کاتائو سنسِی در دوجوی کیومِیکان، توکیو، ژاپن
۱۴ اوت ۲۰۲۳ فرهنگ
نوآ صافیِر درس‌های ارزشمندی از کاتائو سنسِی را به اشتراک می‌گذارد.
کندو – یک هنر رزمی ژاپنی که به خاطر مبارزه با شمشیر شناخته می‌شود – برای کسانی که آن را تمرین می‌کنند، اهمیت بسیار عمیق‌تری دارد. این سنت باستانی که از روحیه سامورایی (بوشیدو) نشأت می‌گیرد، همچنین میراث فرهنگی ژاپن را زنده نگه می‌دارد.
این ورزش شناخته‌شده قبل از جنگ جهانی دوم وجود داشته و ریشه‌های آن به دوره سامورایی‌ها (۱۱۸۵-۱۸۶۸) باز می‌گردد.
امروزه، کندو در سراسر جهان تمرین می‌شود و سنسِی‌ها (معلمان) جنبه‌های تاریخی، فرهنگی و تشریفاتی آن را زنده نگه می‌دارند.
این ورزش بر اساس چهار حرکت اساسی انجام می‌شود که در آن شرکت‌کنندگان با پوشیدن تجهیزات محافظ، در صورت ضربه زدن به حریف با «نیرو و قلب» به سر (من)، گلو (تسُکی)، مچ دست (کوته) و تنه (دو) امتیاز کسب می‌کنند. ضربه زدن به حریف با قلب شامل بیان قوی نام حمله است.
کندو بر مفهوم «کی-کن-تای-ایچی» (هماهنگی روح، شمشیر و بدن) تأکید دارد، جایی که ضربات مؤثر از طریق هم‌راستایی روح، شمشیر و بدن حاصل می‌شوند. قلب نشان‌دهنده وحدت ذهنی، شمشیر نشان‌دهنده تکنیک و بدن نشان‌دهنده وضعیت بدنی است.
لحظه‌ای که این عناصر در بالاترین سطح خود هم‌راستا شوند، «کی-کن-تای-ایچی» را نشان می‌دهد.
کندو در طول سال‌ها به دلیل تأثیر دنیای غرب در ژاپن، محبوبیت خود را از دست داده است. با این حال، کسانی هستند که برای حفظ سنت‌های فرهنگی آن برای نسل‌های آینده تلاش می‌کنند.
کاتائو سنسِی یکی از آن‌هاست. این مرد ۶۶ ساله پس از الهام‌گرفتن پس از راه‌اندازی درس‌هایی برای پسرش، ۱۷ سال است که این هنر رزمی را تمرین می‌کند.
او اکنون علاقه خود را به یک شغل تبدیل کرده و در دوجوی کیومِیکان (تأسیس شده در سال ۱۹۵۷) در منطقه ایتا باشی، توکیو تدریس می‌کند که ۳۰ شرکت‌کننده منظم از تمام سنین و مسافران از سراسر جهان را جذب می‌کند.

نوآ صافیِر در دوجوی کیومِیکان، توکیو، ژاپن حضور دارد.
عکس از: نوآ صافیِر

من یکی از شرکت‌کنندگان بودم که به دنبال غوطه‌ور شدن در فرهنگ ژاپنی بودم و همیشه به آسیای شرقی علاقه‌مند بودم. سپس ماه گذشته، این فرصت را داشتم تا علاقه‌های خود را بیشتر بررسی کنم.
بخشی از تجربه سه هفته‌ای من در ژاپن شامل خوابیدن در یک معبد، شرکت در مدیتیشن صبحگاهی با راهبان بودایی در ساعت ۵ صبح، گشت و گذار و شرکت در درس‌های کندو با کاتائو سنسِی بود.
در طول مدت زمانی که با هم بودیم، درس‌های ارزشمندی را که کندو آموزش می‌دهد و ارتباط بین این ورزش و زندگی ژاپنی به طور کلی آموختم، که نه تنها عنصر فیزیکی بلکه بعد ذهنی و «بعد معنوی با آموزش اخلاقی» مانند خودانضباطی، ادب، صبر و فروتنی ریشه‌دار در جامعه ژاپن را نیز شامل می‌شود.
در گفتگو با مجله هاربینگر، کاتائو سنسِی بیشتر در مورد اهمیت کندو در فرهنگ ژاپنی و همچنین نحوه کاربرد آن در زندگی کاری خود توضیح داد. او گفت: «کندو تأثیرات مختلفی بر فرهنگ و روحیه روزمره مدرن ژاپن دارد.»
این [کندو] «تأکید زیادی بر آداب معاشرت با دیگران دارد، همانطور که در گفته «با تعظیم آغاز می‌شود و با تعظیم پایان می‌یابد» بیان شده است، که منعکس‌کننده فرهنگ ژاپنی در ارزش‌گذاری احترام، هماهنگی و توجه به دیگران است.»
«خوش‌رفتاری، صبر و صداقت که در زندگی روزمره امروز مهم هستند، از ارزش‌های اخلاقی بوشیدو نشأت می‌گیرند و جنبه‌های مهمی از فرهنگ معاصر ژاپن را نشان می‌دهند.»
این اصولی که من به تازگی آموخته بودم، کاملاً در تضاد با آنچه در خارج از کشور در آمریکا آموخته بودم، به نظر می‌رسید.
وقتی شش ساله بودم، اولین کلاس‌های تکواندو را با یک دوجوی زنجیره‌ای در نیوجرسی شروع کردم، اما از آنجایی که تکواندو را دور از مبدأ خود یاد می‌گرفتم، تمام فلسفه‌ها و شیوه‌های فرهنگی پشت آن غربی شده بودند تا برای مخاطبان بزرگتر و جوان‌تر جذاب باشد.
با این حال، تجربه من با کندو بسیار متفاوت بود، زیرا من کاملاً در فرهنگ ژاپنی غرق شده و درس‌های زیادی را آموختم که در ورزش‌های آمریکایی آموزش داده نمی‌شوند.
به عنوان یک آمریکایی، من شاهد موارد زیادی از بی‌اخلاقی ورزشی از طریق تمسخر و جشن‌های بیش از حد بوده‌ام. علاوه بر این، دیدگاه من در مورد هنرهای رزمی کاملاً غربی شده بود، زیرا تجربیات من اصیل نبودند. به همین دلیل، من دچار شوک فرهنگی شدم وقتی شنیدم که ورزشی با شمشیرها از دیگر ورزش‌ها در آمریکا محترم‌تر است.
غرب در حال از دست دادن این جنبه‌های فرهنگی غنی است. درس‌هایی که اکنون سعی می‌کنم در زندگی روزمره خود به کار ببرم شامل تمرین ذهن‌آگاهی و نشان دادن قدرت است.
در این مورد، کاتائو سنسِی گفت: «جنبه‌های فرهنگی و تشریفاتی کندو از اهمیت زیادی برخوردار است. کندو نه تنها یک ورزش یا تکنیک، بلکه یک هنر رزمی ریشه در تاریخ و سنت غنی است. این نشان‌دهنده روح پایداری است که از نسلی به نسل دیگر منتقل شده است.»
در حین تمرین در توکیو، یکی از درس‌هایی که به من آموختند این بود که در حین انجام کندو، به همان اندازه که بدن را تمرین می‌دهد، ذهن را نیز تمرین می‌دهد. به من آموختند که چگونه می‌توان این آموزش را در زندگی کاری و مدرسه به کار برد.
کاتائو سنسِی همچنین به اشتراک گذاشت که چگونه کندو را در زندگی خود به کار می‌برد. او در حال حاضر به عنوان مشاور شرکت‌ها فعالیت می‌کند و رئیس یک سازمان غیرانتفاعی است و قبلاً به عنوان معاون رئیس یک شرکت بزرگ غذایی ژاپنی و مدیر کل یک هتل معتبر کار می‌کرد.
او گفت: «من از کندو به عنوان وسیله‌ای برای تلاش برای خودسازی در زندگی حرفه‌ای و شخصی خود استفاده کرده‌ام. کندو فرصت‌هایی را برای تأمل بیشتر در زندگی من فراهم کرده است که به رشد شخصی کمک می‌کند و به جنبه‌های مختلف زندگی سود می‌رساند.»
«در حالی که دستیابی به پیروزی مهم است، کندو همچنین بر نگرش خودسازی تأکید دارد که منجر به فرهنگ همکاری و فروتنی در زندگی اجتماعی می‌شود.»
دوجوی کیومِیکان دارای دوجوهای خواهر است که سه دوجو در چین و سایر دوجوها در لیتوانیا، روسیه، قزاقستان و ایتالیا دارد.
این دوجوها دارای ۳۰۰۰ فارغ‌التحصیل هستند و شرکت‌کنندگان، از جمله والدین، کودکان، گروه‌های مدرسه و مسافران، از ۵۰ مکان مختلف در سراسر جهان از جمله چین، ویتنام، هنگ کنگ، مکزیک، تایوان، یونان، ایالات متحده و بریتانیا می‌آیند.
اکنون که کندو به طور جهانی تمرین می‌شود، این سوال مطرح می‌شود که آیا ممکن است از شیوه‌های فرهنگی خود منحرف شود یا خیر.
کاتائو سنسِی گفت: «بسته به کشور، فقدان مربیان مناسب ممکن است منجر به سازگاری در روش‌های آموزشی یا قوانین مسابقه شود. ادغام با فرهنگ‌های جدید و پیشرفت‌های فنی احتمالی در آموزش نیز ممکن است رخ دهد.»
ورزش‌های دیگر در ژاپن محبوبیت بیشتری پیدا می‌کنند که منجر به «کاهش علاقه» به کندو می‌شود. به عنوان مثال، هر بازی که ژاپن در مسابقات جهانی بیسبال انجام داد، امتیاز بالای ۴۰.۰ را در ژاپن به دست آورد، که همان امتیازی است که سوپر بول در ایالات متحده به دست می‌آورد.
در مورد آینده کندو، کاتائو سنسِی در مورد مشکلات ورود به این ورزش در مقایسه با هنرهای رزمی دیگر مانند کاراته یا جودو صحبت کرد، از جمله «مانع مالی بالاتر» به دلیل هزینه تجهیزات مانند شمشیرهای بامبو و تجهیزات محافظ.

عکس از: کاتارینا دی. وایلنبک | www.kdw.photo
عکس از: کاتارینا دی. وایلنبک | www.kdw.photo

او افزود: «تمرکز امروز بر ورزش‌های محبوب مانند بیسبال و فوتبال منجر به کاهش تمرین‌کنندگان کندو شده است. انتقال ارزش‌های سنتی به نسل جدید نیازمند تلاش و نوآوری است.»
اما کاتائو سنسِی گفت که مردم از دوجوها بازدید می‌کنند و علاقه از سوی والدینی که آرزو دارند فرزندانشان به «افراد سالم، مودب و صادق» تبدیل شوند، در حال افزایش است.
در مقیاس وسیع‌تر، فدراسیون کندوی سراسر ژاپن (AJKF) که در سال ۱۹۵۲ تأسیس شد، در حال ترویج و حفظ فرهنگ ژاپنی در کندو است. این فدراسیون معتقد است که «ترویج کندو باید بر انتقال «روحیه سامورایی» از طریق آموزش و مسابقه روزمره متمرکز باشد، نه صرفاً به عنوان یک ورزش رقابتی».
فدراسیون بیان می‌کند که «ترویج کندو به معنای صرفاً افزایش تعداد تمرین‌کنندگان یا برگزاری مسابقات بیشتر نیست».
نوشته شده توسط:

نوآ صافیِر
همکار
نیوجرسی، ایالات متحده آمریکا
نوآ آرون برول صافیِر در سال ۲۰۰۷ در نیوجرسی به دنیا آمد و در انگل‌وود نیوجرسی، ایالات متحده آمریکا تحصیل می‌کند. او به روزنامه‌نگاری، علم، ورزش و تاریخ علاقه‌مند است. او برای مجله هاربینگرز در مورد ورزش، اکتشاف و درگیری‌های جهانی می‌نویسد.
در اوقات فراغت، نوآ تنیس و ویولن می‌نوازد، در مورد اکتشاف در اقیانوس و فضا یاد می‌گیرد و سفر می‌کند. نوآ به زبان‌های انگلیسی، اسپانیایی و آلمانی صحبت می‌کند.
خلاصه هفتگی هاربینگرز
خبرنامه‌ای که برای جوانان طراحی شده است، شامل همه چیز لازم برای به‌روز بودن با تحولات جهانی اخیر و بهترین مطالب از مجله هاربینگرز است.
جمعه منتظر شما هستیم!
اوه - لطفاً دوباره امتحان کنید.


قرن‌هاست که دنیای غرب به ارزش‌های فرهنگی دنیای شرق، به‌ویژه ژاپن، علاقه‌مند بوده است. زیبایی، ایده‌ها و ارزش‌های فریبنده ژاپن همواره مردم از گوشه و کنار جهان را مجذوب خود کرده است. در میان این گنجینه‌های فرهنگی، تمرین هنرهای رزمی جایگاه ویژه‌ای دارد و بینش عمیقی را در مورد ارزش‌های مورد احترام این کشور ارائه می‌دهد.

کندو، یک هنر رزمی مدرن ژاپنی که ریشه در کنجوتسو سنتی دارد، گواهی بر جوهره فضایل ژاپنی است. کندو یک سبک ژاپنی از شمشیربازی با شمشیری چوبی دو دستی است که از روش‌های مبارزه سامورایی‌های باستانی مشتق شده است. کندو فراتر از مرزهای ژاپن، پیروان پرشوری در اروپا پیدا کرده است، جایی که مردم در هر سنی تعالیم آن را به عنوان راهی برای رشد درونی و هماهنگی در آغوش می‌گیرند.

در این مقاله، به تجربیات یک کنشی باتجربه (تمرین‌کننده کندو) ساکن هلند می‌پردازیم که بیش از دو دهه را صرف تسلط بر این هنر کرده است. از طریق دیدگاه منحصر به فرد او، ارتباط عمیق بین کندو و اصول اساسی زندگی و چگونگی هنر به عنوان یک کانال قدرتمند برای درک و پذیرش ارزش‌های ژاپنی را بررسی می‌کنیم.

کنشی توضیح می‌دهد که چگونه شرکت‌ها در آمستردام گاهی اوقات از دوجوهای کندوی محلی می‌خواهند که کارگاه‌های آموزشی در شرکت‌های خود برگزار کنند، با هدف ایجاد تیم‌سازی و تقویت پیوندهای بین کارکنان از طریق کندو و آموزش تجربیاتی که می‌توانند هم در زندگی حرفه‌ای و هم در زندگی شخصی آنها به کار روند.

**رویارویی با خود درونی از طریق مدیتیشن موکوسو**

یکی از مهم‌ترین جنبه‌های هنرهای رزمی ژاپنی، از جمله کندو، تمرین موکوسو یا مدیتیشن خاموش است. قبل از شروع تمرین، تمرین‌کنندگان کندو در موکوسو شرکت می‌کنند تا ذهن و روح خود را یکپارچه کنند.

در این لحظه آرام از درون‌نگری، آنها با کمر راست زانو می‌زنند، دستان خود را به آرامی در دامان خود قرار می‌دهند، چشمان خود را به آرامی می‌بندند و تنفس خود را تنظیم می‌کنند. برای برخی، این زمانی برای تجسم اهداف تمرینی است، در حالی که برای دیگران، زمانی برای خالی کردن ذهن است.

حالت متمرکزی که در طول موکوسو به دست می‌آید، زمینه را برای تمرین آگاهانه و هدفمند فراهم می‌کند و ویژگی‌هایی مانند صبر، خودآگاهی و قدرت ذهنی را پرورش می‌دهد.

کنشی با شرح بیشتر این فرآیند می‌گوید: «بعد از مدیتیشن، ماسک‌های خود را می‌پوشیم و تمرین را شروع می‌کنیم و با شدت به یکدیگر ضربه می‌زنیم. عملکرد ما در این تمرین فعال، به شدت تحت تأثیر لحظه آرامش معنوی قبل از آن قرار می‌گیرد.»

