ساختمان‌های بتنی با سازه‌های مستحکم و قابلیت اطمینان پایدار، قرن‌هاست که در خط مقدم ساخت و ساز قرار داشته‌اند. در دنیای امروز، که تقاضا برای مصالح ساختمانی بادوام، ماندگار و چندمنظوره بیش از هر زمان دیگری است، بتن همچنان انتخاب اول سازندگان و توسعه‌دهندگان باقی می‌ماند. در این مقاله، سفری را به دنیای ساختمان‌های بتنی آغاز می‌کنیم و هدف ما روشن کردن ویژگی‌های منحصربه‌فرد و ملاحظات مهمی است که با آن‌ها همراه هستند.

بتن، مصالحی ترکیبی از سیمان، آب و دانه‌بندی‌هایی مانند ماسه و سنگ‌ریزه، به عنوان عنصر اصلی در ساخت طیف گسترده‌ای از ساختمان‌ها عمل می‌کند. چه مجتمع‌های آپارتمانی بزرگ در ساخت و ساز چند خانه‌ای، خانه‌های دنج در ساخت و ساز تک‌خانواده‌ای، یا سازه‌های پر جنب و جوش در ساخت و ساز تجاری، بتن نقش محوری در شکل‌دهی محیط ساخته شده ما ایفا می‌کند.

در این بررسی، به جنبه‌های متمایز ساختمان‌های بتنی می‌پردازیم و به سؤالات و نگرانی‌هایی که اغلب توسط متخصصان صنعت و کسانی که به دنبال سرمایه‌گذاری در املاک خود هستند، مطرح می‌شود، پاسخ می‌دهیم. ما همچنین مزایا و معایب ساخت و ساز با بتن را بررسی خواهیم کرد و سودها و زیان‌هایی را که با این مصالح ساختمانی امتحان‌شده همراه است، بسنجیم.

اکنون، بیایید اولین قدم را برای درک اینکه دقیقاً یک ساختمان بتنی چیست و چرا انتخاب برجسته‌ای در دنیای ساخت و ساز است، برداریم.

ساختمان بتنی چیست؟

یک ساختمان بتنی ساختاری است که در آن بتن به عنوان مصالح اصلی ساختمانی عمل می‌کند و نقش اساسی در ساخت آن ایفا می‌کند. استفاده از بتن در طراحی و ساخت ساختمان، مزایای متعددی را ارائه می‌دهد و آن را به انتخابی ترجیحی برای انواع مختلف پروژه‌ها، از جمله ساخت و ساز چند خانه‌ای، تک‌خانواده‌ای و تجاری تبدیل می‌کند.

اجزای کلیدی ساخت و ساز با بتن

ساخت و ساز با بتن شامل ترکیبی از سیمان، آب و دانه‌بندی‌هایی مانند ماسه و سنگ‌ریزه است. این مخلوط ماده‌ای مقاوم ایجاد می‌کند که قادر به تحمل طیف گسترده‌ای از شرایط محیطی است. در اینجا اجزای کلیدی ساخت و ساز با بتن آورده شده است:

سیمان: سیمان به عنوان چسب در مخلوط بتن عمل می‌کند و سایر اجزا را در کنار هم نگه می‌دارد. هنگامی که با آب مخلوط شود، یک واکنش شیمیایی از خود نشان می‌دهد و به ماده‌ای جامد و بادوام تبدیل می‌شود.

آب: آب برای فرآیند هیدراتاسیون سیمان ضروری است. مقدار مناسب آب برای اطمینان از دستیابی مخلوط بتن به استحکام و قوام مورد نظر بسیار مهم است.

دانه‌بندی‌ها: دانه‌بندی‌ها، از جمله ماسه و سنگ‌ریزه، پایداری ساختاری را به بتن می‌دهند. آن‌ها بخش عمده‌ای از مخلوط بتن را تشکیل می‌دهند و به استحکام و دوام آن کمک می‌کنند.

تطبیق‌پذیری در ساخت و ساز

یکی از دلایل اصلی محبوبیت بتن در ساخت و ساز، چه برای پروژه‌های چند خانه‌ای، تک‌خانواده‌ای یا تجاری، تطبیق‌پذیری آن است. بتن را می‌توان با انواع طرح‌های معماری و الزامات ساختاری سازگار کرد. می‌توان آن را به اشکال و اندازه‌های مختلف ریخت و به معماران و سازندگان آزادی عمل می‌دهد تا دیده‌های خلاقانه خود را به واقعیت تبدیل کنند.

انعطاف‌پذیری بتن فراتر از امکانات زیبایی‌شناختی آن گسترش می‌یابد. می‌توان از آن در فونداسیون‌ها، دیوارها، کف‌ها و حتی سیستم‌های سقف استفاده کرد. این تطبیق‌پذیری آن را به انتخابی عالی برای طیف متنوعی از نیازهای ساختمانی تبدیل می‌کند.

آیا بتن ارزان‌تر از چوب است؟

مقایسه هزینه بین بتن و چوب موضوعی رایج در صنعت ساخت و ساز است. این یک ملاحظه مهم برای سازندگان، توسعه‌دهندگان و صاحبان خانه است، به‌ویژه هنگام بررسی پروژه‌های ساخت و ساز چند خانه‌ای، تک‌خانواده‌ای یا تجاری. برای تصمیم‌گیری آگاهانه، باید هزینه‌های اولیه را در برابر مزایای بلندمدت سنجید.

ملاحظات هزینه اولیه

ساخت و ساز با بتن اغلب شامل سرمایه‌گذاری اولیه بالاتری در مقایسه با چوب است. خود مصالح، همراه با تجهیزات تخصصی و نیروی کار ماهر مورد نیاز برای کارهای بتنی، می‌تواند به افزایش هزینه‌های اولیه کمک کند. علاوه بر این، پروژه‌های بتنی ممکن است به قالب‌بندی، میلگرد و پمپاژ بتن نیاز داشته باشند که هزینه‌های اولیه را بیشتر می‌کند.

صرفه‌جویی در هزینه در بلندمدت

در حالی که بتن ممکن است قیمت اولیه بالاتری داشته باشد، صرفه‌جویی در هزینه بلندمدت آنجاست که می‌درخشد. سازه‌های بتنی به دلیل دوام و طول عمر خود شناخته می‌شوند. آن‌ها می‌توانند در برابر شرایط آب و هوایی سخت مقاومت کنند، در برابر آفات مقاوم باشند و مقاومت عالی در برابر آتش داشته باشند. در نتیجه، هزینه‌های نگهداری و تعمیر معمولاً در طول عمر ساختمان کمتر است و بتن را به انتخابی مقرون به صرفه در بلندمدت تبدیل می‌کند.

ملاحظات برای انواع مختلف ساخت و ساز

مقایسه هزینه بین بتن و چوب بسته به نوع پروژه ساختمانی ممکن است متفاوت باشد:

ساخت و ساز چند خانه‌ای: برای مجتمع‌های آپارتمانی و کاندومینیوم‌ها، جایی که دوام و نگهداری کم بسیار مهم است، ساخت و ساز با بتن می‌تواند در طول سال‌ها صرفه‌جویی قابل توجهی را به همراه داشته باشد.

ساخت و ساز تک‌خانواده‌ای: در حالی که خانه‌های بتنی ممکن است به سرمایه‌گذاری اولیه بیشتری نیاز داشته باشند، صاحبان خانه می‌توانند از کاهش هزینه‌های نگهداری، بهره‌وری انرژی و افزایش ارزش ملک بهره‌مند شوند.

ساخت و ساز تجاری: در حوزه املاک تجاری، ویژگی‌های بادوام بتن اغلب آن را به انتخابی ترجیحی برای سرمایه‌گذارانی تبدیل می‌کند که به دنبال هزینه‌های عملیاتی پایین و بازگشت سرمایه قوی هستند.

تعادل بین هزینه و مزایا

در نهایت، تصمیم بین بتن و چوب به تعادل بین هزینه‌های اولیه و مزایای بلندمدت بستگی دارد. دوام برتر و الزامات نگهداری کمتر بتن می‌تواند به صرفه‌جویی قابل توجهی در طول عمر یک ساختمان منجر شود و آن را به انتخابی جذاب برای پروژه‌های ساخت و ساز چند خانه‌ای، تک‌خانواده‌ای و تجاری تبدیل کند.

آیا خانه‌های بتنی خوب هستند یا بد؟

خانه‌های بتنی به دلیل دوام و انعطاف‌پذیری خود در صنعت ساخت و ساز جایگاه ویژه‌ای پیدا کرده‌اند، اما اینکه انتخاب خوبی هستند یا بد، به عوامل مختلفی بستگی دارد. در این بخش، مزایا و معایب خانه‌های بتنی را بررسی خواهیم کرد و دیدگاهی متعادل برای کسانی که به بررسی ساخت و ساز چند خانه‌ای، تک‌خانواده‌ای یا تجاری می‌پردازند، ارائه خواهیم داد.

مزایای خانه‌های بتنی

خانه‌های بتنی مزایای قابل توجهی را ارائه می‌دهند:

دوام: بتن به طور استثنایی بادوام است و می‌تواند در برابر چالش‌های محیطی مختلف، مانند طوفان‌ها، زلزله‌ها و دماهای شدید مقاومت کند. این دوام آن را به انتخابی مناسب برای مناطقی مستعد بلایای طبیعی تبدیل می‌کند.

بهره‌وری انرژی: خواص جرم حرارتی بتن به آن امکان می‌دهد دمای داخل خانه را به طور موثر تنظیم کند و هزینه‌های گرمایش و سرمایش را در طول زمان کاهش دهد. این می‌تواند به ویژه برای خانه‌های مسکونی مفید باشد.

عایق صوتی: چگالی بتن عایق صوتی عالی را فراهم می‌کند و یک محیط زندگی آرام و ساکت ایجاد می‌کند. این ویژگی برای املاک مسکونی و تجاری مفید است.

مقاومت در برابر آتش: بتن مقاومت بالایی در برابر آتش دارد و ایمنی بیشتری را برای ساکنان فراهم می‌کند. می‌تواند به مهار آتش کمک کند که برای همه انواع پروژه‌های ساختمانی بسیار مهم است.

نگهداری کم: سازه‌های بتنی به طور کلی در مقایسه با ساختمان‌های سنتی با قاب چوبی به نگهداری کمتری نیاز دارند و در نتیجه در هزینه‌ها در بلندمدت صرفه‌جویی می‌شود.

معایب خانه‌های بتنی

با این حال، خانه‌های بتنی معایبی نیز دارند:

هزینه اولیه: ساخت و ساز با بتن اغلب شامل هزینه اولیه بالاتری به دلیل مصالح و نیروی کار تخصصی مورد نیاز است. این می‌تواند یک ملاحظه مهم برای پروژه‌های با بودجه محدود باشد.

سفارشی‌سازی محدود: هنگامی که بتن سفت می‌شود، ایجاد تغییرات در طراحی دشوار و پرهزینه می‌شود. این محدودیت ممکن است برای کسانی که به دنبال ساختارهای بسیار قابل تنظیم هستند، مناسب نباشد.

بهره‌وری انرژی در طول ساخت و ساز: در حالی که خانه‌های بتنی در بلندمدت از نظر انرژی کارآمد هستند، تولید بتن خود می‌تواند اثر کربن قابل توجهی داشته باشد. شیوه‌های پایدار می‌توانند این تأثیر را کاهش دهند.

پتانسیل ترک خوردگی: بتن در شرایط خاص ممکن است در طول زمان ترک بخورد که ممکن است نیاز به تعمیر داشته باشد. تکنیک‌ها و مصالح ساختمانی مناسب می‌توانند این خطر را به حداقل برسانند.

ملاحظات برای انواع مختلف ساخت و ساز

هنگام تعیین اینکه آیا خانه‌های بتنی برای ساخت و ساز چند خانه‌ای، تک‌خانواده‌ای یا تجاری مناسب هستند، ملاحظات خاصی اعمال می‌شود:

ساخت و ساز چند خانه‌ای: دوام و عایق صوتی بتن می‌تواند برای مجتمع‌های آپارتمانی و کاندومینیوم‌ها مفید باشد، در حالی که هزینه اولیه ممکن است نیاز به تعادل با صرفه‌جویی در بلندمدت داشته باشد.

ساخت و ساز تک‌خانواده‌ای: صاحبان خانه ممکن است از جنبه‌های بهره‌وری انرژی، ایمنی و نگهداری کم خانه‌های بتنی قدردانی کنند، به‌ویژه در مناطقی با شرایط آب و هوایی شدید.

ساخت و ساز تجاری: مقاومت در برابر آتش و دوام بتن آن را به انتخابی جذاب برای املاک تجاری تبدیل می‌کند، با صرفه‌جویی بالقوه در هزینه در بلندمدت.

در نتیجه، مناسب بودن خانه‌های بتنی بسته به الزامات پروژه فردی، محدودیت‌های بودجه و اهداف بلندمدت متفاوت است. با ارزیابی دقیق مزایا و معایب، سازندگان، توسعه‌دهندگان و صاحبان خانه می‌توانند تصمیمات آگاهانه‌ای در مورد گنجاندن بتن در پروژه‌های ساختمانی خود بگیرند.

چه عیوبی در خانه‌های بتنی وجود دارد؟

خانه‌های بتنی مزایای زیادی را ارائه می‌دهند، اما بدون عیب و نقص نیستند. در این بخش، به بررسی معایب و محدودیت‌های خاص مرتبط با ساخت و ساز با بتن می‌پردازیم و چالش‌هایی را که سازندگان و صاحبان خانه ممکن است هنگام انتخاب بتن به عنوان مصالح اصلی ساختمانی در ساخت و ساز چند خانه‌ای، تک‌خانواده‌ای یا تجاری با آن مواجه شوند، روشن می‌کنیم.

انعطاف‌پذیری محدود در تغییرات طراحی

یکی از مهم‌ترین معایب خانه‌های بتنی، انعطاف‌پذیری محدود آن‌ها هنگام ایجاد تغییرات در طراحی پس از شروع ساخت و ساز است. بر خلاف سازه‌های با قاب چوبی که در آن تغییرات و اضافات می‌تواند نسبتاً آسان باشد، بتن کمتر بخشنده است. هنگامی که بتن ریخته و سفت می‌شود، ایجاد تغییرات قابل توجه می‌تواند زمان‌بر و پرهزینه باشد. این محدودیت می‌تواند یک ملاحظه مهم برای پروژه‌هایی باشد که به تغییرات طراحی مکرر یا سازگاری در طول ساخت و ساز نیاز دارند.

هزینه اولیه بالاتر

ساخت و ساز با بتن اغلب شامل هزینه اولیه بالاتری در مقایسه با ساخت و ساز سنتی با قاب چوبی است. تجهیزات تخصصی، نیروی کار ماهر و مصالح مورد نیاز برای کارهای بتنی به این اختلاف هزینه کمک می‌کنند. برای برخی از سازندگان و صاحبان خانه، این هزینه اولیه می‌تواند مانع قابل توجهی باشد، به‌ویژه زمانی که محدودیت‌های بودجه یک نگرانی است.

بهره‌وری انرژی در طول ساخت و ساز

در حالی که خانه‌های بتنی در بلندمدت از نظر انرژی کارآمد هستند، مهم است که تأثیر زیست‌محیطی تولید بتن را در نظر بگیرید. فرآیند تولید سیمان، یکی از اجزای کلیدی بتن، می‌تواند اثر کربن قابل توجهی ایجاد کند. شیوه‌های پایدار و استفاده از مصالح سازگار با محیط زیست می‌تواند این تأثیر را کاهش دهد، اما همچنان یک ملاحظه برای پروژه‌های ساختمانی آگاه از محیط زیست است.

پتانسیل ترک خوردگی

سازه‌های بتنی، مانند هر مصالح ساختمانی، در طول زمان در معرض مشکلات خاصی هستند. بتن می‌تواند به دلیل عواملی مانند نشست، نوسانات دما و رطوبت ترک بخورد. تکنیک‌های ساختمانی مناسب، از جمله استفاده از تقویت‌کننده‌های مناسب و نگهداری، می‌تواند به به حداقل رساندن این خطر کمک کند. با این حال، رسیدگی به ترک‌ها و اطمینان از یکپارچگی ساختاری می‌تواند به تلاش و سرمایه‌گذاری اضافی نیاز داشته باشد.

تعادل بین معایب و مزایا

در حالی که خانه‌های بتنی معایبی دارند، مهم است که این معایب را با مزایای متعدد آن‌ها، مانند دوام، مقاومت در برابر آتش و بهره‌وری انرژی، متعادل کنید. تصمیم به ساخت با بتن باید با نیازها و اهداف خاص پروژه ساختمانی، چه برای ساخت و ساز چند خانه‌ای، تک‌خانواده‌ای یا تجاری، همسو باشد.

