تصویر از: دانشگاه پنسیلوانیا
ما در IUR پن، هر ساله از مجموعه‌ای از متخصصان می‌خواهیم تا نظرات خود را در مورد یک موضوع حیاتی برای سال آینده به اشتراک بگذارند. این بار، تقریباً چهار سال پس از شروع همه‌گیری کووید-۱۹ که منجر به تغییر ساختاری به کار از خانه شد، از محققان و متخصصان خواستیم تا به این سوال پاسخ دهند: چه انتظاری دارید در مورد روند کار از راه دور در آینده رخ دهد؟ شهرها چگونه باید به تأثیر کار از راه دور بر ارزش املاک، پایه‌های مالیاتی و به طور کلی، زندگی شهری پاسخ دهند؟
نظرسنجی‌کنندگان ما به طور یکسان توافق دارند که روند کار از راه دور ادامه خواهد داشت. در واقع، استین ون نیوربرگ، استاد املاک و استاد مالی در دانشگاه کلمبیا، خاطرنشان می‌کند که انتظار می‌رود املاک تجاری تا پایان سال جاری تا ۴۵ درصد (۶۰۰ میلیارد دلار کاهش ارزش) به طور تجمعی ارزش خود را از دست بدهند. دیک وویث، رئیس و بنیانگذار Econsult Solutions، با تأیید این موضوع هشدار می‌دهد که مزایایی مانند افزایش انعطاف‌پذیری کارگران از نظر زمان و مکان، ممکن است منجر به افزایش انزوای اجتماعی و الگوهای توسعه نامطلوب برای محیط زیست شود. طبق گزارش Moody’s Analytics تا سه ماهه چهارم سال ۲۰۲۳، ۱۹.۶ درصد از فضای اداری خالی بوده است و طبق نظرسنجی ۱۰ شهری Kastle System از ساختمان‌های اداری با استفاده از کارت‌های کلید، اوج اشغال دفاتر به تنها ۵۰ درصد سطح قبل از همه‌گیری رسیده است.
با این حال، دیگران نتایج روشن‌تری را برای شهرها پیش‌بینی می‌کنند و استدلال می‌کنند که آنها در طول زمان با نوآوری به چالش‌ها پاسخ داده‌اند و در آینده نیز این کار را خواهند کرد. کلارنس ای. آنتونی، مدیرعامل و مدیر اجرایی لیگ ملی شهرها، خاطرنشان می‌کند که با وجود کاهش پیش‌بینی شده در اشغال دفاتر، شهرها، شهرک‌ها و روستاهای سراسر آمریکا "راه را در احیای مناطق مرکزی شهر و احیای مراکز اقتصادی خود پیش خواهند برد." هریت تریگونینگ، مدیر اتحاد تحرک شهری جدید (NUMO)، استفاده تطبیقی از املاک و توسعه انعطاف‌پذیرتر را در آینده پیش‌بینی می‌کند. تریسی هادن لوه، محقق مؤسسه بروکینگز، مشاهده می‌کند که بر خلاف باورهای رایج، ترافیک پیاده در شهرها از بازدیدکنندگان گاه به گاه ناشی می‌شود، نه کارمندان اداری؛ اما هشدار می‌دهد که آنها به تجربیات متفاوتی در شهرها نیاز دارند. او خواستار این است که مناطق مرکزی شهر "مهمان‌نواز، قابل فهم و مورد نیاز طیف گسترده‌ای از مردم" باشند. مارک موریال، رئیس و مدیرعامل لیگ شهری ملی و شهردار سابق نیواورلئان، اضافه می‌کند که اگر به طور مسئولانه استفاده شود، کار از راه دور می‌تواند ابزاری برای رفع نابرابری‌های نژادی در شهرها باشد. و پرما گوپتا، رئیس و مدیرعامل منطقه مرکز شهر، استدلال می‌کند که مناطق مرکزی شهر می‌توانند "راه را برای جامعه ما برای رسیدن به اهداف برابری، سازگاری با آب و هوا و فرصت" نشان دهند.
علاوه بر این، کارشناسان فناوری را نقشی اساسی در آینده شهرهایی که کار از خانه (WFH) در آنها برجسته است، می‌دانند. نیکلاس ای. بلوم، استاد اقتصاد ویلیام دی. ابرل در دانشگاه استنفورد، مسیر WFH را به یک "سوووش نایک" تشبیه می‌کند. این روند بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲ به سرعت افزایش یافت، در سال ۲۰۲۳ مسطح شد و تا سال ۲۰۲۵ به دلیل بهبودهای پیش‌بینی شده در فناوری دوباره افزایش خواهد یافت. این شامل همه چیز از صدای بهتر، ویدئو و لپ‌تاپ گرفته تا واقعیت مجازی، هولوگرام و برنامه‌های جدید است. اگر به ۵۰ سال گذشته نگاه کنیم، می‌بینیم که WFH به طور مداوم با بهبود فناوری، از رایانه‌های شخصی در دهه ۱۹۸۰، لپ‌تاپ‌ها در دهه ۱۹۹۰، اینترنت در دهه ۲۰۰۰ و تماس‌های ویدیویی و اشتراک‌گذاری فایل‌های ابری در دهه ۲۰۱۰، در حال افزایش بوده است. این فناوری به بهبود خود ادامه می‌دهد و در سال‌های آینده منجر به افزایش سطح WFH خواهد شد. زمانی که همه ما بتوانیم از جلسات هولوگرافیک به سبک جنگ ستارگان با صدا و تصویر فوق‌العاده لذت ببریم، روزهای کمتری را در هفته به صورت حضوری در دفتر خواهیم گذراند.
برای شهرها، این بدان معناست که به طور فزاینده‌ای از مکانی برای کار به مکانی برای تفریح و مصرف تبدیل می‌شویم. استفاده از دفتر همچنان وجود خواهد داشت، اما بیشتر به صورت ترکیبی با اشغال متمرکز در چند روز هفته، معمولاً سه‌شنبه تا پنجشنبه. بقیه هفته فعالیت‌ها بیشتر بر فعالیت‌های مسکونی و سرگرمی متمرکز خواهد بود. کلید رشد مستمر شهرها تمرکز بر حمایت از این فعالیت‌ها است. این امر مستلزم زیرساخت‌های عمومی خوب و خدمات بهبود یافته مانند آموزش و پلیس است. برای جذب ساکنان، خریداران و مشتریان، شهرها باید خدمات جذاب ارائه دهند و جرم و جنایت را کنترل کنند. آینده شهرها سالم به نظر می‌رسد، اما متفاوت است - کمتر متمرکز بر دفتر و بیشتر متمرکز بر تفریح.
نیکلاس ای. بلوم استاد اقتصاد ویلیام دی. ابرل در دانشگاه استنفورد و یکی از بنیانگذاران www.wfhresearch.com است.
به بخش‌های تحریک‌آمیزتر بینش مهمانان امسال در مورد مسیر و تأثیرات کار از راه دور در شهرها در زیر مراجعه کنید.
- سوزان واکتر و جینی بیرچ، مدیران مشترک، مؤسسه تحقیقات شهری پن

صداهای متخصصان 2024
شهرها می‌توانند در آینده قابل سکونت‌تر باشند | کلارنس ای. آنتونی
کار از خانه تثبیت شده است، اما در آینده رشد خواهد کرد | نیکلاس ای. بلوم
ظهور متا سیتی | ریچارد فلوریدا
مناطق مرکزی شهر می‌توانند برابری، سازگاری با آب و هوا و فرصت را ارائه دهند | پرما گوپتا
کار از راه دور و مناطق مرکزی شهر بعدی | بروس کاتز
پیمایش درک و واقعیت کار از راه دور | تریسی هادن لوه
کار از راه دور می‌تواند ابزاری برای ترمیم نابرابری‌های نژادی باشد | مارک موریال
شهرها باید برای انطباق و توسعه انعطاف‌پذیر برنامه‌ریزی کنند | هریت تریگونینگ
کار از خانه منجر به زیان‌های عظیم املاک شده است | استین ون نیوربرگ
نگاهی اقتصادی به تأثیرات کار از خانه | دیک وویث

شهرها می‌توانند در آینده قابل سکونت‌تر باشند
کلارنس ای. آنتونی
با کاهش کارمندانی که به دفاتر می‌آیند و ساختمان‌های خالی بیشتر، شهرها، شهرک‌ها و روستاهای سراسر آمریکا در حال پیشرو شدن در احیای مناطق مرکزی شهر و احیای مراکز اقتصادی خود هستند. این چالش‌ها فرصت‌های فوق‌العاده‌ای را ارائه می‌دهند - فرصت‌هایی برای بازاندیشی در مورد چگونگی تعامل بهتر ساکنان با محیط فیزیکی خود در هر روز.
البته، هیچ راه حل واحدی وجود ندارد: رهبران محلی باهوش و استراتژیک باید - و در بسیاری از موارد، در حال حاضر - از رویکردهای مختلفی برای بازگرداندن پویایی محله‌های قبل از همه‌گیری استفاده کنند.
بسیاری از جوامع در حال ایجاد مشوق‌های مالی جدید، اصلاح کدهای ساختمانی و بازاندیشی در سیاست‌های منطقه‌بندی و کاربری زمین برای تبدیل ساختمان‌های اداری خالی به مسکن، افزایش تراکم و رشد توسعه در مرکز شهر هستند. به عنوان مثال، شهرهایی مانند بوستون و مینه آپولیس به توسعه‌دهندگانی که فضای اداری را به مسکن تبدیل می‌کنند، تخفیف‌های مالیاتی تا ۷۵ درصد ارائه می‌دهند - به ویژه اگر پروژه‌های جدید به اهداف مسکن مقرون به صرفه و پایداری شهرها کمک کنند. نیویورک سیتی یک بخش "شتاب‌دهنده تبدیل دفتر" نوآورانه در دولت شهری خود ایجاد کرده است که قرار است به عنوان یک نقطه تماس اصلی برای توسعه‌دهندگان برای همکاری در پروژه‌های تبدیل و صدور سریع مجوزها عمل کند.
علاوه بر پروژه‌های تبدیل دفتر، سرمایه‌گذاری در پارک‌های شهری، هنر، رستوران‌ها و سایر امکانات اجتماعی می‌تواند تأثیر قابل توجهی در بازگرداندن مردم به مراکز شهر داشته باشد. به عنوان مثال، ترافیک پیاده در مرکز شهر سالت لیک سیتی از سال ۲۰۲۰ تقریباً ۱۴۰ درصد رشد داشته است و حتی از سطح قبل از همه‌گیری نیز فراتر رفته است. رهبران محلی در آنجا این موفقیت را به تأکید شهر بر احیای پارک‌ها، جاذبه‌های فرهنگی و سایر عواملی که بر کیفیت زندگی در مرکز شهر تأثیر می‌گذارند، نسبت می‌دهند و در نتیجه مردم را تشویق می‌کنند تا ساکن شوند و اقتصاد محلی را رشد دهند.
همه این رویکردها - همراه با استراتژی‌های قوی مسکن مقرون به صرفه و بهداشت عمومی - قطعات ضروری پازلی هستند که رهبران محلی باید در نظر بگیرند تا مناطق مرکزی شهری ایجاد کنند که ساکنان بخواهند در آن زندگی کنند و وقت خود را بگذرانند. اما انجام این کار به تنهایی بر عهده رهبران شهر نیست. برای اثربخشی، دولت‌های محلی به همه شرکای خود - سازمان‌های محلی، دولت‌های ایالتی و فدرال و بخش خصوصی - نیاز دارند تا در کنار هم بنشینند و به راه‌حل‌ها کمک کنند و اطمینان حاصل کنند که شهرهای ما هم امن و هم پر جنب و جوش هستند و به عنوان مکان‌های امن و پر جنب و جوش برای زندگی تلقی می‌شوند. این یک کار دشوار است، اما با مشارکت قوی در تمام بخش‌های جوامع ما آسان‌تر خواهد شد. این چالش فرصتی برای ماست تا در سال‌های آینده شهرهای بهتر و قابل سکونت‌تری بسازیم.
کلارنس ای. آنتونی مدیرعامل و مدیر اجرایی لیگ ملی شهرها است و قبلاً به عنوان شهردار South Bay، فلوریدا خدمت کرده است.
بازگشت به بالا
کار از خانه تثبیت شده است، اما در آینده رشد خواهد کرد
نیکلاس ای. بلوم
کار از خانه (WFH) در حال پیروی از یک سوووش نایک است. فاز اول ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲ بود، زمانی که سطح WFH تقریباً به نصف کاهش یافت و از اوج اولیه همه‌گیری ۶۰ درصد در اوایل سال ۲۰۲۰ به ۳۰ درصد تا پایان سال ۲۰۲۲ رسید. فاز دوم ۲۰۲۳ و احتمالاً ۲۰۲۴ بوده است که سطح WFH ثابت مانده است. جنبش بازگشت به دفتر در پایان سال ۲۰۲۲ متوقف شد و سطح WFH در حدود ۳۰ درصد از روزها تثبیت شد. فاز سوم احتمالاً در حدود سال ۲۰۲۵ آغاز می‌شود که سطح WFH به دلیل بهبودهای پیش‌بینی شده در فناوری دوباره به آرامی افزایش می‌یابد. این شامل همه چیز از صدای بهتر، ویدئو و لپ‌تاپ گرفته تا واقعیت مجازی، هولوگرام و برنامه‌های جدید است. اگر به ۵۰ سال گذشته نگاه کنیم، می‌بینیم که WFH به طور مداوم با بهبود فناوری، از رایانه‌های شخصی در دهه ۱۹۸۰، لپ‌تاپ‌ها در دهه ۱۹۹۰، اینترنت در دهه ۲۰۰۰ و تماس‌های ویدیویی و اشتراک‌گذاری فایل‌های ابری در دهه ۲۰۱۰، در حال افزایش بوده است. این فناوری به بهبود خود ادامه می‌دهد و در سال‌های آینده منجر به افزایش سطح WFH خواهد شد. زمانی که همه ما بتوانیم از جلسات هولوگرافیک به سبک جنگ ستارگان با صدا و تصویر فوق‌العاده لذت ببریم، روزهای کمتری را در هفته به صورت حضوری در دفتر خواهیم گذراند.

