حفاظت چیست؟

حفاظت شامل اقداماتی است که هدف آن تضمین حفظ بلندمدت میراث فرهنگی و دسترسی به آن در حال و آینده است. حفاظت یک حوزه میان‌رشته‌ای است که علم، علوم انسانی، فناوری، هنر استودیو و مهارت‌های دستی را برای درک مواد و تکنیک‌هایی که در اصل برای ایجاد اموال فرهنگی مانند سازهای موسیقی استفاده شده‌اند، برای قرار دادن میراث فرهنگی در محیط‌های اجتماعی و فیزیکی مختلفی که در آن سکونت داشته و برای درک فرآیندهای تخریب که خطری برای حفظ بلندمدت آن ایجاد می‌کنند، با هم ترکیب می‌کند.

حفاظت توسط مرمت‌گران، متخصصان واجد شرایطی انجام می‌شود که صلاحیت انجام درمان‌های مداخله‌ای بر روی شیء فیزیکی و همچنین اقدامات پیشگیرانه با هدف ایجاد یک محیط مناسب برای نگهداری و نمایش را دارند. مرمت‌گران معمولاً در برنامه‌های پسادانشگاهی حفاظت آموزش می‌بینند و در یک ماده یا نوع خاص از میراث فرهنگی تخصص دارند و از یک آیین اخلاقی که توسط سازمان حرفه‌ای حفاظت در منطقه خود تعیین شده است، پیروی می‌کنند. آن‌ها برای درک بهتر وضعیت فعلی و همچنین روش‌ها و مواد ساخت، بررسی‌هایی بر روی اموال فرهنگی انجام می‌دهند و اغلب از روش‌های تحلیلی علمی برای کمک به شناسایی مواد و فرآیندهای تخریب استفاده می‌کنند. به طور حیاتی، مرمت‌گران وضعیت یک شیء را قبل و بعد از مداخله، هم به صورت کتبی و هم به صورت عکاسی مستند می‌کنند. آن‌ها نتایج تجزیه و تحلیل‌های انجام شده بر روی شیء و همچنین یافته‌های حاصل از تحقیقات خود و مشورت با ذینفعان مربوطه را ثبت می‌کنند. یک مرمت‌گر از چنین ارزیابی‌هایی برای تصمیم‌گیری آگاهانه در مورد درمان استفاده می‌کند و همچنین اهداف انجام یک درمان مداخله‌ای، میزان برگشت‌پذیری یک درمان خاص، توانایی تمایز مواد جدید از مواد قدیمی و تأثیر احتمالی درمان بر روی یک شیء در آینده را در نظر می‌گیرد. از آنجایی که مواردی وجود دارد که عدم درمان یک شیء بهترین تصمیم است، یک مرمت‌گر همچنین اقدامات پیشگیرانه برای حفظ، مشاوره در مورد شرایط ایده‌آل نگهداری، نمایش و سفر را در نظر می‌گیرد.

حفاظت از سازهای موسیقی

برخلاف نقاشی‌ها، مجسمه‌ها و عکس‌ها، سازهای موسیقی اشیاء کاربردی هستند که نمی‌توان آن‌ها را فقط از طریق جنبه‌های بصری خود به طور کامل ارزیابی کرد - در بسیاری از موارد، بخش عمده‌ای از ارزش هنری آن‌ها از صدایی ناشی می‌شود که قادر به تولید آن هستند. برای یک مرمت‌گر سازهای موسیقی مهم است که عملکرد صوتی و موسیقی یک ساز را درک کند و از روش‌های درمانی استفاده کند که این عملکردها را تغییر ندهند. با این حال، نواختن یک ساز در طول زمان به طور اجتناب‌ناپذیری باعث فرسودگی آن می‌شود. نقش یک مرمت‌گر سازهای موسیقی تعیین این است که آیا و چگونه می‌توان یک ساز را به طور ایمن نواخت و خطر آسیب یا از دست دادن مواد اصلی را به حداقل رساند.

در مواردی که یک ساز موسیقی دیگر قابل نواختن نیست، یک مرمت‌گر باید مزایای آموزشی و زیبایی‌شناختی بازگرداندن آن به شرایط نواختن برای استفاده در اجرا را در برابر سایش و پارگی بالقوه و از دست دادن مواد اصلی ناشی از چنین مداخلاتی متعادل کند. بازگرداندن به شرایط قابل نواختن اغلب شامل جایگزینی یا تغییر قطعات اصلی است و می‌تواند برای حفظ بلندمدت یک ساز مضر باشد. بنابراین، بسیاری آن را با استانداردهای عملیاتی پذیرفته شده برای سایر دسته‌های مجموعه‌های موزه‌ای ناسازگار می‌دانند.

علاوه بر نقش آن به عنوان ابزاری برای ساخت موسیقی و شیئی تزئینی، یک ساز را می‌توان به عنوان سندی از فناوری ساخت ساز و عمل موسیقی یا آیینی یک دوره زمانی و فرهنگ خاص در نظر گرفت. با استفاده از طیف گسترده‌ای از ابزارها و تکنیک‌های تحلیلی برای مطالعه فنی سازهای موسیقی، مرمت‌گران نقش مهمی در مستندسازی، تفسیر و انتشار این اطلاعات ایفا می‌کنند.

منابع پیشنهادی

مراقبت از سازهای موسیقی تاریخی – ویراسته توسط رابرت ال. بارکلی
توصیه‌هایی برای حفاظت از سازهای موسیقی – انتشارات CIMCIM
سازمان‌های حرفه‌ای حفاظت

AIC (موسسه حفاظت آمریکا)
"موسسه حفاظت آمریکا (AIC) انجمن پیشرو عضویت برای مرمت‌گران فعلی و مشتاق و متخصصان مرتبط است که میراث فرهنگی را حفظ می‌کنند. آن‌ها بیش از 3500 نفر در بیش از چهل کشور در سراسر جهان را که در حوزه‌های علم، هنر و تاریخ از طریق درمان، تحقیق، مراقبت از مجموعه‌ها، آموزش و غیره کار می‌کنند، نمایندگی می‌کنند." مجله موسسه حفاظت آمریکا مقالات پژوهشی بررسی شده توسط همکاران، مطالعات فنی، مطالعات موردی درمانی و غیره را در زمینه حفاظت و نگهداری منتشر می‌کند.

AICCM (موسسه استرالیایی حفاظت از مواد فرهنگی)
"AICCM سازمان حرفه‌ای برای مرمت‌گران در استرالیا است. عضویت AICCM از مرمت‌گران حرفه‌ای، دانشجویان حفاظت و سازمان‌های عضو میراث فرهنگی تشکیل شده است. عضویت ما همچنین شامل افرادی است که در مشاغل مرتبط مانند بایگانان، معماران، متصدیان و کتابداران و همچنین داوطلبان و کسانی که به میراث فرهنگی علاقه مند هستند، می‌شود. AICCM Bulletin یک مجله بررسی شده توسط همکاران به صورت چاپی و آنلاین است که از سال 1975 توسط موسسه استرالیایی حفاظت از مواد فرهنگی (AICCM) تولید می‌شود."