سازندگان، توسعه‌دهندگان و صاحبان خانه باید معایب را در برابر مزایای بلندمدت به دقت بسنجند. علاوه بر این، مشورت با متخصصان باتجربه در ساخت و ساز با بتن می‌تواند به غلبه بر چالش‌های بالقوه و بهینه‌سازی مزایای بتن کمک کند.

در دنیای در حال تحول ساخت و ساز، بتن همچنان یک انتخاب پایدار و چندمنظوره است. همانطور که ما در جزئیات پیچیده ساختمان‌های بتنی، از اجزای اساسی آن‌ها تا مزایا و معایبی که ارائه می‌دهند، سفر کردیم، یک چیز واضح است: انعطاف‌پذیری، دوام و پایداری بتن آن را به ستون اصلی ساخت و ساز مدرن تبدیل می‌کند.

چه در حال شروع پروژه‌های ساخت و ساز چند خانه‌ای، تک‌خانواده‌ای یا تجاری باشید، درک پیچیدگی‌های مزایا و معایب بتن به شما قدرت می‌دهد تا تصمیمات آگاهانه‌ای بگیرید که با نیازها و آرزوهای خاص شما همسو باشد. همانطور که به نوآوری و اصلاح روش‌های ساختمانی خود ادامه می‌دهیم، بتن بدون شک نقش برجسته‌ای در شکل‌دهی ساختمان‌هایی خواهد داشت که آینده ما را تعریف می‌کنند.

برای اطلاعات بیشتر و راهنمایی در مورد ساخت و ساز، با Regency General Contractors، شریک شما در نوآوری، قابلیت اطمینان و یکپارچگی به مدت بیش از 35 سال، تماس بگیرید.


بتن چیست؟
تاریخچه کهن بتن
آغاز بتن مدرن
بتن مسلح: انقلابی در ساختمان‌سازی
نمادی از زندگی مدرن
تأثیرات زیست‌محیطی بتن
بتن پایدار: آیا فناوری می‌تواند ما را نجات دهد؟
آینده بتن
بیشتر بدانید

بتن فراوان‌ترین ماده ساختمانی روی زمین است. این ماده اساس واقعی زندگی مدرن را فراهم می‌کند، اما این امر با هزینه زیست‌محیطی بالایی همراه است.

شاید فکر کنیم در [عصر پلاستیک](https://www.sciencemuseum.org.uk/objects-and-stories/chemistry/age-plastic-parkesine-pollution) زندگی می‌کنیم—در واقع، در 60 سال گذشته حدود 8 میلیارد تن از این ماده تولید کرده‌ایم—اما صنعت سیمان به تنهایی هر دو سال یک بار بیشتر از این مقدار تولید می‌کند. شاید به دلیل فراوانی بی‌نظیرش، بتن می‌تواند معانی بسیاری در زمینه‌های مختلف داشته باشد. این ماده همزمان قدیمی و جدید، سنتی و نوآورانه، طبیعی و مصنوعی است.

اما دقیقاً بتن چیست؟ در گذشته چگونه از آن استفاده و سوء استفاده شده است؟ تأثیر تمام این بتن بر سیاره چیست؟ و آیا می‌توانیم کاری برای کاهش تأثیر آن انجام دهیم؟

بتن چیست؟

**بتن** مخلوطی از ماسه، سنگ، آب و سیمان است. این ماده مایعی است که می‌توان آن را در تقریباً هر شکلی ریخت و با گذشت زمان به ماده‌ای سنگی تبدیل می‌شود.

**سیمان** ماده کلیدی است که بتن را خاص می‌کند. سیمان پرتلند معمولی رایج‌ترین نوع آن است. این ماده از حدود سه قسمت سنگ آهک به یک قسمت رس تشکیل شده است که تا حدود 1500 درجه سانتیگراد گرم شده و سپس به پودر آسیاب می‌شود.

تاریخچه کهن بتن

شاید فکر کنیم بتن ماده‌ای مدرن است، اما در واقع هزاران سال است که از آن استفاده می‌شود. اشکالی از بتن که به 6500 پیش از میلاد بازمی‌گردد، توسط باستان‌شناسان در سوریه یافت شده است.

رومی‌ها از پوزولانا (نوعی خاکستر آتشفشانی) برای ساخت بتن از حدود 300 پیش از میلاد استفاده می‌کردند، سقف پانتئون که در حدود 125 پس از میلاد تکمیل شد، هنوز بزرگترین گنبد بتنی غیرمسلح در جهان است. رومی‌ها از بتن در سراسر اروپا تا زمان سقوط امپراتوری در قرن پنجم استفاده می‌کردند.

![تصویر 1: ساختمان باستانی رومی با ستون‌ها و سقف گنبدی](https://www.sciencemuseum.org.uk/sites/default/files/styles/embedded_image/public/2021-01/Pantheon_Rome-wiki-commons.jpg?itok=PpTpptoo) Rabax63, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons

پانتئون در رم، ایتالیا، با گنبد بتنی خود.
Rabax63, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons [منبع تصویر برای ساختمان باستانی رومی با ستون‌ها و سقف گنبدی](https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Pantheon_Rom_1_cropped.jpg)

آغاز بتن مدرن

دقیقاً نمی‌دانیم چرا، اما بتن برای بیش از هزار سال دوباره استفاده نشد. یکی از کاربردهای اولیه «مدرن» بتن در دهه 1750 بود، زمانی که مهندس عمران بریتانیایی [جان اسمیتون](https://collection.sciencemuseumgroup.org.uk/people/cp37681/john-smeaton) مأموریت یافت تا یک فانوس دریایی در سواحل کورنوال بسازد.

اسمیتون با استفاده از پوزولانای رومی آزمایش کرد تا یک «آهک هیدرولیک» جدید (که زیر آب سفت می‌شود) بسازد و فانوس دریایی ادستون خود را در سال 1759 به پایان رساند.

![تصویر 2: حکاکی از یک فانوس دریایی در میان دریاهای طوفانی](https://www.sciencemuseum.org.uk/sites/default/files/styles/embedded_image/public/2021-01/SSPL_10307898_HighRes-%281%29.jpg?itok=r7HfJIXc) Science Museum Group Collection

«صبح پس از طوفان در S W»، 1789، حکاکی که دریاهای خروشان را در فانوس دریایی ادستون نشان می‌دهد.
Science Museum Group Collection

سیمان پرتلند که توسط جوزف اسپدین در سال 1824 ثبت اختراع شد، استاندارد تولید بتن مدرن را تعیین کرد. این ماده در پایه‌های کاخ وست‌مینستر جدید در سال 1840 استفاده شد و از آن زمان تا به امروز، در مقادیر بسیار زیادی برای ساخت و ساز در تمام نقاط جهان استفاده شده است.

بتن سفت شده در برابر له شدن بسیار مقاوم است—می‌گوییم دارای مقاومت فشاری بالایی است. با این حال، خم شدن آن به خوبی انجام نمی‌شود—دارای مقاومت کششی نسبتاً پایینی است.

این ویژگی‌های مقاومت فشاری و ضعف کششی نسبی به این معنی بود که مهندسان قرن نوزدهم بتن را برای کاربردهای خاص، مانند پایه‌های ساختمان‌ها ترجیح می‌دادند.

بتن مسلح: انقلابی در ساختمان‌سازی

افزودن فلز آهن یا فولاد در داخل بتن—به اصطلاح بتن مسلح—به طور قابل توجهی مقاومت کششی آن را افزایش داد و فرصت‌های جدیدی برای استفاده از آن ایجاد کرد. هنگامی که ویلیام ویلکینسون، گچ‌کار نیوکاسل، اولین اختراع را برای ترکیب بتن با میله‌های آهنی در سال 1854 ثبت کرد، یک ساختار ترکیبی جدید متولد شد که چهره سیاره را تغییر می‌داد.

آزمایش‌ها و آزمایش‌های متوالی در طول دهه‌ها انجام شد، اما تا زمانی که فرانسیس هنبیک، مهندس فرانسوی، سیستم ساخت با بتن مسلح خود را در سال 1892 ثبت اختراع نکرد، انقلاب آغاز نشد.

اولین ساختمانی در بریتانیا که با استفاده از بتن مسلح ساخته شد، کارخانه بافندگی ویورز در سواانسی، ولز جنوبی بود که در سال 1898 تکمیل شد. این ساختمان از سیستم هنبیک استفاده می‌کرد که به سرعت به پرکاربردترین روش در بریتانیا و اروپا تبدیل شد.

**ساختارهای اولیه بتن مسلح با استفاده از سیستم هنبیک:**

نمادی از زندگی مدرن

قرن بیستم واقعاً عصر بتن بود. در 10 سال پس از کارخانه ویورز هنبیک، بیش از 40000 سازه فقط با استفاده از سیستم او ساخته شد. دریچه‌های بتنی باز شده بودند و از آن زمان تاکنون هیچ نشانه‌ای از بسته شدن آنها وجود نداشته است. اسکله‌ها، سدها، جاده‌ها، پل‌ها، تونل‌ها و روگذرها همگی از این ماده شگفت‌انگیز استفاده می‌کردند.

ما عصر سنگ، عصر برنز و عصر آهن را داشته‌ایم. از سپیده دم قرن بیستم... عصر بتن است.

ج وین، **«آغاز عصر بتن» (1906)**

اما کاربردهای آن محدود به پروژه‌های زیرساختی و مهندسی عمران نبود. کل محیط ساخته شده بریتانیا در حال خاکستری شدن بود.

پس از جنگ جهانی دوم، پروژه‌های تحت رهبری دولت برای بازسازی بخش زیادی از بریتانیا شهری از بتن به عنوان ماده انتخابی استفاده می‌کردند. برای سازندگان شهرهای جدید در سراسر بریتانیا—از کراولی تا کامبرناولد و از رانکورن تا ردیتچ—از بتن مسلح برای ساخت سریع مدارس، بیمارستان‌ها و مجتمع‌های مسکونی جدید استفاده می‌شد. این ساختمان‌های بتنی تجسم فیزیکی سیاست‌های جدید دولت رفاه شدند.

تصمیم به بهبود اوضاع منجر به شکل‌های بسیار گویا، مانند مجموعه باربیکان در لندن شد که معماری را در حالت خام—که به عنوان بروتالیسم نیز شناخته می‌شود—نشان می‌دهد. تا اواسط دهه 1960، بیشتر شهرهای بریتانیا حداقل یک پارکینگ چند طبقه بتنی داشتند. طراحی این ساختمان‌های مدرن بتنی اغلب کاربردی نیز بود. پارکینگ خیابان ولبک، درست در نزدیکی خیابان آکسفورد لندن، برای مثال، از واحدهای پیش‌ساخته بتنی با شکل الماس استفاده می‌کرد که هم نمای جسورانه‌ای را ارائه می‌داد و هم به عنوان دیوارهای باربر عمل می‌کرد و در نتیجه نیازی به ستون‌های داخلی نبود.

سیستم‌های بزرگ پیش‌ساخته بتنی جدید برای ایجاد ساختمان‌های اداری و آپارتمان‌های بلند مرتبه استفاده می‌شد و خطوط افق شهرهای ما را تغییر می‌داد. با این حال، واقعیت همیشه با رویای آرمان‌گرایانه مطابقت نداشت. شکنندگی اعتماد عمومی به وضوح با شکست‌های مشهوری مانند فروپاشی آپارتمان‌های رونان پوینت در لندن در ماه مه 1968 نشان داده شد.

تأثیرات زیست‌محیطی بتن

بتن در حال حاضر پرکاربردترین ماده ساختمانی در جهان است. این ماده بخش زیادی از محیط ساخته شده ما را شکل داده است، اما این امر با هزینه زیست‌محیطی هنگفتی همراه است.

سیمان ماده کلیدی است که بتن را به یک ماده ساختمانی مفید تبدیل می‌کند و ما بیش از 4 میلیارد تن از آن را در سطح جهانی هر سال استفاده می‌کنیم. تولید سیمان به تنهایی حدود 2.5 میلیارد تن دی‌اکسید کربن (CO2) در سال تولید می‌کند—حدود 8 درصد از کل جهانی.

تولید سیمان به استفاده از کوره‌های چرخشی طولانی به طول دو زمین فوتبال نیاز دارد که تا حدود 1500 درجه سانتیگراد گرم می‌شوند. فرآیند شیمیایی که مواد خام سنگ آهک و رس را به سیمان تبدیل می‌کند، همچنین سطح بالایی از CO2 را آزاد می‌کند.

![تصویر 3: استوانه فلزی بزرگ، تا حدودی زنگ‌زده](https://www.sciencemuseum.org.uk/sites/default/files/styles/embedded_image/public/2021-01/1984-570_004-swanscombe.jpg?itok=lAEPAlU7) Science Museum Group Collection

طول کوره سیمان چرخشی با مکانیزم دنده‌دار، 1903. حذف شده از کارخانه سیمان Swanscombe، کنت
Science Museum Group Collection

تأثیرات زیست‌محیطی بتن، با این حال، فراتر از مقدار زیاد CO2 است که از طریق تولید سیمان وارد جو می‌شود.

استفاده گسترده از بتن همچنین در حال تخلیه منابع رو به کاهش شن قابل استفاده ما است (شن صحرا خیلی صاف و گرد برای استفاده در بتن است). علاوه بر این، بتن تقریباً 10 درصد از منابع آب صنعتی جهان را مصرف می‌کند.

اگر به این میزان فولاد مورد استفاده در سازه‌های بتن مسلح و مسافتی که مواد خام از معدن تا میکسر بتن طی می‌کنند را اضافه کنیم، درک تأثیر گسترده استفاده از بتن بر سیاره ما آسان‌تر می‌شود. ما نمی‌توانیم به این شکل ادامه دهیم.

بتن پایدار: آیا فناوری می‌تواند ما را نجات دهد؟

با توجه به این آمار وخیم، چه کاری می‌توانیم انجام دهیم؟ ما نمی‌توانیم به سادگی شیرهای بتن را یکباره ببندیم.

بخشی از راه حل ممکن است از یک فرآیند هیجان انگیز به نام جذب و ذخیره کربن حاصل شود. درختان در حال حاضر این کار را انجام می‌دهند، البته، اما CO2 جذب شده همچنین می‌تواند مستقیماً به مخلوط‌های بتنی تزریق شود و آن را به طور دائم در محصول تنظیم شده قفل کند و حتی مقاومت فشاری بتن را افزایش دهد. می‌توان از مصالح تجمعی کربن‌منفی نیز برای کاهش تأثیر کلی کربن بتن استفاده کرد.

![تصویر 4: چهار استوانه بتنی خاکستری روشن، در یک ردیف روی پس‌زمینه سفید چیده شده‌اند](https://www.sciencemuseum.org.uk/sites/default/files/styles/embedded_image/public/2021-01/carboncure-concrete.jpg?itok=t4JIdzgM) Science Museum Group Collection

استوانه‌های آزمایشی صنعتی بتن تزریق شده با CO2، توسط Carboncure Technologies Inc.
Science Museum Group Collection

حوزه تحقیقاتی فعال دیگری که توسط بخش‌های دانشگاهی و مشاغل خصوصی در سراسر جهان انجام می‌شود، ایجاد مخلوط‌های بتنی تخصصی با مزایای زیست‌محیطی گسترده و متنوع است. مواد زائد—مانند خاکستر نیروگاه‌های زغال‌سوز، سرباره کوره بلند آسیاب شده، میکرو سیلیکا، پلاستیک بازیافتی و حتی بتن قدیمی—به مخلوط اضافه می‌شوند و تقاضا برای منابع طبیعی را کاهش داده و از مواد بی‌مصرف استفاده می‌کنند.

بتن‌های تخصصی دیگر شامل سیمان زیستی می‌شوند که حاوی میکروارگانیسم‌هایی است که می‌توانند ترک‌ها را ترمیم کنند. بتن با ریزتراشه‌های موجود در مخلوط که اطلاعات مربوط به حرکت را منتقل می‌کنند. بتن خود تمیز شونده که با اکسید تیتانیوم آغشته شده است. و بتن غنی شده با گرافن که بسیار قوی و در برابر آب مقاوم‌تر است.

با افزودن انواع الیاف، از بازالت تا شیشه تا الیاف طبیعی، می‌توان عملکرد و کیفیت بتن را به طور قابل توجهی تغییر داد تا با نیازهای خاص مطابقت داشته باشد.

هپ‌کریت، برای مثال، از کنف خرد شده برای تولید بتن سبک وزن و غیر ساختاری با جذب صدای خوب و خواص عالی تنظیم گرما و رطوبت استفاده می‌کند. از آنجایی که کنف یک گیاه با رشد سریع است، یک تن کنف برداشت شده دو تن CO2 جذب می‌کند، بنابراین این سود کربن به ساختمان منتقل می‌شود.

