فهرست مجله
Dis Model Mech
جلد 9(2)؛ 1 فوریه 2016
PMC4770150

1 فوریه 2016؛ 9(2): 115–129.

چکیده
پیری انسان یک فرآیند زیستی بنیادی است که منجر به کاهش عملکرد، افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های مختلف و در نهایت مرگ می‌شود. برخی از مکانیزم‌های زیستی پایه‌ای که زیر بنای پیری انسان هستند، با سایر موجودات به اشتراک گذاشته می‌شوند؛ بنابراین، مدل‌های حیوانی در ارائه بینش‌های مکانیکی و مولکولی کلیدی درباره پایه‌های مشترک پیری زیستی بسیار ارزشمند بوده‌اند. در این مرور، به‌طور مختصر کاربردهای اصلی مدل‌های زیستی که بیشترین استفاده را در پژوهش‌های پیری دارند، را خلاصه می‌کنیم و اهمیت آن‌ها را در درک پیری انسان برجسته می‌کنیم. نقاط قوت و محدودیت‌های مدل‌های زیستی مختلف را مقایسه می‌کنیم و به‌طور مفصل یک مدل پیری نوظهور، ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای کوتاه‌عمر آفریقایی را بررسی می‌کنیم. پیشرفت‌های اخیر استفاده از ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای برای مطالعه زیست‌شناسی پیری را مرور می‌کنیم و کاربردهای آینده احتمالی این مدل حیوانی نویدبخش را بحث می‌کنیم.

کلیدواژه‌ها: پیری، طول عمر، بیماری‌های مرتبط با سن، مدل‌های زیستی، ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای، Nothobranchius furzeri

خلاصه: ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای کوتاه‌عمر آفریقایی یک مدل زیستی مهره‌دار نوظهور است که برای مطالعات هدفمند به‌دنبال کشف مکانیزم‌های پایه‌ای زیر بنای پیری مهره‌داران و فنوتیپ‌های بزرگسالی ایده‌آل می‌باشد.

مقدمه
پیری زیستی شامل دامنه وسیعی از تغییرات دینامیک است که در طول عمر یک موجود رخ می‌دهد و به‌طور منفی بر تمام فرآیندهای زیستی بنیادی تأثیر می‌گذارد و در نهایت منجر به از دست رفتن هموستاز موجودی و در نهایت مرگ می‌شود (Kirkwood و Austad، 2000؛ Lopez‑Otin و همکاران، 2013). پیری انسان با تغییرات ماکروسکوپی مشخصی همراه است که شامل سفید شدن مو، چین‌خوردگی پوست، از دست رفتن عضله و ضعف فیزیکی می‌شود. با پیر شدن افراد، حساسیت آن‌ها به دامنه وسیعی از بیماری‌ها افزایش می‌یابد. به‌ویژه، بیماری‌های قلبی، سرطان، سکته مغزی، بیماری‌های مزمن تنفسی پایین، دیابت نوع ۲ و تخریب عصبی از شایع‌ترین بیماری‌های مرتبط با سن هستند و هر یک از این بیماری‌ها عامل اصلی مرگ در افراد مسن به شمار می‌آیند (Akushevich و همکاران، 2013؛ Brody و Grant، 2001؛ Craig و همکاران، 2015؛ WHO، 2011). فنوتیپ‌های مرتبط با سن تصور می‌شود که ناشی از انباشت تدریجی آسیب‌های مولکولی باشند و این پدیده به‌عنوان پیامد کاهش نیروی انتخاب به‌دلیل سن‌پذیری در سنین پس از باروری مطرح می‌شود (Bailey و همکاران، 2004؛ Charlesworth، 2000؛ Dolle و همکاران، 2000). انباشت سنی آسیب‌های مولکولی منجر به کاهش پایداری DNA یا پروتئین، نقص در تولید و استفاده از انرژی و اختلال در هموستاز می‌شود که به تجزیه ساختاری و عملکردی منجر می‌گردد (Lopez‑Otin و همکاران، 2013). همچنین پیش‌بینی می‌شود که جهش‌هایی که در طول عمر یک موجود به‌طور کلی مزیت تناسبی می‌دهند، احتمالاً در جمعیت افزایش می‌یابند، حتی اگر اثر فنوتیپی آن‌ها در سنین بالاتر مضر باشد (Williams، 1957).

سندروم‌های پروژروئید انسانی و طول عمر افراطی انسانی (تعاریف زیر) دو انتهای زیستی را ارائه می‌دهند که به روشن شدن مکانیزم‌های ژنتیکی و فیزیولوژیکی پایه‌ای مرتبط با پیری شتاب‌دار و طول عمر افراطی در انسان‌ها کمک کرده‌اند (Burtner و Kennedy، 2010؛ Eisenstein، 2012). سندروم‌های پروژروئید انسانی مجموعه‌ای از اختلالات مونوجنیک هستند که با نقص در دستگاه تعمیر DNA یا تشکیل نادرست لامین هسته‌ای مرتبط‌اند و منجر به علائم شبیه پیری پیش‌رس می‌شوند (Burtner و Kennedy، 2010؛ De Sandre‑Giovannoli و همکاران، 2003؛ Kitano، 2014؛ Veith و Mangerich، 2015). طول عمر افراطی انسانی یک فنوتیپ پیچیده است که به تعامل بین چندین واریانت ژنتیکی و شرایط محیطی وابسته است. مهم است که نقش علّی مکانیزم‌های زیستی مختلف و واریانت‌های ژنتیکی بر طول عمر انسانی هنوز به‌دلیل محدودیت‌های تجربی واضح در افراد انسانی و فراوانی کم سده‌سالان به‌دست نیامده است.

خطوط سلولی انسانی منبع بسیار خوبی برای پژوهش‌های پیری هستند زیرا امکان مطالعه چندین جنبه از زیست‌شناسی سلولی انسانی را در یک ظرف پتری فراهم می‌کنند (de Magalhaes، 2004؛ Hashizume و همکاران، 2015)؛ اما این خطوط محدودیت‌هایی در ارتباط نتایج با جنبه‌های سلولی پیری فردی دارند و مشارکت محدودی در درک مکانیزم‌های درون‌بدنی مرتبط با پیری موجودی ارائه می‌دهند. یک استراتژی واضح برای غلبه بر برخی از این محدودیت‌ها استفاده از مدل‌های زیستی است که یا فرآیندهای مرتبط با پیری انسان را به اشتراک می‌گذارند یا شبیه‌سازی می‌کنند.

استفاده از مدل‌های زیستی کلید بهبود درک مکانیزم‌های مولکولی زیر بنای پیری و طیف وسیعی از بیماری‌های مرتبط با سن بوده است. موفق‌ترین مدل‌های زیستی مورد استفاده در حوزه پیری شامل مدل‌های غیرمهره‌دار، مانند مخمر، کرم‌ها و مگس‌ها، و مدل‌های مهره‌دار، مانند ماهی‌زebra و موش‌ها می‌باشند. طول عمر این مدل‌ها در اسارت از چند هفته تا چند سال متغیر است و طیف فنوتیپ‌های پیری آن‌ها بسیار متنوع است و هر کدام ویژگی‌های مختلفی از پیری انسانی را تقلید می‌کنند (جدول 1). در این مقاله ابتدا رایج‌ترین مدل‌های زیستی مورد استفاده در پژوهش‌های پیری و بیماری‌های مرتبط با سن را معرفی می‌کنیم. سپس ویژگی‌های ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای آفریقایی را که آن را به یک سیستم مدل تکمیلی نویدبخش برای بررسی پیری درون‌زنده تبدیل می‌کند، به‌تفصیل شرح می‌دهیم و پتانسیل آن را برای ارائه بینش در بیماری‌های مرتبط با پیری برجسته می‌کنیم.

جدول 1.
سیستم‌های مدل مورد استفاده برای مطالعه پیری

مدل‌های غیرمهره‌دار
مخمر بذر (Saccharomyces cerevisiae) یک یوکاریوت تک‌سلولی است که به‌طور گسترده‌ای در پژوهش‌های پیری استفاده می‌شود (Henderson و Gottschling، 2008؛ Herker و همکاران، 2004؛ Sinclair و Guarente، 1997؛ Verduyckt و همکاران، 2016). مخمر بذر تعداد محدودی از رویدادهای تکثیر را در طول عمر خود تجربه می‌کند. تعداد کل سلول‌های دختر تولید شده توسط یک سلول مادر، طول عمر تکثیری مخمر (RLS) را تعریف می‌کند که به‌عنوان معیاری مستقیم از بقا در مخمر استفاده می‌شود. عامل دیگری که برای اندازه‌گیری بقا در مخمر به کار می‌رود، زمان بقا در جمعیت‌های سلول‌های مخمر غیرتقسیمی است که به‌عنوان طول عمر زمانی (CLS) شناخته می‌شود (Herker و همکاران، 2004؛ Kaeberlein، 2010؛ Longo و همکاران، 1996).

محدودیت غذایی (DR)، یعنی کاهش مصرف غذا بدون سوءتغذیه (Colman و همکاران، 2014؛ Piper و همکاران، 2011)، یکی از مداخلات بهتر مطالعه‌شده است که می‌تواند پیری را به‌تاخیر انداخته و طول عمر را در چندین گونه افزایش دهد (Fontana و Partridge، 2015). در همین راستا، نشان داده شده است که DR طول عمر تکثیری مخمر (RLS) و همچنین CLS را افزایش می‌دهد. برخی از مهم‌ترین اثرات سلولی در افزایش طول عمر متعلق به مسیر مولکولی هدف رپامایسین (TOR) هستند (Bonawitz و همکاران، 2007؛ Kaeberlein و همکاران، 2005؛ Powers و همکاران، 2006). این مسیر مولکولی در تنظیم سنتز و تجزیه پروتئین در پاسخ به کمیت و کیفیت مواد مغذی نقش دارد (Stanfel و همکاران، 2009) و به‌طور گسترده‌ای از مخمر تا پستانداران حفظ شده است. مهم است که این مسیر مولکولی در اختلالات متابولیک انسانی مانند دیابت و چاقی مختل می‌شود (Cota و همکاران، 2008؛ Fraenkel و همکاران، 2008).

به‌دلیل حفظ ساختارهای درون‌سلولی و ماشین‌آلات اساسی یوکاریوتی، مخمر به‌عنوان مدلی برای مطالعه اثرات داخل‌سلولی ژن‌های جهش‌یافته انسانی در چندین بیماری نورودژنراتیو مرتبط با سن، از جمله بیماری‌های پارکینسون و آلزایمر، با موفقیت به‌کار گرفته شده است (Cooper و همکاران، 2006؛ Khurana و Lindquist، 2010). اما چون مخمر یک موجود تک‌سلولی است، استفاده از آن به‌عنوان مدل برای پیری محدود به درک مکانیزم‌های سلولی می‌شود. علاوه بر این، برخی ویژگی‌های مرتبط با پیری مخمر خاص زیست‌شناسی مخمر هستند، مانند انباشت حلقه‌های DNA ریبوزومی خارج کروموزومی (ERC) در سلول‌های مادر مخمر (Sinclair و Guarente، 1997). ERCها هم‌پوشانی مستقیم با فرآیند پیری سایر موجودات ندارند و نشان می‌دهند که اگرچه برخی مکانیزم‌های مرتبط با پیری در میان تاکسون‌های مختلف به اشتراک گذاشته می‌شوند، برخی دیگر به‌طور خاص به گونه‌ها اختصاص دارند.

Caenorhabditis elegans (C. elegans) یک کرم خاکی شفاف است که از سال 1974 به‌عنوان یک سیستم مدل تجربی استفاده می‌شود (Brenner، 1974). مفید بودن آن به‌عنوان مدل تا حدی به این واقعیت نسبت داده می‌شود که یک موجود چندسلولی است و چرخه زندگی آن می‌تواند به‌طور کامل در یک ظرف پتری بازآفرینی شود. در شرایط آزمایشگاهی، این کرم که در حالت بالغ حدود 1 mm طول دارد، تنها چند هفته زندگی می‌کند و چرخه زندگی آن به‌طور کامل بررسی شده است (http://www.wormatlas.org/). بسیاری از فنوتیپ‌های پیری این کرم با سایر موجودات، از جمله انسان، مشترک هستند، از جمله کاهش کلی حرکت بدن و مصرف غذا (به‌عنوان نرخ پمپاژ حلقوی)، افزایش تدریجی آسیب DNA، کاهش فعالیت متابولیک، انباشت رنگدانه‌های سنی و تغییرات چشمگیر در بیان ژن‌های وابسته به سن (Collins و همکاران، 2008). جالب است که در طول توسعه، C. elegans می‌تواند وارد یک وضعیت زیستی مقاوم به استرس به نام dauer شود که با تغییرات مورفولوژیکی خاص و توانایی بقا در شرایط گرسنگی، تغییرات دما و سایر استرس‌ها شناخته می‌شود (Gottlieb و Ruvkun، 1994؛ Lithgow و همکاران، 1995؛ Riddle و همکاران، 1981). ژن‌های دخیل در تنظیم تشکیل dauer در C. elegans نقش کلیدی در تنظیم طول عمر کرم دارند و عملکرد آن‌ها در تنظیم پاسخ‌های استرسی در بسیاری از موجودات، از جمله انسان، حفظ شده است (Kenyon و همکاران، 1993). این کرم به‌خوبی قابل دستکاری ژنتیکی است (Klass، 1983) که امکان انجام چندین صفحه‌نمایش ژنتیکی را فراهم کرده است که مسیرهای مرتبط با پیری و طول عمر را آشکار کرده‌اند. صفحه‌نمایش‌های بزرگ‌مقیاس از چندین خط جهش‌دار کرم و ژن‌ها (Klass، 1983؛ Wong و همکاران، 1995؛ Yang و Wilson، 2000)، به‌ویژه با استفاده از صفحه‌نمایش مداخله RNA (RNAi) (Hamilton و همکاران، 2005؛ Lee و همکاران، 2003؛ Yanos و همکاران، 2012)، سهم مهمی در درک بنیادی ژنتیک مولکولی پیری داشته‌اند. به‌ویژه، این صفحه‌نمایش‌ها اولین شواهد را ارائه دادند که یک ژن واحد می‌تواند طول عمر یک یوکاریوت چندسلولی را تنظیم کند (Kimura و همکاران، 1997؛ Klass، 1983؛ Lee و همکاران، 2001؛ Ogg و همکاران، 1997؛ Tissenbaum و Ruvkun، 1998). این نتایج پایه‌گذار کشف مکانیزم‌های سلولی و ارگانیسمی مشترک، مانند پاسخ به استرس و حسگرهای مواد مغذی، که طول عمر را در چندین موجود کنترل می‌کنند، بوده‌اند و این یافته‌ها احتمالاً برای پیری انسان نیز مرتبط هستند (Kenyon، 2010؛ Kim، 2007؛ Lopez‑Otin و همکاران، 2013).