برخی از باشگاه‌ها و دوجوهای کندو همچنین ۱۰ تا ۱۵ دقیقه «تمرین ایستاده» انجام می‌دهند که شبیه به مدیتیشن «ذن ایستاده» است، جایی که فرد بی‌حرکت رو به خود می‌ایستد تا استقامت، کنترل عاطفی، خودکنترلی و تمرکز را به دست آورد.

در حالی که مدیتیشن و ذهن‌آگاهی در سال‌های اخیر توجه بیشتری به خود جلب کرده‌اند، این سنت رویارویی با خود در سکوت، قرن‌هاست که در هنرهای رزمی و ارزش‌های سنتی ژاپن ریشه دوانده است.

**پرورش هماهنگی با زیبایی‌شناسی**

تمرین‌کنندگان کندو اهمیت آماده‌سازی یک محیط مطلوب برای تمرین را به منظور افزایش تمرکز و خودکنترلی درک می‌کنند. قبل از هر جلسه تمرینی، آنها با دقت دوجو را تمیز می‌کنند و نه تنها به فضا، بلکه به هم‌تمرین‌کنندگان خود نیز احترام می‌گذارند.

تمرین در یک دوجو که بافت چوب آن به زیبایی مرتب شده و مکان به خوبی تمیز شده است. دوجو مکانی برای یادگیری هنرهای رزمی است.

علاوه بر این، کندو بر حس زیبایی‌شناسی حتی در انتخاب تجهیزات تأکید دارد. در حالی که کندوی مدرن از شمشیرهای بامبو (شینای) استفاده می‌کند، سامورایی‌ها از تیغه‌های واقعی قدیمی استفاده می‌کردند. این شمشیرهای ژاپنی با لبه‌های تیز نه تنها ابزاری برای مبارزه بودند، بلکه به عنوان آثار هنری در نظر گرفته می‌شدند. ژاپنی‌ها معتقدند که زیبا نگه داشتن تجهیزات، قلب و حالت بدن به قدرت ذهن منجر می‌شود.

تلاش برای زیبایی‌شناسی، حتی در زمینه سلاح، تعهد ژاپن به گنجاندن هنر را در هر جنبه‌ای از زندگی نشان می‌دهد و قدردانی عمیق آن را از زیبایی در تمام عناصر آن نشان می‌دهد.

کنشی با تأکید بر این موضوع می‌افزاید: «ما ژاپنی‌ها حتی در این سلاح‌ها که در برخوردهای مرگ و زندگی استفاده می‌شدند، به دنبال زیبایی‌شناسی بوده‌ایم. به همین دلیل است که عبارت «هنرهای رزمی» - هنر مبارزه - در انگلیسی برای ترجمه بودو ژاپنی استفاده می‌شود. گفته می‌شود که تبدیل تکنیک‌های مبارزه به هنر، پدیده‌ای نادر حتی در سطح جهانی است.»

**پذیرش نزاکت و احترام با شوساگوتو**

در کندو، هنر تعظیم ابرازگر احترام و نزاکت عمیق (مودب‌خویی و وقار) است. کنشی هنگام ورود و خروج از دوجو، قبل و بعد از تمرین و هنگام درگیر شدن در مبارزه با حریفان خود تعظیم می‌کنند. دقت و ظرافت این تعظیم‌ها صداقت و احترام به دیگران را نشان می‌دهد. تعظیم کامل در زاویه دقیقی انجام می‌شود و فرآیند نشستن نیز بر اساس اینکه کدام پا ابتدا پایین می‌رود تعیین می‌شود. اینها شوساگوتو یا حرکات تجویز شده نامیده می‌شوند، مفاهیمی که در اصل در پیگیری کارایی و عقلانیت ایجاد شده‌اند.

کمتر شناخته شده است، اما در کندو، اگر بعد از کسب امتیاز بر حریف خود مشت خود را پمب کنید و به خود ببالید، آن امتیاز از شما گرفته می‌شود. این قانون بر اساس ملاحظه نسبت به حریف و اعتقاد به این است که بدون حریف، مسابقه‌ای وجود نخواهد داشت. به همین دلیل، به خود بالیدن برنده بی‌ادبانه تلقی می‌شود.

کنشی پیشنهاد می‌کند که چیزهایی که ژاپنی‌ها به طور غریزی درک می‌کنند باید به زبان بیان شوند تا افراد با فرهنگ‌ها، آداب و رسوم و ادیان مختلف بتوانند آنها را درک کنند. در واقع، بسیاری از والدین اروپایی می‌خواهند فرزندانشان کندو را یاد بگیرند تا یاد بگیرند چگونه با دیگران رفتار کنند.

اساساً، این ابرازهای احترام در کندو فراتر از هنر رزمی گسترش می‌یابد و پایه و اساس تعاملات هماهنگ و درک متقابل در زندگی روزمره را تشکیل می‌دهد.

**برانگیختن شجاعت خود با کیای**

کندو فقط یک تمرین فیزیکی نیست. بلکه به روحیه شجاع نیاز دارد. تمرین کیای، فریاد بلندی قبل از ضربه زدن به حریف، نه تنها برای ترساندن دشمنان بلکه برای بیرون کشیدن شجاعت و اعتماد به نفس تمرین‌کننده نیز عمل می‌کند.

روبرو شدن با یک معلم رتبه بالاتر در تمرین یا ورود به مسابقه با حریفی ماهرتر، نیازمند شجاعت زیادی است. و این تجربه برانگیختن شجاعت خود برای غلبه بر چالش‌ها در کندو می‌تواند به اعتماد به نفس و اطمینان جدیدی منجر شود.

این ویژگی‌ها نتیجه نه تنها «بیرون کشیدن شجاعت خود برای غلبه بر چیزی»، بلکه همانطور که در بالا ذکر شد، «زمانی که رو در رو با خود می‌گذرانید» و «توجه به دیگران» است.

کندو این ایده را ترویج می‌کند که ارزشمندترین چیز در زندگی توانایی اعتماد به نفس است، به همین دلیل است که ضروری است هر روز فقط برای چند دقیقه آرام باشید و رو در رو با خود قرار بگیرید.

**نگاه فراتر از رتبه‌ها و پذیرش تواضع**

تمرین کندو فضایل تواضع و خودانضباطی را تجسم می‌بخشد و تمرین‌کنندگان را به چالش می‌کشد تا از محدودیت‌های رتبه و خودخواهی فراتر روند.

اغلب اعتقاد بر این است که هنرهای رزمی می‌توانند روابط سلسله مراتبی بسیار سختگیرانه‌ای داشته باشند و به دلیل قوانین و مقررات سختگیرانه، اغلب نظرات از بالا تحمیل می‌شوند. با این حال، انضباط تحمیل شده از رتبه‌های بالاتر همیشه خوب نیست.

کنشی با تأکید بر این موضوع می‌گوید: «یک معلم مشهور ۸ دان یک بار به من گفت که قضاوت مردم بر اساس رتبه آنها منجر به اشتباهات بزرگ می‌شود. کندو بر اساس سیستمی از عناوین و رتبه‌ها ساخته شده است که به اهداف تبدیل می‌شوند. اما رتبه پایین‌تر هرگز نمی‌تواند قضاوت کننده انسانیت آنها باشد. معلم به من هشدار داد که اگر این را فراموش کنیم و فقط بر اساس رتبه دان مردم را قضاوت کنیم، اشتباهات بزرگی رخ خواهد داد. او همچنین به من آموخت که هرچه بالاتر برویم، باید بیشتر تعظیم کنیم.»

همین اصل در مورد کار نیز صدق می‌کند. نکته اخلاقی این است که هرچه پیرتر شوید یا سابقه بیشتری کسب کنید، حفظ تواضع و احترام به کسانی که پایین‌تر از شما هستند مهم‌تر می‌شود. به طور مشابه، افراد جوان‌تر با تجربه کمتر نیز باید با احترام و فروتنی با ارشدان خود رفتار کنند و قدردانی خود را در نظر داشته باشند.

عناوین و رتبه‌ها اهمیت دارند، اما تسلط واقعی در پرورش تواضع و احترام به دیگران صرف نظر از جایگاه آنها نهفته است. دوجو به مکانی برای تمرین نه تنها تکنیک‌های فیزیکی، بلکه شکل‌دهی شخصیت فرد تبدیل می‌شود. این تواضع و انضباط فراتر از دوجو گسترش می‌یابد و روابط بین فردی را غنی می‌کند و حس همدلی و شفقت را پرورش می‌دهد.

**خرد جاودانه کندو - فقط یک هنر رزمی نیست!**

کندو چیزی فراتر از یک هنر رزمی است. در واقع، ارتباط عمیق بین کندو و ارزش‌های اساسی ژاپنی گنجینه‌ای از خرد را آشکار می‌کند که فراتر از مرزهای فرهنگی است، که می‌توان آن را در عناصر مختلف این هنر باستانی مشاهده کرد.

تمرین موکوسو خودآگاهی و ذهن‌آگاهی را القا می‌کند و تمرین‌کنندگان را در لحظه حال ریشه دار می‌کند. با قدردانی از زیبایی‌شناسی و حفظ یک محیط هماهنگ، فرد به زیبایی در همه چیز یادآوری می‌شود و از ظرافت ذاتی زندگی استقبال می‌کند.

و در حالی که هنر تعظیم نزاکت و احترام را به عنوان سنگ بنای تعاملات القا می‌کند، کیای پرشور به عنوان یک استعاره قدرتمند برای برانگیختن شجاعت و رویارویی با چالش‌های زندگی عمل می‌کند. در نهایت، در پیگیری خودانضباطی و تواضع، کندو به یک سفر تحول‌آفرین تبدیل می‌شود که فراتر از دیوارهای دوجو گسترش می‌یابد! با افزایش محبوبیت کندو در اروپا و فراتر از آن، افراد این ارزش‌های زندگی را در آغوش می‌گیرند، حس قوی‌تری از خود را کشف می‌کنند و ارتباطات معناداری با دیگران برقرار می‌کنند. با در آغوش گرفتن جوهره این ارزش‌های ژاپنی، افراد می‌توانند زندگی پربارتر و هدفمندتری داشته باشند که توسط خرد سنت‌های دیرینه هدایت می‌شود. در دنیایی که با تغییرات مداوم مشخص می‌شود، درس‌های جاودانه کندو یادآوری قدرتمندی از ارزش خوداندیشی، احترام و انضباط در پیمایش پیچیدگی‌های زندگی مدرن ارائه می‌دهد.