![تصویر 5: نمای داخلی یک ساختمان انبار، با یک باگی برقی کوچک در پیش زمینه](https://www.sciencemuseum.org.uk/sites/default/files/styles/embedded_image/public/2021-01/D121599.jpeg?itok=iNjnJ1RZ) Science Museum Group Collection

انبار موزه ساخته شده از هپ‌کریت در مرکز مجموعه‌های ملی گروه موزه علوم.
Science Museum Group Collection

آینده بتن

همه این تلاش‌ها برای بهبود پایداری و عملکرد بتن ممکن است امیدوارکننده به نظر برسند، اما بعید است که تمام مشکلات زیست‌محیطی آن را حل کنند.

صنعت بتن در حال پیشرفت‌های بزرگی برای پاکسازی عمل خود است و مطمئناً برخی از این نوآوری‌ها بخشی از آینده پایدارتر بتن را تشکیل می‌دهند، اما برای به کارگیری این محصولات کم‌کربن امیدوارکننده در مقیاس گسترده، کارهای بیشتری باید انجام شود.

واقعیت این است که هنوز هم بتن معمولی با تمام تأثیرات زیست‌محیطی مخرب خود، در سراسر جهان در مقادیر زیادی ریخته می‌شود و تا آینده‌ای قابل پیش‌بینی به این روند ادامه خواهد داد. هر بار که توالت را آب می‌کشید، از بتن استفاده می‌کنید. هنگام راه رفتن روی پیاده‌روها، [رانندگی در جاده‌ها](https://www.sciencemuseum.org.uk/objects-and-stories/everyday-wonders/romans-raves-history-roads-and-motorways) یا پرواز با هواپیما، از بتن استفاده می‌کنید. بیمارستان، مدرسه، دفتر کار و احتمالاً حتی خانه شما تا حدی از بتن ساخته شده است.

تشنگی دنیای مدرن ما برای بتن به نظر غیرقابل مهار است. ما باید به طور اساسی رابطه خود را با این ماده انقلابی اما پیچیده و مضر تغییر دهیم.

اگرچه این ماده بر محیط ساخته شده مدرن ما تسلط دارد، اما باید راه‌هایی برای کاهش چشمگیر استفاده از بتن پیدا کنیم تا به طور موثر با میراث و تأثیرات آینده مخلوط بتن ساده مقابله کنیم.

بیشتر بدانید

**کتاب‌ها**

بارناباس کالدر، بتن خام: زیبایی بروتالیسم، 2016
پیتر کالینز، بتن: چشم‌انداز معماری جدید، 1959
نورمن دیوی، تاریخچه مصالح ساختمانی، 1961
آدریان فورتی، بتن و فرهنگ: تاریخچه مادی، 2012
جان گریندرو، Concretopia: سفری در اطراف بازسازی بریتانیای پس از جنگ، 2014
فرانک نیوبی (ویراستار)، بتن مسلح اولیه، 2001
جان اسمیتون، روایت ساخت و شرح ساخت فانوس دریایی ادستون، 1791
جیمز ساترلند، داون هام و مایک کرایمز (ویراستاران)، بتن تاریخی: پیش‌زمینه ارزیابی، 2001
ج وین، «آغاز عصر بتن»، بتن و مهندسی سازه، جلد 1، شماره 1 (مارس، 1906)

**آنلاین**

وبلاگ موزه علوم، طیف‌سنج چرخان جان اسمیتون
طبیعت، آب دریا راز بتن بادوام رومی است
ArchDaily، آینده بتن در معماری چیست؟


بتن به عنوان ستون فقرات ساخت و ساز مدرن، جزء حیاتی در توسعه زیرساخت‌ها، ساختمان‌های مسکونی و پروژه‌های تجاری است. با این حال، صنعت بتن همواره با نگرانی‌های زیست محیطی قابل توجهی از جمله انتشار بالای کربن، کاهش منابع و تولید پسماند همراه بوده است.

با توجه به تلاش جهانی برای یافتن راه حل‌های پایدارتر در ساخت و ساز، بررسی اثرات زیست محیطی ساخت و تولید بتن و همچنین بررسی روش‌های بالقوه برای کاهش این مسائل ضروری است.

در این مقاله، به بتن و مسائل زیست محیطی آن و همچنین پیامدهای آن می‌پردازیم. ما همچنین راه حل‌های امیدوارکننده‌ای را ارائه می‌دهیم که می‌تواند به آینده‌ای پایدارتر منجر شود.

بیشتر بخوانید: چگونه می‌توان بتن را پایدارتر کرد و خلاصه PAS 2080 را مطالعه کنید.

بتن و چالش‌های زیست محیطی آن
تولید و استفاده از بتن چالش‌های زیست محیطی متعددی را به همراه دارد، از جمله:

انتشار بالای کربن: تولید سیمان، یک ماده کلیدی در بتن، تقریباً 8 درصد از انتشار جهانی CO2 را تشکیل می‌دهد و آن را به یکی از عوامل مهم تغییرات آب و هوایی تبدیل می‌کند.
کاهش منابع: فرآیند تولید بتن به مقادیر زیادی مواد خام نیاز دارد. به عنوان مثال، سنگ آهک و رس که استخراج آنها می‌تواند منجر به از بین رفتن زیستگاه و کاهش تنوع زیستی شود.
مصرف انرژی: ماهیت انرژی‌بر تولید سیمان به تأثیر کلی زیست محیطی بتن می‌افزاید.
تولید پسماند: تولید بتن مواد زائد مانند گرد و غبار و لجن تولید می‌کند. این مواد می‌توانند به آلودگی هوا و آب کمک کنند.

اثرات زیست محیطی ساخت و ساز با بتن
فرآیند ساخت و ساز شامل بتن نیز مجموعه ای از چالش‌های زیست محیطی خود را ارائه می‌دهد:

تخریب زیستگاه
استخراج مواد خام برای تولید بتن منجر به از بین رفتن زیستگاه و کاهش تنوع زیستی می‌شود.
اثر جزیره گرمایی شهری
سطوح بتنی در مناطق شهری گرما را جذب و حفظ می‌کنند و منجر به افزایش دما و تشدید اثرات تغییرات آب و هوایی می‌شوند.
آلودگی آب
آب روان از سایت‌های ساخت و ساز بتنی ممکن است حاوی مواد شیمیایی و رسوبات مضر باشد. این مواد می‌توانند آب‌های اطراف را آلوده کنند.
تولید پسماند
تخریب سازه‌های بتنی پسماند قابل توجهی ایجاد می‌کند که بازیافت یا دفع مسئولانه آن می‌تواند دشوار باشد.

بیشتر بخوانید: ما توضیح می‌دهیم که بتن سبز چیست و نمونه‌هایی از مخلوط‌های پایدار بتن محبوب را ارائه می‌دهیم.

هموار کردن مسیر برای راه حل‌های زیست محیطی بتن
اثرات زیست محیطی ساخت و تولید بتن گسترده است و نیازمند توجه ما است. با بررسی فناوری‌های نوآورانه و اتخاذ شیوه‌های پایدار، صنعت بتن می‌تواند به سمت آینده‌ای سازگارتر با محیط زیست گام بردارد.

همانطور که به بتن برای زیرساخت‌ها و توسعه خود ادامه می‌دهیم، سرمایه‌گذاری در بتن زیست محیطی بسیار مهم است. برای کاهش اثرات زیست محیطی بتن، ضروری است که صنعت شیوه‌های پایدارتری را اتخاذ کند. برخی از راه حل‌های بالقوه سازگار با محیط زیست عبارتند از:

ترویج بازیافت و استفاده مجدد
بازیافت پسماندهای بتنی به کاهش تقاضا برای مواد جدید و اثرات زیست محیطی مرتبط با استخراج آنها کمک می‌کند. با تبدیل بتن قدیمی به مصالح سنگی، می‌توانیم هم پسماند و هم نیاز به مواد جدید را کاهش دهیم.

مهم است که رهبران صنعت و دولت‌ها در تأسیسات بازیافت سرمایه‌گذاری کنند و سیاست‌هایی را تشویق کنند که از استفاده از بتن بازیافتی حمایت کنند.

استفاده از فناوری برای افزایش اثربخشی فرآیند بتن‌ریزی
با استفاده از فناوری در بتن‌ریزی، مانند ConcreteDNA، فرآیند می‌تواند کارآمدتر شود. حسگرها می‌توانند در زمان و هزینه صرفه‌جویی کنند و در بسیاری از موارد، به به حداقل رساندن مقدار سیمان مورد نیاز در مخلوط بتن کمک کنند. همانطور که بسیاری از ما می‌دانیم، هرچه سیمان کمتری در ساخت بتن استفاده شود، برای محیط زیست بهتر است.

اتخاذ شیوه‌های ساخت پایدار
شیوه‌های پایدار در ساخت و ساز می‌تواند به کاهش اثرات زیست محیطی بتن کمک کند. استفاده از بتن پیش‌ساخته که در خارج از سایت ساخته شده و به محل ساخت و ساز آورده می‌شود، می‌تواند در مواد صرفه‌جویی کند و پسماند را کاهش دهد.

طراحی سازه‌های بادوام نیز می‌تواند به کاهش منابع مورد استفاده برای تعمیر و بازسازی کمک کند. سایر استراتژی‌های پایدار شامل تکنیک‌های ساخت مدولار است که امکان استفاده مجدد آسان از اجزا را فراهم می‌کند و ادغام فناوری‌های سازگار با محیط زیست مانند بام‌های سبز و پنل‌های خورشیدی است.

بتن خنثی کربن
ایجاد بتن خنثی کربن می‌تواند به کاهش انتشار بالای کربن ناشی از تولید بتن سنتی کمک کند. این شامل استفاده از سیمان‌های جایگزین با انتشار کم و افزودن موادی است که CO2 را به مخلوط بتن جذب می‌کنند.

استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر در فرآیند تولید نیز به کاهش ردپای کربن کمک می‌کند. برای تحقق بتن خنثی کربن، سرمایه‌گذاری بیشتر در تحقیق و سیاست‌های حمایتی مورد نیاز است.
بیشتر بخوانید: ما توضیح می‌دهیم که چگونه می‌توان از بتن بازیافتی به طور ایمن استفاده کرد.


اینکه کدام بازی، استریت فایتر یا Mortal Kombat، بازی مبارزه‌ای بهتری است، در نهایت موضوعی سلیقه‌ای است و به ترجیح شخصی بستگی دارد. هر دو مجموعه ویژگی‌های منحصربه‌فرد خود را دارند و برای انواع مختلفی از بازیکنان جذاب هستند.

استریت فایتر به خاطر کنترل‌های دقیق، گیم‌پلی استراتژیک و تأکید بر زمان‌بندی و فاصله‌بندی شناخته می‌شود. این بازی سبک مبارزه‌ای دو بعدی سنتی‌تری دارد که بر کمبوها، حرکات ویژه و بازی پایی تمرکز دارد. شخصیت‌های استریت فایتر نمادین هستند و این مجموعه سابقه‌ای طولانی در صحنه بازی‌های مبارزه‌ای رقابتی دارد.

از طرف دیگر، Mortal Kombat به خاطر خشونت بی‌رحمانه و اغراق‌آمیز، فَتالیتی‌ها و ارائه سینمایی خود شناخته می‌شود. این بازی سبک مبارزه‌ای دو بعدی متمایزی با ارائه گرافیکی سه بعدی دارد. Mortal Kombat همچنین دارای داستانی عمیق و پیشینه غنی است که برای بسیاری از بازیکنان جذابیت آن را افزایش می‌دهد.

در نهایت، اینکه کدام بازی مبارزه‌ای "بهتر" است، به ترجیح شخصی بستگی دارد. اگر گیم‌پلی دقیق و فنی با تمرکز بر استراتژی و رقابت را ترجیح می‌دهید، ممکن است استریت فایتر را ترجیح دهید. اگر از تجربه‌ای معمولی‌تر با تمرکز بر خونریزی، داستان و جلوه‌های بصری لذت می‌برید، ممکن است بیشتر به Mortal Kombat تمایل داشته باشید. هر دو مجموعه نقاط قوت خود را دارند و در سبک بازی‌های مبارزه‌ای به موفقیت دست یافته‌اند.


دو بزرگترین فرنچایز بازی‌های مبارزه‌ای زمان خود (و زمان ما) یکی پس از دیگری به فیلم‌های سینمایی اقتباس شدند: ابتدا استریت فایتر در سال ۱۹۹۴ و سپس Mortal Kombat در سال ۱۹۹۵.
سوال اینجاست که چرا یکی موفق شد و دیگری نه؟
ساختار:
اولین و به نظر من مهم‌ترین عامل، ساختار دو فیلم است، به ویژه در مورد شخصیت‌هایشان.
Mortal Kombat دارای یازده شخصیت از دو بازی اول سری، به علاوه دو حضور افتخاری (Jax و Shao Khan) است. استریت فایتر دارای پانزده شخصیت از فهرست بازی خود، به علاوه یک شخصیت که تا حدودی بر اساس شانزدهم ساخته شده است. روی کاغذ، تفاوت چندانی وجود ندارد (بسته به نحوه شمارش، تفاوت دو تا پنج شخصیت است)، اما نحوه به کارگیری آن‌ها را در نظر بگیرید.
در Mortal Kombat ساختاری دارید که به این شکل است:

ما سه قهرمان اصلی داریم: قهرمان، قهرمان فرعی و قهرمان زن. این سه نفر تقریباً در اوایل فیلم با هم متحد می‌شوند و از آن پس تقریباً تمام زمان غیر مبارزه خود را با هم می‌گذرانند. یک قهرمان چهارم به شکل مربی آن‌ها، ریدن، و یک قهرمان پنجم به شکل کیتانا وجود دارد که به دلایل داستانی بیشتر فیلم در پس‌زمینه نگه داشته می‌شود. ما تقریباً تمام داستان را از دید این سه شخصیت می‌بینیم. اگر نیاز به صحبت با کسی داشته باشند، با یکدیگر صحبت می‌کنند، به این معنی که وقتی جانی کیج دیالوگی دارد، لیو و سونیا نیز به طور طبیعی با واکنش نشان دادن به او، پیشرفت می‌کنند. بقیه بازیگران با شرور همسو هستند و به عنوان دست‌نشانه‌ها یا ابزارهایی برای به چالش کشیدن قهرمانان عمل می‌کنند.
بنابراین، ساختار به گونه‌ای طراحی شده است که با قرار دادن آن‌ها در نزدیک‌ترین نقطه به مرکز داستان، نقش هر شخصیت را به حداکثر برساند. واضح و آسان برای پیگیری است. برخی از شخصیت‌ها هنوز به حاشیه رانده می‌شوند، اما همه هدف دارند و اغلب بیش از یک هدف. نمی‌توانید واقعاً کسی را حذف کنید، حتی اسکورپیون و ساب‌زیرو، بدون اینکه به داستان آسیب برسانید.
از طرف دیگر، ساختار استریت فایتر به این شکل است:

