مقدمه
درگیری ۲۶ فوریه ۲۰۱۲ بین تریون مارتین، یک نوجوان آمریکایی آفریقایی‌تبار بی‌مسلح که از یک فروشگاه محلی به خانه بازمی‌گشت، و جورج زیمرمن، یک نگهبان محله اسپانیایی‌تبار سفیدپوست که در آن زمان به طور غیررسمی مشغول به کار بود، منجر به تیراندازی و کشتن مارتین توسط زیمرمن پس از یک درگیری کوتاه در سانفورد، فلوریدا شد. این حادثه غم‌انگیز بیش از یک سال توجه گسترده رسانه‌های ملی را به خود جلب کرد، و برخی شبکه‌های تلویزیونی پوشش مداوم آن را برای ماه‌ها پس از حادثه ادامه دادند. برای مثال، برنامه نانسی گریس پوشش کامل دادگاه را برای بحث در مورد جنبه‌های مختلف پرونده حفظ کرد: از جدول زمانی حادثه تا دلایل عدم دستگیری فوری جورج زیمرمن توسط پلیس سانفورد تا اینکه آیا حکم هیئت منصفه عادلانه و منصفانه بود (Bloom 2014; Yancy and Jones 2013). سوالاتی در مورد سوگیری نژادی در سیستم عدالت کیفری، بحث‌های رسانه‌ای در مورد این حادثه را تحت‌الشعاع قرار داد، زیرا والدین مارتین به طور علنی از اداره پلیس سانفورد (SPD) به دلیل عدم دستگیری زیمرمن انتقاد کردند. در پاسخ، SPD ادعا کرد که دلیلی برای رد ادعای دفاع از خود زیمرمن وجود ندارد. در واقع، تنها پس از آن بود که شهروندان به خیابان‌ها آمدند و اعتراضات و تظاهرات پراکنده برگزار کردند که زیمرمن در نهایت دو ماه بعد، در ۱۱ آوریل ۲۰۱۲ توسط SPD دستگیر و متعاقباً به قتل غیرعمد متهم شد.
مناقشات پیرامون دستگیری با تاخیر و پوشش کامل دادگاه، سوالات نظری مهمی را در مورد تأثیر قرار گرفتن رسانه‌ها بر قدرت نگرش و ادراک نابرابری و بی‌عدالتی هم در این پرونده و هم در سیستم عدالت کیفری به طور کلی مطرح می‌کند. به عنوان مثال، آیا قرار گرفتن مداوم در معرض رسانه‌ها و اولویت‌بندی و چارچوب‌بندی نژادی رویدادهای جنایی بر ادراک بی‌عدالتی تأثیر می‌گذارد؟ آیا قرار گرفتن در معرض رسانه‌ها تأثیر یکسانی بر جمعیت‌های ناهمگن مانند سیاهپوستان، اسپانیایی‌تبارها و سفیدپوستان دارد؟ این سوالات مهم هستند زیرا رسانه‌ها نقش مهمی در تأثیرگذاری بر بحث‌های عمومی، ساخت اجتماعی نژاد و همچنین ضرورت حفظ اصول دموکراتیک آمریکا دارند. این سوالات تمرکز تحلیلی اصلی این مقاله را تشکیل می‌دهند.
قتل تریون مارتین یک رویداد جنایی برجسته بود زیرا توجه کل ملت را به خود جلب کرد. رئیس‌جمهور اوباما خاطرنشان کرد که اگر پسری داشت، شبیه تریون بود. بررسی نظرسنجی‌های گالوپ که بلافاصله پس از تیراندازی انجام شد، نشان داد که اکثریت آمریکایی‌ها (۶۶٪) اخبار مربوط به تیراندازی را به دقت یا تا حدودی با دقت دنبال می‌کردند (Gabbidon and Jordan 2013). علاوه بر این، حکم تبرئه در ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۳ با بحث‌های بعدی در شبکه‌های تلویزیونی اصلی در مورد اینکه آیا هیئت منصفه به تصمیم درست رسیده است یا خیر و اینکه آیا سیاهپوستان به طور عادلانه و بی‌طرفانه توسط سیستم دادگستری ما رفتار می‌شوند، دنبال شد. اکثر آمریکایی‌ها (۵۴.۳٪) استدلال کردند که حکم عادلانه بوده و زیمرمن در دفاع از خود عمل کرده است. دیگران قتل و حکم را نمونه‌های اصلی نژادپرستی و بی‌عدالتی می‌دانستند که تحت عنوان به ظاهر بی‌ضرر دفاع از خود و قوانین "مقاومت کن، فرار نکن" پنهان شده‌اند. برای این آمریکایی‌ها، تیراندازی به مارتین یک عمل تحریک‌آمیز ناشی از پروفایل‌بندی نژادی بود (Bloom 2014). هر دو دیدگاه به طور گسترده در رسانه‌های مختلف برای ماه‌ها منتشر و مورد بحث قرار گرفت و افکار عمومی در مورد این پرونده عمدتاً بر اساس خطوط نژادی تقسیم شد (Unah and Wright 2015). اینجاست که فکر می‌کنیم رسانه‌ها ممکن است نقش مهمی در تغییر و تحریک ادراکات فردی از این پرونده داشته باشند.
از آنجایی که اکثر آمریکایی‌ها قربانی جرم نیستند و مستقیماً درگیر سیستم عدالت کیفری نمی‌شوند، اکثریت قریب به اتفاق مردم برای شکل‌دهی نظرات و باورهای خود در مورد جرم و رویدادهای جنایی به اطلاعات ثانویه از رسانه‌ها متکی هستند (Graber 1980; Surette 1998). تحقیقات تجربی به طور مداوم نشان داده است که جرم بخش قابل توجهی از محتوای خبری را تشکیل می‌دهد و رسانه‌ها واقعاً بر ادراک مردم از جرم، مجازات و سیستم عدالت کیفری تأثیر می‌گذارند (Iyengar and Kinder 2010; Greek and Mason 2005; Potter and Kappeler 2006). بنابراین، این احتمال وجود دارد که میزان دقت پیگیری یک داستان خبری توسط افراد، با فعال کردن و برجسته کردن جنبه‌های خاصی از حادثه، نحوه درک آنها از یک رویداد جنایی را تعدیل کند. علاوه بر این، این احتمال وجود دارد که اثرات قرار گرفتن در معرض رسانه‌ها به طور خطی در گروه‌های جمعیتی ناهمگن مانند سیاهپوستان، اسپانیایی‌تبارها و سفیدپوستان عمل نکند. ما با خط تحقیقاتی گسترده علوم اجتماعی موافق هستیم که نشان می‌دهد رسانه‌ها تأثیر مهم و مقیاس‌پذیری بر ادراک بی‌عدالتی دارند (Graber 1980). مشارکت اصلی ما در این خط تحقیق، تأکید بر این است که اثرات رسانه‌ها در گروه‌های جمعیتی ناهمگن نیست. بلکه، ادراکات از طریق تجربیات شخصی و شناسایی گروه نژادی فیلتر می‌شوند و در نتیجه بر گروه‌های نژادی مختلف به شکل یک گرادیان نژادی تأثیر می‌گذارند.
ما از فرصت منحصر به فرد ارائه شده توسط حادثه زیمرمن/مارتین برای آزمایش تئز گرادیان نژادی استفاده می‌کنیم که بر سلسله مراتب در ادراک بی‌عدالتی در میان گروه‌های نژادی و قومی تأکید دارد (Gabbidon and Jordan 2013; Hagan et al. 2005; Shedd and Hagan 2006; Unah and Wright 2015). ما دو سوال اصلی را مطرح می‌کنیم. اول، آیا پیگیری دقیق رسانه‌ها در مورد یک داستان جنایی برجسته بر ادراک شهروندان از بی‌عدالتی تأثیر می‌گذارد؟ دوم، آیا قرار گرفتن در معرض رسانه‌ها تأثیر یکسانی بر سیاهپوستان، اسپانیایی‌تبارها و سفیدپوستان دارد؟ ما به این سوالات با تجزیه و تحلیل دو نظرسنجی مستقل از بزرگسالان آمریکایی در مورد حادثه زیمرمن/مارتین با امید به ارائه دو مشارکت متمایز به ادبیات پاسخ می‌دهیم. اول، نشان می‌دهیم که قرار گرفتن بیشتر در معرض بحث‌های نژادی رسانه‌ها در مورد یک رویداد جنایی، ادراک بی‌عدالتی در مورد آن رویداد را برای سفیدپوستان، سیاهپوستان و اسپانیایی‌تبارها افزایش می‌دهد. در عصری که افراد می‌توانند اطلاعات را از منابع رسمی و غیررسمی مختلف مصرف کنند، گزارش‌های رسانه‌ای در مورد یک رویداد جنایی برجسته و بحث‌برانگیز ممکن است بتواند ادراکات را به روشی مشابه نحوه تأثیرگذاری تبلیغات تجاری بر مصرف‌کنندگان تغییر دهد. دوم، در مقایسه با سیاهپوستان و سفیدپوستان، اسپانیایی‌تبارها بیشتر تحت تأثیر قرار گرفتن در معرض رسانه‌های نژادی در مورد حادثه زیمرمن/مارتین قرار می‌گیرند. ما دریافتیم که اثر قرار گرفتن در معرض رسانه‌ها یکنواخت نیست. بلکه، در گروه‌های نژادی مختلف کار می‌کند و تئز گرادیان نژادی را تأیید می‌کند.
۲. نظریه‌های قرار گرفتن در معرض رسانه‌ها
در جستجوی اخبار و اطلاعات در مورد رویدادهای مهم، رسانه‌ها به عنوان نماینده مردم در کل عمل می‌کنند. این نکته مدت‌ها پیش توسط قاضی دادگاه عالی لوئیس پاول در مخالفت با پرونده Saxbe v. Washington Post (1974) مورد تأکید قرار گرفت. رسانه‌ها، قاضی پاول خاطرنشان کرد، "وسیله‌ای است که مردم از طریق آن جریان آزاد اطلاعات و ایده‌های ضروری برای حکمرانی عاقلانه را دریافت می‌کنند." در دهه 1990، حدود 50 میلیون آمریکایی اخبار شبکه‌های تلویزیونی ABC، CBS و NBC را به طور متوسط هر شب تماشا می‌کردند (Ansolabehere et al. 1993). با ظهور چرخه 24 ساعته اخبار و گسترش منابع خبری جایگزین، این تعداد احتمالاً امروز کمتر است، اما میلیون‌ها نفر هنوز هر شب برای تماشای برنامه‌های خبری تخصصی مورد علاقه خود یا خواندن اخبار آنلاین در مورد رویدادهای مهم اجتماعی و سیاسی به آن‌ها مراجعه می‌کنند. در واقع، نیویورک تایمز گزارش داد که حکم زیمرمن حدود 10 میلیون بیننده را به تلویزیون کابلی جذب کرد (Carter 2013). همه اینها نشان می‌دهد که رسانه‌ها پتانسیل تأثیرگذاری بر دیدگاه‌ها و چشم‌اندازهای میلیون‌ها آمریکایی در مورد رویدادهای مهم جنایی، سیاسی و اجتماعی را دارند.
نظریه‌های قرار گرفتن در معرض رسانه‌ها استدلال می‌کنند که رسانه‌ها توانایی قدرتمندی برای اطلاع‌رسانی، پرورش و احتمالاً تغییر نگرش‌ها و ادراکات بینندگان خود دارند (Gerbner et al. 1986; Graber 1980; Iyengar and Kinder 2010; Nelson et al. 1997). وقتی صحبت از جرم و مجازات می‌شود، این پتانسیل برای تغییر ادراکات از طریق چارچوب‌بندی و اولویت‌بندی نژادی (Graber 1980; Nelson et al. 1997; Baumgartner et al. 2008) حاصل می‌شود. هر دو فرآیند بر محتوای رسانه‌ها و میزان قرار گرفتن در معرض آن محتوا توسط عموم مردم تمرکز دارند.
چارچوب‌بندی فرآیندی است که از طریق آن یک منبع ارتباطی مانند یک سازمان خبری یک رویداد جنایی یا یک مناقشه عمومی را تعریف و ساختار می‌دهد. به عنوان مثال، پس از اینکه دیلان روف، یک برتری‌طلب سفیدپوست، نه عضو جماعت سیاهپوست را در کلیسای A.M.E در کلمبیا، کارولینای جنوبی در سال 2015 به قتل رساند، پخش‌کنندگان فاکس نیوز بلافاصله قتل را به عنوان حمله به مذهب و نه به عنوان قتلی که در وهله اول توسط نفرت نژادی هدایت می‌شد، چارچوب‌بندی کردند (Hayden 2015). از آنجایی که پخش‌کنندگان فاکس نیوز این حادثه را به عنوان یک جرم ناشی از نفرت چارچوب‌بندی نکردند، بینندگان احتمالاً حادثه را بر اساس چارچوب پس از نژادی (یعنی اعتقاد به اینکه ما در یک جامعه پس از نژادی زندگی می‌کنیم که در آن یک مرد سیاهپوست [باراک اوباما] رئیس‌جمهور بود) ارزیابی می‌کنند و بنابراین چنین جرمی نمی‌تواند بر اساس کینه نژادی باشد.
به طور مشابه، قتل تریون مارتین توسط برخی شبکه‌ها به عنوان دفاع از خود، یک اصل قانونی خنثی و قانون اساسی محافظت‌شده، و نه به عنوان پروفایل‌بندی نژادی، یک شکل فاحش تبعیض نژادی، چارچوب‌بندی شد. به طور کلی، مطالعات در مورد اثرات چارچوب‌بندی در علوم اجتماعی نشان می‌دهد که استدلال مردم در مورد مسائل جنایی بحث‌برانگیز می‌تواند تحت تأثیر نحوه نمایش مسئله یا افراد درگیر توسط رسانه‌ها قرار گیرد (Nelson et al. 1997). Gerbner et al. (1986) شواهد تجربی قوی ارائه کردند که نشان می‌دهد تماشای زیاد تلویزیون نگرش‌هایی را که با تصویر رسانه‌ها از جرم و مجرمان سازگار است، پرورش می‌دهد. مطمئناً، اثرات اساسی مصرف زیاد تلویزیون بی‌ضرر نیستند. Doyle (2006) نشان می‌دهد که افرادی که تلویزیون جنایی تماشا می‌کنند، بیشتر از جرم می‌ترسند و از اقدامات سختگیرانه قانون و نظم حمایت می‌کنند. Grabe and Drew (2007) گزارش دادند که چارچوب‌بندی رسانه‌ها در پرورش ادراک جرم و مظنونان جنایی زمانی مؤثرتر است که شامل رویدادهای واقعی در مقابل رویدادهای ساختگی با بازیگران انسانی باشد. در مجموع، این ادبیات نشان می‌دهد که قرار گرفتن در معرض رسانه‌ها با افزایش سطوح ترس از جرم و نگرش‌های تنبیهی مرتبط است. با این حال، مشخص نیست که آیا این اثرات در گروه‌های جمعیتی مختلف مانند سیاهپوستان، اسپانیایی‌تبارها و سفیدپوستان یکسان است یا خیر.
در طول تاریخ، آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار بیشتر از هر گروه دیگری در سیستم عدالت کیفری مورد سوء رفتار قرار گرفته‌اند و در رسانه‌ها کمتر از سفیدپوستان به تصویر کشیده شده‌اند (Gilliam and Iyengar 2000; Wilkinson and Earle 2013). به همین دلیل، آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار نگرش‌های بدبینانه‌تری نسبت به نحوه به تصویر کشیدن اعضای نژاد خود در رسانه‌ها و نحوه رفتار مؤسسات عدالت با آنها دارند. مطالعات نشان می‌دهد که گزارش جرم شامل آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار و لاتین‌تبار اغلب به گونه‌ای چارچوب‌بندی می‌شود که قربانیان و مجرمان سیاهپوست و لاتین‌تبار را تهدیدآمیز، پرخاشگر و سزاوارنشین به تصویر می‌کشد در مقایسه با سفیدپوستان (Gilliam and Iyengar 2000; Washington and Wright 2015). هنگامی که رسانه‌ها به آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار توجه می‌کنند، چهار برابر بیشتر از سفیدپوستان به عنوان مظنونان جنایی به تصویر کشیده می‌شوند تا به عنوان قربانیان جرم (Chiricos and Eschholz 2002; Poindexter et al. 2003). ما گمان می‌کنیم که این تصاویر نژادی نقش مهمی در شکل‌دهی باورها در مورد رویدادهای جنایی نژادی مانند حادثه زیمرمن/مارتین ایفا می‌کنند (Surette 1998).