ー ترجمه و بازنویسی شده، بر اساس مقاله اصلی ژاپنی توسط ماریکو ساتو


لیست مجلات
Front Hum Neurosci
PMC6539200

چکیده
هنرهای رزمی ژاپنی، بودو، گزارش شده‌اند که عملکرد شناختی، به ویژه توجه را بهبود می‌بخشند. با این حال، مکانیسم‌های عصبی زیربنایی اثر بودو بر پردازش توجه هنوز مورد بررسی قرار نگرفته است. کِندو، نوعی شمشیربازی با استفاده از شمشیرهای بامبو، یکی از محبوب‌ترین اشکال بودو در سراسر جهان است. ما تفاوت در اتصال عملکردی (FC) بین بازیکنان کِندو (KPs) و افراد غیر کِندو (NKPs) را در طول یک الگوی شنیداری "اُدبال" مرتبط با توجه و در طول استراحت بررسی کردیم. تجزیه و تحلیل‌ها بر روی شبکه مغزی مرتبط با "انگیزه" متمرکز بود. تصویربرداری تشددی عملکردی در حالت استراحت (rs-fMRI) و fMRI مبتنی بر وظیفه با استفاده از الگوی اُدبال در داوطلبان مرد سالم (14 KP و 11 NKP) انجام شد. تفاوت‌های گروهی در FC با استفاده از نرم‌افزار CONN در شبکه انگیزه آزمایش شد، که شامل 22 ناحیه مغزی تعریف شده توسط یک مطالعه قبلی fMRI مبتنی بر وظیفه تضاد پاسخ با یک نشانه پاداش بود. فعالیت‌های فیزیکی عمومی روزانه با استفاده از پرسشنامه فعالیت فیزیکی بین‌المللی (IPAQ) ارزیابی شد. ما همچنین تأثیر عوامل مخدوش‌کننده اصلی، یعنی عادات سیگار کشیدن، مصرف الکل، امتیاز IPAQ، شاخص توده بدنی (BMI) و زمان واکنش (RT) در الگوی اُدبال را بررسی کردیم. fMRI در حالت استراحت نشان داد که KPs دارای FC به طور قابل توجهی پایین‌تری نسبت به NKPs بین هسته اکومبنس راست و میدان چشم فرانتال راست (FEF) در شبکه انگیزه بودند. برعکس، KPs دارای FC به طور قابل توجهی بالاتری نسبت به NKPs بین شیار داخل‌پاریتال چپ (IPS) و ژیروس پیش‌مرکزی چپ (PCG) در شبکه در طول الگوی شنیداری اُدبال بودند [آستانه‌های آماری، نرخ کشف نادرست (FDR) < 0.05]. این نتایج پس از کنترل برای کوواریات‌های اصلی معنادار باقی ماندند. نتایج ما نشان می‌دهد که یکپارچگی تضعیف شده شبکه انگیزه در حالت استراحت همراه با یکپارچگی افزایش یافته شبکه انگیزه در طول تقاضای توجهی ممکن است توانایی‌های تمرکز فوری KPs را نشان دهد.
کلمات کلیدی: بودو، کِندو، شبکه انگیزه، اتصال عملکردی، توجه
مقدمه
ورزش بدنی به طور گسترده‌ای برای سلامتی مفید تلقی می‌شود. این مزایا با پیاده‌روی، ژیمناستیک و ورزش به عنوان سرگرمی احساس می‌شود. علاوه بر مزایای فیزیکی ورزش بر سیستم‌های قلبی عروقی، تنفسی و متابولیک (Paffenbarger et al., 1984; Biddle et al., 2011)، چندین گزارش نشان داده‌اند که مشارکت در ورزش به طور مثبتی بر رفاه روانی تأثیر می‌گذارد. به عنوان مثال، ورزش منظم نشان داده است که افسردگی و اضطراب را تسکین می‌دهد و استرس را کاهش می‌دهد (Hassmén et al., 2000; Callaghan, 2004) و گفته شده است که یک دوره کوتاه ورزش میل به نوشیدن الکل را سرکوب می‌کند (Ussher et al., 2004). مشارکت در ورزش همچنین اثرات مفیدی بر عملکرد شناختی (Etnier et al., 1997; Northey et al., 2018) به ویژه توجه دارد. با استفاده از یک کار توجه انتخابی، Abernethy و Russell (1987) ظرفیت‌های توجهی فوق‌العاده ورزشکاران را گزارش کردند. Kida et al. (2005) دریافتند که بازیکنان بیسبال حرفه‌ای زمان واکنش (RT) کوتاه‌تری به محرک‌های هدف در طول یک کار Go/NoGo دارند. علاوه بر این، در این مطالعه، یک پیگیری طولی 2 ساله نشان داد که RTها بیشتر کوتاه می‌شوند، که نشان می‌دهد تمرین به طور مثبتی بر عملکرد تأثیر می‌گذارد (Kida et al., 2005).
مزایای بالقوه هنرهای رزمی (که به عنوان بودو در ژاپن شناخته می‌شوند) برای سلامتی جسمی و روانی توجه ویژه ای را به خود جلب کرده است (Woodward, 2009; Bu et al., 2010; Zheng et al., 2015). اگرچه اشکال مختلف بودو اغلب به عنوان ورزش در نظر گرفته می‌شوند، یکی از ویژگی‌های بودو که آن را از سایر ورزش‌ها متمایز می‌کند، تأکید آن بر ذهن و قلب است که سنت هنرهای رزمی ژاپنی تا حدی از مفاهیم ذن بودیسم اقتباس کرده است. بودو بر اهمیت ذهن آرام، بی‌حرکت و بدون مزاحمت تأکید می‌کند. این جنبه‌ها به عنوان Fudoshin (ذهن بی‌حرکت) یا Mu (ذهن خالی؛ Oosterling, 2011) توصیف می‌شوند. در مقابل مراقبه تأملی ذن نشسته، بودو به عنوان "ذن در عمل" (Oosterling, 2011) در نظر گرفته می‌شود و آموزش فیزیکی یک جزء ضروری است. مطالعات قبلی ظرفیت‌های توجهی فوق‌العاده بازیکنان بودو را گزارش کرده‌اند (Sanchez-Lopez et al., 2014). آموزش یکپارچه ذهن و بدن، مانند مراقبه و هنرهای رزمی، به بهبود عملکرد در وظایف توجهی شناخته شده است (Brefczynski-Lewis et al., 2007; Johnstone and Marí-Beffa, 2018). علاوه بر این، گزارش شده است که اثر مثبت بودو بر بهبود علائم اختلال نقص توجه/بیش فعالی وجود دارد (Woodward, 2009). با وجود شواهدی مبنی بر این تأثیرات مثبت بودو بر توجه، مکانیسم عصبی زیربنایی تنها توسط یک مطالعه مورد بررسی قرار گرفته است. آن مطالعه تفاوت بین بازیکنان ماهر و مبتدی را در پتانسیل‌های مرتبط با رویداد در طول یک تست عملکرد مداوم، که شاخصی از پردازش توجه است، در لوب‌های فرانتال و لیمبیک گزارش کرد (Sanchez-Lopez et al., 2016).
مکانیسم‌های زیربنایی مزایای مرتبط با بودو برای سلامت روانی، از جمله بهبود عملکرد شناختی، هنوز مشخص نیست. بررسی تأثیر بودو بر "انگیزه" می‌تواند به پاسخگویی به این سوال کمک کند، زیرا تصور می‌شود عملکردهای شناختی، از جمله توجه، تحت تأثیر انگیزه قرار دارند (Robinson et al., 2012). بنابراین، در مطالعه حاضر، ما بر روی شبکه انگیزه به عنوان یک مکانیسم عصبی احتمالی که می‌تواند مهارت‌های توجهی برتر بازیکنان بودو را توضیح دهد، تمرکز کردیم. همانطور که قبلاً ذکر شد، یک ذهن آرام و بدون مزاحمت برای تبدیل شدن به یک متخصص بودو مورد نیاز است. علاوه بر این، همانطور که در هر ورزشی مورد نیاز است، تمرکز فوری نیز ضروری است. طبق نظریه انگیزش (Anselme, 2010)، انگیزه به عنوان یک "انگیزه" عمل می‌کند که انرژی مورد نیاز برای فعال‌سازی، حفظ و هدایت رفتارهای مرتبط با هدف را در اختیار ارگانیسم قرار می‌دهد و دارای نوعی ویژگی هموستاتیک است. انگیزه محرک به طور مداوم بر رفتارهای روزانه ما تأثیر می‌گذارد، یعنی افزایش فوری انگیزه در مواجهه با اهداف/اهداف حیاتی، پس از رضایت، کاهش می‌یابد. ما پیش‌بینی کردیم که این تغییر/تغییر حالت "استراحت در مقابل توجهی" انگیزه می‌تواند آموزش داده شود و از طریق آموزش ذهن و بدن بودو کارآمدتر شود.
مطالعات تصویربرداری عصبی اخیر نشان داده‌اند که اتصال عملکردی مغز (FC) می‌تواند برای مشخص کردن مدارهای عصبی که عملکردهای شناختی انسان، از جمله پردازش توجه ارزیابی شده توسط الگوی اُدبال بصری (Li et al., 2016) و مزایای سلامتی استفاده غیرپاتولوژیک از اینترنت بر عملکرد انگیزشی (Fujiwara et al., 2018) را زیربنا می‌کنند، استفاده شود. علاوه بر این، تغییرات FC در شرایطی مانند خستگی ذهنی (پس از درگیر شدن در وظایف شناختی برای یک دوره طولانی، Li et al., 2016; خواب‌آلودگی در حین رانندگی با ماشین، Harvy et al., 2019) در مطالعات EEG گزارش شده است، علاوه بر ناهنجاری‌های FC که توسط تصویربرداری تشددی عملکردی (fMRI) در بیماری‌های روانی مانند اسکیزوفرنی (Li et al., 2018) آشکار شده است.
برای آزمایش فرضیه خود، ما بر روی کِندو تمرکز کردیم، نوعی شمشیربازی با شمشیرهای بامبو که توسط بیش از چهار میلیون نفر تمرین می‌شود (International Kendo Federation, 2014). ما تفاوت در FC بین بازیکنان کِندو (KPs) و افراد غیر کِندو (NKPs) را در شبکه انگیزه (Kinnison et al., 2012; Fujiwara et al., 2018) هم در حالت استراحت و هم در یک الگوی مرتبط با توجه بررسی کردیم. مناطق مغزی در شبکه انگیزه با استفاده از یک الگوی مرتبط با انگیزه (Padmala and Pessoa, 2011) شناسایی شده‌اند. این شبکه شامل 22 ناحیه مورد علاقه (ROIs) است که از نظر فعالیت خود به خوبی هماهنگ هستند. ROIs شناسایی شده شامل شیار داخل‌پاریتال دو طرفه (IPS)، قشر پیش‌پیشانی میانی (MPFC)، میدان چشم فرانتال (FEF)، ژیروس پیش‌پیشانی میانی (MFG)، جزیره قدامی (aIns)، مغز میانی (MB)، پوتامن (Put)، caudate (Caud)، هسته اکومبنس (NAcc)، لوب پاریتال تحتانی چپ (IPL)، قشر سینگولات قدامی راست (rACC)، ناحیه حرکتی مکمل (SMA) و ژیروس پیش‌مرکزی چپ (PCG) است. علاوه بر MB و گانگلیون‌های پایه، که هسته سیستم پاداش را تشکیل می‌دهند، این ROIs شامل چندین ناحیه قشری هستند که با نواحی هسته به خوبی هماهنگ هستند. ما فرضیه داشتیم که KPs: (1) FC تضعیف شده در طول حالت استراحت؛ و (2) FC افزایش یافته در طول وظایف با بار توجهی افزایش یافته.
مواد و روش‌ها
شرکت‌کنندگان
شرکت‌کنندگان KPs (n = 15) و NKPs (n = 15) هم‌سن و سالم و همگی مرد سالم بودند. KPs به عنوان افرادی تعریف می‌شدند که بازیکنان دارای درجه دان (یعنی افرادی که بیش از 10 سال سابقه کِندو دارند) بودند که حداقل دو بار در هفته کِندو تمرین می‌کردند. دو روانپزشک مجرب تأیید کردند که هیچ یک از شرکت‌کنندگان هیچ اختلال روانی یا بیماری پزشکی یا عصبی جدی ندارند. ضریب هوش تخمینی با استفاده از تست خواندن بزرگسالان ژاپنی (JART; Matsuoka et al., 2006) اندازه‌گیری شد و همه شرکت‌کنندگان در محدوده نرمال قرار داشتند. پس از توضیح کامل رویه‌های آزمایشی، همه شرکت‌کنندگان رضایت آگاهانه کتبی خود را قبل از مشارکت در مطالعه ارائه کردند.
این مطالعه توسط کمیته اخلاق دانشکده پزشکی و فارغ التحصیلان دانشگاه کیوتو تأیید شد و مطابق با اعلامیه هلسینکی انجام شد.
ارزیابی فعالیت فیزیکی عمومی و عادات دیگر
پرسشنامه فعالیت فیزیکی بین‌المللی
پرسشنامه فعالیت فیزیکی بین‌المللی (IPAQ; نسخه کوتاه 7 سوالی، Craig et al., 2003) یک پرسشنامه خودارزیابی است که برای اندازه‌گیری میانگین میزان فعالیت فیزیکی در طول یک هفته استفاده می‌شود. این پرسشنامه به عنوان ابزاری برای نظارت بین‌المللی فعالیت فیزیکی در بزرگسالان توسعه یافته است و قابلیت اطمینان و اعتبار فرم کوتاه IPAQ ژاپنی قبلاً تأیید شده است (Murase et al., 2002). شاخص‌های پرسشنامه به شرح زیر است: شدت متوسط ورزش = ضرب METs و مدت زمان ورزش [معادل‌های متابولیک (METs) دقیقه در روز] و شاخص‌های مصرف انرژی (kcal/day)1.
شاخص توده بدنی
شاخص توده بدنی (BMI) با استفاده از فرمول زیر محاسبه شد: وزن بدن (کیلوگرم)/ مربع قد (متر).
شاخص سیگار کشیدن و مصرف الکل
سیگار کشیدن و مصرف الکل به طور بالقوه می‌توانند بر توجه و سیستم انگیزه/پاداش تأثیر بگذارند. بنابراین، این عادات با استفاده از تست Fagerström برای وابستگی به نیکوتین (FTND, Heatherton et al., 1991) و تست شناسایی اختلال مصرف الکل (CORE-AUDIT, Babor et al., 1992; Hiro and Shima, 1996) ارزیابی شدند.
تصویربرداری با MRI
تصویربرداری fMRI با یک اسکن 360 ثانیه‌ای در حالت استراحت (Rest) با استفاده از یک توالی پالس گرادیان تک‌شات اکو پلنار (EPI) بر روی یک دستگاه MRI 3 تسلا (Tim-Trio; Siemens, Erlangen, Germany) با گرادیان 40 mT/m و یک سیم‌پیچ آرایه‌ای فاز 32 کاناله فقط گیرنده انجام شد. در طول به دست آوردن داده‌های حالت استراحت، به شرکت‌کنندگان دستور داده شد تا به طور بصری بر روی یک صلیب ثابت در مرکز صفحه نمایش تمرکز کنند و از فکر کردن به هر چیز خاصی خودداری کنند. سپس آنها دستورالعمل‌های مربوط به تکمیل کار اُدبال را به مدت 25 ثانیه دریافت کردند. سپس کار شنیداری اُدبال را به مدت 390 ثانیه انجام دادند. این کار شامل 30 آزمایش هدف و 150 آزمایش غیر هدف بود. شرکت‌کنندگان دو صدای مختلف شنیدند: 30 صدای نویز صورتی به عنوان محرک‌های هدف و 150 تن خالص 400 هرتز به عنوان محرک‌های استاندارد. تن‌ها به ترتیب تصادفی ارائه می‌شدند. صداها با استفاده از نرم‌افزار Audacity 2.1.1 تولید شدند2. همه محرک‌ها با استفاده از نرم‌افزار E-prime 2.0 (Psylab, USA) به مدت 200 میلی‌ثانیه با فاصله بین محرک تصادفی 1-3 ثانیه در واحد 100 میلی‌ثانیه ارائه شدند. در طول کار، به شرکت‌کنندگان دستور داده شد تا با فشار دادن یک دکمه به سرعت و با دقت پس از ارائه محرک هدف، بین تن‌های هدف و غیر هدف تمایز قائل شوند. کل زمان به دست آوردن fMRI 775 ثانیه بود. حرکت سر با استفاده از پدهای فومی در داخل سیم‌پیچ به حداقل رسید.
داده‌های MRI ساختاری نیز با استفاده از توالی‌های سریع گرادیان آماده‌سازی مغناطیسی سه‌بعدی (3D-MPRAGE) به دست آمدند. پارامترهای تصاویر 3D-MPRAGE به شرح زیر بودند: زمان اکو (TE)، 3.4 میلی‌ثانیه؛ زمان تکرار (TR)، 2000 میلی‌ثانیه؛ زمان وارونگی، 990 میلی‌ثانیه؛ میدان دید (FOV)، 225 × 240 میلی‌متر؛ اندازه ماتریس، 240 × 256؛ وضوح، 0.9375 × 0.9375 × 1.0 میلی‌متر3؛ و 208 برش محوری کل بدون شکاف تقاطع. پارامترهای fMRI به شرح زیر بودند: TE، 30 میلی‌ثانیه؛ TR، 2500 میلی‌ثانیه؛ زاویه واژگونی، 80 درجه؛ FOV، 212 × 212 میلی‌متر؛ اندازه ماتریس، 64 × 64؛ وضوح در صفحه، 3.3125 × 3.3125 میلی‌متر2؛ 40 برش محوری کل؛ و ضخامت برش، 3.2 میلی‌متر با شکاف 0.8 میلی‌متر به ترتیب صعودی. یک مجموعه داده گرادیان اکو دوگانه برای اصلاح اعوجاج میدان B0 نیز به دست آمد.
پیش‌پردازش تصویر
مجموعه داده fMRI برای اعوجاج EPI با استفاده از FUGUE، ابزار FMRIB برای باز کردن هندسی EPIs (بخشی از بسته نرم‌افزاری FSL (کتابخانه نرم‌افزاری FMRIB ver. 5.0.9)3 اصلاح شد که تصاویر EPI را بر اساس داده‌های نقشه‌برداری میدان باز می‌کند. اجزای مصنوع و نوسانات مربوط به حرکت از تصاویر با استفاده از ICA-based X-noiseifier (FIX; Griffanti et al., 2014) FMRIB حذف شدند.
سپس داده‌های fMRI و MRI ساختاری پیش‌پردازش شده با استفاده از جعبه ابزار CONN-fMRI FC (ver.17e)4 با بسته نرم‌افزاری SPM12 (مرکز تصویربرداری عصبی Wellcome Trust)5 پردازش شدند. ابتدا، همه تصاویر عملکردی با استفاده از یک خط لوله پیش‌پردازش پیش‌فرض برای تجزیه و تحلیل مبتنی بر حجم (به فضای MNI) هم‌تراز و بازسازی شدند، زمان‌بندی برش اصلاح شد، با داده‌های ساختاری هم‌ثبت شد، در فضای MNI استاندارد (موسسه علوم اعصاب مونترال، کانادا) نرمال شد، شناسایی ناهنجاری (اسکرابینگ مبتنی بر ART) و با استفاده از هسته گاوسی با حداکثر عرض کامل در نیمه (FWHM) 8 میلی‌متر صاف شد. همه مراحل پیش‌پردازش با استفاده از یک خط لوله پیش‌پردازش پیش‌فرض برای تجزیه و تحلیل مبتنی بر حجم انجام شدند (به فضای MNI). داده‌های ساختاری به ماده خاکستری، ماده سفید (WM) و مایع مغزی نخاعی (CSF) تقسیم شدند و در همان خط لوله پیش‌پردازش پیش‌فرض نرمال شدند. اجزای اصلی سیگنال‌ها از WM و CSF و همچنین پارامترهای حرکت ترجمه و چرخشی (با شش پارامتر دیگر که مشتقات زمانی مرتبه اول آنها را نشان می‌دهند) با استفاده از رگرسیون کوواریانس CONN حذف شدند. با استفاده از استراتژی CompCor پیاده‌سازی شده (Behzadi et al., 2007)، اثر کوواریات‌های مزاحم، از جمله نوسانات سیگنال fMRI از WM، CSF و مشتقات آنها و همچنین نویز پارامترهای هم‌ترازی، کاهش یافت. همانطور که توصیه می‌شود، فیلتر عبور باند با پنجره فرکانسی 0.008-0.09 هرتز انجام شد. این مرحله پیش‌پردازش برای افزایش قابلیت اطمینان بازآزمایی یافت شد. قبل از اجرای FIX، حرکت در طول fMRI با استفاده از جابجایی فریم به فریم ارزیابی شد، که موقعیت سر بین هر حجم از داده‌های عملکردی را کمی می‌کند (Power et al., 2012). اگر تعداد حجم‌هایی که موقعیت سر در آن 0.5 میلی‌متر با حجم‌های مجاور متفاوت بود، بیش از 20 درصد بود (Fujiwara et al., 2018)، شرکت‌کنندگان حذف شدند. در واقع، هیچ یک از شرکت‌کنندگان بر اساس این معیار حذف نشدند. علاوه بر این، تفاوت معنی‌داری در جابجایی فریم به فریم بین KPs و NKPs وجود نداشت (0.154 ± 0.062 در مقابل 0.145 ± 0.050، p = 0.72).
تجزیه و تحلیل اتصال عملکردی
تجزیه و تحلیل در شبکه انگیزه
ما یک تجزیه و تحلیل FC منطقه مورد علاقه (ROI) به ROI انجام دادیم. ما 22 خوشه کروی با قطر 10 میلی‌متر و مختصات اوج بر اساس مطالعات fMRI مرتبط با انگیزه (Kinnison et al., 2012; Fujiwara et al., 2018) مشخص کردیم. ROIs در IPS دو طرفه (IPS_R: x = 24, y = −54, z = 40, IPS_L: −27, −52, 41)، MPFC (MPFC_R: 6, 8, 39, MPFC_L: −8, 7, 39)، FEF (FEF_R: 34, −11, 48, FEF_L: −31, −12, 50)، MFG (MFG_R: 26, 46, 25, MFG_L: −28, 35, 29)، aIns (aIns_R: 31, 17, 11, aIns_L: −35, 26, 5)، مغز میانی (MB_R: 7, −15, −8, MB_L: −10, −18, −8)، پوتامن (Put_R: 17, 9, −2, Put_L: −19, 9, 2)، caudate (Caud_R: 10, 9, 2, Caud_L: −10, 9, 2)، NAcc (NAcc_R: 13, 6, −7, NAcc_L: −13, 6, −7)، لوب پاریتال تحتانی چپ (IPL_L: −28, −42, 41)، قشر سینگولات قدامی راست (rACC_R: 13, 39, 8)، ناحیه حرکتی مکمل راست (SMA_R: 0, −6, 57) و ژیروس پیش‌مرکزی چپ (PCG_L: −48, −4, 37) قرار داشتند. برای هر موضوع، سری زمانی fMRI پیش‌پردازش شده از همه پیکسل‌ها در 22 ROI استخراج و میانگین گرفته شد. FC ROI به ROI به عنوان ضرایب همبستگی دو متغیره تبدیل شده فیشر برای هر جفت از 22 منطقه تعریف شد که منجر به یک ماتریس همبستگی 22 × 22 (231 FC) در هر موضوع شد.
با توجه به ماهیت اکتشافی این مطالعه، تصحیحات برای مقایسه‌های چندگانه با استفاده از نرخ کشف نادرست (FDR) انجام شد، اما نه با استفاده از تصحیح بونفرونی (p معنادار < 0.0023) بر اساس تعداد ROIs در شبکه انگیزه.
تجزیه و تحلیل در شبکه توجه
از آنجایی که ما از یک الگوی مرتبط با توجه استفاده کردیم، تجزیه و تحلیل در شبکه توجه برای آزمایش اینکه آیا گروه KP با NKP در توجه تفاوت دارد، به عنوان یک تجزیه و تحلیل اضافی انجام شد، با اشاره به شبکه توجه بطنی/ پشتی (VAN/DAN; Yeo et al., 2011).
تجزیه و تحلیل آماری
ماتریس‌های اتصال عملکردی خاص موضوع که از جعبه ابزار CONN استخراج شده‌اند، به عنوان یک تجزیه و تحلیل سطح دوم استفاده شدند. ما یک تجزیه و تحلیل کوواریانس یک‌طرفه (ANCOVA) با گروه (KP در مقابل NKP) به عنوان یک متغیر مستقل، FC به عنوان یک متغیر وابسته و سن به عنوان یک کوواریات بدون علاقه انجام دادیم. اتصالات معنادار با محاسبه مقادیر p FDR اصلاح شده < 0.05 شناسایی شدند.
یک آزمون t دو طرفه برای مقایسه‌های گروهی داده‌های جمعیت‌شناختی، امتیازات IPAQ متوسط، BMI و داده‌های رفتاری الگوی اُدبال اعمال شد.
برای آزمایش اثرات سیگار کشیدن و مصرف الکل، فعالیت فیزیکی عمومی و زمان واکنش کار اُدبال بر تفاوت‌های FC بین گروه‌های KP و NKP، تجزیه و تحلیل‌های اضافی در دو مرحله انجام شد، از جمله یک تجزیه و تحلیل همبستگی برای بررسی ارتباط FTND، CORE-AUDIT، IPAQ، BMI و RT با FC و یک ANCOVA با استفاده از گروه به عنوان یک متغیر مستقل، FC به عنوان یک متغیر وابسته و (1) FTND، CORE-AUDIT، (2) IPAQ، BMI، (3) RT و (4) همه کوواریات (1)، (2) و (3) به عنوان کوواریات. ضرایب همبستگی پیرسون در صورت وجود توزیع نرمال داده‌ها استفاده شد و ضرایب رتبه‌ای اسپیرمن در صورت عدم توزیع نرمال داده‌ها استفاده شد.
نتایج
اطلاعات جمعیت‌شناختی، فعالیت فیزیکی عمومی و داده‌های رفتاری
بر اساس یافته‌های MRI ساختاری، یک و چهار موضوع به ترتیب از گروه KP و NKP حذف شدند زیرا ناهنجاری‌های ارگانیک جزئی (تغییرات ایسکمیک یا کیست عنکبوستیایی) داشتند. داده‌ها از مجموع 14 KP و 11 NKP نهایی تجزیه و تحلیل شدند. اطلاعات جمعیت‌شناختی، امتیازات IPAQ، BMI و داده‌های رفتاری الگوی اُدبال در جدول 1 خلاصه شده‌اند. تفاوت معنی‌داری در سیگار کشیدن (یک نفر در هر گروه سیگار می‌کشید و شش/پنج KP/NKP سیگار کشیده بودند)، مصرف الکل، امتیاز IPAQ یا BMI بین گروه‌ها وجود نداشت.
جدول 1
اطلاعات جمعیت‌شناختی و داده‌های رفتاری شرکت‌کنندگان.
|  | بازیکن کِندو (n = 14) | بازیکن غیر کِندو (n = 11) |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| متغیرها |  |  |  |  | p |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| سن | 39.9 | 13.0 | 38.8 | 13.2 | 0.836 |
| FTND | 0.3 | 1.1 | 0.2 | 0.6 | 0.776 |
| CORE_AUDIT | 7.0 | 5.0 | 7.5 | 7.2 | 0.824 |
| IPAQ (METs. minutes/day) | 439.6 | 372.3 | 315.9 | 202.3 | 0.336 |
| IPAQ (kcal/day) | 483.7 | 512.7 | 384.3 | 268.2 | 0.584 |
| BMI | 23.3 | 6.4 | 24.1 | 3.6 | 0.708 |
| الگوی شنیداری اُدبال |  |  |  |  |  |
|    تعداد خطاهای حذف | 0.1 | 0.3 | 0.0 | 0.0 | 0.387 |
|    تعداد خطاهای کمیسیون | 0.3 | 0.6 | 0.3 | 0.5 | 0.285 |
|    زمان واکنش (ms) | 171.2 | 42.9 | 244.9 | 91.8 | 0.028* |
FTND، تست Fagerström برای وابستگی به نیکوتین; CORE_AUDIT، تست شناسایی اختلال مصرف الکل; IPAQ، پرسشنامه فعالیت فیزیکی بین‌المللی; BMI، شاخص توده بدنی. *p_ < 0.05_.
در مورد داده‌های رفتاری الگوی اُدبال، نرخ خطا بین دو گروه تفاوت معنی‌داری نداشت. زمان واکنش‌ها به محرک‌ها در KPs نسبت به NKPs کوتاه‌تر بود (جدول 1).
تفاوت‌های گروهی در FC در شبکه انگیزه
تجزیه و تحلیل CONN-toolbox تفاوت‌های زیر را نشان داد: (1) KPs دارای FC به طور قابل توجهی پایین‌تری بین هسته اکومبنس راست و میدان چشم فرانتال راست (T(22) = −4.44, p = 0.004) در مقایسه با NKPs در طول rs-fMRI (شکل 1) بودند؛ و (2) KPs دارای FC به طور قابل توجهی بالاتری بین ژیروس پیش‌مرکزی چپ و شیار داخل‌پاریتال چپ (T(22) = 4.33, p = 0.006) نسبت به NKPs در طول الگوی اُدبال بودند (همه آستانه‌های آماری FDR < 0.05). هیچ تفاوت دیگری در FC بین گروه‌ها یافت نشد.