به جای دو اردوگاه فیلم دیگر، در اینجا پنج یا شش (بسته به اینکه می‌خواهید Dhalsim را از Bison جدا کنید یا نه) وجود دارد. قهرمانان اصلی گویل، چان‌لی، و ریو و کن هستند، اما از این چهار نفر، فقط ریو و کن مقدار قابل توجهی از زمان صفحه را با هم می‌گذرانند. گویل و چان‌لی هر کدام یک جفت شخصیت مکمل برای صحبت کردن دارند، به جز اینکه این دو جفت تقریباً کاملاً غیرضروری به داستان هستند و توسعه کمی یا بدون توسعه دریافت می‌کنند، به این معنی که این صحنه‌ها اساساً هیچ کاری نمی‌کنند جز اینکه طرح را پیش ببرند و تا حدودی شخصیت‌های اصلی را توسعه دهند، اما بدون بازخورد تقویت‌کننده کار با یک شخصیت مرتبط دیگر. بنابراین، هر یک از قهرمانان بیشتر یا کمتر در داستان خود مستقل از دیگران وجود دارند و باید بیشتر یا کمتر به تنهایی توسعه یابند. و از آنجایی که به ندرت با یکدیگر تعامل دارند، یک اثر پراکنده و بسیار سطحی ایجاد می‌کند.
این ساختار به سادگی برای قرار دادن تا حد امکان نام‌های آشنا طراحی شده است، بدون اینکه لزوماً نقش واقعی در داستان به آن‌ها بدهد. اگر بالروگ، ای. هاندا، تی. هاوک، دی. جی و/یا کمی حذف شوند، هیچ چیز در داستان تغییر نخواهد کرد. همین را می‌توان در مورد بلانکا (اگرچه او تا حدودی انگیزه گویل را شخصی می‌کند)، Dhalsim و زنگیف گفت.
یک راه حل جزئی ممکن بود این باشد که پیشینه بازی چان‌لی به عنوان یک مأمور اینترپل را حفظ کنیم و نه یک روزنامه‌نگار و او را با گویل جفت کنیم و به آن‌ها اجازه دهیم با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و یک رابطه واقعی ایجاد کنند. این هیچ نقشی برای کمی، هاندا، تی. هاوک یا بالروگ باقی نمی‌گذاشت، اما دوباره، آن‌ها واقعاً هیچ نقشی در فیلم ندارند، به جز اینکه به قهرمانان کسی را برای صحبت کردن بدهند، که بهتر بود یکی از قهرمانان دیگر آن نقش را پر کند.
مشکل دیگر نحوه به کارگیری شخصیت‌ها در هر فیلم است. در Mortal Kombat، ما یازده شخصیت داریم، اما همه آن‌ها در طول داستان حضور ندارند. همه آن‌ها تا حدود نیم ساعت اول معرفی می‌شوند، اما سپس گورو و رپتایل بیشتر زمان عمل دوم را "در ذخیره" دور از صحنه می‌مانند در حالی که کانو، اسکورپیون و ساب‌زیرو یکی یکی حذف می‌شوند. تنها پس از حذف آن‌ها از داستان است که گورو نقش فعالی ایفا می‌کند. رپتایل در دو صحنه معرفی می‌شود: یکی که شانگ به او مأموریت خود را می‌دهد و دیگری که با کمین به لیو برای جلوگیری از تماس او با کیتانا آن را انجام می‌دهد. نکته‌ای که مطرح می‌شود (قهرمانان نمی‌توانند به سادگی به او نزدیک شوند و درخواست کمک کنند یا بالعکس)، او تا زمان صحنه مبارزه خود از فیلم ناپدید می‌شود. این همچنین به نگه داشتن کیتانا تا حد زیادی "در ذخیره" تا نزدیک به پایان، پس از اینکه ریدن از دور خارج شد، کمک می‌کند.
این با ماهیت داستان و شخصیت‌ها منطقی است: یک مسابقه است، بنابراین شخصیت‌ها حذف می‌شوند و شخصیت‌های دیگر منتظر می‌مانند تا "فراخوانده شوند". این باعث می‌شود که بازیگران فعال در سطح قابل مدیریتی باقی بمانند، حتی زمانی که تعداد زیادی شخصیت در فیلم وجود دارد، زیرا در هر زمان فقط حدود پنج یا شش نفر هستند که باید اقدامات آن‌ها را پیگیری کنیم.
از طرف دیگر، در استریت فایتر، هر شخصیت در طول داستان فعال و "در صحنه" است، به این معنی که مخاطب باید پیگیری کند که هر یک از پانزده شخصیت چه کاری انجام می‌دهند. همه آن‌ها تا حد امکان سریع معرفی می‌شوند و سپس تا حد زیادی فقط برای بقیه زمان صفحه نشسته و هیچ کمکی نمی‌کنند تا زمانی که نوبت یکی از آن‌ها برای مشت زدن به یک گون تصادفی برسد، مانند افرادی که در مبل چرت می‌زنند. نتیجه آن، یک تصور غیرقابل اجتناب از تورم خالی است.
باز هم، یک راه حل ممکن بود این باشد که به سادگی اجازه دهیم برخی از شخصیت‌ها در طول فیلم بیایند و بروند: به آن‌ها اجازه دهیم نقش‌های موقتی را پر کنند و سپس پس از اتمام نقش، از داستان خارج شوند تا راه را برای شخصیت دیگری باز کنند. بنابراین، می‌توانید T. Hawk را در ابتدا درگیر کنید، او را بکشید یا از کار بیاندازید و او را با بالروگ جایگزین کنید (یا چیزی شبیه به آن).
طرح‌ها:
Mortal Kombat به یک طرح بسیار ساده و سرراست بر اساس یک الگوی فیلمی کهن پایبند بود که به طور تنگاتنگی با داستانی که بازی داشت مطابقت داشت. در این مورد، Enter the Dragon با عناصر فانتزی است: یک مسابقه هنرهای رزمی وجود دارد که تصمیم می‌گیرد آیا یک امپراتور شیطانی از یک بعد جادویی اجازه دارد به زمین حمله کند یا خیر. مقدمه احمقانه است، اما تخیلی و حس منطقی خاصی را برانگیزد (ایده محاکمه از طریق مبارزه). هر شخصیت دلیل واضح و ساده‌ای برای حضور و شرکت در طرح دارد. مهمتر از همه، درک و دنبال کردن آن آسان است و امکان دوئل‌های هنرهای رزمی زیادی را فراهم می‌کند.
استریت فایتر طرح پیچیده‌تری را در بر گرفت که شامل یک جنگ داخلی علیه یک دیکتاتور دیوانه در یک کشور خیالی است که به طور سطحی شبیه ویتنام است. یک طرح گروگان‌گیری وجود دارد که واقعاً تأثیر چندانی ندارد، به جز اینکه یک ساعت تیک‌تاک ارائه می‌دهد (به جز اینکه همه شخصیت‌ها از قبل برای رفتن به سراغ بیسون انگیزه دارند، پس... چه فایده‌ای داشت؟)، طرحی از بیسون که می‌خواهد یک ارتش از ابرسربازان ایجاد کند، که تا حدودی انگیزه گویل را شخصی می‌کند، اما در غیر این صورت فقط برای ایجاد بلانکا وجود دارد (و دوباره غیرضروری است زیرا گویل از قبل برای رفتن به سراغ بیسون انگیزه دارد)، طرحی از ریو و کن که برای یافتن مخفیگاه بیسون به عنوان مامور مخفی با یک ارباب جرم محلی همکاری می‌کنند، و طرحی از چان‌لی که سعی می‌کند انتقام مرگ پدرش را از بیسون بگیرد. از این میان، تنها مواردی که واقعاً به هم گره خورده‌اند، گویل و ریو و کن هستند (زیرا او از آن‌ها برای رسیدن به بیسون استفاده می‌کند)، و هیچ کدام از آن‌ها بازپرداخت چندانی ندارند. تلاش چان‌لی برای انتقام پس از اینکه او را غافلگیر می‌کند و دوباره دستگیر می‌کند، به سادگی فراموش می‌شود. طرح گروگان‌گیری دوباره، هیچ تأثیری به هیچ وجه ندارد، و بلانکا هیچ کاری نمی‌کند جز اینکه یک نگهبان را برق‌گرفت و قبل از اینکه ظاهراً بمیرد، غمگین به نظر برسد (چرا او را به مبارزه با بیسون برای نجات گویل از قدرت‌های ناگهانی شرور نمی‌فرستید؟).
در هر لحظه، مشخص نیست که منابع و قابلیت‌های بیسون چیست: به ما گفته می‌شود که او سلاح‌های پیشرفته‌ای دارد که برای جبران تعداد کم نیروهایش از آن‌ها استفاده می‌کند، اما ما هرگز آن‌ها را نمی‌بینیم. او یک مشت دست‌نشانه‌های بی‌چهره دارد، اما ساگات هم همینطور. مشخص نیست که چرا گویل اصلاً به ریو و کن نیاز دارد، و طرح به طور کلی وزن چندانی ندارد.
شخصیت‌ها:
Mortal Kombat یازده شخصیت برای اقتباس داشت: هفت شخصیت قابل بازی از بازی اول، دو شخصیت رئیس، یک شخصیت پنهان و یک شخصیت از دنباله. آن‌ها این کار را با تمرکز بر سه شخصیت قهرمانانه‌تر و قابل‌همدلی به عنوان سه قهرمان اصلی خود، قرار دادن شخصیت دیگری در نقش مربی (که به طور همزمان به مهار قدرتی که باید داشته باشد کمک می‌کند) و قرار دادن سه شخصیت باقی‌مانده به عنوان مخالفان پشتیبان برای امکان‌سازی دوئل‌هایی که در بازی دیده می‌شود، حل کردند. دو شخصیت رئیس البته نقش‌های شرور اصلی را بازی می‌کنند، در حالی که دو شخصیت باقی‌مانده - کیتانا و رپتایل - به عنوان متحد بالقوه قهرمانان و هیولایی که برای محافظت از او منصوب شده است، کار می‌کنند. شما همچنین یک شخصیت دیگر - Jax - را در یک نقش افتخاری دارید و دیگری - Shao Khan - را به عنوان یک حضور نامرئی و سپس به عنوان "نیش" برای پایان فیلم. این بدان معنا بود که برخی از شخصیت‌ها - به ویژه اسکورپیون و ساب‌زیرو - نقش‌های بسیار کاهش‌یافته‌ای داشتند، اما زمان بیشتری را به تمرکز بر سه شخصیت اصلی و طرح با شرور اختصاص داد.
استریت فایتر پانزده شخصیت برای اقتباس داشت، زیرا استودیو اصرار داشت که کل فهرست بزرگ بازی را در بر بگیرد. مشکل این بود که، همانطور که گفته شد، چارچوب فیلم به طور غریزی اجازه نمی‌داد که این تعداد شخصیت وجود داشته باشند، بنابراین آن‌ها را به هر نقشی که وجود داشت یا می‌توانست برای آن‌ها ایجاد شود، فشار می‌دادند. البته گویل به عنوان قهرمان، بیسون به عنوان شرور و چان‌لی به عنوان قهرمان زن. تا اینجا خوب است. اگرچه این باعث می‌شود که دو قهرمان بازی، ریو و کن، مکانی نداشته باشند، بنابراین آن‌ها به شخصیت‌های مکمل و تسکین‌دهنده تبدیل می‌شوند. گویل و چان‌لی هر کدام یک جفت شخصیت مکمل برای صحبت کردن دارند، به جز اینکه این دو جفت تقریباً کاملاً غیرضروری به داستان هستند و توسعه کمی یا بدون توسعه دریافت می‌کنند، به این معنی که این صحنه‌ها اساساً هیچ کاری نمی‌کنند جز اینکه طرح را پیش ببرند و تا حدودی شخصیت‌های اصلی را توسعه دهند، اما بدون بازخورد تقویت‌کننده کار با یک شخصیت مرتبط دیگر. بنابراین، هر یک از قهرمانان بیشتر یا کمتر در داستان خود مستقل از دیگران وجود دارند و باید بیشتر یا کمتر به تنهایی توسعه یابند. و از آنجایی که به ندرت با یکدیگر تعامل دارند، یک اثر پراکنده و بسیار سطحی ایجاد می‌کند.
این ساختار به سادگی برای قرار دادن تا حد امکان نام‌های آشنا طراحی شده است، بدون اینکه لزوماً نقش واقعی در داستان به آن‌ها بدهد. اگر بالروگ، ای. هاندا، تی. هاوک، دی. جی و/یا کمی حذف شوند، هیچ چیز در داستان تغییر نخواهد کرد. همین را می‌توان در مورد بلانکا (اگرچه او تا حدودی انگیزه گویل را شخصی می‌کند)، Dhalsim و زنگیف گفت.
یک راه حل جزئی ممکن بود این باشد که پیشینه بازی چان‌لی به عنوان یک مأمور اینترپل را حفظ کنیم و نه یک روزنامه‌نگار و او را با گویل جفت کنیم و به آن‌ها اجازه دهیم با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و یک رابطه واقعی ایجاد کنند. این هیچ نقشی برای کمی، هاندا، تی. هاوک یا بالروگ باقی نمی‌گذاشت، اما دوباره، آن‌ها واقعاً هیچ نقشی در فیلم ندارند، به جز اینکه به قهرمانان کسی را برای صحبت کردن بدهند، که بهتر بود یکی از قهرمانان دیگر آن نقش را پر کند.
به طور متناقض، یونیورسال و کپ‌کام استریت فایتر را دوست داشتند و از آن بسیار هیجان‌زده بودند، در حالی که نیو لاین صراحتاً از Mortal Kombat متنفر بود و به آن اعتماد کمی داشت (کاسانوف داستانی را تعریف می‌کند که رئیس استودیو به مدت یک ساعت او را به خاطر متنفر بودن از فیلمنامه سرزنش کرد و سپس گفت "برو جلو و آن را بساز"). این در واقع ممکن است کمک کرده باشد، زیرا Kombat مشکلی با تلاش استودیو برای تحمیل تغییرات به تولید (به جز رتبه‌بندی PG-13) یا درخواست تاریخ انتشار زودهنگام نداشت. استریت فایتر مجبور شد برای رسیدن به سینماها تا کریسمس به یک تولید شتاب‌زده برود تا کالایی را که با اشتیاق برای آن تولید شده بود، به فروش برساند، که بدون شک مشکلات متعدد فیلم را تشدید کرد. اشتیاق استودیو همیشه مثبت نیست.
بخش قابل توجهی از بودجه 35 میلیون دلاری استریت فایتر صرف استخدام ژان کلود ون دام و رائول جولیا شد (تنها ون دام 8 میلیون دلار هزینه داشت: بیش از یک پنجم کل بودجه فیلم!). ون دام، در اوج شهرت خود، معتاد به کوکائین و پس از یک طلاق بسیار تلخ، به گفته همه یک کابوس برای کار بود، از تمرین خودداری می‌کرد، دیر به صحنه می‌رسید (اگر اصلاً می‌رسید) و وقتی می‌رسید یک دیوا مطلق بود. این علاوه بر درخواست یک اتاق هتل خصوصی گران‌قیمت برای استفاده شخصی خود (در حالی که جولیا یک حرفه‌ای تمام عیار بود که همه در صحنه به او احترام می‌گذاشتند و اغلب با فرزندانش همراه بود).

بودجه Mortal Kombat 20 میلیون دلار بود، بخشی از آن صرف استخدام ستاره کهنه کار کریستوفر لمبرت شد. پول آنقدر کم بود که در ابتدا فکر می‌کردند که فقط می‌توانند از او برای چند روز فیلمبرداری در یک استودیوی لس آنجلس استفاده کنند و برای فیلمبرداری در تایلند به بدلکاران دور از صحنه متکی باشند. با این حال، لمبرت از نقش خود خوشش آمد و می‌خواست فیلم موفق شود، بنابراین داوطلب شد که هزینه‌های خود را برای آمدن به تایلند و فیلمبرداری صحنه‌های بیشتر بپردازد. او با نگرش آرام، مفید و حرفه‌ای خود به حفظ روند تولید کمک کرد و لحن را برای همه تنظیم کرد (او همچنین با خرید یک مهمانی برای بازیگران و خدمه از جیب خود پس از اتمام فیلمبرداری با بودجه‌ای که تمام شده بود، یک انسان مطلق ثابت کرد).

همانطور که گفته شد، Mortal Kombat 15 میلیون دلار کمتر از استریت فایتر هزینه داشت. با این حال، به وضوح پول را عاقلانه‌تر خرج کردند و تمرکز را بر روی مجموعه‌های پر زرق و برق و جلوه‌های ویژه لازم (به عنوان مثال، گورو) به جای استخدام بازیگران مشهور قرار دادند. بازیگران عمدتاً افراد ناشناخته بودند، با کریستوفر لمبرت و کری-هیورکی تاگاوا که کار سنگین را انجام می‌دادند. برخی از شخصیت‌ها به سادگی توسط بدلکاران بازی می‌شدند زیرا خطی نداشتند.

استریت فایتر بخش قابل توجهی از بودجه خود را صرف بازیگران نسبتاً عجیب و غریب خود کرد: علاوه بر ون دام و جولیا، بازیگران دراماتیک باتجربه‌ای مانند وس استودی، روشان ست و گراند ال. بوش، نه به ذکر پاپ استرالیایی کایلی مینوگ (که به طور اتفاقی به دلیل رفتار شیرین، حرفه‌ای و نگرش حمایتی خود در صحنه مورد علاقه بقیه بازیگران بود). از آنجایی که فیلم همچنین شامل تعداد زیادی اضافی، مکان‌های متعدد و تعدادی جلوه‌های ویژه و انفجار بود، بودجه باقی‌مانده به طور قابل توجهی کشیده شد و در نتیجه فیلم نسبت به Mortal Kombat گران‌تر به نظر می‌رسد، با وجود اینکه تقریباً دو برابر هزینه داشت.

