و تحلیل منطق احتمالی پشت خود اعداد و اعتقاد او به اینکه پنجم گسترده (B♭–F) در تفسیر لیمان در یک تمپرامان از آن زمان بعید است.[۲۴]
اینتربارتولو، ونتورینو و بوف (۲۰۰۶)[۲۵] یک سیستم تنظیم را پیشنهاد کردند که از نقاشی‌های حلقه‌ای در صفحه عنوان W.T.C. مشتق شده است. کار آنها سال بعد در کتابی با همین عنوان منتشر شد.[۲۶]

با این حال، برخی از موسیقی‌شناسان می‌گویند که شواهد کافی وجود ندارد که نقاشی‌های حلقه‌ای باخ نشان‌دهندهٔ چیزی قابل اعتماد در مورد یک روش تنظیم باشد. باخ ممکن است در طول دوران حرفه‌ای خود، در مناسبت‌های مختلف یا برای آهنگسازی‌های مختلف، به طور متفاوتی کوک کرده باشد.
دی. شولنبرگ (۲۰۰۶)[۲۷] اذعان می‌کند که استدلال لیمان "بسیار هوشمندانه" است، اما پاسخ می‌دهد که "فاقد پشتیبانی مستند است (اگر حلقه‌ها اینقدر مهم بودند، چرا شاگردان باخ آنها را به دقت کپی نکردند، اگر اصلاً کپی کردند؟)"[۲۷](ص ۴۵۲) و نتیجه می‌گیرد که حلقه‌ها نمی‌توانند "به طور مبهم به عنوان کدی برای یک تمپرامان خاص تفسیر شوند".[۲۷](ص ۱۸)
اسویچ (۲۰۱۱)[۲۸] اخیراً خوانشی جایگزین از روش تنظیم باخ را بر اساس نقاشی‌های فراخوانی در صفحه عنوان ارائه کرد: این روش در جزئیات مهم با لیمان و دیگران متفاوت است و منجر به یک تمپرامان گردشی اما نامساوی با پنجم‌های ۱/۵ کاما می‌شود که از طریق تمام ۲۴ گام مؤثر است و مهمتر از همه، می‌توان آن را بدون دستگاه تنظیم الکترونیکی با گوش کوک کرد.[۲۹]
پیشنهاد اسویچ[۲۸] بر اساس زمان‌بندی مساوی ضربات بین پنجم F–C و سوم F–A (حدود ۳ ضربه در ثانیه) و بین پنجم C–G و سوم C–E (حدود ۲ ضربه در ثانیه) است. چنین سیستمی یادآور تمپرامان کلنر در سال ۱۹۷۷ و حتی بیشتر از تمپرامانی است که توسط یوهان پیتر کرنبرگر، شاگرد باخ، مورد استفاده قرار می‌گیرد.[۳۰]
سیستمی مانند اسویچ، با تمام سوم‌های ماژور بیشتر یا کمتر تیز، توسط توصیف فریدریش ویلهلم مارپورگ از نحوهٔ آموزش یوهان پیتر کرنبرگر توسط باخ تأیید می‌شود: تنظیم کرنبرگر به او اجازه می‌داد تا تمام ۲۴ گام را بدون تغییر تنظیم یا فواصل ناخوشایند بنوازد، اما با درجات مختلف تفاوت. این تمپرامان نامساوی است و همه گام‌ها یکسان به نظر نمی‌رسند. در مقایسه با ورک‌مایستر III، تمپرامان‌های گردشی ۲۴ گانهٔ دیگر، نسخهٔ کرنبرگر از تنظیم باخ بسیار متفاوت است و ۸ نوع مختلف سوم ماژور (به جای ۴ سوم ورک‌مایستر) دارد.
دست‌نوشتهٔ باخ P415 در کتابخانهٔ دولتی برلین تنها نسخهٔ شناخته شده از W.T.C. است که طرح‌نگاری را نشان می‌دهد. این طرح‌نگاری ممکن است برای روحیهٔ باخ بیش از حد رمزآلود باشد، اما به نظر می‌رسد که هدف آن هدف شاهکاری است که برای آن نوشته شده است و در عین حال، سرنخی برای رمزگشایی آن است. از این منظر، این موضوع تعجب‌آور نیست، زیرا این سند احتمالاً نسخهٔ کاری یوهان سباستین باخ است که در کلاس‌های خود با شاگردانش استفاده می‌کرد.
محتوا[ویرایش]