مگس میوه، Drosophila melanogaster (D. melanogaster)، یک مدل زیستی بسیار مستقر است که ویژگی‌های کلیدی بسیاری دارد که آن را به یک سیستم آزمایشی ارزشمند تبدیل می‌کند، از جمله آسانی نگهداری و قابلیت دستکاری با ابزارهای ژنتیکی پیشرفته. علاوه بر این، جامعه مگس میوه از منابع عمومی شامل کتابخانه‌های جهش و ژن بهره‌مند است (http://flybase.org/) (Matthews و همکاران، 2005؛ Millburn و همکاران، 2016). D. melanogaster وحشی می‌تواند تنها چند ماه در اسارت بقا یابد و بنابراین یک مدل آزمایشی عالی برای مطالعه زیست‌شناسی پیری و اثرات مداخلات مختلف بر امید به زندگی کلی است. اگرچه مگس‌های مدرن و کرم‌ها به‌طور فیلوژنتیکی به مهره‌داران به‌طور مساوی مرتبط هستند (Masoro و Austad، 2006)، مگس‌ها برخی ویژگی‌ها دارند که آن‌ها را به‌طور نزدیک‌تری به مهره‌داران بالاتر شبیه می‌کند، مانند مغز پیچیده و متمرکز، قلب (Chintapalli و همکاران، 2007) و حضور سلول‌های بنیادی چندپتانسیل بزرگسال در روده میانی و غدد جنسی (Micchelli و Perrimon، 2006؛ Ohlstein و Spradling، 2006؛ Wallenfang و همکاران، 2006). نزدیکی عملکردی آن‌ها به مهره‌داران امکان توسعه چندین مدل مگس را فراهم کرده است که برای مطالعه پیری پستانداران، به‌ویژه اثرات پیری بر بافت‌های عضله، مغز، قلب و روده مفید هستند (Demontis و Perrimon، 2010؛ Guo و همکاران، 2014؛ Haddadi و همکاران، 2014؛ Ocorr و همکاران، 2007).

دسترس‌پذیری ابزارهای مولکولی، بیوشیمیایی و ژنتیکی سریع و مؤثر برای استفاده در مدل‌های بی‌مهره، مزیت بزرگی در حوزه پیری فراهم کرده است. در واقع، پژوهش با این مدل‌ها بینش‌های مهمی درباره مکانیزم‌های سلولی و مولکولی پایه‌ای که فرآیند پیری را در دامنه وسیعی از موجودات زنده زیر بنای آن هستند، به‌دست آورده است. با این حال، مدل‌های بی‌مهره امکان بررسی تمام جنبه‌های پیری انسانی را فراهم نمی‌کنند. برای مثال، مدل‌های بی‌مهره موجود در حال حاضر (یعنی کرم‌ها و مگس‌ها) پلتفرم‌های ایده‌آلی برای مطالعه فرآیند تومورزایی و سرطان در طول پیری نیستند، زیرا بزرگسالان این موجودات عمدتاً از سلول‌های پس‌میوتیک تشکیل شده‌اند، یعنی سلول‌هایی که دیگر چرخه سلولی را طی نمی‌کنند و بنابراین نمی‌توانند سرطان ایجاد کنند (Masoro، 1996). علاوه بر این، اگرچه آن‌ها دارای سیستم ایمنی ذاتی مؤثری هستند، بی‌مهره‌ها فاقد سیستم ایمنی تطبیقی مبتنی بر لنفوسیت‌های مشابه مهره‌داران هستند (Johnson، 2003). همچنین، عدم وجود اسکلت داخلی و نخاع، استفاده از آن‌ها را به‌عنوان مدل برای مطالعه پیری در سیستم‌های استخوانی یا نخاعی محدود می‌کند (Ethan و McGinnis، 2004؛ Tissenbaum، 2015). به همین دلایل، مدل‌های زیستی مهره‌دار که از نظر فیزیولوژیکی به انسان نزدیک‌ترند، برای مطالعه دامنه وسیع‌تری از فنوتیپ‌های خاص پیری که بر انسان‌ها تأثیر می‌گذارند، ارزشمند هستند.

مدل‌های مهره‌دار
ماهی‌زebra (Danio rerio) به‌عنوان یک مدل تجربی مهره‌دار بسیار موفق تبدیل شده و در حال حاضر توسط جامعه علمی گسترده‌ای به‌کار گرفته می‌شود. ماهی‌زebra دارای جنین‌های شفاف است که آن را به‌ویژه برای مطالعات تصویربرداری زنده در مراحل اولیه توسعه مناسب می‌سازد. هزینه نگهداری ماهی‌زebra نسبت به موش‌ها کمتر است، تعداد زیادی جنین تولید می‌کند و برای مداخلات ژنتیکی و دارویی در مقیاس بزرگ مناسب است. بر پایه این مزایا، پژوهش بر روی ماهی‌زebra سهم بنیادی در درک مکانیزم‌های مولکولی زیر بنای توسعه مهره‌داران داشته است (Duboc و همکاران، 2015؛ Kikuchi، 2015؛ Veldman و Lin، 2008). علاوه بر این، به‌دلیل توانایی بازسازی قلب، دم و نخاع (Asnani و Peterson، 2014؛ Becker و همکاران، 1997؛ Poss و همکاران، 2003، 2002)، آن‌ها به‌عنوان مدل برای پزشکی بازسازی نیز استفاده می‌شوند (Goessling و North، 2014). این ویژگی‌ها به‌طور طبیعی راه را برای معرفی ماهی‌زebra به‌عنوان مدل برای مطالعه پیری هموار کرده‌اند (Anchelin و همکاران، 2011؛ Gilbert و همکاران، 2014؛ Kishi، 2011؛ Kishi و همکاران، 2003؛ Van Houcke و همکاران، 2015). این مدل نشانگر ویژگی‌های کلیدی پیری است، از جمله نقص میتوکندریایی وابسته به سن، تخریب تلومرها (از دست رفتن بخش‌های انتهایی کروموزوم‌ها) و اکسیداسیون پروتئین (Kishi و همکاران، 2003). ماهی‌زebra ترانسژنیک فاقد تلومراز (Anchelin و همکاران، 2013؛ Henriques و همکاران، 2013) (با طول متوسط عمر 9 ماه) فنوتیپ‌های پیری شتاب‌دار نشان می‌دهد که نقش مهم طول و پایداری تلومرها در تنظیم پیری و طول عمر مهره‌داران را نشان می‌دهد.

موش آزمایشگاهی، Mus musculus، پرکاربردترین سیستم مدل برای بررسی زیست‌شناسی پیری پستانداران است. با توجه به اینکه مکانیزم‌های فیزیولوژیکی پایه‌ای بین موش و انسان به‌طور گسترده‌ای حفظ شده‌اند، موش آزمایشگاهی به کشف بسیاری از مکانیزم‌های مولکولی علّی پیری و بیماری‌های مرتبط با پیری کمک کرده است (Liao و Kennedy، 2014؛ Vanhooren و Libert، 2013). فنوتیپ پیری موش شامل تا 32 نژاد درون‌نژادی موجود است (Yuan و همکاران، 2011) و طول عمر نژادهای درون‌نژادی موجود بین 2 تا 4 سال متغیر است. رایج‌ترین نژاد مورد استفاده در پژوهش‌های پیری، C57BL/6، دارای طول متوسط عمر 914 روز است (Yuan و همکاران، 2011). چنین طول عمر کوتاهی برای یک پستاندار امکان آزمایش اثرات هر مداخله ژنتیکی، دارویی یا محیطی بر پیری و طول عمر پستانداران را در زمان نسبتاً کوتاهی فراهم می‌کند. با این حال، هزینه نگهداری موش‌ها به‌مراتب بیشتر از سایر مدل‌های حیوانی مورد استفاده برای مطالعه پیری است (Lieschke و Currie، 2007) و اندازه لاترهای کمتر می‌تواند فرصت‌های صفحه‌نمایش با توان بالا تحت مداخلات متغیر ژنتیکی، محیطی و دارویی را محدود کند.

مهم است که مدل‌های تجربی مهره‌دار ذکر شده در بالا دارای طول عمر بسیار طولانی‌تری نسبت به مدل‌های بی‌مهره هستند که به‌طور قابل‌توجهی بر مدت زمان آزمایش و هزینه‌ها تأثیر می‌گذارد. بنابراین، نیاز به توسعه سیستم‌های مدل جدیدی وجود دارد که مزایای مدل‌های بی‌مهره کوتاه‌عمر را داشته باشند اما نزدیکی فیزیولوژیکی به انسان‌های مهره‌دار را نشان دهند.

ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای آفریقایی (Nothobranchius furzeri)، یک ماهی تلئست با طول عمر طبیعی بین 4 تا 9 ماه، به‌عنوان یک مدل نویدبخش جدید در پژوهش‌های پیری در حال ظهور است (Genade و همکاران، 2005؛ Terzibasi و همکاران، 2008). در ادامه، مزایای اصلی این گونه که آن را به یک مدل جدید رقابتی برای پژوهش‌های پیری تبدیل می‌کند، خلاصه می‌کنیم. توسعه، چرخه زندگی، فنوتیپ‌های پیری شناخته‌شده و روش‌های موجود برای تنظیم طول عمر آن به‌صورت تجربی را توصیف می‌کنیم، همچنین پیشرفت‌های اخیر در تکنیک‌های ترانسژنیک و کاربردهای آن‌ها در این حیوان را بررسی می‌کنیم. در نهایت، کاربردهای آینده ممکن ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای برای درک پیری انسان و بیماری‌های مرتبط با پیری را بحث می‌کنیم.

ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای در طبیعت و در آزمایشگاه
در طبیعت، ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای در آب‌های فصلی موزامبیک و زیمبابوه ساکن است (Reichard و همکاران، 2009). زیستگاه آن سالانه با یک فصل بارانی کوتاه و پس از آن یک فصل خشک طولانی مشخص می‌شود. در فصل بارانی، حوضچه‌های موقتی در امتداد مسیرهای رودخانه‌ای فصلی شکل می‌گیرند. سپس ماهی به‌سرعت تخم‌گذاری می‌کند، در کمتر از یک ماه به بلوغ جنسی می‌رسد و پیش از خشک شدن کامل آب در فصل خشک بعدی، تولیدمثل می‌کند. تخم‌ها به‌طور منحصر به‌فردی برای بقا و رشد در گل و لای خشک در طول فصل خشک سازگار شده‌اند (Blazek و همکاران، 2013؛ Furness و همکاران، 2015).

نژادهای آزمایشگاهی فعلی ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای شامل نژاد درون‌نژادی «GRZ» است که از یک جمعیت اصلی در سال 1968 جمع‌آوری شده (Genade و همکاران، 2005؛ Valdesalici و Cellerino، 2003) و چندین نژاد وحشی که به‌تازگی استخراج شده‌اند (Bartakova و همکاران، 2013؛ Reichwald و همکاران، 2009؛ Terzibasi و همکاران، 2008). نژاد GRZ کوتاه‌ترین طول عمر ثبت‌شده را در میان تمام نژادهای موجود ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای دارد، با طول متوسط عمر بین 9 تا 16 هفته بسته به شرایط کشت (Genade و همکاران، 2005؛ Kirschner و همکاران، 2012؛ Terzibasi و همکاران، 2008) (شکل 1A، سمت چپ)، در حالی که نژادهای طولانی‌عمرتر طول متوسط عمر بین 23 تا 28 هفته دارند (Kirschner و همکاران، 2012؛ Terzibasi و همکاران، 2008؛ Valenzano و همکاران، 2015) (شکل 1A، سمت راست). جالب است که اگرچه در اسارت تفاوتی در بقا بین جنس‌ها مشاهده نمی‌شود (Valenzano و همکاران، 2015، 2006b)، اما نسبت‌های جنسی بزرگ در طبیعت متفاوت است؛ در طبیعت ماده‌ها بیشتر از نرها حضور دارند که این موضوع تا حدی در گونه‌های دیگر، از جمله انسان، نیز مشاهده می‌شود (Reichard و همکاران، 2009).

چرخه زندگی ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای
چرخه زندگی ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای نسبتاً منحصر به‌فرد است زیرا آن‌ها برای رسیدن به بلوغ جنسی و تولیدمثل در یک دوره بسیار کوتاه (مرطوب) سازگار شده‌اند (Cellerino و همکاران، 2015). پس از تخم‌گذاری، ماهی به‌سرعت رشد می‌کند، زیرا باید بلوغ جنسی را تکمیل کرده و پیش از تبخیر کامل آب، تولیدمثل کند (Podrabsky، 1999) (شکل 1B). هر ماده ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای در حالت اسارت روزانه 20‑40 تخم می‌گذارد، با حداکثر تعداد ثبت‌شده 200 تخم (Blazek و همکاران، 2013؛ Graf و همکاران، 2010؛ Polacik و Reichard، 2011)، که این عدد مشابه با ماهی‌زebra است (Eaton و Farley، 1974a,b؛ Hisaoka و Firlit، 1962؛ Kalueff و همکاران، 2014)، اگرچه ماهی‌زebra دوره تولیدمثل طولانی‌تری دارد. اگرچه ماهی‌زebra و ماهی‌کِلِی‌فِس می‌توانند به‌صورت مشابه پرورش یابند و اندازه تخم‌هایشان مقایسه‌پذیر است، توسعه جنینی در ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای کندتر (حدود 2‑3 هفته) نسبت به ماهی‌زebra (حدود 2‑3 روز) است (Dolfi و همکاران، 2014؛ Kimmel و همکاران، 1995). با این حال، به‌دلیل بلوغ جنسی سریع آن‌ها که در ماهی‌کِلِی‌فِس در اسارت 3‑4 هفته طول می‌کشد (شکل 1B)، چرخه زندگی کامل تحت شرایط آزمایشگاهی کنترل‌شده در ماهی‌کِلِی‌فِس سریع‌تر (5.5‑8 هفته) نسبت به ماهی‌زebra (12‑13 هفته) است (https://zfin.org/) (Avdesh و همکاران، 2012). توسعه جنینی در ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای با یک وضعیت متوقف‌شده توسعه‌ای به نام دیاپوز شناخته می‌شود (Wourms، 1972) که در آن تخم‌ها می‌توانند برای چندین ماه در غیاب آب، در گل و لای خشک محصور بمانند (Reichard و همکاران، 2009). این وضعیت توسعه‌ای خاص به‌طور عملکردی مشابه وضعیت dauer در C. elegans است. تحت شرایط آزمایشگاهی کنترل‌شده، تخم‌های ماهی‌کِلِی‌فِس می‌توانند دیاپوز را رد کنند و بنابراین به‌سرعت توسعه یابند (Furness و همکاران، 2015؛ Valenzano و همکاران، 2011). سن مادر و دمای انکوباسیون تخم عوامل مهمی در تنظیم خروج از دیاپوز در ماهی‌کِلِی‌فِس هستند (Markofsky و Matias، 1977؛ Podrabsky و همکاران، 2010). با این حال، مکانیزم‌های مولکولی دخیل در ورود، پایداری و خروج از دیاپوز هنوز به‌طور عمده در ماهی‌کِلِی‌فِس شناخته نشده‌اند. از آنجا که ژن‌های تنظیم‌کننده لارو dauer در C. elegans نشان داده شده است که در تنظیم فنوتیپ‌های بزرگسالی، از جمله پیری، نقش کلیدی دارند، شناسایی ژن‌های تنظیم‌کننده دیاپوز در ماهی‌کِلِی‌فِس و بررسی این که آیا آن‌ها می‌توانند در تنظیم فیزیولوژی بزرگسال و فنوتیپ‌های پیری، از جمله بیماری‌های مرتبط با پیری، نقش داشته باشند، مهم است. اگر ژن‌های تنظیم‌کننده دیاپوز در ماهی‌کِلِی‌فِس همچنین فنوتیپ‌های بزرگسالی، از جمله پیری، را تنظیم کنند، می‌توانند برای درک فنوتیپ‌های مرتبط با پیری در انسان مرتبط باشند.