به طور خلاصه، به نظر من Mortal Kombat فیلم متمرکزتری است: فیلمسازان می‌دانستند که به دنبال چه هستند، می‌دانستند جذابیت خاص فیلم چیست، می‌دانستند چه اثری را می‌خواهند ایجاد کنند. آن‌ها تمام تلاش خود را بر روی مواردی که به آن اثر کمک می‌کردند متمرکز کردند و داستان و شخصیت‌ها را با فیلمی که قصد ساخت آن را داشتند، تنظیم کردند.
استریت فایتر به نظر می‌رسد که از دیدگاه‌های متضاد متعددی جمع شده است، نه تنها ایده‌های مختلفی در مورد آنچه در فیلم اتفاق می‌افتد، بلکه حتی نوع فیلمی که می‌سازند. عناصر اساسی - مبارزه و شخصیت‌ها - بیشتر به طور نیمه‌دلانه انجام می‌شوند تا دوزهای زیادی از طرح‌های کم‌عمق و صحنه‌های اکشن نامناسب. به نظر می‌رسد که نیمی از گروه فکر می‌کنند در حال ساخت یک کمدی هستند (به عنوان مثال، واکنش‌های خنده‌دار به بمب کامیون قریب‌الوقوع)، در حالی که نیمی دیگر فکر می‌کنند در حال ساخت یک فیلم اکشن جدی هستند (به عنوان مثال، گویل که به فیلم‌های خانوادگی دوستش فکر می‌کند).
Kombat با ایمان به مواد، نوشتن محکم، بودجه‌ای که به خوبی صرف شده، بازیگران همکاری‌کننده و حس اولویت روشن موفق شد. Fighter با ترکیبی از شک در مواد، نوشتن ضعیف و بی‌نظم، بودجه‌ای که به طور ضعیف صرف شده، فیلمبرداری پر هرج و مرج با مهلت مقرر و عدم موفقیت کلی در اولویت‌بندی شکست خورد.
برخی از این موارد فقط شانس بد هستند (پیش‌بینی رفتار دیوانه‌وار ون دام دشوار بود)، اما نکات زیادی در اینجا وجود دارد که نویسندگان باید سعی کنند به خاطر بسپارند: بفهمید که به دنبال چه هستید و چه چیزی برای ایجاد آن اثر ضروری است (و چه چیزی نیست: آیا واقعاً به یک بازیگر دراماتیک درجه یک به عنوان دانشمند عمومی در یک فیلم اکشن بر اساس یک بازی مبارزه‌ای نیاز دارید؟). ساختار داستان و تعاملات شخصیت‌ها را در نظر بگیرید و اینکه آیا آن‌ها را به طور موثر استفاده می‌کنند. مراقب باشید که هر صحنه چه کاری انجام می‌دهد و در مورد هر شخصیت چه می‌گوید (به عنوان مثال، آیا شخصیتی که قرار است ترسناک باشد تضعیف می‌شود؟). بپرسید که هر شخصیت چه نقشی دارد و آیا داستان واقعاً به آن‌ها نیاز دارد، یا نیاز دارد که در آن لحظه حضور داشته باشند. بپرسید که مخاطب باید در هر لحظه چه تعداد شخصیت را پیگیری کند و آیا راهی برای جابجایی آن‌ها برای کاهش تعداد بازیگران فعال به سطح قابل مدیریتی وجود دارد.
و قبل از هر چیز: به موادی که با آن کار می‌کنید ایمان داشته باشید و به آن متعهد باشید.


این در مورد نحوه طراحی یک بازی و نحوه بازی کردن آن است. کسی می‌تواند خلاصه‌ای از مکانیک‌هایی که یک بازی مبارزه‌ای/سری را از دیگری، چه دو بعدی و چه سه بعدی، جدا می‌کنند، ارائه دهد؟ و اگر دو یا چند عنوان بازی از نظر گیم‌پلی مشابه باشند، چه پیاده‌سازی‌های اصلی طراحی آن‌ها را از هم متمایز می‌کند؟
من درک محدودی از فریم‌ها، سبک‌های بازی (زونر، راشدون و غیره) و ویژگی‌های حرکتی دارم... پس می‌توانید تا حد امکان فنی صحبت کنید.
لطفاً هر بازی‌ای را که فکر می‌کنید شایسته ذکر است، پست کنید. خیلی ممنون.

ایجاد شده
دسامبر 2014
#### آخرین پاسخ می 2015
1.1 هزار
بازدید
5
کاربر

می‌توانم چندتایی از بازی‌هایی که انجام داده‌ام را ذکر کنم:
USFIV: سیستم کمبو به شدت وابسته به لینک است که منجر به کمبوهای کوتاه‌تری نسبت به اکثر بازی‌ها، به ویژه دارشرهای هوایی می‌شود. همچنین بسیار محدود به زمین است. حملات فوکوس، زونینگ را کمی دشوارتر از سوپر توربو می‌کند. متر اولترا نوعی مکانیک بازگشت با کاربرد متغیر را به شما می‌دهد، معمولاً بر اساس مسابقه یا شخصیت شما. از متر سوپر بیشتر اوقات برای حملات ex و FADCها برای گسترش کمبوها استفاده می‌شود، نه معمولاً کمبوهای سوپر خود.
Injustice: من به تازگی این بازی را برای تفریح شخصی شروع به بازی کرده‌ام، بنابراین دانش چندانی ندارم. سیستم کمبو به شدت وابسته به زنجیره است. بر خلاف USFIV، حملاتی وجود دارد که حریفان را از زمین می‌پرانند و به شما امکان می‌دهند پس از افتادن آن‌ها کمبوها را ادامه دهید. همچنین فرصت‌های بیشتری برای جاگینگ نسبت به USFIV وجود دارد. تعامل‌پذیری‌ها مرحله‌ای را که انتخاب می‌کنید بسیار مهم می‌کند و پیچشی جدید به بازی پا ایجاد می‌کند تا فضای اطراف یک تعامل‌پذیر را کنترل کنید. من زونینگ را دشوارتر یافته‌ام، زیرا اکثر حملات پرتابه‌ای که امتحان کرده‌ام، زمان شروع نسبتاً طولانی دارند و قطع کردن آن‌ها آسان است. مانند SF، متر بیشتر برای دادن ویژگی جدیدی به حملات ویژه استفاده می‌شود تا برای سوپر. حرف‌های بیشتری برای گفتن وجود دارد، اما نمی‌توانم در مورد نحوه استفاده از آن به صورت رقابتی صحبت کنم. Mortal Kombat، تا جایی که من می‌فهمم، بسیار شبیه به این بازی است، اما تعامل‌پذیری ندارد. من طرفدار MK نیستم، بنابراین شاید شخص دیگری بتواند جاهای خالی را پر کند.
UMvC3: من بیشتر MvC3 وانیلا را بازی کرده‌ام و خیلی هم بد هستم، اما تمام تلاشم را می‌کنم. سیستم کمبو به شدت وابسته به زنجیره است، اگرچه حس متفاوتی نسبت به Injustice دارد. چیزی که این بازی را متمایز می‌کند، مکانیک تیمی است. شما سه شخصیت انتخاب می‌کنید، یکی روی صفحه است، دو تای دیگر برای انجام حملات کمکی یا تگ کردن برای شخصیت فعلی در دسترس هستند. کمبوها معمولاً با پرتاب حریفان به هوا و ادامه کمبو در آنجا بهینه می‌شوند. کمبوها معمولاً بسیار طولانی هستند، گاهی اوقات کل نوار سلامتی را تخلیه می‌کنند. به نظر من، این بازی بسیار پر جنب و جوش است، با سرعت بالا و اتفاقات زیادی که به طور همزمان روی صفحه رخ می‌دهد. مهم است که تعداد مترهایی را که دارید، که با عددی در کنار متر شما نشان داده می‌شود، پیگیری کنید. از متر برای انجام کمبوهای سوپر و هایپر استفاده می‌شود.
Skullgirls: از نظر سبک، بسیار شبیه به UMvC3 است تا هر چیز دیگری که در مورد آن صحبت خواهم کرد. از نظر فنی، شبیه به MvC2 است، اما به طور رقابتی خیلی بازی نمی‌شود. سیستم کمبو به شدت وابسته به زنجیره است. متر به طور مشابه به UMvC3 اداره می‌شود. با این حال، می‌توانید اندازه تیم خود را، 1، 2 یا 3 عضو انتخاب کنید.
سایر مواردی که احساس می‌کنم نمی‌توانم در مورد آن‌ها زیاد صحبت کنم: من دانش چندانی در مورد دارشرهای هوایی مانند Guilty Gear ندارم، اما مطمئنم که این بازی به طور خاص برای مدت طولانی در مسابقات بازی خواهد شد. KOF13 کمبوهای طولانی و سیستم حرکتی تا حدودی دشوار برای درک با انواع مختلف پرش‌ها دارد. من هیچ چیز در مورد Killer Instinct نمی‌دانم.
خب، اولین نکته اساسی که باید به آن اشاره کرد، بازی‌هایی با دارش هوایی همیشه تمایل دارند تهاجمی‌تر از آن‌هایی باشند که بدون آن هستند (به جز KoF که بعداً به آن اشاره خواهم کرد). این به این دلیل است که دارش هوایی تمایل دارد تکنیک تهاجمی بهتری نسبت به تکنیک دفاعی باشد، بنابراین یک بازیکن تهاجمی یک گزینه رویکرد اضافی در مقایسه با بازی بدون دارش هوایی دارد. بنابراین، اگر می‌خواهید چیزی تهاجمی بازی کنید، توصیه می‌کنم به یک دارشر هوایی یا KoF نگاه کنید.
KoF دارش هوایی ندارد، اما چیزی که دارد چهار سبک مختلف پرش است، یک پرش معمولی (بالا و نزدیک)، یک پرش سوپر (بالا و دور)، یک پرش کوتاه (پایین و نزدیک) و یک پرش هایپر (پایین و دور). این به آن تهاجمی بودن یک دارشر هوایی را می‌دهد، بدون اینکه واقعاً دارش هوایی داشته باشد. همچنین، در حالی که KoF لینک‌های به سبک Street Fighter دارد، اما اهمیت کمتری دارند و می‌توان آن‌ها را برای مدت طولانی نادیده گرفت. سیستم کمبو KoF (یا KoFXIII حداقل، هنوز 98 یا 02 را بازی نکرده‌ام: c) بیشتر بر اساس زنجیره حرکات Normal>Command Normal>Special است، همراه با نوعی سیستم جاگینگ.
Persona و BlazBlue از نظر مکانیکی کاملاً مشابه هستند (من هنوز GG Xrd را بازی نکرده‌ام)، اما تفاوت اصلی این است که در BlazBlue، شخصیت شما چهار حرکت دارد، در حالی که در Persona، شخصیت شما (به جز Sho) فقط دو حرکت دارد و شخصیت شما دو حرکت دیگر را دارد. این بدان معناست که وقتی شخصیت خود را فراخوانی می‌کنید تا یک حمله را انجام دهد، حریف شما می‌تواند به شخصیت ضربه بزند که باعث می‌شود آسیب ببیند (که به صورت کارت‌های شخصیت نشان داده می‌شود) و وقتی کارت‌ها تمام شوند، به طور موقت غیرفعال می‌شود. این باعث می‌شود Persona احساس کند که کمی سیستم کمکی دارد، شبیه به Marvel و Skullgirls، اما بدون اینکه واقعاً چندین شخصیت داشته باشد.
همین‌طور تمام چیزی است که در حال حاضر می‌توانم به آن فکر کنم.
با تشکر از هر دوی شما برای بینش! آیا می‌توانید در مورد تفاوت‌های بین برخی از مبارزه‌های سه بعدی صحبت کنید؟ Tekken، Virtua Fighter، Dead or Alive، Soul Calibur و King of Fighters: Maximum Impact، برای مثال.
با تشکر مجدد.
بازی‌های Tekken تمایل دارند کمبو محورترین مبارزه‌های سه بعدی باشند، این را می‌دانم. تجربه چندانی در مبارزه‌های سه بعدی ندارم، زیرا تنها بازی‌ای که به طور فعال بازی می‌کنم Soul Calibur V است. اگر به تازگی وارد این ژانر شده‌اید و نمی‌دانید جوامع هر بازی کجا هستند، Soul Calibur دارای 8wayrun، Tekken دارای TekkenZaibatsu و Virtua Fighter دارای، خب، VirtuaFighter است. در مورد DoA مطمئن نیستم.
در حالی که در این مورد هستم، Skullgirls دارای Skullheart، King of Fighters دارای DreamCancel، Mortal Kombat/Injustice دارای TestYourMight، Smash دارای Smashboards و اکثر بازی‌های "انیمه" دارای Dust-Loop است. بازی‌های مبارزه‌ای مبتنی بر Capcom عمدتاً در Shoryuken هستند.
ویرایش: DoA دارای FreeStepDodge است، من فکر می‌کنم.
می‌توانم به طور مبهم صحبت کنم. Tekken احتمالاً بزرگترین جامعه را دارد، VF به عنوان یک بازی بسیار مورد احترام است و همچنین تا حد زیادی بازی خود را دارد، DoA به دلیل اساساً پورن بودن و گیم‌پلی نه چندان عالی مورد انتقاد قرار می‌گیرد، SC بسیار سرگرم‌کننده است، مبارزه سه بعدی مورد علاقه من تا به امروز است، اما نمی‌دانم برای رقابت جدی در آن چه کار باید کرد.
Street Fighter 4 بسیار دفاعی است، برخی حتی می‌گویند کند است، اما هر تکرار آن را کمی بیشتر متمرکز بر حمله کرده است. مبارزه بیشتر در مورد دانستن مسابقات و نحوه مجازات است.
Marvel vs Capcom 3، و همچنین Ultimate، بسیار سریع است اما بیشتر به حافظه و اجرای بازیکنان متکی است، با کمبوهای طولانی یا بی‌نهایت متعدد. در نهایت، این یک بازی است که برای قابل دسترس بودن ساخته شده است (فقط دکمه‌های L، M، H و Launch را دارد) و پر زرق و برق.
Skullgirls، که بسیار از Marvel الهام گرفته است، به همان اندازه سریع است اما کمبوهای بی‌نهایت را تشخیص می‌دهد و از آن‌ها جلوگیری می‌کند، تنوع بیشتری در ترکیب تیم و کمک‌ها با وجود فهرست کوچک خود امکان‌پذیر می‌کند و ورودی‌های دشوار (حتی 360 را تشخیص می‌دهد) را نسبت به مبارزه‌های معمولی می‌بخشد.
The King of Fighters XIII بسیار سریع، بسیار تهاجمی و بسیار دقیق است. من شخصاً آن را به عنوان اولین بازی مبارزه‌ای توصیه نمی‌کنم زیرا ورودی‌ها و زمان‌بندی آن برای انجام دشوار است.
Guilty Gear Xrd سرعت متوسطی دارد و ورودی‌های کمی دشوار دارد. فهرست نسبتاً کوچکی دارد که یادگیری مسابقات را آسان‌تر می‌کند.
من BlazBlue را زیاد بازی نکرده‌ام، اما بسیار پیچیده است، فراتر از تحمل شخصی من.
Divekick به لبه‌های برهنه بازی‌های مبارزه‌ای کاهش یافته است. همه چیز در مورد فضا، پا و شناختن حریف شماست. سرعت بالا، اجرای پایین. احتمالاً قابل دسترس‌ترین بازی مبارزه‌ای است، اما سقف مهارت آن بسیار بالاست.
همین‌طور تمام بازی‌هایی است که من به جز چند مبارزه انیمه‌ای جزئی (به ویژه Touhou و Vanguard Princess) بازی کرده‌ام. امیدوارم این برای کسی مفید باشد.
Tekken: همانطور که گفته شد، احتمالاً کمبو محورترین مبارزه‌های سه بعدی است. بازی خنثی تمایل دارد حول ماهیگیری برای یک پرتاب‌کننده به کمبو جاگینگ به اوکی بچرخد، سپس تکرار کنید. سرعت نسبتاً بالایی دارد. حرکت یک ضرورت بزرگ در این بازی است (به عنوان مثال، لغو بک‌دش).
خروجی آسیب کم.
Virtua Fighter: معمولاً به عنوان متعادل‌ترین مبارزه‌های سه بعدی (شاید به طور کلی مبارزه‌ها) شناخته می‌شود. برعکس Tekken؛ بازی خنثی تمایل دارد حول پوک، فضا، پا و غیره بچرخد و اشتباهات بزرگ منجر به پرتاب و کمبوهای جاگینگ می‌شود. این ممکن است به دلیل خروجی آسیب بالای آن باشد. دکمه نگهدارنده بالا بردن دشواری کمی را اضافه می‌کند. مکانیک قیچی-سنگ-کاغذ؛ پانچ، کیک و نگهدارنده. گیم‌پلی ساده، اما همچنان دارای عمق زیادی است. حرکت یک ضرورت دیگر است و به نظر می‌رسد داده‌های فریم نقش بزرگ‌تری در این بازی ایفا می‌کنند. همچنین سرعت بالایی دارد. قدم زدن به پهلو نقش مهمی در حرکت ایفا می‌کند.