نسخهٔ اولیهٔ BWV 846a (۱۷۲۰) از پیش‌درآمد اول کتاب ۱

دست‌نوشتهٔ باخ (۱۷۲۲) از پیش‌درآمد اول کتاب ۱
هر پیش‌درآمد با یک فوگ در همان گام دنبال می‌شود. در هر کتاب، پیش‌درآمد و فوگ اول در دو ماژور است، و سپس تمام گام‌ها، هر گام ماژور پس از گام مینور متناظر خود، دنبال می‌شوند، هر بار یک نیم‌پرده بالا می‌روند: دو → دو دیز → ر → می بمل → می → فا → فا دیز → ... و با یک فوگ سی مینور به پایان می‌رسد. مجموعهٔ اول در اوایل دهه ۱۷۲۰ در دوران تصدی باخ در کتن گردآوری شد و مجموعهٔ دوم ۲۰ سال بعد در سال ۱۷۴۲ در لایپزیگ به پایان رسید.
کتاب ۱[ویرایش]
عنوان صفحهٔ کتاب اول کلید نواخته شده می‌خواند:
Das Wohltemperirte Clavier oder Præludia, und Fugen durch alle Tone und Semitonia, so wohl tertiam majorem oder Ut Re Mi anlangend, als auch tertiam minorem oder Re Mi Fa betreffend. Zum Nutzen und Gebrauch der Lehrbegierigen Musicalischen Jugend, als auch derer in diesem studio schon habil seyenden besonderem Zeitvertreib auffgesetzet und verfertiget von Johann Sebastian Bach. p. t: Hochfürstlich Anhalt-Cöthenischen Capel-Meistern und Directore derer Camer Musiquen. Anno 1722.کلید نواخته شده یا پیش‌درآمد و فوگ از طریق تمام تون‌ها و سمیتون‌ها، هم از نظر tertiam majorem یا Ut Re Mi [یعنی ماژور] و هم tertiam minorem یا Re Mi Fa [یعنی مینور]. برای سود و استفادهٔ جوانان مشتاق به یادگیری موسیقی و همچنین تفریح ویژهٔ کسانی که در این مطالعه ماهر هستند، تنظیم و ساخته شده توسط یوهان سباستین باخ، در حال حاضر کاپل‌مایستر و مدیر موسیقی محفظهٔ شاهزاده آنهالت-کتن. در سال ۱۷۲۲.[۳۱]
شمارهٔ ۱: پیش‌درآمد و فوگ در دو ماژور، BWV 846[ویرایش]
نسخهٔ اولیهٔ پیش‌درآمد، BWV 846a، در Klavierbüchlein für Wilhelm Friedemann Bach (شمارهٔ ۱۴: "Praeludium 1") یافت می‌شود. پیش‌درآمد یک پیشرفت به ظاهر ساده از آکوردهای آرپژ شده است، یکی از مفاهیم "préluder" همانطور که لوت‌نوازان فرانسوی از آن استفاده می‌کردند: برای آزمایش کوک. باخ هم از G♯ و هم از A♭ در پرسهٔ هارمونیک استفاده کرد.[نیاز به منبع]
شمارهٔ ۲: پیش‌درآمد و فوگ در دو مینور، BWV 847[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در دو مینور، BWV 847. پیش‌درآمد نیز در Klavierbüchlein WFB، شمارهٔ ۱۵: Praeludium 2.
شمارهٔ ۳: پیش‌درآمد و فوگ در دو دیز ماژور، BWV 848[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در دو دیز ماژور، BWV 848. پیش‌درآمد نیز در Klavierbüchlein WFB، شمارهٔ ۲۱: Praeludium [۸].
شمارهٔ ۴: پیش‌درآمد و فوگ در دو دیز مینور، BWV 849[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در دو دیز مینور، BWV 849. پیش‌درآمد نیز در Klavierbüchlein WFB، شمارهٔ ۲۲: Praeludium [۹].
شمارهٔ ۵: پیش‌درآمد و فوگ در ر ماژور، BWV 850[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در ر ماژور، BWV 850 [de; commons]. پیش‌درآمد نیز در Klavierbüchlein WFB، شمارهٔ ۱۷: Praeludium 4.
شمارهٔ ۶: پیش‌درآمد و فوگ در ر مینور، BWV 851[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در ر مینور، BWV 851 [commons]. پیش‌درآمد نیز در Klavierbüchlein WFB، شمارهٔ ۱۶: Praeludium 3.
شمارهٔ ۷: پیش‌درآمد و فوگ در می بمل ماژور، BWV 852[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در می بمل ماژور، BWV 852 [commons].
شمارهٔ ۸: پیش‌درآمد در می بمل مینور و فوگ در ر دیز مینور، BWV 853[ویرایش]
پیش‌درآمد در می بمل مینور و فوگ در ر دیز مینور، BWV 853 [commons]. پیش‌درآمد نیز در Klavierbüchlein WFB، شمارهٔ ۲۳: Praeludium [۱۰]. فوگ از ر مینور به ر دیز مینور منتقل شد.
شمارهٔ ۹: پیش‌درآمد و فوگ در می ماژور، BWV 854[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در می ماژور، BWV 854 [commons]. پیش‌درآمد نیز در Klavierbüchlein WFB، شمارهٔ ۱۹: Praeludium 6.
شمارهٔ ۱۰: پیش‌درآمد و فوگ در می مینور، BWV 855[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در می مینور، BWV 855. نسخهٔ اولیهٔ BWV 855a از پیش‌درآمد در Klavierbüchlein für Wilhelm Friedemann Bach (شمارهٔ ۱۸: "Praeludium 5").
شمارهٔ ۱۱: پیش‌درآمد و فوگ در فا ماژور، BWV 856[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در فا ماژور، BWV 856 [commons]. پیش‌درآمد نیز در Klavierbüchlein WFB، شمارهٔ ۲۰: Praeludium 7.
شمارهٔ ۱۲: پیش‌درآمد و فوگ در فا مینور، BWV 857[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در فا مینور، BWV 857 [commons]. پیش‌درآمد نیز در Klavierbüchlein WFB، شمارهٔ ۲۴: Praeludium [۱۱].
شمارهٔ ۱۳: پیش‌درآمد و فوگ در فا دیز ماژور، BWV 858[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در فا دیز ماژور، BWV 858 [commons].
شمارهٔ ۱۴: پیش‌درآمد و فوگ در فا دیز مینور، BWV 859[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در فا دیز مینور، BWV 859 [commons].
شمارهٔ ۱۵: پیش‌درآمد و فوگ در سل ماژور، BWV 860[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در سل ماژور، BWV 860 [commons].
شمارهٔ ۱۶: پیش‌درآمد و فوگ در سل مینور، BWV 861[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در سل مینور، BWV 861.
شمارهٔ ۱۷: پیش‌درآمد و فوگ در لا بمل ماژور، BWV 862[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در لا بمل ماژور، BWV 862 [commons].
شمارهٔ ۱۸: پیش‌درآمد و فوگ در سل دیز مینور، BWV 863[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در سل دیز مینور، BWV 863 [commons].
شمارهٔ ۱۹: پیش‌درآمد و فوگ در لا ماژور، BWV 864[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در لا ماژور، BWV 864 [commons].
شمارهٔ ۲۰: پیش‌درآمد و فوگ در لا مینور، BWV 865[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در لا مینور، BWV 865 [commons].
شمارهٔ ۲۱: پیش‌درآمد و فوگ در سی بمل ماژور، BWV 866[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در سی بمل ماژور، BWV 866.
شمارهٔ ۲۲: پیش‌درآمد و فوگ در سی بمل مینور، BWV 867[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در سی بمل مینور، BWV 867.
شمارهٔ ۲۳: پیش‌درآمد و فوگ در سی ماژور، BWV 868[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در سی ماژور، BWV 868 [commons].
شمارهٔ ۲۴: پیش‌درآمد و فوگ در سی مینور، BWV 869[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در سی مینور، BWV 869 [commons].
کتاب ۲[ویرایش]
دو منبع اصلی برای این مجموعه از پیش‌درآمد و فوگ‌ها، دست‌نوشتهٔ "لندن اصلی" (LO) است که بین سال‌های ۱۳۳۹ و ۱۳۴۲ تاریخ‌گذاری شده است، با کاتبانی از جمله باخ، همسرش آنا ماگدالنا و پسر بزرگش ویلهلم فریدمن، که اساس نسخهٔ A از WTC 2 است[۳۲] و برای نسخهٔ B، کپی‌ای که در سال ۱۷۴۴ عمدتاً توسط یوهان کریستوف آلتنیکول (داماد باخ) نوشته شده است، با تصحیحاتی از باخ و بعداً توسط آلتنیکول و دیگران.[۳۳]
شمارهٔ ۱: پیش‌درآمد و فوگ در دو ماژور، BWV 870[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در دو ماژور، BWV 870.
شمارهٔ ۲: پیش‌درآمد و فوگ در دو مینور، BWV 871[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در دو مینور، BWV 871.
شمارهٔ ۳: پیش‌درآمد و فوگ در دو دیز ماژور، BWV 872[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ دو دیز ماژور، BWV 872 [commons].
شمارهٔ ۴: پیش‌درآمد و فوگ در دو دیز مینور، BWV 873[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در دو دیز مینور، BWV 873.
شمارهٔ ۵: پیش‌درآمد و فوگ در ر ماژور، BWV 874[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در ر ماژور، BWV 874 [de; commons].
شمارهٔ ۶: پیش‌درآمد و فوگ در ر مینور، BWV 875[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در ر مینور، BWV 875 [commons].
شمارهٔ ۷: پیش‌درآمد و فوگ در می بمل ماژور، BWV 876[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در می بمل ماژور، BWV 876 [commons].
شمارهٔ ۸: پیش‌درآمد در می بمل مینور و فوگ در ر دیز مینور، BWV 877[ویرایش]
پیش‌درآمد در می بمل مینور و فوگ در ر دیز مینور، BWV 877 [commons]. پیش‌درآمد نیز در Klavierbüchlein WFB، شمارهٔ ۲۳: Praeludium [۱۰]. فوگ از ر مینور به ر دیز مینور منتقل شد.
شمارهٔ ۹: پیش‌درآمد و فوگ در می ماژور، BWV 878[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در می ماژور، BWV 878 [commons]. پیش‌درآمد نیز در Klavierbüchlein WFB، شمارهٔ ۱۹: Praeludium 6.
شمارهٔ ۱۰: پیش‌درآمد و فوگ در می مینور، BWV 879[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در می مینور، BWV 879 [commons].
شمارهٔ ۱۱: پیش‌درآمد و فوگ در فا ماژور، BWV 880[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در فا ماژور، BWV 880 [commons].
شمارهٔ ۱۲: پیش‌درآمد و فوگ در فا مینور، BWV 881[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در فا مینور، BWV 881. پیش‌درآمد به عنوان یک تم با تغییرات. فوگ در سه صدا.
شمارهٔ ۱۳: پیش‌درآمد و فوگ در فا دیز ماژور، BWV 882[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در فا دیز ماژور، BWV 882 [commons].
شمارهٔ ۱۴: پیش‌درآمد و فوگ در فا دیز مینور، BWV 883[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در فا دیز مینور، BWV 883 [commons].
شمارهٔ ۱۵: پیش‌درآمد و فوگ در سل ماژور، BWV 884[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در سل ماژور، BWV 884 [commons].
شمارهٔ ۱۶: پیش‌درآمد و فوگ در سل مینور، BWV 885[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در سل مینور، BWV 885 [commons].
شمارهٔ ۱۷: پیش‌درآمد و فوگ در لا بمل ماژور، BWV 886[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در لا بمل ماژور، BWV 886 [commons].
شمارهٔ ۱۸: پیش‌درآمد و فوگ در سل دیز مینور، BWV 887[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در سل دیز مینور، BWV 887 [commons].
شمارهٔ ۱۹: پیش‌درآمد و فوگ در لا ماژور، BWV 888[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در لا ماژور، BWV 888 [commons].
شمارهٔ ۲۰: پیش‌درآمد و فوگ در لا مینور، BWV 889[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در لا مینور، BWV 889 [commons].
شمارهٔ ۲۱: پیش‌درآمد و فوگ در سی بمل ماژور، BWV 890[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در سی بمل ماژور، BWV 890 [commons].
شمارهٔ ۲۲: پیش‌درآمد و فوگ در سی بمل مینور، BWV 891[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در سی بمل مینور، BWV 891.
شمارهٔ ۲۳: پیش‌درآمد و فوگ در سی ماژور، BWV 892[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در سی ماژور، BWV 892 [commons].
شمارهٔ ۲۴: پیش‌درآمد و فوگ در سی مینور، BWV 893[ویرایش]
پیش‌درآمد و فوگ در سی مینور، BWV 893 [commons].
سبک[ویرایش]
از نظر موسیقی، منظم بودن ساختاری کلید نواخته شده طیف گسترده‌ای از سبک‌ها را در بر می‌گیرد که بیشتر از اکثر قطعات در ادبیات است.[نیاز به منبع] پیش‌درآمدها از نظر فرم آزاد هستند، اگرچه بسیاری از آنها فرم‌های ملودیک معمولی باروک را نشان می‌دهند، اغلب همراه با یک کُدای طولانی و آزاد (به عنوان مثال، پیش‌درآمد کتاب ۱ در دو مینور، ر ماژور و سی بمل ماژور). پیش‌درآمدها همچنین به دلیل تعداد فرد یا نامنظم اندازه‌گیری‌ها، هم از نظر عبارات و هم از نظر تعداد کل اندازه‌گیری‌ها در یک پیش‌درآمد مشخص، قابل توجه هستند.
هر فوگ با تعداد صداها مشخص شده است، از دو تا پنج. بیشتر فوگ‌های سه و چهار صدایی هستند، اما دو فوگ پنج صدایی (فوگ‌های دو دیز مینور و سی بمل مینور از کتاب ۱) و یک فوگ دو صدایی (فوگ می مینور از کتاب ۱) وجود دارد. فوگ‌ها از طیف کاملی از دستگاه‌های ضدصدا (نمايش فوگ، وارونگی موضوعی، استرتو و غیره) استفاده می‌کنند، اما به طور کلی فشرده‌تر از فوگ‌های باخ برای ارگ هستند.
تلاش‌های متعددی برای تجزیه و تحلیل ارتباطات انگیزشی بین هر پیش‌درآمد و فوگ[۳۴] انجام شده است - به ویژه ویلهلم ورکر[۳۵] و یوهان نپوموک دیوید.[۳۶] مستقیم‌ترین ارجاع انگیزشی در مجموعهٔ سی ماژور از کتاب ۱ ظاهر می‌شود، که در آن موضوع فوگ از چهار نت اول پیش‌درآمد، در موقعیت متریک یکسان اما با سرعت نصف استفاده می‌کند.[۳۷]
دریافت[ویرایش]