فنوتیپ‌های پیری در ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای
با وجود طول عمر نسبتاً کوتاه برای یک مهره‌دار، ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای بسیاری از فنوتیپ‌های مولکولی، سلولی و فیزیولوژیکی پیری را نشان می‌دهد که با بسیاری از موجودات دیگر، از جمله انسان، مشترک هستند (Genade و همکاران، 2005؛ Hartmann و همکاران، 2009، 2011؛ Terzibasi و همکاران، 2009، 2007؛ Valenzano و همکاران، 2006b). مشابه پستانداران پیر که به‌تدریج مو و رنگ پوست خود را از دست می‌دهند (Geyfman و Andersen، 2010)، نرهای ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای – که رنگارنگ‌تر از ماده‌ها هستند – به‌تدریج رنگ بدن و دم خود را به‌همراه الگوهای متمایزشان از دست می‌دهند (شکل 1B). سنین بالا در این مهره‌دار کوتاه‌عمر همچنین با انحنای غیرطبیعی ستون فقرات، نقص بینایی، تخریب ساختار باله‌ها، کاهش فعالیت حرکتی خودبه‌خودی، اختلال در یادگیری (Genade و همکاران، 2005؛ Valenzano و همکاران، 2006b) و به‌طور جالب، افزایش خطر سرطان مرتبط است (Baumgart و همکاران، 2015). باروری نیز با افزایش سن در ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای کاهش می‌یابد؛ تولید تخم به اوج خود در حدود 8‑10 هفته می‌رسد و سپس به‌تدریج کاهش می‌یابد (Blazek و همکاران، 2013). این فنوتیپ‌های ماکروسکوپی چندین تغییر پیچیده وابسته به سن را که در سایر مهره‌داران، از جمله موش و انسان، رخ می‌دهد، بازتولید می‌کند (Vanhooren و Libert، 2013). در مقایسه با سایر ماهی‌ها، ویژگی برجسته پیری ماهی‌کِلِی‌فِس، شروع سریع آن در 3‑4 ماهگی است. برای مقایسه، در مطالعات ماهی‌زebra، افراد بالای 24 ماه به‌عنوان «پیر» توسط پژوهشگران کار بر روی مدل‌های پیری ماهیzebra در نظر گرفته می‌شوند (Kishi و همکاران، 2003).

چندین نشانگر پیری برای توصیف سن فیزیولوژیکی ماهی‌کِلِی‌فِس توسعه یافته‌اند. لیپوفوسکین، یک رنگدانه خودفلورسانس زرد‑قهوه‌ای که غلظت آن با افزایش سن در چندین گونه، از جمله انسان، افزایش می‌یابد (Goyal، 1982)، در مغز و کبد ماهی‌های پیر انباشته می‌شود (Goyal، 1982؛ Terzibasi و همکاران، 2008، 2007). رنگ‌آمیزی β‑گالاکتوزید مرتبط با سن (SA‑β‑gal)، یک نشانگر برای سنسنس سلولی و پاسخ به استرس در سلول‌های انسانی (Cristofalo، 2005؛ Dimri و همکاران، 1995؛ Kurz و همکاران، 2000؛ Untergasser و همکاران، 2003؛ Yegorov و همکاران، 1998)، به‌طور قابل‌توجهی در پوست ماهی‌های پیر افزایش می‌یابد (Terzibasi و همکاران، 2007). نوروفنومنیک‌سوزی – که با Fluoro‑Jade B که سلول‌های بدن، دندریت‌ها و آکسون‌های نورون‌های تخریب‌شده را رنگ می‌کند اما نورون‌های سالم را رنگ نمی‌کند (Schmued و Hopkins، 2000) – در مغز ماهی‌ها از همان 2 ماهگی به‌سر می‌برد و به‌وضوح نشان‌دهنده افزایش خودبه‌خودی تخریب نورونی وابسته به سن است (Terzibasi و همکاران، 2007؛ Valenzano و همکاران، 2006b). دسترسی به نشانگرهای مختلف پیری برای ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای امکان توصیف تغییرات سنی در بسیاری از بافت‌ها و تحت شرایط آزمایشی مختلف را فراهم می‌کند و استفاده از این سیستم مدل برای پژوهش‌های پیری را تسهیل می‌نماید.

ضایعات نوپلاستیک در نژادهای ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای با استفاده از چندین پروتئین مرتبط با تومور، از جمله Bcl‑2، سیتوکراسین‑8، آنتی‌ژن کارسینوامبریونی و p53 جهش‌یافته، اندازه‌گیری شده‌اند (Di Cicco و همکاران، 2011). در این مطالعه، کبد بیشترین نرخ بروز تومور را نشان داد و نژاد کوتاه‌عمر GRZ شروع زودتر تومورهای کبدی را نسبت به نژادهای طولانی‌عمر نشان داد. علاوه بر این، وقوع این ضایعات با افزایش سن ماهی‌ها افزایش می‌یابد (Di Cicco و همکاران، 2011؛ Pompei و همکاران، 2001) که در انسان نیز مشاهده می‌شود (de Magalhaes، 2013). در نهایت، سرطان کبد در نرهای ماهی‌کِلِی‌فِس بیشتر از ماده‌ها مشاهده شد (Di Cicco و همکاران، 2011) که الگوی بروز سرطان کبد در انسان را نیز بازتولید می‌کند (Nordenstedt و همکاران، 2010).

چندین عامل می‌توانند در توسعه سرطان کبد در ماهی‌کِلِی‌فِس نقش داشته باشند، از جمله عفونت مزمن کبد، اختلالات متابولیک (مثلاً در متابولیسم کربوهیدرات) یا پیش‌زمینه ژنتیکی. مقایسه بروز سرطان در جمعیت‌های پرورشی و وحشی ماهی‌کِلِی‌فِس برای ارزیابی سهم نسبی عوامل محیطی و ژنتیکی در این فنوتیپ مهم است. اگرچه سرطان کبد در میان شایع‌ترین سرطان‌های انسان نیست، اما یکی از عوامل اصلی مرگ‌های مرتبط با سرطان در سراسر جهان است (globocan.iarc.fr/Pages/fact_sheets_population.aspx). مدل‌های موشی سرطان سلول‌های کبدی وجود دارند که می‌توانند به‌صورت شیمیایی یا ژنتیکی القا شوند (Bakiri و Wagner، 2013). توزیع ضایعات و نوپلازی‌ها در ماهی‌های پیر، همان‌طور که از تجزیه‌های پس‌مرگ به دست می‌آید، به‌طور عمده با آنچه در انسان، موش و ماهیzebra مشاهده می‌شود متفاوت است (Di Cicco و همکاران، 2011) که نشان می‌دهد مرگ و میر در ماهی‌کِلِی‌فِس ممکن است بیشتر توسط سرطان هدایت شود تا در سایر موجودات طولانی‌عمر. این، همراه با این واقعیت که مدل‌های خوب برای این نوع سرطان‌ها در انسان نسبتاً کم هستند، پتانسیل توسعه ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای را به‌عنوان یک مدل تکمیلی برای سرطان کبد برجسته می‌کند.

کاهش طول تلومرهای وابسته به سن با پیری در انسان و بسیاری از مدل‌های دیگر مرتبط شده است (Benetos و همکاران، 2001؛ Harley و همکاران، 1990؛ Lopez‑Otin و همکاران، 2013). جالب است که تلومرهای ماهی‌کِلِی‌فِس، که بیش از چهار برابر کوتاه‌تر از تلومرهای موش هستند (Zhu و همکاران، 1998)، طولی مشابه تلومرهای انسانی دارند (Hartmann و همکاران، 2009). اگرچه تلومرهای نژاد طولانی‌عمر ماهی‌کِلِی‌فِس کاهش می‌یابند، در نژاد کوتاه‌عمر GRZ به‌طور قابل‌توجهی کاهش نیافته‌اند، احتمالاً به‌دلیل طول عمر بسیار کوتاه این نژاد (Hartmann و همکاران، 2009). این نشان می‌دهد که کاهش تلومر ممکن است در پیری سریع نژاد کوتاه‌عمر نقش نداشته باشد. با این حال، خط جهش‌دار تلومراز در ماهی‌کِلِی‌فِس نشان داد که ناباروری پیش‌رس، کاهش چشمگیر تعداد گلبول‌های قرمز و سفید، ناهنجاری در سلول‌های اپی‌تلیال روده شامل کاهش قطبیت و افزایش نسبت هسته/سیتوپلاسم را به‌وجود می‌آورد (Harel و همکاران، 2015). این نتایج نشان می‌دهد که تلومراز نقش کلیدی در حفظ هموستاز ارگانیسمی در ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای، همانند سایر موجودات، دارد.

ناپایداری DNA میتوکندریایی (mtDNA) با پیری در بسیاری از گونه‌ها، از جمله انسان، مرتبط شده است (Barazzoni و همکاران، 2000؛ Lopez‑Otin و همکاران، 2013؛ Tauchi و Sato، 1968؛ Yen و همکاران، 1989؛ Yui و همکاران، 2003). mtDNA فاقد هیستون‌های محافظ است؛ بنابراین، نسبت به DNA هسته‌ای بیشتر مستعد انباشت جهش‌ها است (Tatarenkov و Avise، 2007). جهش‌ها و حذف‌های mtDNA با افزایش سن افزایش می‌یابند، در حالی که تعداد نسخه‌های mtDNA کاهش می‌یابد، به‌ویژه در کبد موش، موش صحرایی و انسان (Barazzoni و همکاران، 2000؛ Bratic و Larsson، 2013). افزایش جهش‌ها و حذف‌های mtDNA با سن منجر به بروز زودرس فنوتیپ‌های مرتبط با سن می‌شود (Vermulst و همکاران، 2008). در همین راستا، تعداد نسخه‌های mtDNA در چندین بافت ماهی‌کِلِی‌فِس، از جمله مغز، کبد و عضله، به‌طور قابل‌توجهی کاهش یافته و بیوژنز آن در عضلات افراد پیر نیز مختل شده است (Hartmann و همکاران، 2011).

توانایی بازسازی و تعمیر بافت‌ها و اندام‌ها به حفظ هموستاز کمک می‌کند و وضعیت بهینه سلامت را تضمین می‌نماید. جالب است که مطالعه‌ای اخیر نشان داد که توانایی بازسازی باله دم پس از قطع در نژاد طولانی‌عمر MZM‑0703 ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای به‌تدریج در طول پیری کاهش می‌یابد (Wendler و همکاران، 2015). در حالی که ماهی‌های 8‑هفته‌ای می‌توانند باله دم را تقریباً به‌طور کامل (98 ٪) در 4 هفته بازسازی کنند، ماهی‌های 54‑هفته‌ای تنها 46 ٪ از اندازه اولیه باله را بازسازی می‌کردند (Wendler و همکاران، 2015).

تعدیل تجربی طول عمر ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای
پیری یک فرآیند یکپارچه است که می‌توان آن را به‌وسیله انواع مداخلات مختلف، از جمله تغییرات در مواد مغذی، داروها، دما و شرایط اجتماعی، و همچنین تغییرات ژنتیکی، به‌صورت تجربی تنظیم کرد.

همان‌طور که در بالا اشاره شد، محدودیت کالری (DR) می‌تواند به‌طور مؤثر طول عمر و پیری را در چندین موجود، از مخمر تا کرم‌ها، مگس‌ها، سوسک‌ها، مرغ، موش‌ها، رت‌ها، سگ‌ها و ماکاک‌ها، تنظیم کند (Fontana و Partridge، 2015؛ Taormina و Mirisola، 2014). اثرات DR بر طول عمر و نشانگرهای پیری در ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای آزمایش شد؛ این ماهی‌ها به‌جای تغذیه روزانه، هر دو روز یکبار تغذیه شدند (Terzibasi و همکاران، 2009). نتایج به‌صورت نژادی متفاوت بود: DR باعث طولانی‌تر شدن عمر در نژاد کوتاه‌عمر GRZ شد اما در نژاد طولانی‌عمر مشتق شده از طبیعت MZM‑0410 تأثیری نداشت (Terzibasi و همکاران، 2008). تحت رژیم DR، نژاد کوتاه‌عمر کاهش نورودژنراسیون، انباشت کندتر لیپوفوسکین، بهبود عملکرد یادگیری و کاهش بروز تومورها را نشان داد (Terzibasi و همکاران، 2009). این نشان می‌دهد که تغذیه هر دو روز یکبار می‌تواند پیری را در ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای به‌تدریج به‌طور وابسته به زمینه ژنتیکی به‌تاخیر اندازد. اثرات DR نیاز به آزمایش تحت پارادایم‌های مختلف محدودیت مواد مغذی دارد، از جمله کاهش کلی مصرف روزانه مواد مغذی یا تغییر نسبت میکرومغذی‌های مختلف در رژیم غذایی، که در مدل‌های دیگر نشان داده شده است که در تنظیم پیری و طول عمر مؤثر است (Mair و همکاران، 2005؛ Miller و همکاران، 2005؛ Skorupa و همکاران، 2008؛ Solon‑Biet و همکاران، 2015؛ Zimmerman و همکاران، 2003). اثرات پارادایم‌های مختلف محدودیت مواد مغذی بر انسان هنوز به‌طور عمده ناشناخته است و نیاز به بررسی بیشتر در زمینه مدل‌های سیستم، از جمله ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای دارد.

دما یک عامل مهم است که تأثیر عظیمی در تنظیم نرخ متابولیک و فیزیولوژی ارگانیسم دارد (Conti، 2008؛ Lithgow، 1996). تنظیم دمای محیطی و دمای فردی تأثیر قابل‌توجهی بر فیزیولوژی ارگانیسم دارد و می‌تواند در محدوده خاصی طول عمر و پیری را در بسیاری از مدل‌های زیستی تنظیم کند (Conti و همکاران، 2006؛ Lamb، 1968؛ Liu و Walford، 1966؛ Mair و همکاران، 2003). کاهش دمای آب به‌تنهایی کافی است تا طول متوسط (1 هفته) و حداکثر (1.5 هفته) طول عمر ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای را افزایش دهد و منجر به کاهش 40 ٪ در اندازه بزرگسالان نسبت به ماهی‌های بزرگسال که در دمای معمول پرورش رشد کرده‌اند، شود؛ این نشان‌دهنده تأثیر چشمگیر دما بر متابولیسم است. چندین فنوتیپ مرتبط با سن، مانند انباشت لیپوفوسکین، فعالیت حرکتی خودبه‌خودی و عملکرد یادگیری، نیز به‌طور قابل‌توجهی در ماهی‌های پرورش‌یافته در دمای پایین بهبود یافت (Valenzano و همکاران، 2006a). مهم است که مطالعات پیشین انجام‌شده بر روی ماهی‌ها (ماهی سالمون اقیانوسی و Cynolebias adloffi) نشان داده‌اند که تغییرات دما می‌تواند طول عمر و رشد را در جهت‌های مختلف تنظیم کند و بهینه‌سازی دما برای افزایش طول عمر و بهینه‌سازی رشد وجود دارد (Handelanda و همکاران، 2008؛ Liu و Walford، 1966). با این حال، مطالعاتی که به‌دقت دماهای گسترده را با نرخ رشد، بقا و تولیدمثل ماهی‌ها همبسته می‌کند، هنوز کمبود دارند و برای برقراری ارتباط مکانیکی واضح بین دمای محیطی، متابولیسم و تاریخچه زندگی ضروری است. درک مکانیزم‌های مولکولی مسئول طولانی‌کردن عمر از طریق تنظیم دما می‌تواند در آینده برای طراحی مداخلات مولکولی که پیری را کند می‌کند، بروز پاتولوژی‌های مرتبط با سن را به‌تاخیر می‌اندازند و در نهایت طول عمر را افزایش می‌دهند، به‌کار رود.