[شکل 1: تفاوت‌های گروهی در FC در شبکه انگیزه در (A) تصویربرداری تشددی عملکردی در حالت استراحت (rs-fMRI) و (B) fMRI مبتنی بر وظیفه در طول یک الگوی شنیداری اُدبال (KPs < NKPs/ KPs > NKPs). FEF، میدان چشم فرانتال؛ FC، اتصال عملکردی؛ NAcc، هسته اکومبنس؛ PCG، ژیروس پیش‌مرکزی؛ IPS، شیار داخل‌پاریتال؛ L، چپ؛ R، راست؛ KP، بازیکنان کِندو؛ NKP، بازیکنان غیر کِندو.]
همبستگی بین FC و سایر متغیرها
تجزیه و تحلیل ANCOVA نشان داد که پس از کنترل برای کوواریات‌ها، KPs دارای FC به طور قابل توجهی پایین‌تری بین هسته اکومبنس راست و میدان چشم فرانتال راست در طول استراحت و FC بالاتری بین ژیروس پیش‌مرکزی چپ و شیار داخل‌پاریتال چپ در طول الگوی اُدبال نسبت به NKPs بودند (جدول 3). هیچ اثر معناداری از کوواریات‌ها (امتیازات FTND، CORE_AUDIT، امتیاز IPAQ، BMI و RT) بر تفاوت‌های FC وجود نداشت.
جدول 2
همبستگی بین اتصال عملکردی (FC) و سایر متغیرهایی که ممکن است با توجه مرتبط باشند.
|  | FC_FEF_NAcc | FC_IPS_PCG |
| --- | --- | --- |
|  | آماری | p | آماری | p |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| FTND | ρ = 0.11 | 0.609 | ρ = 0.01 | 0.972 |
| CORE_AUDIT | ρ = 0.01 | 0.965 | ρ = −0.28 | 0.182 |
| IPAQ (METs. minutes/day) | ρ = −0.25 | 0.235 | ρ = 0.18 | 0.388 |
| IPAQ (kcal/day) | r = −0.21 | 0.235 | r = 0.16 | 0.458 |
| BMI | ρ = 0.18 | 0.402 | ρ = −0.01 | 0.955 |
| زمان واکنش به اُدبال (ms) | ρ = 0.30 | 0.140 | ρ = −0.48 | 0.015* |
FTND، تست Fagerström برای وابستگی به نیکوتین; CORE_AUDIT، تست شناسایی اختلال مصرف الکل; IPAQ، پرسشنامه فعالیت فیزیکی بین‌المللی; BMI، شاخص توده بدنی; اُدبال، الگوی شنیداری اُدبال; FC_FEF_NAcc، اتصال عملکردی بین میدان چشم فرانتال و هسته اکومبنس; FC_IPS_PCG، اتصال عملکردی بین شیار داخل‌پاریتال و ژیروس پیش‌مرکزی. *p تصحیح نشده < 0.05_.
مقایسه‌های گروهی FC
یک ANCOVA با استفاده از متغیرهای زیر به عنوان کوواریات انجام شد: (1) FTND و CORE_AUDIT به عنوان عادات زندگی که بر توجه و انگیزه تأثیر می‌گذارند؛ (2) امتیاز IPAQ و BMI به عنوان شاخص‌هایی از فعالیت فیزیکی عمومی؛ (3) RT؛ و (4) همه کوواریات (1)، (2) و (3) به عنوان یک عامل که تأثیر معناداری بر تفاوت‌های FC دارد (جدول 3). ANCOVA نشان داد که در مقایسه با گروه NKP، KPs دارای FC به طور قابل توجهی پایین‌تری بین هسته اکومبنس راست و میدان چشم فرانتال راست در طول استراحت و FC بالاتری بین ژیروس پیش‌مرکزی چپ و شیار داخل‌پاریتال چپ در طول الگوی اُدبال پس از کنترل برای کوواریات‌های (1)، (2)، (3) و (4) بودند (جدول 3). طبق تجزیه و تحلیل ANCOVA، هیچ اثر معناداری از کوواریات‌ها (امتیازات FTND، CORE_AUDIT، امتیاز IPAQ، BMI و RT) بر تفاوت‌های FC وجود نداشت.
جدول 3
مقایسه گروهی FC با تجزیه و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) با کنترل عوامل مخدوش‌کننده.
|  | اثر گروهی FC_FEF_NAcc | اثر گروهی FC_IPS_PCG |
| --- | --- | --- |
| کوواریات‌ها | آماری | p | آماری | p |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| FTND، CORE_AUDIT | F(1,21) = 6.927 | 0.002 | F(1,21) = 6.850 | 0.002 |
| IPAQ (MET-minutes/week)، IPAQ (kcal/day)، BMI | F(1,20) = 4.909 | 0.008 | F(1,20) = 3.427 | 0.031 |
| زمان واکنش به اُدبال (ms) | F(1,22) = 9.998 | 0.001 | F(1,23) = 9.592 | 0.001 |
| FTND، CORE_AUDIT، IPAQ(MET-minutes/week)، IPAQ (kcal/day)، | F(1,16) = 11.971 | 0.003 | F(1,16) = 7.146 | 0.017 |
| BMI و زمان واکنش به اُدبال (ms) |
FTND، تست Fagerström برای وابستگی به نیکوتین; CORE_AUDIT، تست شناسایی اختلال مصرف الکل; IPAQ، پرسشنامه فعالیت فیزیکی بین‌المللی; BMI، شاخص توده بدنی; اُدبال، الگوی شنیداری اُدبال; FC_FEF_NAcc، اتصال عملکردی بین میدان چشم فرانتال و هسته اکومبنس; FC_IPS_PCG، اتصال عملکردی بین شیار داخل‌پاریتال و ژیروس پیش‌مرکزی.
مقایسه FC در شبکه توجه
هیچ تفاوتی بین گروه‌های KP و NKP در FC در طول حالت استراحت یا الگوهای اُدبال در تجزیه و تحلیل در شبکه VAN/DAN یافت نشد.
بحث
در مطالعه حاضر، ما پیش‌بینی کردیم که تغییر/تغییر حالت "استراحت در مقابل توجهی" انگیزه می‌تواند آموزش داده شود و از طریق آموزش ذهن و بدن بودو کارآمدتر شود. یافته اصلی این مطالعه این بود که یکی از FCها (FEF-NAcc) در شبکه انگیزه در طول استراحت در KPs در مقابل NKPs کمتر بود، در حالی که یکی از FCها (PCG-IPS) در طول بار توجهی بالاتر در الگوی اُدبال در KPs در مقابل NKPs بیشتر بود. این نتیجه با فرضیه اولیه ما مطابقت دارد و نشان می‌دهد که KPs می‌توانند شبکه انگیزه را به طور به موقع‌تری، بسته به تقاضای توجه، به کار گیرند.
این اولین مطالعه‌ای است که همبستگی‌های عصبی اثر کِندو بر انگیزه را بررسی می‌کند و بر FC در شبکه انگیزه هم در حالت استراحت و هم در یک کار مرتبط با توجه تمرکز می‌کند. ما همچنین اثرات عوامل مخدوش‌کننده اصلی، از جمله سیگار کشیدن، مصرف الکل و فعالیت فیزیکی عمومی را بررسی کردیم. در نتیجه، هیچ اثری از عوامل مخدوش‌کننده بالقوه بر تفاوت‌های FC یافت نشد.
بودو عناصری از ذن و آموزش فیزیکی واقعی را دارد. تأکید بر داشتن ذهن آرام/خالی، مشابه ذن، بودو را از سایر ورزش‌ها متمایز می‌کند. این روحیه ذن در سبک آموزش بودو تجسم می‌یابد. به عنوان مثال، در مورد کِندو، یک آموزش منظم با یک دوره کوتاه مراقبه به نام "موکوسو" آغاز و به پایان می‌رسد، در طول آن افراد به طور ساکت با چشمان بسته می‌نشینند (Labbate, 2011). ورزش به طور کلی احتمالاً اثرات مثبتی بر پردازش توجه دارد. این ممکن است به دلیل افزایش جذب شبکه انگیزه در هنگام نیاز به انگیزه در پاسخ به بارهای توجهی باشد. در مورد بودو و به ویژه با توجه به عنصر ذن آن، کاهش جذب شبکه انگیزه در طول استراحت ممکن است نشان‌دهنده نوعی مرحله آماده‌سازی برای پردازش توجهی کارآمد باشد، که می‌تواند نشان‌دهنده یک تضاد "استراحت در مقابل توجهی" در اصطلاحات یکپارچگی شبکه انگیزه باشد. این تضاد بین دو حالت، یعنی یک حالت استراحت در مقابل یک حالت هدایت‌شده توسط توجه، با یک مفهوم کلیدی ذن، Fudoshin (ذهن بی‌حرکت) سازگار است، که توسط تاکوان سوهو، یک راهب ذن (1573-1645) ابداع شد. طبق نوشته‌های او "ذهن بی‌بند و بار: نوشته‌هایی از یک استاد ذن به یک شمشیرزن ماهر" (Wilson and Takuan, 2012)، یک "ذهن بی‌حرکت" یک حالت ذهنی آرام است، اما با پتانسیل حرکت انعطاف‌پذیر در یک لحظه. این تضاد بین حالت‌های استراحت و توجهی می‌تواند مفهوم دیگری از ذن، "شینشین-ایچینیو" (وحدت ذهن و بدن; Nakao and Ohara, 2014) را توضیح دهد. آموزش یکپارچه ذهن و بدن، که شامل جنبه‌هایی از ذن و همچنین آموزش فیزیکی است، می‌تواند منجر به توسعه ذهن/بدن به طور یکپارچه شود.
تنها زمان واکنش‌ها به الگوی اُدبال با FCها همبستگی داشت، هم در rs-fMRI و هم در fMRI مبتنی بر وظیفه. این نتایج نشان می‌دهد که سیگار کشیدن، الکل و عادات ورزشی با تفاوت‌های FC بین KPs و NKPs مرتبط نیستند. زمان واکنش‌ها در گروه KP نسبت به گروه NKP کوتاه‌تر بود و با FC بین PCG و IPS در شبکه انگیزه در طول الگوی اُدبال همبستگی منفی داشت. این نشان می‌دهد که زمان واکنش سریع‌تر نشان‌دهنده یکپارچگی عصبی قوی‌تر در شبکه انگیزه است. تفاوت‌های گروهی در FC پس از کنترل برای این متغیرهای بالقوه مخدوش‌کننده معنادار باقی ماندند. عدم وجود هرگونه تفاوت بین گروه‌ها در FC شبکه توجه ممکن است به دلیل ساختار ساده الگوی اُدبال و تقاضای شناختی پایین در پردازش توجه در این کار باشد. در این حس، تفاوت‌های معنادار بین KPs و NKPs در FC شبکه انگیزه اما نه در شبکه توجه در مطالعه حاضر نشان‌دهنده تفاوت در محرک انگیزشی/پاداش در پردازش توجه است تا تفاوت در پردازش توجه در تقاضای شناختی پایین.
اگرچه نتایج فعلی از این ایده حمایت می‌کنند که کِندو فواید سلامتی را به ارمغان می‌آورد، به این معنا که شبکه انگیزه را به طور مطلوب تقویت می‌کند، ورزش بدنی به طور کلی ممکن است اثرات منفی بر سلامت روان داشته باشد، مانند "سندرم تمرین بیش از حد" (Kreher and Schwartz, 2012) یا اعتیاد به ورزش (Hausenblas and Downs, 2002). با توجه به این اثر بالقوه بر سلامت روان، تحقیقات بیشتری باید برای تعیین مقدار، کیفیت، فراوانی و شدت مناسب تمرین کِندو انجام شود.
مطالعه حاضر دارای چندین محدودیت فنی است که باید در نظر گرفته شود. اولاً، همه شرکت‌کنندگان مرد بودند. بنابراین، نتایج مطالعه قابل تعمیم به زنان نیست. ثانیاً، اندازه نمونه نسبتاً کوچک بود. این ممکن است منجر به خطر بالاتری از خطاهای نوع II شود و بنابراین نتایج باید با احتیاط تفسیر شوند. مطالعات آینده می‌توانند مطالعه فعلی را با یک اندازه نمونه بزرگتر تکرار کنند. ثالثاً، ما از یک طرح مقطعی استفاده کردیم. با توجه به معایب احتمالی تجزیه و تحلیل داده‌ها از یک نقطه زمانی، هنوز مشخص نیست که آیا تمرین کِندو FCها را در شبکه انگیزه تغییر می‌دهد یا اینکه KPs دارای یک ویژگی ذاتی از FC بالا در این شبکه هستند. یک مطالعه طولی برای روشن شدن رابطه علتی بین تمرین کِندو و تغییرات FC در شبکه انگیزه و همچنین روشن شدن ویژگی‌های خاص اثرات کِندو ضروری خواهد بود. چهارم، به دلیل ماهیت مطالعات اکتشافی، تصحیح بونفرونی برای مقایسه‌های چندگانه اعمال نشد. با این حال، این ممکن است منجر به خطاهای نوع 1 شود. در نهایت، عدم وجود همبستگی‌های رفتاری با پارامترهای مغزی تفسیر نتایج ما را پیچیده می‌کند. FC بین IPS چپ و PCG چپ در طول الگوی اُدبال به طور منفی با زمان واکنش‌ها مرتبط بود، که ممکن است نشان دهد که اتصال بالاتر در شبکه انگیزه برای دستیابی به عملکرد توجهی بالاتر مطلوب است. با این حال، اهمیت عملکردی اتصال تضعیف شده در حالت استراحت در KPs نامشخص است، زیرا هیچ همبستگی رفتاری مشاهده نشد. با این حال، تفسیر ما این است که اتصال کاهش یافته در حالت استراحت ممکن است به دستیابی به حالات روانی مطلوب مانند آرامش کمک کند. مطالعات پیگیری که شامل اقدامات روانشناختی یا شناختی مرتبط است، برای بررسی این موضوع ضروری خواهد بود. علاوه بر این، اندازه‌گیری‌های فیزیولوژیکی سیستم عصبی خودمختار، مانند ضربان قلب و تغییرپذیری آن، نیز ممکن است مفید باشد.
در نتیجه، ما اثرات کِندو را در طول استراحت و الگوی اُدبال بررسی کردیم و بر اتصال شبکه انگیزه تمرکز کردیم. ما دریافتیم که FC در شبکه انگیزه در طول استراحت در KPs کمتر و در طول الگوهای مرتبط با توجه بیشتر است. نتایج ما نشان می‌دهد که تضاد بین فعالیت‌های کاهش یافته در شبکه انگیزه در حالت استراحت و افزایش فعالیت‌ها در طول تقاضای توجهی در KPs نشان‌دهنده تفاوت بین KPs و NKPs در محرک انگیزشی در پردازش توجه است. با این حال، نتایج باید با توجه به محدودیت‌های ذکر شده در بالا در نظر گرفته شوند. مطالعات بیشتر با نمونه‌های بزرگتر و یک طرح طولی برای تأیید یافته‌های فعلی مورد نیاز است. آموزش یکپارچه ذهن و بدن، که در بودو، از جمله کِندو تجسم می‌یابد، ممکن است برای برنامه‌های ارتقای سلامت گسترده‌تر برای افزایش شناخت و همچنین برنامه‌های درمانی برای شرایط روانی مختلف مانند اختلال نقص توجه/بیش فعالی مفید باشد.
بیانیه اخلاقی
این مطالعه توسط کمیته اخلاق دانشکده پزشکی و فارغ التحصیلان دانشگاه کیوتو تأیید شد و مطابق با اعلامیه هلسینکی انجام شد.
مشارکت نویسندگان
HF مفهوم‌سازی، طراحی و انجام آزمایش‌ها، به دست آوردن و تجزیه و تحلیل داده‌ها و پیش‌نویس دست‌نوشته را بر عهده داشت. TMu، TU و HF در مفهوم‌سازی مطالعه، تفسیر داده‌ها و بازبینی برای محتوای فکری مهم مشارکت داشتند. KK، SY، TMi و NO در طراحی و به دست آوردن داده‌ها، تفسیر داده‌ها و پیش‌نویس دست‌نوشته مشارکت داشتند. همه نویسندگان پیش‌نویس نهایی دست‌نوشته را تأیید کردند و با تمام جنبه‌های کار موافقت کردند، از جمله اطمینان از اینکه سؤالات مربوط به دقت یا یکپارچگی هر بخشی به طور مناسب مورد بررسی و حل و فصل قرار می‌گیرند.
تضاد منافع
نویسندگان اعلام می‌کنند که هیچ رابطه تجاری یا مالی وجود ندارد که بتواند به عنوان یک تضاد منافع بالقوه تفسیر شود.
تشکر و قدردانی
ما از نیا کسون، دکترای علوم، از گروه Edanz (www.edanzediting.com/ac) برای ویرایش پیش‌نویس این دست‌نوشته تشکر می‌کنیم.
تأمین مالی. این پروژه توسط Grant-in-Aid for Scientific Research on Innovative Areas (وزارت آموزش، فرهنگ، ورزش، علم و فناوری ژاپن، شماره‌های پروژه: 16H06402، 16H06395 و 16H06397)، Grant-in-Aid for Scientific Research (C; انجمن ژاپن برای ارتقای علم، 16K01790)، بنیاد سلامت Daiwa Securities، بنیاد Nakatomi و برنامه Impulsing Paradigm Change through Disruptive Technologies (ImPACT) (برنامه شورای علم، فناوری و نوآوری (دولت ژاپن، 2015-PM11-08-01)) تأمین مالی شد.
منابع