صفحه عنوان جلد ۱ کلید نواخته شده (۱۸۶۶)

نسخهٔ متن‌باز قرن بیست و یکم از کتاب ۱ (۱۸۲ صفحه)
هر دو کتاب کلید نواخته شده به طور گسترده در دست‌نوشته در گردش بودند، اما نسخه‌های چاپی تا سال ۱۸۰۱، توسط سه ناشر تقریباً به طور همزمان در بن، لایپزیگ و زوریخ ساخته نشدند.[۳۸] سبک باخ در زمان مرگش از مد افتاد و بیشتر موسیقی در دورهٔ کلاسیک اولیه پیچیدگی ضدصدا یا تنوع زیادی از گام‌ها را نداشت. اما با بلوغ سبک کلاسیک در دهه ۱۷۷۰، کلید نواخته شده شروع به تأثیرگذاری بر روند تاریخ موسیقی کرد، با هایدن و موتسارت که به دقت این اثر را مطالعه کردند.[نیاز به منبع]
موتسارت برخی از فوگ‌های کلید نواخته شده را برای گروه زهی رونویسی کرد:[۳۹][۴۰]

BWV 853 → K. 404a/1
BWV 871 → K. 405/1
BWV 874 → K. 405/5
BWV 876 → K. 405/2
BWV 877 → K. 405/4
BWV 878 → K. 405/3
BWV 882 → K. 404a/3
BWV 883 → K. 404a/2