استفاده از پلی‌فنول طبیعی رسوراترول، که شناخته شده است که طول عمر را در کرم‌ها و مگس‌ها افزایش می‌دهد و پیری را به‌تاخیر می‌اندازد، می‌تواند طول متوسط و حداکثر عمر را به‌صورت وابسته به دوز در هر دو جنس نر و ماده ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای افزایش دهد. در مقایسه با ماهی‌های تغذیه‌شده به‌صورت کنترل، ماهی‌های تغذیه‌شده با رسوراترول برای مدت زمان طولانی‌تری فعال فیزیکی باقی می‌مانند، که نشان می‌دهد این ترکیب کافی است تا کاهش وابسته به سن در فعالیت فیزیکی را به‌تاخیر اندازد. به‌طور مشابه، ماهی‌های تغذیه‌شده با رسوراترول عملکرد یادگیری بهتری در سنین بالاتر نسبت به ماهی‌های کنترل نشان دادند (Genade و Lang، 2013؛ Liu و همکاران، 2015؛ Valenzano و Cellerino، 2006؛ Valenzano و همکاران، 2006b؛ Yu و Li، 2012). این اثرات با اثر بیولوژیکی رسوراترول بر پیری و فیزیولوژی مرتبط با سن در مخمر، کرم‌ها، مگس‌ها و موش‌های تغذیه‌شده با رژیم پرچرب سازگار است (Baur و همکاران، 2006؛ Marchal و همکاران، 2013). مطالعاتی که اثرات رسوراترول بر متابولیسم و پیری انسان را بررسی کرده‌اند تا به امروز نتایج نامشخصی داشته‌اند و کار بیشتری برای روشن‌سازی اثرات این ترکیب طبیعی در گونه ما نیاز است.

تنظیم طول عمر و پیری ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای از طریق مداخلات خارجی مانند رژیم غذایی، دما و مواد شیمیایی، استفاده از این ارگانیسم را به‌عنوان یک بستر آزمایشی برای صفحه‌نمایش‌های بزرگ‌مقیاس از ژن‌ها و ترکیبات شیمیایی تنظیم‌کننده سن پشتیبانی می‌کند.

تغییرات ژنتیکی در ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای
تا به امروز، دو روش با موفقیت برای تغییر ژنوم ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای توسعه یافته‌اند: ادغام تصادفی ژنوم از طریق ترانسپوزاز DNA Tol2 و ویرایش هدفمند ژنوم با استفاده از نوکلئاز CRISPR/Cas9. برای ایجاد ویرایش ژنوم، هر دو روش نیاز به میکروتزریق ترکیب‌های RNA و DNA به تخم‌مرغ در مرحله تک‌سلولی دارند (جدول 1 و شکل 2) (Harel و همکاران، 2015؛ Hartmann و Englert، 2012؛ Valenzano و همکاران، 2011). در حالی که سیستم Tol2 ابتدا به‌عنوان یک اثبات مفهوم برای تأیید امکان تولید ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای ترانسژنیک به‌کار گرفته شد، CRISPR/Cas9 اخیراً در این گونه برای آزمون مستقیم نقش ژن‌های دخیل در مسیرهای تنظیمی کلیدی پیری برقرار شده است (Harel و همکاران، 2015). موتانت‌های حذف یا واریانت‌های مرتبط با مسیرهای پیری، از جمله کاهش تلومر، اختلال حسگر مواد مغذی، از دست رفتن پروتئوساستی، ناپایداری ژنومی، نقص میتوکندریایی، تغییرات اپی‌ژنتیکی، تغییرات ارتباطات بین‌سلولی، سنسنس سلولی و خستگی سلول‌های بنیادی، تولید شده‌اند (Harel و همکاران، 2015). در هر تقسیم سلولی، تلومرها نمی‌توانند به‌طور کامل تکثیر شوند و در نتیجه کوتاه می‌شوند. این پدیده تخریب تلومر با پیری پیشرفت می‌کند. مهم است که از دست رفتن نگهداری طول تلومر برای سرطان و بیماری‌های تخریبی حیاتی است (Aubert و Lansdorp، 2008؛ Lopez‑Otin و همکاران، 2013). ترانس‌راز معکوس تلومراز (TERT) یک پروتئین کلیدی است که نقش اصلی آن طولانی‌کردن تلومرها با افزودن اسیدهای نوکلئیک است (Aubert و Lansdorp، 2008). در انسان، نقص تلومر باعث بروز بسیاری از بیماری‌های تخریبی می‌شود، از جمله دیسکراتوزیس کنگنیتا و فیبروز ریوی. Harel و همکاران چندین موتانت TERT در ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای با استفاده از سیستم CRISPR/Cas9 تولید کردند و موتانت‌های حذف‌کننده عملکرد کاتالیتیک TERT به‌طور سنی کوتاه‌مدت تلومرها را نشان دادند (Harel و همکاران، 2015). علاوه بر این، ماهی‌های TERT موتانت شده دچار آتروفی غدد جنسی و نقص‌های شدید مورفولوژیکی مرتبط با سن در بافت‌های به‌طور فعال تکثیر مانند بیضه، روده و خون شدند، در حالی که بافت‌های کمتر فعال مانند قلب، عضله، کبد و کلیه کمتر تحت تأثیر قرار گرفتند (Harel و همکاران، 2015). واریانت غیرسینونیم TERT که معادل دیسکراتوزیس کنگنیتای انسانی است، با استفاده از تعمیر همسان‌ساز همراه با سیستم CRISPR/Cas9 به‌طور موفقیت‌آمیز تولید شد که نشان می‌دهد این استراتژی می‌تواند به‌طور مؤثر برای تولید مدل‌های ماهی برای بیماری‌های خاص انسانی به‌کار رود (Harel و همکاران، 2015).

مقایسه زمان‌بندی تولید خطوط ترانسژنیک با استفاده از دستکاری‌های ژنتیکی در ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای، ماهیzebra و موش. sgRNA و نوکلئازهای Cas9 سنتز شده به تخم‌مرغ در مرحله تک‌سلولی تزریق می‌شوند. تخم‌مرغ‌های تزریق‌شده به‌عنوان تخم‌مرغ‌های F0 شناخته می‌شوند. پس از بیرون آمدن، ماهی‌های ترانسژنیک به موش‌های وحشی باز‌تقاطع می‌شوند و نسل F1 تولید می‌شود. تقاطع‌های بیشتر برای حذف جهش‌های خارج‌هدف استفاده می‌شود. داده‌ها از منابع زیر استخراج شده‌اند: ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای (Harel و همکاران، 2015)؛ ماهیzebra (Hwang و همکاران، 2013؛ Jao و همکاران، 2013)؛ موش (Wang و همکاران، 2013).

علاوه بر مهندسی ژنوم ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای، تزریق مستقیم RNA سنتزی به تخم‌مرغ تک‌سلولی به‌تازگی امکان توسعه شاخص چرخه سلولی FUCCI (Fluorescence Ubiquitination Cell Cycle Indicator) در ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای را فراهم کرده است (Dolfi و همکاران، 2014). این روش از دو پروتئین برچسب‌دار فلورسانس بهره می‌برد که به‌طور متفاوت در طول چرخه سلولی تجزیه می‌شوند؛ در نتیجه در فاز G1 فلورسانس قرمز و در فازهای S/G2/M فلورسانس سبز تجمع می‌یابد (Sakaue‑Sawano و همکاران، 2008). بیان FUCCI تا 3‑4 روز پس از تزریق mRNA FUCCI به تخم‌مرغ‌های ماهی‌کِلِی‌فِس پایدار می‌ماند و امکان ردیابی زمانی سرعت تقسیم سلولی اولیه را فراهم می‌کند. هنگامی که خطوط ترانسژنیک FUCCI پایدار در دسترس قرار گیرند، این ابزار برای نظارت بر تکثیر سلولی در طول توسعه، تشکیل تومور، بازسازی بافت/عضو و سنسنس اهمیت خواهد یافت.

تغییرات ژنتیکی در ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای سریع و بسیار کارآمد است و امکان تولید خطوط ترانسژنیک پایدار را سریع‌تر از هر مدل مهره‌دار دیگر فراهم می‌کند (شکل 2). ترکیب این ویژگی‌ها با مزایای دیگر ذکرشده، دستکاری ژنتیکی مؤثر ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای می‌تواند آن را به یک بستر قدرتمند و مقیاس‌پذیر برای مطالعه تغییرات و بیماری‌های مرتبط با سن تبدیل کند (جدول 2).

جدول 2.
ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای به‌عنوان بستر برای آزمون واریانت‌های ژنی مرتبط با اختلالات سنی انسانی

نگاهی به آینده: کاربردهای بالقوه و محدودیت‌های مدل‌های پیری ماهی‌کِلِی‌فِس
طول عمر طولانی مدل‌های مهره‌دار موجود در حال حاضر یک محدودیت عمده برای امکان‌پذیری مطالعات پیری در مقیاس بزرگ است. توسعه مدل‌های زیستی جدید برای جبران محدودیت‌های سیستم‌های مدل قبلی حیاتی است. در گذشته، چندین گونه ماهی به‌عنوان مدل‌های احتمالی پیری مورد استفاده قرار گرفته‌اند، از جمله مداکا (Ding و همکاران، 2010؛ Egami و Eto، 1973؛ Gopalakrishnan و همکاران، 2013)، گپی‌ها (Reznick و همکاران، 2006؛ Woodhead و Pond، 1984؛ Woodhead و همکاران، 1983) و هر دو ماهی‌کِلِی‌فِس آمریکایی و افریقایی (Liu و Walford، 1966؛ Markofsky و Milstoc، 1979a,b). همان‌طور که در این مقاله برجسته شد، ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای به‌عنوان یک مدل نویدبخش جدید برای پیری مهره‌دار ظاهر شده است زیرا به‌طور منحصر به‌فرد ترکیبی از طول عمر کوتاه و چرخه زندگی کوتاه را با ویژگی‌های خاص مهره‌دار که در مدل‌های غیرمهره‌دار فعلی موجود نیستند، ترکیب می‌کند. به‌ویژه، این ماهی به‌طور مداوم تکثیر سلولی بزرگسالی را انجام می‌دهد، در بسیاری از بافت‌ها سلول‌های بنیادی بزرگسال دارد و یک سیستم ایمنی تطبیقی دارد و خطر خودبه‌خودی افزایش یافته سرطان سنی را نشان می‌دهد. ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای کوتاه‌ترین طول عمر را در میان تمام مدل‌های مهره‌دار در اسارت دارد و چندین فنوتیپ مرتبط با سن را با سایر مهره‌داران، از جمله انسان، به اشتراک می‌گذارد (جدول 1). داده‌های اخیر ژنومی و ترانسکریپتومی در ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای تعداد زیادی از ژن‌های هم‌ارز با انسان و سایر مدل‌های زیستی را آشکار کرده‌اند (Harel و همکاران، 2015؛ Petzold و همکاران، 2013؛ Reichwald و همکاران، 2009). علاوه بر این، ژنوم کاملاً توالی‌یابی، مونتاژ و حاشیه‌نویسی شده در دسترس است، همراه با نقشه ژنومی Rad‑Seq با چگالی بالا، و داده‌های Chip‑Seq و ترانسکریپتومی از چندین بافت (Reichwald و همکاران، 2015؛ Valenzano و همکاران، 2015). در دسترس بودن این ابزارهای ژنومی به جامعه علمی گسترده امکان می‌دهد تا به‌صورت بی‌سابقه از این سیستم مدل بهره‌برداری کنند. نژادهای اسارت ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای بسیار بارور هستند که تولید خطوط ترانسژنیک و صفحه‌نمایش‌های ژنتیکی را تسهیل می‌کند (شکل 2). مهم است که یک نژاد بسیار درون‌نژادی (GRZ) وجود دارد که آزمایش اثرات تغییرات بیوشیمیایی یا ژنتیکی بر فیزیولوژی ارگانیسم را آسان می‌سازد. بنابراین، ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای احتمالاً یک بستر بسیار مفید برای آزمون عملکرد ژن‌های دخیل در تنظیم طول عمر، به‌ویژه برای بررسی ژن‌های زیر بنای طول عمر افراطی، فراهم می‌کند. واریانت‌های ژنی منحصر به‌فرد در سده‌سالان انسانی، همچنین در مدل‌های طول عمر بسیار طولانی مانند موش کورچ‌بدن و نهنگ سرپوش (Keane و همکاران، 2015؛ Kim و همکاران، 2011؛ Sebastiani و همکاران، 2011؛ Willcox و همکاران، 2006) یافت شده‌اند. با این حال، نقش علّی آن‌ها در پیری و طول عمر به‌طور عمده ناشناخته است. با توجه به طول عمر طولانی موش‌ها و ماهیzebra، تجزیه و تحلیل عملکردی چنین واریانت‌های ژنی به‌صورت عملی غیرممکن است، به‌ویژه زمانی که انتظار می‌رود نتیجه‌اش افزایش طول عمر باشد. ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای می‌تواند نیاز به یک مهره‌دار کوتاه‌عمر را برآورده کند و امکان آزمون سریع و مؤثر واریانت‌های مرتبط با طول عمر افراطی را فراهم آورد. به‌طور موازی، ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای امکان آزمون سریع – در مهره‌داران – واریانت‌های ژنی شناسایی‌شده در کرم‌ها و مگس‌ها (de Magalhaes و Costa، 2009؛ Tacutu و همکاران، 2013) را فراهم می‌کند و به ترجمه یافته‌ها از بی‌مهره‌داران کوتاه‌عمر به مهره‌داران کمک می‌کند.

پیری انسانی با افزایش خطر چندین بیماری، از جمله سرطان یا بیماری آلزایمر (جدول 2)، همراه است که دارای یک مؤلفه ژنتیکی قوی هستند. ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای فرصتی را برای آزمون، در زمان کوتاه، نقش علّی واریانت‌های ژنی خاص در بروز بیماری‌های مرتبط با سن فراهم می‌کند. برای مثال، ارزیابی اثر یک دستکاری ژنتیکی معین بر طول عمر شش برابر سریع‌تر در ماهی‌کِلِی‌فِس نسبت به موش خواهد بود (شکل 2).

نژادهای غیرقلمروئی ماهی‌کِلِی‌فِس برای شناسایی ساختار ژنتیکی فنوتیپ‌های طبیعی که بین نژادها متفاوت هستند، مانند رنگ‌آمیزی نرها، حساسیت به اختلال رنگدانه و بقا استفاده می‌شوند. مطالعات نقشه‌برداری مکان‌های صفات کمی (QTL) در ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای مکان‌های ژنومی را که به‌طور معناداری با چنین فنوتیپ‌هایی مرتبط هستند، آشکار کرده‌اند (Kirschner و همکاران، 2012؛ Valenzano و همکاران، 2009). مطالعات قبلی در استیک‌بک‌ها از نقشه‌برداری ژنتیکی برای شناسایی پایه ژنتیکی تنوع فنوتیپی انسانی استفاده کرده‌اند (Miller و همکاران، 2007). امکان ترکیب نقشه‌برداری ژنتیکی با ترانسژنیک در ماهی‌کِلِی‌فِس می‌تواند به کشف مکانیزم‌های مولکولی پایه‌ای زیر بنای حساسیت به پیری زودرس و بیماری‌های مرتبط با سن که ممکن است با انسان‌ها مشترک باشد، کمک کند.