CCI (موسسه حفاظت کانادا)
"موسسه حفاظت کانادا (CCI)، یک آژانس عملیاتی ویژه در وزارت میراث فرهنگی کانادا، با تخصص خود در علم حفاظت، درمان و حفاظت پیشگیرانه، پیشرفت و ترویج حفاظت از مجموعه‌های میراث کانادا را پیش می‌برد. CCI با موسسات و متخصصان میراث همکاری می‌کند تا اطمینان حاصل کند که این مجموعه‌های میراث برای کانادایی‌ها در حال حاضر و در آینده حفظ و در دسترس هستند. موسسه حفاظت کانادا (CCI) تعدادی انتشارات را به صورت رایگان و تعدادی را برای خرید ارائه می‌دهد."

E.C.C.O. (کنفدراسیون اروپایی سازمان‌های مرمت‌گران-بازسازی کنندگان)
"E.C.C.O.، کنفدراسیون اروپایی سازمان‌های مرمت‌گران-بازسازی کنندگان در سال 1991 توسط 14 سازمان مرمت‌گران-بازسازی کنندگان اروپایی تأسیس شد. در حال حاضر با نمایندگی نزدیک به 6000 متخصص در 22 کشور و 25 سازمان عضو، از جمله یک نهاد بین‌المللی (IADA)، E.C.C.O. نمایانگر حوزه حفظ میراث فرهنگی، هم منقول و هم غیرمنقول است."

ICOM-CC (کمیته حفاظت از شورای بین‌المللی موزه‌ها)
"ICOM-CC بزرگترین کمیته‌های بین‌المللی ICOM (شورای بین‌المللی موزه‌ها) با بیش از 2600 عضو در سراسر جهان از هر شاخه از حرفه موزه و حفاظت است. ICOM-CC هدف آن ترویج حفاظت از آثار با اهمیت فرهنگی و تاریخی و پیشبرد اهداف حرفه حفاظت است. ICOM-CC از گروه‌های کاری تخصصی تشکیل شده است که به طور فعال از طریق خبرنامه‌ها، جلسات و در کنگره سه‌سالانه با اعضای خود ارتباط برقرار می‌کنند." انتشارات آنلاین ICOM-CC شامل انتشارات کنفرانس سه‌سالانه قابل جستجو از سال 1972 و انتشارات سال 2019 از سه گروه کاری است: شیشه و سرامیک، فلزات و چرم و مواد مرتبط.

ICON (موسسه حفاظت)
"موسسه حفاظت یک موسسه خیریه و عضویت و نهاد حرفه‌ای است که نماینده و حامی عمل و حرفه حفاظت است. Icon برتری در حفاظت را ترویج می‌کند و ارزش مراقبت از میراث را ارتقا می‌دهد." مجله موسسه حفاظت، یک "مجله بررسی شده توسط همکاران سه بار در سال منتشر می‌شود."

IIC (موسسه بین‌المللی حفاظت از آثار تاریخی و هنری)
"سازمان غیرانتفاعی که بیش از پنجاه سال است دانش، روش‌ها و استانداردهای کاری مورد نیاز برای محافظت و حفظ آثار تاریخی و هنری در سراسر جهان را ترویج می‌کند." IIC منتشر می‌کند مطالعات در حفاظت، یک "مجله بین‌المللی پیشرو بررسی شده توسط همکاران برای حفاظت از آثار تاریخی و هنری."

منابع اضافی

AATA Online (خلاصه‌های هنر و باستان‌شناسی فنی)
"یک پایگاه داده تحقیقاتی رایگان که حاوی خلاصه‌هایی از ادبیات مربوط به حفظ و نگهداری میراث مادی است. از سال 1983 توسط گتی مدیریت و منتشر شده است. AATA Online حاوی بیش از 156000 رکورد است و سالانه حدود 4000 رکورد جدید از طریق به‌روزرسانی‌های منظم اضافه می‌کند. این پایگاه داده همچنین شامل کتاب‌شناسی‌های خاص موضوعی است که به عنوان بخشی از پروژه‌های تحقیقاتی حفاظتی و علمی خود گتی یا به عنوان بخشی از پروژه‌های مشترک خاصی که موسسه در آن درگیر است، تولید شده است."

AIC Conservation Wiki
"AIC Wiki توسط موسسه حفاظت آمریکا با محتوای ایجاد شده توسط گروه‌های تخصصی، شبکه‌ها و کمیته‌های مختلف AIC حمایت می‌شود. چندین گروه تخصصی "کاتالوگ‌های حفاظت AIC" داشتند، مجموعه‌هایی از دانش کاری در مورد مواد و تکنیک‌های مورد استفاده برای حفظ و درمان آثار هنری و مصنوعات تاریخی. این مجموعه که در سال 1985 به صورت چاپی آغاز شد و هنوز در حال توسعه فعال است، قرار بود به طور مداوم با تکامل تکنیک‌ها، فناوری‌ها و شیوه‌های عمل به‌روز شود. قرار دادن این محتوا در پلتفرم ویکی AIC امکان ویرایش و همکاری آسان و به موقع را فراهم می‌کند و همچنین دسترسی گسترده‌تری به این منابع را تضمین می‌کند و اطمینان حاصل می‌کند که روش‌ها و مواد نوآورانه مستند شده و به طور گسترده در بین مرمت‌گران و دانشمندان حفاظت منتشر می‌شوند." همچنین به جدول نتایج آزمایش مواد که توسط موسساتی که آزمایش‌هایی را در مورد استفاده کوتاه مدت و بلند مدت از مواد برای نگهداری و نمایش انجام می‌دهند، گردآوری شده است، توجه کنید.

BCIN (پایگاه داده کتاب‌شناختی شبکه اطلاعات حفاظت)
"BCIN از سال 1987 به صورت آنلاین در دسترس است، یک منبع قابل اعتماد برای متخصصان، موزه‌ها و سایر سازمان‌های میراث است. اکنون شامل نزدیک به 200000 ارجاع، از جمله 34 جلد اول خلاصه‌های هنر و باستان‌شناسی فنی (AATA)، منتشر شده بین سال‌های 1955 و 1997 است."

CAMEO (دایره‌المعارف آنلاین حفاظت و مواد هنری)
"CAMEO یک پایگاه داده است که اطلاعات فنی متمایز در مورد مجموعه متمایز اصطلاحات، مواد و تکنیک‌های مورد استفاده در زمینه‌های حفاظت هنر و نگهداری تاریخی را جمع‌آوری، تعریف و منتشر می‌کند. این پایگاه داده در سال 1997 در موزه هنرهای زیبا، بوستون به عنوان یک پایگاه داده مواد توسعه یافت و با همکاری چندین موسسه گسترش یافته است تا شامل چندین مجموعه مرجع شود." این شامل کتابخانه تصویر مرجع فیبر، بایگانی رنگ Uemura، پایگاه داده منسوجات آسیایی و پایگاه داده رنگدانه‌های فوربس است.

CITES (کنوانسیون تجارت بین‌المللی گونه‌های جانوری و گیاهی در معرض خطر)
"CITES یک توافق بین‌المللی بین دولت‌ها است. هدف آن اطمینان از این است که تجارت بین‌المللی نمونه‌هایی از حیوانات وحشی و گیاهان بقای گونه‌ها را تهدید نمی‌کند."

CoOL (Conservation OnLine)
"Conservation OnLine (CoOL) یک پلتفرم در دسترس رایگان برای تولید و انتشار منابع حیاتی برای کسانی است که برای حفظ میراث فرهنگی در سراسر جهان کار می‌کنند. با حمایت بنیاد پیشرفت در حفاظت، CoOL متعهد به رشد و پایداری این منابع در آینده است. به عنوان منبعی معتبر و قابل اعتماد از اطلاعات، CoOL به ترویج، گرد هم آوردن و ارتقای همکاری کمک می‌کند."