علاوه بر چارچوب‌بندی، اولویت‌بندی نژادی وسیله دیگری است که رسانه‌ها از طریق آن می‌توانند نگرش‌ها و دیدگاه‌ها را در مورد رویدادهای برجسته شکل دهند. اولویت‌بندی نژادی یک فرآیند ذهنی است که به فعال شدن ارتباطات خاص در حافظه هنگام قضاوت‌های سیاسی و اجتماعی اشاره دارد (Price and Tewksbury 1997). یکی از زمینه‌هایی که اثرات اولویت‌بندی نژادی به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته است، ارزیابی نگرش‌های سفیدپوستان نسبت به نامزدهای سیاسی و برنامه‌هایی است که به نفع سیاهپوستان است. به عنوان مثال، در طول انتخابات ریاست جمهوری سال 1988 بین معاون رئیس‌جمهور جورج اچ دبلیو بوش و فرماندار مایکل دوکاکیس (D-MA)، بوش یک تبلیغات سیاسی بدنام را اجرا کرد که ویلی هورتون، یک زندانی سیاهپوست در ماساچوست که به جرم قتل محکوم شده بود، را به تصویر می‌کشید. هورتون از یک مرخصی آخر هفته بهره‌مند شده بود در زمانی که فرماندار دوکاکیس از چنین برنامه‌هایی برای کمک به مجرمان برای انتقال به جامعه در طول فرآیند بازپروری و کمک به بازپروری حمایت می‌کرد. در حالی که در مرخصی بود، هورتون مرتکب تجاوز، سرقت و حمله شد (Butterfield 1995). این تبلیغ برای اولویت‌بندی نژادی رأی‌دهندگان سفیدپوست به منظور ارتباط ضمنی مایکل دوکاکیس با مجرمان سیاهپوست و در نتیجه رأی دادن علیه او بدون اینکه لزوماً فکر کنند نژادپرست هستند، طراحی شده بود (Mendelberg 1997). دوکاکیس با اختلاف فاحشی انتخابات را باخت. با مرتبط کردن نژاد با رفتار جنایی، رسانه‌ها و نخبگان سیاسی می‌توانند دیدگاه‌های آمریکایی‌های سفیدپوست را در مورد جرم و ارزیابی آنها از آنچه عدالت را تشکیل می‌دهد، تغییر دهند.
Mendelberg (2001) جامع‌ترین چارچوب را برای درک اثرات اولویت‌بندی نژادی بر نظرات آمریکایی‌های سفیدپوست ارائه کرده است. Mendelberg استدلال می‌کند که اولویت‌بندی نژادی کار می‌کند زیرا نشانه‌های نژادی موجود در پیام‌های رسانه‌ای یک طرح نژادی (نگرش‌های سفیدپوستان در مورد سیاهپوستان) را فعال می‌کند و آن را در هنگام ارزیابی برنامه‌ها یا سیاست‌هایی که بر سیاهپوستان تأثیر می‌گذارد، در دسترس حافظه قرار می‌دهد. این طرح‌ها سپس به پاسخ‌های خودکار در ارزیابی‌های بعدی رویدادهایی مانند احکام قضایی تبدیل می‌شوند. آنچه این نظریه را به ویژه قدرتمند می‌کند، این است که بینش این است که اولویت‌بندی نژادی به طور ضمنی عمل می‌کند. یعنی، سوگیری نژادی فعال می‌شود بدون اینکه سفیدپوستان متوجه شوند که تصمیمات خود را بر اساس سوگیری نژادی ضمنی اتخاذ می‌کنند (Mendelberg 2001). ما فکر می‌کنیم که اثرات مشابهی ممکن است در ارزیابی حادثه زیمرمن/مارتین نیز وجود داشته باشد.
آیا قرار گرفتن در معرض رسانه‌ها ادراک بی‌عدالتی را تعدیل یا تقویت می‌کند؟ ما استدلال می‌کنیم که اینطور است. این امر از طریق فعال شدن طرح‌های اجتماعی در فرآیند ارزیابی رخ می‌دهد. مشاهده ما بر اساس کار اساسی Klapper (1960) است که استدلال کرد رسانه‌ها مؤثرتر از تغییر آشکار رفتار مردم، تقویت‌کننده آن هستند. به گفته Klapper، پیام‌های رسانه‌ای متعدد و متنوع هستند و برای مؤثر بودن به طیف گسترده‌ای از عوامل از جمله پیش‌فرض‌های اجتماعی و عضویت در گروه بستگی دارند (همچنین Sacco 1995). این دیدگاه نشان می‌دهد که اثر قرار گرفتن در معرض رسانه‌ها بر ادراک‌ها احتمالاً غیرمستقیم است و احتمالاً بسته به ویژگی‌های گیرنده به طور متفاوتی عمل می‌کند. بر اساس این بحث نظری، انتظار داریم که قرار گرفتن در معرض رسانه‌ها بر ادراک بی‌عدالتی در میان سیاهپوستان، اسپانیایی‌تبارها و سفیدپوستان تأثیر بگذارد.
۳. تئز گرادیان نژادی
مرتبط با این بحث نظری در مورد قرار گرفتن در معرض رسانه‌ها و تأثیر آن بر نحوه رفتار با گروه‌ها، تئز گرادیان نژادی (RGT) است، یک شاخه کلیدی از چارچوب درگیری مقایسه‌ای که بر تهدید گروهی به تنظیمات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی به عنوان راهی برای درک نحوه رفتار با گروه‌های اقلیت تأکید دارد (Blalock 1967; Chambliss and Seidman 1971; Key 1949). تئز گرادیان نژادی بیان می‌کند که افکار عمومی در مورد بی‌عدالتی کیفری از یک سطح شدت پیروی می‌کند که مطابق با یک گرادیان سیاه/اسپانیایی‌تبار/سفیدپوست است، با سیاهپوستان که به احتمال زیاد بی‌عدالتی را درک می‌کنند، سفیدپوستان که به احتمال کمتری بی‌عدالتی را درک می‌کنند و اسپانیایی‌تبارها که بین سیاهپوستان و سفیدپوستان در ادراک بی‌عدالتی قرار دارند (Gabbidon and Jordan 2013; Hagan et al. 2005; Unah and Wright 2015). در این مقاله، ما آزمایش می‌کنیم که آیا میزان قرار گرفتن در معرض رسانه‌ها به تقویت گرادیان نژادی کمک می‌کند یا خیر.
Hagan, Shedd, and Payne (Hagan et al. 2005) الگوی گرادیان نژادی را با این استدلال توضیح دادند که سیاهپوستان و اسپانیایی‌تبارها نسبت به سفیدپوستان بی‌عدالتی بیشتری را درک می‌کنند زیرا قدرت اجتماعی، سیاسی و اقتصادی کمتری دارند. این تفاوت‌های قدرت نسبی مانع از توانایی آنها در تأثیرگذاری بر سیاست‌های جنایی و ایجاد محله‌های مجزا از نظر نژادی شده است که در آن سیاهپوستان و اسپانیایی‌تبارها احتمال بیشتری دارد که محله‌های خود را به طور مکرر گشت‌زنی کنند و در نتیجه با اجرای قانون مواجه شوند. ما فکر می‌کنیم که این ادراکات از بی‌عدالتی و نابرابری‌ها ناشی می‌شوند زیرا، در مقایسه با سیاهپوستان و اسپانیایی‌تبارها، سفیدپوستان تجربیات نژادی کمتری داشته‌اند. علاوه بر این، سیاهپوستان در مقایسه با اسپانیایی‌تبارها، تاریخ طولانی‌تر و پرتنش‌تری با سیستم عدالت کیفری ایالات متحده داشته‌اند (Unah and Wright 2015). سیاهپوستان بافتی تاریخی از رویدادهای جنایی برجسته را دارند که به عنوان قربانی در ذهن جمعی خود حک شده است، در کلاس‌های تاریخ تدریس می‌شود و به عنوان بخشی از هویت گروهی خود به صورت نسلی به اشتراک گذاشته می‌شود.
با توجه به این تفاوت‌های تاریخی، جای تعجب نیست که سیاهپوستان و سفیدپوستان نگرش‌های بسیار متفاوتی در مورد بی‌عدالتی در جامعه آمریکا ایجاد می‌کنند. سیاهپوستان تمایل دارند بی‌عدالتی را محصول ساختارهای نهادی بدانند در حالی که سفیدپوستان فکر می‌کنند بی‌عدالتی گذرا و اپیزودیک است (Bobo 2001; Peffley and Hurwitz 2010). سیاهپوستان به طور قابل توجهی بیشتر از سفیدپوستان این نظر را دارند که سیستم عدالت ناعادلانه است و سفیدپوستان تمایل دارند آن را مطلوب‌ترین ببینند. سیاهپوستان همچنین احتمال بیشتری دارد که معتقد باشند نابرابری‌هایی در آموزش، مراقبت‌های بهداشتی و اشتغال وجود دارد و این مشکلات از نظر آنها از نظر شخصی مهم، از نظر احساسی برجسته و ناشی از تعصب، تبعیض و محرومیت از فرصت توسط سفیدپوستان است (Bobo 2001; Schuman 1997). با این حال، سفیدپوستان تمایل دارند فکر کنند که تبعیض اتفاقی است و تا حد زیادی متعلق به گذشته است و معتقدند که نابرابری‌های آشکاری که سیاهپوستان و سایر اقلیت‌ها تجربه می‌کنند ناشی از انگیزه کم و عدم تلاش است (Bobo et al. 1997; Sigelman and Welch 1994).
در مقایسه با آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار و آنگلوها، توجه کمتری به ادراکات اسپانیایی‌تبارها از بی‌عدالتی شده است، اگرچه با گسترش جمعیت اسپانیایی‌تبار، احتمالاً توجه تجربی بیشتری به آن معطوف خواهد شد. فقدان توجه به دیدگاه‌های اسپانیایی‌تبارها به این دلیل نیست که آنها به طور مکرر هدف سوء رفتار دادگاه‌ها و اجرای قانون قرار می‌گیرند، بلکه به این دلیل است که، همانطور که Hagan و همکارانش اشاره کردند، اسپانیایی‌تبارها در یک "موقعیت میانی نامطلوب قرار دارند که در آن کمتر از آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار مورد تمرکز تلاش‌های جنایی قرار می‌گیرند" (Hagan et al. 2005, p. 384). ما فکر می‌کنیم که این کاهش شدت تمرکز به دلیل رنگ پوست روشن‌تر اسپانیایی‌تبارها است که آنها را به موقعیت قابل قبول‌تری در جامعه ارتقا می‌دهد و تجربه‌های آنها را نه به بدی سیاهپوستان و نه به خوبی سفیدپوستان می‌کند. حمایت از این حساب، خط تحقیقاتی رو به رشدی در مورد رنگین‌گرایی است که نشان می‌دهد رنگ پوست یک معیار مهم پذیرش اجتماعی و یک شاخص قوی از نحوه رفتار با افراد در تمام فرایندهای اقتصادی (Goldsmith et al. 2006)، اجتماعی-حقوقی (Portes and Rumbaut 2001) و سیاسی (Eberhardt et al. 2006; Terkildsen 1993) است. تحقیقات بیشتر در مورد جمعیت‌های لاتین‌تبار نشان می‌دهد که رنگ پوست بر نگرش‌ها در مورد شباهت با سفیدپوستان (Wilkinson and Earle 2013) و همچنین عزت نفس و هویت فردی (Hunter 2013) تأثیر می‌گذارد. طبق Portes and Rumbaut، "یک گرادیان نژادی در فرهنگ ایالات متحده وجود دارد به طوری که هرچه رنگ پوست تیره‌تر باشد، فاصله اجتماعی از گروه‌های مسلط بیشتر است و دشوارتر است که صلاحیت‌های شخصی خود را نشان دهد" (Portes and Rumbaut 2001, p. 47).
۴. شناسایی گروه نژادی و ادراک بی‌عدالتی
واکنش‌ها به رویدادهای جنایی برجسته ممکن است تابعی از تجربیات شخصی با اجرای قانون باشد که نشان داده شده است که نگرش‌های پایدار اجتماعی نسبت به سیستم قانونی را شکل می‌دهد (Tyler 2006). شهروندان معقول نمی‌توانند انکار کنند که تجربیات برده‌داری، تبعیض و جداسازی نژادی به آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار و نوادگان آنها در آمریکا آموزش داده است که به نهادهای دولتی مشکوک باشند. گزارش‌های خبری معاصر نیز این احساس را تقویت می‌کنند. در ماه‌های پس از مرگ مارتین، مردم شاهد مجموعه‌ای از داستان‌های خبری برجسته دیگر در مورد کشتن مردان سیاهپوست بی‌سلاح توسط پلیس در سراسر کشور بودند، از جمله مایکل براون در میسوری، اریک گارنر در نیویورک، والتر اسکات در کارولینای جنوبی و تامیر رایس در اوهایو. اعتراضاتی که پس از این کشتارها رخ داد، بحث‌ها در مورد رابطه بین اجرای قانون و جوامع اقلیت، به ویژه جوامع آفریقایی‌تبار را تشدید کرد. این حوادث شواهد معاصر را ارائه می‌دهند که تأیید می‌کنند سیاهپوستان به عنوان مظنونان جرم از قبل برچسب‌گذاری می‌شوند و به همین دلیل توسط دیگران، از جمله پلیس، به طور نامعقولی مورد ترس قرار می‌گیرند. در زیر، چندین دلیل دیگر را که به توضیح اینکه چرا سیاهپوستان بیشتر از اسپانیایی‌تبارها و اسپانیایی‌تبارها بیشتر از سفیدپوستان احتمال بیشتری دارد که احساسات منفی در مورد سیستم عدالت کیفری داشته باشند، مورد بحث قرار می‌دهیم.
بدرفتاری توسط پلیس. تحقیقات در مورد افکار عمومی در مورد اجرای قانون نشان می‌دهد که این افکار به شدت بر اساس نژاد قطبی شده است (Peffley and Hurwitz 2010). سیاهپوستان به طور قابل توجهی بیشتر از سفیدپوستان گزارش می‌دهند که شخصاً تبعیض را تجربه کرده‌اند (Weitzer and Tuch 1999)، مورد پروفایل‌بندی نژادی قرار گرفته‌اند (Lundman and Kaufman 2003; Weitzer and Tuch 2002) و مورد استفاده بیش از حد از زور قرار گرفته‌اند (Flanagan and Vaughn 1996). این مطالعات بر درک پلیس از سوی بزرگسالان و جوانان تمرکز دارند (Hagan et al. 2005; Stewart et al. 2009; Weitzer and Tuch 2004; Weitzer and Tuch 2006).
به تازگی، دستگاه‌های تلفن همراه به اعضای جامعه اجازه داده‌اند تا حساب‌های شاهد عینی از حوادث جنایی شامل پلیس را ضبط کرده و این تصاویر را با عموم به اشتراک بگذارند. این ضبط‌ها عمدتاً نسخه واقعی، بدون فیلتر و بدون دستکاری از رویدادها را ارائه می‌دهند. هیچ تصویر ویدیویی از حادثه زیمرمن/مارتین وجود ندارد و این امر باعث ایجاد سوالاتی در مورد اینکه آیا دستگیری اقدام مناسبی از سوی پلیس بوده است، می‌شود. با این حال، تجزیه و تحلیل داده‌های نظرسنجی نشان می‌دهد که هم سیاهپوستان و هم اسپانیایی‌تبارها به احتمال بیشتری نسبت به سفیدپوستان معتقدند که اگر زیمرمن یک سفیدپوست را به قتل می‌رساند، زودتر دستگیر می‌شد (Unah and Wright 2015). با توجه به فقدان شواهد ویدیویی در حادثه زیمرمن/مارتین، هر دو تیم دادستانی و دفاع روایت‌های متفاوتی را در مورد آنچه منجر به درگیری مرگبار شد، ارائه کردند. این روایت‌های متضاد به طور مداوم در رسانه‌ها مطرح می‌شدند. با توجه به اینکه نسخه مارتین از داستان نمی‌تواند در غیاب یک ویدیو گفته شود، بسیاری از سفیدپوستان، از جمله اعضای هیئت منصفه، ممکن است به زیمرمن سود برده باشند، به ویژه در حوزه قضایی که قانون "مقاومت کن، فرار نکن" وجود دارد. در مقابل، سیاهپوستان ممکن است عدم دستگیری زیمرمن توسط پلیس سانفورد را به عنوان بی‌ارزشی جان‌های سیاهپوست تلقی کنند.