Abernethy B., Russell D. G. (1987). Expert-novice differences in an applied selective attention task. J. Sport Exerc. Psychol. 9, 326–345. 10.1123/jsp.9.4.326 [CrossRef] [Google Scholar]
Anselme P. (2010). The uncertainty processing theory of motivation. Behav. Brain Res. 208, 291–310. 10.1016/j.bbr.2009.12.020 [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
Biddle M. G., Vincent G., McCambridge A., Britton G., Dewes O., Elley C. R., et al.. (2011). Randomised controlled trial of informal team sports for cardiorespiratory fitness and health benefit in Pacific adults. J. Prim. Health Care 3, 269–277. 10.1071/hc11269 [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
Brefczynski-Lewis J. A., Lutz A., Schaefer H. S., Levinson D. B., Davidson R. J. (2007). Neural correlates of attentional expertise in long-term meditation practitioners. Proc. Natl. Acad. Sci. U S A 104, 11483–11488. 10.1073/pnas.0606552104 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
Bu B., Haijun H., Yong L., Chaohui Z., Xiaoyuan Y., Singh M. F. (2010). Effects of martial arts on health status: a systematic review. J. Evid. Based Med. 3, 205–219. 10.1111/j.1756-5391.2010.01107.x [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
Callaghan P. (2004). Exercise: a neglected intervention in mental health care? J. Psychiatr. Ment. Health Nurs. 11, 476–483. 10.1111/j.1365-2850.2004.00751.x [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
Craig C. L., Marshall A. L., Sjöström M., Bauman A. E., Booth M. L., Ainsworth B. E., et al.. (2003). International physical activity questionnaire: 12-country reliability and validity. Med. Sci. Sports Exerc. 35, 1381–1395. 10.1249/01.MSS.0000078924.61453.FB [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
Etnier J., Salazar W., Landers D. M., Petruzzello S. J., Myungwoo H., Nowell P. (1997). The influence of physical fitness and exercise upon cognitive functioning: a meta analysis. J. Sport Exerc. Psychol. 19, 249–277. 10.1123/jsep.19.3.249 [CrossRef] [Google Scholar]
Fujiwara H., Yoshimura S., Kobayashi K., Ueno T., Oishi N., Murai T. (2018). Neural correlates of non-clinical internet use in the motivation network and its modulation by subclinical autistic traits. Front. Hum. Neurosci. 12:493. 10.3389/fnhum.2018.00493 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
Griffanti L., Salimi-Khorshidi G., Beckmann C. F., Auerbach E. J., Douaud G., Sexton C. E., et al.. (2014). ICA-based artefact removal and accelerated fMRI acquisition for improved resting state network imaging. Neuroimage 95, 232–247. 10.1016/j.neuroimage.2014.03.034 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
Harvy J., Thakor N., Bezerianos A., Li J. (2019). Between-frequency topographical and dynamic high-order functional connectivity for driving drowsiness assessment. IEEE Trans. Neural. Syst. Rehabil. Eng. 27, 358–367. 10.1109/tnsre.2019.2893949 [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
Hassmén P., Koivula N., Uutela A. (2000). Physical exercise and psychological well-being: a population study in Finland. Prev. Med. 30, 17–25. 10.1006/pmed.1999.0597 [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
Heatherton T. F., Kozlowski L. T., Frecker R. C., Fagerström K. O. (1991). The fagerström test for nicotine dependence: a revision of the fagerström tolerance questionnaire. Br. J. Addict. 86, 1119–1127. 10.1111/j.1360-0443.1991.tb01879.x [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
Hiro H., Shima S. (1996). Availability of the Alcohol Use Disorders Identification Test (AUDIT) for a complete health examination in Japan. Nihon Arukoru Yakubutsu Igakkai Zasshi 31, 437–450. [PubMed] [Google Scholar]
International Kendo Federation (2014). The Nikkei online (2018). Available online at: https://www.nikkei.com/article/DGXMZO87539520R00C15A6000000/
Johnstone A., Marí-Beffa P. (2018). The effects of martial arts training on attentional networks in typical adults. Front Psychol. 9:80 10.3389/fpsyg.2018.00080 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
Kida N., Oda S., Matsumura M. (2005). Intensive baseball practice improves the Go/Nogo reaction time, but not the simple reaction time. Cogn. Brain Res. 22, 257–264. 10.1016/j.cogbrainres.2004.09.003 [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
Kinnison J., Padmala S., Choi J. M., Pessoa L. (2012). Network analysis reveals increased integration during emotional and motivational processing. J. Neurosci. 32, 8361–8372. 10.1523/JNEUROSCI.0821-12.2012 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
Kreher J. B., Schwartz J. B. (2012). Overtraining syndrome: a practical guide. Sports health 4, 128–138. 10.1177/1941738111434406 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
Labbate M. (2011). Attention, sit, meditate, bow, ready position: ritualized dojo pattern or character training? Cells Tissues Organs Print 20, 82–93. [Google Scholar]
Li J., Lim J., Chen Y., Wong K., Thakor N., Bezerianos A., et al.. (2016). Mid-task break improves global integration of functional connectivity in lower α band. Front. Hum. Neurosci. 10:304. 10.3389/fnhum.2016.00304 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
Li J., Sun Y., Huang Y., Bezerianos A., Yu R. (2018). Machine learning technique reveals intrinsic characteristics of schizophrenia: an alternative method. Brain Imaging Behav. [Epub ahead of print]. 10.1007/s11682-018-9947-4 [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
Matsuoka K., Uno M., Kasai K., Koyama K., Kim Y. (2006). Estimation of premorbid IQ in individuals with Alzheimer’s disease using Japanese ideographic script (Kanji) compound words: japanese version of national adult reading test. Psychiatry Clin. Neurosci. 60, 332–339. 10.1111/j.1440-1819.2006.01510.x [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
Murase N., Katsumura T., Ueda C., Inoue S., Shimomitsu T. (2002). Validity and reliability of japanese version of international physical activity questionnaire. J. Health Welf. Stat. 49, 1–9. [Google Scholar]
Nakao M., Ohara C. (2014). The perspective of psychosomatic medicine on the effect of religion on the mind-body relationship in Japan. J. Relig. Health 53, 46–55. 10.1007/s10943-012-9586-9 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
Northey J. M., Cherbuin N., Pumpa K. L., Smee D. J., Rattray B. (2018). Exercise interventions for cognitive function in adults older than 50: a systematic review with meta-analysis. Br. J. Sports Med. 52, 154–160. 10.1136/bjsports-2016-096587 [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
Oosterling H. (2011). “Budo philosophy,” in Palgrave Macmillan, a division of Macmillan Publishers. Handbook of Spirituality and Business, Chapter 13, eds Bouckaert L., Zsolnai L. (London: Palgrave Macmillan; ), 103–110. [Google Scholar]
Padmala S., Pessoa L. (2011). Reward reduces conflict by enhancing attentional control and biasing visual cortical processing. J. Cogn. Neurosci. 23, 3419–3432. 10.1162/jocn_a_00011 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
Paffenbarger R. S., Jr., Hyde R. T., Wing A. L., Steinmetz C. H. (1984). A natural history of athleticism and cardiovascular health. JAMA 252, 491–495. 10.1001/jama.1984.03350040021015 [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
Power J. D., Barnes K. A., Snyder A. Z., Schlaggar B. L., Petersen S. E. (2012). Spurious but systematic correlations in functional connectivity MRI networks arise from subject motion. Neuroimage 59, 2142–2154. 10.1016/j.neuroimage.2011.10.018 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
Robinson L. J., Stevens L. H., Threapleton C. J. D., Vainiute J., McAllister-Williams R. H., Gallagher P. (2012). Effects of intrinsic and extrinsic motivation on attention and memory. Acta Psychol. 141, 243–249. 10.1016/j.actpsy.2012.05.012 [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
Sanchez-Lopez J., Fernandez T., Silva-Pereyra J., Martinez Mesa J. A., Di Russo F. (2014). Differences in visuo-motor control in skilled vs. novice martial arts athletes during sustained and transient attention tasks: a motor-related cortical potential study. PLoS One 9:e91112. 10.1371/journal.pone.0091112 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
Sanchez-Lopez J., Silva-Pereyra J., Fernandez T. (2016). Sustained attention in skilled and novice martial arts athletes: a study of event-related potentials and current sources. PeerJ. 4:e1614. 10.7717/peerj.1614 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
Ussher M., Sampuran A. K., Doshi R., West R., Drummond D. C. (2004). Acute effect of a brief bout of exercise on alcohol urges. Addiction 99, 1542–1547. 10.1111/j.1360-0443.2004.00919.x [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
Wilson W. S., Takuan S. (2012). The Unfettered Mind: Writings from a Zen Master to a Master Swordsman. Boston: Shambhala Publications. [Google Scholar]
Woodward T. (2009). A review of the effects of martial arts practice on health. WMJ 108, 40–43. [PubMed] [Google Scholar]
Zheng G., Lan X., Li M., Ling K., Lin H., Chen L., et al.. (2015). Effectiveness of tai chi on physical and psychological health of college students: results of a randomized controlled trial. PLoS One 10:e0132605. 10.1371/journal.pone.0132605 [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]