برای شهرها، این بدان معناست که به طور فزاینده‌ای از مکانی برای کار به مکانی برای تفریح و مصرف تبدیل می‌شویم. استفاده از دفتر همچنان وجود خواهد داشت، اما بیشتر به صورت ترکیبی با اشغال متمرکز در چند روز هفته، معمولاً سه‌شنبه تا پنجشنبه. بقیه هفته فعالیت‌ها بیشتر بر فعالیت‌های مسکونی و سرگرمی متمرکز خواهد بود. کلید رشد مستمر شهرها تمرکز بر حمایت از این فعالیت‌ها است. این امر مستلزم زیرساخت‌های عمومی خوب و خدمات بهبود یافته مانند آموزش و پلیس است. برای جذب ساکنان، خریداران و مشتریان، شهرها باید خدمات جذاب ارائه دهند و جرم و جنایت را کنترل کنند. آینده شهرها سالم به نظر می‌رسد، اما متفاوت است - کمتر متمرکز بر دفتر و بیشتر متمرکز بر تفریح.
نیکلاس ای. بلوم استاد اقتصاد ویلیام دی. ابرل در دانشگاه استنفورد و یکی از بنیانگذاران www.wfhresearch.com است.
بازگشت به بالا
ظهور متا سیتی
ریچارد فلوریدا
مدتی پیش ما مورد هجوم پیش‌بینی‌هایی قرار گرفتیم که چگونه همه‌گیری کووید-۱۹ و تغییر به کار از راه دور منجر به مرگ قریب‌الوقوع شهرهای بزرگ جهانی خواهد شد. اما به جای اینکه به حاشیه رانده شوند، شهرهای جهانی در راه‌های جدید و قدرتمندتر در حال بازسازی هستند.
در یک مقاله اخیر در Harvard Business Review با همکارانم ولادیسلاو بوتنکو، و آنتوان وترانو، و سارا سالو از BCG که این مقاله از آن استخراج شده است، به ظهور یک شکل جدید و گسترده از شهر، "متا سیتی" اشاره می‌کنیم که اتصال دیجیتال را به خوشه‌بندی و تجمیع فیزیکی اضافه می‌کند و به شهرها امکان می‌دهد قلمرو خود را بسیار فراتر از محدوده جغرافیایی خود گسترش دهند.
در طول تاریخ، شهرها اساساً همه چیز را برای ساکنان خود فراهم می‌کردند - مشاغل و فرصت‌های اقتصادی از یک طرف و مسکن، مدارس و امکانات با کیفیت زندگی از طرف دیگر. اما با ظهور فناوری دیجیتال و کار از راه دور، مکان‌هایی که در آن کار و زندگی می‌کنیم اساساً از هم جدا شده‌اند. سهم کارگران آمریکایی که به طور دورکاری مشغول به کار هستند از حدود ۶ درصد در سال ۲۰۱۹ به تقریباً ۱۸ درصد در سال ۲۰۲۱ سه برابر شده است. کارگران دورکار می‌توانند به کیفیت زندگی قابل توجهی با قیمت‌های بسیار مقرون به صرفه‌تر در شهرهای کوچکتر، حومه‌ها و مناطق روستایی دسترسی داشته باشند.
کار از راه دور اغلب به عنوان توانمندسازی افراد برای نقل مکان از شهرهای گران قیمت به مکان‌های مقرون به صرفه‌تر دیده می‌شود. این معمولاً به عنوان یک بازی با جمع صفر تلقی می‌شود که مناطق در حال ظهور را به قیمت شهرهای فوق‌العاده تثبیت شده سود می‌رساند. اما این دیدگاه پیوندهای حیاتی بین و در سراسر شهرها را نادیده می‌گیرد. اینطور نیست که آستین در حال گرفتن استعدادهای فناوری از سانفرانسیسکو است، بلکه ظهور آستین را باید به عنوان یک ماهواره هاب فناوری طولانی مدت سانفرانسیسکو درک کرد. به همین ترتیب، اینطور نیست که میامی شرکت‌ها و استعدادهای مالی و املاک را از نیویورک سیتی می‌گیرد، بلکه میامی در مجموعه مالی و املاک طولانی مدت نیویورک سیتی درگیر است. ظهور متا سیتی یک منطق غیرشهودی را نشان می‌دهد: شهرهای فوق‌العاده پیشرو در حال گسترش نقش خود به عنوان هاب‌های اقتصادی هستند، حتی با پراکنده شدن استعداد و صنعت به مراکز ماهواره‌ای.
در طول تاریخ بشر، شهرها با محدودیت‌های فیزیکی برای مقیاس‌پذیری خود مواجه بوده‌اند - در یک معامله دشوار بین مزایای مقیاس حاصل از خوشه‌بندی و هزینه‌های تراکم گرفتار شده‌اند. مشابه راه‌هایی که فناوری‌های حمل و نقل جدید در گذشته به کاهش این محدودیت‌های فیزیکی کمک کرده‌اند، ظهور فناوری‌های دیجیتال جدید امروز به شهرها امکان می‌دهد به روش‌های جدید و پیچیده‌ای مقیاس‌بندی و رشد کنند.
شهرها و جوامع در هر اندازه باید استراتژی‌هایی را بر اساس نقش خود در شبکه متا سیتی توسعه دهند. همانطور که مکان‌های زندگی از مکان‌های کار جدا می‌شوند، برخی از شهرها ممکن است به عنوان هاب‌های اقتصادی و دیگران به عنوان مراکز زندگی مسکونی تخصص یابند. شهرهای هاب ممکن است بتوانند توابع اتصال اقتصادی بیشتری را به دست آورند، حتی با از دست دادن جمعیت به مکان‌های مقرون به صرفه‌تر. جوامع ماهواره‌ای باید با بهبود موقعیت خود در شبکه از طریق حمل و نقل و سایر وسایل و همچنین بهبود ارزش پیشنهادی خود به ساکنان بالقوه، کار کنند.
به جای اینکه توسط فناوری جدید به حاشیه رانده شوند، مرزهای شهرهای ما دوباره گسترش یافته و ترسیم شده است. عصر پس از همه‌گیری کار از راه دور یک نوع جدید از شهر را به ارمغان آورده است که عناصر جهان فیزیکی و دیجیتال را با هم ترکیب می‌کند.
ریچارد فلوریدا استاد دانشگاه در مدرسه مدیریت روتمن و مدرسه شهرها در دانشگاه تورنتو و نویسنده Rise of the Creative Class (2002) و The New Urban Crisis (2017) است.
بازگشت به بالا
مناطق مرکزی شهر می‌توانند برابری، سازگاری با آب و هوا و فرصت را ارائه دهند
پرما گوپتا
تئوری سبد مدرن برای مناطق مرکزی شهر کاربرد دارد. قلب شهرها زمانی بهترین عملکرد را دارند که متنوع باشند. فیلادلفیا این را ثابت می‌کند. امروزه، ترافیک پیاده در پیاده‌روهای مرکز شهر به سطوح قبل از همه‌گیری نزدیک می‌شود، علیرغم این واقعیت که ۷۳ درصد از کارمندان غیر مقیم به صورت روزانه بازگشته‌اند. ساکنان و به طور فزاینده‌ای گردشگران، خیابان‌ها را زنده کرده‌اند و فعالیت‌های اقتصادی ایجاد کرده‌اند که خرده‌فروشی و رستوران‌های مرکز شهر را از رکود آشکارتر محافظت کرده است. تقاضا از ساکنان و بازدیدکنندگان برای پارک‌ها، خرید، موزه‌ها و تئاتر، امکاناتی را که کارمندان اداری بیشتری را به مرکز شهر جذب می‌کند، حفظ خواهد کرد.
در مرکز شهر فیلادلفیا، تبدیل دفتر به مسکن یک مفهوم جدید نیست. ۲۵ سال تبدیل موفقیت‌آمیز ساختمان‌های اداری قدیمی، در حالی که ساختمان‌های جدید اضافه شده‌اند، یک مرکز شهر بسیار متنوع با یکی از بزرگترین جمعیت‌های مسکونی در کشور ایجاد کرده است. در حال حاضر، افراد بیشتری در مرکز شهر بزرگتر از قبل از همه‌گیری زندگی می‌کنند و ۲۸۰۰ واحد مسکونی جدید در سال ۲۰۲۲ ساخته شده است.
هنوز کارهای بیشتری برای انجام وجود دارد. یک مرکز شهر تمیز و امن اولویت سازمان من، منطقه مرکز شهر است. حمایت از مرکز شهر در مورد برابری است: دو سوم مشاغل در مرکز شهر به مدرک دانشگاهی نیاز ندارند. آب و هوا نیز به طور فزاینده‌ای مهم است و برای مقابله با تغییرات آب و هوایی، باید تلاش خود را در تراکم و حمل و نقل عمومی دو برابر کنیم. نه تنها مرکز شهر مکانی است که مردم می‌توانند در آن زندگی و کار کنند، بلکه راهی برای جامعه ما برای رسیدن به اهداف برابری، سازگاری با آب و هوا و فرصت است.
پرما گوپتا رئیس و مدیرعامل منطقه مرکز شهر در فیلادلفیا است.
بازگشت به بالا
کار از راه دور و مناطق مرکزی شهر بعدی
بروس کاتز
به مدت ۲۵ سال، احیای مناطق مرکزی کسب و کار نیروی محرکه در احیای شهرهای ایالات متحده بوده است. این پویایی مثبت اکنون در معرض تهدید است زیرا افزایش کار از راه دور اثرات سویی مانند دومینو بر املاک تجاری، مشاغل کوچک، سواری حمل و نقل و تولید مالیات شهرداری ایجاد می‌کند.
کار از راه دور یک ویژگی ساختاری اقتصاد پس از همه‌گیری است، نه یک ناهنجاری چرخه‌ای. به دوران قبل از کووید باز نخواهیم گشت. در نتیجه، شهرها باید به سرعت تنوع اقتصادی مناطق مرکزی شهر خود را افزایش دهند، فرهنگ مناطق مرکزی شهر خود را تقویت کنند و مناطق مرکزی شهر خود را به صورت فیزیکی بازسازی کنند.
برای دستیابی به این هدف، شهرها باید احیای مناطق مرکزی شهر را با نیروهای عظیم و هزینه‌های بی‌سابقه فدرال که در حال تغییر اقتصاد گسترده‌تر ایالات متحده هستند، پیوند دهند. کار از راه دور تنها پویایی بازار یا سرمایه‌ای نیست که پس از همه‌گیری آزاد شده است و آینده مناطق مرکزی شهر نمی‌تواند به صورت جداگانه مورد بررسی قرار گیرد. بازگشت تولید، کربن‌زدایی اقتصاد و سرمایه‌گذاری‌های فدرال متحول‌کننده در زمینه آب و هوا، تولید و زیرساخت‌ها، اقتصاد ایالات متحده را به روش‌هایی که نیازمند نوآوری مداوم محصول و فرآیند است، بازسازی می‌کنند و در صورت تسلط، مناطق مرکزی شهر و تنوع اشتغال و مسکونی آنها را دوباره ارزش‌گذاری می‌کنند.
اکنون مناطق مرکزی شهر ناگهان میزبان تأسیسات نیمه‌هادی در مقیاس بزرگ نخواهند شد. اما می‌توانند نقش مهمی در نظم اقتصادی جدید ایفا کنند، از جمله:
• تبدیل شدن به خانه بخش‌های نوآورانه دانشگاه‌ها، مراکز مراقبت‌های بهداشتی و شرکت‌های صنعتی بزرگ و مراکز تعالی نسل بعدی صنعت/آکادمی، آزمایشگاه‌ها؛
• تبدیل شدن به بستری برای استارت‌آپ‌ها و مقیاس‌گذاری‌ها در بخش‌هایی مانند فناوری دفاعی، فناوری پاک، فناوری پزشکی و فناوری مالی؛
• رهبری گذار به ساختمان‌های سازگار با آب و هوا، انرژی‌های تجدیدپذیر و شبکه مدرن؛
• نوسازی زیرساخت‌های حمل و نقل با پوشاندن یا بازسازی بزرگراه‌هایی که محله‌ها را تقسیم کرده و پتانسیل اقتصادی را کاهش داده‌اند؛
• فعال‌سازی تبدیل مقیاس‌پذیر برج‌های اداری (و مناطق اطراف ایستگاه‌های راه‌آهن) به ساختمان‌های مسکونی، از طریق پشته‌های مالی و سیاست‌های جدید؛ و
• رشد اقتصاد تفریحی، ورزشی و تجربی در مقیاس بزرگ.
به طور خلاصه، احیا و بازسازی مناطق مرکزی شهر باید بخشی از بازسازی اقتصادی گسترده‌تر باشد.
بروس کاتز یک همکار برجسته در موسسه لیندی و بنیانگذار آزمایشگاه مالی مترو نوواک در دانشگاه درکسل است.
بازگشت به بالا
پیمایش درک و واقعیت کار از راه دور
تریسی هادن لوه
اکثر مناطق کلان‌شهری ایالات متحده هنوز به یک "نرمال جدید" برای کار از راه دور (WFH) نرسیده‌اند، اما شواهد نشان می‌دهد که یک الزام کلیدی وجود دارد: شهرها نمی‌توانند از مناطق مرکزی شهر به عنوان هاب‌های کار مبتنی بر دفتر دست بکشند. مناطق مرکزی شهر از تراکم سود می‌برند و اشتغال اداری متراکم‌ترین کاربری زمین است. افزودن مسکن، سرگرمی و فضاهای عمومی پویا (از جمله استفاده تطبیقی از ساختمان‌های اداری قدیمی و پارکینگ‌ها) به بازیابی دفتر مکمل است، اما جایگزینی برای آن نیست.
شهرها و مناطق باید با از بین بردن محصولات اداری منسوخ شده، اطمینان از دسترسی مکرر، قابل اعتماد و ایمن به حمل و نقل و ساخت مسکن نه تنها در، بلکه در اطراف مناطق مرکزی شهر، تقاضا برای دفاتر را در تمام مراکز فعالیت، از جمله مناطق مرکزی شهر، تقویت کنند. این امر دارای مزیت اخلاقی و سیاسی نیز هست و با گرایش به سیاست‌هایی که به طور عادلانه‌تر به نفع افراد و مکان‌های بیشتری هستند، به جای انتخاب موارد دلخواه یا طرفین، هماهنگ است. علاوه بر این، سیاست‌های هوشمندانه و راه‌حل‌های ایمنی عمومی که به طور مشابه طراحی شده‌اند، می‌توانند به طور موثر هم مناطق مرکزی شهر و هم محله‌ها را ارائه دهند.

شکل ۱ نرخ‌های WFH را همانطور که توسط سرشماری آمریکا در سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ برای ۲۰ منطقه کلان‌شهری برتر ایالات متحده بر اساس جمعیت تخمین زده شده است، نشان می‌دهد.
دو نکته کلیدی در اینجا وجود دارد. اول، نرخ‌های WFH در مناطق کلان‌شهری بسیار متفاوت است. واقعیت سانفرانسیسکو واقعیت دیترویت نیست. دوم، نرخ‌های WFH بین این سال‌ها با نرخ‌های مختلفی در مناطق کلان‌شهری در حال تغییر هستند. ممکن است تامپا به یک "نرمال جدید" رسیده باشد، اما کاهش دو رقمی در مناطقی متنوع مانند ریورساید، هیوستون، نیویورک، مینه آپولیس، بوستون و واشنگتن دی سی نشان می‌دهد که ممکن است شاهد تحرکات بیشتری باشیم.
من می‌ترسم که با تمرکز بیش از حد بر کار از راه دور، تصویر بزرگتر را از دست می‌دهیم. در یک منطقه مرکزی شهر معمولی ایالات متحده، اکثریت ترافیک پیاده - هم قبل از همه‌گیری و هم در طول بهبودی - از بازدیدکنندگان گاه به گاه ناشی می‌شود. آیا شهر شما یک منطقه مرکزی شهر ارائه می‌دهد که برای افراد متنوع، چه وکیلی حومه نشین که با وکیل خود ملاقات می‌کند و چه توریستی بین‌المللی که برای اولین بار به اینجا می‌آید، خوشایند، قابل فهم و مورد نیاز باشد؟ این سوال کلیدی است که شهرها باید بپرسند... و به آن پاسخ دهند.
تریسی هادن لوه محقق ارشد در موسسه بروکینگز است که املاک تجاری را مطالعه می‌کند و یکی از نویسندگان Hyperlocal: Governance in a Fragmented World (2022) است.
بازگشت به بالا
کار از راه دور می‌تواند ابزاری برای ترمیم نابرابری‌های نژادی باشد
مارک موریال
برای بسیاری از آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار، کار از راه دور یک استراحت از محیط‌های کاری ناراحت‌کننده و حتی خصمانه بوده است. این فرصت‌های شغلی را برای کسانی که تمایلی به نقل مکان به جوامع کمتر متنوع ندارند، باز کرده است. نظرسنجی‌های انجام شده در طول همه‌گیری نشان داد که کارمندان سیاه‌پوست به احتمال بیشتری نسبت به کارمندان سفیدپوست کار از راه دور را انتخاب می‌کنند.
در نگاه اول، کار از راه دور به نظر می‌رسد یک مسیر ایده‌آل برای شرکت‌ها برای دستیابی به نیروی کار متنوع‌تر است. با این حال، نگاهی عمیق‌تر نشان می‌دهد که این مسیر پر از تله‌هایی است که می‌تواند نابرابری‌های نژادی را در محل کار تقویت کند.
در محیط‌های کاری ترکیبی، مدیران ارشد وقت بیشتری را در دفتر می‌گذرانند تا کارمندان سطح پایین‌تر و کارمندانی که با آنها روبرو می‌شوند به احتمال بیشتری سفیدپوست هستند. بدون سیاست‌ها و دستورالعمل‌های مشخص و خاص در مورد تنوع، برابری و شمول، این "سوگیری مجاورت" می‌تواند منجر به حمایت و فرصت‌های پیشرفت بیشتر برای کارمندان سفیدپوست و حمایت و فرصت‌های کمتر برای کارمندان سیاه‌پوست شود.
همانطور که لیگ شهری ملی در State of Black America روشن کرد، همه‌گیری کووید-۱۹ نابرابری‌های نژادی ساختاری عمیق در جامعه آمریکا را آشکار کرد. کار از راه دور می‌تواند ابزاری برای کمک به ترمیم آنها باشد. اما مانند هر ابزاری، می‌توان از آن به طور بی‌محابا و غیرمسئولانه استفاده کرد و آسیب بیشتری نسبت به خیر وارد کرد. باز کردن درها به نامزدهای متنوع شغلی یک حرکت توخالی است اگر پله‌های پیشرفت مسدود بمانند.
مارک اچ. موریال رئیس و مدیرعامل لیگ شهری ملی و شهردار سابق نیواورلئان است.
بازگشت به بالا
شهرها باید برای انطباق و توسعه انعطاف‌پذیر برنامه‌ریزی کنند
هریت تریگونینگ
کار از راه دور از بین نمی‌رود و تغییر الگوهای رفت و آمد ناشی از همه‌گیری پیش‌نمایشی از تغییراتی است که جامعه به طور فزاینده‌ای در سال‌های آینده با آن روبرو خواهد شد. در کنار کار از راه دور، اختلالاتی مانند هوش مصنوعی و تغییرات سریع آب و هوا ماهیت کار، انواع مشاغلی که مورد تقاضا خواهند بود و نحوه و محل زندگی و کار ما را تغییر می‌دهند.
انعطاف‌پذیری از تأثیرات تغییرات اجتماعی محافظت نمی‌کند، اما برخی از تأثیرات منفی را کاهش می‌دهد. منطقه‌بندی انعطاف‌ناپذیر در مورد کاربری‌های به شدت تعریف شده، پاسخ به کاهش اشغال دفاتر در مرکز شهر را مختل کرده است. مناطق مرکزی شهر که فقط برای دفاتر منطقه‌بندی شده‌اند، بیشتر از مناطقی که منطقه‌بندی مختلط دارند، به ویژه در مکان‌هایی که تقاضا برای مسکن قوی است، رنج می‌برند. علاوه بر این، تبدیل دفتر به مسکن به دلیل کدهای ساختمانی محدود که اغلب به تعداد مشخصی پنجره در هر اتاق خواب، پارکینگ بیش از حد و ارتفاع سقف‌هایی که نصب برق و HVAC را غیرممکن می‌کند، با مشکل مواجه شده است. این استانداردها ممکن است برای ساخت و ساز جدید مناسب باشند، اما منجر به استفاده نشده از ساختمان‌های قدیمی می‌شوند.
اگر ساختمان‌های جدید را از ابتدا طوری طراحی کنیم که بتوانند کاربری‌ها، اندازه‌های واحدها یا حتی ترکیبی متغیر از مسکونی، تجاری، خرده‌فروشی و تولید سبک را تغییر دهند چه می‌شود؟ پارکینگ یکی از کاربری‌هایی است که به ویژه مستعد انطباق است. کف‌های پارکینگ مسطح و تراز در حال روشن شدن و تبدیل به فضای اداری یا انبارداری هستند، در حالی که پارکینگ با کف‌های شیب‌دار بازسازی آن دشوار است. تنها ساختار پارکینگ مستقل بالای زمین که در دوران تصدی من به عنوان مدیر برنامه‌ریزی در واشنگتن دی سی اجازه ساخت آن را دادم، در یک منطقه صنعتی سابق بود، اما اجازه ساخت آن مشروط به بازسازی آن به مسکن با افزایش تراکم، مقاصد و ترکیبی از کاربری‌ها بود. با افزایش سطح دریا، ساخت و ساز در مناطق ساحلی پرجمعیت ما ممکن است نیاز به طراحی موقت و قابل جابجایی داشته باشد زیرا خط ساحلی عقب‌نشینی می‌کند.
تفکر خلاقانه و چند منظوره به شهرها امکان می‌دهد چابک باشند و با اختلالات و چالش‌ها به طور اجتناب‌ناپذیر مقابله کنند.
هریت تریگونینگ مدیر اتحاد تحرک شهری جدید (NUMO) مستقر در موسسه منابع جهانی است که در تلاش است تا شهرها و حمل و نقل و کاربری زمین آنها را قابل دسترسی‌تر، پایدارتر، شادتر و عادلانه‌تر کند.
بازگشت به بالا
کار از خانه منجر به زیان‌های عظیم املاک شده است
استین ون نیوربرگ
کار از راه دور اینجا ماندنی است. این انعطاف‌پذیری مورد نیاز کارمندان را فراهم کرده است که به طور قاطعانه آن را دوست دارند، بدون اینکه کاهش قابل توجهی در بهره‌وری ایجاد کند. با ادغام فضای اداری، کارفرمایان می‌توانند در یکی از بزرگترین هزینه‌های خود صرفه‌جویی کنند. سال آینده شاهد خواهیم بود که شرکت‌ها به طور بیشتر نحوه بهینه‌سازی نحوه آوردن تیم‌های مناسب افراد را در دفتر در زمان مناسب، میزان و نوع فضایی که اجاره می‌کنند و نحوه بازطراحی دفاتر خود را به طور مناسب انجام می‌دهند.
همانطور که شرکت‌ها به بهینه‌سازی اجاره‌های قبل از همه‌گیری خود برای محیط کار ترکیبی جدید ادامه می‌دهند، اثر خالص کاهش تقاضا برای دفتر خواهد بود. نرخ‌های خالی بودن دفتر، که در حال حاضر در بالاترین سطح ۴۰ سال گذشته قرار دارد، بیشتر افزایش خواهد یافت. نرخ‌های اجاره خالص موثر پایین، که در حال حاضر در حال کاهش هستند، حداقل ۱۰ درصد دیگر کاهش خواهند یافت و باعث ۶۰۰ میلیارد دلار کاهش ارزش می‌شود.
این کاهش عظیم در املاک و املاک تجاری منجر به بسیاری از پیش‌فرض‌های وام و وام‌های میانی در سال آینده خواهد شد. وام‌دهندگان، به ویژه بانک‌های منطقه‌ای و صندوق‌های سرمایه‌گذاری املاک و مستغلات، متحمل ضرر خواهند شد و کلید بسیاری از دفاتر را پس خواهند گرفت. شهرهایی که درآمد آنها به شدت به مالیات بر املاک تجاری وابسته است، مجبور به کاهش هزینه‌ها خواهند شد. کاهش خدمات کیفیت را کاهش می‌دهد و ممکن است منجر به از دست دادن جمعیت شود که این امر مشکل را تشدید می‌کند.
شهرها باید با تسریع فرآیندهای تأیید، ایجاد انعطاف‌پذیری نظارتی، ارائه کمک‌های فنی و حمایت مالی از تبدیل‌ها در قالب معافیت‌های مالیاتی بر املاک و وام‌های با نرخ بهره پایین، تبدیل دفتر به مسکن را ترویج کنند. مشوق‌های مالی و پاداش‌های تراکم می‌توانند سهم مسکن مقرون به صرفه تولید شده به عنوان بخشی از تبدیل‌ها را افزایش دهند. تبدیل‌ها به تثبیت بازار دفتر، ایجاد پویایی جدید در محله‌های مرکز شهر، ایجاد مسکن مورد نیاز و کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای کمک می‌کنند.
استین ون نیوربرگ استاد املاک و استاد مالی در مدرسه بازرگانی تحصیلات تکمیلی دانشگاه کلمبیا است و نویسنده مشترک "کار از خانه و پایان آپوکالیپس املاک اداری" (2022)، منبع تشخیص "حلقه ناامیدی" برای مناطق مرکزی شهر است.
بازگشت به بالا
نگاهی اقتصادی به تأثیرات کار از خانه
دیک وویث
تاکنون، میزان کار از راه دور یک ویژگی ساختاری اقتصاد پس از همه‌گیری است، نه یک ناهنجاری چرخه‌ای. به دوران قبل از کووید باز نخواهیم گشت. در نتیجه، شهرها باید به سرعت تنوع اقتصادی مناطق مرکزی شهر خود را افزایش دهند، فرهنگ مناطق مرکزی شهر خود را تقویت کنند و مناطق مرکزی شهر خود را به صورت فیزیکی بازسازی کنند.
از دیدگاه اقتصاد کلان، میزان کار از راه دور که غالب خواهد شد هنوز توسط رکود آزمایش نشده است. تا به امروز، کار از راه دور در دوره‌ای از بازار کار از نظر تاریخی تنگاتنگ پذیرفته شده است که به کارگران اهرم قابل توجهی داده است. از دیدگاه خرد، تأثیرات بلندمدت کار از راه دور بر نردبان‌های شغلی که اغلب بر اساس روابط شخصی ساخته می‌شوند، هنوز تا حد زیادی ناشناخته است. فقط زمان مشخص خواهد کرد.
حتی با وجود اینکه پاسخ به کار از راه دور هنوز در حال تکامل است، چندین جنبه از بازار کار وجود دارد که احتمالاً به الگوهای قبل از همه‌گیری باز نخواهند گشت.