در مواردی که تیراندازی پلیس در ویدیو ثبت شده است، سوالاتی در مورد تقصیر همچنان در بحث‌های رسانه‌ای غالب است و شهروندان بر اساس هویت گروه نژادی خود طرف می‌گیرند. در ۶ ژوئیه ۲۰۱۶، یک راننده سیاهپوست به نام فیlando Castile توسط یک افسر پلیس مینه سوتا به ضرب گلوله کشته شد، در حالی که در حضور نامزدش و دختر چهار ساله‌اش، پس از اینکه افسر برای بررسی گواهینامه از او خواست، به او اطلاع داد که دارای مجوز حمل سلاح است و سلاحش در جیب شلوارش پنهان شده است. رئیس کارکنان کاخ سفید، دنیس مک‌دوناف، در مورد این حادثه ابراز ناراحتی کرد و پرسید: "آیا اگر مسافران سفیدپوست بودند، این اتفاق می‌افتاد؟ من فکر نمی‌کنم این اتفاق می‌افتاد." رئیس‌جمهور اوباما اظهار داشت که چنین تیراندازی‌هایی رویدادهای مجزایی نیستند، بلکه "نشان‌دهنده نابرابری‌های گسترده‌تری در سیستم عدالت کیفری ما هستند." اوباما ادامه داد: "وقتی حوادثی مانند این رخ می‌دهد، بخش بزرگی از شهروندان ما احساس می‌کنند که به دلیل رنگ پوستشان با آنها متفاوت رفتار می‌شود و این دردناک است و همه ما باید نگران آن باشیم. این فقط یک مسئله سیاهپوست نیست، فقط یک مسئله اسپانیایی‌تبار نیست. این یک مسئله آمریکایی است که همه ما باید به آن اهمیت دهیم." در ۱۶ ژوئن ۲۰۱۷، افسر پلیس مینه سوتا از همه اتهامات تبرئه شد (Smith 2017).
تماس مکرر با عوامل سیستم عدالت کیفری. دلیل دیگری که سیاهپوستان بیشتر از سفیدپوستان تمایل دارند که سیستم عدالت کیفری را ناعادلانه ببینند، این است که محله‌های سیاهپوستان سطح بالاتری از نظارت پلیس و دستگیری‌ها را تجربه می‌کنند (Liska 1992). این تماس افزایش یافته، چه به طور مستقیم یا غیرمستقیم، باعث ایجاد این تصور می‌شود که پلیس و سایر عوامل سیستم عدالت کیفری به طور ناعادلانه جوامع اقلیت را هدف قرار می‌دهند. بنابراین، جای تعجب نیست که سیاهپوستان و اسپانیایی‌تبارها با بدبینی به تصاویر رسانه‌ای از دستگیری سیاهپوستان و اسپانیایی‌تبارها نگاه می‌کنند و به همین دلیل نسبت به روایت‌های همراه با این داستان‌ها بدبین هستند. سفیدپوستان، با این حال، بیشتر تمایل دارند به روایت‌های رسانه‌ای اعتماد کنند، زیرا احتمال کمتری دارد که به طور شخصی با پلیس و دادگاه‌ها مواجه شوند.
فقدان مواجهه با سیستم، سفیدپوستان را بیشتر به رسانه‌ها برای کسب اطلاعات در مورد مسائل جنایی متکی می‌کند. سوگیری نژادی، ترس از جمعیت‌های اقلیت در میان سفیدپوستان و تصاویر رسانه‌ای از سیاهپوستان و اسپانیایی‌تبارها ممکن است همه به عنوان تهدیدآمیز در نظر گرفته شوند. Bjornstorm و همکارانش (2010) از یک چارچوب تهدید نژادی برای توضیح الگوهای واگرا در پوشش خبری بر اساس نژاد استفاده کردند. اگرچه شواهد محدودی برای حمایت از تئوری تهدید نژادی یافتند، اما قابل تصور است که تهدید نژادی ممکن است به توضیح اینکه چرا تصاویر رسانه‌ای از جرم، به ویژه جرایمی که گفتگوی نژادی را برمی‌انگیزند، ممکن است به طور متفاوتی از سفیدپوستان به تصویر کشیده شوند، کمک کند. بدون زمینه‌ای برای مقایسه تصاویر رسانه‌ای از جرم و عدالت و تجربیات واقعی، سفیدپوستان ممکن است بیشتر تمایل داشته باشند که تیراندازی مارتین توسط زیمرمن را موجه بدانند.
ایده امتیاز سفیدپوست نیز برای توضیح نتایج متفاوت در سیستم عدالت کیفری پیشرفته است (Hawkins 1987). این دیدگاه بیان می‌کند که جرایم علیه سفیدپوستان جدی‌تر توسط سیستم عدالت کیفری مورد بررسی، پیگیری و مجازات قرار می‌گیرند (Hawkins 1987; Weitzer 2000). به این ترتیب، جرایم علیه سفیدپوستان بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرند و به عنوان قربانیان سزاوارتر در نظر گرفته می‌شوند (Weiss and Chermak 1998). وقتی صحبت از اسپانیایی‌تبارها می‌شود، کارتر (1985) دریافت که ادراک بی‌عدالتی در میان بزرگسالان اسپانیایی‌تبار تابعی از فراوانی تماس با سیستم عدالت است. در آن مطالعه، کارتر به این نتیجه رسید که اسپانیایی‌تبارها تنها زمانی نگرش خوبی نسبت به اجرای قانون دارند که متوجه شوند با افزایش تماس با پلیس، نگرش آنها تغییر می‌کند.
به طور خلاصه، اهداف ما در این مطالعه ارائه درک ظریف‌تری از نحوه تأثیر قرار گرفتن رسانه‌ها بر ادراک بی‌عدالتی و اینکه آیا این تأثیر از یک گرادیان نژادی پیروی می‌کند یا خیر است. بر اساس بحث‌های نظری ما، فرضیه‌های زیر را آزمایش می‌کنیم:
(۱) در رویدادهای جنایی برجسته نژادی، ادراک شهروندان مطابق با یک گرادیان سیاه، اسپانیایی‌تبار، سفیدپوست خواهد بود.
(۲) قرار گرفتن در معرض رسانه‌ها اثرات نژاد و قومیت را بر نگرش‌ها در مورد اینکه آیا زیمرمن اگر مارتین سفیدپوست بود، زودتر دستگیر می‌شد، تعدیل می‌کند.
(۳) قرار گرفتن در معرض رسانه‌ها اثر یکسانی بر سیاهپوستان، اسپانیایی‌تبارها و سفیدپوستان ندارد.
(۴) کسانی که اخبار مربوط به حادثه زیمرمن/مارتین را به دقت دنبال می‌کنند، احتمال بیشتری دارد که گزارش دهند که سیستم عدالت کیفری در برابر سیاهپوستان تبعیض‌آمیز است.
۵. داده‌ها و روش
برای آزمایش فرضیه‌های خود، به دو نظرسنجی ملی از بزرگسالان آمریکایی متکی شدیم. اول، نظرسنجی USA Today/Gallup Poll: پرونده Trayvon Martin در ۲ تا ۶ آوریل ۲۰۱۲، تقریباً یک ماه پس از تیراندازی به تریون مارتین و قبل از دستگیری زیمرمن توسط SPD انجام شد. سازمان گالوپ از یک طرح نمونه‌برداری متناسب و طبقه‌بندی شده برای نظرسنجی‌های خود استفاده می‌کند. نمونه تصادفی ملی متشکل از ۳۰0۶ بزرگسال ساکن در هر ۵۰ ایالت و منطقه کلمبیا از طریق تماس تلفنی با تلفن‌های ثابت یا تلفن‌های همراه به دست آمد و مصاحبه‌ها به زبان اسپانیایی برای پاسخ‌دهندگانی که عمدتاً به زبان اسپانیایی صحبت می‌کردند، انجام شد. هر نمونه نظرسنجی روزانه تقریباً ۱۰۰۰ پاسخ‌دهنده شامل حداقل ۴۰۰ پاسخ‌دهنده تلفن همراه و ۶۰۰ پاسخ‌دهنده تلفن ثابت با سهمیه‌های اضافی برای پاسخ‌دهندگان تلفن ثابت بر اساس منطقه است. شماره تلفن‌های ثابت به طور تصادفی از میان شماره‌های فهرست شده انتخاب شدند، در حالی که شماره تلفن‌های همراه با استفاده از روش‌های شماره‌گیری تصادفی به دست آمدند. پاسخ‌دهندگان تلفن ثابت به طور تصادفی در هر خانواده بر اساس عضوی که آخرین تولد را داشته است انتخاب شدند. مهم‌ترین جنبه یک نظرسنجی تصادفی این است که هر ساکن ایالات متحده شانس برابری برای حضور در نمونه دارد که یافته‌ها را بسیار نماینده و قابل تعمیم می‌کند. فرآیند ردیابی روزانه گالوپ به تحلیلگران گالوپ اجازه می‌دهد تا گروه‌های بزرگتری از مصاحبه‌ها را برای تجزیه و تحلیل دقیق‌تر جمع‌آوری کنند. نظرسنجی‌های ردیابی دارای حاشیه خطای ±۴ درصد است. با این حال، طبق گفته گالوپ، دقت تخمین‌های حاصل شده به طور جزئی با نمونه‌های ترکیبی بزرگتر بهبود می‌یابد (Gallup 2017).
برای اهداف تحقیقاتی ما، مهم‌ترین سوالی که از پاسخ‌دهندگان پرسیده شد، این بود: "چقدر اخبار مربوط به تیراندازی مرگبار در فلوریدا به یک نوجوان آمریکایی آفریقایی‌تبار به نام تریون مارتین توسط یک داوطلب نگهبان محله به نام جورج زیمرمن را دنبال می‌کنید؟" پاسخ‌دهندگان همچنین در مورد هویت نژادی، وابستگی سیاسی، وضعیت اشتغال، درآمد، سطح تحصیلات و ویژگی‌های جمعیتی مورد بررسی قرار گرفتند. در واکنش به اعتراضات عمومی در مورد عدم تمایل پلیس سانفورد به دستگیری زیمرمن، نظرسنجی پرسید که آیا زیمرمن اگر یک سفیدپوست را به قتل می‌رساند، زودتر دستگیر می‌شد. این سوال اساس متغیر وابسته اول ما را برای ارزیابی نقش قرار گرفتن در معرض رسانه‌ها در تأثیرگذاری بر گرادیان نظر در میان سیاهپوستان، اسپانیایی‌تبارها و سفیدپوستان تشکیل می‌دهد. سوال به درک اساسی پاسخ‌دهندگان از سیستم حقوقی آمریکا و مشکل مستند تبعیض در پیگرد قانونی برای قربانیان سفیدپوست در مقایسه با قربانیان سیاهپوست می‌پردازد.
دوم، ما به داده‌های نظرسنجی Gallup News Service Poll: واکنش به حکم جورج زیمرمن که در ۱۶ تا ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۳ انجام شد، متکی شدیم. این نظرسنجی گالوپ نیز بر اساس مصاحبه‌های تلفنی ثابت و تلفن همراه با یک نمونه تصادفی است. در این مورد، نمونه شامل ۲۵۴۱ بزرگسال است. طراحی مشابه با آنچه در بالا برای نظرسنجی قبلی توضیح داده شد است. مهم این است که این نظرسنجی چندین سوال اضافی را نیز پرسید که در نظرسنجی سال ۲۰۱۲ گنجانده نشده بود. به عنوان مثال، از این سوال پرسیده شد: "از آنچه در مورد این پرونده می‌دانید، آیا فکر می‌کنید حکم درست بود یا اشتباه؟" پاسخ‌دهندگان همچنین در این نظرسنجی از این سوال پرسیده شد: "آیا فکر می‌کنید سیستم عدالت آمریکا در برابر سیاهپوستان تبعیض‌آمیز است؟" این دو سوال به عنوان متغیرهای وابسته اضافی برای بررسی بیشتر نقش قرار گرفتن در معرض رسانه‌های پایدار در یک رویداد جنایی نژادی عمل می‌کنند.
۵.۱. متغیرهای وابسته
بر اساس فرضیه‌های بیان شده در بالا، سه متغیر وابسته وجود دارد. اول، یک متغیر مجازی است که نشان می‌دهد آیا زیمرمن اگر مارتین سفیدپوست بود، زودتر دستگیر می‌شد (کدگذاری شده بله = ۱ و خیر = ۰). تقریباً ۱۱٪ (۳۲۶ پاسخ‌دهنده) به سوال "نمی‌دانم" پاسخ دادند. این موارد به عنوان مفقود شده کدگذاری شدند. با این حال، برای جلوگیری از حذف بخش قابل توجهی از نمونه خود، از جایگزینی چندگانه خطی برای حسابداری این پاسخ‌های مفقود شده استفاده کردیم (Rubin 2004). متغیر وابسته دوم مربوط به نگرش‌ها در دوره پس از محکومیت است و می‌پرسد آیا پاسخ‌دهندگان فکر می‌کنند حکم درست است (بله = ۱، خیر = ۰). متغیر وابسته سوم این است که آیا پاسخ‌دهندگان فکر می‌کنند سیستم عدالت در برابر سیاهپوستان تبعیض‌آمیز است (بله = ۱، خیر = ۰). از آنجایی که متغیرهای وابسته همگی دوگانه هستند، از رگرسیون لجستیک برای تخمین مدل‌ها استفاده کردیم.
۵.۲. متغیرهای مستقل
از آنجایی که به بررسی این موضوع علاقه‌مند هستیم که آیا اثرات قرار گرفتن در معرض رسانه‌ها از یک گرادیان نژادی در میان سیاهپوستان، اسپانیایی‌تبارها و سفیدپوستان پیروی می‌کند، تجزیه و تحلیل ما محدود به پاسخ‌های ارائه شده توسط پاسخ‌دهندگان سیاهپوست، اسپانیایی‌تبار و سفیدپوست است. ما پاسخ‌ها را در گروه‌های نژادی و قومی به متغیرهای مجازی کدگذاری کردیم. متغیرهای نژادی و قومی همراه با میزان قرار گرفتن در معرض رسانه‌ها متغیرهای مستقل کلیدی ما هستند. قرار گرفتن در معرض رسانه‌ها میزان دقت پیگیری اخبار مربوط به قتل مارتین را اندازه‌گیری می‌کند. گزینه‌های پاسخ عبارتند از: اصلاً دقیق نیست = ۱، خیلی دقیق نیست = ۲، تا حدودی دقیق = ۳، بسیار دقیق = ۴.
۵.۳. متغیرهای کنترلی
برای متغیرهای کنترلی خود، جنسیت را در نظر گرفتیم که به صورت مردان = ۱، زن = ۰ کدگذاری شده است. ایدئولوژی سیاسی را به عنوان مقیاسی پنج‌نقطه‌ای از بسیار لیبرال (−۲) تا میانه = ۰ تا بسیار محافظه‌کار (+۲) کدگذاری کردیم.۳ ما دو معیار از وضعیت اجتماعی اقتصادی را گنجاندیم: درآمد و سطح تحصیلات. درآمد ماهانه خانوار گزارش شده به صورت: ۱ = کمتر از ۲۰۰۰ دلار، ۲ = ۲۰۰۰ تا ۳۹۹۹ دلار، ۳ = ۴۰۰۰ تا ۷۴۹۹ دلار، ۴ = ۷۵۰۰ تا ۱۴۹۹۹ دلار، ۵ = ۱۵۰۰۰ دلار یا بیشتر است. سطح تحصیلات به صورت ۱ = فارغ‌التحصیل دبیرستان یا کمتر، ۲ = برخی از دانشگاه، ۳ = فارغ‌التحصیل دانشگاه، ۴ = تحصیلات تکمیلی اندازه‌گیری می‌شود. ما برای ارزیابی اثر آن بر نگرش‌ها نسبت به حادثه زیمرمن/مارتین، سن را کنترل کردیم. سن یک محدوده است که نشان‌دهنده ۱ = ۱۸ تا ۲۹، ۲ = ۳۰ تا ۴۹، ۳ = ۵۰ تا ۶۴، ۴ = ۶۵ سال یا بیشتر است. تحقیقات علوم اجتماعی نشان می‌دهد که احتمال یک رابطه غیرخطی بین سن پاسخ‌دهندگان و نگرش‌ها نسبت به رویدادهای برجسته وجود دارد (Unah 2011). ما سن و عبارت مربع آن را برای ارزیابی اینکه آیا پاسخ‌دهندگان بسیار جوان و بسیار پیر نگرش‌های بسیار متفاوتی در مورد حادثه و سیستم عدالت کیفری دارند، گنجاندیم. متاهل بودن = ۱، مجرد (از جمله بیوه یا طلاق) = ۰. در نهایت، ما برای کنترل تفاوت‌های منطقه‌ای در ادراک بی‌عدالتی، یک متغیر مجازی را گنجاندیم: جنوبی = ۱، غیرجنوبی = ۰. به دلیل نگرانی در مورد احتمال از دست دادن اطلاعات زیاد به دلیل نگرش‌های غیرواقعی (Converse 1964)، از جایگزینی چندگانه خطی برای جایگزینی پاسخ‌های "نمی‌دانم" برای دو سوال در نظرسنجی‌های گالوپ که مستعد نگرانی‌های مطلوبیت اجتماعی هستند: درآمد و اینکه آیا زیمرمن اگر مارتین سفیدپوست بود، زودتر دستگیر می‌شد.