ابزارهای ژنتیک معکوس، که از ترانسپوزازها و سیستم‌های نوکلئاز برای وارد کردن ادغام‌های ژنومی و حذف‌ها استفاده می‌کنند، اخیراً در ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای توسعه یافته‌اند (Allard و همکاران، 2013؛ Harel و همکاران، 2015؛ Hartmann و Englert، 2012؛ Valenzano و همکاران، 2011). با این حال، رویکردهای ژنتیک مستقیم هنوز به‌طور صریح در ماهی‌کِلِی‌فِس آزمایش نشده‌اند. استفاده از ترانسپوزاز Tol2 که بخش‌هایی از DNA را در مناطق تصادفی ژنوم میزبان وارد می‌کند – مشابه موتاسیون‌زایی درج‌دار – قابلیت اعمال ژنتیک پیشرو را در این گونه نشان می‌دهد (Valenzano و همکاران، 2011). موتاسیون‌زایی تصادفی، با استفاده از مواد شیمیایی مختلف مانند N‑ethyl‑N‑nitrosourea (ENU)، مدت‌ها در بسیاری از گونه‌ها – از باکتری تا مخمر، گیاهان و حیوانات – به‌عنوان روشی قدرتمند برای تغییر پایدار اطلاعات ژنتیکی یک ارگانیسم و سپس شناسایی ارتباط علّی بین تغییر ژنتیکی و فنوتیپ زیستی خاص (Muller، 1927) از جمله طول عمر (Caspary، 2010؛ Hardy و همکاران، 2010؛ Jorgensen و Mango، 2002) استفاده شده است. چندین استراتژی برای صفحه‌نمایش‌های بزرگ‌مقیاس پس از موتاسیون‌زایی شیمیایی در ماهیzebra توسعه یافته‌اند (برای مرور، به Patton و Zon، 2001 مراجعه کنید) که منجر به مجموعه وسیعی از خطوط جهش‌دار ماهیzebra شده‌اند که هر کدام فنوتیپ خاصی را نشان می‌دهند (Driever و همکاران، 1996؛ Haffter و همکاران، 1996؛ Lawson و Wolfe، 2011؛ Wang و همکاران، 2012؛ Westerfield، 2000). به‌دلیل ارتباط ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای با مطالعه فنوتیپ‌های بزرگسالی، ماهی‌های جهش‌دار باید پس از بلوغ جنسی برای فنوتیپ موردنظر صفحه‌نمایش شوند. برخلاف صفحه‌نمایش‌های جنینی یا لارو که می‌توانند از تراکم جمعیت بالای افراد و زمان آزمایشی سریع بهره‌مند شوند، صفحه‌نمایش‌های بزرگسالی – به‌ویژه آن‌هایی که هدفشان انتخاب افراد طولانی‌عمر است – به فضای بزرگ‌تری نیاز دارند و زمان بیشتری می‌برد. اگرچه نرهای ماهی‌کِلِی‌فِس می‌توانند سرزمینی باشند – به‌ویژه زمانی که به‌صورت انفرادی رشد می‌کنند – این گونه امکان صفحه‌نمایش‌های بقا در شرایط گروهی را فراهم می‌کند. آزمایش‌های جاری برای تعیین اثر تراکم جمعیت ماهی بر بقا در آزمایشگاه Valenzano در حال انجام است. با این حال، اعمال موتاسیون‌زایی تصادفی برای صفحه‌نمایش ماهی‌کِلِی‌فِس‌های طولانی‌عمر نیاز به تسهیلات پرورشی بزرگ دارد. در واقع، صفحه‌نمایش برای موتانت‌های طول عمر نیاز دارد که تمام ماهی‌های جهش‌دار بتوانند تکثیر شوند، زیرا تا زمانی که آن‌ها تکثیر می‌شوند، نمی‌توان تشخیص داد که آیا طول عمرشان طولانی یا کوتاه است. تنها فرزندان موتانت‌های طولانی‌عمر برای تولید خطوط ماهی جهش‌دار استفاده می‌شوند. یک استراتژی جایگزین، که به‌طور گسترده در زمینه‌های C. elegans و D. melanogaster برای شناسایی ژن‌های دخیل در تنظیم طول عمر به‌کار می‌رود، القای جهش‌ها و سپس صفحه‌نمایش ماهی‌های جوان برای مقاومت در برابر استرس‌های شیمیایی یا فیزیکی است (Denzel و همکاران، 2014؛ Lin و همکاران، 1998؛ Walker و همکاران، 1998). این استراتژی جایگزین می‌تواند به‌غلبه بر محدودیت‌های فضایی و زمانی صفحه‌نمایش طول عمر با استفاده صرف از ماهی‌های بزرگسال کمک کند. استفاده از موتاسیون‌زایی تصادفی همراه با تجزیه‌های فنوتیپی قابل دسترس ماهی‌کِلِی‌فِس هنوز توسعه نیافته است اما پتانسیل بالایی برای کشف مکانیزم‌های مولکولی ناشناخته پیری و بیماری‌های مرتبط با سن دارد. ماهی‌کِلِی‌فِس همچنین پتانسیل استفاده برای صفحه‌نمایش‌های دارویی با توان بالا را به‌صورت مشابه ماهیzebra دارد (Gibert و همکاران، 2013)، با مزیت طول عمر کوتاه‌تر و چرخه زندگی کوتاه‌تر. این کاربرد آن را به‌عنوان یک سیستم ایده‌آل برای آزمون اثرات داروها بر فنوتیپ‌های بزرگسالی خاص مرتبط با پیری، بیماری‌های مرتبط با سن و طول عمر کلی می‌سازد.

اگرچه مدل‌های زیستی در پژوهش‌های پیری درک ما از ویژگی‌های مشترک فرآیند پیری در میان موجودات را به‌طور چشمگیری بهبود داده‌اند، هیچ مدل واحدی مدل کامل پیری انسانی نیست. مهم است که محدودیت‌های ذاتی ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای را در نظر بگیریم. برای مثال، نمی‌توان از آن برای مطالعه اندام‌هایی که بین ماهی‌ها و پستانداران مشترک نیستند، مانند ریه‌ها یا مغز استخوان، به‌طور مستقیم استفاده کرد. علاوه بر این، به‌عنوان یک مدل نوین، هنوز منابع تحقیقاتی مبتنی بر جامعه، مانند یک مرکز ذخیره‌سازی بزرگ‌مقیاس با نژادهای مشتق‌شده از طبیعت، ترانسژنیک و جهش‌دار، که به‌راحتی در سایر مدل‌های زیستی که بیشتر تثبیت شده‌اند، در دسترس است، ندارند. با این حال، ابزارهای مولکولی به‌سرعت در ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای در حال توسعه هستند، از جمله چندین نقشه پیوندی (Kirschner و همکاران، 2012؛ Valenzano و همکاران، 2015، 2009)، یک اطلس ترانسکریپتومیک (Petzold و همکاران، 2013) و یک ژنوم کاملاً توالی‌یابی، مونتاژ و حاشیه‌نویسی شده (Reichwald و همکاران، 2015؛ Valenzano و همکاران، 2015). کوتاه بودن طول عمر این گونه، یکی از بزرگ‌ترین قوت‌های آن به‌عنوان یک مدل مهره‌دار، می‌تواند به‌عنوان محدودیتی برای کاربردهای آن به‌عنوان یک سیستم «پیری طبیعی» نیز باشد، زیرا برخی از فنوتیپ‌های بسیار دیررس که در انسان رخ می‌دهند (مثلاً بیماری‌های قلبی عروقی و دمانس) ممکن است در این گونه به‌اشتراک گذاشته نشوند. با این حال، چندین نژاد در این گونه وجود دارد که برخی از آن‌ها به‌طور قابل‌توجهی در طول عمر اسارت متفاوت هستند و یک مطالعه مقایسه‌ای فنوتیپ‌های وابسته به سن در چندین نژاد می‌تواند به‌عنوان رویکردی برای بررسی دامنه وسیع‌تری از چنین فنوتیپ‌هایی به‌کار رود. علاوه بر این، گونه‌های دیگر همان جنس که طول عمر بیشتری نسبت به ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای دارند، در دسترس هستند و می‌توانند تحت شرایط مشابه ماهی‌کِلِی‌فِس نگهداری شوند (Genade و همکاران، 2005؛ Terzibasi و همکاران، 2008)، که فرصت اضافی برای مطالعه مقایسه‌ای پایه مولکولی و ژنتیکی پیری مهره‌داران فراهم می‌کند.

به‌طور خلاصه، ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای کوتاه‌عمر پتانسیل تبدیل شدن به یک سیستم مدل مرکزی در حوزه زیست‌شناسی پیری را دارد و می‌تواند به‌عنوان پلی از بی‌مهره‌داران کوتاه‌عمر به مدل‌های پستاندار طولانی‌عمر برای مطالعه مکانیزم‌های زیستی که زیر بنای بیماری‌های مرتبط با سن هستند، به‌کار رود (جدول 2). جامعه علمی رو به رشد که بر روی ماهی‌کِلِی‌فِس فیروزه‌ای کار می‌کند، به‌طور مستمر ابزارهای ژنتیکی نوین و مجموعه وسیعی از منابع را توسعه می‌دهد که پیش‌بینی می‌کنیم این مدل را به‌عنوان یک بستر قوی برای کشف مکانیزم‌های پایه جدید که نقش مهمی در پیری مهره‌داران ایفا می‌کنند، بسازد.

تشکر و قدردانی
از دکتر S. J. Lee، اعضای آزمایشگاه Valenzano در مؤسسه ماکس پلانک برای زیست‌شناسی پیری، دو بازبین ناشناس و ویراستار مقالات DMM، Paraminder Dhillon، برای بازخورد سازنده‌شان بر این دست‌نوشته سپاسگزاریم.

یادداشت‌های پایانی
علاقه‌مندی‌های مالی
نویسندگان هیچ تضاد منافع یا مالی ندارند.

مشارکت‌های نویسندگان
Y.K. و D.R.V. مفهوم‌سازی و نوشتن مرور را بر عهده داشتند و H.G.N. به‌طور قابل‌توجهی به متن کمک کرد.

منابع مالی
این کار توسط جامعه ماکس پلانک، مؤسسه ماکس پلانک برای زیست‌شناسی پیری در کلن، آلمان، و برنامه مرکز پژوهشی مؤسسه علوم پایه در جمهوری کره (IBS‑R013‑D1) حمایت شده است.


آخرین به‌روزرسانی در ۹ ژوئن ۲۰۲۳ توسط
کار از راه دور برای ماندن است.
برای برخی از متخصصان املاک تجاری، این مفهوم ترسناک است. اما نباید باشد. تأثیر کار از راه دور بر املاک تجاری تکان‌دهنده است و درک اینکه این تغییر اساسی در محل کار ما چگونه بر بزرگترین طبقه دارایی در جهان تأثیر می‌گذارد، مهم است.
با ادامه پذیرش کار از راه دور توسط کسب‌وکارها و کارکنان، تقاضا در بازار دفتر کاهش می‌یابد و تقاضا برای املاک مسکونی در مناطق حومه‌ای افزایش می‌یابد. در همین حال، تقاضا برای خرده‌فروشی و فضاهای رستوران‌محور محلی در حال افزایش است. تأثیر کار از راه دور چیزی فراتر از یک روند است، بلکه برای همیشه بر املاک تجاری مهر می‌زند.
با پذیرش گسترده کار از راه دور، کسب‌وکارها توانسته‌اند به استخر بزرگ‌تری از استعدادها دسترسی پیدا کنند و کارکنان از انعطاف‌پذیری بیشتر و تعادل بین کار و زندگی لذت می‌برند. بخش دفتر با یک مدل کاری ترکیبی در حال ادغام است که تعادل بین کار و زندگی را در اولویت قرار می‌دهد و حول محور کارمند می‌چرخد.
طبق مطالعه‌ای از FlexJobs و Global Workplace Analytics، تعداد کارگران از راه دور در ایالات متحده بین سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۱۷ به میزان ۱۵۹ درصد افزایش یافت. همه‌گیری کووید-۱۹ این روند را تسریع کرد، با نظرسنجی گالوپ که نشان می‌دهد ۵۸ درصد از کارگران آمریکایی در سال ۲۰۲۰ به نوعی از راه دور کار می‌کردند. و در حالی که کار از راه دور در ابتدا به عنوان یک راه حل موقت در طول همه‌گیری تلقی می‌شد، اما اکنون مشخص شده است که کار از راه دور برای ماندن است. امروزه، Flexjobs دریافت که ۸۰ درصد از آمریکایی‌های شاغل در یک مدل دفتر ترکیبی مشغول به کار هستند.
افزایش چشمگیر کار از راه دور پیامدهای مهمی برای بازار املاک تجاری دارد. با کاهش تعداد افرادی که به محل کار رفت‌وآمد می‌کنند، تقاضا برای فضای اداری کاهش می‌یابد. در عین حال، تقاضا برای املاک مسکونی در مناطق حومه‌ای افزایش می‌یابد، جایی که بسیاری از کارگران از راه دور ترجیح می‌دهند زندگی کنند. این تغییر در تقاضا باعث می‌شود که متخصصان املاک تجاری استراتژی‌های خود را بازنگری کرده و با واقعیت جدید کار از راه دور سازگار شوند.

تأثیر کار از راه دور بر اشغال‌کنندگان دفتر
با کار کردن تعداد بیشتری از کارکنان از خانه، کسب‌وکارها در حال ارزیابی مجدد نیازهای فضای اداری تجاری خود هستند و اغلب در حال کاهش یا اجاره مجدد فضای اداری هستند. برخی از کسب‌وکارها همچنین به مدل‌های اداری انعطاف‌پذیر مانند فضاهای کار اشتراکی یا اتاق‌های جلسات در صورت تقاضا یا دفاتر ماهواره‌ای کوچکتر نقل مکان می‌کنند. در نتیجه، صاحبان املاک اداری و صاحبان املاک تجاری باید با تقاضای در حال تغییر سازگار شوند و خدمات و امکانات جدیدی را برای جذب و حفظ مستاجران ارائه دهند.

این تغییر چالش‌های جدیدی را برای صاحبان املاک اداری ایجاد کرده است که باید برای جلوگیری از فضای اداری خالی و مشکلات جریان نقدی آینده سازگار شوند. کاهش قابل توجه تقاضا صاحبان املاک را مجبور می‌کند قیمت اجاره را کاهش دهند و خدمات و امکانات جدیدی را برای جذب و حفظ مستاجران ارائه دهند. این شامل ارائه شرایط اجاره انعطاف‌پذیرتر، پیاده‌سازی فناوری‌های جدید برای بهبود تجربه مستاجر و ایجاد فضاهایی است که از همکاری و نوآوری پشتیبانی می‌کنند. یک اثر جانبی مثبت بالقوه از این امر، فضای اداری با کیفیت بالاتر، فرصت‌های کار از راه دور بیشتر و در نهایت دسترسی بهتر به نیروی کار متنوع و با استعداد است.

علاوه بر این، روند کار از راه دور بر اهمیت طراحی دفتر نیز تأکید کرده است، با کسب‌وکارهایی که به دنبال فضاهای اداری هستند که رفاه کارکنان و بهره‌وری بیشتر را تقویت می‌کنند. فضاهای اداری که نور طبیعی، فضای سبز و فضای باز برای فعالیت بدنی را در اولویت قرار می‌دهند، به طور فزاینده‌ای محبوب می‌شوند. در نتیجه، صاحبان املاک اداری و مدیران املاک در حال کار بر روی ایجاد فضاهایی هستند که نیازهای در حال تغییر مستاجران را منعکس می‌کند و به حمایت از سلامت و تندرستی کلی کارکنان آنها کمک می‌کند.