مکانیک‌های بازی Street Fighter بر پایه حمله بنا شده، در حالی که به نظر من MK بیشتر رویکرد تدافعی دارد.
حتی در SF دکمه‌ای برای دفاع وجود ندارد، شما با فشار دادن دکمه‌ی جهت مخالف حریف روی استیک یا D-pad دفاع می‌کنید. اما بیشتر اوقات ترجیح می‌دهید حمله کنید یا جاخالی دهید تا اینکه واقعاً دفاع کنید.
MK نیز تأکید بیشتری بر سبک‌های مبارزه واقع‌گرایانه‌تر دارد، جایی که می‌توانید حملات خاصی را به هم متصل کنید، اما این حملات در محدوده امکانات قرار دارند.
در مقابل، SF دوست دارد کارها را جلوتر ببرد. در حالی که احتمالاً می‌توانید یک زنجیره ترکیبی 7 یا 8 ضربه‌ای در MK ایجاد کنید، در SF معمولاً زنجیره‌های ترکیبی 20 ضربه یا بیشتر وجود دارد و حرکاتی دارد که حتی از لحاظ تئوری هم قابل انجام در واقعیت نیستند.
همچنین سیستم کمبو تغییر چندانی نکرده و حرکات شخصیت‌ها در SF تغییر نکرده‌اند. حرکات هنوز به همان روشی که در SF II انجام می‌شدند، انجام می‌شوند.
اگر می‌دانستید چگونه یک حرکت را انجام دهید، اکنون هم می‌دانید چگونه آن را انجام دهید. به تجربه من، MK با هر نسخه، ترتیب حرکات را تغییر می‌دهد و حتی حرکات را به طور کامل حذف می‌کند، مگر چند شخصیت اصلی مانند Sub-Zero.
همچنین به نظر من سیستم کمبو یادگیری آسان‌تری دارد، کمبوها جهت‌محور نیستند، یعنی برای ادامه یک کمبو معمولاً نیازی به فشار دادن یک جهت نیست.
شخصاً فکر می‌کنم یادگیری Street Fighter آسان‌تر از MK است.
من سال‌ها هر دو بازی را در نسخه‌های مختلف بازی کرده‌ام و همیشه زمان کمتری طول می‌کشد تا در SF به سطح قابل قبولی برسم تا اینکه در MK به سطح قابل قبولی برسم.
البته اگر قصد بازی کردن به صورت رقابتی را دارید، SF یک کابوس است.


مدت زمان مطالعه: ۵ دقیقه و ۲۷ ثانیه

مورتال کامبت… آیا نیازی به گفتن بیشتر است؟
وای. باید بگویم که واقعاً از تماشای آن لذت بردم. بازیگری ممکن است در سطح عالی نباشد. به خصوص کول… اما داستان بد نبود. حس نوستالژی در آن وجود داشت. طنزهای بی‌مزه در سراسر فیلم پراکنده شده بودند. پایان‌ها و ضربات مرگبار… همه چیز ارزشش را داشت.
——ادامه مطلب در زیر——
مهم‌ترین اپلیکیشن فیلم
اپلیکیشن RunPee به شما می‌گوید بهترین زمان‌ها برای
رفتن به دستشویی در طول فیلم
برای از دست ندادن بهترین صحنه‌ها چه زمانی است.
اپلیکیشن RunPee را دانلود کنید.
۱۰۰٪ رایگان (حمایت شده توسط کمک‌های مالی)

بیشتر در مورد اپلیکیشن RunPee بخوانید.
در ادامه اسپویلر وجود دارد. با احتیاط ادامه دهید…
.
.
.
.
من واقعاً طرفدار بازی‌های مورتال کامبت نبودم. به عنوان بازی‌های مبارزه‌ای از آن‌ها لذت می‌بردم. اما این قبل از زمانی بود که به داستان‌هایی که توسط بازی‌های ویدیویی گفته می‌شد توجه کنم.
با این حال، من طرفدار بزرگ فیلم‌های اصلی مورتال کامبت بودم.
من با تماشای پاور رنجرز و نینجا لاک‌پشت‌ها بزرگ شدم. X-Men و Digimon. مورتال کامبت البته از همه این‌ها خشن‌تر بود. اما همیشه در مورد حرکات مبارزه سرگرم‌کننده و آن موسیقی متن عالی بود، به نظر من. یک گسترش از چیزهایی که از سرگرمی‌های دوران کودکی‌ام دوست داشتم.
برای روشن شدن، من یک کودک دهه ۹۰ هستم. امروز ۳۱ ساله‌ام. اولین خاطره من از بازی‌های مورتال کامبت زمانی بود که حدود ۸ ساله بودم. و فیلم‌ها کمی بعد از آن. آیا من برای این مجموعه خیلی جوان بودم؟ شاید. اما تا به حال خوب پیش رفته‌ام. سرگرمی‌های خشن مرا به یک فرد خشن تبدیل نکرده است.
من با این گفته شروع کردم که از فیلم لذت بردم. اما بی‌نقص نیست.
تا جایی که من می‌فهمم، آن‌ها بیشتر داستان پس‌زمینه را نادیده می‌گیرند تا اصول اولیه را به ما بدهند. زمین در معرض خطر از دست دادن دهمین مسابقه عرفانی است که منجر به حمله یک جادوگر شیطانی و قلمرو دست‌نشان‌هایش به ما می‌شود.
آن‌ها با دو شخصیت کلاسیک شروع می‌کنند که بیشتر به عنوان انسان‌های معمولی می‌جنگند، با این تفاوت که یکی قدرت‌های فراطبیعی از خود نشان می‌دهد. اگر به درستی به بازی یا داستان فیلم اصلی خاطرم باشد، این دو شخصیت قبلاً به عنوان برادرانی از یک نوع به تصویر کشیده شده بودند. (ممکن است کاملاً اشتباه کنم. از من شکایت کنید. 😅🤷🏻♂)
دیگر برادر نیستند. اکنون به زبان‌های مختلف صحبت می‌کنند و یکی خانواده دیگری را می‌کشد و سپس خود او را هم می‌کشد.
نظرات مردم
درباره اپلیکیشن RunPee.

Kathmandu890، ۰۸/۰۹/۲۰۲۱
وحدت مصرف‌کنندگان آب
Run pee بهترین اپلیکیشن برای افرادی است که متوجه می‌شوند نیاز زیادی به دستشویی دارند اما نمی‌خواهند هیچ اقدامی را از دست بدهند. این برنامه بهترین زمان‌ها را برای رفتن به دستشویی در طول فیلم به شما می‌گوید و همچنین به شما می‌گوید چه زمانی باید بروید و به کدام خطوط گوش دهید! این برنامه نه تنها زمان رفتن به دستشویی را به شما می‌گوید، بلکه توضیح می‌دهد که در طول استراحت چه اتفاقی می‌افتد. من هر بار که به سینما می‌روم از این برنامه استفاده می‌کنم. پدرخوانده‌ام این برنامه را ۵ سال پیش به من توصیه کرد و از آن زمان در تلفنم بوده است! به شدت توصیه می‌شود.
مشاهده همه نظرات: Apple App Store | Google Play Store

تنها بازیگری که واقعاً در این فیلم می‌شناسم مهکاد بروکس است که نقش جکس را بازی می‌کند.
و من او را فقط به عنوان جیمز "جیمی" اولسون از سریال Supergirl CW می‌شناسم، بنابراین دیدن او در نقش بسیار تهاجمی‌تر جالب بود. در Supergirl، ما او را ابتدا به عنوان یک عکاس خبری و سپس به عنوان یک ابرقهرمان بدون قدرت "Guardian" و در نهایت به عنوان سردبیر می‌بینیم، قبل از اینکه سریال را ترک کند. به عنوان قهرمان، ما او را در حال مبارزه با افراد بد می‌بینیم. از نظر فیزیکی… اما نه تا حدی که در مورتال کامبت می‌بینیم. برای بسیاری از کسانی که آقای بروکس را به عنوان جیمی اولسون نمی‌شناسند، این نقش ممکن است خوب به نظر برسد. برای من کمی عجیب بود. جالب. اما کمی… چون من به دیدن او به عنوان یک قهرمان سنتی عادت کرده‌ام. به نظر من برخی از خطوط او کمی اغراق‌آمیز بود. به نظر می‌رسید که آن‌ها به دلایل واقعی زبان رکیک را به برخی از صحنه‌های او اضافه کرده‌اند.
نوعی به کلیشه قدیمی مرد سیاه بزرگ، ترسناک و تهاجمی دامن می‌زند. دوباره. این ممکن است به این دلیل باشد که چگونه من به این بازیگر از کارهای قبلی‌اش نگاه می‌کنم. تصور کردن جیمی به عنوان کسی که دهانش پر از ناسزا است برای من سخت است. 😂
سونیا بلید هم‌تیمی سابق نیروهای ویژه جکس و شریک فعلی غیررسمی او است.
نه لزوماً یک شریک عاشقانه، اگرچه ارتباط کافی بین آن‌ها وجود داشت که می‌توان در یک دنباله به دنبال آن بود. سونیا بسیار دلگرم‌کننده بود و جکس را تشویق می‌کرد تا وقتی دوباره او را در اواخر فیلم می‌یابد، بهتر شود. سونیا به عنوان قهرمان آشکاری که هنوز… نبود، معرفی شد. نوعی نئو در ماتریکس که به وضوح برای نجات زمین سرنوشت‌ساز است. اما به طور رسمی یک همراه نامناسب. ما او را از یک سرباز بدجنس به یک پیرو کمی افسرده تغییر می‌کنیم.
وقتی مسابقات کلاسیک یک به یک شروع می‌شود، او هنوز قهرمان رسمی زمین نیست. او باید به خائن فیلم که مدت‌هاست منتظرش بوده‌اید، شکست دهد و او را بکشد، که این کار را می‌کند. البته.
کانو… عوضی. تسکین‌دهنده کمدی.
مردی که اکثر مردم بعد از چند جمله از دهانش می‌خواهند او را خفه کنند… اساساً دقیقاً همان شخصیتی است که در فیلم‌های اصلی بود. بازیگر متفاوت و با کمی پیش‌زمینه بیشتر. اما خدای من، آیا می‌توانیم به آن برسیم؟
نه… چون او کلید شروع مسابقه است… نوعی… به طور غیررسمی… اگر تا به حال حدس نزده‌اید، کانو خائن است. و قربانی سونیا بلید امروز و در دهه ۹۰. 👍🏻🎉🎉🎊🎊
لیو کانگ.
قبلاً او به وضوح یک بدجنس افسرده در مأموریتی برای انتقام برادرش بود. امروز او یک بدجنس مغرور است که به جدیدترین دسته قهرمانان نحوه پیروزی را آموزش می‌دهد. و او یک بچه است: به نظر می‌رسد حدود ۱۶ سال دارد… و قطعاً "قهرمان اصلی" مانند فیلم‌های اصلی نیست.
او یک قهرمان است. اما نوعی قهرمان فرعی. داستان پس‌زمینه او به چند خط کاهش یافته است که به ما می‌گوید او از کجا آمده و چگونه قهرمان شده است. او می‌تواند آتش را در دستانش تولید کند و به سمت دیگران شلیک کند.
سایر شخصیت‌ها برای داستان کلی مهم هستند، اما نه برای این فیلم به طور خاص.
رایدن محافظ زمین، خدای رعد و برق است. شانگ تسونگ حاکم جادوگر Outerrealms است که نمی‌خواهد جز حمله به زمین با بردن دهمین مسابقه. و او از تقلب کردن ابایی ندارد. شاهزاده گورو با ۴ بازو و نگرش شبیه هالک باز می‌گردد. کونگ لاو یک قهرمان زمینی و پسر عموی لیو کانگ است. او کلاهی می‌پوشد که اساساً یک تیغه اره‌ای دایره‌ای است که به طور جادویی آن را کنترل می‌کند.
جانی کیج. بازیگر. بازیگر هنرهای رزمی. او در این فیلم وجود دارد، اما فقط به عنوان نامی که در پایان فیلم نوشته شده است. دوست دارم جייסون دیوید فرانک نقش او را در یک دنباله بازی کند. جייסون دیوید فرانک بیشتر به عنوان تامی اولیور، اولین رنجر سبز، یک هنرمند رزمی واقعی و بازیگر شناخته می‌شود. فارغ از خیال‌پردازی طرفداران… جالب خواهد بود ببینیم آن‌ها شخصیت جانی کیج را به کجا می‌برند. در بازی‌ها، او مدت زیادی زنده نمی‌ماند. او به شکلی غیرعادی باز می‌گردد. (مانند شخصیتی در این فیلم.)
مورتال کامبت، به طور کلی.
مبارزات به طور مناسب طراحی شده بودند. داستان به طور مناسب پرداخت شده بود. شخصیت‌ها به طور مناسب ساخته شده بودند. فیلم خودش را بیش از حد جدی نمی‌گرفت. قهرمانان دنیا را نجات می‌دهند و پایان برای یک دنباله کاملاً باز است.
در کتاب من یک B+ محکم.
نمره فیلم: B+

به دلیل نیاز به دستشویی یا میان وعده، لحظات مورد علاقه خود را در فیلم از دست ندهید. از برنامه RunPee (Android یا iPhone) هنگام رفتن به سینما استفاده کنید. ما هر هفته Peetimes را برای همه فیلم‌های منتشر شده به صورت گسترده داریم، از جمله Furiosa: A Mad Max Saga، IF، Fall Guy، Kingdom of the Planet of the Apes و به زودی Inside Out 2، Bad Boys: Ride or Die، Despicable Me 4 و بسیاری دیگر. ما به طور واقعی هزاران Peetime داریم—از فیلم‌های کلاسیک تا فیلم‌های پرفروش امروزی. همچنین می‌توانید با اخبار و بررسی‌های فیلم در وبلاگ ما یا با دنبال کردن ما در توییتر @RunPee همراه باشید. اگر فیلم جدیدی منتشر شود، ما مثانه شما را پوشش می‌دهیم.

کریستوفر استرادا یک نویسنده و عکاس مشتاق است که در امپراتوری داخلی جنوب کالیفرنیا متولد و بزرگ شده است. او از بسیاری از ژانرهای سرگرمی فیلم لذت می‌برد، بیشتر آن‌ها عبارتند از: اکشن، علمی تخیلی، اقتباس‌های کمیک و رمان، و کمدی‌های گاه به گاه. کریس را در اینستاگرام @CR3_Chris دنبال کنید.


کریستینا گروزینگر از دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا و مرکز تحقیقات گرده‌افشانان، رویکردهای خلاقانه‌ای را برای حفاظت از جمعیت زنبورها در پنسیلوانیا و فراتر از آن اجرا می‌کنند.

جهانی
در طول یک دهه گذشته، زنبورداران در سراسر جهان کاهش چشمگیر جمعیت زنبورهای عسل پرورش‌یافته را مشاهده کرده‌اند. کاهش مشابهی در جمعیت زنبورهای وحشی و سایر گرده‌افشانان نیز مشاهده شده است. درک عوامل محرک این کاهش، یک سوال حیاتی برای محققان، زنبورداران، کشاورزان و عموم مردم است. چندین عامل در حال بررسی است، از جمله از دست دادن زیستگاه، تغییرات آب و هوایی، بیماری و استفاده از آفت‌کش‌ها.
در ایالات متحده، زنبورهای عسل و زنبورهای وحشی هر کدام 20 میلیارد دلار به کشاورزی و صنایعی که به آن وابسته هستند، کمک می‌کنند. این بدان معناست که کاهش زنبورها می‌تواند منجر به کاهش برداشت و افزایش قیمت مواد غذایی شود. با توجه به نقش حیاتی آنها در صنعت کشاورزی این کشور، کریستینا گروزینگر از دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا، رهبری یک تیم چند رشته‌ای از اساتید و دانشجویان را بر عهده دارد که در حال تحقیق و ایجاد راه حل‌هایی برای کمک به شکوفایی زنبورهای عسل، از حیاط خلوت خودمان آغاز می‌کنند.

کریستینا گروزینگر، استاد حشره‌شناسی و نام‌دار پوبلیوس ورژیلوس مارو؛ مدیر مرکز تحقیقات گرده‌افشانان؛ مدیر مرکز تنوع زیستی حشرات، دانشکده علوم کشاورزی، موسسات هاک زندگی
تاثیر
زیرا وقتی زنبورهای ما شکوفا شوند، کشاورزی ما نیز شکوفا می‌شود.

تماشا کنید
حفاظت از گرده‌افشانان
30 ثانیه
"مردم می‌توانند در مقیاس بسیار محلی، کارهای مثبتی برای رسیدگی به این کاهش انجام دهند، بر خلاف مسائل زیست‌محیطی بزرگتر. مردم می‌توانند به طور خلاقانه در مورد نحوه مدیریت زمین‌های خود فکر کنند - چه حیاط، چه مزرعه یا مزرعه خورشیدی - می‌توانند از خود بپرسند: 'چگونه می‌توانم به زنبورها و سایر گرده‌افشانان کمک کنم؟'"
گرد هم آوردن تخصص جهانی برای توقف کاهش زنبورها و گرده‌افشانان
آزمایشگاه گروزینگر بخشی از مرکز تحقیقات گرده‌افشانان دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا است که یک رهبر بین‌المللی در زمینه سلامت و حفاظت از گرده‌افشانان است. این مرکز شامل بیش از بیست و پنج عضو هیئت علمی و شامل محققان، مربیان، متخصصان توسعه دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا و هماهنگ‌کنندگان اطلاع‌رسانی است که در چندین بخش و دانشکده فعالیت می‌کنند. این جامعه پویا متعهد به مطالعه عوامل موثر بر سلامت و کاهش جمعیت زنبورها و سایر گرده‌افشانان به منظور توسعه و اجرای رویکردهای خلاقانه برای حفاظت از گرده‌افشانان است.
"ما دانشجویان برجسته‌ای را جذب می‌کنیم و آنها پروژه‌هایی ایجاد می‌کنند که آزمایشگاه‌ها را به هم متصل می‌کنند و گروه‌های مختلف را برای حل مشکلات گرد هم می‌آورند."