بازار کار انعطاف‌پذیرتر، از نظر جغرافیایی گسترده‌تر و به طور بالقوه منزوی‌تر خواهد بود. سرمایه‌گذاری شرکت‌ها در فناوری پشتیبانی‌کننده، کار از راه دور را در مقیاس بزرگ امکان‌پذیر کرده است، در حالی که یک بازار رقابتی برای نیروی کار شرکت‌ها را ملزم کرده است تا از نظر ساعات کل کار، زمان کار و مکان کار انعطاف‌پذیرتر باشند.
تقریباً به طور قطعی، کار از راه دور مرزهای شهرداری، ایالتی و کشوری را دور می‌زند و شرکت‌ها و خانوارها را کمتر به مکان‌های خاص گره می‌زند. با این حال، مزایای تجمیع مصرف و تولید احتمالاً همچنان مهم خواهند بود. توانایی برون‌سپاری خدمات نیازمند کار حضوری می‌تواند سود شرکت‌هایی را که به نوآوری حضوری متکی هستند، افزایش دهد، زیرا هزینه‌ها را کاهش می‌دهد. کار از راه دور همچنین می‌تواند رقابت بیشتری را در بازار کار در طول زمان ایجاد کند زیرا شرکت‌ها می‌توانند به بازارهای کار ارزان‌تر در داخل و خارج از کشور برای خدماتی که برای کار از راه دور مناسب هستند دسترسی داشته باشند.
WFH می‌تواند تعاملات اجتماعی برنامه‌ریزی نشده را کاهش دهد و توانایی مرتب‌سازی در جوامع مجازی و فیزیکی همگن‌تر را افزایش دهد. در دوره‌ای که در حال حاضر با تقسیمات شدید در مورد آنچه یک واقعیت اساسی است، مشخص شده است، مرتب‌سازی و قطبیت بیشتر احتمالاً انسجام اجتماعی سازنده را بیشتر تضعیف می‌کند.

شهرها چگونه باید سازگار شوند؟ دلیل اصلی وجود شهرها ارائه تعامل اقتصادی و اجتماعی است. مزایای تجمیع از بین نرفته است، اما امکان کار از راه دور چالش ایجاد تراکم کافی را ایجاد می‌کند. مناطق مرکزی شهر که فقط برای دفاتر منطقه‌بندی شده‌اند، بیشتر از مناطقی که منطقه‌بندی مختلط دارند، به ویژه در مکان‌هایی که تقاضا برای مسکن قوی است، رنج می‌برند. علاوه بر این، تبدیل دفتر به مسکن به دلیل کدهای ساختمانی محدود که اغلب به تعداد مشخصی پنجره در هر اتاق خواب، پارکینگ بیش از حد و ارتفاع سقف‌هایی که نصب برق و HVAC را غیرممکن می‌کند، با مشکل مواجه شده است. این استانداردها ممکن است برای ساخت و ساز جدید مناسب باشند، اما منجر به استفاده نشده از ساختمان‌های قدیمی می‌شوند.
شهرها باید با کاهش موانع برای افزودن به عرضه مسکن توسط بخش خصوصی و دولتی، از مناطق مرکزی شهر در برابر تأثیرات کار از راه دور محافظت کنند. حفظ دسترسی به مسکن مقرون به صرفه در شهرهای جذاب مستلزم سرمایه‌گذاری عمومی در مسکن مقرون به صرفه در مکان‌هایی با فرصت‌های اقتصادی است. توجه داشته باشید که بازار مسکن مقرون به صرفه را از طریق فیلتر کردن ارائه می‌دهد، اما نمی‌تواند به طور کامل نیاز به مسکن خانوار با درآمد متوسط را به روشی کارآمد از نظر موقعیت مکانی برآورده کند.
دیک وویث رئیس و بنیانگذار Econsult Solutions Inc. است.


چگونگی شکل‌گیری شفق‌های قطبی
عکس شفق قطبی شمالی.
شفق‌های قطبی نوارهای درخشان نوری هستند که در مناطق قطبی شمال و جنوب زمین می‌پیچند. این نمایش‌های طبیعی نوری در اثر طوفان‌های مغناطیسی ایجاد می‌شوند که توسط فعالیت‌های خورشیدی مانند فوران‌های خورشیدی (انفجارات روی خورشید) یا اخراج جرم تاجی (حباب‌های گازی خارج شده) ایجاد شده‌اند. ذرات باردار پرانرژی ناشی از این رویدادها توسط باد خورشیدی از خورشید به سوی زمین حمل می‌شوند.

وقتی این ذرات به درون مگنتوسفر زمین نفوذ می‌کنند، باعث ایجاد زیرطوفان‌ها می‌شوند. سپس ذرات پرسرعت به جو رقیق و بالای زمین برخورد کرده و با ذرات اکسیژن و نیتروژن زمین برخورد می‌کنند. هنگامی که این ذرات هوا انرژی به دست آمده از برخورد را از دست می‌دهند، هر اتم شروع به درخشش با رنگ متفاوتی می‌کند.

عکس بیضی شفق قطبی که روی نقشه جهانی قرار گرفته است.
تصاویر به دست آمده از فضاپیماها، نمایشی باشکوه از شفق‌های قطبی را به ما نشان می‌دهند. آن‌ها یک حلقه پیوسته از شفق قطبی یا "بیضی شفق قطبی" را در اطراف کلاهک قطبی نشان می‌دهند که عمدتاً توسط الکترون‌هایی که در امتداد خطوط میدان مغناطیسی از صفحه پلاسمای دم مغناطیسی زمین نشت می‌کنند، ایجاد می‌شود. اعتقاد بر این است که خطوط میدان مغناطیسی این بیضی شفق قطبی به صفحه پلاسما در دم مگنتوسفر یا "دم مغناطیسی" منتهی می‌شوند. خطوط میدان مغناطیسی از مناطق تاریک داخل بیضی شفق قطبی به لوب‌های دم مغناطیسی امتداد می‌یابند، خطوط میدان آن‌ها تا فاصله‌های دوری از زمین کشیده شده‌اند و هنوز کسی نمی‌داند که کجا به پایان می‌رسند. به نظر می‌رسد خطوط میدان مغناطیسی منظومه شمسی ما به طور نامحدود به هم متصل هستند.

کسانی که شفق قطبی شمالی یا جنوبی را دیده‌اند، واقعاً خوش‌شانس هستند. شفق‌های قطبی نمایش‌های پویا و از نظر بصری ظریفی از طوفان‌های مغناطیسی ناشی از خورشید هستند. آن‌ها همچنین اولین نشانه‌هایی هستند که سیاره ما مورد حمله یک ستاره همسایه - خورشید - قرار گرفته است.

بازگشت


آن منظره آسمان شمال را پر کرد؛ عظمت آن به سختی قابل تصور بود. گویی از خود آسمان، پرده‌های ظریف نور آویزان شده و می‌لرزیدند. سبز کم‌رنگ و صورتی مایل به سرخ، و به شفافیت نازک‌ترین پارچه، و در لبه‌ی پایین، سرخی عمیق و آتشینی مانند آتش‌های جهنم، آن‌ها به آرامی تاب می‌خوردند و می‌درخشیدند، با لطافتی بیشتر از ماهرترین رقاص. لیرا فکر می‌کرد حتی می‌تواند صدایشان را بشنود: زمزمه‌ای دوردست و گسترده.

شفق قطبی در نزدیکی قطب‌های شمالی و جنوبی قابل مشاهده است. در شمال، این پدیده به شفق شمالی معروف است؛ و در جنوب، شفق جنوبی نامیده می‌شود.
این 'نورهای شمالی' و 'جنوبی' قرن‌هاست که انسان‌ها را مجذوب، ترسانده و الهام بخشیده‌اند. اخیراً، عکاسان برای ثبت زیبایی این پدیده‌های جوی، تلاش‌های قابل توجهی کرده‌اند.
عکس‌های شگفت‌انگیز از شفق قطبی را در نمایشگاه عکاس سال نجوم ببینید.
چه چیزی باعث شفق شمالی یا 'نورهای شمالی' می‌شود؟
نورهایی که در آسمان شب می‌بینیم، در واقع ناشی از فعالیت روی سطح خورشید هستند.
طوفان‌های خورشیدی روی سطح ستاره‌ی ما، ابرهای عظیمی از ذرات باردار الکتریکی را آزاد می‌کنند. این ذرات می‌توانند میلیون‌ها مایل سفر کنند و برخی از آن‌ها در نهایت با زمین برخورد می‌کنند.
اکثر این ذرات منحرف می‌شوند، اما برخی در میدان مغناطیسی زمین به دام می‌افتند و به سمت قطب‌های شمال و جنوب و به داخل جو شتاب می‌گیرند. به همین دلیل است که فعالیت شفق قطبی در قطب‌های مغناطیسی متمرکز است.
"این ذرات سپس به اتم‌ها و مولکول‌های موجود در جو زمین برخورد می‌کنند و اساساً آن‌ها را گرم می‌کنند"، منجم رصدخانه‌ی سلطنتی، تام کرس، توضیح می‌دهد. "ما این فرآیند فیزیکی را 'برانگیختگی' می‌نامیم، اما بسیار شبیه گرم کردن گاز و باعث درخشش آن است."
بنابراین، آنچه ما می‌بینیم، برخورد اتم‌ها و مولکول‌های موجود در جو ما با ذرات خورشیدی است. الگوهای موج‌دار و 'پرده‌های' نور مشخصه‌ی شفق قطبی ناشی از خطوط نیروی میدان مغناطیسی زمین هستند.
پایین‌ترین قسمت شفق قطبی معمولاً حدود 80 مایل بالاتر از سطح زمین است. با این حال، بالای یک نمایش ممکن است چند هزار مایل بالاتر از زمین امتداد یابد.
چه چیزی باعث رنگ‌های مختلف در شفق قطبی می‌شود؟
![تصویر 1: شفق جنوبی از ساحل بیربرل توسط جیمز استون، عکاس نجومی سال 2019](https://www.rmg.co.uk/sites/default/files/styles/max_width_1440/public/5%20Aurora%20Australis%20from%20Beerbarrel%20Beach%20%C2%A9%20James%20Stone.jpg?itok=tSVYVZqg)

شفق جنوبی از ساحل بیربرل توسط جیمز استون، عکاس نجومی سال 2019
گازهای مختلف هنگام گرم شدن، رنگ‌های مختلفی از خود ساطع می‌کنند. همان فرآیند در شفق قطبی نیز در حال وقوع است.
دو گاز اصلی موجود در جو زمین نیتروژن و اکسیژن هستند و این عناصر در طول یک نمایش شفق قطبی، رنگ‌های مختلفی از خود ساطع می‌کنند.
سبزی که در شفق قطبی می‌بینیم، مشخصه‌ی اکسیژن است، در حالی که نشانه‌هایی از بنفش، آبی یا صورتی ناشی از نیتروژن است.
"گاهی اوقات رنگ سرخ آتشینی می‌بینیم و این ناشی از برهم‌کنش اکسیژن در ارتفاعات بسیار بالا با ذرات خورشیدی است"، منجم تام اضافه می‌کند. "این فقط زمانی اتفاق می‌افتد که شفق قطبی به طور خاص پرانرژی باشد."
چگونه شفق قطبی را عکاسی کنیم؟
آیا شفق شمالی در بریتانیا قابل مشاهده است؟
شفق شمالی در نیمکره‌ی شمالی قابل مشاهده است، در حالی که شفق جنوبی در نیمکره‌ی جنوبی یافت می‌شود.
![تصویر 2](https://www.rmg.co.uk/sites/default/files/styles/max_width_1440/public/A426230307750_Polar%20lights%20%C2%A9%20Grigorii%20Paramonov%20CUT.jpg?itok=ORw7m3B4)

نورهای قطبی توسط گریگوری پارامونوف، عکاس نجومی سال 2019
در حالی که بهترین مکان‌ها برای دیدن شفق قطبی در اطراف مناطق قطبی متمرکز شده‌اند، گاهی اوقات می‌توان شفق شمالی را در بریتانیا نیز مشاهده کرد. هرچه به سمت شمال بروید، احتمال دیدن نمایش بیشتر است، اما در گذشته، نورهای شمالی تا کنت و کورنوال نیز دیده شده‌اند.
دپارتمان فیزیک دانشگاه لنکستر، وب‌سایتی به نام AuroraWatch UK را اداره می‌کند که احتمال دیدن شفق قطبی را بر اساس فعالیت‌های ژئومغناطیسی تخمین می‌زند. برای اطلاع از آخرین هشدارها در بریتانیا، حساب توییتر این تیم را دنبال کنید.
با این حال، شرایط همچنان باید مناسب باشد. شب‌های تاریک و صاف، ترجیحاً با آلودگی نوری کم، بهترین شانس را برای دیدن شفق قطبی ارائه می‌دهند.
آیا سیارات دیگر نیز شفق قطبی دارند؟
هر سیاره‌ای که دارای جو و میدان مغناطیسی باشد، احتمالاً شفق قطبی دارد. دانشمندان تصاویر شگفت‌انگیزی از شفق قطبی در مشتری، زحل، اورانوس و نپتون ثبت کرده‌اند.
![تصویر 3: شفق قطبی در اورانوس که توسط تلسکوپ هابل گرفته شده است](https://www.rmg.co.uk/sites/default/files/styles/max_width_1440/public/hubble-uranus-aurora.jpg?itok=7_yyFeG6)

شفق قطبی در اورانوس، ثبت شده توسط تلسکوپ فضایی هابل (ESA/Hubble & NASA, L. Lamy / Observatoire de Paris)
شفق قطبی در مریخ نیز دیده شده است، اما از آنجایی که 'سیاره‌ی سرخ' میدان مغناطیسی جهانی ندارد، شفق قطبی به طور متفاوتی رفتار می‌کند و به نظر می‌رسد بسیار گسترده‌تر است.
چه چیزی باعث فوران‌های خورشیدی می‌شود و چگونه بر شفق قطبی تأثیر می‌گذارند؟
شفق قطبی یک مثال بسیار چشمگیر از راه‌هایی است که فعالیت خورشیدی بر زمین تأثیر می‌گذارد.
فوران‌های خورشیدی مانند انفجارهای عظیمی روی سطح خورشید هستند که در آن جریان‌هایی از ذرات باردار به فضا ساطع می‌شوند. معمولاً دو روز پس از مشاهده‌ی فوران در خورشید، ذرات به زمین می‌رسند. با ورود این ذرات، می‌توانند باعث فعالیت شفق قطبی شوند.
![تصویر 4](https://www.rmg.co.uk/sites/default/files/styles/max_width_1440/public/OS1307203081149_Out%20on%20a%20Limb%20%C2%A9%20Alastair%20Woodward%20BANNER_1.jpg?itok=AKjuQIjX)

بیرون از شاخه توسط آلاستیر وودوارد، عکاس نجومی سال 2019
چه چیزی باعث طوفان‌های ژئومغناطیسی می‌شود؟
نمایش‌های شفق قطبی شدید پس از انفجارهای عظیمی در خورشید به نام 'اخراج جرم تاجی' ایجاد می‌شوند. این انفجارها ابرهایی از پلاسمای داغ حاوی میلیاردها تن مواد را با سرعتی حدود دو میلیون مایل در ساعت آزاد می‌کنند. هنگامی که این ابرها به زمین می‌رسند، با میدان مغناطیسی زمین تعامل می‌کنند و باعث رویدادهایی به نام طوفان‌های ژئومغناطیسی می‌شوند.
فعالیت خورشید نوسان دارد و هر 11 سال به اوج خود می‌رسد. آخرین باری که فعالیت خورشیدی به اوج خود رسید در سال 2014 بود و اکنون چرخه در حال رسیدن به حداقل خود است. با این حال، پیش‌بینی می‌شود که فعالیت خورشیدی تا اواسط دهه 2020 دوباره افزایش یابد.
صرف نظر از فعالیت خورشید، شفق قطبی هنوز می‌تواند در هر زمان رخ دهد و ناظران در عرض‌های جغرافیایی بالا همیشه باید به دنبال آن باشند.
تصویر اصلی: جریان گودافوس توسط لارین ری، عکاس نجومی سال 2021


خورشید به طور مداوم باد خورشیدی تولید می‌کند - یعنی جریانی از پلاسما (ذرات باردار - پروتون‌ها و الکترون‌ها) که از کرونا رها می‌شود. هنگامی که باد خورشیدی به زمین برخورد می‌کند، توسط میدان مغناطیسی منحرف شده و باعث می‌شود که بیشتر ذرات پرانرژی باد خورشیدی در اطراف زمین و به فراتر از آن جریان یابند. ناحیه‌ای که با باد خورشیدی برخورد می‌کند و آن را مسدود می‌کند، مگنتوسفر نامیده می‌شود. زمین مانند یک مگنت بزرگ رفتار می‌کند، با قطب‌های شمال و جنوب خود. به همین دلیل، برخی از ذرات باردار در باد خورشیدی به قطب‌های زمین می‌رسند.

شفق قطبی نمایشی طبیعی از نور در آسمان است که می‌توان آن را در شب دید. هنگامی که ذرات باردار به اتم‌ها و مولکول‌ها در لایه‌های بالایی جو برخورد می‌کنند، انرژی آزاد می‌شود. بخشی از این انرژی به شکل نور ظاهر می‌شود. وقتی خورشید بسیار فعال است، طوفان‌های خورشیدی مکرری رخ می‌دهند که به تعداد ذرات خورشیدی که با جو زمین برهم‌کنش دارند، می‌افزایند. این برهم‌کنش افزایش‌یافته، شفق‌های قطبی بسیار روشن و زیبایی تولید می‌کند.
رنگ‌های شفق قطبی توسط طیف گازهای موجود در جو زمین و ارتفاعی که بیشترین برخوردها در آن رخ می‌دهند، تعیین می‌شود. ذرات ورودی تمایل دارند در ارتفاعات مختلف با گازهای مختلف برخورد کنند. در ارتفاعات بسیار بالای یونوسفر - نور زرد تا سبز قوی که معمولاً دیده می‌شود، در اثر برخورد با اتم‌های اکسیژن تولید می‌شود.