Table 1. Descriptive Statistics of the Variables.

Figure 1. Percent of Respondents Indicating: (a) Justice System Is Biased Against African Americans; (b) Zimmerman Would Be Arrested If He Killed a White Person; (c) Jury Reached Correct Verdict in Zimmerman Trial; (d) Followed/Did Not Follow Martin/Zimmerman Incident. Note: The error bars in Panels A, B, and C represent the standard deviation of the responses from the mean for that group. Shorter bars indicate less variance in responses.

Figure 2. Percent of Respondents Indicationg System is Biased by Media Exposure and Race.

Figure 3. Perceptions of Injustice by Media Exposure among Blacks and Non-Blacks.

Figure 4. Perceptions of Injustice by Media Exposure among Hispanics and Non-Hispanics.

Figure 5. Perceptions that the Zimmerman Verdict was Just Based on Media Exposure.

Figure 6. Respondents Perceptions of Bias Based on Media Exposure.

Figure 7. Respondents Perceptions of Bias Based on Media Exposure and Education Level.

Table 2. Media Exposure and Attitudes Toward the Delayed Arrest of George Zimmerman.

Table 3. Comparative Conflict Surrounding Perceptions of Injustice in the U.S. Court System.

© 2017 by the authors. Licensee MDPI, Basel, Switzerland. This article is an open access article distributed under the terms and conditions of the Creative Commons Attribution (CC BY) license (http://creativecommons.org/licenses/by/4.0/).


نظرسنجی‌های اخیر نشان می‌دهد که افکار عمومی در مورد حکم تبرئه جورج زیمرمان و بحث‌های نژادی پیرامون آن، دو دستگی شدیدی دارد. آخرین نظرسنجی ملی مرکز تحقیقات پیو، که بین 17 تا 21 جولای بر روی 1480 بزرگسال در سراسر کشور انجام شد، نشان می‌دهد که تقریباً به تعداد افرادی که از حکم راضی هستند (39 درصد)، افرادی که ناراضی هستند (42 درصد) وجود دارد، و تقریباً یک پنجم (19 درصد) نظری ندارند.

به طور کلی، 52 درصد معتقدند که در این پرونده به مسئله نژاد بیش از حد توجه می‌شود، در حالی که 36 درصد می‌گویند این پرونده مسائل مهمی در مورد نژاد را مطرح می‌کند که باید مورد بحث قرار گیرند.

آفریقایی-آمریکایی‌ها واکنش واضح و قوی به این پرونده و معنای آن نشان می‌دهند: 86 درصد در مقابل 5 درصد از تبرئه زیمرمان در مرگ تریون مارتین ناراضی هستند. و تقریباً هشت نفر از هر ده نفر از آفریقایی-آمریکایی‌ها (78 درصد) می‌گویند این پرونده مسائل مهمی در مورد نژاد را مطرح می‌کند که باید مورد بحث قرار گیرند. در میان سفیدپوستان، تعداد بیشتری راضی (49 درصد) از ناراضی (30 درصد) از نتیجه محاکمه زیمرمان هستند. تنها 28 درصد از سفیدپوستان می‌گویند این پرونده مسائل مهمی در مورد نژاد را مطرح می‌کند، در حالی که دو برابر این تعداد (60 درصد) می‌گویند مسئله نژاد بیش از حد مورد توجه قرار گرفته است.

نه تنها واکنش‌ها به نتیجه این پرونده در بین گروه‌های نژادی بسیار متفاوت است، بلکه سطح علاقه کلی نیز بسیار متفاوت است. وقتی در یک نظرسنجی جداگانه از آنها پرسیده شد که در مورد چه خبر اخیر با دوستان و خانواده خود صحبت می‌کنند، 63 درصد از آفریقایی-آمریکایی‌ها محاکمه زیمرمان را ذکر کردند، در حالی که این رقم برای سفیدپوستان 42 درصد بود. تقریباً شش نفر از هر ده نفر از آفریقایی-آمریکایی‌ها (58 درصد) می‌گویند که اخبار مربوط به حکم و واکنش‌ها به این پرونده را از نزدیک دنبال کرده‌اند، در حالی که این رقم برای سفیدپوستان 34 درصد است.

جوانان نارضایتی بیشتری از نتیجه دارند

جوانان آمریکایی نارضایتی بسیار بیشتری از حکم محاکمه زیمرمان نسبت به افراد مسن نشان می‌دهند. در میان افراد زیر 30 سال، 53 درصد می‌گویند از حکم ناراضی هستند و تنها 29 درصد راضی هستند. تعادل نظر در میان افراد 65 سال و بالاتر معکوس است: 50 درصد راضی و تنها 33 درصد ناراضی هستند. (برای بررسی دقیق نظرات در مورد حکم زیمرمان، به جدول انتهای این گزارش مراجعه کنید.)

مطمئناً، بخشی از این موضوع به دلیل سهم بالاتر اقلیت‌ها در بین گروه‌های سنی جوان‌تر است. اما تفاوت‌های سنی قابل توجهی در واکنش‌های سفیدپوستان به حکم وجود دارد. در میان سفیدپوستانی که زیر 30 سال دارند، به تعداد افرادی که راضی (39 درصد) هستند، افرادی که ناراضی (41 درصد) هستند، وجود دارد. در میان سفیدپوستانی که 50 سال و بالاتر دارند، اکثریت از حکم راضی هستند (57 درصد از افراد 50 تا 64 سال، 56 درصد از افراد 65 سال و بالاتر).

حکم در امتداد خطوط حزبی شکاف ایجاد می‌کند

واکنش‌ها به حکم زیمرمان در امتداد خطوط حزبی به شدت شکافته شده است. اکثریت جمهوری‌خواهان (61 درصد) رضایت خود را از حکم ابراز می‌کنند، در حالی که این رقم برای مستقل‌ها 42 درصد و برای دموکرات‌ها تنها 22 درصد است.

تفاوت‌های حزبی در میان سفیدپوستان تقریباً به همان اندازه چشمگیر است: جمهوری‌خواهان سفیدپوست تقریباً دو برابر دموکرات‌های سفیدپوست از حکم راضی هستند (65 درصد در مقابل 30 درصد).

جمهوری‌خواهان حزب چای واکنش بسیار مثبتی به حکم در محاکمه زیمرمان نشان می‌دهند. به طور کامل 80 درصد از جمهوری‌خواهان و مستقل‌های متمایل به جمهوری‌خواه که با حزب چای موافق هستند، از حکم راضی هستند، در حالی که این رقم برای جمهوری‌خواهان و متمایلانی که با حزب چای موافق نیستند، 51 درصد است.

در حالی که بیشتر دموکرات‌های سفیدپوست از حکم ناراضی هستند، نارضایتی از نتیجه در میان دموکرات‌های آفریقایی-آمریکایی (91 درصد ناراضی) بسیار گسترده‌تر از دموکرات‌های سفیدپوست (56 درصد ناراضی) است.

تفاوت‌های جنسیتی نیز در نظرات در مورد حکم زیمرمان وجود دارد. تعداد بیشتری از مردان راضی (44 درصد) از ناراضی (36 درصد) از نتیجه محاکمه هستند، در حالی که زنان به طور کلی نارضایتی بیشتری دارند (48 درصد ناراضی در مقابل 35 درصد راضی). این تفاوت‌ها حتی زمانی که نژاد پاسخ‌دهنده در نظر گرفته شود، نیز مشهود است.

اکثر سفیدپوستان می‌گویند توجه بیش از حد به نژاد

حدود نیمی (52 درصد) از آمریکایی‌ها می‌گویند مسئله نژاد در این پرونده بیش از حد مورد توجه قرار گرفته است، در حالی که 36 درصد می‌گویند این پرونده مسائل مهمی در مورد نژاد را مطرح می‌کند که باید مورد بحث قرار گیرند. تقریباً سه چهارم (78 درصد) از آفریقایی-آمریکایی‌ها می‌گویند بحث در مورد نژاد مهم است، در مقایسه با 47 درصد از اسپانیایی‌تبارها و تنها 28 درصد از سفیدپوستان. (برای بررسی دقیق نظرات در مورد اینکه آیا این پرونده مسائل مهمی در مورد نژاد را مطرح می‌کند که باید مورد بحث قرار گیرند، به جدول انتهای این گزارش مراجعه کنید.)

شکاف جنسیتی قابل توجهی در دیدگاه‌ها در مورد نژاد و پرونده زیمرمان وجود دارد. حدود دو به یک (57 درصد در مقابل 29 درصد) مردان می‌گویند مسئله نژاد بیش از حد مورد توجه قرار گرفته است. اما زنان به طور مساوی تقسیم شده‌اند: 43 درصد می‌گویند این پرونده مسائل مهمی در مورد نژاد را مطرح می‌کند که باید مورد بحث قرار گیرند، در حالی که 46 درصد می‌گویند نژاد بیش از حد مورد توجه قرار گرفته است.

اکثر دموکرات‌ها (62 درصد) می‌گویند نژاد یک مسئله مهم در این پرونده است که باید مورد بحث قرار گیرد. این همچنین نظر اکثریت کوچکتری (53 درصد) از دموکرات‌های سفیدپوست است. تنها 18 درصد از جمهوری‌خواهان می‌گویند این پرونده مسائل مهمی در مورد نژاد را مطرح می‌کند که شایسته بحث بیشتر است، در حالی که 68 درصد می‌گویند مسئله نژاد بیش از حد مورد توجه قرار گرفته است.


۷ سپتامبر ۲۰۱۳
نوشته شده توسط سری مک‌دوگال و سورشی جایاواردهنه
سیاه‌پوستان می‌گویند نژادپرستی قابل توجه بود؛ سفیدپوستان می‌گویند پوشش رسانه‌ای بیش از حد بود.
اوکلند، کالیفرنیا. در ۴ اوت، آفرومتریکس یک نظرسنجی آنلاین در مورد اینکه چگونه قتل تریون مارتین و دادگاه جورج زیمرمان بر نگرش‌های مردم تأثیر گذاشته است، انجام داد. چندین سوال در مورد این موارد پرسیده شد: راه حل‌هایی که مردم برای مشکل بی‌عدالتی نژادی در ایالات متحده می‌بینند، میزان شگفتی یا عدم شگفتی مردم از نتیجه حکم در دادگاه زیمرمان، میزان استرس مردم در مورد قتل تریون مارتین، اینکه آیا مردم احساس می‌کنند قتل تریون پیامی به آفریقایی-آمریکایی‌ها ارسال کرده است یا خیر و آن پیام چه بود، و میزان ارزشمندی جان‌های آفریقایی-آمریکایی در ایالات متحده. خلاصه اجرایی زیر آمده است، و پس از آن توضیح مفصل‌تری از هر تحلیل ارائه می‌شود.
خلاصه اجرایی
سطح تحصیلات تأثیر قوی بر نگرش‌ها در مورد قتل تریون مارتین داشت. همانطور که مشخص شد، هرچه سطح تحصیلات افراد بالاتر بود، احتمال اینکه قتل تریون را یک عمل نژادپرستانه بدانند بیشتر بود. شرکت‌کنندگان در نظرسنجی با تحصیلات کمتر، کمتر احتمال داشت که نژادپرستی را در مرگ تریون مارتین ببینند (در این مورد، تحصیلات به عنوان بالاترین مدرک تحصیلی تعریف می‌شود). کسانی که سطح تحصیلات بالاتری داشتند، بیشتر احتمال داشت که استرس یا اضطراب شخصی را به عنوان نتیجه قتل تریون مارتین و نتیجه دادگاه زیمرمان تجربه کنند. هرچه افراد تحصیلات بیشتری داشتند، احتمال اینکه از این حادثه به طور شخصی تحت تأثیر قرار گیرند بیشتر بود.
نژاد تأثیر عمده‌ای بر نگرش‌های مردم در مورد قتل تریون مارتین داشت. آفریقایی-آمریکایی‌ها و لاتین‌تبارها کمترین احتمال را داشتند که معتقد باشند سیستم عدالت کیفری ایالات متحده به جان‌های آفریقایی-آمریکایی‌ها ارزش می‌دهد. نگرش‌های آفریقایی-آمریکایی‌ها و لاتین‌تبارها با نگرش‌های آمریکایی‌های سفیدپوست، بومیان آمریکایی و آسیایی‌ها در مورد میزان ارزشمندی جان سیاه‌پوستان در ایالات متحده تفاوت معناداری داشت. آفریقایی-آمریکایی‌ها و لاتین‌تبارها بیشتر احتمال داشت که معتقد باشند جان سفیدپوستان در آمریکا بیشتر از جان آفریقایی-آمریکایی‌ها ارزش دارد.
آفریقایی-آمریکایی‌ها به طور قابل توجهی بیشتر احتمال داشت که معتقد باشند قتل تریون مارتین یک عمل نژادپرستانه بود در مقایسه با آمریکایی‌های سفیدپوست، بومیان آمریکایی، آسیایی-آمریکایی‌ها و کسانی که با یک دسته بندی نژادی دیگر شناسایی می‌شدند.
آفریقایی-آمریکایی‌ها به طور قابل توجهی بیشتر از آمریکایی‌های سفیدپوست معتقد بودند که قتل تریون مارتین و نتیجه دادگاه زیمرمان پیامی به آفریقایی-آمریکایی‌ها ارسال کرده است.
اکثر آفریقایی-آمریکایی‌ها و لاتین‌تبارها گزارش دادند که در نتیجه قتل تریون مارتین استرس را تجربه می‌کنند. تعداد بسیار کمتری از آمریکایی‌های سفیدپوست گزارش دادند که در نتیجه مرگ مارتین استرس یا تأثیر شخصی را تجربه می‌کنند.
هرچه مردم بیشتر معتقد بودند که سیستم عدالت کیفری ایالات متحده به جان‌های سیاه‌پوستان ارزش می‌دهد، احتمال اینکه دچار اضطراب در نتیجه قتل تریون مارتین شوند کمتر بود و احتمال اینکه قتل تریون مارتین را یک عمل نژادپرستانه بدانند کمتر بود.
ارتباط مستقیمی بین درک نژادپرستی و استرس وجود داشت. هرچه مردم بیشتر معتقد بودند که نژاد در قتل تریون مارتین مرتبط بوده است، احتمال اینکه در نتیجه مرگ او استرس را تجربه کنند بیشتر بود.
آفریقایی-آمریکایی‌ها بیشتر احتمال داشت که اشاره کنند که برای شروع بررسی راه حل‌ها، به رسمیت شناختن بی‌عدالتی نژادی ضروری است. سایر راه حل‌ها برای رسیدگی به بی‌عدالتی نژادی عبارت بودند از: توزیع مجدد و سازماندهی مجدد قدرت، آموزش، تغییرات سیستماتیک و تغییر در قوانین که توسط شرکت‌کنندگان آفریقایی-آمریکایی در نظرسنجی بیان شد.
شرکت‌کنندگان آمریکایی سفیدپوست به محدودیت‌های رسانه‌ای، مسئولیت شخصی آفریقایی-آمریکایی‌ها، نژادپرستی نسبت به سفیدپوستان و جلوگیری از "تحریک نژادی" توسط رهبران سیاه‌پوست به عنوان راه حل اشاره کردند.

جدول ۱: استرس و شگفتی

استرس و شگفتی
یک همبستگی پیرسون برای تعیین رابطه بین میزان شگفتی مردم از نتیجه دادگاه زیمرمان و سطح استرسی که در نتیجه دادگاه تجربه کردند، انجام شد. یک همبستگی چندگانه نشان داد که یک رابطه مثبت معنادار (p<۰.۰۵) بین میزان شگفتی مردم از نتیجه دادگاه زیمرمان و سطح استرسی که در نتیجه دادگاه تجربه کردند (۰.۲۱۸) وجود دارد، به طوری که هرچه مردم از نتیجه دادگاه بیشتر شگفت زده می‌شدند، احتمال اینکه استرس را تجربه کنند بیشتر بود. با این حال، یک کاهش جالب برای افرادی که گزارش دادند "به شدت استرس دارند" به عنوان نتیجه قتل تریون مارتین وجود داشت؛ آنها کمتر از افرادی که گزارش دادند "استرس دارند" شگفت زده بودند (به جدول ۱ مراجعه کنید).

جدول ۲: استرس و ارتباط نژادپرستی

استرس و ارتباط نژادپرستی
یک همبستگی پیرسون برای تعیین رابطه بین میزان شگفتی مردم از نتیجه دادگاه زیمرمان و میزان ارتباطی که نژادپرستی را در قتل تریون مارتین می‌دانستند، انجام شد. یک همبستگی نشان داد که یک رابطه مثبت معنادار (p<۰.۰۵) بین میزان شگفتی مردم از نتیجه دادگاه زیمرمان و میزان ارتباطی که نژادپرستی را در قتل تریون مارتین می‌دانستند (۰.۲۵۹) وجود دارد، به طوری که هرچه مردم از نتیجه دادگاه بیشتر شگفت زده می‌شدند، احتمال اینکه احساس کنند نژادپرستی در قتل تریون مارتین مرتبط بوده است بیشتر بود (به جدول ۲ مراجعه کنید).

جدول ۳: ارزش زندگی و ارتباط نژادپرستی

ارزش زندگی و ارتباط نژادپرستی
یک همبستگی پیرسون برای تعیین رابطه بین میزان احساس مردم در مورد اینکه سیستم عدالت کیفری ایالات متحده به جان‌های سیاه‌پوستان ارزش می‌دهد و میزان ارتباطی که نژادپرستی را در قتل تریون مارتین می‌دانستند، انجام شد. یک همبستگی نشان داد که یک رابطه منفی معنادار (p<۰.۰۵) بین میزان احساس مردم در مورد اینکه سیستم عدالت کیفری ایالات متحده به جان‌های سیاه‌پوستان ارزش می‌دهد و میزان ارتباطی که نژادپرستی را در قتل تریون مارتین می‌دانستند (-۰.۷۷۳) وجود دارد، به طوری که هرچه مردم بیشتر احساس می‌کردند که سیستم عدالت کیفری ایالات متحده به جان‌های سیاه‌پوستان ارزش می‌دهد، احتمال اینکه نژادپرستی در قتل تریون مارتین مرتبط بوده است کمتر بود (جدول ۳).