فانتزی شمارهٔ ۱ با فوگ، K. 394 یکی از آهنگسازی‌های خود موتسارت است که نشان‌دهندهٔ تأثیر کلید نواخته شده بر او است.[۴۱][۴۲] بتهوون تا یازده سالگی کل کلید نواخته شده را نواخت و یک تنظیم از BWV 867 را برای پنج‌تایی زهی تهیه کرد.[۴۳][۴۴][۴۵][۴۶][۴۷][۴۸]
هانس فون بیولو کلید نواخته شده را "عهد عتیق" موسیقی نامید (سونات‌های بتهوون "عهد جدید" بودند).[۴۹] در یادداشت‌های لایه‌بندی مجموعهٔ Clair de Lune از انکورهای پیانو منتشر شده توسط CBS Masterworks، فیلیپ انترمونت داستانی را بازگو می‌کند که در آن فون بیولو که از هیاهوی بی‌پایان برای انکور بیزار بود، در مقابل تشویق طوفانی خانه‌ای ایستاد و گفت: "خانم‌ها و آقایان! اگر فوراً این کار را نکنید، ۴۸ پیش‌درآمد و فوگ باخ را از ابتدا تا انتها برای شما می‌نوازم!" تماشاگران خندیدند اما همچنین از تشویق دست کشیدند زیرا می‌دانستند فون بیولو قادر به اجرای این اثر از حافظه است.[نیاز به منبع]
چوپین در سال ۱۸۳۵ شروع به آهنگسازی ۲۴ پیش‌درآمد، اپوس ۲۸ خود کرد که از کلید نواخته شده الهام گرفته شده بود. در قرن بیستم، دیمیتری شوستاکوویچ ۲۴ پیش‌درآمد و فوگ خود را نوشت، که ارجاعی حتی نزدیک‌تر به مدل باخ بود. الهام‌گیری دیگر پس از باخ، حتی قبل از شوستاکوویچ، در سال ۱۹۴۰ بود، زمانی که وسوولد زادراتسکی کار اصلی خود را در شرایط اردوگاه گولاگ ایجاد کرد: یک چرخه کامل از ۲۴ پیش‌درآمد و فوگ (این اثر برای مدت طولانی منتشر نشده بود و عملاً تا اجرای آن در سال ۲۰۱۴ ناشناخته بود).[۵۰] ماریو کاستلنوو-تدسکو Les Guitares bien tempérées (گیتارهای خوب کوک شده) را نوشت، مجموعه‌ای از ۲۴ پیش‌درآمد و فوگ برای دو گیتار، در تمام ۲۴ گام ماژور و مینور، که از عنوان و ساختار کار باخ الهام گرفته شده است.[۵۱]
پیش‌درآمد اول کتاب ۱[ویرایش]
آنا ماگدالنا باخ نسخه‌ای کوتاه از این پیش‌درآمد را در دفترچهٔ یادداشت خود در سال ۱۷۲۵ (شمارهٔ ۲۹) کپی کرد.[۵۲] دسترسی‌پذیری این پیش‌درآمد، گام آسان دو ماژور و استفاده از آکوردهای آرپژ شده، آن را به یکی از قطعات رایج مورد مطالعه برای دانش‌آموزان پیانو تبدیل کرده است.[۵۳] این پیش‌درآمد همچنین به عنوان مبنایی برای Ave Maria اثر شارل گونود عمل کرده است.[۵۴]
پیش‌درآمد دهم کتاب ۱[ویرایش]
الکساندر اسمالی تنظیم پیانویی از نسخهٔ اولیهٔ پیش‌درآمد و فوگ در می مینور (BWV 855a) را به یک پیش‌درآمد در سی مینور منتقل کرد.[نیاز به منبع]
ضبط‌ها[ویرایش]
اولین ضبط کامل کلید نواخته شده توسط ادوین فیشر برای EMI بین سال‌های ۱۹۳۳ و ۱۹۳۶ انجام شد.[۵۵] دومین ضبط توسط وندا لاندوفسکا برای RCA Victor در سال ۱۹۴۹ (کتاب ۱) و ۱۹۵۲ (کتاب ۲) انجام شد.[۵۶] هلموت والچا، که بیشتر به عنوان ارگ‌نواز شناخته می‌شد، هر دو کتاب را بین سال‌های ۱۹۵۹ و ۱۹۶۱ با استفاده از هارپسیکورد ضبط کرد.[۵۷] دنیل کورزمپا اولین ضبط را با استفاده از چندین ساز (هارپسیکورد، کلاویکورد، ارگ و پیانوفورته) برای فیلیپس در سال ۱۹۸۲ انجام داد.[۵۸] از سال ۲۰۱۳، بیش از ۱۵۰ ضبط مستند شده است.[۵۹] ضبط BWV 870 توسط گلن گولد در رکورد طلایی Voyager گنجانده شده است.
از https://maplelab.net/bach/ دیدن کنید تا اجراهای کتاب ۱ توسط فیشر، لاندوفسکا، والچا و ۱۰ پیانیست مشهور دیگر را گوش دهید و تجسم کنید. این ابزار همچنین امتیاز و اطلاعات تمپو هر ضبط را همراه با بیوگرافی‌های کوتاه از هنرمندان ارائه می‌دهد.[۶۰]
صوتی کتاب ۱[ویرایش]
اجراهای هارپسیکورد از بخش‌های مختلف کتاب ۱ توسط مارتا گلدشتاین در مالکیت عمومی است.[۶۱] چنین اجراهای هارپسیکورد ممکن است، به عنوان مثال، در تمپرامان مساوی[۶۲] یا در تمپرامان ورک‌مایستر[۶۳] کوک شوند. علاوه بر مارتا گلدشتاین، ریموند اسمالیان هنرمند دیگری است که چندین اجرا از کتاب ۱ در مالکیت عمومی دارد.[۶۴]
در مارس ۲۰۱۵، پیانیست کیمیکو دگلاس-ایشی‌زاکا یک ضبط کامل جدید از کتاب ۱ را در مالکیت عمومی منتشر کرد.[۶۵] اجراهای او در زیر، با پیش‌درآمد شماره ۱ در دو ماژور (BWV 846) شروع می‌شود، در دسترس است.
یادداشت‌ها[ویرایش]
منابع[ویرایش]