مولکول‌های نیتروژن نور قرمز تولید می‌کنند. گازهای سبک‌تر در ارتفاعات بسیار بالای یونوسفر، مانند هیدروژن و هلیوم، رنگ‌هایی مانند آبی و بنفش ایجاد می‌کنند، اما چشم‌های ما همیشه نمی‌توانند آن‌ها را ببینند؛ عکس‌ها این رنگ‌ها را نشان می‌دهند.
امیدوارم کمک کرده باشد!


برای یادگیری همه چیز در مورد شفق‌های قطبی، این ویدیو را تماشا کنید! برای دانلود این ویدیو (1920x1080، 277 مگابایت، video/mp4) اینجا کلیک کنید.
اگر زمانی به قطب شمال یا جنوب نزدیک باشید، ممکن است با یک منظره‌ی بسیار خاص مواجه شوید. اغلب نمایش‌های نوری زیبایی در آسمان دیده می‌شوند. به این نورها شفق‌های قطبی می‌گویند. اگر در نزدیکی قطب شمال باشید، به آن شفق شمالی یا aurora borealis می‌گویند. اگر در نزدیکی قطب جنوب باشید، به آن شفق جنوبی یا aurora australis می‌گویند.
این نمای زیبای شفق از ایستگاه فضایی بین‌المللی در حالی که در تاریخ 17 سپتامبر 2011 بر فراز اقیانوس هند جنوبی می‌گذشت، گرفته شده است.
چه چیزی باعث این پدیده می‌شود؟
اگرچه شفق‌های قطبی بهترین زمان برای دیده شدن در شب هستند، اما در واقع توسط خورشید ایجاد می‌شوند.
خورشید فقط گرما و نور نمی‌فرستد؛ بلکه انرژی و ذرات کوچکی را نیز به سمت ما می‌فرستد. میدان مغناطیسی محافظ اطراف زمین ما را از بیشتر انرژی و ذرات محافظت می‌کند و ما حتی متوجه آنها نمی‌شویم.
اما خورشید همیشه مقدار یکسانی انرژی نمی‌فرستد. یک جریان ثابت باد خورشیدی وجود دارد و همچنین طوفان‌های خورشیدی نیز رخ می‌دهند. در طول نوعی از طوفان خورشیدی به نام فوران جرم تاجی (coronal mass ejection)، خورشید یک حباب بزرگ از گاز الکتریکی را با سرعت بالا در فضا بیرون می‌فرستد.
وقتی یک طوفان خورشیدی به سمت ما می‌آید، بخشی از انرژی و ذرات کوچک می‌توانند در امتداد خطوط میدان مغناطیسی در قطب‌های شمال و جنوب به جو زمین سفر کنند.
در آنجا، ذرات با گازهای موجود در جو ما واکنش نشان می‌دهند و نمایش‌های نوری زیبایی در آسمان ایجاد می‌کنند. اکسیژن نور سبز و قرمز ساطع می‌کند. نیتروژن به رنگ آبی و بنفش می‌درخشد.
این نوارهای سبز رنگ نور در آسمان زمستانی بالای آلاسکا، شفق شمالی هستند. این نامی است برای شفق در نیمکره شمالی. اعتبار: سارا هیستند
آیا سیارات دیگر هم شفق قطبی دارند؟
قطعا! شفق‌های قطبی فقط پدیده‌ای نیستند که در زمین رخ می‌دهند. اگر سیاره‌ای جو و میدان مغناطیسی داشته باشد، احتمالاً شفق‌های قطبی دارد. ما شفق‌های قطبی شگفت انگیزی در مشتری و زحل دیده ایم.
این چرخش‌های نور قرمز، شفق قطبی در قطب جنوب زحل هستند. تصویر با تشکر از ناسا/ESA/STScI/A. Schaller.
تلسکوپ فضایی هابل ناسا این تصویر را از شفق قطبی در مشتری با استفاده از نور فرابنفش (UV) گرفته است.
می‌خواهید کمی هنر شفق قطبی بسازید؟ این فعالیت پاستلی شفق قطبی را بررسی کنید!
منابع مرتبط برای مربیان
پروژه علم شهروندی: Aurorasaurus
جهان ما: دو چشم به خورشید
Launchpad: Aurora Lights: Why They Exist and What Causes Them?
مقاله آخرین بار در 1 مارس 2023 به روز شد.


شفق قطبی چیست؟
شفق قطبی نامی است که به درخشش یا نوری اطلاق می‌شود که زمانی ایجاد می‌شود که الکترون‌های فضایی در امتداد میدان مغناطیسی زمین به پایین جریان یافته و با اتم‌ها و مولکول‌های لایه‌های بالایی جو زمین در یک حلقه یا بیضی متمرکز بر قطب مغناطیسی زمین برخورد می‌کنند. این برخوردها نوری تولید می‌کنند، درست مانند زمانی که الکترون‌ها در حال عبور از گاز در یک لامپ نئون با نئون و سایر گازها برخورد می‌کنند تا لامپ‌های رنگی مختلفی ایجاد کنند.
شفق قطبی در نیمکره شمالی به عنوان شفق شمالی و در نیمکره جنوبی به عنوان شفق جنوبی شناخته می‌شود. اصطلاح فنی برای شفق شمالی، شفق قطبی شمالی (Aurora Borealis) و برای شفق جنوبی، شفق قطبی جنوبی (Aurora Australis) است. گالیله اولین کسی بود که از واژه Aurora استفاده کرد و این واژه از زبان لاتین گرفته شده و نام الهه سپیده دم است. واژه Borealis از واژه لاتین boreal به معنای "شمالی" یا "از شمال" گرفته شده است. واژه Australis در لاتین به معنای austral، به معنای "جنوبی" است.

چه چیزی باعث ایجاد شفق قطبی می‌شود؟
شفق قطبی از تعامل بین باد خورشیدی که از خورشید ساطع می‌شود و میدان مغناطیسی محافظ زمین یا مگنتوسفر ایجاد می‌شود. شفق قطبی یکی از مظاهر فعالیت‌های ژئومغناطیسی یا طوفان‌های ژئومغناطیسی است. با افزایش سرعت باد خورشیدی و چرخش میدان مغناطیسی بین‌سیاره‌ای تعبیه شده در باد خورشیدی به سمت جنوب، فعالیت ژئومغناطیسی افزایش یافته و شفق قطبی روشن‌تر، فعال‌تر شده و از قطب‌ها دورتر حرکت می‌کند. حتی باد خورشیدی متوسط نیز شفق قطبی ایجاد می‌کند، بنابراین معمولاً حتی زمانی که طوفان ژئومغناطیسی بزرگی وجود ندارد، یک شفق قطبی ضعیف در جایی وجود دارد.

دو نوع رویداد خورشیدی وجود دارد که طوفان‌های ژئومغناطیسی بزرگی ایجاد می‌کنند که با شفق قطبی روشن و فعال همراه هستند. اول، بیرون‌پرتاب جرم تاجی (Coronal Mass Ejection) یا CME است که می‌توان آن را به عنوان یک میلیارد تن پلاسما که از خورشید پرتاب می‌شود و با سرعت یک میلیون مایل در ساعت حرکت می‌کند، توصیف کرد. هنگامی که CME به زمین می‌رسد، می‌تواند برخی از بزرگترین طوفان‌های ژئومغناطیسی و در نتیجه، روشن‌ترین و فعال‌ترین شفق‌های قطبی را که تا نزدیک‌ترین نقاط به استوا گسترش می‌یابند، ایجاد کند. رویداد خورشیدی دوم که می‌تواند طوفان‌های ژئومغناطیسی متوسط ایجاد کند، حفره تاجی نام دارد. حفره‌های تاجی منبع جریان‌های باد خورشیدی پرسرعت هستند. هنگامی که این جریان‌های پرسرعت به زمین می‌رسند، می‌توانند شفق‌های قطبی فعال ایجاد کنند. اما طوفان‌های ژئومغناطیسی و شفق‌های قطبی مرتبط با حفره‌های تاجی کمتر از آن‌هایی است که از بزرگترین و سریع‌ترین CMEها ناشی می‌شوند.

نکته‌ای ظریف در مورد منبع الکترون‌های شفق قطبی وجود دارد. از نظر فنی، الکترون‌های باد خورشیدی شفق قطبی را ایجاد نمی‌کنند. هنگامی که باد خورشیدی قوی است و میدان مغناطیسی بین‌سیاره‌ای (IMF) تعبیه شده با میدان مغناطیسی زمین (به سمت جنوب) هم‌تراز است، انتقال انرژی بیشتری از باد خورشیدی به مگنتوسفر صورت می‌گیرد که باعث شتاب‌دهی الکترون‌های بیشتری از مگنتوسفر به سمت پایین در امتداد میدان مغناطیسی به سمت زمین می‌شود. بنابراین، الکترون‌های شفق قطبی از داخل مگنتوسفر زمین می‌آیند. الکترون‌های شفق قطبی که بهترین شفق قطبی را در وسط شب ایجاد می‌کنند، در واقع از دم مگنتوسفر، در پایین‌دست (دور از خورشید) می‌آیند.

شکل زیر مگنتوسفر و مکان‌هایی را که الکترون‌ها در آن شتاب می‌گیرند (به رنگ قرمز) نشان می‌دهد. ناحیه قرمز در سمت راست شکل جایی است که الکترون‌هایی که شفق قطبی شبانه را تولید می‌کنند، شتاب می‌گیرند و منبع فرآیندهایی هستند که طوفان‌های ژئومغناطیسی را ایجاد می‌کنند.

الکترون‌های شتاب‌دار در امتداد خطوط میدان مغناطیسی زمین به سمت قطب‌های مغناطیسی شمال و جنوب حرکت می‌کنند، جایی که به لایه‌های بالایی جو برخورد کرده و شفق قطبی را ایجاد می‌کنند. این مناطق شتاب‌دهی به یک بیضی از شفق قطبی که بر قطب‌های مغناطیسی متمرکز است، نگاشت می‌شوند.

شکل زیر زمین را با خطوط میدان مغناطیسی و الکترون‌هایی که در امتداد خطوط میدان به لایه‌های بالایی جو حرکت می‌کنند، نشان می‌دهد. ناحیه سایه‌دار سبز شکل کلی بیضی شفق قطبی را که بر قطب مغناطیسی متمرکز است، نشان می‌دهد. ویژگی‌های سبز روشن‌تر اشکال معمولی شفق قطبی را در قسمت‌های مختلف بیضی شفق قطبی نشان می‌دهند.

هنگامی که الکترون‌های پرسرعت، با سرعتی نزدیک به یک دهم سرعت نور (20000 کیلومتر بر ثانیه یا 44 میلیون مایل در ساعت) با اتم‌ها و مولکول‌های موجود در لایه‌های بالایی جو زمین (بالای 100 کیلومتر یا 60 مایل) برخورد می‌کنند، انرژی را به جو منتقل می‌کنند که اتم یا مولکول را به حالت‌های انرژی بالاتری "برانگیخته" می‌کند. هنگامی که اتم‌ها و مولکول‌ها به سطح انرژی طبیعی خود باز می‌گردند، فوتون‌ها را آزاد می‌کنند. این فوتون‌ها چیزی هستند که ما به عنوان شفق قطبی می‌بینیم. این فرآیند مشابه فرآیندی است که در یک لامپ نئون یا فلورسنت رخ می‌دهد.

فعالیت ژئومغناطیسی و شفق قطبی:
شفق قطبی یکی از مظاهر فعالیت ژئومغناطیسی است. الکترون‌هایی که شفق قطبی را ایجاد می‌کنند، همچنین جریان‌های الکتریکی را حمل می‌کنند که از قسمت یونیزه شده لایه‌های بالایی جو (یونوسفر) هدایت می‌شوند. این جریان‌ها اغتشاشات یا تغییراتی را در میدان مغناطیسی در سطح زمین ایجاد می‌کنند. تغییرات در میدان مغناطیسی ظاهری زمین (میدان ژئومغناطیسی) اندازه‌گیری شده و اساس ایجاد شاخص‌های اغتشاش ژئومغناطیسی مانند شاخص K سیاره‌ای یا Kp است.

به این ترتیب، شاخص ژئومغناطیسی Kp یک شاخص بسیار خوب برای شفق قطبی است. مکان و روشنایی شفق قطبی به طور مستقیم با Kp مرتبط است. هنگامی که شاخص Kp بالا است (بین 7 و 9)، شفق قطبی روشن خواهد بود و بیضی شفق قطبی به سمت عرض‌های جغرافیایی پایین‌تر حرکت می‌کند. هنگامی که شاخص Kp متوسط است (5 یا 6)، شفق قطبی به سمت قطب‌ها عقب‌نشینی می‌کند و کمتر روشن و کمی کمتر فعال است. با این حال، باید توجه داشت که حتی سطوح پایین‌تر فعالیت ژئومغناطیسی (Kp 3 یا 4) نیز می‌تواند منجر به شفق قطبی زیبا با روشنایی و فعالیت معقول شود. شفق قطبی فقط به قطب‌های مغناطیسی نزدیک‌تر خواهد بود زیرا بیضی شفق قطبی منقبض می‌شود.

رنگ‌های شفق قطبی:
رنگ‌های مختلف شفق قطبی زمانی ایجاد می‌شوند که اتم‌ها و مولکول‌های مختلف جو به سطوح انرژی مختلف برانگیخته می‌شوند. رایج‌ترین رنگ شفق قطبی، رنگ سبز کم‌رنگی با طول موج 557.7 نانومتر است. این نتیجه برانگیخته شدن اتم اکسیژن به حالت 1S یا singlet S است. رنگ کمتر رایج، قرمز تیره است که نتیجه برانگیخته شدن اتم اکسیژن به حالت 1D یا singlet D است. رنگ‌های دیگر از مولکول‌های دیگر مانند نیتروژن می‌آیند.

شکل زیر طیف معمولی شفق قطبی را نشان می‌دهد.

رنگ‌های مختلف شفق قطبی از ارتفاعات مختلفی در جو می‌آیند، عمدتاً به این دلیل که طول عمر یک اتم یا مولکول برانگیخته (زمان صرف شده در حالت برانگیخته) برای رنگ‌های مختلف شفق قطبی بسیار متفاوت است. شفق قطبی سبز از اکسیژن در حالت 1S معمولاً از 120 تا 400 کیلومتری (80 تا 250 مایلی) بالاتر از سطح زمین رخ می‌دهد. شفق قطبی قرمز از اکسیژن در حالت 1D به ارتفاعات بالاتر از 300 کیلومتر (180 کیلومتری) محدود شده است. این به این دلیل است که اکسیژن در حالت 1D طول عمر بسیار طولانی (> 150 ثانیه) دارد و فقط می‌تواند در جو رقیق‌تر بالاتر از 300 کیلومتر زنده بماند. در ارتفاعات پایین‌تر، اکسیژن در حالت 1D قبل از اینکه بتواند فوتون ساطع کند، با اتم‌ها یا مولکول‌های جوی دیگر برخورد می‌کند که اکسیژن برانگیخته را غیرفعال یا خاموش می‌کند. حالت 1S اکسیژن طول عمری در حدود 1 ثانیه دارد و بنابراین به سرعت فوتون ساطع می‌کند و در نتیجه می‌تواند در ارتفاعات پایین‌تر که چگالی بالاتری دارند، ساطع شود. شفق قطبی گاهی اوقات دارای حاشیه بنفش پایین‌تری است که از انتشار مولکول‌های نیتروژن می‌آید. این انتشار "فوری" از حالت‌های برانگیخته نیتروژن ساطع می‌شود که تأخیر تقریباً بین برانگیختگی و انتشار وجود ندارد. در ارتفاعات پایین‌تری بین 120 تا 200 کیلومتر (80 تا 120 مایل) زنده می‌ماند. در دنباله ویدیویی در انتهای این سند readme، به نظر می‌رسد انتشار بنفش از نیتروژن از انتشار سبز اتم اکسیژن در ارتفاعات بالاتر پیشی می‌گیرد. این نمونه‌ای از تفاوت بین انتشار فوری نیتروژن در مقابل انتشار از حالت برانگیخته طولانی‌مدت اکسیژن است.

شکل زیر رنگ‌های مختلف شفق قطبی را نشان می‌دهد. پنل سمت چپ یک شفق قطبی قرمز را نشان می‌دهد. پنل میانی رایج‌ترین شفق قطبی سبز را نشان می‌دهد. پنل سمت راست شفق قطبی سبز با لبه‌های بنفش پایین را نشان می‌دهد.

یکی از رنگ‌های خاص شفق قطبی نتیجه برانگیخته شدن نیتروژن توسط فوتون‌های خورشیدی یا نور خورشید است. این "شفق قطبی روشن شده توسط خورشید" معمولاً در نزدیکی طلوع یا غروب خورشید رخ می‌دهد و می‌تواند به صورت رنگی بنفش در بالای پرتوهای شفق قطبی دیده شود، همانطور که در شکل زیر نشان داده شده است.

اغلب، مردم گزارش می‌دهند که شفق قطبی رنگ سفید کم‌رنگی دارد. این درست نیست. این گزارش‌ها در واقع مانیفستاسیونی از دید در شب انسان است که در آن چشم ابتدا روشنایی را تشخیص می‌دهد بدون اینکه رنگ را تشخیص دهد. فقط زمانی که شفق قطبی به اندازه کافی روشن باشد، چشم انسان می‌تواند رنگ‌های واقعی سبز، قرمز و سایر رنگ‌ها را تشخیص دهد.

همچنین باید توجه داشت که دوربین‌های دیجیتال مدرن اغلب نسبت به چشم انسان حساس‌تر هستند و می‌توانند شفق قطبی و رنگ‌های شفق قطبی را زمانی که برای انسان خیلی کم‌نور است، تشخیص دهند.

اشکال و مورفولوژی شفق قطبی:
شفق شمالی و شفق جنوبی تصاویر آینه‌ای یکدیگر هستند. هنگامی که شفق قطبی در یک نیمکره فعال می‌شود، همزمان در نیمکره دیگر نیز فعال می‌شود. فعالیت شفق قطبی، همانطور که با روشنایی، پیچیدگی شکل‌گیری‌ها و مکان اندازه‌گیری می‌شود، به طور مستقیم با فعالیت ژئومغناطیسی مرتبط است.

شفق قطبی تقریباً همیشه وجود دارد. می‌توان آن را تقریباً هر شب در جایی روی زمین دید. شفق قطبی آرام از کمان‌های ساده‌ای تشکیل شده است که از شرق به غرب در سراسر آسمان امتداد می‌یابند. در طول زمان‌های ژئومغناطیسی آرام، بیضی‌های شفق قطبی (شمالی و جنوبی) نزدیک به قطب‌های شمال و جنوب مغناطیسی باقی می‌مانند. با افزایش فعالیت ژئومغناطیسی، شفق قطبی روشن‌تر و فعال‌تر می‌شود. شفق قطبی فعال اغلب به کمان‌های متعددی تقسیم می‌شود و امواجی را ایجاد می‌کند که به نظر می‌رسد در امتداد کمان‌ها منتشر می‌شوند. هنگامی که فعالیت ژئومغناطیسی بیشتر افزایش می‌یابد، شفق قطبی حلقه‌ها و امواج بزرگی را ایجاد می‌کند که می‌توانند کل آسمان را پر کنند و می‌توانند در عرض چند ده ثانیه از یک افق به افق دیگر حرکت کنند. بیضی شفق قطبی فعال حتی بیشتر از قطب‌ها گسترش می‌یابد. در زمان‌های بسیار فعال، بیضی شفق قطبی می‌تواند به عرض‌های جغرافیایی گسترش یابد که در آن شفق قطبی به ندرت دیده می‌شود، مانند نیمه شمالی ایالات متحده و اروپا.