تأثیر کار از راه دور بر فضای خرده‌فروشی
خرده‌فروشی سنتی در پشتوانه کار از راه دور رونق گرفته است. اجاره خرده‌فروشی در بالاترین حد خود قرار دارد! طبق گزارش CBRE، در سه ماهه چهارم سال ۲۰۲۲، نرخ خالی بودن خرده‌فروشی ۴.۹ درصد بود که ۹ فصل متوالی جذب مثبت در بازار است. با کار کردن تعداد بیشتری از افراد از خانه، افزایش چشمگیر تقاضا برای فضای خرده‌فروشی در بازارهای حومه‌ای و برخی از بازارهای شهری محسوس است. مردم مکانی می‌خواهند تا یک لقمه سریع یا یک قهوه سریع دور از دفتر کار در خانه یا فضای کار اشتراکی خود بگیرند.

علاوه بر این، با کاهش تعداد کارکنانی که به محل کار می‌روند، یک میل انسانی تجدید شده برای ارتباط با افراد دیگر وجود دارد. خرده‌فروشان این خلاء آب‌سردکن اداری را (که به هر حال کسی واقعاً آن را دوست نداشت) با فروشگاه‌های متمرکز بر جامعه پر می‌کنند که ارتباطات را با جامعه محلی تسهیل می‌کنند. هیچ چیز بهتر از ورود به کافه محلی شما و دانستن نام شما توسط باریستا نیست. یا خرید مواد غذایی خود از بازار محله و برخورد با دوستانتان.

روند کار از راه دور همچنین بر اهمیت طراحی خرده‌فروشی تأکید کرده است، با خرده‌فروشان به دنبال ایجاد فضاهایی هستند که راحتی و یک تجربه خرید به یاد ماندنی را در اولویت قرار می‌دهند. این شامل پیاده‌سازی سیستم‌های پرداخت بدون تماس، ایجاد فضاهایی برای تحویل و سفارشات بیرون‌بر و گنجاندن فناوری برای بهبود تجربه خرید است. علاوه بر این، خرده‌فروشان به دنبال ایجاد فضاهای فیزیکی هستند که نام تجاری خود را در یک جامعه معین ایجاد کنند.

تأثیر کار از راه دور بر فضای صنعتی
روند کار از راه دور تأثیر قابل توجهی بر تقاضا برای فضای صنعتی داشته است. کار کردن تعداد بیشتری از افراد از خانه منجر به افزایش تجارت الکترونیک و خدمات تحویل به خانه شده است. افزایش متناظر در تقاضا برای انبارداری و فضای لجستیکی برای پشتیبانی از این خدمات وجود داشته است. این امر منجر به رشد قابل توجهی در بخش صنعتی، به ویژه در مناطق شهری که فضا در آن گران است، شده است.

در واقع، بیش از ۷۰ درصد از فضای صنعتی ایالات متحده قبل از قرن بیست و یکم ساخته شده است، با تقریباً ۱/۳ از فضا که در حال رسیدن به ۵۰ سالگی است. در همین حال، پس از کووید، رشد سالانه دو رقمی در فروش تجارت الکترونیک وجود داشته است. زیرساخت‌های صنعتی قدیمی نمی‌توانند با تقاضا برای این نوع ملک تجاری همگام شوند. بسیاری از شرکت‌های تجارت الکترونیک به دنبال ساده‌سازی زنجیره‌های تأمین خود و کاهش هزینه‌های حمل و نقل با قرار دادن عملیات خود در نزدیکی مناطق شهری هستند. علاوه بر این، یک روند فضاهای صنعتی که برای مراکز تحویل در آخرین مرحله یا مراکز توزیع خرد بازسازی می‌شوند. تغییر به سمت کار از راه دور همچنین تسریع در پذیرش اتوماسیون و رباتیک در بخش صنعتی را تسریع کرده است که منجر به نیاز بیشتر به امکاناتی می‌شود که بتوانند این فناوری را در خود جای دهند. بازار در حال حاضر ۳ درصد فضای صنعتی خالی دارد و رقابت برای ساخت فضای بیشتر در جریان است.

استراتژی‌های املاک تجاری در دنیای اول کار از راه دور
بهبود تجربه مستاجر
با فراگیر شدن کار از راه دور، مستاجران به دنبال چیزی فراتر از یک غرفه اداری هستند. آنها به دنبال مکانی هستند که از رفاه کلی آنها، از جمله سلامت جسمی، روانی و اجتماعی پشتیبانی کند. متخصصان املاک تجاری با بهبود تجربه مستاجر از طریق امکاناتی مانند مراکز تناسب اندام، کافه‌ها و فضاهای کاری مشترک پاسخ می‌دهند. این فضاها نه تنها برای مستاجران ارزش ایجاد می‌کنند، بلکه حس اجتماع و تعلق را در داخل ساختمان ایجاد می‌کنند.

بازاندیشی در استراتژی‌های اجاره
در پاسخ به کار از راه دور، یک تغییر در استراتژی‌های اجاره برای متخصصان املاک تجاری ایجاد شده است. صاحبان املاک به جای تمرکز صرف بر اجاره‌های بلندمدت، در حال بررسی شرایط اجاره کوتاه‌تر و گزینه‌های اجاره انعطاف‌پذیر هستند. آنها همچنین در حال ارائه توافقات اجاره متمرکز بر مستاجر، از جمله گزینه‌های کاهش یا تعویق اجاره در زمان عدم اطمینان اقتصادی هستند. این استراتژی‌های جدید نیازهای در حال تغییر مستاجران را منعکس می‌کند و به جذب و حفظ آنها در دنیای اول کار از راه دور کمک می‌کند.

در دنیای اول کار از راه دور، ساختمان‌های تجاری پتانسیل ایجاد محیط‌های متمرکز بر جامعه را دارند که مردم واقعاً می‌خواهند به آنجا بروند. فضاهایی که همکاری و تعامل اجتماعی را تقویت می‌کنند. صاحبان املاک، تیم‌های تأسیسات و بخش‌های املاک در حال بازنگری مدل‌های اجاره سنتی و یافتن راه‌هایی برای ایجاد ارزش برای مستاجران فراتر از صرفاً فضا هستند. این شامل ارائه امکانات مشترک مانند سالن‌ها، فضاهای جلسه و مراکز تناسب اندام، و همچنین سازماندهی رویدادها و فعالیت‌های ایجاد اجتماع است. با تمرکز بر ایجاد حس اجتماع و هدف مشترک، املاک تجاری می‌تواند چیزی فراتر از مکانی برای کار یا خرید باشد. می‌تواند مقصدی باشد که مردم بخواهند بخشی از آن باشند و با آن درگیر شوند و نرخ اشغال بالاتر و وفاداری بیشتر مستاجران را به ارمغان بیاورند.

آغاز عصر Proptech
با ادامه شکل‌گیری کار از راه دور در چشم‌انداز املاک تجاری، این صنعت در یک دوراهی با نسل جوان‌تر قرار دارد که فناوری را به عنوان ابزاری حیاتی برای موفقیت می‌پذیرد. Proptech یک بخش جدید از SAAS است که املاک و تیم‌های حسابداری املاک را به قرن بیست و یکم می‌برد. گردش کارهای مدرن در چشم‌انداز proptech ساخته می‌شوند تا کارایی را بهبود بخشند، وظایف تکراری را خودکار کنند و داده‌های املاک را به طور کلی تجزیه و تحلیل کنند. در نهایت، راه حل‌های proptech می‌توانند به مستاجران تجاری کمک کنند تا با نیازهای فضایی در حال تغییر ناشی از کار از راه دور سازگار شوند. در اینجا چند چارچوب وجود دارد که عصر proptech را رقم می‌زنند:

پذیرش فناوری به عنوان یک ابزار
به جای اینکه فناوری را تهدیدی تلقی کنند، متخصصان املاک تجاری باید آن را به عنوان ابزاری برای موفقیت بپذیرند. این بدان معناست که بررسی راه حل‌ها و پلتفرم‌های نرم‌افزاری جدید که می‌توانند گردش کارها را ساده کنند، وظایف را خودکار کنند و دید بیشتری را در مورد عملکرد ملک ارائه دهند. با استفاده از فناوری، متخصصان املاک تجاری می‌توانند چابک‌تر، پاسخگوتر و متمرکزتر بر مشتری باشند.

ارتقاء پشته فناوری املاک خود
برای موفقیت در دنیای اول کار از راه دور، داشتن یک پشته فناوری قوی و جامع ضروری است. این شامل استفاده از ابزارهایی برای مدیریت اجاره، حسابداری اجاره، بهره‌وری فضا و ESG است. با سرمایه‌گذاری در راه حل‌های درجه یک، متخصصان املاک تجاری می‌توانند مزیت رقابتی کسب کنند و بهتر به تقاضای کار روزانه خود پاسخ دهند.

تغییر از خدمات تراکنشی به خدمات ارزش افزوده
Proptech همچنین به متخصصان املاک تجاری اجازه می‌دهد تا تمرکز خود را از خدمات تراکنشی به پیشنهادات ارزش افزوده تغییر دهند. این شامل ارائه تجزیه و تحلیل داده‌ها، بینش‌های بازار و سایر خدمات مشاوره‌ای است که به توانمندسازی تصمیم‌گیری کمک می‌کند. با ارتقاء سطح خدماتی که ارائه می‌دهند، متخصصان املاک تجاری می‌توانند روابط قوی‌تری با مستاجران ایجاد کنند و شهرت خود را در بازار افزایش دهند.

راه حل‌های مدیریت اجاره در دنیای اول کار از راه دور
مستاجران تجاری در فضاهای اداری، خرده‌فروشی و صنعتی در حال پیمایش یک وضعیت جدید هستند. در دنیای اول کار از راه دور، داشتن یک راه حل مدیریت اجاره مبتنی بر ابر و قابل دسترسی از هر کجا برای کل تیم شما بسیار مهم است. در اینجا برخی از ویژگی‌های نرم‌افزار مدیریت اجاره وجود دارد که برای پشته فناوری شما ضروری است:

توانمندسازی کل چرخه عمر اجاره:
فرآیند املاک تجاری بر ذینفعان متعددی تأثیر می‌گذارد. از کارگزاران نماینده مستاجر گرفته تا مدیران اجاره، تیم‌های حقوقی و متخصصان حسابداری اجاره، فرآیند مدیریت اجاره یک تلاش مشترک است. اگر نرم‌افزار شما فقط یک قطعه از چرخه عمر اجاره را حل می‌کند، کسب‌وکار خود را در معرض خطر غیرضروری قرار می‌دهید.

شهودی و آسان برای استفاده:
یک رابط کاربری شهودی و آسان برای استفاده یک ویژگی ضروری برای نرم‌افزار مدیریت اجاره در دنیای اول کار از راه دور است. مهم است که نرم‌افزار کاربرپسند باشد و بتوان بدون آموزش گسترده به راحتی در آن پیمایش کرد. این شامل ویژگی‌هایی مانند داشبوردی است که نمای واضحی از اطلاعات کلیدی اجاره ارائه می‌دهد، و همچنین عملکردهای جستجو و فیلتر که یافتن جزئیات خاص را آسان می‌کند و گردش کارهای شهودی برای کارهای رایج مانند تمدید یا فسخ اجاره.

سفارشی‌سازی:
هر مستاجر تجاری نیازهای منحصر به فردی دارد وقتی صحبت از مدیریت اجاره به میان می‌آید. به همین دلیل انتخاب یک راه حل نرم‌افزاری که بتواند برای برآوردن الزامات خاص کسب‌وکار شما سفارشی شود، مهم است. این ممکن است شامل ویژگی‌هایی مانند فیلدهای سفارشی، گزینه‌های گزارش‌گیری انعطاف‌پذیر و همچنین صادرات سریع و آسان باشد.

کار از راه دور برای ماندن است. هیچ بخشی به اندازه املاک تجاری تحت تأثیر این تغییر قرار نمی‌گیرد. استقرار ابزارهایی که همکاری، اتوماسیون و تصمیم‌گیری مبتنی بر داده را فعال می‌کنند، هرگز به این اندازه مهم نبوده است. یک نرم‌افزار مدیریت اجاره مبتنی بر ابر می‌تواند گردش کارها را ساده کند و اطمینان حاصل کند که همه در یک صفحه هستند. با استفاده از فناوری برای مدیریت کارآمدتر اجاره، املاک تجاری می‌تواند به یک دارایی استراتژیک تبدیل شود که موفقیت کسب‌وکار را به پیش می‌برد. ببینید چگونه Occupier می‌تواند به شما در ارتقاء گردش کارهای مدیریت و حسابداری اجاره خود کمک کند.


ظهور کار از راه دور، چشم‌انداز اشتغال را متحول کرده و به‌طور اساسی نحوه رویکرد افراد و کسب‌وکارها به ترتیبات کاری را تغییر داده است. در سال‌های اخیر، پذیرش شیوه‌های کار از راه دور به‌طور قابل توجهی افزایش یافته است، اما همه‌گیری کووید-۱۹ بود که این تغییر را به شدت تسریع کرد. با چالش‌های قرنطینه و فاصله‌گذاری اجتماعی، کار از راه دور برای اطمینان از تداوم کسب‌وکار و در اولویت قرار دادن ایمنی کارکنان ضروری شد.

این تغییر ناگهانی و گسترده به کار از راه دور، بحث‌ها و مناظره‌های متعددی را در مورد آینده کار برانگیخته است. در حالی که در این روش جدید فعالیت می‌کنیم، بررسی پیامدهای بلندمدت کار از راه دور بر جنبه‌های مختلف زندگی ما، از جمله بازار املاک، اهمیت فزاینده‌ای پیدا می‌کند.

تاثیر کار از راه دور بر روند‌های املاک، عمیق و چندوجهی است. با عدم وابستگی افراد به مکان خاصی برای کار، آزادی جدیدی برای انتخاب محل زندگی به وجود آمده است. این امر منجر به افزایش تقاضا برای املاک مسکونی در مناطق حومه‌ای و شهرهای کوچک شده است، جایی که افراد به دنبال فضاهای زندگی بزرگتر، دسترسی به طبیعت و حس اجتماع هستند. داشتن یک دفتر کار اختصاصی یا فضای کاری انعطاف‌پذیر در داخل خانه‌ها برای کارمندان دورکار اولویت یافته و بر تصمیمات خرید خانه آن‌ها تأثیر می‌گذارد.

در بخش املاک تجاری نیز پویایی‌ها در حال تغییر است. شرکت‌ها در حال ارزیابی مجدد نیازهای فضای اداری خود هستند و برخی به دفاتر کوچکتر یا فضاهای کاری اشتراکی روی می‌آورند. تأکید به سمت ایجاد محیط‌های مشارکتی در فضاهای اداری برای تسهیل تعاملات حضوری در صورت نیاز، در حال تغییر است. علاوه بر این، کاهش تقاضا برای فضاهای اداری سنتی، منجر به تغییر کاربری ساختمان‌های تجاری به فضاهای چندمنظوره شده است که واحدهای مسکونی، فضاهای کار اشتراکی و امکانات را با هم ترکیب می‌کنند.