^ باخ، یوهان سباستین؛ نواک، سول (۱۹۸۳). کلید نواخته شده: کتاب ۱ و ۲، کامل. شابک ۹۷۸-۰-۴۸۶-۲۴۵۳۲-۴.
^ به عنوان مثال، راهنمای موسیقی کلاسیک All Music: راهنمای قطعی موسیقی کلاسیک. شرکت هال لئونارد. ۲۰۰۵. ص. ۵۲. شابک ۰-۸۷۹۳۰-۸۶۵-۶.
^ دراموند، پیپا؛ لاساکی، دیوید (۲۰۰۱). "یوهان کریستیان شیکاردت". در سادی، استنلی؛ تیرل، جان (ویرایش‌کنندگان). فرهنگ‌نامهٔ جدید موسیقی و موسیقی‌دانان (ویرایش دوم). لندن: ناشران مک‌میلان. شابک ۹۷۸-۱-۵۶۱۵۹-۲۳۹-۵.
^ نس، آرتور جی. (۲۰۰۱). "جاکومو گورزانیس". در سادی، استنلی؛ تیرل، جان (ویرایش‌کنندگان). فرهنگ‌نامهٔ جدید موسیقی و موسیقی‌دانان (ویرایش دوم). لندن: ناشران مک‌میلان. شابک ۹۷۸-۱-۵۶۱۵۹-۲۳۹-۵.
^ پالیسکا، کلود وی. (۲۰۰۱). "وینچنزو گالیله". در سادی، استنلی؛ تیرل، جان (ویرایش‌کنندگان). فرهنگ‌نامهٔ جدید موسیقی و موسیقی‌دانان (ویرایش دوم). لندن: ناشران مک‌میلان. شابک ۹۷۸-۱-۵۶۱۵۹-۲۳۹-۵.
^ اسپینک، ایان (۲۰۰۱). "ویلسون، جان (آهنگساز انگلیسی، لوت‌نواز و خواننده)". در سادی، استنلی؛ تیرل، جان (ویرایش‌کنندگان). فرهنگ‌نامهٔ جدید موسیقی و موسیقی‌دانان (ویرایش دوم). لندن: ناشران مک‌میلان. شابک ۹۷۸-۱-۵۶۱۵۹-۲۳۹-۵.
^ ویلسون، جان. سی پیش‌درآمد. مجموعه عمومی. مطبوعات دیاپازون – از طریق diapason.xentonic.org. در تمام [۲۴] گام، برای فلوت یا ویولن و باسو کانتینو
^ بارون، جان اچ. (۱۹۶۷). "یک تبلاطور صفحه‌کلید قرن هفدهمی در براشوف". مجلهٔ انجمن موسیقی‌شناسی آمریکا. XX: ۲۷۹–۲۸۵.
^ کوسما، ویورل (۲۰۰۱). "دانیل کرونر". در سادی، استنلی؛ تیرل، جان (ویرایش‌کنندگان). فرهنگ‌نامهٔ جدید موسیقی و موسیقی‌دانان (ویرایش دوم). لندن: ناشران مک‌میلان. شابک ۹۷۸-۱-۵۶۱۵۹-۲۳۹-۵.
^ بارون، جان اچ. (۲۰۰۱). "کیتل". در سادی، استنلی؛ تیرل، جان (ویرایش‌کنندگان). فرهنگ‌نامهٔ جدید موسیقی و موسیقی‌دانان (ویرایش دوم). لندن: ناشران مک‌میلان. شابک ۹۷۸-۱-۵۶۱۵۹-۲۳۹-۵.
^ والتر، رودولف (۲۰۰۱). "یوهان کاسپار فردیناند فیشر". در سادی، استنلی؛ تیرل، جان (ویرایش‌کنندگان). فرهنگ‌نامهٔ جدید موسیقی و موسیقی‌دانان (ویرایش دوم). لندن: ناشران مک‌میلان. شابک ۹۷۸-۱-۵۶۱۵۹-۲۳۹-۵.
^ a b گایریگر، ک. (۱۹۵۴). خانوادهٔ باخ: هفت نسل از نبوغ خلاقانه. انتشارات دانشگاه آکسفورد. ص. ۲۶۸–۲۶۹. شابک ۰-۳۹۳-۰۱۰۰۵-X.
^ بیل، اسوالد؛ گروسپیتش، کریستوف (۲۰۰۵). کریستوف گراوپنر: فهرست موضوعی آثار موسیقی. کاروس. شابک ۳-۸۹۹۴۸-۰۶۶-X.
^ راش، رودولف، ویرایشگر (۱۹۹۰). فریدریش سوپیگ: Labyrinthus musicus, Calculus musicus, فاک‌سیمیل دست‌نوشته‌ها. کتابخانهٔ تمپرامان و تنظیم. جلد ۳. اوترخت، هلند: مطبوعات دیاپازون.
^ پرورالت، ژان ام. (۲۰۰۴). فهرست موضوعی آثار موسیقی یوهان پاشلبل. لنهام، MD: انتشارات کلاغ. ص. ۸۴. شابک ۰-۸۱۰۸-۴۹۷۰-۴.
^ Grove's Dictionary of Music and Musicians. جلد ۹ (ویرایش پنجم). ۱۹۵۴. ص. ۲۲۳.
^ Bach, J.S. (2004). Palmer, Willard A. (ed.). The Well-Tempered Clavier: Books 1 and 2, complete. ISBN 978-0-486-24532-4.
^ دیوید، هانس تی.; مندل، آرتور، ویرایش‌کنندگان (۱۹۶۶). خوانندهٔ باخ (بازبینی شده، با یک پیوست). دبلیو. دبلیو. نورتون. ص. ۲۶۱. شابک ۰-۳۹۳-۰۰۲۵۹-۴.
^ Francis, John Charles (2004). The keyboard tuning of J. S. Bach. eunomios.org (Report).
^ Lehman, Bradley (2005) [2004]. Johann Sebastian Bach's tuning. LaripS.com (Report). Retrieved 12 April 2023.
^ Lehman, Bradley (November 2005). "The 'Bach Temperament' and the Clavichord". Early Music. 33 (1): 3–24. doi:10.1093/em/cah037. ISSN 0306-1078.
Lehman, Bradley (May 2005). "Bach's extraordinary temperament: Our Rosetta Stone, Part 2". Early Music. 33 (2): 211–232. doi:10.1093/em/cah067. ISSN 0306-1078.
^ Jencka, Daniel (2006). The tuning script from Bach's Well-Tempered Clavier: A possible P.C. interpretation. jencka.com (Report). Archived from the original on 1 March 2012.
^ Interbartolo, Graziano; Venturino, Paolo; Bof, Giampiero (2006). Bach 1722 – Il temperamento di Dio [Bach, 1722, the temperament [from] God]. bach1722.com (Report) (in Italian).[dead link]
^ Interbartolo, Graziano; Venturino, Paolo; Bof, Giampiero (July 2007). Bach 1722 – Il temperamento di Dio – Le scoperte e i significati del 'Wohltemperirte Clavier' [Bach, 1722, the temperament [from] God – discoveries and meanings in the 'Wohltemperirte Clavier'] (in Italian). Edizioni Bolla, Finale Ligure. p. 136. A000068628.
^ a b c Schulenberg, David (2006). The Keyboard Music of J.S. Bach (2nd ed.). Routledge. pp. 18, 452. ISBN 978-0-415-97400-4.
^ a b Swich, Luigi (August 2011). "Further thoughts on Bach's 1722 temperament". Early Music. XXXIX (3): 401–407.
^ Gervasoni, Carlo (1800). La scuola della musica [The School of Music] (in Italian). Piacenza, IT.
^ Bach Digital Source 5418 at www.bachdigital.de
^ Monthly Musical Record, 1 July 1887, p. 146
^ GB-Lbl Add. MS. 35021 at www.bachdigital.de
^ D-B Mus. ms. Bach P 430 at www.bachdigital.de
^ Leikin, Anatole. "The Mystery of Chopin's Préludes", (Surrey: Ashgate Publishing, Ltd., 2015) p. 48.
^ Werker, Wilhelm. Studien über die Symmetrie im Bau der Fugen und die motivische Zusammengehörigkeit der Präludien und Fugen des "Wohlemperierten Klaviers" von Johann Sebastian Bach (Leipzig: Breitkopf und Härtel, 1922)
^ David, Johann Nepomuk. Das Wohltemperierte Klavier: Der Versuch einer Synopsis (Göttigen: Vandenhoeck & Ruprecht, 1962)
^ Bach, J. S. Das Wohltemperierte Klavier: Teil I (München: G. Henle Verlag, 1997), pp. 110–103.
^ Kassler, Michael (2006). "Broderip, Wilkinson and the First English Edition of the '48'". The Musical Times. 147 (Summer 2006): 67–76. doi:10.2307/25434385. ISSN 0027-4666. JSTOR 25434385. Archived from the original on 3 May 2008. Retrieved 10 May 2010.
^ Preludes and Fugues, K. 404a: Scores at the International Music Score Library Project
^ Köchel, Ludwig Ritter von (1862). Chronologisch-thematisches Verzeichniss sämmtlicher Tonwerke Wolfgang Amade Mozart's (in German). Leipzig: Breitkopf & Härtel. OCLC 3309798. Alt URL, No. 405, pp. 328–329
^ Michelle Rasmussen
^ Brown, A. Peter, The Symphonic Repertoire (Volume 2). Indiana University Press (ISBN 0-87930-865-6), pp. 423–432 (2002).
^ "Hess 38" is Beethoven's arrangement of "Book 1 – Fugue No. 22 in B♭ minor" (BWV 867).
^ McKay, Cory. "The Bach Reception in the 18th and 19th century" at www.music.mcgill.ca
^ Eric Schenk (author), translated from the German by Richard and Clara Winston & Winston (eds) (1959), Mozart and his Times, p. 452
^ Daniel Heartz. Mozart, Haydn and Early Beethoven: 1781–1802, p. 678. W. W. Norton & Company, 2008. ISBN 978-0-393-28578-9
^ Kerst (1904), p. 101[incomplete short citation]
^ Edward Noel Green. Chromatic Completion in the Late Vocal Music of Haydn and Mozart: A Technical, Philosophic, and Historical Study, p. 273 New York University. ISBN 978-0-549-79451-6
^ Walker, Alan (1987). Franz Liszt: The Weimar years, 1848–1861. Cornell University Press. ISBN 978-0-8014-9721-6.
^ "24 Preludes and Fugues" by Vsevolod Zaderatsky, Vsevolod Vsevolodovich Zaderatsky [ru] (ed.) Schott Music
^ Castelnuovo-Tedesco: The Well-Tempered Guitars, Vol. 2, Nos. 13–24, Naxos
^ Notebooks for Anna Magdalena Bach: Scores at the International Music Score Library Project
^ Ishizaka, Kimiko. "Prelude No 1 in C major, BWV 846". welltemperedclavier.org. Retrieved 18 July 2021.
^ Ave Maria (Gounod): Scores at the International Music Score Library Project. From the first edition, title pages stated that the piece was "on" or "adapted from" Bach's prelude.
^ Gramophone, "Bach's Well-Tempered Clavier"
^ Bach Cantatas Website, "Well-Tempered Clavier Book 1, BWV 846–869 Recordings – Part 1"
^ Helmut Walcha: Johann Sebastian Bach – The Well-Tempered Clavier Books 1 & 2 at harmonies.com
^ Bach Cantatas Website, "Well-Tempered Clavier Book 1, BWV 846–869 Recordings – Part 5"
^ Bach Cantatas Website, "Well-Tempered Clavier Book 1, BWV 846–869 Recordings – Part 8"
^ "Interpreting Bach's Well-Tempered Clavier". MAPLE lab.
^ The portions of Book 1 performed by Martha Goldstein and in the public domain include the following (all on harpsichord): "Prelude in C major" (BWV 846), Fugue in C major (BWV 846), Prelude No. 2 in C minor (BWV 847), Fugue No. 2 in C minor (BWV 847), "Fugue No. 4 in C♯ minor" (BWV 849), "Prelude No. 5 in D major" (BWV 850), "Fugue No. 5 in D major" (BWV 850), "Prelude No. 6 in D minor" (BWV 851), "Fugue No. 6 in D minor" (BWV 851), "Prelude No. 21 in B♭ major" (BWV 866), and "Fugue No. 21 in B♭ major" (BWV 866).
^ "Book 1 of The Well-Tempered Clavier by J.S. Bach – Prelude in C major (BWV 846)", performed on a French harpsichord tuned in equal temperament by Robert Schröter.
^ "Book 1 of The Well-Tempered Clavier by J.S. Bach – Prelude in C major (BWV 846)", performed on a French harpsichord tuned in Werckmeister temperament by Robert Schröter.
^ The portions of Book 1 performed by Raymond Smullyan and in the public domain include the following (all on piano): "Prelude and Fugue No. 13 in F♯ major" (BWV 858), "Prelude and Fugue No. 18 in G♯ minor" (BWV 863), "Prelude and Fugue No. 22 in B♭ minor" (BWV 867), and "Prelude and Fugue No. 23 in B major" (BWV 868).
^ The Open Well-Tempered Clavier Website, "The Open Well-Tempered Clavier, Book 1"