شکل زیر فازهای مختلف شفق قطبی را در طول یک شب معمولی برای سطوح متوسط فعالیت ژئومغناطیسی (Kp = 4 تا 7) نشان می‌دهد. شفق قطبی عصر و صبح معمولاً کمتر فعال و جالب‌تر برای مشاهده است. شفق قطبی نزدیک نیمه‌شب فعال‌ترین و روشن‌ترین است.

عصر: شفق قطبی می‌تواند بلافاصله پس از غروب خورشید به صورت یک کمان واحد که از افق تا افق از شرق به غرب امتداد می‌یابد، دیده شود. گاهی اوقات چندین کمان موازی وجود دارد. اغلب کمان‌ها به صورت دسته‌هایی از پرتوهای بلند شفق قطبی ظاهر می‌شوند که باعث می‌شوند کمان به صورت پرده آویزان به نظر برسد. عرض جغرافیایی کمان‌های عصر به سطح فعالیت ژئومغناطیسی بستگی دارد. در سطوح بالاتر شاخص ژئومغناطیسی Kp، شفق قطبی به سمت استوا حرکت می‌کند. شکل زیر یک جفت کمان شفق قطبی آرام را نشان می‌دهد.

نزدیک نیمه‌شب: بسته به سطح فعالیت ژئومغناطیسی، شفق قطبی می‌تواند چند ساعت قبل از نیمه‌شب علائمی از فعالیت بیشتر نشان دهد. این می‌تواند به صورت امواج یا چین و چروک در کمان‌های شفق قطبی دیده شود، درست مانند کسی که دست خود را در امتداد یک پرده می‌کشد. امواج به نظر می‌رسند در امتداد کمان‌ها حرکت کنند. در دوره‌های فعالیت ژئومغناطیسی متوسط تا زیاد، یک سری زیرطوفان‌های ژئومغناطیسی می‌تواند پیچیدگی و روشنایی شفق قطبی را برای چند ساعت نزدیک نیمه‌شب به طور چشمگیری افزایش دهد. شفق قطبی می‌تواند به سرعت به سمت استوا (جنوب اگر در نیمکره شمالی هستید) گسترش یابد. گرداب‌ها و ویژگی‌های روشن بزرگی ظاهر می‌شوند. هر زیرطوفان با یک "جریان سفر به سمت غرب" یا موج فعالیت شفق قطبی که به سمت غرب در سراسر آسمان حرکت می‌کند، همراه است. شکل زیر آسمانی را که با شفق قطبی معمولی که ممکن است در اطراف نیمه‌شب مشاهده شود، پر شده است، نشان می‌دهد.

صبح: با عبور زیرطوفان‌ها از بالای سر و پیشرفت زمان محلی یک یا دو ساعت پس از نیمه‌شب، شفق قطبی کمتر فعال و پراکنده‌تر می‌شود و "تکه‌ای" می‌شود. تکه‌های شفق قطبی اغلب در یک دوره حدود 10 ثانیه روشن و خاموش می‌شوند. این شفق قطبی پراکنده خیلی هیجان‌انگیز برای تماشا نیست. تکه‌ها به اندازه کمان‌ها و پرتوهای بلند شفق قطبی نیمه‌شب روشن نیستند. دوره 10 ثانیه‌ای به اندازه کافی سریع نیست تا حس یک تکه پالس‌زننده ایجاد شود. فیلم تایم‌لپس از تکه‌ها راه خوبی برای ثبت پالس‌ها است. ویدیوی زیر نمای چشم ماهی یا تمام‌اسکای از شفق قطبی تکه‌ای یا پالس‌زننده گرفته شده از محدوده تحقیقاتی پوکر فلت در نزدیکی فیربنکس آلاسکا است. این ویدیو به لطف موسسه ژئوفیزیک دانشگاه آلاسکا فیربنکس است.

هنگامی که فعالیت ژئومغناطیسی بسیار فعال است (Kp = 8 یا 9)، شفق قطبی از یک پیشرفت مشابه عبور می‌کند. با این حال، فعالیت دیگر به چند ساعت اطراف نیمه‌شب محدود نمی‌شود. فعال‌ترین قسمت بیضی شفق قطبی به بخش‌های عصر و صبح گسترش می‌یابد و شفق قطبی روشن و فعال را می‌توان تقریباً تمام شب دید.

ویدیوی زیر نحوه ظاهر شدن شفق قطبی فعال در زمان واقعی را نشان می‌دهد. این ویدیو منحصر به فرد است زیرا تایم‌لپس نیست، بلکه ماهیت و حرکات واقعی شفق قطبی را نشان می‌دهد. همچنین رنگ‌های واقعی شفق قطبی و رابطه فضایی و زمانی آنها با یکدیگر را نشان می‌دهد. می‌توان انتشار بنفش نیتروژن را در امتداد لبه پایین شفق قطبی از انتشار طولانی‌تر اکسیژن اتمی در ارتفاعات بالاتر تشخیص داد. این ویدیو به لطف خانواده نیل براون است.

پیش‌بینی شفق قطبی: پیش‌بینی شفق قطبی در مقیاس‌های زمانی مختلف را می‌توان به روش‌های مختلفی انجام داد.

15-45 دقیقه: با اندازه‌گیری باد خورشیدی و میدان مغناطیسی بین‌سیاره‌ای در بالادست زمین، می‌توان شفق قطبی را با دقت بالایی پیش‌بینی کرد، اما فقط با یک زمان پیش‌بینی کوتاه 15-45 دقیقه. مکانی در حدود 1.5 میلیون کیلومتری (1 میلیون مایل) از زمین به سمت خورشید وجود دارد که در آن نیروهای گرانشی و نیروهای گریز از مرکز متعادل می‌شوند و ماهواره‌ها می‌توانند بدون صرف سوخت برای ثابت ماندن در یک مکان، تقریباً ثابت بمانند. این مکان به عنوان مکان مداری اول یا L1 شناخته می‌شود. این مکان در بالادست زمین در باد خورشیدی قرار دارد. چندین ماهواره در این مکان L1 وجود دارند که اندازه‌گیری‌هایی از چگالی، سرعت و میدان مغناطیسی باد خورشیدی ارائه می‌دهند. این اندازه‌گیری‌ها پیش‌بینی بسیار دقیقی از آنچه باد خورشیدی چند ده دقیقه بعد در نزدیکی زمین خواهد بود، ارائه می‌دهند. این اندازه‌گیری‌ها قابلیت پیش‌بینی دقیق و کوتاه‌مدت شفق قطبی را فراهم می‌کنند.

ساعت‌ها تا روزها: می‌توان فعالیت ژئومغناطیسی و شفق قطبی را یک یا چند روز از قبل با تشخیص حفره‌های تاجی خورشیدی روی خورشید و بیرون‌پرتاب‌های جرم تاجی (CME) در نزدیکی خورشید پیش‌بینی کرد. با خروج این حفره‌های تاجی یا CMEها از خورشید، می‌توان مسیر آنها را پیش‌بینی کرد تا مشخص شود که آیا به زمین برخورد می‌کنند یا خیر. این تکنیک چالش‌برانگیزتر است و دقت این پیش‌بینی‌های میان‌مدت به خوبی نیست. اغلب پیش‌بینی جهت CME و سرعت آن دشوار است. و دانش قدرت و جهت میدان مغناطیسی درون CME عدم قطعیت بزرگی در مورد قدرت طوفان ژئومغناطیسی ایجاد می‌کند. حسگر اصلی مورد استفاده برای پیش‌بینی CME، کورونوگراف خورشیدی است که جریان خروجی باد خورشیدی را در نزدیکی خورشید اندازه‌گیری می‌کند. اما کورونوگراف‌ها نمی‌توانند میدان مغناطیسی درون CME را اندازه‌گیری کنند. اندازه‌گیری حفره‌های تاجی با استفاده از تصویربرداران خورشیدی مانند ابزار SUVI در ماهواره NOAA GOES انجام می‌شود.

27 روز: مناطق فعال و حفره‌های تاجی می‌توانند برای ماه‌ها طول بکشند و با چرخش خورشید، این مناطق فعال به طور مکرر به سمت زمین هدایت می‌شوند. آنها اغلب از یک چرخش خورشیدی به چرخش دیگر سطوح فعالیت مشابهی تولید می‌کنند. بنابراین، اگر فعالیت ژئومغناطیسی و شفق قطبی 27 روز پیش وجود داشته باشد، احتمال دارد که امروز نیز شفق قطبی وجود داشته باشد ... به علاوه یا منهای یک یا دو روز.

سال‌ها: فعالیت خورشیدی به صورت تقریبی در یک چرخه 11 ساله بالا و پایین می‌رود. بنابراین، فعالیت ژئومغناطیسی و شفق قطبی نیز یک چرخه 11 ساله تقریبی را دنبال می‌کنند. در طول 4-5 سال نزدیک به حداکثر خورشیدی، مناطق فعال خورشیدی بیشتر، شعله‌های خورشیدی بزرگتر و CMEهای بزرگتر و سریعتر وجود دارد. با این حال، چند نکته در مورد این پیش‌بینی 11 ساله وجود دارد. چرخه‌های خورشیدی بزرگ (با لکه‌های خورشیدی زیاد) تمایل دارند مناطق فعال بیشتری تولید کنند و در نتیجه فعالیت شفق قطبی بیشتری ایجاد کنند. بزرگترین شعله‌های خورشیدی و CMEها اغلب در نزدیکی پایان دوره حداکثر خورشیدی رخ می‌دهند، زیرا فعالیت خورشیدی شروع به کاهش می‌کند. و حتی در طول حداقل خورشیدی، جریان‌های باد خورشیدی پرسرعت از حفره‌های تاجی می‌توانند فعالیت ژئومغناطیسی متوسط (تا Kp 7) و در نتیجه، فعالیت شفق قطبی متوسط ایجاد کنند.

منابع اضافی:

داشبورد شفق قطبی
نکاتی در مورد مشاهده شفق قطبی
پدیده‌های آب و هوایی فضایی


زبان تنها ابزاری برای برقراری ارتباط نیست، بلکه جوهر اصلی هویت یک فرهنگ است. زبان خاطره جمعی و خرد گویشوران خود را در خود جای می‌دهد و دیدگاه و تجربیات آن‌ها را شکل می‌دهد. با این حال، در دنیای به سرعت در حال جهانی شدن امروز، بسیاری از زبان‌ها در آستانه انقراض قرار دارند که منجر به از دست رفتن غیرقابل جبرانی از غنای فرهنگی و تاریخ بشر می‌شود. این مقاله به اهمیت زبان‌های در خطر و پیامدهای فرهنگی ناپدید شدن آن‌ها می‌پردازد.

وضعیت کنونی زبان‌های در خطر
امروزه حدود ۷۰۰۰ زبان در سراسر جهان صحبت می‌شود. با این حال، بخش قابل توجهی از این زبان‌ها در معرض خطر هستند. طبق یونسکو، زبانی در خطر تلقی می‌شود که گویشوران آن استفاده از آن را متوقف کنند، در حوزه‌های کمتری از آن استفاده کنند و از انتقال آن به نسل بعدی خودداری کنند. زبان‌شناسان پیش‌بینی می‌کنند که تا پایان این قرن، تا ۹۰ درصد از زبان‌های امروزی ممکن است منقرض یا در معرض خطر قرار گیرند.

از دست رفتن یک زبان اغلب زمانی آغاز می‌شود که یک جامعه با فشارهای اقتصادی، سیاسی یا اجتماعی مواجه شود. کودکان ممکن است تشویق یا حتی مجبور شوند زبان‌های مسلط‌تری را برای اطمینان از فرصت‌های بهتر بپذیرند. این امر در طول زمان منجر به کاهش استفاده از زبان‌های بومی می‌شود.

چرا باید اهمیت دهیم؟
ناپدید شدن یک زبان چیزی فراتر از از دست دادن کلمات است. این نشان‌دهنده از دست دادن تاریخ، سنت‌ها و دانش است. زبان‌ها مخازن دانش و بیان فرهنگی منحصربه‌فرد هستند. آن‌ها خرد محلی در مورد گیاهان، جانوران، گیاهان دارویی، الگوهای آب و هوایی و شیوه‌های فرهنگی را در بر می‌گیرند که برای درک گسترده‌تر بشر از جهان ارزشمند هستند.

علاوه بر این، تنوع زبانی با تنوع زیستی مرتبط است. مطالعات نشان می‌دهد که مناطق با تنوع زبانی بالا اغلب مکان‌هایی با تنوع زیستی قابل توجه هستند. از دست دادن هر زبانی می‌تواند درک و قدردانی ما از این اکوسیستم‌های پیچیده را مختل کند.

تاثیر بر هویت فرهنگی
برای بسیاری از جوامع، زبان منبع هویت و غرور است. این زبان نحوه درک افراد از خود و ارتباط آن‌ها با جامعه و اجدادشان را شکل می‌دهد. هنگامی که زبانی محو می‌شود، بخشی از روح و هویت جامعه نیز از بین می‌رود. این فقدان می‌تواند منجر به احساس بیگانگی و تضعیف حس تعلق شود.

از دست دادن میراث فرهنگی ناملموس
زبان‌ها وسیله‌ای برای داستان‌سرایی، شعر، شوخ‌طبعی و هنر هستند. آن‌ها میراث فرهنگی ناملموس مانند فولکلور، موسیقی و آیین‌ها را حمل می‌کنند. هنگامی که زبانی ناپدید می‌شود، این سنت‌های غنی می‌توانند برای همیشه از دست بروند و تنوع و غنای فرهنگی جهان را کاهش دهند.

تلاش‌ها برای حفظ زبان‌های در خطر
با درک وضعیت بحرانی بسیاری از زبان‌ها، تلاش‌های مختلفی برای حفظ و احیای آن‌ها در حال انجام است. سازمان‌ها، دولت‌ها و جوامع از استراتژی‌های مختلفی برای زنده نگه داشتن این زبان‌ها استفاده می‌کنند.

مستندسازی و تحقیق
یکی از مراحل اولیه حفظ زبان، مستندسازی است. زبان‌شناسان و محققان در حال ثبت و مطالعه زبان‌های در خطر هستند و واژگان، دستور زبان و کاربرد آن‌ها را ثبت می‌کنند. این مستندسازی برای تلاش‌های احیای آینده حیاتی است و منبعی برای یادگیری زبان توسط نسل‌های فعلی و آینده فراهم می‌کند.

مشارکت جامعه و آموزش زبان
تلاش‌های احیا در صورتی مؤثرتر هستند که اعضای جامعه، به ویژه سالمندان مسلط به زبان، در آن مشارکت داشته باشند. برنامه‌هایی که بر یادگیری زبان بین‌نسلی تمرکز دارند ضروری هستند. مدارس در جوامع بومی و اقلیت‌های زبانی به طور فزاینده‌ای دوره‌هایی را به زبان‌های بومی خود ارائه می‌دهند و به کودکان کمک می‌کنند تا با میراث فرهنگی خود ارتباط برقرار کنند.

فناوری و رسانه‌های دیجیتال
فناوری نقش مهمی در حفظ و احیای زبان‌ها ایفا می‌کند. از برنامه‌های تلفن همراه گرفته تا دوره‌های آنلاین و پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی، ابزارهای دیجیتال یادگیری و استفاده از زبان‌های در خطر را آسان‌تر می‌کنند. آرشیوهای دیجیتال نیز منبع ارزشمندی برای محققان و زبان‌آموزان فراهم می‌کنند.

چالش‌ها در احیای زبان
در حالی که تلاش‌ها برای نجات زبان‌های در خطر قابل ستایش است، چالش‌های قابل توجهی وجود دارد. اولاً، اغلب کمبود بودجه و منابع برای این ابتکارات وجود دارد. علاوه بر این، حمایت سیاسی و اجتماعی می‌تواند محدود باشد، به ویژه در مناطقی که این زبان‌ها به طور رسمی به رسمیت شناخته نمی‌شوند.

جهانی شدن فرهنگی و سلطه زبان‌های اصلی مانند انگلیسی، اسپانیایی و ماندارین نیز تهدیدی ایجاد می‌کند، زیرا می‌تواند زبان‌های کوچکتر را تحت الشعاع قرار دهد. غلبه بر این چالش‌ها مستلزم تلاش هماهنگ و شناخت جهانی ارزش تنوع زبانی است.

نقش جهانی شدن و فناوری
جهانی شدن و فناوری نقش دوگانه در داستان زبان‌های در خطر دارند. در حالی که جهانی شدن یکی از عوامل کاهش برخی از زبان‌ها بوده است، فناوری ابزارهایی برای حفظ و احیا ارائه می‌دهد. اینترنت و رسانه‌های دیجیتال بسترهایی را برای ارتباط، اشتراک‌گذاری و استفاده از زبان‌های خود توسط گویشوران زبان فراهم می‌کنند و روند از دست دادن زبان را خنثی می‌کنند.

آینده زبان‌های در خطر
آینده زبان‌های در خطر تا حد زیادی به اقداماتی که امروز انجام می‌دهیم بستگی دارد. با درک ارزش تنوع زبانی و انجام گام‌های فعال برای حفظ آن، می‌توانیم اطمینان حاصل کنیم که این زبان‌ها به همراه میراث فرهنگی غنی خود از بین نمی‌روند.

این فقط در مورد حفظ کلمات نیست، بلکه در مورد حفظ تنوع تفکر و بیان بشر است. همانطور که زبان‌شناس مایکل کراس می‌گوید: «وقتی زبانی را از دست می‌دهیم، فرهنگی را، ثروت فکری، یک اثر هنری از دست می‌دهیم. این مانند انداختن بمبی بر روی موزه‌ای، لوور است.»

تنوع فرهنگی و زبانی به عنوان منبع جهانی
زبان‌های جهان فقط ابزارهای ارتباطی نیستند. آن‌ها مخازن فرهنگ‌های متنوع و گسترده بشریت هستند. هر زبان بینش‌های منحصربه‌فردی را در مورد راه‌های مختلف تفکر، حل مسئله و ارتباط با جهان ارائه می‌دهد. به همین دلیل، آن‌ها منابع ارزشمندی برای نوآوری و خلاقیت هستند. هنگامی که زبانی را از دست می‌دهیم، یک دیدگاه منحصربه‌فرد در مورد جهان را از دست می‌دهیم که می‌تواند پاسخ برخی از مهم‌ترین سوالات ما را در خود داشته باشد.

احیا به عنوان شکلی از توانمندسازی فرهنگی
برای جوامعی که در تلاش‌های احیا مشارکت دارند، این فرآیند اغلب چیزی فراتر از حفظ زبان است. بلکه در مورد بازپس‌گیری و تقویت هویت فرهنگی است. این تلاش‌ها می‌تواند حس غرور و تعلق، به ویژه در میان نسل‌های جوان‌تر را تقویت کند. هنگامی که مردم با زبان اجدادی خود ارتباط برقرار می‌کنند، اغلب بخش‌هایی از فرهنگ خود را که از دست رفته یا حاشیه‌نشین شده‌اند، دوباره کشف می‌کنند. این ارتباط مجدد می‌تواند یک شکل قدرتمند از توانمندسازی فرهنگی و اجتماعی باشد.