جدول ۴: ارزش زندگی و ارتباط نژادپرستی

ارزش زندگی و ارتباط نژادپرستی
یک همبستگی پیرسون برای تعیین رابطه بین میزان احساس مردم در مورد اینکه سیستم عدالت کیفری ایالات متحده به جان‌های سیاه‌پوستان ارزش می‌دهد و میزان ارتباطی که نژادپرستی را در قتل تریون مارتین می‌دانستند، انجام شد. یک همبستگی نشان داد که یک رابطه منفی معنادار (p<۰.۰۵) بین میزان احساس مردم در مورد اینکه سیستم عدالت کیفری ایالات متحده به جان‌های سیاه‌پوستان ارزش می‌دهد و میزان ارتباطی که نژادپرستی را در قتل تریون مارتین می‌دانستند (-۰.۷۷۳) وجود دارد، به طوری که هرچه مردم بیشتر احساس می‌کردند که سیستم عدالت کیفری ایالات متحده به جان‌های سیاه‌پوستان ارزش می‌دهد، احتمال اینکه استرس را در نتیجه دادگاه تجربه کنند کمتر بود (به جدول ۴ مراجعه کنید).

جدول ۵: تحصیلات و ارتباط نژادپرستی

تحصیلات و ارتباط نژادپرستی
یک همبستگی پیرسون برای تعیین رابطه بین سطح تحصیلات مردم و میزان ارتباطی که نژادپرستی را در قتل تریون مارتین می‌دانستند، انجام شد. یک همبستگی نشان داد که یک رابطه مثبت معنادار (p<۰.۰۵) بین سطح تحصیلات مردم و میزان ارتباطی که نژادپرستی را در قتل تریون مارتین می‌دانستند (۰.۴۵۰) وجود دارد، به طوری که با افزایش سطح تحصیلات مردم، احتمال اینکه معتقد باشند نژادپرستی در قتل تریون مارتین مرتبط بوده است بیشتر بود (به جدول ۵ مراجعه کنید).

جدول ۶: تحصیلات و استرس

تحصیلات و استرس
یک همبستگی پیرسون برای تعیین رابطه بین سطح تحصیلات مردم و میزان استرسی که در نتیجه نتیجه دادگاه زیمرمان تجربه کردند، انجام شد. یک همبستگی نشان داد که یک رابطه مثبت معنادار (p<۰.۰۵) بین سطح تحصیلات مردم و میزان استرسی که در نتیجه نتیجه دادگاه زیمرمان تجربه کردند (۰.۴۱۳) وجود دارد، به طوری که هرچه افراد تحصیلات بیشتری داشتند، احتمال اینکه در نتیجه دادگاه زیمرمان استرس را تجربه کنند بیشتر بود (به جدول ۶ مراجعه کنید).

جدول ۷: آنواها

آنواها
تجزیه واریانس (ANOVA) برای مقایسه پاسخ‌های شرکت‌کنندگان به سوالات نظرسنجی بر اساس شناسایی نژادی آنها انجام شد. یک تفاوت معنادار در میزان اعتقاد مردم به اینکه سیستم عدالت کیفری ایالات متحده به جان‌های سیاه‌پوستان ارزش می‌دهد بر اساس شناسایی نژادی آنها یافت شد (F(۵,۱۶۴)=۱۵.۸, p<۰.۰۵). از HSD Tukey برای تعیین ماهیت تغییرات استفاده شد. تجزیه و تحلیل نشان می‌دهد که آفریقایی-آمریکایی‌ها معتقد بودند که سیستم عدالت کیفری ایالات متحده به زندگی سیاه‌پوستان به طور قابل توجهی کمتر از آمریکایی‌های سفیدپوست، آسیایی‌ها و بومیان آمریکایی و کسانی که خود را "دیگر" شناسایی می‌کنند، ارزش می‌دهد. تجزیه و تحلیل همچنین نشان داد که لاتین‌تبارها نیز معتقد بودند که سیستم عدالت کیفری ایالات متحده به زندگی سیاه‌پوستان به طور قابل توجهی کمتر از آمریکایی‌های سفیدپوست، آسیایی‌ها و بومیان آمریکایی و کسانی که خود را "دیگر" شناسایی می‌کنند، ارزش می‌دهد (به جدول ۷ مراجعه کنید).

جدول ۸: نژاد و ارتباط نژادپرستی در قتل تریون مارتین

نژاد و ارتباط نژادپرستی در قتل تریون مارتین
یک تفاوت معنادار در میزان احساس مردم در مورد اینکه نژادپرستی یک عامل مرتبط در قتل تریون مارتین بود یافت شد (F(۵,۱۶۴)=۲۲.۲, p<۰.۰۵). از HSD Tukey برای تعیین ماهیت تغییرات استفاده شد. تجزیه و تحلیل نشان می‌دهد که آفریقایی-آمریکایی‌ها به طور قابل توجهی بیشتر احتمال داشتند که فکر کنند نژادپرستی یک عامل مرتبط در قتل تریون مارتین بود، در مقایسه با آمریکایی‌های سفیدپوست، آسیایی‌ها، بومیان آمریکایی و کسانی که خود را "دیگر" شناسایی می‌کنند. تفاوت معناداری بین آفریقایی-آمریکایی‌ها و آمریکایی‌های لاتین‌تبار در این زمینه وجود نداشت (به جدول ۸ مراجعه کنید).

جدول ۹: نژاد و استرس

نژاد و میزان استرسی که قتل تریون مارتین و نتیجه دادگاه به مردم وارد کرد
یک تفاوت معنادار در میزان استرسی که قتل تریون مارتین و نتیجه دادگاه به مردم وارد کرد بر اساس شناسایی نژادی آنها یافت شد (F(۵,۱۶۴)=۱۵.۱, p<۰.۰۵). تجزیه و تحلیل نشان می‌دهد که آفریقایی-آمریکایی‌ها به طور قابل توجهی بیشتر احتمال داشت که در نتیجه قتل تریون مارتین و نتیجه دادگاه زیمرمان استرس را تجربه کنند در مقایسه با آمریکایی‌های سفیدپوست و کسانی که خود را "دیگر" شناسایی می‌کنند. تفاوت معناداری بین آفریقایی-آمریکایی‌ها، آمریکایی‌های لاتین‌تبار، بومیان آمریکایی و آسیایی‌ها در این زمینه وجود نداشت (جدول ۹).

جدول ۱۰: نژاد و پیامی به آفریقایی-آمریکایی‌ها

نژاد و اعتقاد به اینکه قتل تریون مارتین پیامی به آفریقایی-آمریکایی‌ها ارسال کرد
یک تفاوت نژادی معنادار در اینکه آیا مردم معتقد بودند که حکم دادگاه زیمرمان پیامی به آفریقایی-آمریکایی‌ها ارسال کرده است یا خیر یافت شد (F(۵,۱۶۴)=۳.۷۳, p<۰.۰۵). تجزیه و تحلیل نشان می‌دهد که آفریقایی-آمریکایی‌ها به طور قابل توجهی بیشتر احتمال داشت که معتقد باشند که حکم دادگاه زیمرمان پیامی به آفریقایی-آمریکایی‌ها ارسال کرده است در مقایسه با آمریکایی‌های سفیدپوست. تفاوت معناداری بین آفریقایی-آمریکایی‌ها، آمریکایی‌های لاتین‌تبار، بومیان آمریکایی، آسیایی‌ها و کسانی که خود را "دیگر" شناسایی می‌کنند در این زمینه وجود نداشت (به جدول ۱۰ مراجعه کنید).

به سوال "آیا معتقدید که حکم دادگاه زیمرمان پیامی به آفریقایی-آمریکا ارسال کرد؟ اگر بله، پیام چیست؟ پاسخ خود را در کادر زیر تایپ کنید"، ۳۲.۲٪ از شرکت‌کنندگان در نظرسنجی که پاسخ دادند، آمریکایی‌های سفیدپوست بودند. از این تعداد، ۴۳٪ معتقد بودند که دادگاه زیمرمان پیامی به آفریقایی-آمریکا ارسال کرده است.

سه موضوع اصلی در پاسخ‌های ارائه شده توسط پاسخ‌دهندگان سفیدپوست یافت شد. اول، اینکه عدالت در نتیجه دادگاه زیمرمان اجرا شد.
"بله، عدالت در هر دو طیف نژادی اجرا شد."
"تمام کاری که انجام شد اثبات بی‌گناهی زیمرمان بود. تمام."
"باید، عدالت انجام شد، ممکن است از نتیجه خوشتان نیاید اما یک حکم صادقانه توسط هیئت منصفه و مطابق با قوانین ایالت فلوریدا بود."
"بله، پیامی ارسال کرد، اما آفریقایی-آمریکا از آن هیچ درسی نگرفته است. یک سیستم قضایی در این کشور وجود دارد، ساکت باشید و بگذارید کارش را انجام دهد."
موضوع دوم در این پاسخ‌ها ادعای استفاده بیش از حد آفریقایی-آمریکایی‌ها از "کارت نژاد" است، در حالی که در واقع خودشان نسبت به سفیدپوستان نژادپرست هستند. این موضوع با اظهاراتی مانند موارد زیر پشتیبانی می‌شود:
"آنها صرف نظر از هر چیزی فریاد نژادپرستی می‌زنند! آنها چیزها را به وضوح نمی‌بینند و از کارت نژاد در جایی که کاربرد ندارد استفاده می‌کنند!"
"متوقف شو، سیاه پوست نژادپرست."
"اینکه کارت نژاد این بار کارساز نبود."
"اینکه کارت نژادی دیگر قابل بازی نیست."
"امیدوارم که آنها در مورد نژاد کوه درست می‌کنند."
موضوع نهایی در این پاسخ‌ها این بود که دادگاه زیمرمان پیام اشتباهی به آفریقایی-آمریکا ارسال کرد. پاسخ‌دهندگان اظهارات زیر را بیان کردند:
"متأسفانه، پیام اشتباه. بخشی از جامعه سیاه احساس می‌کند که عدالت باید به دست خودشان گرفته شود."
"به دلیل اقدامات آل شارپتون و جسی جکسون، متأسفانه پیام نادرستی بود."
"بله، گفت که شما به آنچه برای آفریقایی-آمریکایی‌ها در ایالات متحده می‌افتد اهمیتی نمی‌دهید. و شما واقعاً باید درک کنید که زیمرمان همه را با پول در کنار خود داشت تا او را از این وضعیت خارج کند. و آنها این کار را کردند، اگر پلیس‌های ۹۱۱ به او گفته بودند که آن پسر را دنبال نکند، چرا در جهنم این کار را می‌کرد؟ همین به تنهایی باید او را به زندان می‌فرستاد، اما او پول در کنار خود داشت و زندگی در ایالات متحده، من می‌دانم که اگر پول داشته باشید و سیاه پوست نباشید، هر آنچه می‌خواهید از آنها دریافت خواهید کرد، اما اگر سیاه پوست باشید و در ایالات متحده زندگی کنید، مهم نیست چه اتفاقی بیفتد، اگر آنها بگویند شما آن را انجام داده‌اید، هنوز هم در دردسر خواهید افتاد. آنها آن پسر را در نوار در حال مبارزه می‌دیدند و می‌گفتند لطفاً متوقف کنید و شما می‌خواهید مردم آفریقایی-آمریکا را بی‌تفاوت کنید در مورد آنچه انجام می‌دهند زیرا ایالات متحده سیاه‌پوستان را دوست ندارد و فکر می‌کنم اگر ایالات متحده شروع به نشان دادن حقوق سیاه‌پوستان نکند، اتفاق بزرگی رخ خواهد داد."
۴۰.۸۰٪ از پاسخ‌دهندگانی که به این سوال پاسخ دادند، آفریقایی-آمریکایی بودند. از این پاسخ‌دهندگان، ۷۰٪ پاسخ "بله" دادند. موضوعات اصلی در این پاسخ‌ها عبارت بودند از: ۱) ارزش کمی برای زندگی سیاه‌پوستان - به ویژه مردان سیاه‌پوست؛ ۲) سیستم عدالت کیفری معیوب؛ ۳) اینکه امتیاز سفیدپوستی همچنان شکوفا است؛ و ۴) اینکه آفریقایی-آمریکایی‌ها صرفاً به دلیل سیاه‌پوست بودن مجرم تلقی می‌شوند.
۴۰٪ از پاسخ‌دهندگان آفریقایی-آمریکایی اظهار داشتند که ایالات متحده به عنوان یک جامعه ارزش کمی برای بدن‌های سیاه‌پوستان/آفریقایی-آمریکایی‌ها قائل است. به عنوان مثال:
"حکم دادگاه زیمرمان پیامی را ارسال کرد که جان‌های سیاه‌پوستان مهم نیست و یادآوری می‌کند که سیستم عدالت کیفری چقدر در جستجوی عدالت برای زندگی سیاه‌پوستان پیشرفت نکرده است."
"زندگی یک مرد جوان سیاه بی‌ارزش است. اگر وضعیت برعکس بود، آن مرد سیاه احتمالاً به حبس ابد محکوم می‌شد."
"مردان سیاه هدف انسانی بی‌ارزش، بی‌گناهی یا عدالت هستند."
۲۵٪ از پاسخ‌دهندگان آفریقایی-آمریکایی اظهار داشتند که سیستم عدالت کیفری برای حمایت از آفریقایی-آمریکایی‌ها طراحی نشده است. اظهارات زیر بیان شد.
"پیام جدید نبود، بلکه تقویت همان پیام قدیمی بود که آفریقایی-آمریکایی‌ها اگر معتقد باشند که حمایت برابر قانون را دریافت می‌کنند، دچار توهم هستند. ایالات متحده هرگز قرار نبود خانه ما باشد."
"قوانینی وجود دارد که فرار از قتل آفریقایی-آمریکایی‌ها را حتی با مجازات اندک آسان‌تر می‌کند. به نظر می‌رسد قوانین برای مراقبت از حیوانات بیشتر از زندگی یک آفریقایی-آمریکایی طراحی شده‌اند."
"بله. قانون جم کرو زنده و در این کشور در حال شکوفایی است."
۱۰٪ از پاسخ‌دهندگان آفریقایی-آمریکایی اظهار داشتند که پیامی که به آفریقایی-آمریکا ارسال شد این بود که امتیاز سفیدپوستی همچنان شکوفا است. به عنوان مثال:
"سفیدپوستان همیشه می‌توانند سیاه‌پوستان را بکشند بدون ترس از تلافی. سیاه‌پوستان هرگز قدرت نخواهند داشت در آمریکا. هر چیزی که بخواهد به سیاه‌پوستان قدرت بدهد گرفته خواهد شد."
"سفیدپوستان از کسانی که قرارداد اجتماعی ما را نقض می‌کنند می‌ترسند. سیاه‌پوستان از کسانی که آن را اجرا می‌کنند می‌ترسند."
"در ایالات متحده، هر مرد سفیدپوستی می‌تواند در هر زمان هر سیاه‌پوستی را بکشد بدون ترس از عواقب."
۱۰٪ از شرکت‌کنندگان آفریقایی-آمریکایی در نظرسنجی اظهار داشتند که آفریقایی-آمریکایی‌ها صرفاً به دلیل سیاه‌پوست بودن مجرم تلقی می‌شوند. این با اظهاراتی مانند موارد زیر نشان داده می‌شود:
"اگر یک مرد جوان سیاه درگیر باشد، تا زمانی که بی‌گناهی‌اش ثابت نشود، گناهکار است."
"شما به عنوان یک آفریقایی-آمریکایی مجرم تلقی خواهید شد. جان شما اهمیتی ندارد، نباید حفظ شود."
"سیاه‌پوست بودن صرفاً دلیلی برای سوء ظن دیگران است و اگر این سوء ظن منجر به مرگ شما شود، عدالت وجود ندارد."