برای شکوفایی در این چشم‌انداز در حال تغییر، صنعت املاک باید سازگار شود و نوآوری کند. سازندگان باید عناصر طراحی انعطاف‌پذیر مانند فضاهای کاری چندمنظوره و زیرساخت‌های فناوری را در پروژه‌های خود بگنجانند تا نیازهای کارمندان دورکار را برآورده کنند. توسعه‌های چندمنظوره که یک محیط زندگی-کار-تفریح جامع را ارائه می‌دهند، برای کسانی که به دنبال یک سبک زندگی متعادل هستند، جذابیت بیشتری پیدا کرده‌اند. مشاوران املاک باید از نرم‌افزارهای املاک، پلتفرم‌های دیجیتال و تورهای مجازی برای ارائه خدمات به خریداران دورکار استفاده کنند و تجربه‌ای یکپارچه را از راه دور فراهم کنند. ارائه‌دهندگان فضاهای کار اشتراکی می‌توانند با ارائه امکانات سفارشی و طرح‌های عضویت انعطاف‌پذیر، از افزایش تقاضا برای فضاهای کاری انعطاف‌پذیر بهره‌برداری کنند.

با ادامه حرکت جهان به سوی آینده کار از راه دور، صنعت املاک نقش محوری در شکل‌دهی به این چشم‌انداز در حال تکامل ایفا می‌کند. با درک پیامدهای کار از راه دور بر روند‌های املاک و تطبیق استراتژی‌های خود، ذینفعان صنعت می‌توانند نیازهای در حال تغییر کارمندان دورکار را برآورده کرده و به رشد و موفقیت این روش جدید کار کمک کنند.

**افزایش کار از راه دور**

افزایش کار از راه دور، دورانی جدید از انعطاف‌پذیری را رقم زده و ساختارهای سنتی کار را متحول کرده است. این امر درهای فرصت‌هایی را هم برای افراد و هم برای سازمان‌ها باز کرده و نحوه رویکرد ما به کار و رابطه بین کارمندان و کارفرمایان را بازتعریف می‌کند. با ادامه تکامل کار از راه دور، تجزیه و تحلیل تأثیر آن بر جنبه‌های مختلف زندگی ما، از جمله تأثیر آن بر روند‌های املاک، فرهنگ کار و اقتصاد کلی، بسیار مهم است.

در این زمینه، استخدام نیز تحت تأثیر تغییر به سمت کار از راه دور قرار گرفته است. شرکت‌ها به طور فزاینده‌ای به ابزارها و فناوری‌های استخدام روی می‌آورند تا با چشم‌انداز در حال تغییر سازگار شوند و به آن‌ها امکان می‌دهند استعدادها را از راه دور شناسایی، ارزیابی و استخدام کنند. ابزارهای استخدام نقش مهمی در ساده‌سازی فرآیند استخدام، تسهیل مصاحبه‌های از راه دور و مدیریت موثر روابط با نامزدها ایفا می‌کنند. با افزایش کار از راه دور، ادغام ابزارهای استخدام در استراتژی‌های استخدام برای رقابتی ماندن کسب‌وکارها در جذب و حفظ استعدادهای برتر در یک محیط کار از راه دور ضروری شده است.

**پیشرفت‌های فناوری**

اینترنت پرسرعت، ابزارهای کنفرانس ویدیویی، نرم‌افزار مدیریت پروژه و پلتفرم‌های همکاری همگی نقش مهمی ایفا کرده‌اند، نه تنها در تسهیل ارتباطات یکپارچه و همکاری از راه دور، بلکه در هموار کردن راه برای اصول اولیه اتوماسیون در صنعت املاک. از فهرست‌های املاک خودکار و مدیریت اسناد گرفته تا ارتباطات ساده با مشتری، ابزارهای اتوماسیون به ابزاری ضروری برای متخصصان املاک برای مدیریت کارآمد کار از راه دور و ارائه تجربه‌ای یکپارچه به مشتریان و خریداران تبدیل می‌شوند. این پیشرفت‌ها کار از راه دور را در دسترس‌تر و کارآمدتر کرده و به تیم‌ها امکان می‌دهد صرف نظر از موقعیت فیزیکی خود، به طور موثر همکاری کنند.

**جمعیت نیروی کار**

نسل هزاره و نسل Z که اکنون بخش قابل توجهی از نیروی کار را تشکیل می‌دهند، به انعطاف‌پذیری و تعادل بین کار و زندگی اهمیت می‌دهند. آن‌ها تجربیات کاری معنادار را در اولویت قرار می‌دهند و به احتمال زیاد به دنبال شرکت‌هایی هستند که فرصت‌های کار از راه دور را ارائه می‌دهند. با تسلط این نسل‌ها بر نیروی کار، انتظار می‌رود تقاضا برای گزینه‌های کار از راه دور افزایش یابد.

**بهبود بهره‌وری و عملکرد**

کار از راه دور عوامل حواس‌پرتی موجود در محیط‌های اداری سنتی را از بین می‌برد و به افراد امکان می‌دهد محیط کار خود را برای بهینه‌سازی بهره‌وری سفارشی کنند. همچنین فرصت‌هایی را برای افراد فراهم می‌کند تا در ساعات اوج بهره‌وری خود کار کنند و در نتیجه عملکرد و کارایی بهبود می‌یابد.

**ادغام کار و زندگی**

با برنامه‌های انعطاف‌پذیر، افراد می‌توانند تعهدات شخصی و مسئولیت‌های خانوادگی را بهتر مدیریت کنند و منجر به هماهنگی بیشتر کار و زندگی شوند. کار از راه دور به افراد قدرت می‌دهد تا محیط کاری ایجاد کنند که از رفاه کلی آن‌ها پشتیبانی کند، که می‌تواند تأثیر مثبتی بر سلامت روان، رضایت شغلی و کیفیت کلی زندگی داشته باشد.

**تأثیر بر روند‌های املاک**

روند‌های املاک ایستا نیستند. آن‌ها دائماً در حال تکامل و انطباق با عوامل مختلف هستند. این روندها تأثیر قابل توجهی بر کل صنعت املاک دارند و بر همه چیز از قیمت مسکن و تقاضای بازار گرفته تا استراتژی‌های سرمایه‌گذاری و پروژه‌های توسعه تأثیر می‌گذارند.

در این بخش، عوامل کلیدی شکل‌دهنده روند‌های املاک و پیامدهای آن‌ها برای خریداران، فروشندگان، سرمایه‌گذاران و متخصصان صنعت را بررسی خواهیم کرد. با درک تأثیر این روندها، می‌توانید از منحنی جلوتر باشید و تصمیمات آگاهانه‌ای در دنیای پویای املاک بگیرید.

**املاک مسکونی**

*   **رونق حومه‌ای:** افزایش کار از راه دور منجر به افزایش قابل توجهی در تقاضا برای خانه‌های حومه‌ای شده است. کارمندان دورکار به دنبال فضاهای زندگی بزرگتر، اغلب با دفاتر کار خانگی، و دسترسی به امکانات فضای باز هستند. جذابیت زندگی حومه‌ای در محیط آرام‌تر، املاک بزرگتر و ارتباط نزدیک‌تر با طبیعت نهفته است. این تغییر منجر به افزایش قیمت املاک در حومه شهر و بازار رقابتی برای خانه‌ها در مناطق حومه‌ای مطلوب شده است.
*   **دفاتر کار خانگی و فضاهای انعطاف‌پذیر:** نیاز به دفاتر کار خانگی اختصاصی یا فضاهای انعطاف‌پذیر در داخل خانه‌ها برای کارمندان دورکار اولویت یافته است. بسیاری از افراد اکنون به یک منطقه تعیین‌شده نیاز دارند که بتوانند در آن به راحتی و بدون حواس‌پرتی کار کنند. در نتیجه، تصمیمات خرید خانه تحت تأثیر در دسترس بودن فضاهای مناسب برای کار از راه دور قرار می‌گیرد. خریداران به دنبال املاکی هستند که دارای اتاق‌های اضافی، زیرزمین‌های تکمیل‌شده یا فضاهای تبدیل‌شده باشند که بتوان آن‌ها را به دفاتر کار خانگی کاربردی یا فضاهای کاری قابل انطباق تبدیل کرد.
*   **انعطاف‌پذیری مکانی:** کار از راه دور انعطاف‌پذیری جدیدی را برای افراد در انتخاب محل زندگی فراهم کرده است. محدودیت سنتی زندگی در نزدیکی محل کار دیگر وجود ندارد و افراد می‌توانند گزینه‌هایی فراتر از مراکز شهر را بررسی کنند. این امر منجر به افزایش علاقه به مناطق مقرون به صرفه، شهرهای کوچک و مناطق روستایی شده است. کارمندان دورکار به مکان‌هایی جذب می‌شوند که هزینه‌های زندگی پایین‌تر، املاک بزرگتر و سبک زندگی آرام‌تری را ارائه می‌دهند. تقاضا برای املاک در این مناطق افزایش یافته است و منجر به توسعه و احیای مناطق قبلاً نادیده گرفته شده شده است.

**املاک تجاری**

*   **تغییر در تقاضای فضای اداری:** افزایش کار از راه دور منجر به ارزیابی مجدد نیازهای فضای اداری شده است. بسیاری از شرکت‌ها در حال بررسی مجدد میزان فضای اداری فیزیکی مورد نیاز خود هستند و به دفاتر کوچکتر یا فضاهای کاری اشتراکی روی می‌آورند. کار از راه دور نشان داده است که کارمندان می‌توانند به طور موثر از راه دور همکاری و ارتباط برقرار کنند و نیاز به دفاتر بزرگ و متمرکز را کاهش دهند. این تغییر منجر به کاهش تقاضا برای فضاهای اداری سنتی در مراکز شهر شده است.
*   **تأکید بر فضاهای مشارکتی:** با انطباق شرکت‌ها با پویایی‌های در حال تغییر کار از راه دور، تأکید فزاینده‌ای بر ایجاد محیط‌های مشارکتی در فضاهای اداری وجود دارد. در حالی که برخی از وظایف را می‌توان به طور موثر از راه دور انجام داد، شرکت‌ها اهمیت تعاملات حضوری و کار تیمی را تشخیص می‌دهند. بنابراین، طرح‌بندی‌های اداری در حال بازنگری هستند تا فضاهای مشارکتی، اتاق‌های جلسات و مناطقی را در اولویت قرار دهند که ارتباطات اجتماعی و نوآوری را تقویت می‌کنند. این فضاها برای افزایش تعامل کارکنان، خلاقیت و تبادل ایده طراحی شده‌اند.
*   **تغییر کاربری ساختمان‌های اداری:** با کاهش تقاضا برای فضای اداری سنتی، ساختمان‌های تجاری در حال تغییر کاربری برای پاسخگویی به نیازهای جدید هستند. بسیاری از صاحبان املاک و توسعه‌دهندگان در حال تبدیل فضاهای اداری بلااستفاده به محیط‌های چندمنظوره هستند. این شامل تبدیل بخش‌هایی از ساختمان‌های اداری به واحدهای مسکونی، فضاهای کار اشتراکی، فروشگاه‌های خرده‌فروشی و امکانات می‌شود. هدف ایجاد فضاهای پر جنب و جوش و چند منظوره است که نیازهای در حال تکامل نیروی کار و جامعه اطراف را برآورده کند.

**سازگاری با آینده**

در این بخش، استراتژی‌ها و ملاحظاتی را که توسعه‌دهندگان املاک، مشاوران املاک و ارائه‌دهندگان فضاهای کار اشتراکی باید برای سازگاری با آینده کار از راه دور در پیش بگیرند، بررسی خواهیم کرد. با درک پویایی‌های در حال تغییر نیروی کار و همسو کردن پیشنهادات خود با نیازهای در حال تکامل متخصصان دورکار، صنعت املاک می‌تواند خود را به عنوان یک عامل ضروری در کار از راه دور قرار دهد و به موفقیت و رضایت این نیروی کار در حال ظهور کمک کند.

**توسعه‌دهندگان املاک**

*   **انعطاف‌پذیری در طراحی:** توسعه‌دهندگان املاک باید طرح‌های خود را برای انطباق با نیازهای کارمندان دورکار تطبیق دهند. ادغام فضاهای انعطاف‌پذیر و امکاناتی مانند فضاهای کار اشتراکی مجهز به اینترنت پرسرعت و ایستگاه‌های کاری راحت می‌تواند کارمندان دورکاری را که به دنبال یک محیط کاری پربار خارج از خانه هستند جذب کند. علاوه بر این، گنجاندن زیرساخت‌های فناوری پیشرفته برای پشتیبانی از الزامات کار از راه دور در جذب مستاجران و خریداران بسیار مهم خواهد بود.
*   **توسعه‌های چندمنظوره:** توسعه‌دهندگان می‌توانند توسعه‌های چندمنظوره ایجاد کنند که یک محیط زندگی-کار-تفریح جامع را ارائه می‌دهند. با ترکیب فضاهای مسکونی، تجاری و تفریحی در یک توسعه واحد، می‌توانند نیازهای متنوع کارمندان دورکار را برآورده کنند. این توسعه‌ها می‌توانند شامل واحدهای مسکونی با فضاهای اداری خانگی یکپارچه، امکانات کار اشتراکی مشترک، گزینه‌های خرده‌فروشی و غذاخوری و امکانات تفریحی باشند. راحتی و دسترسی این محیط‌های چندمنظوره برای کارمندان دورکاری که به دنبال یک سبک زندگی جامع هستند که کار و اوقات فراغت را متعادل می‌کند، جذاب خواهد بود.
*   **طراحی پایدار:** با کاهش نیاز به رفت و آمد روزانه، توسعه‌دهندگان املاک فرصتی دارند تا عناصر طراحی پایدار را در اولویت قرار دهند. ساختمان‌های کم‌مصرف، منابع انرژی تجدیدپذیر و فضاهای سبز را می‌توان در پروژه‌ها ادغام کرد تا تأثیر زیست‌محیطی کاهش یابد. توسعه‌دهندگان همچنین می‌توانند گزینه‌های حمل و نقل سازگار با محیط زیست مانند امکانات ذخیره‌سازی دوچرخه و ایستگاه‌های شارژ خودروهای برقی را بررسی کنند تا با اهداف پایداری کارمندان دورکار همسو شوند.

**مشاوران املاک**

*   **تورهای مجازی و خدمات از راه دور:** مشاوران املاک باید از فناوری برای سازگاری با روند‌های کار از راه دور استفاده کنند. ارائه تورهای مجازی ملک، تجسم‌های سه بعدی و قابلیت‌های کنفرانس ویدیویی می‌تواند به کارمندان دورکار کمک کند تا املاک را از راه دور کاوش و ارزیابی کنند. علاوه بر این، ارائه خدمات از راه دور مانند امضای دیجیتال اسناد و مشاوره‌های آنلاین به مشاوران املاک کمک می‌کند تا نیازهای مشتریانی را که ممکن است نتوانند شخصاً از املاک بازدید کنند، برآورده کنند.
*   **آگاهی از مکان‌های مناسب برای کار از راه دور:** مشاوران املاک باید از مکان‌های مناسب برای کار از راه دور و مزایای خاص آن‌ها مطلع باشند. این شامل درک عواملی مانند اتصال به اینترنت، دسترسی به امکانات، نزدیکی به فضاهای کار اشتراکی و ملاحظات کیفیت زندگی است. با داشتن دانش عمیق از این مکان‌ها، مشاوران املاک می‌توانند کارمندان دورکار را در یافتن ملک ایده‌آل که با سبک زندگی کار از راه دور آن‌ها همسو باشد، راهنمایی کنند.