طبق گفته محققان این مرکز، جمعیت زنبورهای عسل در ایالات متحده و اروپا با زیان‌های زیادی مواجه شده‌اند. قرار گرفتن در معرض انگل‌ها و آفت‌کش‌ها، تغییرات آب و هوایی، از دست دادن فراوانی طبیعی گیاهان به دلیل افزایش استفاده از زمین و تخریب زیستگاه، از جمله عواملی است که محققان با کاهش جمعیت زنبورهای عسل مرتبط می‌دانند. چندین مطالعه نشان می‌دهد که تنها در ایالات متحده، زنبورداران از سال 2006 حدود 30 درصد از کلنی‌های خود را هر سال از دست داده‌اند، با زیان‌های سالانه کل تا 40 درصد. به طور مشابه، بسیاری از جمعیت زنبورهای وحشی نیز در حال کاهش هستند، با بسیاری از گونه‌ها که اکنون در معرض تهدید یا در خطر انقراض قرار دارند.
این کاهش‌ها یک نگرانی عمده برای کسانی است که در صنعت کشاورزی و همچنین مصرف‌کنندگان هستند. تقریباً 75 درصد از محصولات غذایی اصلی، از جمله میوه‌ها، سبزیجات و آجیل، به زنبورهای عسل و سایر گرده‌افشانان وابسته هستند، که معادل حدود یک سوم از هر سه لقمه غذایی است که می‌خوریم. تنها در پنسیلوانیا، این محصولات سالانه 260 میلیون دلار به اقتصاد کمک می‌کنند.
دامنه بحران گرده‌افشانان، همراه با علاقه دیرینه اعضای جامعه دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا به کار بر روی مسائل مهم جهانی، گروه متنوعی از محققان و مربیان را جذب کرده است تا دیدگاه‌های منحصر به فرد خود را برای رسیدگی به این موضوع به کار گیرند.
گروزینگر می‌گوید: "در ابتدا، یک گروه اصلی از افراد روی زنبورها کار می‌کردند، اما تعداد آنها خیلی زیاد نبود. سپس، از آنجایی که دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا مکانی بسیار مشارکتی است، بسیاری دیگر راه‌هایی را دیدند که می‌توانند تحقیقات، توسعه و تلاش‌های اطلاع‌رسانی خود را به این مسائل اختصاص دهند."
گروزینگر می‌گوید: "نقاط قوت تحقیقاتی ما در زمینه سلامت گرده‌افشانان ناشی از روحیه مشارکتی دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا و علاقه به کار بر روی مسائلی است که از نظر جهانی مهم هستند."

با استفاده از یک رویکرد یکپارچه، گروزینگر و تیم تحقیقاتی او سلامت زنبورها را با ارزیابی چگونگی تأثیر استرسورهای خاص بر زنبورها در سطح مولکولی، فیزیولوژیکی و رفتاری بررسی می‌کنند، سپس چگونگی تأثیرات فردی منجر به تغییرات بزرگتر در سطح کلنی می‌شود. با این اطلاعات، تیم به دنبال این است که ببیند چگونه پاسخ به استرسورها می‌تواند راه حل‌های بالقوه را اطلاع دهد. تحقیقات آنها شامل طیف وسیعی از رشته‌ها از جمله ژنومیک، اپی‌ژنتیک، نوروبیولوژی و اکولوژی است.
گروزینگر می‌گوید: "نقاط قوت تحقیقاتی ما در زمینه سلامت گرده‌افشانان ناشی از روحیه مشارکتی دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا و علاقه به کار بر روی مسائلی است که از نظر جهانی مهم هستند." "ما دانشجویان برجسته‌ای را نیز جذب می‌کنیم و آنها پروژه‌هایی ایجاد می‌کنند که آزمایشگاه‌ها را به هم متصل می‌کنند و گروه‌های مختلف را برای حل مشکلات گرد هم می‌آورند."
نجات زنبورهای عسل و گرده‌افشانان از طریق حفاظت و جامعه
گروزینگر معتقد است که با ادامه تحقیقات در مورد چگونگی تأثیر استرسورها بر جمعیت زنبورها، می‌توانیم شروع به کاهش کاهش آنها کنیم.
"زنبورهای عسل گرده‌افشانان بسیار مهمی هستند و اگر بتوانیم درک کنیم که چگونه به این استرسورهای مختلف پاسخ می‌دهند و راه‌هایی برای بهبود پاسخ آنها و ایجاد حائل برای آنها پیدا کنیم، فکر می‌کنم کار بسیار مهمی انجام داده‌ایم، نه تنها برای کشاورزی، بلکه برای اکوسیستم‌های ما."
به گفته گروزینگر، همه می‌توانند اقداماتی را برای ایجاد تأثیرات مثبت بر زنبورهای عسل و سایر گرده‌افشانان انجام دهند. اگر یک جامعه کامل تغییرات کوچکی در مدیریت زمین ایجاد کند، پاداش آن به طور گسترده احساس خواهد شد.
"مهم است که در نظر بگیریم که 90 درصد از گونه‌های گیاهان گلدار از گرده‌افشانان برای تنظیم بذر و تولید میوه استفاده می‌کنند، که سپس از حیات وحش دیگر پشتیبانی می‌کند. گرده‌افشانان برای اکوسیستم‌های سالم حیاتی هستند. با برداشتن گام‌هایی برای کمک به گرده‌افشانان، مانند زنبورها، در نهایت به خودمان کمک می‌کنیم."
گروزینگر گفت: "زنبورها نمایندگان بسیار خوبی از مسائل بزرگتر مانند نحوه زندگی آگاهانه در جهان برای حفظ تنوع زیستی و سیستم‌های زیست‌محیطی انعطاف‌پذیر هستند." "مهم است که در نظر بگیریم که 90 درصد از گونه‌های گیاهان گلدار از گرده‌افشانان برای تنظیم بذر و تولید میوه استفاده می‌کنند، که سپس از حیات وحش دیگر پشتیبانی می‌کند. گرده‌افشانان برای اکوسیستم‌های سالم حیاتی هستند. با برداشتن گام‌هایی برای کمک به گرده‌افشانان، مانند زنبورها، در نهایت به خودمان کمک می‌کنیم."
با تکیه بر تحقیقات، مرکز، با همکاری توسعه دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا، طیف گسترده‌ای از منابع را با هدف تشویق جمعیت سالم زنبورها ارائه می‌دهد که برای هر کسی در دسترس است - از کشاورزان گرفته تا زنبورداران و باغبانان.
به عنوان مثال، یک دوره آنلاین Beekeeping 101 برای هر کسی که مایل به کسب اطلاعات بیشتر در مورد زنبورداری است، در دسترس است، صرف نظر از اینکه تجربه دارد یا خیر. باغبانان اصلی توسعه دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا نیز از طریق مرکز برای ارائه گواهینامه باغ گرده‌افشانان کار می‌کنند، که باغبانان را در مورد انواع درختان و گیاهانی که زیستگاه‌های جذابی برای گرده‌افشانان فراهم می‌کنند، آموزش می‌دهد. این مرکز همچنین یک ابزار آنلاین و جامعه، Beescape را راه‌اندازی کرده است که به کاربران امکان می‌دهد کیفیت مناظر خود را برای حمایت از جمعیت زنبورها ارزیابی کنند و به مأموریت تحقیقاتی مرکز کمک کنند.

"پایداری و حفاظت فقط چیزهایی نیستند که در یک پناهگاه طبیعی اتفاق می‌افتند. آنها در حیاط خلوت ما اتفاق می‌افتند."
به عنوان یک نمایش بصری و پشتیبانی از تحقیقات مرکز، باغ گیاه‌شناسی دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا در حال ایجاد یک باغ دو هکتاری گرده‌افشانان است که فرصت‌هایی را برای دیگران فراهم می‌کند تا یاد بگیرند چگونه گرده‌افشانان را در مناظر خود بگنجانند.
علاوه بر رویدادها و کارگاه‌های متعددی که هر سال برگزار می‌شود، مرکز همچنین مسئول گرد هم آوردن متخصصان از سراسر جهان به عنوان بخشی از کنفرانس بین‌المللی زیست‌شناسی، سلامت و سیاست گرده‌افشانان است. این کنفرانس که دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا را به عنوان یک رهبر در گرد هم آوردن تخصص در رسیدگی به سلامت جمعیت زنبورها و گرده‌افشانان قرار داده است، هدف آن ترجمه نتایج تحقیقات به راه حل‌هایی برای کاربرد گسترده‌تر و جوامع متنوع است.
گروزینگر گفت: "پایداری و حفاظت فقط چیزهایی نیستند که در یک پناهگاه طبیعی اتفاق می‌افتند. آنها در حیاط خلوت ما اتفاق می‌افتند." "ما واقعاً می‌خواهیم ادراکات را به روش‌های جدید تفکر تغییر دهیم. مردم از این موضوع هیجان‌زده هستند و ما ابزارهایی را در اختیار آنها قرار می‌دهیم تا خودشان بحران گرده‌افشانان را حل کنند."

در ژانویه 2021، گروزینگر به عنوان برنده جایزه علوم غذایی و کشاورزی آکادمی ملی علوم 2021 معرفی شد. این جایزه دستاوردهای علمی فوق‌العاده گیرندگان را در طیف گسترده‌ای از زمینه‌ها شامل علوم فیزیکی، زیستی، اجتماعی و پزشکی به رسمیت می‌شناسد. برای کسب اطلاعات بیشتر، به این مقاله اخبار دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا (21 ژانویه 2021) مراجعه کنید.

مرکز تحقیقات گرده‌افشانان متعهد به توسعه و اجرای ابتکارات یکپارچه و چند رشته‌ای متمرکز بر سلامت، حفاظت و مدیریت گرده‌افشانان است. از طریق تحقیق، آموزش، اطلاع‌رسانی و سیاست، این مرکز به دنبال اطمینان از سلامت جوامع گرده‌افشانان در پنسیلوانیا و سراسر جهان است.

توسعه دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا یک سازمان آموزشی مدرن است که به ارائه اطلاعات مبتنی بر علم به مردم، مشاغل و جوامع اختصاص دارد. توسعه دسترسی به آموزش حضوری و آنلاین را برای مشتریان خود فراهم می‌کند - هر زمان که بخواهند، هر کجا که بخواهند و به روشی که می‌خواهند - تا به آنها کمک کند مشکلات را حل کنند و از فرصت‌های بهبود و نوآوری استفاده کنند. توسعه با همکاری و تأمین مالی دولت‌های فدرال، ایالتی و شهرستان، سنت دیرینه‌ای در ارائه حمایت و آموزش بی‌طرفانه به شهروندان پنسیلوانیا دارد. توسعه از طریق مشارکت متمرکز به صورت محلی تفاوت ایجاد می‌کند و به طور گسترده‌تر به مشتریانی که در فضای دیجیتال ارتباط برقرار می‌کنند، کمک می‌کند.


بزرگ‌ترین مطالعه از نوع خود، خطر تهدید امنیت غذایی جهانی را برجسته می‌کند.

تحقیقاتی که توسط راتگرز رهبری شده است، نشان می‌دهد که عملکرد محصولات سیب، گیلاس و بلوبری در سراسر ایالات متحده به دلیل کمبود گرده‌افشان‌ها کاهش می‌یابد. این مطالعه، جامع‌ترین مطالعه از نوع خود تا به امروز است.
بیشتر محصولات جهان برای گرده‌افشانی به زنبورهای عسل و زنبورهای وحشی وابسته هستند، بنابراین کاهش جمعیت زنبورهای عسل و وحشی، نگرانی‌هایی را در مورد امنیت غذایی ایجاد می‌کند. این مطالعه در مجله‌ی Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences به این موضوع اشاره کرده است.
راشل وینفری، استاد بخش اکولوژی، تکامل و منابع طبیعی در دانشکده علوم زیست‌محیطی و علوم زیستی دانشگاه راتگرز-نیوبرانزویک، گفت: «ما دریافتیم که بسیاری از محصولات از نظر گرده‌افشانی محدود هستند، به این معنی که تولید محصول در صورت دریافت گرده‌افشانی بیشتر، بالاتر خواهد بود. همچنین دریافتیم که زنبورهای عسل و زنبورهای وحشی به طور کلی مقادیر مشابهی از گرده‌افشانی را ارائه می‌دهند.» او افزود: «مدیریت زیستگاه برای گونه‌های زنبور بومی و/یا افزایش تعداد زنبورهای عسل می‌تواند سطح گرده‌افشانی را افزایش داده و تولید محصول را بهبود بخشد.» این مطالعه خاطرنشان می‌کند که گرده‌افشانی توسط حشرات وحشی و اهلی برای بیشتر محصولات، از جمله محصولاتی که ریزمغذی‌های ضروری را تامین می‌کنند، حیاتی است و برای امنیت غذایی ضروری است. در ایالات متحده، تولید محصولاتی که به گرده‌افشان‌ها وابسته هستند، بیش از 50 میلیارد دلار در سال درآمد دارد. بر اساس شواهد اخیر، زنبورهای عسل اروپایی (Apis mellifera) و برخی از گونه‌های زنبور وحشی بومی در حال کاهش هستند.
دانشمندان در 131 مزرعه در سراسر ایالات متحده و بریتیش کلمبیا، کانادا، داده‌هایی را در مورد گرده‌افشانی حشرات از گل‌های محصول و عملکرد سیب، بلوبری پرپشت، گیلاس شیرین، گیلاس ترش، بادام، هندوانه و کدو تنبل جمع‌آوری کردند. از این میان، سیب، گیلاس شیرین، گیلاس ترش و بلوبری شواهدی از محدودیت گرده‌افشانی نشان دادند، که نشان می‌دهد عملکرد فعلی آنها کمتر از عملکردی است که با گرده‌افشانی کامل به دست می‌آید. زنبورهای وحشی و زنبورهای عسل مقادیر مشابهی از گرده‌افشانی را برای بیشتر محصولات ارائه کردند.
ارزش سالانه تولید توسط گرده‌افشان‌های وحشی برای هر هفت محصول، بیش از 1.5 میلیارد دلار در ایالات متحده تخمین زده می‌شود. ارزش گرده‌افشانی زنبورهای وحشی برای تمام محصولات وابسته به گرده‌افشان بسیار بیشتر خواهد بود.
این مطالعه می‌گوید: «یافته‌های ما نشان می‌دهد که کاهش گرده‌افشان‌ها می‌تواند مستقیماً به کاهش عملکرد بیشتر محصولات مورد مطالعه منجر شود.» یافته‌ها نشان می‌دهد که اتخاذ شیوه‌هایی که زنبورهای وحشی را حفظ یا تقویت می‌کنند، مانند افزایش گل‌های وحشی و استفاده از گرده‌افشان‌های اهلی غیر از زنبورهای عسل، احتمالاً عملکرد را افزایش می‌دهد. سرمایه‌گذاری بیشتر در کلنی‌های زنبور عسل نیز یک گزینه دیگر است.
جیمز ریلی، همکار تحقیقاتی در آزمایشگاه وینفری، این مطالعه را رهبری کرد که از داده‌های جمع‌آوری‌شده توسط محققان در بسیاری از دانشگاه‌ها استفاده کرد و بخشی از پروژه یکپارچه گرده‌افشانی محصولات بود که توسط USDA-NIFA Specialty Crop Research Initiative تأمین مالی شد.