درک در مورد ایالات متحده
۷۶٪ از شرکت‌کنندگان در نظرسنجی اظهار داشتند که قتل تریون مارتین و تبرئه جورج زیمرمان باعث نشده است که به ایالات متحده به گونه‌ای متفاوت از قبل فکر کنند. از ۷۶٪ از شرکت‌کنندگان در نظرسنجی که به این سوال پاسخ دادند، ۳۲.۲٪ خود را سفیدپوست شناسایی کردند. در حالی که ۷۷٪ از پاسخ‌دهندگان سفیدپوست شناسایی شده اظهار داشتند که پرونده مارتین-زیمرمان بر نحوه دیدن آنها از ایالات متحده تأثیری نداشته است، ۲۳٪ اظهار داشتند که تأثیر داشته است.
۷۵٪ از پاسخ‌دهندگان سفیدپوست شناسایی شده که به این سوال "بله" پاسخ دادند، اظهاراتی را مطرح کردند که به نژادپرستی آفریقایی-آمریکایی‌ها و نحوه عادلانه و منصفانه انجام پرونده مارتین-زیمرمان اشاره دارد. این مهم‌ترین موضوعی بود که در پاسخ‌ها به این سوال توسط شرکت‌کنندگان در نظرسنجی سفیدپوست شناسایی شده بود. این شامل توجهی بود که رهبران سیاسی و مذهبی در جامعه سیاه به پرونده مارتین-زیمرمان داده بودند. پاسخ‌دهندگان سفیدپوست اظهاراتی مانند موارد زیر را بیان کردند:
"اگر تریون در حال دفاع از این کشور در ارتش کشته می‌شد، اوباما حتی نام او را نمی‌دانست. اگر آل شارپتون، جسی جکسون، اوباما و دیگران دخالت نمی‌کردند، این موضوع به یک مسئله نژادی تبدیل نمی‌شد. تریون یک اراذل و اوباش بود که به دنبال دردسر می‌گشت، تاریخ او... حقیقت در مورد او آن را بیان می‌کند!!! این نظرسنجی همراه با رسانه‌ها فقط بیشتر این را نشان می‌دهد که نژادی است. اگر یک سیاه پوست تریون را می‌کشت، ممکن است حتی در اخبار هم نمی‌آمد!!!"
"آمریکا به شدت نژادپرست است. اگر یک آمریکایی سفیدپوست توسط یک آفریقایی-آمریکایی کشته می‌شد، در اخبار نمی‌آمد. چرا آل شارپتون به جای واکنش‌گرا، فعال نیست؟ او فقط زمانی در اخبار ظاهر می‌شود که یک قتل سیاه به سفیدپوست رخ می‌دهد."
"اینکه سیاهپوستان بسیار بیشتر از آنچه فکر می‌کردم نژادپرست و یا از نظر فکری غیرصادق هستند."
"سفیدپوستان از خود دفاع می‌کنند."
"قبل از این دادگاه، هرگز نمی‌دانستم که چقدر سیاهپوستان از سفیدپوستان متنفرند."
"بله، فکر می‌کردم که عدالت سرانجام اجرا شد."
با این حال، یک موضوع کمتر مهم در پاسخ‌های ارائه شده توسط پاسخ‌دهندگان سفیدپوست شناسایی شده مربوط به به رسمیت شناختن حاشیه‌نشینی و سرکوب مداوم مردم سیاهپوست بود. ۱۶.۷٪ از پاسخ‌دهندگان سفیدپوست شناسایی شده به نظر می‌رسید که نشان می‌دهند درجه‌ای از بی‌عدالتی و بی‌عدالتی در پرونده مارتین-زیمرمان وجود دارد. نمونه‌هایی از اظهارات ارائه شده توسط پاسخ‌دهندگان سفیدپوست شناسایی شده عبارتند از:
"بله، واقعاً به من نشان داد که شما به سیاهپوستان در ایالات متحده اهمیتی نمی‌دهید. من سفیدپوست هستم که در ایالات متحده زندگی می‌کنم و این همان احساسی است که آن مرد پول داشت و از آن خارج شد و آن خانواده باید با بقیه زندگی خود زندگی کنند و بدانند که ایالات متحده برای آنها مبارزه نخواهد کرد مگر اینکه سفیدپوست باشند. شما همه سیاهپوستان را دارید که برای ما مبارزه می‌کنند و آنها حتی حقوقی ندارند که ما داریم فقط به این دلیل که سیاهپوست هستند."
"شواهد روشنی وجود داشت که زیمرمان مرتکب قتل شده است."

راه حل مشکل بی‌عدالتی نژادی
۳۲٪ از پاسخ‌دهندگانی که به این سوال پاسخ دادند، "به نظر شما مهم‌ترین راه حل برای مشکل بی‌عدالتی نژادی در ایالات متحده چیست؟" خود را سفیدپوست شناسایی کردند. چهار موضوع مهم در این پاسخ‌ها ظاهر شد: ۱) کنترل بیشتر رسانه‌ها؛ ۲) مسئولیت شخصی؛ ۳) نژادپرستی نسبت به سفیدپوستان؛ و ۴) جلوگیری از "تحریک نژادی".
۱۸٪ از پاسخ‌دهندگان سفیدپوست که به این سوال پاسخ دادند، اظهار داشتند که کنترل بیشتر رسانه‌ها برای جلوگیری از خارج شدن از کنترل مسائل با مشخصات بالا مانند پرونده مارتین-زیمرمان ضروری است. پاسخ‌دهندگان اظهاراتی مانند موارد زیر را بیان کردند:
"رسانه‌ها باید متمرکز شدن بر نژاد را به عنوان بزرگترین بخش از مسائلی که پیش می‌آیند متوقف کنند."
"رسانه‌ها را از آن خارج کنید، بگذارید سیستم کارش را انجام دهد."
۱۶٪ از پاسخ‌دهندگان سفیدپوست به اهمیت مسئولیت شخصی و پاسخگویی اشاره کردند. این موضوع با اظهاراتی مانند موارد زیر نشان داده می‌شود:
"من معتقدم که جمعیت سیاه این واقعیت را دریافت نمی‌کند که اقدامات طبقه پایین آنها باید مورد توجه و اصلاح قرار گیرد. رفتار آنها باید تغییر کند تا تصویر لکه‌دار هرگز تغییر نکند! به یاد داشته باشید که هودی‌ها توسط باندهای خیابانی محبوب شده‌اند، می‌توانند در بسیاری از نژادها یافت شوند نه فقط جامعه سیاه. ایستادن در برابر زمین بخشی از این پرونده نبود، دفاع از خود بود."
"بچه‌های بهتری را بزرگ کنید، با نظم سخت. رئیس خانه باشید، اجازه ندهید بچه‌هایتان لباس بپوشند و مانند اراذل و اوباش رفتار کنند. بر آموزش تأکید کنید و بچه‌هایی نداشته باشید که نتوانید از آنها حمایت کنید!! این کار را انجام دهید و با کمی دعا و شانس، اغلب اوقات بچه‌های شما در سیستم نخواهند بود!! مشکل حل شد!!"
۱۴٪ از پاسخ‌دهندگان سفیدپوست اظهار داشتند که میزان قابل توجهی نژادپرستی نسبت به سفیدپوستان وجود دارد. اظهاراتی مانند موارد زیر بیان شد.
"سیاه‌پوستان نژادپرست باید بزرگ شوند"
"مردم سفیدپوست ایالات متحده باید در برابر این همه مزخرف نژادپرستانه بایستند. سیاهپوستان سفیدپوستان را می‌کشند، چیزی گفته نمی‌شود. نقش را معکوس کنید، همه جهنم‌ها رها می‌شوند. وقت آن است که به این پایان داده شود."
در نهایت، ۱۲٪ از پاسخ‌دهندگان سفیدپوست نشان دادند که رهبران سیاهپوست مانند آل شارپتون و جسی جکسون نه تنها در جلب توجه به جنبه‌های نژادی پرونده مارتین-زیمرمان نقش داشتند، بلکه باید از "تحریک نژادی" جلوگیری شود. به عنوان مثال:
"برای اینکه جسی جکسون و آل شارپتون این کشور ساکت شوند و از پراکندن نفرت مسموم خود و شعله‌ور کردن آتش نژادپرستی دست بردارند و جامعه سیاه به این واقعیت بیدار شود که این افراد به آنها بیشتر آسیب می‌رسانند تا سود می‌رسانند!!"
"خلاص شدن از شارپتون و جکسون که نفرت ایجاد می‌کنند."
۴۱٪ از پاسخ‌دهندگانی که به این سوال پاسخ دادند، "به نظر شما مهم‌ترین راه حل برای مشکل بی‌عدالتی نژادی در ایالات متحده چیست؟" خود را آفریقایی-آمریکایی شناسایی کردند. شش موضوع اصلی در این پاسخ‌ها شناسایی شد: ۱) به رسمیت شناختن وجود یک مشکل؛ ۲) آموزش؛ ۳) سازماندهی مجدد و توزیع مجدد قدرت؛ ۴) تغییرات سیستماتیک؛ ۵) راه حلی وجود ندارد؛ و ۶) تغییر در قوانین. ۱۸٪ از آفریقایی-آمریکایی‌ها اظهار داشتند که برای به رسمیت شناختن وجود یک مشکل، باید یک گفتگوی باز و صادقانه انجام شود. به عنوان مثال، پاسخ‌دهندگان اظهار داشتند:
"گفتگوی متقابل باز و صادقانه در مورد نژاد و نه فقط سیاهی؛ در میان همه مردم صرف نظر از شناسایی نژادی."
"گفتگوی بیشتر صادقانه بین نژادها و بهبود جوامع اقلیت."
"گفتگوهای باز و صادقانه بین سیاه و سفیدپوستان. من فکر می‌کنم که برخی از سفیدپوستان هنوز نمی‌فهمند که زندگی به عنوان یک سیاهپوست در آمریکا چگونه است. و احساسی که باید فرضیات منفی را که دائماً در رسانه‌ها و سیستم قضایی تقویت می‌شوند، از بین ببرد."
۱۱٪ از پاسخ‌دهندگان آفریقایی-آمریکایی به اهمیت آموزش به عنوان راه حلی برای بی‌عدالتی نژادی در ایالات متحده اشاره کردند. به عنوان مثال:
"یک آموزش با کیفیت و برابر برای همه کودکان در آمریکا. این شامل تغییرات برنامه درسی است که تجربیات همه ساکنان ایالات متحده را منعکس می‌کند و تأکید بر درک جهانی از زندگی و دانش."
"در خانه اول آموزش دهید! موانع و پرده‌ها را بردارید. رئیس جمهور فعلی ما سیاه پوست است و او هنوز هم به همان روشی که در گذشته رفتار می‌شد، رفتار می‌شود."
"بیرون آوردن حقایق تاریخی واقعی به عموم مردم تا بتوان نگرش‌های منفی نسبت به آفریقایی-آمریکایی‌ها را تغییر داد. هیچ دلیلی برای این نگرش‌های منفی وجود ندارد زیرا آفریقایی-آمریکایی‌ها یکی از وحشتناک‌ترین موارد نقض گسترده حقوق بشر در تاریخ بشر را دریافت کرده‌اند."
۱۰٪ از پاسخ‌دهندگان آفریقایی-آمریکایی خواستار سازماندهی مجدد و توزیع مجدد قدرت، به ویژه در حوزه‌های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی شدند. اظهارات زیر این را منعکس می‌کند:
"ترتیب مجدد درک ما از اصول دموکراتیک و مفاهیم شهروندی و ملت."
"ایجاد سیستم‌هایی برای خودمان."
"سازماندهی و استفاده از قدرت سیاسی."
۱۰٪ از آفریقایی-آمریکایی‌ها اظهار داشتند که تغییرات سیستماتیک برای رسیدگی به بی‌عدالتی نژادی ضروری است. این با سازماندهی مجدد سیستم متمایز است زیرا پاسخ‌دهندگان در مورد بهبود سیستم موجود صحبت می‌کردند، نه تغییر ساختار سیستم به طور کلی. به عنوان مثال:
"بهبود سیستم قضایی ما از جمله فرآیند انتخاب هیئت منصفه. انتخاب نامزدهایی که قوانین افراطی جناح راست را اجرا نمی‌کنند."
"قوانینی وجود دارد که فرار از قتل آفریقایی-آمریکایی‌ها را حتی با مجازات اندک آسان‌تر می‌کند. به نظر می‌رسد قوانین برای مراقبت از حیوانات بیشتر از زندگی یک آفریقایی-آمریکایی طراحی شده‌اند."
"بله. قانون جم کرو زنده و در این کشور در حال شکوفایی است."
جالب اینجاست که ۱۰٪ از پاسخ‌دهندگان آفریقایی-آمریکایی اظهار داشتند که هیچ راه حل قابل پیش‌بینی برای مشکلاتی که جامعه سیاه با آن روبرو است، همانطور که در پرونده مارتین-زیمرمان برجسته شده است، وجود ندارد. پاسخ‌دهندگان اظهارات زیر را بیان کردند:
"سخت است بگویم زیرا ما هنوز در حال قضاوت بر اساس رنگ پوست خود هستیم متأسفانه."
"من فکر نمی‌کنم راه حلی برای مشکل بی‌عدالتی نژادی در ایالات متحده وجود داشته باشد. سیاهپوستان مردمی هستند که یک پایه دارند و حتی با پیشرفت افراد. فقدان پایه همچنان از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود."
"من فکر نمی‌کنم راه حلی وجود داشته باشد، جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کنیم یک توطئه برای سرکوب است!"

تفاوت‌های جنسیتی: آزمون تی
یک آزمون تی برای محاسبه تفاوت بین اعتقادات مردان و زنان در مورد اینکه سیستم عدالت کیفری ایالات متحده تا چه حد به جان‌های آفریقایی-آمریکایی‌ها ارزش می‌دهد، انجام شد. آزمون تی نشان داد که یک تفاوت معنادار بین اعتقادات مردان و زنان در مورد اینکه سیستم عدالت کیفری ایالات متحده به جان‌های آفریقایی-آمریکایی‌ها ارزش می‌دهد یا خیر وجود دارد (t(۱۶۴) = -۴.۶۸, p<۰.۰۵)، به طوری که زنان به طور قابل توجهی کمتر از مردان احتمال دارد که معتقد باشند سیستم عدالت کیفری ایالات متحده به جان‌های سیاه‌پوستان ارزش می‌دهد.
یک آزمون تی برای محاسبه تفاوت بین اعتقادات مردان و زنان در مورد اینکه آیا حکم دادگاه زیمرمان پیامی به آفریقایی-آمریکایی‌ها ارسال کرده است یا خیر، انجام شد. آزمون تی نشان داد که یک تفاوت معنادار بین اعتقادات مردان و زنان در مورد اینکه آیا حکم دادگاه زیمرمان پیامی به آفریقایی-آمریکایی‌ها ارسال کرده است یا خیر وجود دارد (t(۱۶۴) = -۴.۴۲, p<۰.۰۵)، مردان به طور قابل توجهی کمتر از زنان احتمال دارد که معتقد باشند حکم دادگاه زیمرمان پیامی به آفریقایی-آمریکایی‌ها ارسال کرده است.
یک آزمون تی برای محاسبه تفاوت بین اینکه آیا قتل تریون مارتین و تبرئه زیمرمان باعث شده است که مردان یا زنان به ایالات متحده به گونه‌ای متفاوت از قبل فکر کنند یا خیر، انجام شد. آزمون تی نشان داد که یک تفاوت معنادار بین اینکه آیا قتل تریون مارتین و تبرئه زیمرمان باعث شده است که مردان یا زنان به ایالات متحده به گونه‌ای متفاوت از قبل فکر کنند یا خیر وجود دارد (t(۱۶۴) = ۵.۲۵, p<۰.۰۵)، به طوری که قتل تریون مارتین و تبرئه زیمرمان احتمال بیشتری داشت که باعث شود زنان به ایالات متحده به گونه‌ای متفاوت فکر کنند در مقایسه با مردان.


ده‌ها هزار نفر به توییتر، فیسبوک و سایر رسانه‌ها روی آورده‌اند و هم حمایت و هم ناامیدی خود را نسبت به حکم پرونده جرج زیمرمن ابراز کرده‌اند. با فراخوان‌هایی برای تجمعات حمایتی از تریون مارتین، مردم در حال غرق شدن در فرهنگ پس از محاکمه‌ای هستند که منجر به فعال‌گرایی و خشم نسبت به سیستم حقوقی می‌شود. بنابراین، در نتیجه این پرونده، علاقه جدیدی به سیستم حقوقی ما و تجزیه و تحلیل قوانین فعلی که بر نحوه عمل و درک مرزهای ما تأثیر می‌گذارد، برانگیخته شده است. هدف این مقاله کمک به غیرحقوقدانان برای درک بهتر سیستم عدالت کیفری فلوریدا برای درک چرایی تبرئه جرج زیمرمن و کمک به ما برای حرکت به جلو و ادامه مبارزه برای حقوق قربانیان است.

به کسانی که از حکم دادگاه کیفری در پرونده تریون مارتین ناامید شده‌اند، به یاد داشته باشید که هیئت منصفه تصمیم خود را بر اساس شواهدی اتخاذ کرد که برای حمایت از اتهامات علیه متهم ارائه شده بود. با این حال، به نظر من، بر اساس کار گسترده‌ام در زمینه حمایت از حقوق قربانیان، تمرکز باید بر یک دعوی مدنی به نفع این قربانی جرم و خانواده‌اش بود، اگر هدف از محاکمه جلوگیری از وقوع فاجعه‌ای مشابه آنچه برای تریون رخ داد و محافظت از کودکانمان بود. به طور کلی، یک محاکمه کیفری تمام پاسخ‌ها را در اختیار خانواده‌ها و مردم قرار نمی‌دهد. این نوع محاکمه به دنبال مجازات یک مجرم و ارائه غرامت محدود است، اما لزوماً بر خود جرم تمرکز نمی‌کند.

نقش دادستان منطقه و حقوق قربانیان در پرونده‌های کیفری در فلوریدا مترادف نیستند. دادستان منطقه ایالتی فلوریدا نماینده ایالت فلوریدا، نه قربانی است. نقش آنها تا حدی پیگیری اتهامات کیفری علیه مظنونان متهم به ارتکاب جرم علیه ایالت فلوریدا است. به همین دلیل است که پرونده زیمرمن ایالت فلوریدا در برابر جرج زیمرمن بود، نه تریون مارتین در برابر جرج زیمرمن.