Further reading[edit]

Kirkpatrick, Ralph. Interpreting Bach's Well-Tempered Clavier: A Performer's Discourse of Method (New Haven: Yale University Press, 1987). ISBN 0-300-03893-3.
Ledbetter, David. Bach's Well-Tempered Clavier: The 48 Preludes and Fugues (New Haven: Yale University Press, 2002). ISBN 0-300-09707-7.

External links[edit]
Interactive media

(Adobe Flash) Exploring Bach's Well-Tempered Clavier – Korevaar (piano), Goeth (organ), Parmentier (harpsichord). Direct access to the fugues.

Sheet music

Open-source edition of the Well-Tempered Clavier, Book 1 available in MuseScore, MusicXML, MIDI, PDF formats, released under CC0
Well-Tempered Clavier, Book 1, Book 2: Scores at the International Music Score Library Project
Book 1 (Open Source), Wikimedia Commons
Johann Sebastian Bach's Werke. Das Wohltemperirte Clavier, Erster Theil / Zweiter Theil (Leipzig 1851): Indiana University School of Music score in GIF format
Scores of some of the Preludes and Fugues of the Well-Tempered Clavier through the Mutopia Project

Recordings

Free piano recording of Book 1 by Kimiko Ishizaka (Open Well-Tempered Clavier project)
Complete, free midi recordings of Books 1 and 2 by John Sankey
Free midi recording of Book 2 by Prof. Yo Tomita of The Queen's University, Belfast
Complete, free midi recordings of Books 1 and 2 by Alan Kennington
Piano Society – Free audio records of WTC, MP3 files, video
Free pipe organ recording of Books 1 and 2 by Jan Leontsky

On tuning systems

All existing 18th century quotes on J.S.Bachs temperament
Bach- and Well-Temperaments for Western Classical Music
Rosetta Revisited – Interpreted by Dominic Eckersley

Descriptions and analyses

J.S. Bach's Well-Tempered Clavier / In-depth Analysis and Interpretation by Siglind Bruhn. Full text of the 1993 book.
Animated visualizations of the music by Tim Smith and David Korevaar
Graphical motif extraction for The Well-Tempered Clavier 1 and The Well-Tempered Clavier 2
Essay by Yo Tomita about Book 1 of The Well-Tempered Clavier
Program notes from the Los Angeles Chamber Orchestra
Interpretation and analysis of JS Bach's Well-Tempered Clavier by Philip Goeth (includes audio samples)
Lowrance, Rachel A. (2013). "Instruction, Devotion, and Affection: Three Roles of Bach's Well-Tempered Clavier". Musical Offerings. 4 (1): 15–30. doi:10.15385/jmo.2013.4.1.2.
Well Temperaments, based on the Werckmeister Definition


بخواب آرام، عشق کهن من
زیبایی من در تاریکی
شب، رویایی‌ست که داریم
همانطور که می‌دانی، همانطور که می‌دانی
شب، رویایی‌ست که می‌دانی
عشق کهن در تاریکی
در اطراف تو، در حالی که می‌روی
بی‌پایان، همانطور که می‌دانی
در شبی که به سوی آن می‌روی
بخواب آرام، عشق کهن من
بی‌پایان در تاریکی
در عشقی که می‌دانی
-- دبلیو. اس. مروین

فوگ، معبدی‌ست که بر بلندترین قله‌ی غرب بنا شده است. پوشیده از ابر و مه، و تنها از طریق مسیری پر پیچ و خم قابل دسترسی، با این حال بر تمام جغرافیاى تاریخ موسیقی، از دنیای گمشده‌ی حالت‌های کلیسایی تا هیاهوی آشوب‌گرانه‌ی زمان ما، نظارت دارد. مملو از علم پیچیده‌ی ترکیب صداها، اعتقادات هارمونی هم نوآورانه و هم منسوخ، و آیین‌های رویه‌ای هم دقیق و هم آزاد است.

اگر خواننده این توصیف را بیش از حد فانتزی و غیر مفید بیابد، شاید ژان-فیلیپ رامو، آهنگساز و نظریه‌پرداز بزرگ، بتواند توصیف ملموس‌تری ارائه دهد: «فوگ، آرایشی برای موسیقی‌ست که توسط هیچ اصلی به جز سلیقه‌ی خوب اداره نمی‌شود.»

ابهام این توصیفات، بازتاب جایگاه فوگ در تاریخ است. در حالی که کلیدسازی متعادل‌شده‌ی باخ، در کمال خود، نشان‌دهنده‌ی درک مدرن ماست، اصطلاح فوگ بیش از 400 سال قبل در عمل بوده و اغلب برای موسیقی با اهداف کاملاً متفاوت استفاده می‌شده است.