نقش آموزش
سیستم‌های آموزشی نقش مهمی در حفظ زبان ایفا می‌کنند. مدارسی که زبان‌های در خطر را در برنامه درسی خود ادغام می‌کنند، نه تنها به حفظ این زبان‌ها کمک می‌کنند، بلکه درک فرهنگی و تنوع را نیز ترویج می‌کنند. آموزش دوزبانه مزایای قابل توجهی نشان داده است، نه تنها در حفظ زبان، بلکه در عملکرد کلی دانش‌آموزان. این امر از سنین پایین احترام به فرهنگ‌ها و زبان‌های دیگر را تشویق می‌کند و جامعه‌ای فراگیرتر و همدل‌تر ایجاد می‌کند.

تلاش‌های جهانی و همکاری بین‌المللی
حفظ زبان‌های در خطر فقط یک مسئله محلی یا ملی نیست. بلکه یک مسئله جهانی است. همکاری و حمایت بین‌المللی می‌تواند تفاوت قابل توجهی ایجاد کند. سازمان‌هایی مانند یونسکو و پروژه زبان‌های در خطر در حال تلاش برای افزایش آگاهی و حمایت از زبان‌های در خطر در سراسر جهان هستند. این شامل ارائه منابع برای مستندسازی، حمایت از ابتکارات رهبری‌شده توسط جامعه و حمایت از سیاست‌هایی است که از تنوع زبانی محافظت می‌کنند.

نقش جوامع بومی و محلی
جوامع بومی و محلی در خط مقدم مبارزه برای حفظ زبان‌های در خطر قرار دارند. تلاش‌ها، دانش و اشتیاق آن‌ها ارزشمند است. حمایت از این جوامع در تلاش‌های آن‌ها برای حفظ میراث زبانی خود بسیار مهم است. این شامل احترام به حقوق زبانی آن‌ها، ارائه منابع لازم و به رسمیت شناختن اهمیت زبان‌های آن‌ها در یک زمینه جهانی است.

نتیجه‌گیری
از دست دادن هر زبانی، از دست دادن برای تمام بشریت است. این بستن دری به دنیای فرهنگی و فکری منحصربه‌فرد است. حفظ زبان‌های در خطر فقط در مورد نجات کلمات نیست، بلکه در مورد حفظ بافت غنی تنوع و تفکر بشر است. این در مورد درک و قدردانی از راه‌های مختلفی است که انسان‌ها با جهان اطراف خود تعامل و تفسیر کرده‌اند.

همانطور که به سوی دنیای به طور فزاینده‌ای جهانی شده پیش می‌رویم، مهم است که به یاد داشته باشیم ارزش آنچه ممکن است در این فرآیند از دست بدهیم. حفظ زبان‌های در خطر بخش مهمی از حفظ میراث جهانی ما است. این مسئولیتی است که همه ما برای منافع نسل‌های فعلی و آینده به اشتراک می‌گذاریم. با اقدام برای محافظت و احیای این زبان‌ها، می‌توانیم اطمینان حاصل کنیم که صدای همه فرهنگ‌ها و جوامع شنیده و ارزشمند است و به دنیایی غنی‌تر، متنوع‌تر و درک‌کننده‌تر کمک می‌کند.


زبان و فرهنگ اجزای اساسی جامعه بشری هستند که به طور پویا با یکدیگر تعامل دارند، هر کدام بر دیگری تأثیر می‌گذارند و از آن تأثیر می‌پذیرند. زبان به عنوان ابزار ارتباطی و محصول فرهنگی، برای حفظ دانش، هویت و میراث فرهنگی ضروری است. این امکان را فراهم می‌کند تا شیوه‌های فرهنگی، باورها و روایت‌های تاریخی نسل به نسل منتقل شوند و فرهنگ‌ها را حفظ کنند. این مقاله به بررسی رابطه پیچیده بین زبان و حفظ فرهنگ می‌پردازد و دیدگاه‌هایی از رشته‌های زبان‌شناسی اجتماعی، انسان‌شناسی فرهنگی، زبان‌شناسی و آموزش را در نظر می‌گیرد.

**همبستگی اجتماعی و هویت از دیدگاه زبان‌شناسی اجتماعی**
در زبان‌شناسی اجتماعی، زبان به عنوان یک پدیده اجتماعی در نظر گرفته می‌شود که به طور جدایی‌ناپذیری با هویت، قدرت و ساختار اجتماعی مرتبط است. زبان برای بسیاری از افراد، به ویژه جوامع بومی و اقلیت، نشانه کلیدی هویت است. این امر به تعریف هویت جمعی و روابط بین فردی آنها کمک می‌کند. بنابراین، حفظ یک زبان به معنای حفظ هویت منحصربه‌فرد یک گروه، تقویت انسجام اجتماعی و تداوم آن است.
نمونه‌هایی از جوامعی که برای حفظ زبان‌های بومی خود در برابر سلطه زبان‌های اکثریت مبارزه می‌کنند، نشان‌دهنده اهمیت زبان در ادعای خودمختاری فرهنگی است. احیای زبان‌ها می‌تواند منجر به اقدامات مهم مقاومت و ادعای سلطه فرهنگی شود.

**انسان‌شناسی فرهنگی: انتقال خرد**
انسان‌شناسان فرهنگی نحوه انتقال رفتارها، سنت‌ها و دانش فرهنگی را در طول نسل‌ها بررسی می‌کنند. زبان در این فرآیند حیاتی است، زیرا به عنوان مخزنی برای دانش جمعی یک جامعه عمل می‌کند. در بسیاری از جوامع، سنت شفاهی روش اصلی حفظ و انتقال تاریخ، اصول اخلاقی و تخصص فنی است. از این رو، زبان هم به عنوان وسیله‌ای برای انتقال و هم به عنوان مخزنی از حافظه فرهنگی عمل می‌کند.
از دست دادن زبان می‌تواند منجر به از دست دادن دانش فرهنگی منحصربه‌فردی شود که در آن نهفته است. به عنوان مثال، بسیاری از زبان‌های بومی حاوی اطلاعاتی هستند که در صورت انقراض، ممکن است از بین بروند، مانند اطلاعات مربوط به اکوسیستم‌های منطقه‌ای و شیوه‌های پایدار. به این ترتیب، حفظ یک زبان همچنین نوعی حفظ اکولوژیکی است.

**دیدگاه زبان‌شناسی: نیمه‌شناسی فرهنگی و تنوع زبانی**
از دیدگاه صرفاً زبان‌شناسی، هر زبان روش متفاوتی برای درک و تعامل با جهان را منعکس می‌کند. ساختار، واژگان، نحو و صداهای یک زبان می‌توانند به عنوان یک سیستم نیمه‌شناختی برای نشان دادن ارزش‌های فرهنگی، آداب و رسوم و دیدگاه‌های جهان عمل کنند.
حفظ یک زبان، این سیستم نیمه‌شناختی منحصربه‌فرد و توانایی آن در بیان راه‌های مختلف تفکر را حفظ می‌کند. تنوع زبانی، مانند تنوع زیستی، به غنای دیدگاه‌ها و ایده‌های جهان کمک می‌کند. از دست دادن یک زبان معادل از دست دادن یک روش منحصربه‌فرد برای نگاه کردن به جهان است و به نوعی میراث فکری جمعی ما را کاهش می‌دهد.

**نقش آموزش در حفظ زبان و فرهنگ**
آموزش به حفظ زبان و فرهنگ کمک شایانی می‌کند. مهارت‌های زبانی از طریق آموزش به نسل‌های آینده منتقل می‌شوند. استراتژی‌های آموزشی در جوامع دوزبانه یا چندزبانه تأثیر بسزایی بر حفظ زبان‌های اقلیت و حفظ فرهنگ‌های مرتبط دارد.
آموزش زبان همچنین شایستگی بین‌فرهنگی را بهبود می‌بخشد. یادگیری زبان دوم اغلب با یادگیری فرهنگ مرتبط با آن زبان همراه است. این آگاهی فرهنگی، که باعث احترام و تحسین به تنوع فرهنگی می‌شود، جامعه فراگیرتری را تسهیل می‌کند.

**نتیجه‌گیری: دستیابی به حفظ جامع فرهنگ**
در نتیجه، ارتباط نزدیکی بین زبان و فرهنگ وجود دارد. حفظ زبان جزء ضروری حفظ فرهنگ است که به انسجام اجتماعی، انتقال دانش فرهنگی، حفظ سیستم‌های نیمه‌شناختی منحصربه‌فرد و ارتقای شایستگی بین‌فرهنگی کمک می‌کند. واضح است که جامعه بین‌المللی باید به دنبال یک استراتژی جامع‌تر برای حفظ فرهنگ باشد، استراتژی‌ای که تنوع زبانی غنی ما را به عنوان گنجینه‌ای فرهنگی که هست، به رسمیت بشناسد و آن را گرامی دارد.

**پرسش‌های متداول برتر ما**
**نقش زبان در هویت فرهنگی و انسجام اجتماعی چیست؟**
زبان نقش مهمی در تعریف و تقویت هویت فرهنگی ایفا می‌کند. این به اعضای یک گروه فرهنگی کمک می‌کند تا با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و حس تعلق و وحدت را ایجاد کنند. با استفاده از زبان مشترک، افراد هویت و تمایز گروهی خود را تأیید می‌کنند. علاوه بر این، زبان می‌تواند به عنوان ابزاری برای مقاومت در برابر سلطه فرهنگی و تأیید خودمختاری فرهنگی، به ویژه برای اقلیت‌ها و جوامع بومی، مورد استفاده قرار گیرد.

**حفظ زبان چگونه به حفظ اکولوژیکی کمک می‌کند؟**
بسیاری از زبان‌های بومی حاوی دانش خاصی در مورد اکوسیستم‌های محلی و شیوه‌های پایدار هستند. واژگان و داستان‌هایی که نسل به نسل منتقل می‌شوند، اغلب گیاهان، جانوران و جغرافیا را توصیف می‌کنند و اطلاعاتی در مورد نحوه تعامل پایدار با محیط زیست ارائه می‌دهند. بنابراین، هنگامی که چنین زبانی از بین می‌رود، این خرد اکولوژیکی ارزشمند نیز ممکن است از بین برود.

**چرا تنوع زبانی مهم است؟**
تنوع زبانی حیاتی است زیرا منعکس‌کننده تنوع فرهنگی جهان است. هر زبان نشان‌دهنده یک روش منحصربه‌فرد برای درک و تعامل با جهان است و در نتیجه، دیدگاه متمایزی را ارائه می‌دهد. درست مانند تنوع زیستی، تنوع زبانی به غنای اکوسیستم جهانی ایده‌ها و دیدگاه‌ها کمک می‌کند. از دست دادن هر زبانی معادل از دست دادن یک دیدگاه منحصربه‌فرد است که به طور بالقوه میراث فکری جهانی ما را کاهش می‌دهد.

**آموزش چگونه به حفظ زبان و فرهنگ کمک می‌کند؟**
آموزش کلید حفظ زبان و فرهنگ است. این بستری است که در آن مهارت‌های زبانی به نسل‌های جوان آموزش داده می‌شود و سنت‌ها و روایت‌های فرهنگی به اشتراک گذاشته می‌شوند. در جوامع دوزبانه یا چندزبانه، سیاست‌های آموزشی می‌توانند از حفظ زبان‌های اقلیت حمایت کنند یا آن را تضعیف کنند و بر حفظ فرهنگ تأثیر بگذارند. علاوه بر این، آموزش زبان می‌تواند شایستگی بین‌فرهنگی را با تقویت درک و قدردانی از فرهنگ‌های متنوع افزایش دهد.

**ارتباط بین حفظ زبان و نیمه‌شناسی فرهنگی چیست؟**
هر زبان یک سیستم نیمه‌شناختی منحصربه‌فرد را تشکیل می‌دهد که اولویت‌ها، شیوه‌ها و دیدگاه‌های فرهنگی گویشوران خود را منعکس می‌کند. ساختار یک زبان، از جمله واژگان، دستور زبان و صداهای آن، می‌تواند نشان‌دهنده ظرافت‌های فرهنگی خاص باشد. بنابراین، حفظ یک زبان همچنین حفظ این سیستم منحصربه‌فرد از نشانه‌ها و معانی را حفظ می‌کند. بدون زبان، این بینش‌های فرهنگی منحصربه‌فرد ممکن است از بین بروند و ارتباط عمیق بین حفظ زبان و نیمه‌شناسی فرهنگی را نشان دهند.


با قدرت هوش مصنوعی و جامعه‌ی لینکدین
جامعه‌های چندزبانه چگونه با زبان و فرهنگ کنار می‌آیند؟ این سوالی جذاب است که تعاملات پیچیده بین تنوع زبانی، هویت و ارتباطات را بررسی می‌کند. در این مقاله، با برخی از چالش‌ها و فرصت‌های اصلی که چندزبانی برای افراد و جوامع ایجاد می‌کند و چگونگی مقابله با آن‌ها از طریق استراتژی‌ها و منابع مختلف آشنا خواهید شد.

متخصصان برجسته در این مقاله
توسط جامعه از میان ۵ مشارکت انتخاب شده‌اند. برای کسب اطلاعات بیشتر اینجا را ببینید.

زبان و فرهنگ
زبان و فرهنگ ارتباط تنگاتنگی با یکدیگر دارند، زیرا زبان ارزش‌ها، باورها و شیوه‌های زندگی مردم را منعکس و شکل می‌دهد. با این حال، زبان و فرهنگ ایستا یا یکنواخت نیستند، بلکه پویا و متنوع هستند، به ویژه در جوامع چندزبانه که در آن زبان‌ها و فرهنگ‌های مختلف در کنار هم وجود دارند و با یکدیگر تعامل می‌کنند. این امر هم چالش‌ها و هم فرصت‌هایی را برای ارتباط ایجاد می‌کند، زیرا مردم باید معنا، هنجارها و انتظارات را در مرزهای زبانی و فرهنگی مذاکره کنند.

محسن چلی‌رم، متخصص تضمین کیفیت بومی‌سازی عربی (LocQA | QA tester) | سابق اپل | متخصص چندزبانه در تضمین کیفیت بومی‌سازی | چندزبانه: عربی، فرانسوی، ایتالیایی، انگلیسی
در جوامع چندزبانه، زبان و فرهنگ به طور جدایی‌ناپذیری با هم تنیده شده‌اند. همه فرهنگ‌ها دارای ارزش‌ها، باورها و آداب و رسوم خاص خود هستند و این موارد در طول زمان و مکان تغییر و تحول می‌یابند. این پویایی باعث پیچیدگی در ارتباط می‌شود و نیاز به مذاکره مداوم در مورد معانی، هنجارها و انتظارات را ایجاب می‌کند.

انتخاب زبان
یکی از چالش‌های اصلی در جوامع چندزبانه این است که چگونه زبان مناسب را در موقعیت‌های مختلف و با افراد مختلف انتخاب کنیم. انتخاب زبان نه تنها مسئله‌ای از کاربرد یا مهارت است، بلکه مسئله‌ای از هویت، قدرت و همبستگی نیز هست. به عنوان مثال، افراد ممکن است برای نشان دادن وابستگی خود، تأیید حقوق خود یا تسهیل شرایط برای دیگران، زبان خود را تغییر دهند. انتخاب زبان همچنین می‌تواند تحت تأثیر عوامل اجتماعی مانند جایگاه، اعتبار یا سیاست‌های زبانی مختلف یا عوامل شخصی مانند نگرش، ترجیح یا انگیزه گویشوران قرار گیرد.

محسن چلی‌رم، متخصص تضمین کیفیت بومی‌سازی عربی (LocQA | QA tester) | سابق اپل | متخصص چندزبانه در تضمین کیفیت بومی‌سازی | چندزبانه: عربی، فرانسوی، ایتالیایی، انگلیسی
مشکل انتخاب مناسب‌ترین زبان برای یک موقعیت، مجموعه از افراد یا هدف خاص، یک مسئله مداوم برای فرهنگ‌های چندزبانه است. فراتر از مهارت، انتخاب زبان می‌تواند هویت، پویایی قدرت و پیوندهای اجتماعی را منعکس کند. اعتبار زبان، جایگاه اجتماعی و انگیزه شخصی تنها تعدادی از عواملی هستند که می‌توانند تأثیرگذار باشند.

حفظ زبان
یکی دیگر از چالش‌های جوامع چندزبانه این است که چگونه حیات و تنوع زبان‌ها را حفظ کنیم، به ویژه زبان‌هایی که در معرض خطر یا حاشیه‌نشینی هستند. حفظ زبان به تلاش‌ها و اقداماتی اطلاق می‌شود که گویشوران و جوامع برای حفظ و ترویج زبان‌های خود انجام می‌دهند، مانند آموزش، یادگیری، مستندسازی یا احیای آن‌ها. حفظ زبان همچنین می‌تواند شامل مقاومت یا به چالش کشیدن سلطه یا سرکوب سایر زبان‌ها، مانند از طریق فعالیت، حمایت یا اعتراض باشد. حفظ زبان برای حقوق و میراث فرهنگی و زبانی گویشوران و جوامع مهم است.

محسن چلی‌رم، متخصص تضمین کیفیت بومی‌سازی عربی (LocQA | QA tester) | سابق اپل | متخصص چندزبانه در تضمین کیفیت بومی‌سازی | چندزبانه: عربی، فرانسوی، ایتالیایی، انگلیسی
کار مهمی باید انجام شود تا اطمینان حاصل شود که زبان‌های اقلیت و در معرض خطر به رشد خود ادامه می‌دهند. این شامل اقداماتی مانند برنامه‌های آموزشی، مستندسازی و تلاش‌های احیا برای حفظ و پیشرفت یک زبان است. این دفاعی از زبان‌های اقلیت و تلاشی برای مقابله با سیاست‌های زبانی سلطه‌گر است.

یادگیری زبان
یکی از فرصت‌های اصلی در جوامع چندزبانه این است که چگونه زبان‌های متعدد را یاد بگیریم و از آن‌ها بهره‌مند شویم، هم به عنوان افراد و هم به عنوان گروه‌ها. یادگیری زبان به فرآیند و نتیجه کسب و توسعه شایستگی و عملکرد زبانی در یک یا چند زبان، مانند از طریق آموزش رسمی، قرار گرفتن در معرض غیررسمی یا خودآموزی اشاره دارد. یادگیری زبان همچنین می‌تواند شامل توسعه شایستگی و آگاهی بین‌فرهنگی باشد، که توانایی و تمایل به برقراری ارتباط و تعامل موثر و مناسب با افراد از پیشینه‌های زبانی و فرهنگی مختلف است.

محسن چلی‌رم، متخصص تضمین کیفیت بومی‌سازی عربی (LocQA | QA tester) | سابق اپل | متخصص چندزبانه در تضمین کیفیت بومی‌سازی | چندزبانه: عربی، فرانسوی، ایتالیایی، انگلیسی
فرصت‌های یادگیری زبان‌های دیگر در یک جامعه چندزبانه تقریباً بی‌پایان است. این شامل سفر به دست آوردن مهارت زبانی از طریق آموزش رسمی، تجربیات غیررسمی یا خودآموزی است. کسب شایستگی بین‌فرهنگی جنبه دیگری از این فرآیند است؛ این امر به افراد امکان می‌دهد تا به طور موثر و دیپلماتیک با دیگران از پیشینه‌های زبانی و فرهنگی مختلف کار کنند.