به‌روزرسانی در 22 نوامبر 2021


یک ویولن در حال بازسازی
حفظ و مرمت سازهای موسیقی توسط مرمت‌گران متخصص انجام می‌شود، افرادی که به طور مناسب آموزش دیده‌اند تا سازهای موسیقی تاریخی و امروزی را از آسیب یا تخریب گذشته یا آینده حفظ یا محافظت کنند. از آنجایی که سازهای موسیقی می‌توانند به طور کامل از یا صرفاً شامل انواع مختلفی از مواد مانند پلاستیک، چوب، فلز، ابریشم و پوست، از جمله موادی باشند، یک مرمت‌گر باید در نحوه بررسی صحیح انواع مختلف مواد ساخت مورد استفاده برای ارائه بالاترین سطح از حفظ و مرمت پیشگیرانه و ترمیمی آموزش دیده باشد.
حفظ و مرمت سازهای موسیقی موضوعی را مطرح می‌کند که با هیچ موضوع دیگری در دنیای هنر متفاوت است. بر خلاف نقاشی‌ها، مجسمه‌ها و عکس‌ها، سازهای موسیقی اشیاء کاربردی هستند که نمی‌توان ارزش هنری آن‌ها را تنها از طریق جنبه‌های بصری آن‌ها درک کرد - بخش زیادی از ارزش هنری آن‌ها از صدایی ناشی می‌شود که قادر به تولید آن هستند.[1] به همین دلیل است که قبل از شروع هر گونه درمان، باید تعیین شود که آیا قطعه فقط برای نمایش در دسترس خواهد بود یا قصد استفاده از ساز برای اجرا وجود دارد، زیرا در دسترس قرار دادن یک ساز برای اجرا ممکن است نیاز به جایگزینی قطعات اصلی مانند سیم‌ها و پوست طبل داشته باشد، و در نتیجه مسائل اخلاقی مربوط به اینکه چه مقدار از شیء اصلی باید جایگزین شود و به چه منظوری مطرح می‌شود.
پیشینه[ویرایش]
حفظ سازهای موسیقی، حداقل از تاریخ اولین مرجع به دست آمده، از سال 1862 آغاز می‌شود، زمانی که "نامه‌ای توسط آنتونیو استرادیواری نوشته شد که نه تنها سازهای خود بلکه سازهای سازندگان دیگر را برای کنت سزار کاستلبارکو در مورد نحوه حفظ بسیاری از سازهای استرادیواری خود تعمیر می‌کرد."[2]
شباهت‌های زیادی بین حفظ سازهای موسیقی و حفاظت از آثار هنری وجود دارد. مانند یک مرمت‌گر که در تلاش برای بازگرداندن اشباع رنگ نیلوفرهای آبی در یک نقاشی کلود مونه است، مرمت‌گران باید یکپارچگی سازنده ساز را هنگام تمیز کردن یا مرمت هر نوع ساز موسیقی (به عنوان مثال، لوتیرها گیتار و ویولن برای گیتاریست‌ها یا ویولونیست‌ها می‌سازند) و همچنین سیاست‌ها یا اخلاق استاندارد حفاظت از هنر را در نظر بگیرند. طبق آیین اخلاق، "II. تمام اقدامات متخصص حفاظت باید توسط احترام آگاهانه به دارایی فرهنگی، شخصیت و اهمیت منحصر به فرد آن و افرادی که آن را ایجاد کرده‌اند، هدایت شود."[3] هر دو حفاظت از هنر و حفاظت از سازهای موسیقی به توجه دقیق، صبر و احترام به شیء یا هنرمندان نیاز دارند. مرمت‌گر همچنین باید در رسانه‌ای که این اشیاء با آن ایجاد شده‌اند، آموزش دیده باشد. به عنوان مثال، حفظ چوب یا اکریلیک روی بوم.
به طور کلی، آثار هنری ایستا و متحرک نیستند در حالی که سازهای موسیقی اساساً ابزار هنری فعالی برای تولید صداهای نوشته شده روی نت‌های موسیقی در کلیدها یا تمپوهای مختلف هستند. اگرچه برخی از اشیاء هنری ممکن است بیش از یک کاربرد داشته باشند و به طور دوره‌ای از موسسه اصلی خود به موزه دیگری به صورت امانی منتقل شوند (علاوه بر ارائه رضایت فرهنگی)، سازها در معرض موارد زیر قرار دارند: سفر یا فرسودگی مداوم به دلیل نواختن مداوم. سازهای موسیقی با لمس پوست، سیم‌ها، کمان‌ها، فرت‌بورد یا کلیدهای آن‌ها صدا تولید می‌کنند و هنر را خلق می‌کنند. سازهای موسیقی به طور کلی به طور منظم، در اجراها و کنسرت‌ها توسط نوازندگان در تمام سطوح استفاده می‌شوند.
یک نوازنده باید به یاد داشته باشد که چگونه با دقت ساز خود را بنوازد تا یکپارچگی ساز حفظ شود. با این حال، هر نوازنده با ساز متفاوتی اجرا می‌کند و شخصیت و برداشت خود را از قابلیت‌های آن ساز خاص ایجاد می‌کند (مثلاً لویی آرمسترانگ و ترومپت خود). به نوعی، مشارکت بین نوازنده و ساز هر دو را تعریف می‌کند. "نوازندگان به انواع خاصی از پاسخ‌های فیزیکی از یک ساز نیاز دارند، و نوازندگان و شنوندگان هر دو ترجیحات خاصی در مورد صدایی که تولید می‌شود دارند."[4]
صرف نظر از اینکه سازهای موسیقی چقدر باید دوام بیاورند، مهم است که تا حد امکان شرایط قابل نواختن آن‌ها را حفظ کنید. مشابه خودروهایی که در طول سال‌ها به طور روزانه استفاده شده‌اند، سازهای موسیقی دیگر مانند زمانی که نو بودند صدا یا عملکرد یکسانی ندارند. قطعات فرسوده می‌شوند و گاهی اوقات فقط باید تعویض شوند. به عنوان یک نکته ضمنی، طول عمر متوسط سازها به طبقه‌بندی آن‌ها بستگی دارد: "سازهای بادی چوبی یا برنجی حدود بیست سال، پیانوها حدود 100 سال و سازهای زهی حداکثر 200 سال دوام می‌آورند."[5] با استفاده از تکنیک‌های حفاظتی مناسب بر روی سازها، آن‌ها می‌توانند بیشتر از طول عمر پیش‌بینی شده خود دوام بیاورند.
برخی از موسیقی‌های ساخته شده در قرن هجدهم توسط ولفگانگ آمادئوس موتسارت برای هارپسیکورد بود، و اگر این موسیقی قرار است از نظر تاریخی درک شود، باید روی سازی از دوره اصلی شنیده شود. موزه اسمیتسونیان یک هارپسیکورد را نگهداری کرده است که برخی از متصدیان آن می‌توانند به طور دوره‌ای آن را بنوازند. این را می‌توان از طریق ویدیوی کوتاه یوتیوب با عنوان "Play it Again" مشاهده کرد.[6] اگرچه این آهنگ‌های موتسارت می‌توانند روی پیانو نواخته شوند، اما هنگام اجرای قطعه توسط یک نوازنده، مانند هارپسیکورد صدا نخواهند کرد.