در تاریخ مفصل فوگ اثر آلفرد مان، او می‌نویسد: «اصطلاح فوگ، جذابیت ویژه‌ای برای دانشجوی موسیقی دارد. این اصطلاح جوهر چندصدایی را نشان می‌دهد، پیچیده‌ترین بیان زبان پیچیده‌ی موسیقی غربی.» اگرچه چندصدایی مرتب در مقاطع مختلف زمانی از مد افتاده است، همیشه به عنوان یک اوج تلقی شده است - یا به عنوان یک اوج علمی تحقیر شده، یا به عنوان یک اوج هنری، همانطور که رامو آن را «آرایش» می‌نامد.

سردرگمی بر کاربرد تاریخی این واژه حاکم است. این واژه از واژه‌ی لاتین fuga به معنای تعقیب مشتق شده است. این مفهوم نشان می‌دهد که یک صدا توسط صدای دیگر در تقلید تعقیب می‌شود.[1]

بعداً، این مفهوم یک صدا که از صدای دیگر پیروی یا تعقیب می‌کند، زیبایی‌شناسی فوگ را به هنر بلاغت پیوند داد. فوگ‌ها ایده‌هایی بودند که در قالب استدلال ارائه می‌شدند، با تمام عناصر ساختاری یک سخنرانی و مناظره. مهم نیست ترجیح فلسفی چه باشد، فوگ همیشه به موسیقی‌ای مرتبط بود که شامل چندصدایی تقلیدی است، نه موسیقی هوموفونیک یا چندصدایی آزاد[2]. گاهی به یک قانون دقیق اختصاص داده می‌شد، جایی که صداها دقیقاً یکدیگر را تقلید می‌کردند بدون هیچ گونه انحرافی. گاهی به چندصدایی محدود به یک کانتوس فیرموس ثابت. و گاهی شامل یک «تم» بود که می‌توانست در سراسر آن شنیده شود یا نه.

از نظر موسیقی، واژه‌ی فوگ برای توصیف بافتی (چندصدایی تقلیدی)، رویه‌ای (قوانین سازماندهی صداهای تقلیدی جداگانه) یا قالبی (استفاده از چندصدایی تقلیدی برای ایجاد یک ساختار قوس‌دار کلی) استفاده شده است. برای ایجاد یک تشبیه گرامری، فوگ می‌تواند یک فاعل (ماهیت خود موسیقی)، فعل (نحوه آهنگسازی، مانند آهنگ‌های فوگ‌دار ویلیام بیلیگز) یا مفعول (شکل یک قطعه‌ی فردی به عنوان یک کل) باشد.

در طول زمان، این دسته‌ها به گونه‌ای مرتب شدند که فوگ از یک تحول مهم در تاریخ موسیقی، یعنی حرکت از حالت‌های کلیسایی به هارمونی دیاتونیک، جدا نشدنی شد. تا قرن هفدهم، آهنگسازان تقریباً به توافق رسیده بودند که یک فوگ به ابتدا یک «نقطه‌ی تقلید» نیاز دارد، آنچه ما امروز آن را تم می‌نامیم، و سپس پاسخ آن در یک نقطه‌ی هارمونیک ثابت.

مفهوم نقطه‌ی تقلید، که برای ما یک ایده‌ی بدیهی به نظر می‌رسد، پیروزی قرن‌های آزمایش بود که اغلب بر اساس سنت کلیسا و سرودهای گریگوری بنا شده بود. در حالی که آهنگسازان در طول تاریخ این مفهوم را فرموله می‌کردند، به آن با طیف وسیعی از اصطلاحات اشاره می‌کردند: نقطه، پونتو، سرود ساده، ملودی، آهنگ، تم، موضوع، invención و غیره. به جای چندین ایده‌ی آزادانه آهنگسازی‌شده در تقلید، آهنگسازان بر روی یک مورد برای هر فوگ توافق کردند که در سراسر قطعه حضور داشته باشد.[3]

پاسخ، که در فاصله‌ی هارمونیک ثابتی از تم قرار دارد، به تحکیم هارمونی دیاتونیکی که امروزه می‌شناسیم کمک کرد و موسیقی را از تکیه بر حالت‌های کلیسایی دور کرد. پاسخ، که پس از تم در فاصله‌ی چهارم یا پنجم می‌آید، پتانسیل قدرتمندی برای مدولاسیون و بازگشت، اصل اساسی نمایشی موسیقی دیاتونیک را به همراه داشت. ترکیب جوهر مرتب چندصدایی و ساختار نمایشی هارمونی، سنگ بنای دستاورد باخ در کلیدسازی متعادل‌شده است، به نظر من.

اما دنیای هارمونی دیاتونیک تا زمانی که ابزارها نتوانند با فکر همگام شوند، به طور کامل باز نشد. اکنون که این دنیا در حال آشکار شدن بود، موسیقی‌دانان تلاش کردند تا هر جزیره‌ای را کشف کنند. زمان قبل از باخ دوره‌ای پربار و تجربی بود که شبیه به دوره‌ی ماست. موسیقی‌دانان برای پیشرفت فنی به سازهایی نیاز داشتند و به این ترتیب مفهوم ساز «متعادل‌شده» به وجود آمد.

یک ساز متعادل‌شده، سازی است که به شما امکان می‌دهد هر کلیدی را کوک کنید[4]. قبل از اواخر قرن هفدهم، موسیقی‌دانان از خلوص پنجم‌ها به عنوان مبنای کوک استفاده می‌کردند. این خلوص تنوع را از بین می‌برد. کوک با پنجم‌ها منجر به ناهماهنگی انهارمونیک (که به عنوان کامای فیثاغورثی شناخته می‌شود) می‌شود - A-flat و G# امروز یکسان به نظر می‌رسند، اگرچه از نظر تئوری زیر و بم‌های متفاوتی هستند. در کوک‌های باستانی، شما می‌توانستید یکی یا دیگری را داشته باشید، اما نه هر دو. همین امر در مورد هر رابطه‌ی انهارمونیک صدق می‌کرد: شما می‌توانید یک کیبورد را برای داشتن F# یا G-flat کوک کنید، اما نه هر دو. متعادل‌شده، تناسبات خالص تمام فواصل را به جز اکتاو نقض می‌کرد[5] تا ناهماهنگی انهارمونیک را متعادل کند و به هر تونالیتی اجازه دهد از یک کوک صادر شود. آنچه در خلوص از دست رفت، در امکان به دست آمد.

باخ این امکان را در کلیدسازی متعادل‌شده به کار گرفت. او اولین کسی نبود که مجموعه‌ای از قطعات را در هر کلید نوشت، اما دستاورد او کامل‌ترین و عمیق‌ترین بود. تأثیر آن بر سایر آهنگسازان حداقل 200 سال به طول انجامید و گستردگی پروژه‌ی او هنوز هم امروز باعث حیرت می‌شود.

به عبارت ساده، کلیدسازی متعادل‌شده مجموعه‌ای از پرلودها و فوگ‌هاست که در هر کلید نوشته شده‌اند. 12 نت در گام کروماتیک وجود دارد، هر کدام دارای یک حالت ماژور و مینور هستند، بنابراین 24 کلید. دو کتاب وجود دارد زیرا باخ به طرز شگفت‌انگیزی این کار را دو بار انجام داد و برای هر کلید دو پرلود و فوگ نوشت، بنابراین '48'. کتاب اول در کوتن در سال 1722 تکمیل شد. برخی حدس می‌زنند که او چندین پرلود و فوگ را برای این کتاب به عنوان تفریحی در حالی که در زندان بود نوشت. کتاب دوم در سال 1742 در لایپزیگ تکمیل شد. این کتاب برخی از موسیقی‌های قدیمی‌تر را در ترکیب با قطعات جدیدی که سبک‌های مدرن‌تری را بررسی می‌کردند، بازسازی کرد. کتاب دوم در کل طولانی‌تر از کتاب اول است و موسیقی پیچیده‌تری دارد، به ویژه در پرلودها. کتاب اول بیشتر آشناست زیرا اغلب به عنوان یک چرخه در یک کنسرت اجرا می‌شود، در حالی که کتاب دوم پر از پرلودها و فوگ‌های طولانی‌تر و نمایشی‌تری است که امروزه بیشتر به عنوان قطعات کنسرت فردی عمل می‌کنند.