نوآوری زبانی
فرصت دیگر در جوامع چندزبانه این است که چگونه اشکال و عملکردهای جدیدی از زبان‌ها را ایجاد و استفاده کنیم، هم به عنوان افراد و هم به عنوان گروه‌ها. نوآوری زبانی به تغییرات و تنوعاتی اطلاق می‌شود که در طول زمان و مکان در زبان‌ها رخ می‌دهد، مانند وام‌گیری، ترکیب یا آمیختن کلمات، ساختارها یا سبک‌ها از زبان‌های مختلف. نوآوری زبانی همچنین می‌تواند شامل اختراع یا پذیرش زبان‌های جدید، مانند زبان‌های پی‌دین، کریول یا زبان‌های ساختگی باشد. نوآوری زبانی برای سازگاری و تکامل زبان‌ها با زمینه‌ها و اهداف جدید مهم است.

محسن چلی‌رم، متخصص تضمین کیفیت بومی‌سازی عربی (LocQA | QA tester) | سابق اپل | متخصص چندزبانه در تضمین کیفیت بومی‌سازی | چندزبانه: عربی، فرانسوی، ایتالیایی، انگلیسی
توسعه‌های زبانی اغلب از ترکیب زبان‌های مختلف پدید می‌آیند. برای انجام این کار، زبان‌ها اغلب از یکدیگر وام می‌گیرند، ساختارهای خود را ترکیب می‌کنند یا حتی سبک‌های زبانی کاملاً جدیدی ایجاد می‌کنند. این می‌تواند منجر به توسعه اشکال زبانی جدیدی مانند زبان‌های پی‌دین و کریول شود که به زبان‌ها کمک می‌کند تا با محیط‌های جدید سازگار شوند.

ارزیابی این مقاله
ما این مقاله را با کمک هوش مصنوعی ایجاد کردیم. نظر شما در مورد آن چیست؟
با تشکر از بازخورد شما
بازخورد شما خصوصی است. لایک یا واکنش نشان دهید تا مکالمه را به شبکه خود منتقل کنید.
گزارش این مقاله
مشاهده همه
مطالعه بیشتر مرتبط


چندزبانی یک مفهوم کلیدی در جامعه‌شناسی زبان است که به بررسی چگونگی عملکرد و تغییر زبان در گروه‌ها و جوامع اجتماعی می‌پردازد. این مفهوم به توانایی افراد یا جوامع در استفاده و درک چند زبان اشاره دارد. جامعه‌شناسان زبان ابعاد اجتماعی، فرهنگی و سیاسی چندزبانی را بررسی می‌کنند و همچنین تأثیر آن را بر ارتباطات، هویت و پویایی‌های قدرت.

https://images.app.goo.gl/XHnGLMjS8zFuQbW88

دوزبانیشی

دوزبانیشی یک پدیده رایج در جوامع چندزبانه و یک موضوع مهم در جامعه‌شناسی زبان است. این مفهوم به طبقه‌بندی استفاده از زبان به دو نوع اشاره دارد: زبان با جایگاه بالا (معمولاً زبان استاندارد یا زبان آموزش رسمی و اداری) و زبان با جایگاه پایین (به طور کلی زبان منطقه‌ای یا زبان محلی). این دو گونه کارکردهای متفاوتی دارند و در زمینه‌های اجتماعی خاصی استفاده می‌شوند. گونه با جایگاه بالا معمولاً با محیط‌های رسمی مانند آموزش، دولت و رسانه‌ها مرتبط است، در حالی که گونه با جایگاه پایین در تعاملات روزمره و غیررسمی استفاده می‌شود.

https://images.app.goo.gl/eNGWVqch1pFyrUgTA

تماس زبانی

تماس زبانی، که به تعامل و تأثیر زبان‌های مختلف در یک جامعه یا زمینه اجتماعی خاص اشاره دارد، یک ویژگی مهم در جامعه‌شناسی زبان چندزبانی است. هنگامی که زبان‌ها با هم برخورد می‌کنند، ممکن است کلمات و ویژگی‌های زبانی را از یکدیگر وام بگیرند که منجر به همگرایی زبانی می‌شود. تماس زبانی تحت تأثیر عوامل مختلفی از جمله پویایی‌های تاریخی، فرهنگی و سیاسی قرار دارد و نقش مهمی در تعیین تنوع زبانی، تغییر زبان و توسعه گونه‌های زبانی جدید ایفا می‌کند. تماس زبانی همچنین می‌تواند منجر به تغییر کد (code-switching) شود، که زمانی رخ می‌دهد که افراد در طول مکالمه بین زبان‌ها جابجا می‌شوند، و ترکیب کد (code-mixing) که زمانی رخ می‌دهد که افراد اجزای زبان‌های مختلف را در یک عبارت ترکیب می‌کنند.

تغییر کد و ترکیب کد

تغییر کد و ترکیب کد دو پدیده مهم در جامعه‌شناسی زبان چندزبانی هستند. تغییر کد فرآیند جابجایی بین دو یا چند زبان در طول مکالمه است، در حالی که ترکیب کد شامل ترکیب عناصر زبان‌های مختلف در یک جمله یا عبارت است. این شیوه‌های زبانی تحت تأثیر عوامل اجتماعی، فرهنگی و پراگماتیک قرار دارند و عملکردهای مختلفی مانند نشان دادن هویت گروهی، ابراز همبستگی، روشن کردن معنا و نشان دادن فاصله اجتماعی را ایفا می‌کنند. با تجزیه و تحلیل این پدیده‌ها، جامعه‌شناسان زبان به بینش‌هایی در مورد الگوهای استفاده از زبان، نگرش‌های زبانی و مذاکره روابط اجتماعی در جوامع چندزبانه دست می‌یابند.

https://images.app.goo.gl/SSHQK7B33Ufy98f8A

حفظ و تغییر زبان

حفظ و تغییر زبان پدیده‌های مهمی در زمینه جامعه‌شناسی زبان چندزبانی هستند. توانایی یک جامعه در حفظ و انتقال یک زبان خاص در طول نسل‌ها، تضمین پویایی و استفاده مداوم از آن، به عنوان حفظ زبان شناخته می‌شود. عواملی که به حفظ زبان کمک می‌کنند عبارتند از حمایت قوی جامعه، آموزش زبان، نهادهای فرهنگی و فعالیت‌های برنامه‌ریزی زبانی. تغییر زبان، از سوی دیگر، زمانی رخ می‌دهد که یک جامعه به تدریج زبان اجدادی خود را به نفع زبان غالب دیگری رها می‌کند. این می‌تواند ناشی از عوامل متعددی از جمله نیروهای اجتماعی و اقتصادی، مهاجرت، جهانی‌سازی و سیاست‌های زبانی باشد.

مناظر زبانی

مناظر زبانی در جامعه‌شناسی زبان چندزبانی به نمایش بصری زبان‌های متعدد در فضاهای عمومی، مانند تابلوها، تبلیغات و نقاشی‌های دیواری اشاره دارد. آنها بینش‌های ارزشمندی در مورد تنوع زبانی و پویایی‌های زبانی یک جامعه یا منطقه ارائه می‌دهند. مناظر زبانی شرایط اجتماعی-فرهنگی و سیاسی را که در آن زبان‌ها استفاده و ارزشمند می‌شوند، نشان می‌دهند و بنابراین به عنوان تجسم ملموسی از چندزبانی عمل می‌کنند. تجزیه و تحلیل مناظر زبانی به ما کمک می‌کند تا ایدئولوژی‌های زبانی، ساخت هویت و تعاملات پیچیده بین زبان‌ها و جوامع را درک کنیم.

ساخت هویت

ساخت هویت در جامعه‌شناسی زبان چندزبانی به فرآیندی اشاره دارد که افراد و جوامع هویت خود را در موقعیت‌های چندزبانه از طریق انتخاب‌ها و شیوه‌های زبانی می‌سازند و بیان می‌کنند. زبان جزء ضروری هویت است و افراد چندزبانه از مخازن زبانی خود برای پیمایش تعاملات اجتماعی، مذاکره اتحادها و نشان دادن میراث فرهنگی، قومی یا منطقه‌ای خود استفاده می‌کنند. انتخاب‌های زبانی، تغییر کد و ایدئولوژی‌های زبانی همگی نقش مهمی در ساخت هویت‌های زبانی ایفا می‌کنند که به طور پیچیده‌ای با پویایی‌های اجتماعی، فرهنگی و سیاسی گسترده‌تر مرتبط هستند.

در نهایت، چندزبانی در مطالعه جامعه‌شناسی زبان مهم است زیرا طیف گسترده‌ای از ویژگی‌های اجتماعی، فرهنگی و سیاسی را در بر می‌گیرد. محققان می‌توانند با مطالعه دوزبانیشی، تماس زبانی، تغییر کد و ترکیب کد، حفظ زبان، فرآیندهای تغییر زبان و مناظر زبانی، تعاملات پویا بین زبان‌ها، جوامع و افراد را بررسی کنند. علاوه بر این، چندزبانی به طور جدایی‌ناپذیری با ساخت هویت مرتبط است، زیرا انتخاب‌ها و شیوه‌های زبانی بر نحوه بیان وابستگی‌ها، مذاکره معنا و به اشتراک گذاشتن میراث فرهنگی، قومی یا منطقه‌ای افراد و جوامع تأثیر می‌گذارد. جامعه‌شناسی زبان بینش‌های ارزشمندی در مورد چگونگی بازتاب و تأثیر زبان بر پویایی‌های اجتماعی ارائه می‌دهد و چارچوبی غنی برای درک رابطه پیچیده بین زبان، جامعه و هویت در جوامع زبانی متنوع فراهم می‌کند.


جلدسازی، برای بسیاری، دوران اوج خود را پشت سر گذاشته است. دیگر به اندازه سابق محبوب نیست، با توجه به اینکه بسیاری به خواندن دیجیتالی روی آورده‌اند. با این حال، این موضوع کاملاً درست نیست.
در دنیای دیجیتال پرشتاب امروزی، جایی که کتاب‌های الکترونیکی بر همه چیز تسلط دارند، ممکن است تعجب کنید که آیا هنوز جایی برای جلدسازان سنتی وجود دارد؟ بعد از همه، چرا باید با کتاب‌های فیزیکی دست و پنجه نرم کرد در حالی که می‌توانید با چند کلیک به هزاران عنوان دسترسی داشته باشید؟ با این حال، هنر جلدسازی همچنان به اندازه گذشته مرتبط است و مزایایی را ارائه می‌دهد که فرمت‌های دیجیتالی نمی‌توانند تکرار کنند.

حفظ تاریخ و سنت
جلدسازی چیزی فراتر از یک مهارت عملی است. این یک پیوند به گذشته ماست، که تاریخ و سنت غنی کلمه مکتوب را حفظ می‌کند. هر کتاب دست‌ساز نشان‌دهنده ساعت‌ها کار دقیق است که از نسلی به نسل دیگر از طریق صنعتگران ماهر منتقل شده است. با ادامه این هنر باستانی، جلدسازان به میراث ادبی ما ادای احترام می‌کنند و اطمینان می‌دهند که فراموش نمی‌شود.

زیبایی ملموس و تجربه حسی
در حالی که کتاب‌های دیجیتالی راحتی را ارائه می‌دهند، فاقد جذابیت لمسی و تجربه حسی کتاب‌های فیزیکی هستند. چیزی جادویی در مورد احساس کاغذ بین انگشتان، بوی جوهر روی صفحات و وزن یک کتاب خوش‌بند در دستان شما وجود دارد. جلدسازی تجربه خواندن را ارتقا می‌دهد و مجموعه‌ای ساده از صفحات را به یک اثر هنری تبدیل می‌کند.

سفارشی‌سازی و شخصی‌سازی
یکی از بزرگترین مزایای جلدسازی، توانایی ایجاد کتاب‌های سفارشی و شخصی‌سازی شده متناسب با ترجیحات فردی است. از انتخاب نوع کاغذ و مواد جلد گرفته تا انتخاب عناصر تزئینی مانند برجسته‌کاری، مهر کردن فویل و مرمرکاری، هر کتاب می‌تواند به طور منحصر به فردی ساخته شود تا سلیقه و شخصیت صاحب آن را منعکس کند.

دوام و ماندگاری
در حالی که فایل‌های دیجیتالی در برابر منسوخ شدن فناوری و از دست دادن داده‌ها آسیب‌پذیر هستند، کتاب‌های فیزیکی در برابر گذر زمان مقاومت می‌کنند. کتاب‌های به درستی صحافی شده می‌توانند نسل‌ها دوام بیاورند و در برابر سایش و پارگی، عوامل محیطی و تغییر روند فناوری مقاومت کنند. جلدسازان از مواد و تکنیک‌های باکیفیت برای اطمینان از این استفاده می‌کنند که هر کتاب برای تحمل استفاده روزمره ساخته شده است.

صناعت دستی و پایداری
در عصری از تولید انبوه و کالاهای یکبار مصرف، جلدسازی به عنوان نمادی از صنعت دستی و پایداری برجسته است. هر کتاب با دقت و توجه به جزئیات ساخته می‌شود و از تکنیک‌های دیرینه‌ای استفاده می‌کند که در طول قرن‌ها اصلاح شده‌اند.
با حمایت از جلدسازان محلی و خرید کتاب‌های دست‌ساز، مصرف‌کنندگان می‌توانند به حفظ صنایع دستی سنتی کمک کنند و شیوه‌های اخلاقی و پایدار را ترویج دهند. فناوری دیجیتال نحوه دسترسی و مصرف ادبیات را متحول کرده است.
با این حال، هنر جلدسازی همچنان در عصر دیجیتال شکوفا می‌شود. با جشن گرفتن زیبایی، صنعتگری و میراث کتاب‌های فیزیکی، جلدسازان نقش مهمی در حفظ میراث فرهنگی ما و غنی‌سازی تجربه خواندن برای نسل‌های آینده ایفا می‌کنند.


کتاب‌ها، دفترهای کل و متون دست‌نویس در یک مغازه در بازار اردو راولپندی به نمایش گذاشته شده‌اند.
صنعت صحافی که با مصر باستان پیوند دارد، در طول تاریخ، از جمله در هند از زمانی که متون مذهبی بر روی برگ‌های نخل نوشته و به شکل کتاب در می‌آمدند، یک حرفه مهم بوده است.
این حرفه هنوز هم ادامه دارد، اما با ظهور چاپ و سایر فناوری‌ها در حال منسوخ شدن است.
صحافان صفحات را جمع‌آوری می‌کنند، آن‌ها را با نخ به هم می‌دوزند و برای محافظت از صفحات داخلی، آن‌ها را با کاغذی سخت و تزئینی می‌پوشانند. در گذشته، مردم متون را با دست می‌نوشتند یا آن‌ها را در چاپخانه چاپ می‌کردند و سپس برای تجدید و صحافی به صحافان می‌آوردند.
امروزه، اما صحافی محدود به کتاب‌های درسی، دفاتر ثبت خودرو و اسناد ثبت شده است. کتابخانه‌های شهری یکی از مشتریان اصلی صحافان هستند و کارکنان آن‌ها برای محافظت از کتاب‌های قدیمی به کتابخانه‌ها آورده می‌شوند.
فروشگاه‌های زیادی در بازار اردو، یک کوچه کوچک در منطقه مرکزی به سمت قلعه قدیمی وجود دارد که خدمات صحافی ارائه می‌دهند. کار در آنجا با شروع سال تحصیلی و پس از تعطیلات تابستانی رونق می‌گیرد.
صحافی یک فرآیند گسترده است که بیش از سه صنعتگر در آن دخیل هستند.

یک کارگر مقوا را برای جلد کتاب برش می‌دهد.
غلام حسین، صحافی ۶۵ ساله در بازار اردو، به روزنامه داون گفت: «در گذشته، این کار برای افراد بیشتری شغل ایجاد می‌کرد، زیرا اکثر مردم برای صحافی کتاب‌های خود به صنعتگران مراجعه می‌کردند.»
او با وجود ورود ماشین‌آلات، گفت که بیشتر کارگران هنوز از روش‌های سنتی برای جمع‌آوری، دوختن و جلد کردن کتاب‌ها استفاده می‌کنند و قیمت‌های پایینی برای خدمات خود ارائه می‌دهند.
آقای حسین توضیح داد که برای شروع، صفحات مرتب شده و چسبانده و سپس به هم دوخته می‌شوند.
او گفت: «در مرحله دوم، این بلوک به جلدی سخت که از مقوا، پارچه یا پلاستیک ساخته شده است، متصل می‌شود.» سپس، یک کارگر کاغذهای رنگی یا تزئینی را برای ایجاد لمس نهایی می‌چسباند و یک نشانگر کتاب اضافه می‌کند.
آقای حسین یادگیری صحافی را زمانی که ۲۰ ساله بود آغاز کرد و ۴۰ سال است که این کار را انجام می‌دهد. او گفت که این حرفه در حال منسوخ شدن است، زیرا افراد بیشتری به صحافی ارزان‌تر با ورق‌های رادیولوژی روی می‌آورند.

یک کارگر سوراخی در کتاب ایجاد می‌کند تا بتوان آن را دوخت.
یاسر علی، صحافی در بازار اردو، گفت که ۲۰ سال است که کار می‌کند اما اکنون می‌خواهد شغل خود را تغییر دهد زیرا مشتریان کمتری برای خدمات صحافی مراجعه می‌کنند.
او گفت: «مشتریان در ۱۰ سال گذشته کاهش یافته‌اند، زیرا فقط کتاب‌های درسی مدرسه برای صحافی به مغازه می‌آیند.»
او افزود: «این کارگاه در گذشته بیش از پنج کارگر داشت، اما اکنون من به تنهایی کار می‌کنم.»

روش جدیدی برای صحافی با استفاده از ورق‌های رادیولوژی معرفی شده است. — عکس‌ها از محمد عاصم
او اضافه کرد که بیشتر مغازه‌داران و صاحبان انبار برای ثبت سوابق برای صحافی دفاتر کل خود مراجعه می‌کنند.
دانشجویان مسجد و حوزه علمیه نیز برای صحافی نسخه‌هایی از قرآن و همچنین نسخه‌های خطی کپی شده از کتاب‌های مرجع کتابخانه‌های حوزه علمیه به مغازه مراجعه می‌کنند.
منتشر شده در روزنامه داون، ۱۱ اوت ۲۰۱۹


اولین چیزی که هنگام نزدیک شدن به کتابفروشی پائولو اولبی از پل کا فوسکاری در ونیز به چشم می‌خورد، الگوهای پیچیده و رنگ‌های زنده است. مجموعه نفیس کتاب‌های دست‌ساز، دفترچه‌ها و لوازم التحریر که با دقت چیده شده‌اند، شبیه یک کارت پستال قدیمی به نظر می‌رسند. خود اولبی، یک ونیزی اصیل ۷۸ ساله با پوشش و آراستگی بی‌نقص، به اندازه یک صنعتگر، نگهبان این هنر نیز هست.

او می‌گوید: «یادگیری کتاب‌سازی دستی را در ۱۸ سالگی آغاز کردم و ۶۰ سال بعد هنوز هم عاشق آن هستم.» کتاب‌های موجود در فروشگاه اولبی به طور سنتی با دست صحافی شده‌اند و از تکنیک‌هایی استفاده می‌کنند که تنها از طریق کارآموزی با اساتید این فن می‌توان آموخت. وقتی او این کار را شروع کرد، حدود ۲۰ کارگاه صحافی سنتی در ونیز وجود داشت. امروزه، او یکی از تنها سه نفر باقی‌مانده است.