کلارینت رزوود اواخر قرن نوزدهم
تعهدات زیست محیطی هم برای سازندگان ساز و هم برای مرمت‌گران وجود دارد. این به این دلیل است که موادی که در ساخت ساز استفاده می‌شوند، مانند چوب، می‌توانند در فهرست گونه‌های در معرض خطر باشند. "بسیاری از گونه‌های رزوود و آبنوس در معرض خطر هستند، اما چوب هنوز به راحتی قابل خریداری است... برخی از چوب‌ها و موادی که توسط لوتیرها استفاده می‌شود، محدودیت‌های قانونی دارد، به ویژه هنگام عبور از مرزهای بین‌المللی."[5] به نظر می‌رسد که مأموریتی برای حفظ هم آثار هنری یا فرهنگی و هم حفاظت از محیط زیست در حوزه حفاظت از سازهای موسیقی وجود دارد.
سیستم‌های طبقه‌بندی[ویرایش]
در سال 1914، سیستم کورت ساکس و اریش موریتز فون هورنبوستل برای طبقه‌بندی سازهای موسیقی ایجاد شد.[7] این سیستم به پنج بخش اصلی با چندین زیرمجموعه تقسیم می‌شود. درک اینکه یک ساز برای چه منظوری در نظر گرفته شده است و در کدام یک از این دسته‌ها قرار می‌گیرد، اطلاعات مهمی است اگر یک مرمت‌گر بخواهد تعیین کند که یک قطعه برای نواختن ایمن نیاز به تعمیر دارد. علاوه بر این، درک ساختار یک ساز و اینکه در کجا تحت فشار قرار دارد به تعیین ایمن‌ترین روش‌های ذخیره‌سازی کمک می‌کند.
پنج بخش اصلی به شرح زیر تعریف شده‌اند:
ایدئوفون‌ها - ایدئوفون‌ها سازهایی هستند که برای ایجاد و تشدید صدا به بدنه ساز تکیه می‌کنند. بیشتر اوقات از فلز ساخته می‌شوند، یک مرمت‌گر باید فلز را از نظر ترک و تarnish که بر صدا و یکپارچگی ساختاری ساز تأثیر می‌گذارد، بررسی کند.

کوشنی - سازهایی که هنگام برخورد به یک شیء مشابه مانند کستانت‌ها صدا ایجاد می‌کنند
اصطکاک - سازهایی که هنگام مالش مانند یک هارپ شیشه‌ای صدا ایجاد می‌کنند
کوبه ای - سازهایی که هنگام برخورد مانند مثلث صدا ایجاد می‌کنند
چیده شده - سازهایی که هنگام چیدن مانند یک هارپ صدا ایجاد می‌کنند
خراشیده شده - سازهایی که هنگام خراشیده شدن مانند یک تخته موج صدا ایجاد می‌کنند
تکان داده شده - سازهایی که هنگام تکان دادن مانند یک ماراکاس صدا ایجاد می‌کنند
تمبر زده شده - سازهایی که هنگام تمبر زدن روی یک سطح سخت مانند کفش‌های ضربه ای صدا ایجاد می‌کنند
تمبر زده شده - صدایی که خود سطح هنگام تمبر زدن روی آن ایجاد می‌کند

غشایی - غشایی سازهایی هستند که دارای غشایی هستند که روی ساختاری کشیده شده است، اغلب چوب یا فلز، و برای تولید صدا ضربه یا مالش می‌خورند. زیرمجموعه‌ها عمدتاً بر اساس شکل ساختاری که غشاء روی آن کشیده شده است تعیین می‌شوند. برای اینکه بسیاری از غشایی‌های تاریخی دوباره قابل نواختن شوند، یک مرمت‌گر ممکن است لازم باشد جایگزینی غشای قطعه را در نظر بگیرد.

کتل درام
درام‌های لوله‌ای
درام‌های اصطکاکی
میرلیتون‌ها - این زیرمجموعه منحصر به فرد به دسته غشایی است زیرا به هوای عبوری روی غشاء تکیه دارد، نه اینکه ضربه بخورد. رایج‌ترین مثال یک کازو است
درام‌های فریم/درام‌های گلدانی/درام‌های زمینی

کوردوفون‌ها - کوردوفون‌ها سازهایی هستند که از سیم‌های ارتعاشی استفاده می‌کنند که بیشتر اوقات روی یک ساختار فلزی یا چوبی کشیده می‌شوند تا صدا ایجاد کنند. مشابه غشاهایی که در غشایی‌ها استفاده می‌شوند، سیم‌های مورد استفاده در کوردوفون‌ها ممکن است نیاز به جایگزینی داشته باشند اگر یک ساز قرار است با آن اجرا شود. یک مرمت‌گر باید ساختار ساز را بررسی کند تا ببیند آیا ترک‌های ناشی از کشش سیم‌ها شروع به ایجاد شده‌اند یا خیر.

کمان‌های موسیقی
هارپ
لیر
لوت
زیتِر

آئروفون‌ها - آئروفون‌ها سازهایی هستند که برای ایجاد صدا نیاز به عبور هوا از یا روی آن‌ها دارند. بیشتر اوقات از چوب یا فلز ساخته می‌شوند، یک مرمت‌گر باید داخل آن را از نظر کپک یا آوار که مانع از عبور آسان هوا از ساز می‌شود، بررسی کند.

سازهای بادی برنجی - رایج‌ترین آن ترومپت است
سازهای بادی چوبی - رایج‌ترین آن فلوت است
نی آزاد - رایج‌ترین آن آکاردئون است
آزاد - سازهای آزاد منحصر به فرد به دسته آئروفون هستند به دلیل تکیه آن‌ها بر عبور هوا در اطراف ساز، نه از طریق آن. رایج‌ترین مثال یک شلاق هنگام ترک خوردن است.

الکتروفون‌ها - سازهایی که برای تقویت و شنیده شدن به برق نیاز دارند
حفظ پیشگیرانه[ویرایش]
ریچارد نیومن از موزه هنرهای زیبا بوستون، حفظ پیشگیرانه را "هدف نهایی" حفاظت و مرمت می‌نامد.[8] مرمت‌گران باید عوامل رایج تخریب را هنگام برنامه‌ریزی اقدامات حفاظتی پیشگیرانه برای سازهای موسیقی در نظر بگیرند.[9]
نیروهای فیزیکی[ویرایش]
سازهای موسیقی بسیار شکننده هستند و باید با دقت جابجا شوند تا از شوک جلوگیری شود. سازهای موسیقی در موزه‌ها و گالری‌های دیگر باید به طور ایمن در قاب قرار گیرند. برای سازهای موسیقی که "به یک مجموعه مطالعاتی یا آموزشی تعلق دارند، یا... به سادگی در کشویی هستند که در طول بررسی نمونه‌های دیگر حرکت زیادی را تجربه می‌کند"[10]، به دلیل تعامل بیشتر افراد با آن‌ها، در معرض خطر بیشتری قرار دارند. تعامل انسان باید محدود شود. توصیه‌ها عبارتند از:

"از وارد کردن فشار زیاد به سازهای زهی (از جمله صفحه‌کلید) خودداری کنید."[11]
"از افزایش یا کاهش ناگهانی کشش سیم خودداری کنید."[11]
"پیانوها را فقط روی چرخ‌ها حرکت دهید و زمانی که افراد کافی برای انجام راحت کار وجود دارد."[11]

آتش[ویرایش]
آتش یکی از بزرگترین تهدیدات طبیعی برای مجموعه‌های سازهای موسیقی است. سازها باید در تأسیساتی با آشکارسازهای آتش و سیستم‌های اسپرینکلر کارآمد قرار گیرند. سازهای چوبی به ویژه در برابر آتش آسیب پذیر هستند. موزه‌ها یا سایر موسساتی که سازهای موسیقی در مجموعه‌های خود دارند باید با ایستگاه‌های آتش‌نشانی محلی همکاری کنند تا رویه‌های نجات را برنامه‌ریزی کنند.
آفات[ویرایش]

موری حفار چوب مرده (Scolecocampa liburna)
بسیاری از سازها از چوب ساخته شده‌اند، بنابراین حشرات چوب‌خوار می‌توانند به آن‌ها آسیب برسانند اگر در یک فضای تاریک، مرطوب و پیش‌نویس قرار گیرند. یک راه محتاطانه برای از بین بردن آلودگی از طریق "خفه کردن با دی اکسید کربن یا نیتروژن [زیرا] روش‌های ترجیحی هستند، اگرچه هنوز باید کارهایی در مورد اثرات تغییرات محتوای رطوبت مصنوعات در طول درمان انجام شود."[10] علاوه بر این، یک مرمت‌گر ممکن است انتخاب کند که ساز را برای مدت زمان معینی در فریزر قرار دهد به عنوان روش دیگری برای از بین بردن آفات. تمیزی اساسی مناطق ذخیره‌سازی از آلودگی‌های بزرگتر مانند موش‌ها یا سوسک‌ها جلوگیری می‌کند.[12]
نور[ویرایش]
نور مستقیم خورشید برای سازهای موسیقی مضر است. نور باعث محو شدن رنگ‌ها و همچنین تجزیه سریع مواد آلی مانند چوب و غشاهایی می‌شود که معمولاً در بسیاری از سازها استفاده می‌شوند. به طور کلی بهتر است هیچ شیئی را در یک مجموعه در معرض نور مستقیم، چه طبیعی و چه مصنوعی قرار ندهید. فیلترهای UV روی پنجره‌ها در محافظت از سازهای قرار گرفته در نزدیکی نور طبیعی موثر هستند.[13] نور مصنوعی باید به 8 شمع پا محدود شود.[14] "آسیب نوری یک مشکل رایج در مجموعه‌ها است و موضوع ادبیات گسترده‌ای است."[10]
رطوبت نسبی نادرست[ویرایش]
از آنجایی که سازهای موسیقی از مواد آلی بسیاری مانند: چوب، فلز یا پلاستیک تشکیل شده‌اند، حفظ آن‌ها در صورت نمایش مداوم در یک موزه دشوار است. "کاغذ، چرم، چوب، الیاف طبیعی و سایر مواد آلی رطوبت را جذب می‌کنند؛ اگر در محیط‌های غیرقابل کنترل آب و هوا نگهداری شوند، مشکلات حفاظتی جدی ایجاد می‌شود".[15] این معضلات می‌تواند شامل خوردگی یا کمانش باشد. بنابراین، سازهای موسیقی باید در جعبه‌های نمایش و مناطق ذخیره‌سازی کنترل شده RH نگهداری شوند. مناطق آسیب‌پذیر شامل اتصالات و چسب‌ها هستند.[14] سازهایی که به جریان هوا و نفس تکیه دارند نیز در معرض خطر هستند، زیرا "...نوسانات یا تغییرات ناگهانی در دما یا رطوبت ممکن است باعث آسیب ساختاری غیرقابل برگشت شود، به ویژه در یک ساز بادی چوبی (به دلیل نفس گرم و مرطوب) یا در یک ساز زهی یا درام، که در آن عنصر ارتعاشی تحت کشش است".[14] توصیه‌ها عبارتند از:

"سازها را در اتاق‌هایی با رطوبت نسبی حدود 50 درصد نگه دارید."[11]

دزدان و خرابکاران[ویرایش]
موسساتی که مجموعه‌های سازهای موسیقی یا کلکسیونرهای خصوصی را در خود جای داده‌اند باید نسبت به تهدید دزدان و خرابکاران هوشیار باشند. سیستم‌های امنیتی مناسب باید در محل نصب شود و پرسنل امنیتی استخدام شوند تا هر گونه ساز موجود در مکان‌های عمومی را نظارت کنند. این امر به ویژه در صورتی مهم است که سازهای موسیقی هنوز قابل نواختن باشند و توسط اعضای عموم نواخته شوند.
آب[ویرایش]
آب یکی دیگر از تهدیدات طبیعی رایج برای سازهای موسیقی است. آب‌های سیل و باران می‌توانند به سازها آسیب برسانند، به ویژه سازهای چوبی که می‌توانند پس از خیس شدن تاب بردارند و رطوبت را حفظ کنند زیرا به رطوبت وابسته هستند.[16] سازهایی که از فلز یا سایر مواد آلیاژی ساخته شده‌اند نیز می‌توانند در اثر آب آسیب ببینند. واکنش آب و فلز یکی از بزرگترین مشکلاتی است که مرمت‌گران سازهای موسیقی با آن مواجه هستند.[17] توصیه‌ها عبارتند از:

"رطوبت را بلافاصله پس از نواختن از سازهای بادی خارج کنید."[11]

آلاینده‌ها[ویرایش]
آلاینده‌ها یک تهدید زیست محیطی اجتناب ناپذیر هستند، به ویژه برای سازهای موسیقی موجود در مناطق شهری. مرمت‌گران باید با آلاینده‌های موجود در منطقه خود و نحوه تأثیر آن‌ها بر حفاظت از سازهای موسیقی آشنا باشند. سیستم‌های HVAC باید به روز باشند و هوای تمیز را فیلتر کنند. مرمت‌گران همیشه باید از دستکش استفاده کنند تا از انتقال روغن از دست به سطح سازهای صیقلی یا رنگ شده جلوگیری کنند.[18] توصیه‌ها عبارتند از:

"پاتینای طبیعی سازهای برنجی را حفظ کنید؛ آن‌ها را با دست لخت لمس نکنید یا صیقل ندهید."[11]
"روغن یا صیقل روی سطح ساز چوبی نزنید."[11]

دمای نادرست[ویرایش]
سازها، چه نواخته شوند و چه نه، باید در دمای 68 درجه فارنهایت (20 درجه سانتیگراد) نگهداری شوند.[18] اگر یک فضا خیلی گرم باشد، سازهای چوبی ممکن است رطوبت را از هوا جذب کنند و تاب بردارند که در نهایت می‌تواند منجر به ترک در ساختار شود. حتی ترک‌های کوچک در چوب نیز می‌توانند تأثیر زیادی بر صدایی که ساز قادر به تولید آن است داشته باشند. توصیه‌ها عبارتند از:

"اگر سازهای بادی چوبی می‌نوازید، آن‌ها را به تدریج گرم کنید و بنوازید."[11]