این پروژه به طور کلی قدرت باخ را به عنوان یک دانشنامه‌نویس نشان می‌دهد. او نه تنها یک پرلود و فوگ را در هر کلید (دو بار) می‌نویسد، بلکه تمام مترهای مورد استفاده در آن زمان، تمام ترکیبات دو ضربی، سه‌ضرب، ساده و مرکب را نیز گنجانده است. پرلودها طیف گسترده‌ای از ژانرهای تاریخی را نشان می‌دهند: بداهه‌نوازی‌های آرپژ، اختراعات دو قسمتی و سمفونی‌های سه‌قسمتی، آریوزو، کنسرتو، ترکیبات سونات تریو و ترکیبات فوگ-توکاتا مانند آهنگسازان آلمانی شمالی قدیمی. او همچنین تلاش کرد تا از هر تکنیک فوگ (در اینجا فوگ به عنوان رویه یا فعل) و ترکیبات آنها به طور کامل استفاده کند: استرتو، وارونگی، افزایش و کاهش، فوگ‌های دو و سه‌گانه.

در این تکنیک‌های فوگ هنر و علم باخ آشکار می‌شود. او تم‌های خود را به طور هدفمند به سمت استفاده از تکنیک‌های مختلف طراحی کرد[6] - با در نظر گرفتن علم - اما همیشه آنها را در خدمت یک طرح هارمونیک بزرگتر قرار داد که برای تأثیر نمایشی به کار می‌رفت - با در نظر گرفتن هنر. چند نمونه می‌تواند برخی از اهداف او را نشان دهد.

باخ از استرتو، جایی که پاسخ به تم قبل از اینکه تم به طور کامل بیان شود، می‌آید، برای تأثیرات مختلف استفاده می‌کرد. در فوگ C ماژور، کتاب I، یک استرتوی چهار قسمتی به نظر می‌رسد که با نجابت فروتنانه تم در تضاد است و منجر به اختلاف نظر و مدولاسیون به مینور می‌شود:

در حالی که استرتوی چهار قسمتی D ماژور، کتاب II، اوج برآورده شده و هماهنگ تم است که منجر به یک کدای آرام می‌شود:

تم B ماژور، کتاب I،
وقتی وارونه می‌شود (فواصل معکوس می‌شوند)، پر از شیرینی و شادی است - هرگز در حالت مینور صدا نمی‌کند یا به کلید مینور مدوله نمی‌شود -

در حالی که تم a مینور، کتاب I،
وقتی وارونه می‌شود، به یک تقلید هجوآمیز تبدیل می‌شود:

تم بامزه‌ی C# ماژور، کتاب II،
با افزایش آن (مقادیر نت دو برابر می‌شوند) جدی‌تر می‌شود و منجر به نقطه‌ی پدال نهایی و کدای تأملی می‌شود:

جالب است که a مینور، کتاب II، هم فرم اصلی و هم کاهش (مقادیر نت نصف می‌شوند) را در خود تم دارد:

قطعه‌ی مورد علاقه‌ی من از c مینور، کتاب II، جایی است که باخ در یک استرتوی سه‌بخشی، تم اصلی، افزایش و وارونگی را با هم ترکیب می‌کند:

فوگ‌های باخ در کلیدسازی متعادل‌شده قبل از هر چیز به توصیف رامو وفادار هستند - آنها آرایشی برای موسیقی هستند. هیچ دو فوگی شکل یکسانی ندارند و تنها «قاعده» رعایت شده این است که یک تم در ابتدا به تنهایی صدا می‌یابد و سپس پاسخ داده می‌شود. تعداد صداها از دو تا پنج متغیر است و گاهی اوقات در پایان بیشتر می‌شود. این تم موسیقی است که باید تزئین شود، ایده‌ای که مبنای هر فوگ را تشکیل می‌دهد و هر یک را به یک دنیای مستقل تبدیل می‌کند.

یک خواننده‌ی سخاوتمند ممکن است اکنون تعریف اصلی من را مناسب‌تر بداند. من اولین کسی نخواهم بود که تصاویر باشکوهی را به کلیدسازی متعادل‌شده نسبت دهم. رهبر قرن نوزدهم هانس فون بولو آن را «عهد عتیق» موسیقی پیانو نامید، در حالی که شومان، با اشاره به دعای رب، آن را «نان روزانه» توصیف کرد.

باخ بسیاری از آهنگسازی‌های خود را در پایان با S.D.G. یا Soli Deo Gloria امضا می‌کرد. شاید میل عاشقان موسیقی به سرمایه‌گذاری پرلودها و فوگ‌ها با نمادهای مقدس و دیدن آنها از طریق یک منشور مذهبی، بزرگترین دستاورد باخ بالاتر از همه باشد.

[1] در روزهای سختگیرانه‌ی قرن نوزدهم، نظریه‌پرداز یوهان آندره ادعا کرد که این واژه از فوگ آلمانی به معنای قوانین یا نظم مشتق شده است و این ایده را ترویج می‌کند که فوگ یک تمرین آکادمیک است.

[2] تنوع فوگ‌هایی که توسط نظریه‌پردازان قبل از باخ طبقه‌بندی شده‌اند، سرگیجه‌آور است: fuga totalis، partialis، ligata، sciolta، propria، impropria، authentica، plagalis، contraria، recta، cancrica، doppia، obliga، composta، incomposta، grave، pathetica، major، minor و غیره.

[3] رفتار باخ از تم‌ها به ویژه به آهنگسازی غیر فوگ کمک می‌کرد، به ویژه در دوره‌ی کلاسیک. برای او تم‌ها نه تنها ایده‌هایی برای تقلید توسط صداهای دیگر بودند، بلکه به طور ارگانیک به تمام مواد موسیقی اطراف پیوند خورده بودند. یک یا دو ایده در واقع بذرهای تمام موسیقی در فوگ خاص خود بودند. دقت او الهام‌بخش آهنگسازانی مانند هایدن و بتهوون شد که از ملودی‌ها برای فرمول‌بندی همراهی و تعیین ساختار فرم سونات خود استفاده کردند.

[4] راه‌های مختلفی برای دستیابی به این امر وجود دارد و روش کوک باخ به طور قطعی مشخص نیست. مطالعات اخیر نشان داده است که یک نقاشی کنجکاوانه در صفحه‌ی عنوان کتاب I WTC، مجموعه‌ای از حلقه‌های درهم‌تنیده که هنگام رمزگشایی نشان می‌دهند که چگونه پنجم‌های خاصی باید کوک شوند.

[5] انتخابی تاریخی که به مدت 300 سال اجماع ایجاد کرد، تا زمانی که آرنولد شوئنبرگ برتری اکتاو را محکوم کرد و در را به موسیقی دوازده‌تنی باز کرد.

[6] در یادداشت درگذشت پدرش، سی پی ای باخ نوشت: «او باید تمی را شنیده باشد تا آگاه باشد - به نظر می‌رسد در همان لحظه - از تقریباً هر پیچیدگی که هنر می‌تواند در درمان آن ایجاد کند.»


آدرس ایمیل