در کارگاه خود، اولبی بر تمام مراحل صحافی سنتی نظارت می‌کند، از برش هر صفحه از ورقه‌های بزرگ کاغذ تا چاپ طرح‌ها با قالب‌های منحصر به فرد. جلدهای اولبی ممکن است از چوب، شیشه مورانو یا حتی کاشی سرامیکی ساخته شوند. او می‌گوید: «از کاری که انجام می‌دهم لذت می‌برم، اما فکر می‌کنم چه کسی پس از من این هنر را ادامه خواهد داد؟»

فروشگاه اولبی در کنار پل کا فوسکاری در منطقه Dorsoduro ونیز واقع شده است. ویتوریا تراورزو

ماشین چاپ توسط زرگر آلمانی، یوهانس گوتنبرگ، در سال ۱۴۴۹ اختراع شد، حداقل در اروپا - کتاب‌های چاپی که به سال ۱۲۳۴ در کره بازمی‌گردند، نشان می‌دهند که ماشین چاپ در آن زمان در آسیا نیز مورد استفاده قرار می‌گرفت.

در ونیز بود که اختراع گوتنبرگ واقعاً به اوج خود رسید. «ونیز در قرن اول پس از اختراع ماشین چاپ، مهم‌ترین شهر برای صنعت چاپ شد»، روزا سالزبرگ، مورخ دوره مدرن اولیه در دانشگاه ترنتو می‌گوید. «صاحبان کتاب‌های بالقوه می‌توانستند هم سرمایه و هم مهارت‌های لازم برای ساخت کتاب را در اینجا پیدا کنند.»

در طول قرن پانزدهم، چاپ بخش زیادی از زندگی خیابانی ونیز را تعریف می‌کرد. همانطور که الساندرو مارزو ماگنو در کتاب Bound in Venice: The Serene Republic and the Dawn of the Book توضیح می‌دهد، کوچه‌های باریک شهر (calles) پر از کارگاه‌های صنعتگران مختلف در صنعت کتاب بود. افرادی که به ایجاد کتاب علاقه داشتند برای خرید مجموعه‌های جداگانه صفحات چاپی به آنجا می‌رفتند و سپس آنها را به صحافان، تصویرگران و زرگران می‌بردند تا یک جلد بسازند. قیمت‌های ثابتی وجود نداشت. چانه‌زنی در آنچه مارزو ماگنو آن را «بازار خاورمیانه» توصیف می‌کند، مرسوم بود. تا قرن شانزدهم، نیمی از چاپخانه‌های اروپا در La Serenissima (جمهوری معظم، یعنی ونیز) یافت می‌شد.

ونیز قرن پانزدهم، همانطور که در Miracle of the Relic of the True Cross at the Rialto Bridge یا The Healing of the Possessed Man اثر ویتوره کارپاچیو، ۱۴۹۴ به تصویر کشیده شده است. Mondadori Portfolio/Getty Images

چندین عامل جمهوری ونیز را به پایتخت چاپ اروپا تبدیل کرده بود. همانطور که مارزو ماگنو توضیح می‌دهد، شهر محل سرمایه‌گذارانی بود که مایل به سرمایه‌گذاری در پروژه‌های پرخطر جدید بودند و از نظر استراتژیک در نزدیکی کارخانه‌های تولید کاغذ قرار داشت که از نیروی آبی رودخانه‌های آلپ استفاده می‌کردند. بر خلاف بسیاری از شهرهای دیگر، ونیز از سانسور (حداقل تا سال ۱۵۵۳) آزاد بود، که امکان انتشار تقریباً هر دست‌نوشته‌ای را فراهم می‌کرد. و نسبت به خارجی‌ها و افراد با پیشینه‌های مذهبی مختلف نسبتاً باز بود، چیزی که منجر به نوآوری‌هایی در حروف‌چینی برای انطباق با الفباهای مختلف شد. اولین نسخه‌های چاپی تلمود و قرآن در آنجا ایجاد شدند.

ونیز به خاطر تعداد زیاد کتاب‌های تولید شده و «غنا و زیبایی مجلداتی که چاپخانه‌های آن تولید می‌کردند» مشهور شد، مارزو ماگنو خاطرنشان می‌کند.

در واقع، یکی از نوآوران برجسته صنعت چاپ ونیزی خود یک مهاجر بود. آلدوس مانوتسیوس در سال ۱۴۵۲ در واتیکان به دنیا آمد. او مردی با تحصیلات کلاسیک بود و سال‌ها به عنوان معلم خصوصی برای خانواده‌های اشرافی در ایتالیای مرکزی کار کرد. اما وقتی در مورد ماشین چاپ شنید، آن شغل را ترک کرد تا کسب و کاری را در جمهوری ونیز راه اندازی کند. مطبوعات Aldine که در سال ۱۴۹۴ تأسیس شد، به یکی از نوآورترین مشاغل چاپ در زمان خود تبدیل شد.

نشان ستون فقرات چاپگر ونیزی آلدوس مانوتسیوس، در نسخه ۱۴۹۵ از Organon ارسطو. Tisch Library Special Collections, Tufts University; Courtesy Chris Barbour

کریستوفر باربور، متصدی کتاب‌های کمیاب در دانشگاه تاfts می‌گوید: «کتاب‌ها در دهه‌های اول چاپ تمایل داشتند قراردادهای کتاب دست‌نویس یا کدکس را بازتولید کنند.» «در مقابل، مانوتسیوس کتاب‌های کوچکتری را که می‌توانستند از کتابخانه خارج شوند و فونت‌هایی را که خواندن آنها آسان‌تر بود، مانند نوع ایتالیک، محبوب کرد.» و در حالی که بیشتر چاپگران اولیه بر متون مذهبی یا اسناد حقوقی تمرکز داشتند، مانوتسیوس اولین کسی بود که بر متون لاتین و یونانی تمرکز کرد، به گفته جی. اسکات کلمونز، کارشناس مانوتسیوس و مطبوعات Aldine. این مطبوعه اولین ناشر آثار ارسطو، اوریپیدس، سوفوکل و هرودوت بود و مانوتسیوس گاهی اوقات به عنوان «نجات‌دهنده تمدن غرب» به دلیل نحوه نجات متون باستانی از خطر فرسودگی ناشی از دست‌نویس‌ها شناخته می‌شد.

اولین برخورد اولبی با این سنت باستانی صحافی زمانی اتفاق افتاد که ۱۲ ساله بود. او می‌گوید: «برادر بزرگترم یک کتاب ماجراجویی دست دوم از [Emilio] Salgari به من هدیه داد»، و به یکی از پرترجمه‌ترین نویسندگان ایتالیا اشاره می‌کند. «من بلافاصله شروع به تعمیر جلد شکسته آن کردم.» عشق اولبی به جلدها در فروشگاهش مشهود است. پرتره‌ای از مانوتسیوس بالای قفسه‌ها آویزان است. اولبی می‌گوید و به پرتره اشاره می‌کند: «این مرد کتاب‌ها را دوست داشت و فکر می‌کرد که باید زیبا باشند و من هم همینطور فکر می‌کنم.»

اولبی (راست) قبل از چسباندن آنها به صفحات صحافی شده، طرح‌های جلدهای خود را بررسی می‌کند. ویتوریا تراورزو

ساختن یک کتاب از ابتدا نیازمند دقت، مهارت و دانش عمیق از مواد است. ابتدا، صفحات با چاقو از ورقه‌های بزرگ کاغذ بریده می‌شوند، همیشه در جهت بافت. سپس هر صفحه با یک سوزن سوراخ می‌شود تا مجموعه‌ای از سوراخ‌ها برای دوختن ایجاد شود. هر صفحه با نخ پنبه، کنف، کتان یا نایلون به صفحه بعدی گره زده می‌شود. ضخامت نخ تعیین کننده ضخامت صفحات صحافی شده است. اولبی توضیح می‌دهد: «صفحات صحافی شده باید به اندازه‌ای ضخیم باشند که به طور طبیعی در جلد جا شوند. اگر خیلی ضخیم باشند جا نمی‌روند و اگر خیلی نازک باشند سر می‌خورند.» برای یک جلد معمولی به اندازه یک کتاب جیبی، ضخامت ایده‌آل معمولاً دو میلی‌متر است. اولبی می‌گوید: «اگر کار خود را درست انجام دهید، صفحات صحافی شده باید مانند یک کت سفارشی بنشینند»، و اضافه می‌کند که او فقط جلد را به اولین و آخرین صفحه کتاب می‌چسباند در حالی که بقیه صفحات به سادگی روی ستون فقرات «استراحت» می‌کنند.

برای ساختن جلد، اولبی از یک چاقوی گرد برای برش مقوا برای «اسکلت» استفاده می‌کند. سپس او ماده‌ای را برای قسمت بیرونی انتخاب می‌کند، معمولاً کاغذ، پارچه یا چرم و گاهی اوقات مواد عجیب و غریب‌تری مانند کاشی یا شیشه. او می‌گوید: «جلدهای کاغذی را راحت‌تر می‌توان ساخت.» من نوع کاغذ را انتخاب می‌کنم، یک طرح را با دست می‌کشم، آن را رنگ می‌کنم، آن را برش می‌دهم و با چسب PVA به جلد می‌چسبانم. جلدهای چرمی سخت‌تر هستند. ابتدا، چرم باید طوری برش داده شود که روی جلد قرار بگیرد، که می‌تواند دشوار باشد، و سپس طرح‌ها با قالب‌های داغ روی چرم فشار داده می‌شوند.

اگر طلاکاری درگیر باشد، این فرآیند می‌تواند طولانی‌تر شود. ابتدا طرحی روی جلد حک می‌شود، سپس طرح فشرده با یک شستشوی آب و سفیده تخم مرغ پوشانده می‌شود. سپس ورق طلا قرار داده شده و با یک قالب داغ فشار داده می‌شود. ورق باقی مانده سپس با یک تکه پنبه برداشته می‌شود.

به گفته اولبی، سخت‌ترین بخش فرآیند انتخاب مواد مناسب است. او می‌گوید: «اگر مواد مناسب را انتخاب کنید و آنها را به درستی برش دهید، کار لذت‌بخش است. اما اگر متوجه شوید که یک تکه چرم خیلی سفت است یا یک نخ خیلی ضخیم است، کار دشوار می‌شود.»

برخی از مورد علاقه‌های اولبی از مواد منحصر به فرد استفاده می‌کنند. او در یک کشو در کنار صندوق، دو کتاب جیبی نگه می‌دارد. یکی، یک نسخه دست‌ساز از Divine Comedy دانته، از شیشه مورانو ساخته شده است و دیگری Odyssey هومر، از ۲۲۰ سنگ مرمر کوچک از کلیسای جامع سنت مارک ساخته شده است. او توضیح می‌دهد: «ساختن جلد شیشه مورانو چند هفته طول کشید. این نوع شیشه نازک مانند یک کراکر است، بنابراین باید مراقب باشم که نشکند.»

اولبی جلد این نسخه جیبی از Odyssey هومر را با سنگ‌ریزه‌هایی از کلیسای جامع سنت مارک ساخته است. ویتوریا تراورزو

اولبی هر بعدازظهر کتاب‌هایی را در فروشگاه خود می‌فروشد، اما صبح‌ها را در کارگاه خود در داخل کاخ‌های قرن هفدهم و هجدهم Ca’ Zenobio، در منطقه Dorsoduro می‌گذراند. سه اتاقی که در طبقه همکف میزبان کارگاه اولبی هستند، بوی جوهر، کاغذ و رطوبت می‌دهند. اتاق اول پر از انواع کاغذها، از کنف تا ابریشم است. یک در لرزان به یک اتاق بزرگتر دوم منتهی می‌شود که پر از دستگاه‌های چاپ دستی قرن نوزدهم است که باید به صورت دستی کار شوند. یک کمد چوبی با کشوهای متعدد میزبان مجموعه‌های مختلف بلوک‌های حروف جداگانه در فونت‌های مختلف، از ایتالیک اختراع شده توسط مانوتسیوس تا سبک‌های گوتیک است. هنگام چاپ متن، اولبی و همکارانش پاراگراف‌ها و صفحات را با قرار دادن هر بلوک حرفی روی بلوک ترکیب ماشین‌های چاپ بازسازی می‌کنند - از این رو، حروف متحرک. سپس هر ورق کاغذ از دستگاه عبور داده می‌شود تا حک شود.

معمولاً اولبی خود صحافی را انجام می‌دهد و به عنوان مدیر پروژه برای تلاش‌های صحافان، حروف‌چینان، تصویرگران و طلاکاران عمل می‌کند. در حالی که ونیز باستانی یک بازار از تامین‌کنندگان بود، فروشگاه اولبی یک فروشگاه واحد است. طول هر پروژه متفاوت است، از نیم روز برای یک دفترچه یادداشت خالی تا تقریباً یک ماه برای مجلدات چاپی پیچیده.

اکثر کتاب‌هایی که اولبی امروز می‌فروشد، همان دفترچه‌ها یا آلبوم‌های خالی هستند. آنها خوب می‌فروشند و تولید آنها زمان زیادی نمی‌برد. چاپ کتاب با متن بسیار پر زحمت است و اولبی فقط آن را برای سفارشات خاص انجام می‌دهد. او می‌گوید: «ما هر سال با دانشگاه Ca’ Foscari یک شاعر را انتخاب می‌کنیم و آثار آن نویسنده را چاپ می‌کنیم. سال آینده قصد دارم آثار یک شاعر ارمنی را چاپ کنم که توسط جماعت ارمنی سفارش داده شده است.»

در کارگاه‌های خود، می‌توان دید که چاپ در روزهای اولیه خود چقدر دشوار بود، حتی با نوآوری‌های گوتنبرگ. این کمی شبیه مقایسه یک کامپیوتر بزرگ دهه ۱۹۵۰ با یک تلفن هوشمند مدرن است. کلمونز می‌گوید: «چاپ بی‌رحمانه و پرهزینه بود. برخی از ناشران یک کتاب منتشر می‌کردند و ورشکست می‌شدند.»

در عصر طلایی چاپ ونیز، برای زنده ماندن در کسب و کار، به فداکاری زیاد و همچنین شانس نیاز بود. مطبوعات Aldine یکی از معدود مطبوعاتی است که موفق شد. سالزبرگ می‌گوید: «مانوتسیوس هم یک محقق و هم یک کارآفرین بود»، و خاطرنشان می‌کند که سایر مشاغل چاپ اغلب توسط محققانی اداره می‌شدند که فاقد مهارت‌های تجاری بودند یا سرمایه‌گذارانی که فقط به سود اهمیت می‌دادند. ارتباطات مانوتسیوس با پادشاهان و روشنفکران - او با اراسموس رتردامی دوست بود - کمک کرد. سالزبرگ می‌گوید: «قبل از مانوتسیوس، کتاب‌های چاپی به عنوان یک نوآوری جدیدی در نظر گرفته می‌شدند که محققان می‌توانند از آن استفاده کنند. اما او آنها را به عنوان چیزی که هر کسی که به ادبیات علاقه دارد باید داشته باشد، مطرح کرد.» با نفوذ او در میان نخبگان تحصیل‌کرده، او به قرار دادن ونیز، که در طول رنسانس یک مرکز فرهنگی در نظر گرفته نمی‌شد، در نقشه فرهنگی اروپا کمک کرد.

امروزه، اولبی در حفظ کسب و کار خود با مشکل مواجه است، گاهی اوقات به معنای واقعی کلمه. او می‌گوید: «وقتی آب کانال سرریز می‌شود، باید به سرعت همه چیز را از روی زمین بلند کنیم.» یک بار آب به سطح میزها رسید و به مواد زیادی آسیب رساند. مقابله با فوران‌های acqua alta (اوج جزر و مد) تنها چالشی نیست که با اداره یک کارگاه صحافی سنتی در ونیز همراه است. اولبی می‌گوید: «نگه داشتن استعداد در اینجا بسیار دشوار است.» در گذشته، دولت محلی کارآموزی در صنایع دستی سنتی را تأمین مالی می‌کرد، اما بودجه کاهش یافته است. و حتی زمانی که دانش‌آموزان برای آموزش خود هزینه می‌پردازند، در نهایت مجبور می‌شوند ونیز را به دلیل مسکن غیرقابل تحمل ترک کنند. وقتی اولبی از کارآموزان سابق خود صحبت می‌کند، چشمانش می‌درخشد. او می‌گوید: «برخی از کارآموزان من بسیار با استعداد بودند. دیدن اینکه جوانان عشق مانوتسیوس به کتاب‌ها را بر عهده می‌گیرند، برای من لذت‌بخش است.» یکی از کارآموزان با استعداد او، آنا اسکوواریکی، در اوایل دهه ۲۰۱۰ به لطف طرحی از دولت منطقه‌ای، شش ماه را با اولبی گذراند. او اکنون کارگاه صحافی خود را در نزدیکی پادوا اداره می‌کند. او می‌گوید: «متأسفانه، ونیز مکان خوبی برای خلاقیت جوانان نیست. مسکن گران است و یافتن مکانی برای کارگاه‌ها واقعاً دشوار است.» پادوا در مقابل، فضایی را برای صنعتگران فراهم می‌کند.

اولبی می‌خواهد چوب دستی را - در آنجا، در ونیز - به افرادی مانند اسکوواریکی منتقل کند، اما بارها و بارها کارآموزانش مجبور به ترک تالاب می‌شوند. او می‌گوید: «در ۱۰ سال گذشته، صاحبان خانه ترجیح می‌دهند اجاره‌های کوتاه‌مدت سودآوری مانند Airbnb را به اجاره‌های بلندمدت برای دانش‌آموزان یا کارگران جوان ارائه دهند.» و دولت هیچ مشوقی برای افراد درگیر در صنایع دستی سنتی ارائه نمی‌دهد.»

علیرغم چالش‌ها، اولبی به کار خود ادامه می‌دهد و شبکه‌ای از علاقه‌مندان به صحافی را رهبری می‌کند. او می‌گوید: «ما می‌خواهیم برخی از اتاق‌های Ca’ Zenobio را به یک مرکز فرهنگی تبدیل کنیم.» در دیدگاه او، این مدرسه به عنوان یک کتابفروشی، کارگاه و مرکز فرهنگی عمل می‌کند، جایی که بازدیدکنندگان می‌توانند با صنعتگران و نویسندگان ملاقات کنند. اولبی در حال حاضر با ساموئل سرکیس باغداساریان، مدیر امور فرهنگی جامعه ارمنی در ونیز، برای تحقق این پروژه گفتگو می‌کند.

اما همانطور که اغلب در ایتالیا اتفاق می‌افتد، بوروکراسی مانع می‌شود. باغداساریان می‌گوید: «در حال حاضر Ca’ Zenobio مجوز میزبانی از یک مرکز باز به عموم را ندارد.» او در حال حاضر در تلاش برای دریافت اسناد لازم است، اما در حال حاضر کارگاه‌ها و سخنرانی‌هایی در مورد صحافی را در Palazzo Pisani-Revedin، در محله Saint Mark برگزار می‌کند. او می‌گوید: «امسال میزبان کارگاه‌هایی با دانشجویانی خواهیم بود که از بوستون می‌آیند. قطعاً علاقه زیادی به این موضوع هم در ایتالیا و هم در خارج از کشور وجود دارد.»

اولبی می‌گوید: «گاهی اوقات خارجی‌ها به حفظ سنت‌های ونیزی بیشتر از مردم محلی علاقه نشان می‌دهند»، و به پروژه‌ای به نام «ونیز در خطر» به رهبری لیدی فرانس کلارک، همسر کنسول فقید بریتانیا در فلورانس، اشاره می‌کند که ابتکاراتی را برای محافظت از بناهای تاریخی ونیز در برابر سیل رهبری کرده است. او می‌گوید: «این بخشی از طبیعت چندفرهنگی شهر است.» امید او این است که علاقه علاقه‌مندان به صحافی سنتی از سراسر جهان را برای حمایت از حفظ این هنر جلب کند. او می‌گوید: «می‌خواهم مرکز پیشرو در صحافی در اینجا باشد. در شهر مانوتسیوس.»