هنگام پیگیری اتهامات کیفری، دادستان منطقه به قوانین ایالتی مراجعه می‌کند تا ببیند آیا اقدامات متهم تمام عناصر هر یک از قوانین ذکر شده را برآورده می‌کند یا خیر و آیا می‌توان این عناصر را فراتر از شک معقول ثابت کرد یا خیر. هنگام بررسی جرم، وظیفه آنها جستجوی پاسخ برای ایالت فلوریدا به میزانی است که برای تأمین شواهد برای برآورده کردن عناصر جرم لازم است.

در طول سال‌ها، من نماینده بسیاری از خانواده‌های قربانیان تیراندازی و قتل بوده‌ام. یکی از بزرگترین چالش‌هایی که در پرونده‌های کیفری و مدنی با آن روبرو هستیم این است که به طور کلی فقط دو نفر می‌دانند چه اتفاقی افتاده است: یکی از آنها مرده و دیگری از حمایت قانون اساسی در برابر خودافشایی برخوردار است. اگر جرج زیمرمن سکوت می‌کرد و صرفاً پس از حادثه بیان می‌کرد که می‌خواهد سکوت کند، ممکن است هرگز متهم نمی‌شد. امکانات دفاعی متعددی وجود داشت: دفاع از خود (به وضوح)، تریون مارتین با اسلحه جرج زیمرمن خود را به ضرب گلوله زد، یا شاید اسلحه به طور تصادفی در حین درگیری تخلیه شد. بعید به نظر می‌رسد که ایالت فلوریدا بتواند پرونده خود را فراتر از شک معقول بدون شاهد تیراندازی واقعی ثابت کند.

به جای سکوت، جرج زیمرمن صحبت کرد و شرحی از آنچه در شب تیراندازی رخ داده بود ارائه داد. او متعاقباً به قتل درجه دوم متهم شد. برای تعقیب موفقیت‌آمیز جرج زیمرمن، ایالت فلوریدا باید طبق ماده 782.04(2) قانون فلوریدا ثابت می‌کرد که کشتن غیرقانونی یک انسان توسط هر عمل فوری خطرناک برای دیگری انجام شده و ذهن فاسدی را صرف نظر از زندگی انسان نشان می‌دهد. شواهد کمی، اگر اصلاً وجود نداشت، برای حمایت از این اتهام وجود داشت. این اتهام قتل با "ذهن فاسد" ممکن است مناسب‌تر باشد، جایی که کسی یک کتری جوش روغن در حال سوختن را روی سر کسی می‌اندازد. شاید آنها فقط قصد سوزاندن شخص دیگر را داشتند، اما این عمل برای دیگری فوری خطرناک بود و عملی بود که فقط کسی با "ذهن فاسد" ممکن است انجام دهد.

قتل غیرعمد یک جرم جزئی‌تر است و در اتهام هیئت منصفه علیه جرج زیمرمن گنجانده شده بود. طبق ماده 782.07 قانون فلوریدا، قتل غیرعمد مستلزم کشتن یک انسان توسط عمل، تهیه یا سهل‌انگاری قابل سرزنش دیگری بدون توجیه قانونی تحت قانون است و مورد قتل موجه یا قتل نیست. این قانون به طور خاص دفاع از توجیه قانونی یا قتل موجه، مانند دفاع از خود را ارائه می‌دهد.

به جای قوانین انتخابی که دادستانان منطقه زیمرمن را با آن متهم کردند، ادعای بهتری ایالت فلوریدا که توسط شواهد پشتیبانی می‌شود، ممکن است اتهام قتل غیرعمد تشدید شده کودک طبق ماده 782.07(3) قانون فلوریدا باشد. این قانون مقرر می‌کند که هر کسی که باعث مرگ هر فردی زیر 18 سال با سهل‌انگاری قابل سرزنش، با عمل عمدی که به طور معقول انتظار می‌رود منجر به آسیب جسمی یا روانی به کودک شود، مرتکب قتل غیرعمد تشدید شده کودک می‌شود. این یک جرم درجه یک است.

برای یافتن "سهل‌انگاری قابل سرزنش"، به طور کلی باید نقض فاحش و آشکار وظیفه مراقبت وجود داشته باشد که باعث آسیب شود، دوره‌ای از رفتار که بی‌اعتنایی بی‌پروا به زندگی انسان را نشان می‌دهد، حماقت یا بی‌احتیاطی به حدی که نقض عمدی حقوق دیگران باشد، یا فقدان کامل مراقبت که باعث ایجاد فرضیه بی‌تفاوتی نسبت به عواقب شود. اگر ایالت فلوریدا بر آموزش مناسب یک افسر امنیتی مجتمع آپارتمانی، استانداردهای صنعت در امنیت مجتمع آپارتمانی و بی‌احتیاطی جرج زیمرمن در نادیده گرفتن پروتکل‌های مناسب و تلاش برای به دست گرفتن امور امنیتی با دست‌های آموزش ندیده‌اش تمرکز می‌کرد، هیئت منصفه ممکن است نقض بی‌پروا یا عمدی حقوق تریون مارتین برای عبور از ملک را پیدا کند.

وظیفه دادستان منطقه این نیست که تمام پاسخ‌ها را برای قربانیان به دست آورد، و نه اینکه خود جرم را بررسی کند تا ببیند چگونه رخ داده است، چرا اتفاق افتاده است، چه کسی یا چه چیزی می‌توانست از آن جلوگیری کند و چگونه می‌توان از وقوع چنین جرایمی در آینده جلوگیری کرد. این نقش یک وکیل حقوق قربانیان جرم در پرونده مدنی است. تمرکز رسانه‌ها تا کنون بر نقش دادستان منطقه و پرونده کیفری بوده است، اما تمرکز اصلی باید بر پرونده مدنی و تجزیه و تحلیل جرم باشد.

سه راه عدالت برای قربانیان در فلوریدا

فلوریدا سه راه اصلی برای دستیابی به عدالت برای یک قربانی دارد: پرونده کیفری، پرونده مدنی و صندوق جبران خسارت قربانیان جرم فلوریدا. هدف از پرونده کیفری مجازات یک مجرم برای ارتکاب جرم علیه ایالت فلوریدا است. گاهی اوقات قربانیان با دانستن اینکه یک مجرم به زندان می‌رود یا مجازاتی را که سزاوار آن است دریافت می‌کند، آرامش می‌یابند. این همیشه تمام پاسخ‌هایی را که قربانیان و/یا خانواده‌های آنها به شدت به دنبال آن هستند، ارائه نمی‌دهد.

قربانیان جرم فلوریدا حقوق بسیار محدودی در سیستم عدالت کیفری دارند. قانون حقوق قربانیان جرم فلوریدا حقوقی را برای قربانیان و خانواده‌های آنها مانند حق حضور در مراحل مختلف پرونده کیفری، حق شنیده شدن در مراحل خاص و سایر حقوق ارائه می‌دهد، اما فقط "تا حدی که این حقوق با حقوق قانون اساسی متهم تداخل نداشته باشد." در حالی که یک دادستان منطقه ممکن است خواسته‌ها و مطالبات خانواده قربانی را هنگام تصمیم‌گیری در مورد پیشنهاد یا اتهامات مناسب در نظر بگیرد، مشتری اصلی آنها ایالت فلوریدا و نه قربانی است.

اگرچه پرونده کیفری تمام شده است، اطلاعات به دست آمده از تحقیقات پرونده کیفری مهم و ارزشمند است زیرا اموال تریون مارتین ممکن است مبارزه خود را در پرونده مدنی ادامه دهد. تمرکز در پرونده مدنی بر خود جرم است. پرونده مدنی تلاش می‌کند تا حادثه و شرایط اطراف آن را بررسی کند، برای عدالت برای قربانی و خانواده‌اش مبارزه کند، به دنبال جبران خسارت برای قربانی و خانواده‌اش برای درد و رنج و زیان‌های اقتصادی باشد و در صورت لزوم، به دنبال خسارت تنبیهی برای مجازات متخلف و کسانی که با بی‌توجهی بی‌پروا به ایمنی عمومی در مشارکت در جرم عمل کرده‌اند، باشد.

علاوه بر پرونده مدنی، صندوق جبران خسارت قربانیان جرم فلوریدا حمایت مالی محدودی را برای قربانیان جرم و خانواده‌های آنها ارائه می‌دهد. این شامل ناتوانی، از دست دادن دستمزد، از دست دادن حمایت مالی و هزینه‌های مربوط به تشییع جنازه، تدفین، خدمات پزشکی و دندانپزشکی و خدمات بهداشت روان است. برای واجد شرایط بودن، رفتار قربانی نباید در موقعیتی که منجر به آسیب یا مرگ او شده است، مشارکت داشته باشد.

در حالی که دادستان منطقه به جرم نگاه می‌کند تا تعیین کند آیا جرمی علیه ایالت فلوریدا مرتکب شده است یا خیر، یک وکیل حقوق قربانیان به بررسی فراتر از مجرم ادامه می‌دهد. ما به تمام شرایط حادثه نگاه می‌کنیم تا تعیین کنیم که چگونه و چرا اتفاق افتاده است. دعوی مدنی به نام اموال تریون مارتین مطرح می‌شود و به دنبال دریافت پاسخ برای خانواده‌اش و مسئول دانستن کسانی است که باعث یا در مرگ او سهیم بوده‌اند.

تحقیقات از اینجا به کجا باید برود؟

برای دادن پاسخ‌هایی که خانواده تریون مارتین شایسته آن هستند، یک بررسی کامل سوابق مجتمع آپارتمانی ضروری است. از طریق درخواست‌های سوابق عمومی، خانواده و مردم باید در مورد سوابق ملک، مجوزهای آنها، هرگونه استناد قبلی، هرگونه مشکل اجرای کد قبلی، جرایم قبلی و هشدارهای قبلی مربوط به امنیت و نگهداری ملک اطلاعات کسب کنند. خانواده باید یک درخواست سوابق عمومی به دفتر دادستان منطقه برای تمام اطلاعات و پرونده‌های تحقیقاتی مربوط به پرونده جرج زیمرمن ارسال کند. بسیاری از اسنادی که ممکن است در طول دادرسی کیفری به عنوان محرمانه ادعا شده باشند، اکنون ممکن است به سوابق عمومی تبدیل شوند. این شامل شواهدی است که در پرونده کیفری استفاده یا فاش نشده است.

خانواده همچنین باید یک درخواست سوابق عمومی به اجرای کد شهر سانفورد و اجرای کد شهرستان سمینول برای هرگونه استناد، تخلف، هشدار و غیره مربوط به مجتمع آپارتمانی ارسال کند. آنها همچنین باید یک درخواست سوابق عمومی به اداره کسب و کار و مقررات حرفه‌ای برای یک کپی کامل از پرونده این مجتمع برای یادگیری در مورد تمام مجوزهای مناسب، مالکیت و سایر منافع آنها در ملک انجام دهند. درخواست‌های سوابق عمومی به اداره پلیس سانفورد، اداره تحقیقات فلوریدا و اداره کلانتری شهرستان سمینول باید انجام شود تا یک کپی کامل از پرونده‌های آنها از جمله تمام گزارش‌ها و اظهارات شاهدان، عکس‌های صحنه جرم، گزارش‌های اعزام با کمک رایانه (CAD) و عکس‌های تحقیقاتی به دست آید. باید در مورد The Retreat at Twin Lakes تحقیق شود تا از دانش آنها در مورد برنامه مراقبت از محله مطلع شود و مشارکت آنها در این برنامه مشخص شود. ممکن است یک تجزیه و تحلیل تخصصی برای اظهار نظر در مورد نقش مناسب نماینده مراقبت از محله برای تعیین میزان تجاوز جرج زیمرمن از مرزهای خود مورد نیاز باشد.

از طریق تجزیه و تحلیل مناسب و ماهرانه توسط افراد با تجربه در رسیدگی به موارد بی‌احتیاطی امنیتی و قتل مدنی، خانواده و مردم باید پاسخ‌هایی را که شایسته آن هستند به دست آورند تا دریابند چرا این اتفاق افتاد و چگونه می‌توان از آن جلوگیری کرد تا اطمینان حاصل شود که هیچ خانواده دیگری دردی را که خانواده مارتین همچنان با آن روبرو است، احساس نمی‌کند.

از آنجایی که سوال امنیت در The Retreat at Twin Lakes کانون اصلی محاکمه زیمرمن بود، یک درخواست تولید در پرونده مدنی باید برای یک کپی کامل از بودجه امنیتی مجتمع، و همچنین هرگونه ارزیابی ریسک امنیتی برای ملک در 5 سال گذشته، هرگونه توصیه برای تغییرات امنیتی، هرگونه پیشنهاد برای شرکت‌های امنیتی، هرگونه گزارش در نتیجه آن پیشنهادات و بسیاری از درخواست‌های مبتنی بر امنیت دیگر انجام شود. این داده‌ها به ایجاد تصویری کامل کمک می‌کند تا مشخص شود چه نقص‌هایی در جامعه The Retreat at Twin Lakes وجود داشته است و چه تغییراتی می‌توان در جوامع دیگر ایجاد کرد تا از کشته شدن دیگران توسط افسران امنیتی سرکش جلوگیری شود.

مهلت دو ساله

قانون فلوریدا به طور کلی هرگونه ادعای مرگ ناشی از غفلت را پس از دو سال در دادگاه مدنی ممنوع می‌کند. این بدان معناست که اموال تریون مارتین ممکن است تنها دو سال از روزی که او کشته شد تا بتواند یک دعوی مدنی علیه هر شخص، نهاد یا شرکتی که ممکن است مسئول باشد یا در مرگ او سهیم بوده باشد، تشکیل دهد. هرگونه ادعایی که پس از این مهلت مطرح شود ممکن است توسط دادگاه‌ها رد شود و برای همیشه ممنوع شود.

چه کسانی مسئول مرگ تریون مارتین هستند؟

چندین نفر و شرکت ممکن است مسئول مرگ تریون مارتین باشند. خانواده تریون مارتین نباید فقط جرج زیمرمن را بررسی کنند، بلکه مجتمعی که تیراندازی در آن رخ داد و شرکت امنیتی و شرکت نگهداری که باید امنیت کافی را در ملک فراهم می‌کردند را نیز بررسی کنند. طبق گزارش‌های رسانه‌ای در طول محاکمه کیفری، به نظر می‌رسد این ملک سابقه جرم خشونت قابل توجهی داشته است.

اگر این درست باشد، این موضوع صاحب ملک را مطلع می‌کرد که این یک جامعه ناامن است. اگر صاحب ملک می‌دانست یا باید می‌دانست که مسائل امنیتی وجود دارد و جرم خشونت‌آمیز قابل پیش‌بینی است، باید امنیت کافی داشته باشد.

از طریق تجزیه و تحلیل سابقه کیفری ملک و منطقه اطراف آن و نتایج درخواست سوابق عمومی، ممکن است بتوانیم تعیین کنیم که آیا این جرم قابل پیش‌بینی و قابل پیشگیری بوده است یا خیر. آنچه از طریق پرونده کیفری و رسانه‌ها آموختیم این است که جرج زیمرمن احساس کرد که مجبور است یک برنامه مراقبت از محله را در جامعه خود آغاز کند. به نظر می‌رسد این امر از ناامیدی ناشی از جرایم خشونت‌آمیز متعدد رخ داده در محله خصوصی او ناشی شده است. ما باید سؤال کنیم که چرا یک شهروند و ساکن این مجتمع خدمات امنیتی را به دست گرفت در حالی که این مجتمع آپارتمانی وظیفه ارائه خدمات امنیتی به ساکنان خود را پس از اطلاع از وجود مشکل در جرم در جامعه داشت.

اگر جامعه می‌دانست که مسائل امنیتی وجود دارد و جرج زیمرمن داوطلبانه شروع به یک برنامه مراقبت از محله کرد و بر اساس این اطلاعات مجتمع تصمیم گرفت شرکت امنیتی دیگری استخدام نکند، ممکن است به نظر برسد که آنها وظیفه خود را برای ارائه امنیت کافی به فردی که آموزش کافی در پروتکل‌های امنیتی مجتمع آپارتمانی ندارد، واگذار کرده‌اند. اگر این درست باشد، مجتمع آپارتمانی ممکن است مسئولیت مدنی قابل توجهی در قبال مرگ تریون مارتین به دست جرج زیمرمن داشته باشد.

چه ادعاهایی می‌تواند خانواده مارتین در یک اقدام مدنی مطرح کند؟

چندین دلیل احتمالی وجود دارد که اموال تریون مارتین می‌تواند برای مرگ ناشی از غفلت پیگیری کند. این شامل نظریه‌های غفلت، ضرب و جرح، حمله و ایجاد عمدی رنج عاطفی علیه جرج زیمرمن، نقض احتمالی حقوق مدنی، ادعاهای احتمالی قانون جرم از نفرت و غفلت و ادعاهای امنیت ناکافی علیه مجتمع آپارتمانی و شرکت مدیریت ملک و شرکت امنیتی در صورت وجود است.