انحلال[ویرایش]
اقدامات پیشگیرانه باید به طور دوره‌ای توسط مرمت‌گران بررسی شوند تا اطمینان حاصل شود که روش‌های به روز در حال تمرین هستند.
روش‌های حفاظت[ویرایش]
سازهای موسیقی اغلب اشیاء بسیار شکننده و پیچیده‌ای هستند که باید هم از نظر خارجی و هم از نظر داخلی حفظ شوند. هنگام تصمیم‌گیری در مورد روند درمان حفاظتی، مرمت‌گران باید متخصص در تاریخ ساز و مواد آن باشند. مرمت‌گران باید هدف خود را بازگرداندن ساز به شکل فیزیکی اصلی یا قابلیت پخش آکوستیک خود به کمترین روش مخرب با استفاده از "ابزارهای تحلیلی غیرمخرب" قرار دهند.[19] تکنیک‌هایی مانند درمان‌های نقطه‌ای باید برای آزمایش واکنش ساز به درمان‌های حفاظتی خاص در مناطق کنترل شده استفاده شود و فناوری‌هایی مانند سی‌تی اسکن و رادیوگرافی باید توسط مرمت‌گران برای تجزیه و تحلیل مکانیسم‌های داخلی سازهای موسیقی بدون اقدامات تهاجمی استفاده شود.
مرمت‌گران سازهای موسیقی همچنین می‌توانند از روش‌های حفاظت از علم از اشیاء مشابه به سازها وام بگیرند. سازها اغلب "دارای قطعات متحرک یا به تعامل فیزیکی نیاز دارند تا هدف مورد نظر خود را برآورده کنند. آن‌ها این را با بسیاری از اشیاء دیگر از جمله ساعت‌ها، وسایل نقلیه، سلاح‌ها و زره‌ها، ابزارهای دستی، ظروف خانگی، وسایل علمی و ماشین‌آلات صنعتی مشترک دارند".[20]
سازهای زهی به چیدن سیم‌ها برای ایجاد صدا تکیه می‌کنند. مرمت‌گران باید نه تنها در ساخت ساز، بلکه در سطوح کشش مورد نیاز برای حفظ صدای آکوستیک ایده‌آل یک ساز خاص نیز آگاه باشند. سازهای بادی چوبی بیشتر اوقات از چوب یا فلز ساخته می‌شوند اما مواد دیگری مانند پلاستیک یا برنج نیز ممکن است استفاده شوند. از آنجایی که هوا در سازهای بادی چوبی دمیده می‌شود تا صدا ایجاد شود، رطوبت می‌تواند در داخل ساز به دام بیفتد. این یک نگرانی خاص برای سازهای بادی چوبی چوبی است. سازهای برنجی منحصراً از برنج ساخته شده‌اند. خوردگی باید بالاترین نگرانی برای مرمت‌گرانی باشد که با سازهای برنجی کار می‌کنند. سازهای کوبه‌ای به ویژه آسیب‌پذیر هستند زیرا سازهایی هستند که برای ایجاد صدا طراحی شده‌اند تا ضربه یا ضربه بخورند.
اخلاق و قابلیت پخش[ویرایش]
تعیین قابلیت پخش سازهای موسیقی می‌تواند دشوار باشد، به ویژه از نظر اخلاق حفاظت و مرمت. آیین‌نامه‌های اخلاقی بیان می‌کنند که باید به یکپارچگی زیبایی‌شناختی، تاریخی و فیزیکی یک شیء احترام گذاشت. اغلب بازگرداندن یک ساز به شرایط قابل پخش نیاز به تغییراتی دارد که نمی‌توان به راحتی آن‌ها را لغو کرد و حذف قطعات غیرقابل استفاده ممکن است به معنای حذف شواهد تاریخی مهم مانند علائم ابزار اصلی باشد. از نظر اخلاقی، مهم است که توجه داشته باشید که هر تکنیکی که نتایج آن قابل لغو نباشد نباید در حفاظت و مرمت سازها استفاده شود.[20] قابلیت پخش به استحکام کلی معماری ساز و همچنین تفسیر یا تکنیک نوازنده از یک قطعه موسیقی بستگی دارد. همیشه دو طرف هر داستانی وجود دارد: کسانی که از بازسازی سازها حمایت می‌کنند و کسانی که با آن مخالف هستند. یکی از استدلال‌های حمایت از نواختن سازها این است که به عنوان شرطی برای گنجاندن آن‌ها در مجموعه‌های عمومی باید نواخته شوند. گاهی اوقات، سازهای تاریخی به موسسات آموزشی گره خورده‌اند و نمی‌توان موسیقی دوره خاص را به طور کامل بدون استفاده از سازهای تاریخی قدردانی کرد.[20] از سوی دیگر، در حالی که کار بازسازی با نیت درست انجام می‌شود، بازگرداندن یک ساز به شرایط قابل پخش ثابت شده است که برای حفظ طولانی مدت سازها مضر است و با استانداردهای عملی برای سایر کلاس‌های اشیاء موزه‌ای ناسازگار است.[21] "مخالفان بازسازی استدلال می‌کنند که ساز واقعی بازتولیدی از آن بقایا است، تا جایی که دانش و توانایی فعلی اجازه می‌دهد، در حالتی معادل زمانی که نو بود."[22] "پیشرفت زیادی می‌تواند با ایجاد تمایز بین "قابلیت صدا" و قابلیت پخش حاصل شود، که دومی اغلب می‌تواند بدون هیچ گونه بازسازی پیش‌شرطی به دست آید."[22] بنابراین، چه کسی در دنیای حفاظت از آثار فرهنگی مرز بین "قابلیت صدا"[22] و قابلیت پخش را تعیین می‌کند؟ سازهای موسیقی برای نواختن طراحی شده‌اند، قطعات متحرکی دارند که قرار است استفاده شوند. یکپارچگی یک ساز شامل صدای آن است، با این حال، نواختن یک ساز ذاتاً مخرب است و اغلب تلاش برای بازگرداندن سازها به شرایط قابل پخش به معنای تغییر دادن اصلی به روش‌هایی است که به راحتی قابل لغو نیستند.[20] بازسازی سازهای موسیقی بسیار مورد بحث است، این تا حدی به این دلیل است که مفهوم قابلیت پخش به اندازه کافی تعریف نشده است. توافق بر این است که سازهای تاریخی برای درک تاریخ موسیقی ضروری هستند، اما ممکن است بازتولیدها صدایی اصیل‌تر و صدایی نزدیک‌تر به ساز اصلی در اوج خود تولید کنند تا یک اصل بازسازی شده.[23] با نواختن بازتولیدها، بحث بین اخلاق و قابلیت پخش نیز از بین می‌رود، زیرا بازتولید اصل ساز نیست.
عوامل بازسازی کاربردی[ویرایش]
بر اساس رابرت بارکلی، دلایل زیر فهرست پنج دلیل برتر برای بازسازی کاربردی هستند. اول، یک بازسازی می‌تواند در صورتی تکمیل شود که "ساز به صورت انبوه تولید شود." دوم، اگر "ساز قبلاً بازسازی شده باشد و بیشتر ناپایداری از بین رفته باشد." سوم، با کمی کار از طرف یک مرمت‌گر، "ساز را می‌توان به راحتی به شرایط کارکردنی رساند." چهارم، "عملکرد اصلی را می‌توان بازگرداند." در نهایت، اگر "ساز در شرایط خوبی باشد"، می‌توان آن را حفظ کرد.[22] همچنین مهم است که بازسازی کاربردی را در نظر بگیرید اگر یک ساز بازتولیدی نتایج معادل یک ساز بازسازی شده تولید نکند.[23] این امر به ویژه مهم است اگر یک ساز تاریخی به یک موسسه آموزشی گره خورده باشد.
عوامل علیه بازسازی کاربردی[ویرایش]
بارکلی همچنین به برخی از توضیحات عدم بازسازی کاربردی سازهای موسیقی و پنج دلیل برتر به شرح زیر اشاره می‌کند. اول، یک ساز نباید در صورتی حفظ شود که "ساز منحصر به فرد باشد." دوم، نباید کار انجام شود اگر "ویژگی‌های ناپایدار اصلی از بین بروند یا تغییر کنند." سوم، نحوه نواختن ساز ناشناخته است یا "عملکرد نامشخص است و بعید است که در نتیجه بازسازی تعیین شود." چهارم، "شرایط ساز به گونه‌ای است که دستیابی به کیفیت اصلی عملکرد دقیق بعید است." در نهایت، اگر "عملکرد به خوبی درک شود که بعید است اطلاعات جدیدی به دست آید."[22] همچنین مهم است که به یاد داشته باشید که بازسازی کاربردی همیشه با اخلاق و استانداردهای عملی حفاظت و مرمت مطابقت ندارد. بازسازی کاربردی به طور کلی تهاجمی‌تر از تکنیک‌های حفاظتی اساسی است و به طور کلی منجر به از دست دادن بیشتر اجزای اصلی ساز می‌شود.[23]
گزارش‌دهی وضعیت قبل و بعد از بازسازی با عکس‌ها و سایر مستندات[ویرایش]
مشابه سندی که یک ثبت‌کننده موزه ممکن است برای فهرست کردن یک شیء در یک مجموعه استفاده کند، مهم است که مدارک مناسب را در طول فرآیند حفاظت انجام شده بر روی یک ساز موسیقی نگه دارید. (اگر علاقه‌مند هستید، در اینجا یک نمونه از گزارش وضعیت موزه از موزه هنر معاصر کلیولند وجود دارد.[24] علاوه بر این، با گرفتن عکس‌های قبل و بعد از دوربین، به مستندسازی مراحل انجام شده توسط مرمت‌گر (یا بقیه کارکنان حفاظت) در حین کار بر روی یک ساز و پیشرفت حاصل شده در طول مدت پروژه کمک می‌کند. یک چک لیست همچنین می‌تواند به مرمت‌گران کمک کند تا بر روی وظیفه در دست برای بازگرداندن یک ساز موسیقی خاص تمرکز کنند. اما هر برنامه بسته به شدت آسیب‌دیده بودن ساز مورد نظر متفاوت است.
منابع[ویرایش]