Articles from Frontiers in Human Neuroscience are provided here courtesy of Frontiers Media SA


کندو راهی برای پرورش شخصیت انسان از طریق کاربرد اصول شمشیرزنی است.
کندو یک هنر رزمی ژاپنی است که بر شمشیرزنی سنتی مبتنی است. تمرین‌کنندگان در حالی که لباس‌های محافظ می‌پوشند، با شمشیرهای بامبوی انعطاف‌پذیر به مصاف یکدیگر می‌روند و سعی می‌کنند به نقاط خاصی از بدن حریف خود ضربه بزنند. کندو از شمشیرزنی سنتی ژاپنی مشتق شده است. شمشیرزنی معمولاً با شمشیرهای چوبی (بوکوتو) تمرین می‌شد، اما این به این دلیل است که ارزان و بادوام هستند، نه به این دلیل که ایمن هستند. یک ضربه محکم با بوکوتو به راحتی می‌تواند باعث آسیب، نقص عضو یا حتی مرگ شود. به همین دلیل، شکل اصلی تمرین، تمرین مکرر الگوهای از پیش تعیین شده حمله و دفاع (کاتا) بود. اما حتی در تمرین کاتا، شرکت‌کنندگان باید مراقب باشند که به طور جدی به یکدیگر ضربه نزنند و معمولاً قبل از رسیدن به هدف واقعی، متوقف می‌شوند. برای شبیه‌سازی آشفتگی یک مبارزه واقعی، تجهیزات کم‌واقع‌گرایانه‌تر اما ایمن‌تری به کار گرفته می‌شد. اولین توسعه، فوکوروجینای بود، یک قطعه بامبو که سر آن به چند قسمت تقسیم شده و با چرم پوشانده شده و با روکش لاک سفت شده بود. فوکوروجینای به اندازه بوکوتو خطرناک نیست، اما همچنان سلاح محکمی است که می‌تواند آسیب جدی وارد کند. بنابراین، نسخه ایمن‌تری توسعه یافت، شینای مدرن، که از چهار قطعه بامبو تشکیل شده است که در نوک و دسته به هم متصل شده‌اند. شینای هنگام برخورد به یک جسم جامد خم می‌شود و بخش زیادی از قدرت ضربه را جذب می‌کند. با این حال، یک ضربه از شینای هنوز هم می‌تواند بسیار دردناک باشد و اغلب باعث ایجاد کبودی شود. بنابراین، همزمان با شینای، تجهیزات محافظ (بوگو) نیز توسعه یافت. بوگو در کندوی مدرن از سر، دست‌ها و مچ‌ها، سینه و شکم و ران‌ها و کشاله ران محافظت می‌کند. قبل از جنگ جهانی دوم، کندو هنوز به شدت تحت تأثیر مدارس فردی شمشیرزنی سنتی بود. پس از جنگ، کندو یکدست شده و تکنیک‌ها برای رقابت با شینای، به جای نبرد با شمشیرهای واقعی، بهینه شده است.
![Image 3](https://clubs.oregonstate.edu/sites/stuorgs.oregonstate.edu/files/kendo-club/kata.jpg)
هنگامی که دانشجویان شروع به یادگیری کندو می‌کنند، اولین نوع تمرین‌هایی که با آن مواجه می‌شوند، تمرین‌های حرکات پا و سوبوری (ضربه زدن مکرر به یک حریف خیالی) است. پس از حرکات پایه پا و ضربه زدن، اوچیکومی‌گیکو می‌آید، که در آن دانشجو به یک هدف واقعی ضربه می‌زند، یا شینای شخص دیگری یا فردی با بوگو. سپس کیریکائشی می‌آید، که اساساً یک فرم استاندارد از اوچیکومی‌گیکوی پیوسته است. پس از اوچیکومی‌گیکو، کاکاری‌گیکو می‌آید، که در حالی که مشابه به نظر می‌رسد، در واقع کاملاً متفاوت است. در اوچیکومی‌گیکو، به دانشجو گفته می‌شود یا نشان داده می‌شود که کجا ضربه بزند. در کاکاری‌گیکو، دانشجو باید انتخاب کند که کجا ضربه بزند و به طور مداوم حمله کند. معمولاً 15 تا 30 ثانیه برای خسته کردن تمرین‌کننده کافی است. همه این نوع تمرین‌ها می‌توانند توسط دانشجو بدون بوگو انجام شوند. هنگامی که دانشجو با این نوع تمرین‌ها راحت شد، آماده است که شروع به پوشیدن بوگو کند، که به آنها امکان می‌دهد در انواع دیگری از تمرین‌ها شرکت کنند، مانند وازاگیکو (تمرین تکنیک‌های خاص حمله و دفاع)، کاکاری‌گیکوی پیشرفته‌تر، که در آن شریک آنها به طور فعال سعی می‌کند حملات آنها را خنثی کند، و در نهایت جی‌گیکو (تمرین آزاد) و مسابقات. همراه با موارد فوق، کندو تمرین کاتا با بوکوتو را حفظ می‌کند. از آنجایی که استفاده از شمشیرهای چوبی در تمرین‌های مشترک خطرات ذاتی دارد، دانشجویان جدید تا زمانی که حداقل با اوچیکومی‌گیکو راحت نشوند، کاتا را تمرین نمی‌کنند.


واشنگتن دی.سی، ۳ نوامبر ۲۰۲۰ - چند روز پس از روی کار آمدن تاریخی سالوادور آلنده در ۳ نوامبر ۱۹۷۰، ریچارد نیکسون شورای امنیت ملی خود را برای یک جلسه رسمی در مورد سیاست ایالات متحده در قبال دولت جدید وحدت مردمی شیلی فراخواند. تنها تعداد کمی از مقامات حاضر در اتاق کنفرانس کاخ سفید می‌دانستند که به دستور نیکسون، سیا به طور مخفیانه تلاش کرده و در ایجاد یک کودتای نظامی پیشگیرانه برای جلوگیری از روی کار آمدن آلنده شکست خورده است. یادداشت محرمانه و حساس شورای امنیت ملی، نشان‌دهنده اجماعی بود مبنی بر اینکه انتخابات دموکراتیک آلنده و دستور کار سوسیالیستی او برای ایجاد تغییرات اساسی در شیلی، منافع ایالات متحده را تهدید می‌کند، اما در مورد اینکه ایالات متحده چه کاری می‌تواند و باید انجام دهد، دیدگاه‌های متفاوتی وجود داشت. ویلیام راجرز، وزیر امور خارجه که با خصومت آشکار و تهاجمی علیه شیلی مخالف بود، پیشنهاد کرد: «شاید بتوانیم بدون نتیجه معکوس، او را سرنگون کنیم.» ملوین لیرد، وزیر دفاع نیز موافقت کرد: «ما باید هر کاری که می‌توانیم انجام دهیم تا به [آلنده] آسیب برسانیم و او را سرنگون کنیم.»
نیکسون در حالی که به تیم امنیت ملی خود دستور می‌داد تا یک برنامه تهاجمی، هرچند پنهانی، برای بی‌ثبات کردن توانایی آلنده در حکومت را اتخاذ کنند، توضیح داد: «نگرانی اصلی ما در شیلی، این است که [آلنده] بتواند خود را تثبیت کند و تصویری که به جهان ارائه می‌شود، موفقیت او باشد.» او افزود: «ما بسیار خونسرد و مودبانه رفتار خواهیم کرد، اما اقداماتی را انجام خواهیم داد که پیام واقعی به آلنده و دیگران باشد.»
به مناسبت پنجاهمین سالگرد روی کار آمدن سالوادور آلنده، آرشیو امنیت ملی امروز مجموعه‌ای از اسناد را منتشر کرد که سوابق دقیقی از چگونگی و چرایی ایجاد و پیگیری سیاست بی‌ثباتی در شیلی توسط نیکسون و مشاور امنیت ملی او، هنری کیسینجر را ارائه می‌دهد - عملیاتی که به گفته کیسینجر بعداً، «تا حد امکان شرایط را» برای کودتای نظامی ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۳ که منجر به قدرت گرفتن ژنرال آگوستو پینوشه شد، فراهم کرد. بررسی‌ها و تصمیمات دقیق آن‌ها، تحریف‌های بازیگران سابق سیاست، از جمله کیسینجر، در مورد نیت واقعی دولت نیکسون در قبال دولت آلنده را روشن می‌کند. پیتر کورن‌بلو، تحلیلگر ارشد آرشیو در مورد شیلی، می‌گوید: «این اسناد، هدف آگاهانه مقامات آمریکایی برای تضعیف توانایی سالوادور آلنده در حکومت و 'سرنگونی او' را ثبت می‌کنند تا او نتواند یک مدل موفق و جذاب برای تغییرات ساختاری ایجاد کند که کشورهای دیگر نیز ممکن است از آن تقلید کنند.»
هنگامی که عملیات مخفیانه سیا برای تضعیف آلنده در سپتامبر ۱۹۷۴ در صفحه اول روزنامه نیویورک تایمز توسط سیمور هرش، خبرنگار تحقیقی باسابقه، فاش شد، یک رسوایی بزرگ ملی و بین‌المللی به وجود آمد. خشم و نارضایتی از نقش پنهانی ایالات متحده در شیلی منجر به اولین تحقیق اساسی کنگره در مورد عملیات مخفیانه ایالات متحده، اولین جلسات علنی در مورد عملیات سیا و اولین انتشار یک مطالعه موردی بزرگ، «اقدام پنهانی در شیلی، ۱۹۶۳-۱۹۷۳» شد که توسط کمیته سنای ویژه به ریاست سناتور فرانک چرچ تهیه شده بود. سناتور چرچ در آن زمان اظهار داشت: «ماهیت و میزان نقش آمریکا در سرنگونی یک دولت شیلیایی انتخاب شده به صورت دموکراتیک، موضوعی است که باید به طور عمیق و مداوم مورد توجه عموم قرار گیرد.» او افزود: «این سوابق باید اصلاح شوند.»
اما دولت جرالد فورد با استناد به «اختیار اجرایی»، برخی از اسناد مهم منتشر شده امروز توسط کمیته چرچ را از دسترس خارج کرد. در حالی که مقامات آمریکایی سعی داشتند هدف مداخله ایالات متحده در شیلی را تحریف کنند، محققان سنا به سوابق تاریخی کامل در مورد بررسی‌ها و تصمیمات کاخ سفید در مورد شیلی در روزهای قبل و بعد از روی کار آمدن آلنده دسترسی نداشتند.

روایت رسمی
بلافاصله پس از افشاگری‌های هرش، رئیس‌جمهور فورد اعتراف بی‌سابقه‌ای، هرچند گمراه‌کننده، به عملیات مخفیانه سیا کرد. او به مطبوعات گفت: «تلاشی که در این مورد انجام شد، کمک به حفظ روزنامه‌ها و رسانه‌های الکترونیکی مخالف و حفظ احزاب سیاسی مخالف بود.» او ادعا کرد که مداخله ایالات متحده برای حفظ نهادهای دموکراتیک شیلی «به نفع مردم شیلی و قطعاً به نفع ما» بوده است، در حالی که رژیم پینوشه اولین سالگرد آنچه که به یک دیکتاتوری نظامی ۱۷ ساله تبدیل شد را جشن می‌گرفت.
هنری کیسینجر در شهادتی قبل از کمیته روابط خارجی سنا، این استدلال «حفظ دموکراسی» را مطرح کرد. او گفت: «هدف ایالات متحده نه بی‌ثبات کردن و نه سرنگونی [آلنده]، بلکه حفظ احزاب [مخالف] بود... نگرانی ما انتخابات سال ۱۹۷۶ بود و نه اصلاً کودتایی در سال ۱۹۷۳ که ما از آن اطلاعی نداشتیم و [هیچ ارتباطی با آن نداشتیم].» کیسینجر این استدلال را در خاطرات خود، «سال‌های کاخ سفید» تکرار کرد.
سایر مقامات سابق ایالات متحده که در عملیات ضد آلنده شرکت داشتند، از خاطرات خود برای بازنویسی تاریخ مداخله ایالات متحده در شیلی استفاده کردند. جک دیواین، افسر سابق سیا، در کتاب «شکار خوب: داستان یک جاسوس آمریکایی» که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد - و بخشی از آن در مجله معتبر «امور خارجه» با عنوان «چه اتفاقی در شیلی افتاد» منتشر شد - ادعا کرد که سیا صرفاً «از مخالفان سیاسی داخلی آلنده حمایت می‌کرد و اطمینان حاصل می‌کرد که آلنده نهادهای دموکراسی را از بین نمی‌برد.» به گفته دیواین، هدف این بود که این نهادها را حفظ کند تا در انتخابات سال ۱۹۷۶ شیلی، نیروهای دموکراتیک با حمایت مخفیانه ایالات متحده بر شرارت‌های ائتلاف وحدت مردمی آلنده غلبه کنند.
استدلال «حفظ دموکراسی» برای توجیه اقدامات مناسب بود، اما اسناد غیرمحرمانه کاخ سفید آن را به طور کامل رد می‌کنند. این اسناد نشان می‌دهند که وزارت امور خارجه ایالات متحده، که از یک رسوایی بین‌المللی در صورت افشای تلاش‌های ایالات متحده برای سرنگونی آلنده می‌ترسید، از یک سیاست محتاطانه همزیستی - که به عنوان استراتژی «مودوس ویوندی» شناخته می‌شد - حمایت می‌کرد و در عین حال از احزاب مخالف حمایت می‌کرد و شانس پیروزی آن‌ها در انتخابات سال ۱۹۷۶ را افزایش می‌داد. اگر واشنگتن سیاست اعلام شده خود مبنی بر «احترام به نتیجه انتخابات دموکراتیک» را نقض می‌کرد، دفتر امور بین آمریکایی در یکی از یادداشت‌های توجیهی در طول بحث داخلی در مورد نحوه واکنش به روی کار آمدن آلنده استدلال کرد، «اعتبار ما را در سراسر جهان کاهش می‌دهد... ملی‌گرایی علیه ما را افزایش می‌دهد» و «توسط دولت آلنده برای تحکیم موقعیت خود با مردم شیلی و به دست آوردن نفوذ در بقیه نیمکره استفاده می‌شود.»
اما اسناد همچنین نشان می‌دهند که کیسینجر به شدت این گزینه را رد کرد و شخصاً نیکسون را متقاعد کرد تا به نفع تلاشی برای بی‌ثبات کردن توانایی آلنده در حکومت، آن را لغو کند. کیسینجر در آماده‌سازی برای جلسه شورای امنیت ملی در مورد شیلی در ۶ نوامبر، به طور خصوصی با نیکسون لابی کرد و گفت: «ضروری است که به وضوح نشان دهید که در این موضوع کجا ایستاده‌اید.» او افزود: «اگر همه درگیر متوجه نشوند که شما می‌خواهید آلنده تا آنجا که می‌توانیم با او مخالفت کنیم، نتیجه آن یک حرکت تدریجی به سمت رویکرد مودوس ویوندی خواهد بود.»