بار اثبات بسیار کمتر از آن چیزی است که برای محاکمه جرج زیمرمن به صورت کیفری لازم است. در پرونده کیفری، ایالت فلوریدا باید جرایم اتهامی را فراتر از شک معقول ثابت کند. این یک استاندارد بسیار بالا است. با این حال، در پرونده مدنی، اموال تریون مارتین فقط باید پرونده خود را با وزن شواهد بیشتر ثابت کند. اگر ترازو 51 درصد به یک طرف متمایل شود، شاکی ممکن است برنده شود. دادگاه مدنی همچنین به تقصیر نسبی اذعان دارد، به این معنی که هیئت منصفه ممکن است تقصیر همه طرف‌ها (از جمله تریون) را در نظر بگیرد و تقصیر را بر اساس اینکه چه کسی یا چه نهادی در مرگ تریون سهیم بوده است، تقسیم کند. این یک آستانه بسیار آسان‌تر برای غلبه است.

من به برخی از ادعاهای احتمالی برای کمک به درک تجزیه و تحلیل حقوقی می‌پردازم. برای طرح یک ادعای ضرب و جرح تحت قانون فلوریدا، اموال تریون مارتین باید ادعا کند و ثابت کند که یک تماس مضر یا توهین‌آمیز به دیگری با قصد ایجاد چنین تماسی یا ترس از تماس قریب الوقوع وارد شده است. این می‌تواند با تیراندازی به تریون مارتین ثابت شود؛ یعنی وارد کردن تماس مضر با قصد ایجاد چنین تماسی.

یک ادعای حمله نیز ممکن است علیه جرج زیمرمن بر اساس تهدید ادراک شده آسیب جسمی به تریون مارتین مطرح شود. تحت قانون فلوریدا، یک ادعای مدنی برای حمله ممکن است در جایی مطرح شود که یک عمل آشکار به سمت قربانی هدایت شده باشد که ترس معقول از خشونت قریب الوقوع ایجاد کند. اگر تریون مارتین احساس کرد که خشونت قریب الوقوع است، که با اظهارات او به دوستش در تلفن مبنی بر اینکه یک "نژادپرست چسبناک ترسناک" او را دنبال می‌کند، نشان داده می‌شود، اموال او ممکن است یک ادعای حمله مدنی علیه جرج زیمرمن داشته باشد. تریون ممکن است برای جلوگیری از آنچه معتقد بود یک حمله قریب الوقوع است، در بوته‌ها پنهان شده باشد تا با جرج زیمرمن روبرو شود. این واقعیت که او ممکن است ابتدا ضربه زده باشد، استدلال او مبنی بر اینکه ترس معقولی از خشونت قریب الوقوع داشته است را رد نمی‌کند. ترس او ممکن است اکنون موجه باشد که می‌دانیم جرج زیمرمن در زمان تعقیب تریون مسلح به اسلحه بوده است.

به این ترتیب که خانواده تریون مارتین معتقد است که جرج زیمرمن یک حمله یا ضرب و جرح یا سایر جرایم کیفری یا جنایی را بر تریون مارتین بر اساس تعصب نژادی مرتکب شده است، ممکن است ادعایی تحت قانون جرم از نفرت فلوریدا داشته باشد. ماده 775.085(2) قانون فلوریدا مقرر می‌کند که هر شخص یا سازمانی که با شواهد روشن و قانع‌کننده ثابت کند که در نقض این ماده مورد اجبار، ارعاب یا تهدید قرار گرفته است، یک دلیل مدنی برای سه برابر خسارت، دستور بازدارندگی یا هرگونه کمک مناسب دیگر در قانون یا حقوق برابر دارد. در صورت پیروزی در چنین اقدام مدنی، شاکی می‌تواند هزینه‌های معقول وکیل و دادگاه را دریافت کند.

برای ارائه یک ادعای ایجاد عمدی رنج عاطفی، باید (1) ایجاد عمدی یا بی‌پروا رنج روانی؛ (2) رفتار زننده؛ (3) رفتار باعث رنج عاطفی شده است؛ و (4) رنج شدید باشد. دادگاه‌ها همچنین حکم کرده‌اند که رفتار باید به حدی زننده و شدید باشد که در یک جامعه متمدن "وحشتناک و کاملاً غیرقابل تحمل" تلقی شود. یک هیئت منصفه مدنی ممکن است اقدامات جرج زیمرمن را عمدی و زننده و باعث ایجاد رنج عاطفی شدید بداند. یک سوال اصلی ممکن است این باشد که آیا رفتار او به این سطح غیرقابل تحمل بوده است یا خیر. شلیک و کشتن یک نوجوان بی‌گناه که به طور قانونی در محله قدم می‌زند پس از مواجهه با نوجوان بدون توجیه یا تحریک قبلی ممکن است به این سطح غیرقابل تحمل برسد.

قانون "ایستادگی در برابر زمین" فلوریدا از تریون مارتین محافظت می‌کند، اما ممکن است از جرج زیمرمن محافظت نکند.

گزارش‌هایی وجود دارد که جرج زیمرمن ممکن است از دفاع "ایستادگی در برابر زمین" در هرگونه دعوی مدنی علیه خود استفاده کند. ماده 776.032 قانون فلوریدا مصونیت از تعقیب کیفری و اقدام مدنی برای استفاده موجه از زور در شرایط خاص ارائه می‌دهد. این استفاده از زور مرگبار محدود به مواردی است که در مواد 776.012، 776.013 یا 776.031 قانون فلوریدا یافت می‌شود.

زور مورد استفاده علیه تریون مارتین ممکن است در موارد مجاز استفاده از زور مرگبار قرار نگیرد. بخش 776.012 بیان می‌کند که یک شخص در استفاده از زور، به جز زور مرگبار، علیه دیگری در زمانی که به طور معقول معتقد است که چنین اقدامی برای دفاع از خود یا دیگری در برابر استفاده قریب الوقوع از زور غیرقانونی ضروری است، توجیه می‌شود. همچنین بیان می‌کند که یک شخص در استفاده از زور مرگبار توجیه می‌شود و وظیفه ندارد عقب‌نشینی کند اگر "به طور معقول معتقد باشد که چنین زوری برای جلوگیری از مرگ یا آسیب جدی قریب الوقوع به خود [او] ضروری است." از آنجایی که جرج زیمرمن از زور مرگبار استفاده کرد، ممکن است بخش اول اعمال نشود. این یک سوال برای هیئت منصفه در یک دعوی مدنی است که آیا او معتقد بود که زور مرگبار برای جلوگیری از مرگ یا آسیب جدی قریب الوقوع ضروری است. این موضوع هرگز در پرونده کیفری تصمیم گرفته نشد. جرج زیمرمن صرفاً به دلیل عدم ارائه شواهد کافی برای اثبات گناه، بی‌گناه شناخته شد، اما هیئت منصفه هیچ تصمیم خاصی در مورد اینکه آیا استفاده از زور توجیه شده است یا خیر، نگرفت. بخش 776.013 برای جرج زیمرمن اعمال نمی‌شود زیرا به استفاده از زور در محل سکونت خود مربوط می‌شود و بخش 776.031 اعمال نمی‌شود زیرا به استفاده از زور برای دفاع از شخص دیگری مربوط می‌شود.

ماده 776.013(3) قانون فلوریدا، از سوی دیگر، در واقع از حق تریون مارتین برای استفاده از زور مرگبار در برابر جرج زیمرمن محافظت می‌کرد. این بخش از قانون "ایستادگی در برابر زمین" بیان می‌کند که شخصی که در فعالیت غیرقانونی شرکت نمی‌کند (یعنی تریون مارتین) و در هر مکان دیگری که حق حضور در آن را دارد مورد حمله قرار می‌گیرد (یعنی منطقه مشترک The Retreat at Twin Lakes) وظیفه ندارد عقب‌نشینی کند و حق دارد در جای خود بایستد و با زور با زور پاسخ دهد، از جمله زور مرگبار اگر به طور معقول معتقد باشد که برای جلوگیری از مرگ یا آسیب جدی به خود یا دیگری یا برای جلوگیری از ارتکاب جرم کیفری خشونت‌آمیز ضروری است. اگر تریون مارتین احساس خطر کرد و برای پاسخ به جرج زیمرمن نزدیک شد، ممکن است تحت این بخش توجیه شده باشد.

علیرغم نظر عمومی و نظرات، قانون "ایستادگی در برابر زمین" فلوریدا هرگز در پرونده کیفری مطرح نشده است. بلکه دفاع از خود، قتل موجه و توجیه قانونی بود؛ یعنی دفاع از خود. اگر یک پرونده مدنی تشکیل شود، احتمالاً به عنوان یک دفاع توسط جرج زیمرمن مطرح می‌شود، اما ممکن است با حق تریون مارتین برای پاسخ به زور با زور مقابله شود.

خساراتی که خانواده تریون مارتین می‌تواند در دعوی مدنی به دست آورد چیست؟

قانون مرگ ناشی از غفلت فلوریدا خسارات خاصی را برای خانواده کسی که در نتیجه غفلت یا سهل‌انگاری شدید کشته شده است، ارائه می‌دهد. این شامل خسارات جبرانی و خسارات تنبیهی است.

طبق قانون مرگ ناشی از غفلت فلوریدا، ماده 768.21، بازماندگان او حق دریافت حمایت و خدمات از دست رفته در صورت ارائه آن، درد و رنج روانی برای هر والد، هزینه‌های پزشکی و تشییع جنازه، و انباشت خالص برای اموال و سایر خسارات احتمالی را دارند.

کشتن تریون مارتین ممکن است خسارات تنبیهی علیه جرج زیمرمن را نیز توجیه کند تا پیامی به مردم ارسال شود که این رفتار نباید و نخواهد تحمل شود. یک هیئت منصفه ممکن است تصمیم بگیرد که جرج زیمرمن باید مجازات شود و خسارات تنبیهی را به خانواده تریون مارتین بپردازد به دلیل بی‌توجهی عمدی او به ایمنی عمومی و تریون مارتین. یک هیئت منصفه همچنین ممکن است تصمیم بگیرد که مجتمع نیز مسئول خسارات تنبیهی است به دلیل بی‌توجهی عمدی آنها به ایمنی عمومی، به ویژه اگر جرایم خشونت‌آمیز متعددی در ملک آنها وجود داشته باشد و آنها به این مسئله امنیتی چشم‌پوشی کرده باشند.

توافق محرمانه ممکن است از درک کامل حقایق جلوگیری کند

ما اکنون می‌دانیم که خانواده تریون مارتین ممکن است به طور محرمانه یک دعوی مدنی را با The Retreat at Twin Lakes حل و فصل کرده باشند. شرایط محرمانه باقی می‌ماند، بنابراین ما هرگز نمی‌دانیم دقیقاً چه کسی یا چه چیزی در این توافق گنجانده شده است، یا مبلغ آن. گزارش‌های حدسی نشان می‌دهد که این توافق حداقل 1،000،000.00 دلار بوده است، بر اساس نامه‌ای که در گردش است از The Retreat at Twin Lakes یا شرکت بیمه آنها.

حل و فصل پرونده مدنی علیه The Retreat at Twin Lakes ممکن است اکنون از اموال تریون مارتین برای به دست آوردن اطلاعات بیشتر از آنها یا پیگیری ادعا علیه سایر طرف‌ها جلوگیری کند. قبل از رسیدن به نتیجه‌گیری در مورد چگونگی و چرایی یک جرم، باید حادثه را به طور کامل بررسی کنیم و مجموعه کاملی از حقایق را ارزیابی کنیم. هر قطعه گمشده می‌تواند تجزیه و تحلیل را تغییر دهد.

من درک نیاز به تحقیقات بیشتر را دارم، زیرا تناقضاتی در اظهارات جرج زیمرمن و اقدامات خانواده مارتین وجود داشت. بر خلاف ادعاهایی مبنی بر اینکه جرج زیمرمن یک پلیس سرکش یا یک قانون‌شکن بود، خانواده مارتین ممکن است به طور محرمانه یک دعوی مدنی علیه The Retreat at Twin Lakes به دلیل اقدامات جرج زیمرمن که در طول دوره اقتدار ظاهری خود از The Retreat at Twin Lakes عمل می‌کرد، پیگیری کرده باشند. برای برنده شدن در این ادعا، ممکن است ادعا کرده باشند که The Retreat at Twin Lakes با عمل یا چشم‌پوشی عمدی خود به خدمات امنیتی ارائه شده توسط جرج زیمرمن رضایت داده است. احتمالاً خانواده مارتین ادعایی را بر اساس نظریه "مسئولیت جانشینی" پیگیری کرده‌اند. این بدان معناست که آنها معتقد بودند که جرج زیمرمن به نمایندگی از The Retreat به عنوان یک کارمند یا نماینده در ارائه نوعی امنیت به ملک عمل می‌کرد بدون آموزش یا نظارت کافی. اگر این درست باشد، مجتمع آپارتمانی ممکن است مسئولیت مدنی قابل توجهی در قبال مرگ تریون مارتین به دست جرج زیمرمن داشته باشد.

حرکت به جلو

اگر مردم به دنبال پاسخ هستند، درخواست‌های سوابق عمومی و دعاوی مدنی به طور کلی بهترین راه برای رسیدن به آن هستند. امیدوارم وکلای خانواده مارتین درخواست‌های سوابق عمومی و دعاوی مدنی را پیگیری کنند تا خانواده مارتین و جامعه بتوانند به طور کامل حقایق حادثه را درک کنند. تنها در این صورت می‌توانیم واقعاً حقایق را تجزیه و تحلیل کنیم تا بفهمیم این کشتن چگونه رخ داد، چرا رخ داد و چگونه می‌توانیم از کودکانمان محافظت کنیم، صرف نظر از نژاد، تا اطمینان حاصل کنیم که هیچ کودک بی‌گناهی در محله خود در حالی که از یک خواربارفروشی به خانه قدم می‌زند، کشته نمی‌شود.

درباره نویسنده

جیسون تورچین یک وکیل حقوق قربانیان جرم پرشور مستقر در فلوریدا است که بیش از 4500 مورد تصادف، آسیب و مرگ ناشی از غفلت را به نمایندگی از قربانیان غفلت و خانواده‌های آنها رسیدگی کرده است. او دارای مدرک لیسانس جرم‌شناسی و عدالت کیفری از دانشگاه مریلند، مدرک حقوق از دانشکده حقوق دانشگاه میامی است و عضو انجمن ملی وکلای حقوق قربانیان جرم است. او قبلاً با وکیل مشهور دفاع کیفری روی بلک کار می‌کرد. جیسون تمرکز خود را بر مبارزه برای حقوق قربانیان در سراسر ایالات متحده قرار داده است. دفتر او در فورت لادردیل، فلوریدا با دفاتر ماهواره‌ای در نیویورک، واشنگتن دی سی، اورلاندو، میامی و کی وست واقع شده است. وب سایت او جیسون تورچین، Esq. است و می‌توانید با شماره (954) 419-5332 با او تماس بگیرید.


۲ بررسی پرونده جورج زیمرمن-تراون مارتین از منظر اختلافات حقوقی و تأثیر رسانه‌ها مقدمه پرونده تراون مارتین در برابر جورج زیمرمن در سال ۲۰۱۲ نمونه‌ای قابل توجه از نحوه تعامل مردم، نظام عدالت کیفری و افکار عمومی است. مردم از نزدیک این داستان جنایی وحشتناک و بحث‌برانگیز را دنبال می‌کردند و رسانه‌ها تأثیر بسزایی در نحوه ارائه موضوع داشتند. این مقاله به بررسی پیامدهای متعدد پوشش رسانه‌ای این پرونده و تأثیر آن بر تصویر عمومی از جرم و نظام عدالت کیفری می‌پردازد. این مطالعه مدیریت پرونده را ارزیابی می‌کند، به بررسی اثرات قوانین «دفاع از خود» می‌پردازد و با ارائه نظرات در مورد گناهکار یا بی‌گناه بودن جورج زیمرمن در رابطه با قتل درجه دوم یا کشتار غیرعمد، به پایان می‌رسد. همچنین به مشارکت رسانه‌ها در این پرونده پرداخته خواهد شد. چگونگی تأثیر رسانه‌ها بر پرونده تراون مارتین در برابر جورج زیمرمن رسانه‌ها تأثیر بسزایی بر تصویر و آگاهی عمومی از پرونده جورج زیمرمن-تراون مارتین داشتند. جنبه‌های متعددی از پوشش این حادثه، از اولین تیراندازی تا دادگاه و پیامدهای آن، بر افکار عمومی تأثیر گذاشت، بحث‌هایی را در مورد قوانین دفاع از خود و نژاد برانگیخت و به تبدیل این پرونده به یک رسوایی ملی کمک کرد. چارچوب‌بندی نژادی مهاجم، جورج زیمرمن، سفیدپوست/تباری اسپانیایی است، در حالی که قربانی، تراون مارتین، سیاه پوست است. رسانه‌ها این جزئیات نژادی را در چارچوب‌بندی خود از این پرونده برجسته کردند. این روایت بر تبعیض نژادی، خشونت با سلاح گرم و مشکل بزرگتر روابط نژادی در ایالات متحده تأثیر گذاشت. تصاویر تراون مارتین با هودی اغلب توسط منابع رسانه‌ای مورد استفاده قرار می‌گرفت که کلیشه‌ها را تقویت می‌کرد و تصور تبعیض نژادی را افزایش می‌داد.