^ کارپ، ج.اس. ادل. "مراقبت از سازهای موسیقی تاریخی" (PDF). بازیابی شده در 27 آوریل 2015.
^ پلنز، استوارت (2010). استرادیواری. آنلاین. ص. 279. شابک 9780521873048. بازیابی شده در 27 آوریل 2015.{{[cite book](https://en.wikipedia.org/wiki/Template:Cite_book "Template:Cite book")}}: CS1 maint: location missing publisher (link)
^ "آیین اخلاق و دستورالعمل‌های عمل". موسسه حفاظت آمریکا از آثار تاریخی و هنری. بازیابی شده در 27 آوریل 2015.
^ اپلباوم، باربارا. روش درمانی حفاظت. السویر. ص. 145.
^ a b راب، آرتور. "حفاظت و ساخت سازهای موسیقی". آرتور راب - لوتیر. بازیابی شده در 27 آوریل 2015.
^ اسمیتسونیان. "آن را دوباره پخش کنید". یوتیوب. 10 دسامبر 2013. بازیابی شده در 27 آوریل 2015.
^ استلا، اسپی. "طبقه‌بندی سازهای موسیقی: سیستم ساکس-هورنبوستل". بازیابی شده در 17 ژانویه 2019.
^ نیومن، ریچارد (2011). حفاظت و مراقبت از مجموعه‌های موزه. بوستون: موزه هنرهای زیبا بوستون. ص. 127.
^ موسسه حفاظت کانادا (2017-09-14). "عوامل تخریب". دولت کانادا. بازیابی شده در 14 دسامبر 2019.
^ a b c بارکلی، رابرت ال. "مراقبت از سازهای موسیقی تاریخی" (PDF). بازیابی شده در 27 آوریل 2015.
^ a b c d e f g h لانگ، جین و ریچارد (2000). سازهای موسیقی. ابراهامز، نیویورک: حفظ میراث. ص. 106–113.
^ شلی، مارجوری (1987). مراقبت و جابجایی از اشیاء هنری: شیوه‌های موزه هنر متروپولیتن. نیویورک: موزه هنر متروپولیتن. ص. 18.
^ استانیفرث، سارا (2012). "چشم‌اندازهای تاریخی و فعلی در مورد مراقبت، ارائه، تفسیر و استفاده از مجموعه‌ها در خانه‌های تاریخی". مصنوع و زمینه آن و روایت آن: حفاظت چند رشته‌ای در موزه‌های خانه‌های تاریخی.
^ a b c شلی، مارجوری (1987). مراقبت و جابجایی از اشیاء هنری: شیوه‌های موزه هنر متروپولیتن. نیویورک: موزه هنر متروپولیتن. ص. 16.
^ لمب، اندرو. روش درمانی حفاظت. السویر. ص. 145.
^ بوچور، وویچیتا (2016). راهنمای مواد برای سازهای موسیقی زهی. اسپرینگر انتشارات بین‌المللی. ص. 122.
^ استورچ، پی.اس. (2001). "مراقبت از سازهای موسیقی: قسمت 2". مفسر تاریخ مینه سوتا: 4. بازیابی شده در 14 دسامبر 2019.
^ a b شلی، مارجوری (1987). مراقبت و جابجایی از اشیاء هنری: شیوه‌های موزه هنر متروپولیتن. نیویورک: موزه هنر متروپولیتن. ص. 17.
^ گیتس، جی.آ. (2014). "کشف اسرار مادی هنر: ابزارهای علم میراث فرهنگی". بولتن انجمن سرامیک آمریکا. 93 (7): 20–17.
^ a b c d لمب، اندرو. (1995). "بازی یا عدم بازی: اخلاق حفاظت از سازهای موسیقی" مجله V&A Conservation شماره 15. بازیابی شده از http://www.vam.ac.uk/content/journals/conservation-journal/issue-15/to-play-or-not-to-play-the-ethics-of-musical-instrument-conservation
^ بارکلی، رابرت ال. "مراقبت از سازهای موسیقی تاریخی" (PDF). بازیابی شده در 11 دسامبر 2019.
^ a b c بارکلی، رابرت ال. "مراقبت از سازهای موسیقی تاریخی" (PDF). بازیابی شده در 27 آوریل 2015.
^ a b c بارکلی، رابرت ال. "مراقبت از سازهای موسیقی تاریخی" (PDF). بازیابی شده در 13 دسامبر 2019.
^ "فرم گزارش وضعیت" (PDF). موزه هنر معاصر کلیولند. آرشیو شده از اصلی (PDF) در 4 مارس 2016. بازیابی شده در 27 آوریل 2015.
پیوندهای خارجی[ویرایش]