استدلال‌های کیسینجر
اسناد نشان می‌دهند که کیسینجر تأثیر غالب برای تلاش مداوم برای بی‌ثبات کردن و تضعیف آلنده بود. هنگامی که برای او روشن شد که تلاش‌های سیا برای ایجاد کودتا قبل از روی کار آمدن آلنده در ۳ نوامبر احتمالاً شکست خواهد خورد، کیسینجر استدلال‌های اولیه خود را برای یک رویکرد تهاجمی بلندمدت که خصومت آن پنهان می‌شد، به نیکسون ارائه کرد. او در یک یادداشت محرمانه در ۱۸ اکتبر ۱۹۷۰ نوشت: «ظرفیت ما برای سرنگونی سریع آلنده به شدت محدود نشان داده شده است. بنابراین، سوال این است که آیا می‌توانیم اقداماتی انجام دهیم - فشار ایجاد کنیم، نقاط ضعف را بهره‌برداری کنیم، موانع را بزرگ کنیم - که حداقل شکست او را تضمین کند یا او را مجبور به تعدیل سیاست‌های خود کند، و در حداکثر حالت، ممکن است منجر به شرایطی شود که سرنگونی یا سقوط او در آینده امکان‌پذیرتر شود.»
کیسینجر دو رویکرد بالقوه برای یک استراتژی خصمانه را مطرح کرد:
- یکی سیاست آشکارا خصمانه خواهد بود که از تمام فشارها استفاده می‌کند و این خصومت را به طور آشکار نشان می‌دهد.
- دیگری موضعی «درست» اما سرد خواهد بود، با فشار و خصومت به طور پنهانی و پشت پرده تأمین می‌شود، و اقدامات خصمانه فقط در واکنش به تحریک به طور علنی نشان داده می‌شود.
او اظهار داشت: «هر دو روش» از اقدامات اساساً یکسانی استفاده می‌کنند - به عنوان مثال، فعالیت سیا، فشارهای اقتصادی و دیپلماتیک. تفاوت - و مسئله - در این است که خصومت ما چقدر آشکار باشد.
در حالی که شورای امنیت ملی در اوایل نوامبر آماده می‌شد، کیسینجر در ۲۹ اکتبر جلسه گروه بررسی ارشد را برای تعیین اینکه چه گزینه‌هایی در مورد شیلی برای بررسی نهایی نیکسون ارائه شود، ریاست کرد. نمایندگان وزارت دفاع از یک رویکرد آشکارا خصمانه حمایت می‌کردند. اعضای وزارت امور خارجه در برابر تهاجم آشکار هشدار دادند و بر یک رویکرد انعطاف‌پذیرتر تأکید کردند که در صورت تعدیل اهداف مارکسیستی و اقتدارگرایانه خود، «گزینه ایجاد روابط دوستانه با آلنده» را حفظ می‌کرد، طبق صورت‌جلسه جلسه. سیا، با حضور ریچارد هلمز، مدیر، توماس کارامسینس، رئیس عملیات مخفیانه و ویلیام برو، رئیس عملیات نیمکره غربی، از یک رویکرد خصمانه از طریق عملیات مخفیانه برای تضعیف آلنده حمایت کرد. به دلایل امنیتی، طرح اقدام مخفیانه‌ای که برای بی‌ثبات کردن شیلی تهیه کرده بودند، به عنوان ضمیمه ویژه‌ای به اسناد گزینه‌ها طبقه‌بندی شده بود و در اختیار سایر آژانس‌ها قرار نگرفت.
کیسینجر اطمینان حاصل کرد که رویکرد خصمانه غالب خواهد شد، به طوری که جلسه شورای امنیت ملی را به مدت یک روز به تعویق انداخت تا بتواند به مدت یک ساعت به دفتر بیضی برود و نیکسون را در مورد نحوه سوق دادن بوروکراسی سیاست خارجی به سمت یک موضع تغییر رژیم راهنمایی کند. یک یادداشت به اچ.آر. هالدمن، رئیس کارکنان نیکسون، که توسط برنامه‌ریز نیکسون توضیح داده شده است، بیان می‌کند: «هنری کیسینجر امروز صبح آمد تا ببیند آیا می‌توانیم جلسه شورای امنیت ملی را به جمعه منتقل کنیم یا خیر. او احساس می‌کند این بسیار مهم است زیرا موضوع شیلی است و هنری می‌گوید که بسیار مهم است که رئیس‌جمهور قبل از برگزاری جلسه، این موضوع را مطالعه کند.» او افزود: «به گفته هنری، شیلی می‌تواند تا سال ۱۹۷۲ بدترین شکست در دولت ما - 'کوبای ما' باشد.»
برای جلسه خصوصی خود با نیکسون، کیسینجر یک یادداشت جامع تهیه کرد که «تهدیدات جدی به منافع و موقعیت ما در نیمکره» و فراتر از آن را که آلنده نشان می‌داد - و همچنین تهدید موضع وزارت امور خارجه مبنی بر اینکه ایالات متحده باید یک استراتژی «مودوس ویوندی» را با یک دولت آلنده اتخاذ کند و بر شکست دادن او در انتخابات سال ۱۹۷۶ تمرکز کند، تشریح کرد. این سند، که برای اولین بار در کتاب پیتر کورن‌بلو، «پرونده پینوشه»، در چهل‌امین سالگرد کودتا منتشر شد، جامع‌ترین توضیح در مورد مداخله ایالات متحده در شیلی در میان هزاران سند غیرمحرمانه در دسترس عموم است.
کیسینجر در جمله اول خود نوشت و آن را برای تأکید زیرخط کرد: «انتخاب آلنده به عنوان رئیس‌جمهور شیلی برای ما یکی از جدی‌ترین چالش‌هایی است که تا به حال در این نیمکره با آن روبرو شده‌ایم.» او به نیکسون توصیه کرد: «تصمیم شما در مورد آنچه باید انجام شود ممکن است مهم‌ترین و دشوارترین تصمیم سیاست خارجی باشد که امسال باید بگیرید، زیرا آنچه در شیلی در ۶ تا ۱۲ ماه آینده اتفاق می‌افتد، پیامدهایی خواهد داشت که فراتر از روابط ایالات متحده و شیلی خواهد بود.»
همانطور که در یادداشت توجیهی منعکس شده است، نگرانی اصلی کیسینجر از آلنده این بود که او به طور آزادانه انتخاب شده بود و به ایالات متحده اجازه نمی‌داد تا به طور آشکار با دولت او مخالفت کند و سابقه ایجاد کند که سایر کشورها نیز ممکن است از آن پیروی کنند. کیسینجر هشدار داد که «اثر مدل می‌تواند پنهانی باشد»: «مثال یک دولت مارکسیستی انتخاب شده موفق در شیلی مطمئناً تأثیری بر - و حتی ارزشی پیشرو برای - سایر نقاط جهان، به ویژه در ایتالیا خواهد داشت. گسترش تقلیدی پدیده‌های مشابه در جاهای دیگر نیز به نوبه خود به طور قابل توجهی تعادل جهانی و موقعیت خود ما را تحت تأثیر قرار می‌دهد.»
او نیکسون را تشویق کرد تا از گزینه مودوس ویوندی وزارت امور خارجه صرف نظر کند و به شورای امنیت ملی دستور دهد تا یک سیاست خصمانه برای تضعیف آلنده را اجرا کند، اما آن را به عنوان خونسردی دیپلماتیک بی‌ضرر نسبت به دولت او پنهان کند. کیسینجر به نیکسون توصیه کرد: «تأکید حاصل از جلسه امروز باید بر مخالفت با آلنده و جلوگیری از تحکیم قدرت او باشد و نه بر به حداقل رساندن خطرات.»
در جلسه شورای امنیت ملی روز بعد، نیکسون نکات کلیدی کیسینجر در مورد تهدید «اثر مدل» که آلنده نشان می‌داد را تکرار کرد. او به تیم امنیت ملی خود توصیه کرد: «ما بسیار خونسرد و مودبانه رفتار خواهیم کرد، اما اقداماتی را انجام خواهیم داد که پیام واقعی به آلنده و دیگران باشد»، طبق یادداشت محرمانه صورت‌جلسه جلسه. طبق یادداشت‌های طبقه‌بندی شده‌ای که مدیر سیا، ریچارد هلمز، در جلسه تهیه کرده است، رئیس‌جمهور همچنین توصیه کرد: «اگر راهی برای سرنگونی [آلنده] وجود دارد، بهتر است آن را انجام دهیم.»

شش روز پس از روی کار آمدن سالوادور آلنده، کیسینجر یک یادداشت تصمیم‌گیری امنیت ملی با برچسب TOP SECRET/SENSITIVE/EYES ONLY با عنوان «سیاست در قبال شیلی» منتشر کرد که دستورالعمل‌های جلسه NSC را خلاصه می‌کند. «رئیس‌جمهور تصمیم گرفته است که (۱) موضع عمومی ایالات متحده مودبانه اما سرد خواهد بود، تا از دادن مبنایی به دولت آلنده برای بسیج حمایت داخلی و بین‌المللی برای تحکیم رژیم خود جلوگیری کند؛ اما (۲) ایالات متحده به دنبال حداکثر کردن فشار بر دولت آلنده برای جلوگیری از تحکیم آن و محدود کردن توانایی آن در اجرای سیاست‌هایی مغایر با منافع ایالات متحده و نیمکره خواهد بود.» این دستورالعمل به مقامات ایالات متحده اجازه می‌داد تا با سایر دولت‌های منطقه، به ویژه برزیل و آرژانتین، برای هماهنگی تلاش‌ها علیه آلنده همکاری کنند. همچنین اجازه داده شد تا به طور پنهانی وام‌های بانکی چندجانبه به شیلی را مسدود کنند و اعتبارات و وام‌های صادراتی ایالات متحده را لغو کنند. از شرکت‌های آمریکایی خواسته شد تا شیلی را ترک کنند و ارزش بازار بین‌المللی صادرات اصلی شیلی، مس، دستکاری شود تا به اقتصاد شیلی آسیب بیشتری وارد شود. سیا مجاز بود طرح‌های اقدام مرتبط را برای اجرای بعدی تهیه کند. این دستورالعمل هیچ اشاره‌ای به تلاشی برای حفظ نهادهای دموکراتیک شیلی یا تلاش برای شکست انتخاباتی آلنده در سال ۱۹۷۶ نداشت.
همان روز، کیسینجر با نیکسون تلفنی صحبت کرد و در مورد شیلی بحث کردند. نیکسون سخنرانی افتتاحیه آلنده را که در روزنامه نیویورک تایمز منتشر شده بود، خوانده بود. نیکسون به کیسینجر گفت: «هلمز باید به این افراد برسد»، اشاره به عملیات مخفیانه در شیلی. کیسینجر پاسخ داد: «ما این موضوع را روشن کرده‌ایم.»
طبق رونوشت طبقه‌بندی شده تماس تلفنی آن‌ها، نیکسون و مشاور امنیت ملی‌اش سپس در مورد توجیه خود برای مداخله علیه آلنده بحث کردند. نیکسون گفت: «من قویاً احساس می‌کنم که این خط در مورد تأثیر آن بر مردم جهان مهم است.» او استدلال کیسینجر را که چهار روز قبل در مورد «اثر مدل» آلنده ارائه کرده بود، تکرار کرد. کیسینجر کاملاً موافقت کرد. «حتی در اروپا تأثیر ______ خواهد داشت. نه تنها آمریکای لاتین.»

خواندن اسناد


دانشگاه ایالتی سن خوزه
دپارتمان اقتصاد
تایر واتکینز
شیلی
پیشینه شیلی
شیلی پیش از سالوادور آلنده، سابقه دموکراسی قوی داشت. دولت آن از یک شاخه اجرایی قوی، یعنی ریاست جمهوری، تشکیل شده بود، اما کنگره ملی نیز اختیارات قابل توجهی داشت. در انتخابات ریاست جمهوری، هیچ گونه بندی برای انتخابات دور دوم وجود نداشت. کنگره ملی، انتخابات رئیس جمهور را تایید می‌کرد و به طور سنتی، فردی را که بیشترین آرا را کسب کرده بود، به عنوان رئیس جمهور تایید می‌کرد. این موضوع در قانون ذکر نشده بود، اما یک سنت بود.
ادواردو فری، یک رهبر سیاسی میانه‌رو از حزب دموکرات مسیحی، در سال 1964 به عنوان رئیس جمهور انتخاب شد. با حمایت عناصر محافظه‌کارتر، فری با 56 درصد آرا در برابر سالوادور آلنده، نماینده حزب سوسیالیست و ائتلافی از سایر احزاب چپ‌گرا، به ریاست جمهوری رسید. فری از حمایت عناصر محافظه‌کارتر برخوردار شد، زیرا از پیروزی آلنده می‌ترسیدند.
دوره ریاست جمهوری فری از سال 1964 تا 1970 شامل برنامه‌های نسبتاً رادیکالی مانند ملی کردن معادن مس کنکوت و آناکوندا بود. اصلاحات ارضی گسترده نیز صورت گرفت. فری سعی داشت حمایت گروه‌های کم‌درآمد را جلب کند، اما در این فرآیند، گروه‌های پردرآمد و عناصر محافظه‌کار جامعه انتخاباتی را از خود بیگانه کرد.
در انتخابات سال 1970، فری کاندیدا نشد. تومیک نماینده دموکرات‌های مسیحی میانه‌رو بود. اما، به دلیل تجربه خود با فری، عناصر محافظه‌کار از کاندیداهای دموکرات مسیحی حمایت نکردند. در عوض، خورخه الساندری برای ریاست جمهوری کاندیدا شد. در انتخابات، آلنده 36 درصد آرا، الساندری محافظه‌کار 35 درصد و تومیک میانه‌رو 28 درصد آرا را به دست آورد. آلنده بیشترین آرا را داشت، اما تنها با یک درصد اندک.
اگرچه به وضوح یک انتخابات دور دوم مورد نیاز بود، اما در قانون اساسی هیچ بندی برای آن وجود نداشت. کنگره ملی باید برنده انتخابات ریاست جمهوری را تایید می‌کرد و بسیاری از کنگره خواستند که آلنده را تایید نکند، اما کنگره به سنت تایید فردی که بیشترین آرا را کسب کرده بود، پایبند ماند. به طور کلی درک می‌شد که نامزدی که کمتر از اکثریت آرا را به دست آورده، اختیاری برای ایجاد تغییرات اساسی در کشور ندارد.
آلنده نادیده گرفت که اختیاری ندارد و به اجرای یک انقلاب اجتماعی ادامه داد. هنگامی که بودجه کافی برای تامین مالی برخی از برنامه‌های اجتماعی وجود نداشت، دولت اقدام به چاپ پول کرد. این امر منجر به تورم فزاینده شد. تورم فزاینده باعث شد که طبقات پایین‌تر به رژیم آلنده برای حل مشکلات خود روی آورند.
روایتی از کتاب پاتاگونیای بروس چتوین، برخی از مشکلات آن زمان را نشان می‌دهد. چتوین در سفر خود به یک مزرعه لبنی در کوه‌های شیلی رسید که توسط یک مرد انگلیسی تاسیس و اداره می‌شد. دولت آلنده کارگران را تشویق می‌کرد تا کنترل شرکت‌هایی را که در آن کار می‌کردند، به دست بگیرند. کارگران لبنی‌گاه کنترل لبنی‌گاه را به دست گرفتند و صاحب انگلیسی آنجا را ترک کرد. لبنی‌گاه به یک گاو نر جدید نیاز داشت و دولت آلنده موافقت کرد که یک گاو نر با کیفیت بالا برای لبنی‌گاه تهیه کند. دولت ترتیب خرید یک گاو نر مناسب از نیوزیلند و حمل و نقل آن به شیلی را با هزینه گزاف داد. گاوهای نر با کیفیت مشابه در آرژانتین نیز در دسترس بودند، اما دولت آلنده نمی‌خواست با آرژانتین در حالی که تحت کنترل یک هیئت نظامی بود، معامله کند.
کارگران لبنی‌گاه که سطح زندگی بالایی نداشتند، نمی‌توانستند از کشتن برخی از گاوهای لبنی برای گوشت خودداری کنند. وقتی آن گوشت‌ها تمام شد، آن‌ها گاوهای بیشتری را کشتند. سپس آن‌ها گاوهای بیشتری و بیشتری را کشتند تا اینکه همه گاوهای لبنی از بین رفتند. تولید محصولات لبنی از لبنی‌گاه متوقف شد و بنابراین درآمدی برای کارگران وجود نداشت. سپس گاو نر گران‌قیمت از نیوزیلند رسید. از آنجایی که دیگر گله لبنی وجود نداشت، نیازی به گاو نر نبود و گاو نر بسیار گران‌قیمت سرنوشتی مشابه گاوهای لبنی پیدا کرد.
در سراسر کشور با کاهش تولید و افزایش قیمت‌ها، نارضایتی افزایش یافت. رانندگان مستقل کامیون که کامیون‌های خود را اداره می‌کردند و عنصر ضروری در سیستم حمل و نقل شیلی بودند، با مقررات آزاردهنده مواجه شدند و نمی‌توانستند مقدار کافی بنزین دریافت کنند. رانندگان کامیون اعتصاب کردند. زنان خانه‌دار طبقه متوسط در اعتراض به کمبود مواد غذایی راهپیمایی کردند.
پایان کار با سازماندهی کودتای نظامی توسط ارتش شیلی تحت رهبری آگوستو پینوشه فرا رسید. نیروی هوایی کاخ ریاست جمهوری را بمباران و گلوله‌باران کرد و ارتش بعداً به آن حمله کرد و در این فرآیند آلنده را کشت. پینوشه تصدی مقام ریاست جمهوری را بر عهده گرفت. در ابتدا او سعی کرد شیلی را مانند یک ارتش اداره کند، اما موفق نشد. بعداً او گروهی از اقتصاددانان شیلی را به عنوان مشاور وارد کرد که در دانشگاه شیکاگو آموزش دیده بودند و به همین دلیل به عنوان "پسران شیکاگو" شناخته می‌شدند.
پسران شیکاگو برنامه‌ای را اجرا کردند که نرخ تورم را از حدود 1000 درصد در سال به حدود 10 درصد در سال کاهش داد. این امر به عنوان یک معجزه کوچک در آمریکای لاتین تلقی می‌شد. آن‌ها همچنین سیاست‌های اقتصادی را پیشنهاد و اجرا کردند که توسعه و رشد اقتصادی را آغاز کرد. شیلی یک اقتصاد صادراتی خوب ایجاد کرد، از جمله صادرات میوه و سبزیجات به نیمکره شمالی در زمانی که از فصل خارج بودند و قیمت‌های بالایی را به دست آوردند.
هنگامی که رژیم پینوشه با دولت غیرنظامی جایگزین شد، سیاست‌های اقتصادی پسران شیکاگو تغییر نکرد.