خطر کاهش جمعیت زنبورها و سایر گرده‌افشان‌ها برای تامین غذای جهان این هفته با تصمیم کمیسیون اروپا برای ممنوع کردن گروهی از آفت‌کش‌ها که مظنون به نقش داشتن در پدیده موسوم به «فروپاشی کلنی‌ها» هستند، برجسته شد.
یک‌سوم از هر وعده غذایی که در سراسر جهان خورده می‌شود، برای برداشت موفقیت‌آمیز به گرده‌افشان‌ها، به‌ویژه زنبورها، وابسته است. و در چند ماه گذشته، تلاش در باغ‌های بادام کالیفرنیا به جهان نشان داده است که اگر کاهش گسترده - و هنوز هم گیج‌کننده - کلنی‌های زنبورها ادامه یابد، چه آینده‌ای در انتظار تولید مواد غذایی است.
در طول 10 سال گذشته، زنبورداران، عمدتاً در ایالات متحده و اروپا، گزارش‌هایی از زیان سالانه کندوها به میزان 30 درصد یا بیشتر ارائه کرده‌اند، که به طور قابل توجهی بیشتر از حد طبیعی یا پایدار است. اما این زمستان، بسیاری از زنبورداران آمریکایی زیان‌هایی بین 40 تا 50 درصد یا بیشتر را تجربه کردند، درست زمانی که عملیات‌های تجاری زنبورداری آماده انتقال کندوهای خود برای بزرگترین رویداد گرده‌افشانی کشور بودند: بارور کردن درختان بادام کالیفرنیا.
باغ‌های بادام کالیفرنیا که در 800000 هکتار گسترده شده‌اند، معمولاً به 1.6 میلیون کلنی زنبور عسل اهلی برای گرده‌افشانی درختان گل‌دار و تولید بزرگترین صادرات کشاورزی فراسرزمینی ایالت نیاز دارند. اما با توجه به زیان‌های گسترده زنبورها ناشی از پدیده موسوم به «فروپاشی کلنی‌ها» در این زمستان، کشاورزان بادام کالیفرنیا تنها توانستند محصول خود را از طریق یک تلاش فشرده و سراسری برای جمع‌آوری تعداد لازم از کلنی‌های زنبور عسل سالم گرده‌افشانی کنند.
تیم تاکر، معاون فدراسیون زنبورداری آمریکا و صاحب شرکت تاکربیز هانی در کانزاس، که 50 درصد از کندوهای خود را در این زمستان از دست داده است، گفت: «محصولات دیگر به تعداد زیادی زنبور مانند باغ‌های بادام کالیفرنیا نیاز ندارند، بنابراین کمبودها هنوز آشکار نیستند، اما اگر روندها ادامه یابد، این اتفاق خواهد افتاد. زیان‌های فعلی پایدار نیستند. روند نزولی است، همانطور که کیفیت زنبورها نیز در حال کاهش است. در درازمدت، اگر پاسخی پیدا نکنیم و شادابی به کاهش خود ادامه دهد، ممکن است زنبورهای زیادی را از دست بدهیم.»
اهمیت این وضعیت روز دوشنبه با اعلام کمیسیون اروپا (EC) مبنی بر قصد خود برای اعمال ممنوعیت دو ساله بر گروهی از آفت‌کش‌ها به نام نئونیکوتینوئیدها، که در حال حاضر پرکاربردترین نوع حشره‌کش در جهان هستند، مورد تاکید قرار گرفت. نئونیکوتینوئیدها یکی از دلایل اصلی مظنون به فروپاشی کلنی‌ها هستند و کمیسیون اروپا تصمیم بحث‌برانگیز خود را سه ماه پس از آن اعلام کرد که آژانس ایمنی مواد غذایی اروپا به این نتیجه رسید که این آفت‌کش‌ها «خطر حاد بالایی» برای زنبورهای عسل و سایر گرده‌افشان‌ها دارند.
اقدام کمیسیون اروپا استفاده از سه نئونیکوتینوئید اصلی را بر روی بذرها و گیاهانی که برای زنبورها جذاب هستند، و همچنین غلات، از اول دسامبر محدود خواهد کرد. تونیو بورگ، کمیسر بهداشت اتحادیه اروپا، گفت: «من تمام تلاش خود را به کار خواهم گرفت تا اطمینان حاصل کنم که زنبورهای ما، که برای اکوسیستم ما بسیار حیاتی هستند و سالانه بیش از 22 میلیارد یورو [29 میلیارد دلار] به کشاورزی اروپا کمک می‌کنند، محافظت شوند.»
اقدام کمیسیون اروپا در حالی انجام می‌شود که دانشمندان و تنظیم‌کننده‌ها به طور فزاینده‌ای نگران تأثیر فروپاشی کلنی‌ها بر تامین غذای جهان هستند، با توجه به اینکه اکثریت 100 محصول غذایی مهم جهان به گرده‌افشانی حشرات وابسته است. یک مطالعه بین‌المللی اخیر از 41 سیستم محصول در شش قاره نشان داد که جمعیت سالم زنبورهای وحشی کلید بازده موفقیت‌آمیز محصولات از کدو تنبل تا گریپ‌فروت است. دانشمندان می‌گویند تکیه صرف بر زنبورهای عسل اهلی می‌تواند در نهایت این محصولات را در معرض خطر قرار دهد. جمعیت زنبورهای وحشی نیز در بسیاری از مکان‌ها در حال کاهش است.

هیچ‌کس پیشنهاد نمی‌کند که نئونیکوتینوئیدها تنها دلیل کاهش فعلی زنبورها هستند.

هیچ‌کس که در این موضوع تحقیق می‌کند، پیشنهاد نمی‌کند که نئونیکوتینوئیدها تنها دلیل کاهش فعلی زنبورها هستند. تاکر، سایر زنبورداران و حشره‌شناسان می‌گویند که علت فروپاشی کلنی‌ها احتمالاً ترکیبی از عوامل است که شامل استفاده گسترده از آفت‌کش‌ها و قارچ‌کش‌ها، و همچنین گسترش عوامل بیماری‌زای ویروسی و کنه‌های انگلی در کندوها است. در حالی که کنه‌ها و بیماری‌ها مدت‌هاست که به عنوان علل قابل توجهی در کاهش جمعیت زنبورهای عسل اهلی شناخته شده‌اند، حشره‌شناسان می‌گویند که هیچ عامل بیماری‌زا یا انگل واحد نمی‌تواند به طور کافی نرخ فعلی فروپاشی کندوها را توضیح دهد.
یک مطالعه اخیر که سطوح بی‌سابقه‌ای از آفت‌کش‌های کشاورزی - برخی در سطوح سمی - را در کلنی‌های زنبور عسل نشان داده است، حشره‌شناسان را وادار می‌کند تا نقش نئونیکوتینوئیدها را در کاهش فعلی زنبورها مورد بررسی دقیق‌تری قرار دهند. برخی از مطالعات نشان داده‌اند که نئونیکوتینوئیدها می‌توانند منجر به کاهش شدید ملکه زنبورها در کلنی‌ها شوند و همچنین می‌توانند در توانایی زنبورها برای بازگشت به کندوهای خود اختلال ایجاد کنند. جیمز فریزر، استاد حشره‌شناسی در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا، گفت که تحقیقات بیشتری باید انجام شود تا مشخص شود که آیا نئونیکوتینوئیدها، به ویژه در ترکیب با سایر آفت‌کش‌ها، می‌توانند سیستم ایمنی زنبورها را در سطوح «زیر سمی» سرکوب کنند و به بیماری‌ها اجازه رشد دهند.
کریستین کروپکه، استاد وابسته حشره‌شناسی در دانشگاه پردو، گفت: «این قلمرو ناشناخته‌ای است. ما هرگز مدیریت آفات را به این شکل انجام نداده‌ایم.»
در حالی که اریک موسن، یک زنبوردار در دانشگاه کالیفرنیا، دیویس، نئونیکوتینوئیدها را به عنوان یک مظنون بالقوه کم‌اهمیت نمی‌داند، خاطرنشان کرد که پرونده علیه این آفت‌کش‌ها قطعی نیست. به عنوان مثال، زنبورهای عسل ظاهراً در استرالیا که نئونیکوتینوئیدها به طور گسترده در آن استفاده می‌شوند و کنه‌های واروا مشکل‌ساز نیستند، خوب عمل می‌کنند. استفاده از نئونیکوتینوئیدها در کانادا رایج است، اما فروپاشی کلنی‌ها به طور قابل توجهی بر کندوها در آنجا تأثیر نمی‌گذارد.
در ایالات متحده، چندین سازمان مدافع محیط زیست ملی و زنبورداران تجاری در ماه مارس علیه آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (EPA) به دلیل ثبت‌نام مشروط برخی از نئونیکوتینوئیدها شکایت کردند و ادعا کردند که این آژانس به درستی از حفاظت از سلامت محیط زیست، به ویژه با توجه به گرده‌افشان‌ها، اطمینان حاصل نکرده است.
EPA در حال حاضر ثبت‌نام نئونیکوتینوئیدها را بررسی می‌کند و برنامه بررسی را به دلیل «عدم قطعیت در مورد این آفت‌کش‌ها و اثرات بالقوه آنها بر زنبورها» تسریع کرده است. این آژانس در یک ایمیل اعلام کرد که با زنبورداران، کشاورزان، تولیدکنندگان آفت‌کش‌ها و دیگران همکاری می‌کند تا استفاده از آفت‌کش‌ها، برچسب‌گذاری و شیوه‌های مدیریت را برای محافظت از زنبورها بهبود بخشد و اثرات آفت‌کش‌ها بر زنبورهای عسل و سایر گرده‌افشان‌ها را به طور کامل ارزیابی کند. به عنوان بخشی از این تلاش‌ها، EPA با تولیدکنندگان آفت‌کش‌ها و تجهیزات کشاورزی همکاری می‌کند تا انتشار گرد و غبار آلوده به نئونیکوتینوئید در هنگام کاشت - زمانی که زنبورهای تجاری احتمالاً با حشره‌کش مواجه می‌شوند - را کاهش دهند.
در ایالات متحده، نئونیکوتینوئیدها در حال حاضر بر روی حدود 95 درصد از مزارع ذرت و کلزا استفاده می‌شوند. اکثریت پنبه، سورگوم و چغندر قند؛ و حدود نیمی از تمام سویاها. آنها همچنین در اکثریت قریب به اتفاق محصولات میوه و سبزیجات، از جمله سیب، گیلاس، هلو، پرتقال، انواع توت، سبزیجات برگ‌دار، گوجه‌فرنگی و سیب‌زمینی استفاده می‌شوند. نئونیکوتینوئیدها همچنین به غلات، برنج، آجیل و انگورهای شراب اعمال می‌شوند.

زنبورهای عسل برای گرده‌افشانی مزارع پیاز در یک مزرعه کالیفرنیا آورده شده‌اند. دانشگاه کالیفرنیا
چارلز بنبروک، استاد پژوهشی در مرکز کشاورزی و منابع طبیعی پایدار دانشگاه ایالتی واشنگتن، تخمین زده است که نئونیکوتینوئیدها بر روی تقریباً 75 درصد از اراضی اختصاص داده شده به این محصولات در ایالات متحده استفاده می‌شوند. آنها همچنین به طور گسترده در گیاهان منظره‌سازی و درختان شهری و در بسیاری از محصولات کنترل آفات باغ خانگی - همه در مکان‌هایی که زنبورها، اهلی و وحشی، در آن تردد می‌کنند - استفاده می‌شوند.
جیم دونان، زنبوردار نیویورکی و یکی از مدیران فدراسیون زنبورداری آمریکا، می‌گوید: «جایی برای پنهان شدن وجود ندارد. چشم‌انداز خوب نیست.»
هنگامی که دولت‌ها در سراسر جهان این حشره‌کش‌ها را در دهه 1990 ثبت و تأیید کردند، بسیاری از سؤالات در مورد تأثیرات زیست‌محیطی نئونیکوتینوئیدها بی‌پاسخ ماند. نئونیکوتینوئیدها به عنوان جایگزینی ایمن‌تر برای نسل‌های قبلی آفت‌کش‌ها، به‌ویژه ترکیبات آلی کلردار (مانند DDT) و ترکیبات آلی فسفره، که دارای اثرات زیست‌محیطی و سلامتی انسان شناخته شده‌ای هستند، مورد استقبال قرار گرفتند. نئونیکوتینوئیدها با آسیب رساندن به سیستم عصبی حشرات به حشرات حمله می‌کنند و سمیت کمتری برای پستانداران در نظر گرفته می‌شوند. آنها همچنین معمولاً به عنوان آفت‌کش‌های سیستمیک استفاده می‌شوند - به این معنی که با رشد گیاه در آن باقی می‌مانند - و به عنوان تیمار بذر، به ریشه‌ها یا داخل تنه درخت اعمال می‌شوند، نه به صورت اسپری. این امر در مقایسه با سایر آفت‌کش‌ها، پتانسیل قرار گرفتن در معرض انسان را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد.

اما از آنجایی که حشره‌کش با رشد گیاه در آن باقی می‌ماند، سؤالاتی را در مورد پتانسیل قرار گرفتن در معرض زنبورها از طریق شهد، گرده یا رطوبت سطح برگ ایجاد می‌کند، جایی که تعداد فزاینده‌ای از مطالعات شواهدی از نئونیکوتینوئیدها را نشان می‌دهند. نئونیکوتینوئیدها برای زنبورها، کرم‌های خاکی و سایر بی‌مهرگان زمینی و آبی سمی شناخته شده‌اند، همانطور که در اسنادی که به EPA در هنگام ثبت‌نام آنها ارائه شد، ذکر شده است.
فریزر از دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا می‌گوید: «انگیزه تولید نئونیکوتینوئیدها کاهش سمیت انسانی بود، اما تأثیرات زیست‌محیطی و اکوسیستمی به اندازه کافی در نظر گرفته نشد تا بتوان پیش‌بینی کرد که چه اتفاقی می‌افتد.»

«این ترکیبات یک سناریوی کابوس‌وار برای گرده‌افشان‌ها هستند،» یک زنبوردار می‌گوید.

استیو الیس، زنبوردار مستقر در مینه سوتا که زنبورهای او عمدتاً باغ‌های بادام کالیفرنیا را گرده‌افشانی می‌کنند، می‌گوید: «این ترکیبات یک سناریوی کابوس‌وار برای گرده‌افشان‌ها هستند. راهی برای جلوگیری از قرار گرفتن در معرض این مواد شیمیایی وجود ندارد. تنها سوال این است که سطح قرار گرفتن در معرض چقدر است، آیا این یک مشکل است یا خیر. صنعت آفت‌کش‌ها ادعا می‌کند که نه. صنعت زنبورداری می‌گوید بله.»
هم دونان و هم الیس در سال‌های اخیر زیان‌های چشمگیری از زنبورها، از جمله شکست کامل کندوها را تجربه کرده‌اند. هر دو می‌گویند که زنبورها و کندوهای آنها برای نئونیکوتینوئیدها آزمایش مثبت شده‌اند. با این حال، در هر دو مورد، مقامات کشاورزی و تولیدکنندگان آفت‌کش‌هایی که در آزمایش کندوهای آسیب‌دیده شرکت داشتند، گفتند که حضور حشره‌کش‌ها به طور قطعی به مرگ زنبورها مرتبط نیست. دونان و الیس اکنون بخشی از شکایت علیه EPA هستند.
تولیدکنندگان آفت‌کش‌ها، از جمله Bayer CropScience و Syngenta، و انجمن تجاری آنها، CropLife America، می‌گویند که نئونیکوتینوئیدها در صورت استفاده طبق دستورالعمل ایمن هستند. سازندگان آنها می‌گویند که این ترکیبات از نظر بیولوژیکی برای مدت زمان محدودی فعال هستند که حشرات هدف محصول در آن فعال هستند و به آزمایش‌های مستقلی اشاره می‌کنند که نشان می‌دهد خطر تأثیرات نامطلوب بر زنبورها و حشرات «غیرهدف» حداقل است.
دیوید فیشر، متخصص سم‌شناسی محیط زیست با Bayer CropScience، می‌گوید: «ما می‌توانیم از آنها به طور ایمن استفاده کنیم و سلامت زنبورها را به خطر نیندازیم. هیچ ارتباطی بین استفاده از این محصولات و از دست دادن کلنی‌ها وجود ندارد. آنچه معمولاً منتشر می‌شود، بازتاب دقیقی از وزن شواهد نیست.»
ری مک‌آلیستر، مدیر ارشد سیاست‌گذاری نظارتی CropLife America، می‌گوید که فقط مقدار کمی آفت‌کش به بذر اعمال می‌شود، دقیقاً در جایی که مورد نیاز است. او گفت که اثرات اصلی در مراحل اولیه رشد گیاه رخ می‌دهد و با رشد گیاه، ماده فعال آفت‌کش رقیق شده و تجزیه می‌شود. او توضیح داد که این امر «مقدار موجود در گیاه را هنگام گلدهی به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد. اگر دوز بسیار کم باشد، سمی نخواهد بود.»
با این حال، مطالعات اخیر توسط حشره‌شناس کیمبرلی استونر و همکارانش در ایستگاه آزمایش کشاورزی کانکتیکات، دو نئونیکوتینوئید، ایمیداکلوپرید و تیامتوکسام را در شهد و گرده کدو تنبل که آفت‌کش‌ها طبق دستورالعمل روی آن اعمال شده بودند، یافته‌اند. تحقیقات منتشر شده توسط شیمی‌دانان محیط زیست در سرویس زمین‌شناسی ایالات متحده، وجود نئونیکوتینوئیدها را در رودخانه‌ها و نهرها مستند می‌کند. داده‌های جمع‌آوری شده توسط بنبروک و همکارانش در ایالت واشنگتن نیز وجود بقایا را در بسیاری از مواد غذایی نشان می‌دهد.
فریزر در مورد وضعیت ایالات متحده گفت: «در این فصل رشد کمبود زنبور وجود خواهد داشت. توانایی جایگزینی زنبورهایی که از دست رفته‌اند، از بین رفته است، بنابراین یک علامت سوال بزرگ در مورد سال آینده وجود دارد. اینکه آیا به نقطه بازگشت‌ناپذیری رسیده‌ایم یا نه، نمی‌دانیم.»