**ارائه‌دهندگان فضاهای کار اشتراکی**

*   **طرح‌های عضویت انعطاف‌پذیر:** ارائه‌دهندگان فضاهای کار اشتراکی باید طرح‌های عضویت انعطاف‌پذیری را ارائه دهند که نیازهای در حال تکامل کارمندان دورکار را برآورده کند. این می‌تواند شامل گزینه‌های دسترسی پاره‌وقت یا در صورت تقاضا و همچنین عضویت‌های بلندمدت باشد. انعطاف‌پذیری طرح‌های عضویت به کارمندان دورکار اجازه می‌دهد تا برنامه‌ای را انتخاب کنند که به بهترین وجه با سبک کار و ترجیحات آن‌ها مطابقت دارد.
*   **امکانات پیشرفته:** برای جذب کارمندان دورکار، فضاهای کار اشتراکی باید امکانات پیشرفته‌ای را ارائه دهند که از بهره‌وری و همکاری پشتیبانی کند. اینترنت پرسرعت، امکانات کنفرانس ویدیویی قابل اعتماد، ایستگاه‌های کاری راحت و اتاق‌های جلسات اختصاصی از ویژگی‌های ضروری هستند. علاوه بر این، ارائه امکاناتی مانند کافه‌های درون‌ساختمان، امکانات ورزشی و رویدادهای شبکه‌سازی می‌تواند یک جامعه پر جنب و جوش ایجاد کند و ارتباطات را بین متخصصان دورکار تقویت کند.

**نتیجه‌گیری**

آینده کار از راه دور تأثیر عمیقی بر روند‌های املاک خواهد داشت. افزایش کار از راه دور تقاضا برای املاک مسکونی و تجاری را تغییر شکل داده است و افراد به دنبال خانه‌هایی هستند که نیازهای کار از راه دور را برآورده کند و شرکت‌ها نیازهای فضای اداری خود را ارزیابی می‌کنند. صنعت املاک باید با ارائه راه حل‌های انعطاف‌پذیر و نوآورانه که نیازهای در حال تکامل کارمندان دورکار را برآورده می‌کند، سازگار شود. توسعه‌دهندگان می‌توانند توسعه‌های چندمنظوره با فضاهای انعطاف‌پذیر ایجاد کنند، در حالی که مشاوران املاک می‌توانند از فناوری برای ارائه خدمات از راه دور استفاده کنند. ارائه‌دهندگان فضاهای کار اشتراکی می‌توانند طرح‌های عضویت انعطاف‌پذیر و امکانات سفارشی ارائه دهند. با پذیرش آینده کار از راه دور، صنعت املاک می‌تواند در این دوران جدید از ترتیبات کاری انعطاف‌پذیر شکوفا شود و به موفقیت کارمندان دورکار و کسب‌وکارها کمک کند.


در پی همه‌گیری کووید-۱۹، کار از راه دور به هنجار جدید برای میلیون‌ها کارمند در سراسر جهان تبدیل شد. این تغییر ناگهانی به دورکاری، سوالاتی را در مورد آینده املاک تجاری، به ویژه فضاهای اداری مطرح کرد. با سازگاری کسب‌وکارها و کارکنان با کار از راه دور، صنعت املاک تجاری خود را در یک دوراهی یافت و با چالش‌ها و فرصت‌های بی‌سابقه‌ای روبرو شد.

تغییر الگوی غالب
دفتر کار سنتی که زمانی رکن اصلی دنیای شرکت‌ها بود، شروع به تغییر کرد. بسیاری از شرکت‌ها، بزرگ و کوچک، متوجه شدند که کار از راه دور نه تنها امکان‌پذیر است، بلکه اغلب مقرون به صرفه‌تر نیز می‌باشد. این درک منجر به کاهش تقاضا برای فضاهای اداری سنتی در برخی مناطق شد. با این حال، تأثیر آن در همه بازارها یکسان نبود. در اینجا نحوه تکامل این فضا آمده است:

۱. بازارهای شهری در مقابل بازارهای حومه‌ای: در مراکز شهری بزرگ، برخی از شرکت‌ها اندازه دفاتر خود را کاهش دادند یا از آن‌ها صرف نظر کردند و به توافق‌های کاری منعطف روی آوردند. در مقابل، بازارهای دفاتر حومه‌ای با افزایش تقاضا مواجه شدند، زیرا کارکنان به دنبال مکان‌های کاری بزرگتر و راحت‌تر نزدیک به خانه خود بودند.

۲. انعطاف‌پذیری و سازگاری: افزایش کار از راه دور، رشد ارائه‌دهندگان فضاهای اداری انعطاف‌پذیر مانند وِوِرک و رگوس را به دنبال داشت. این ارائه‌دهندگان به شرکت‌ها این امکان را می‌دهند که در صورت نیاز، اندازه فضای اداری خود را افزایش یا کاهش دهند و تعهدات اجاره بلندمدت را کاهش دهند.

۳. تغییر کاربری و بازسازی: برخی از توسعه‌دهندگان املاک تجاری شروع به تغییر کاربری فضاهای اداری به املاک چندمنظوره، واحدهای مسکونی یا کاربری‌های تجاری جایگزین کردند. این رویکرد تطبیقی با هدف به حداکثر رساندن استفاده از دارایی‌های موجود بود.

۴. دفاتر مجهز به فناوری: صاحبان املاک پیشرو در فناوری سرمایه‌گذاری کردند تا فضاهای اداری هوشمندتر، ایمن‌تر و جذاب‌تر ایجاد کنند. ویژگی‌هایی مانند سیستم‌های ورود بدون تماس، بهبود فیلتراسیون هوا و قابلیت‌های پیشرفته کنفرانس ویدیویی به نقاط فروش تبدیل شدند.

امکانات آینده
در حالی که تأثیر اولیه کار از راه دور بر املاک تجاری قابل توجه بود، مهم است که بدانیم این صنعت هنوز منسوخ نشده است. بسیاری از کسب‌وکارها هنوز به فضای اداری فیزیکی برای همکاری، فرهنگ شرکتی و بهره‌وری ارزش قائل هستند. با این حال، دفتر آینده احتمالاً دستخوش تحول خواهد شد:

۱. مدل‌های کاری ترکیبی: یک مدل کاری ترکیبی که کار از راه دور و حضوری را با هم ترکیب می‌کند، به عنوان یک انتخاب محبوب در حال ظهور است. شرکت‌ها در حال بازنگری نیازهای دفتر خود هستند و بر ایجاد فضاهای کاری مشترک و انعطاف‌پذیر تمرکز می‌کنند که این تغییر را در خود جای دهند.

۲. سلامتی و امکانات رفاهی: ملاحظات مربوط به سلامتی و تندرستی، که با همه‌گیری تسریع شده است، به مرکز طراحی دفتر تبدیل شده است. فضاهایی که اولویت را به رفاه کارکنان می‌دهند، مانند فضاهای باز و امکانات ورزشی، اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند.

۳. یکپارچه‌سازی فناوری: فناوری به ایفای نقش حیاتی در محیط اداری ادامه خواهد داد و امکانات کار از راه دور یکپارچه و بهبود تجربه کلی محل کار را فراهم می‌کند.

در نتیجه، تأثیر کار از راه دور بر املاک تجاری تحول‌آفرین بوده و این صنعت را وادار به سازگاری و نوآوری کرده است. در حالی که مدل فضای اداری سنتی با چالش‌هایی روبرو است، منسوخ نشده است. در عوض، در حال تکامل برای پاسخگویی به نیازها و ترجیحات متغیر کسب‌وکارها و کارکنان است. بخش املاک تجاری یک صنعت پویا و انعطاف‌پذیر باقی می‌ماند که آماده است تا از فرصت‌های دوران جدید کاری استقبال کند.


همان‌طور که انقلاب صنعتی به طور اساسی هدف از مناطق مرکزی شهرها را در طول دهه ۱۸۰۰ تغییر داد، تکامل سریع امروزی به سمت کار از راه دور، شهرهای بزرگ در سراسر ایالات متحده را مجبور می‌کند تا مراکز تجاری را دوباره بررسی کرده و فضاهای اداری را با نیازهای نوظهور تطبیق دهند.

«ما در حال گذر از یک تغییر انقلابی بزرگ هستیم و دهه‌ها طول می‌کشد تا نتایج آن آشکار شود،» استین ون نیوربرگ، استاد املاک و مالی در مدرسه تحصیلات تکمیلی کسب و کار دانشگاه کلمبیا در یک بحث آنلاین پنجشنبه با عنوان «ارائه ویژه: آینده مناطق مرکزی شهر» که توسط اتحاد ولکر و موسسه تحقیقات شهری پن برگزار شد، گفت. «این یک گذار کند و دردناک خواهد بود.»

بر اساس داده‌های اداره آمار، در طول چند سال گذشته، کار از راه دور در ایالات متحده از حدود ۵ درصد کل نیروی کار قبل از همه‌گیری به حدود ۲۰ درصد در حال حاضر جهش داشته است. با توجه به اتکای آنها به مالیات املاک تجاری، تأثیر این موضوع بر درآمدهای شهری عمیق بوده است.

و با کاهش رفت و آمد افراد به دفاتر، «سفر با حمل و نقل عمومی حدوداً نصف شده است، از ۵ درصد کارمندان در سال ۲۰۱۹ به ۲.۵ درصد در سال ۲۰۲۱، کمترین درصد کارمندانی که با حمل و نقل عمومی رفت و آمد می‌کنند که تا به حال توسط ACS (نظرسنجی جامعه آمریکا) ثبت شده است،» در بیانیه‌ای در مورد گزارش سالانه جمعیت‌شناسی اداره آمار آمده است که در اواخر سال گذشته منتشر شد.

در جای دیگر، رستوران‌هایی که به طور سنتی به مشتریان رفت و آمد کننده خدمات ارائه می‌دادند، برای بقا تلاش می‌کنند و مشاغل کوچک که به ترافیک عابرین پیاده خدمات ارائه می‌دهند، در حال تعطیلی هستند. فضاهای اداری خالی می‌شوند زیرا اجاره‌ها تمدید نمی‌شوند یا خالی می‌مانند. ون نیوربرگ این چرخه هم‌زیستی را یک «حلقه نابودی شهری» نامید.

شهرهای بزرگ، آنهایی که تعداد زیادی شرکت فناوری و درصد بالایی از ساکنان تحصیل کرده دارند، به ویژه تحت تأثیر قرار گرفته‌اند. سان فرانسیسکو، کالیفرنیا، شهری با بیش از ۸۰۰۰۰۰ نفر جمعیت که در آن فناوری حدود ۳۰ درصد از صنعت را تشکیل می‌دهد، نمونه خوبی از این شهرها است.

رومی وارگسه، سردبیر سیاسی بلومبرگ نیوز و یکی از اعضای هیئت، گفت: «سان فرانسیسکو مانند سایر شهرها بهبود نیافته است. سفر تجاری کندتر از سفر تفریحی از سر گرفته شده است و مسافران تجاری بیشتر از گردشگران تفریحی هزینه می‌کنند.» حتی قبل از همه‌گیری، مسکن به طرز باورنکردنی گران بود و بی‌خانمانی یک مشکل بزرگ بود. هنگامی که بسیاری از شرکت‌های فناوری کار از راه دور را پذیرفتند، ساکنان به جای دیگری نقل مکان کردند.

از نظر ساختاری، منطقه مرکزی سان فرانسیسکو به عنوان یک مرکز اقتصادی در اطراف املاک تجاری ساخته شده است و مالیات تجاری آن توسط تعداد افرادی که در داخل مرزهای آن کار می‌کنند تعیین می‌شود. نرخ خالی بودن دفاتر در سان فرانسیسکو ۲۵ درصد است که به سودآوری آن ضربه می‌زند. دولت محلی پیش‌بینی می‌کند که در دو سال آینده با کسری ۷۲۸ میلیارد دلاری مواجه شود.

وارگسه گفت: «مقامات دولتی کمی در انکار این موضوع بودند. اکنون، پذیرش گسترده‌ای وجود دارد که کار از راه دور برای ماندن است و آنها در حال تمرکز بر راه‌های مختلف برای بازگرداندن مردم به منطقه مرکزی شهر هستند.» روش‌ها شامل تشویق شرکت‌های بیوتکنولوژی به ورود به دفاتر خالی، تبدیل فضاهای تجاری به مسکن و تمرکز بر نرم کردن منطقه مرکزی شهر برای تشویق به کاربردهای متنوع است.

تراسی هادن لو، همکار مرکز آن تی و رابرت ام. باس برای ایجاد مکان‌های تحول‌آفرین در Brookings Metro و یکی از اعضای هیئت، گفت: «هیچ راه‌حل یا راهکار یکسانی برای همه مشکلات وجود ندارد.» او ادامه داد که انتظار می‌رود این چالش‌ها در سال‌های آینده «بحران‌های عملیاتی و مالی» را به همراه داشته باشد و خاطرنشان کرد که کمک‌های فدرال «در حال حاضر شرایط را تعدیل می‌کند.»

اما قرار است این کمک‌ها به زودی به پایان برسند.

هادن گفت: «مناطق مرکزی شهر آمریکا در وضعیت بحرانی عمیقی قرار دارند. از نظر شخصی، هنوز زود است که بگوییم آیا آنها محکوم به فنا هستند یا خیر.» در بسیاری از جهات، همه‌گیری صرفاً آنچه در حال حاضر در حال وقوع بود را تسریع کرد. در یک دهه قبل، «فضای اداری متوسط به میزان ۲۵ درصد کاهش یافته است. به جای جستجوی بازگشت به دفتر، باید به دنبال تسریع این نوع جدیدی از فضای کاری باشیم که نیازهای جدید را برآورده می‌کند.»

تغییر به سمت کار از راه دور همچنین پایگاه مالیاتی را به کیفیت حکومت محلی حساس‌تر کرده است. بدون پیوند به یک ساختمان اداری فیزیکی، افراد می‌توانند در صورت عدم رضایت از جامعه یا دولت آن، نقل مکان کنند.

استیون دیویس، همکار ارشد موسسه هوور، استاد کسب و کار و اقتصاد در مدرسه کسب و کار دانشگاه شیکاگو و یکی از اعضای هیئت، گفت: «با توجه به دریافت ترکیبی مناسب از سیاست‌های اقتصادی محلی و ترکیبی مناسب از خدمات محلی، سهام اکنون بالاتر از قبل از همه‌گیری است.» شهرهایی که این کار را به درستی انجام دهند، «در موقعیت خوبی برای بهره‌مندی از تغییر به کار از خانه قرار دارند.» آنهایی که این کار را انجام نمی‌دهند، «با این حلقه نابودی بالقوه مواجه می‌شوند»: ساکنان خارج می‌شوند؛ درآمد کاهش می‌یابد؛ خدمات آسیب می‌بینند؛ افراد بیشتری می‌روند.

برای مدیرانی که در تلاش برای جلوگیری از این چرخه نزولی هستند، اعضای هیئت توصیه‌هایی ارائه دادند.

هادن لو گفت: «شهرها باید انجام کار درست را آسان کنند، یعنی کاهش نرخ‌های خالی بودن با هر وسیله‌ای که لازم است،» و خاطرنشان کرد که املاک تجاری که به بانک فروخته می‌شود، بدترین سناریو است زیرا خالی می‌ماند.

هاوارد کیور، مدیر تحقیقات اوراق قرضه شهرداری در Evercore Wealth Management، آخرین عضو هیئت، توصیه کرد «بازاندیشی در مورد محیط شهری» و تمرکز بر «جذاب و قابل سکونت کردن شهر، ایمن کردن خیابان‌ها» و سرمایه‌گذاری در مدارس محلی.

ون نیوربرگ با تأکید بر نیاز به تسهیل الزامات مانند داشتن پنجره در اتاق خواب برای امکان تبدیل فضاهای اداری به آپارتمان‌های مسکونی، گفت: «تغییرات در قوانین کاربری زمین، به طور خلاصه.» «خبر خوب این است که دفاتر آسیب‌دیده ترین دفاتر، آنهایی هستند که به راحتی قابل تبدیل هستند.»