اصلاحات نهادی عمده در دوران پینوشه

برنامه بازنشستگی
خوزه پینرا
1980
مراقبت‌های بهداشتی
هرنان بوچی 1981
بانک مرکزی
خصوصی‌سازی
سرخیو دکاسترو
تجارت خارجی

|  |
| --- |
|  |
صفحه اصلی تایر واتکینز


سال‌های آلنده و کودتای پینوشه، ۱۹۶۹–۱۹۷۳
روابط بین ایالات متحده و شیلی در دهه ۱۹۶۰ به دلیل نگرانی‌های آمریکا در مورد چپ‌های شیلی و افزایش ملی‌سازی صنایع شیلی، به ویژه مس، رو به وخامت گذاشت. طرح پیشرفت، که در سال ۱۹۶۱ توسط رئیس‌جمهور جان اف. کندی امضا شد، برای جلوگیری از گسترش سوسیالیسم در سراسر نیمکره طراحی شده بود. این طرح سرمایه‌گذاری پولی در کشورهای آمریکای لاتین را برای تقویت زیرساخت‌ها، آموزش و حمایت از دولت‌های دموکراتیک امکان‌پذیر می‌کرد و شیلی یکی از اصلی‌ترین دریافت‌کنندگان کمک بود. چشم‌انداز ملی‌سازی دو شرکت بزرگ مس شیلی، آناکوندا و کنیکات - هر دو متعلق به شرکت‌هایی مستقر در ایالات متحده - همراه با رشد احساسات سوسیالیستی در سراسر نیمکره، ایالات متحده را به ارائه کمک و مساعدت به دولت شیلی و همچنین به احزاب سیاسی مانند حزب دموکرات مسیحی (PDC) به صورت آشکار و پنهانی سوق داد.

تصویری از تظاهرکنندگان حامی آلنده. (مجموعه عکس‌های مجله U.S. News & World Report، بخش چاپ‌ها و عکس‌های کتابخانه کنگره)
در سپتامبر ۱۹۶۴، ادواردو فری، نامزد حزب PDC، به عنوان رئیس‌جمهور شیلی انتخاب شد و سالوادور آلنده، نامزد دور سوم از حزب جبهه عمل مردمی (Frente de Acción Popular یا FRAP) را شکست داد. کمپین فری از دولت ایالات متحده برای کمک به تضمین پیروزی او بودجه دریافت کرد. دولت او بر بهبود مسکن، اصلاح ارضی و افزایش دسترسی به آموزش تمرکز داشت. فری همچنین توافقی را با شرکت مس آناکوندا در مورد ملی‌سازی معادن مس به امضا رساند. منتقدان زیادی از توافق آناکوندا وجود داشت، حتی در داخل حزب PDC فری، و ملی‌سازی به یک مسئله مهم در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۹۷۰ تبدیل شد.
سه نامزد ریاست‌جمهوری در انتخابات سال ۱۹۷۰ رادومیرو تومیک از حزب PDC، رئیس‌جمهور سابق خورخه الساندری که نماینده حزب ملی (PN) بود و سالوادور آلنده، نامزد اتحاد مردمی (Unidad Popular یا UP)، ائتلافی چپ‌گرا که جایگزین FRAP شده بود، بودند. دولت ایالات متحده در این دوره انتخاباتی از وجوه پنهانی در شیلی استفاده کرد، نه برای استفاده یک نامزد خاص، بلکه برای جلوگیری از انتخاب آلنده. حمایت ایالات متحده تأثیری بر انتخابات داشت، اما آلنده همچنان بیش از یک سوم آرا را به دست آورد. الساندری نیز بیش از یک سوم آرا را به دست آورد و تنها یک درصد از آلنده عقب ماند. انتخابات دور دوم در کنگره شیلی برای ۲۴ اکتبر ۱۹۷۰ برنامه‌ریزی شد.
نه دولت ریچارد نیکسون، نه دولت فعلی شیلی و نه شرکت‌های آمریکایی با کسب و کار در شیلی (آناکوندا، International Telephone & Telegraph، کنیکات) نمی‌خواستند آلنده به ریاست‌جمهوری برسد، زیرا از تمایلات کمونیستی او می‌ترسیدند. کمیته ۴۰، کمیته شورای امنیت ملی ایالات متحده که پیشنهادات مربوط به اقدامات پنهانی را بررسی می‌کرد، جلسات متعددی را منتهی به انتخابات دور دوم اکتبر برگزار کرد. بحث در مورد اینکه آیا و چگونه در اقدامات پنهانی برای جلوگیری از پیروزی آلنده شرکت شود، بسیار پرشور بود. همزمان، رهبری نظامی شیلی به دو اردوگاه متمایز در مورد امکان‌پذیری کودتای نظامی تقسیم شده بود: کسانی که مایل به انجام کودتای نظامی بودند، که توسط دو جناح تحت رهبری ژنرال روبرتو ویاکس و ژنرال کامیلو والنزوئلا نمایندگی می‌شدند، و کسانی (که توسط ژنرال رنه شنیدر تجسم می‌شدند) که معتقد بودند هر تلاشی از سوی ارتش برای تأثیرگذاری بر انتخابات غیرقانونی است. پس از دو تلاش ناموفق از سوی حامیان والنزوئلا برای ربودن شنیدر، تلاش سوم توسط ویاکس در ۲۲ اکتبر انجام شد. تلاش برای ربودن به طرز وحشتناکی اشتباه پیش رفت و شنیدر مورد اصابت گلوله قرار گرفت. چند روز بعد درگذشت. تلاش‌های بیشتری از سوی ارتش شیلی برای تأثیرگذاری بر انتخابات دور دوم پیش رو انجام نشد.
در ۲۴ اکتبر کنگره شیلی با اکثریت قاطع به آلنده به عنوان رئیس‌جمهور رای داد و در ۳ نوامبر او به طور رسمی به عنوان رئیس‌جمهور شیلی سوگند یاد کرد. پس از تحلیف آلنده، نیکسون اظهار داشت که روابط ایالات متحده با شیلی ادامه خواهد داشت، اما نسبت به دولت‌های قبلی خنک‌تر خواهد بود. این دولت می‌ترسید که آلنده یک دولت کمونیستی در شیلی ایجاد کند. سیاست‌گذاران ایالات متحده همچنین اقداماتی را برای محدود کردن شدید اعتبارات یا کمک‌های بیشتر به شیلی انجام دادند.
در ۲۱ دسامبر ۱۹۷۰، آلنده پیشنهادی را برای اصلاح قانون اساسی شیلی ارائه کرد که مجوز مصادره شرکت‌های معدنی را صادر می‌کرد. کنگره شیلی اصلاحیه ملی‌سازی را در ۱۱ ژوئیه ۱۹۷۱ تصویب کرد و پنج روز بعد به قانون تبدیل شد. این طرح در آمریکای لاتین به دلیل بند آلنده که به "سودجویی بیش از حد" اشاره داشت، منحصر به فرد بود. این بند بیان می‌کرد که شرکت‌های معدنی متعلق به خارجی در شیلی به طور تصاعدی بیشتر از شرکت‌های مشابه دیگر سود می‌برند. در حالی که مصادره دارایی‌های ایالات متحده معمولاً بر اساس درصدی از ارزش بازار بود، در این مورد شرکت‌های آمریکایی برای معادن ملی‌شده پول کمی یا هیچ پولی دریافت نکردند. همزمان، شیلی کنترل شرکت تلفن شیلی را نیز به دست آورد که ITT اکثریت سهام آن را در اختیار داشت. روابط بین دو کشور با ادامه نبردها بر سر ملی‌سازی در طول دوره ریاست‌جمهوری آلنده رو به وخامت گذاشت.
آلنده می‌خواست مراقبت‌های بهداشتی، کشاورزی و آموزش را اصلاح کند و به ملی‌سازی بیشتر کسب‌وکارها علاقه‌مند بود. او درصد مزارع و کسب‌وکارهایی که ملی شده بودند را افزایش داد. دستمزدها در طول دوره ریاست‌جمهوری افزایش یافت و برای چند ماه اول، تورم مهار شد. در ظاهر، اصلاحات موفقیت‌آمیز به نظر می‌رسید. با این حال، مشخص شد که موفقیت‌ها مشکلات را جبران نمی‌کنند. افزایش دستمزدها منجر به رونق مصرف‌گرایی شد و شیلی مجبور شد برای تامین تقاضا به واردات متکی شود. قیمت مس کاهش یافت که به شدت بر تراز پرداخت‌های کشور تأثیر گذاشت. علاوه بر این، دولت شیلی در حال اتمام منابع کمک خارجی بود.
این مسائل منجر به مجموعه‌ای از تظاهرات و اعتصاب‌ها از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۳ شد. در ۲۹ ژوئن ۱۹۷۳، در میان اعتراضات و اعتصاب‌های گسترده، سرلشکر روبرتو سوپر یک تلاش ناموفق برای کودتا علیه آلنده را رهبری کرد. آلنده در یک سخنرانی رادیویی از مردم خواست از دولت او حمایت کنند و به شکست کودتای غیرقانونی کمک کنند و ژنرال کارلوس پراتس را برای مقابله با نیروهای شورشی فراخواند. پراتس، مانند شنیدر، معتقد بود که ارتش باید بی‌طرف بماند و کودتا تا اواخر صبح خنثی شد. اگرچه پراتس در متوقف کردن کودتا کلیدی بود، اما تا آگوست حمایت بسیاری از ارتش را از دست داد. پراتس در ۲۴ آگوست ۱۹۷۳ به عنوان وزیر دفاع و فرمانده ارتش توسط ژنرال آگوستو پینوشه جایگزین شد.
بین ژوئن و سپتامبر ۱۹۷۳، تظاهرات و اعتصاب‌های بیشتری شیلی را فلج کرد. در ۲۲ اوت، مجلس نمایندگان دولت آلنده را به نقض بخش‌های متعددی از قانون اساسی متهم کرد. آلنده این اتهامات را رد کرد و اظهار داشت که اقدامات او مطابق با قانون اساسی است. در این زمان، مشخص شد که مخالفت در ارتش گسترده است و اگر ارتش به طور کامل از آن حمایت کند، کودتا موفقیت‌آمیز خواهد بود.
در صبح ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۳، ارتش کودتای دیگری را علیه دولت آلنده آغاز کرد. در ساعت ۹:۱۰ صبح، آلنده آخرین پخش خود را از کاخ ریاست‌جمهوری انجام داد و اعلام کرد که از ریاست‌جمهوری استعفا نخواهد داد و با فریاد "زنده باد شیلی! زنده باد مردم! زنده باد کارگران!" از حامیان خود خواست. پس از سخنرانی، آلنده ظاهراً در دفاع از کاخ که تحت حمله شدید بود، پیوست. هنگامی که مشخص شد که ارتش کاخ را به دست خواهد گرفت، آلنده به مدافعان گفت تسلیم شوند. آلنده در رویدادهای نهایی کودتا درگذشت: مرگ او اکنون به طور گسترده‌ای خودکشی تلقی می‌شود.
در ۱۳ سپتامبر، پینوشه به عنوان رئیس‌جمهور شیلی منصوب شد و سپس کنگره را منحل کرد و بسیاری از احزاب سیاسی چپ‌گرای شیلی را غیرقانونی اعلام کرد. تصرف دولت به ۴۶ سال تاریخ حکومت دموکراتیک در شیلی پایان داد. در ژوئن ۱۹۷۵، پینوشه اعلام کرد که در آینده هیچ انتخاباتی در کشور برگزار نخواهد شد. اگرچه دولت ایالات متحده در ابتدا از کودتا خوشحال بود، اما نگرانی‌ها در مورد نقض حقوق بشر گزارش‌شده توسط رژیم جدید افزایش یافت.
بحث در مورد اینکه آیا ایالات متحده از کودتای پینوشه حمایت مستقیم کرده است یا خیر، ادامه دارد. ایالات متحده سابقه طولانی درگیر شدن در اقدامات پنهانی در شیلی داشت. این کشور برای حمایت از نامزدهای انتخاباتی بودجه فراهم کرده بود، کمپین‌های تبلیغاتی ضد آلنده را اجرا کرده بود و در سال ۱۹۷۰ در مورد مزایای حمایت از کودتای نظامی بحث کرده بود. در سال ۱۹۷۵ یک کمیته سنا تشکیل شد تا در مورد دخالت پنهانی ایالات متحده در شیلی در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ تحقیق کند. این گزارش نشان داد که ایالات متحده در این سال‌ها اقدامات پنهانی را در شیلی انجام داده است و حتی به یک پیشنهاد برای Track II، یک اقدام پنهانی برای سازماندهی یک کودتای نظامی برای جلوگیری از به قدرت رسیدن آلنده، فکر کرده بود. با این حال، نتیجه‌گیری آن این بود که شواهد کمی وجود دارد که دولت ایالات متحده را به حمایت پنهانی از کودتای پینوشه مرتبط کند.