دپارتمان سازهای موسیقی در موزه هنر متروپولیتن
وبلاگ گروه اسکاتلند
موسسه ملی فناوری و آموزش حفاظت: فلسفه حفاظت از سازهای موسیقی در حال استفاده (پادکست 28)
موزه سازهای موسیقی: آزمایشگاه حفاظت
موسسه حفاظت موزه اسمیتسونیان: مراقبت از سازهای موسیقی
مقاله تایمز یونیون
وبلاگ حفاظت از سازهای موسیقی دانشگاه دلاور
راهنمای حفاظت از سازهای موسیقی


۱۹ ژوئیه ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۲۸ | به‌روزرسانی: ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۱۴

امروز، بریتانیا گرم‌ترین روز خود را در تاریخ با دمایی بیش از ۴۰ درجه سانتی‌گراد ثبت کرد. تصویر: گتی
چرا سازهای موسیقی ما در دماهای شدید تغییر شکل می‌دهند؟ ما با نوازندگان و سازندگان سازهای موسیقی صحبت می‌کنیم تا بهترین روش تمرین و اجرا را در هوای گرم و سرد بدانیم.
سازهای موسیقی می‌توانند به شدت تحت تأثیر آب و هوا قرار گیرند، از مشکلات جزئی کوک کردن تا آسیب‌های احتمالی بلندمدت - و هر ساز به شیوه‌ی خود واکنش نشان می‌دهد. در حالی که سازهای بادی اغلب در هوای سرد کوک می‌شوند، سازهای زهی در همان شرایط کوک می‌شوند.
با توجه به اینکه بسیاری از کشورهای جهان در حال تجربه موج گرما هستند و بریتانیا گرم‌ترین روز خود را در تاریخ با دمای ۴۰ درجه سانتی‌گراد ثبت کرده است، ما دریابیم که چگونه سازهای خود و خودتان را در دماهای شدید راحت و ایمن نگه دارید.

بیشتر بخوانید: ارکسترهای پیشگام جهان که از موسیقی کلاسیک برای پاسخ به بحران آب و هوا استفاده می‌کنند

نوازندگان سازهای برنجی در خیابان‌های وارادرو، کوبا به صورت زنده اجرا می‌کنند. تصویر: گتی
سازهای زهی چگونه به گرمای شدید واکنش نشان می‌دهند؟
نیکلاس فینچ سلّیست ارکستر لوئیزویل در کنتاکی است. در طول تابستان‌ها، کنتاکی گرم و مرطوب است و دما معمولاً حدود ۳۵ درجه سانتی‌گراد است، بنابراین فینچ با اجرای موسیقی در گرمای طاقت‌فرسا بیگانه نیست.
فینچ به رادیو کلاسیک می‌گوید: «اگر خیلی گرم باشد [نوازندگان] به سادگی می‌توانند شروع به عرق کردن روی ساز کنند.»
«به یاد دارم در یک اجرا، واقعاً مجبور بودم با عرق ریختن روی انگشت‌گرد مبارزه کنم در حالی که می‌نواختم.»

بیشتر بخوانید: ۱۵ قطعه‌ی باشکوه موسیقی کلاسیک برای تابستان

نیکلاس فینچ سلّیست ارکستر لوئیزویل است. تصویر: نیکلاس فینچ
علاوه بر رفاه عمومی نوازندگان، فینچ به اثرات مخربی که دماهای بالا می‌توانند بر سازها داشته باشند، اشاره می‌کند.
فینچ توضیح می‌دهد: «بزرگترین نگرانی، به خصوص زمانی که ساز در معرض نور مستقیم خورشید قرار دارد، این است که چه اتفاقی برای چسب می‌افتد.»
«سازهای زهی عمداً با چسبی که خیلی قوی نیست چسبانده می‌شوند، زیرا ایده این است که بسته به رطوبت، اگر چوب حرکت کند، یک درز باز شود تا از ترک خوردن چوب جلوگیری شود.
«بنابراین، هنگامی که چوب شروع به گرم شدن به دلیل دمای بالاتر می‌کند، همه نوع اتفاقی می‌تواند بیفتد. به این معنی است که واقعاً مهم است که سازهای زهی را در معرض نور مستقیم خورشید قرار ندهید.»
فینچ که جشنواره موسیقی مجلسی خود را نیز اداره می‌کند، می‌گوید: «این همیشه مشکلی است برای زمانی که کسی از کسی بخواهد در عروسی‌اش بنوازد. زیرا برخی از افراد برنامه‌ریزی می‌کنند که عروسی در فضای باز، در زمان فوق‌العاده‌ای از سال برگزار شود، بدون هیچ فکری [برای نوازندگان].»

بیشتر بخوانید: چرا نباید هرگز ویولن سل خود را در یک ماشین گرم رها کنید

یک گروه کوارتت زهی عروسی در معرض نور مستقیم خورشید، با سازهایی که روی صندلی‌ها قرار گرفته‌اند. تصویر: گتی
لوتیر آکسفوردشر، بنجامین هبرت، موافق است: «اگرچه بهترین سازها ایتالیایی هستند و در نتیجه برای آب و هوای گرم‌تری نسبت به آنچه که ما معمولاً در بریتانیا داریم ساخته شده‌اند، اما در گرمای شدید همچنان می‌توانند با انواع مشکلات مواجه شوند.
«مشکلات می‌تواند از مشکل در کوک کردن آن‌ها تا خشک شدن درزها و جدا شدن پشت ساز باشد!»
هبرت هفته گذشته سازی را با همین مشکل به دست آورد.
هبرت توضیح می‌دهد: «به دلیل گرمای اخیر، ناگهان چسبی که احتمالاً برای دویست سال خوب بوده است، خشک شد و باعث شد نیمی از پشت ویولن جدا شود.»
هبرت می‌گوید رها کردن ویولن در ماشین در طول تابستان تقریباً مانند «رها کردن سگ در وسیله نقلیه» است، «زیرا شما اساساً ویولن خود را می‌پزید و اگر در جعبه باشد، می‌تواند لاک آن ذوب شود و حتی پارچه جعبه به پشت ساز بچسبد.»
بزرگترین مشکلی که هبرت در مورد سازها و آب و هوا مطرح می‌کند، «گرمای خشک» است.
هبرت توضیح می‌دهد: «همیشه این نیست که دما چقدر گرم است، بلکه میزان آب در جو است. گرمای خشک می‌تواند ترک‌هایی در ساز ایجاد کند که به معنای تعمیرات جدی است.
«به همین دلیل است که مهم است که سازها را از نور مستقیم خورشید دور نگه دارید، آن‌ها را در صورت امکان در مکان‌های خنک نگهداری کنید، با جعبه‌های بسته، شاید زیر تخت یا در سایه.»

تأثیر گرمایش مرکزی داخلی
اما خطر ترک محدود به گرمای تابستان نیست. هبرت می‌گوید که خانه‌ای که «بیش از حد گرمایش مرکزی» دارد نیز می‌تواند باعث ترک شود زیرا گرمایش مرکزی یک گرمای بسیار خشک است.
هبرت اشاره می‌کند که «محصولات مرطوب‌کننده‌ی زیادی در بازار وجود دارد» که نوازندگان زهی می‌توانند برای جلوگیری از ترک در جعبه‌های خود نگهداری کنند.
فینچ به رادیو کلاسیک می‌گوید که «نوازندگان زهی سخت تلاش می‌کنند تا بفهمند چگونه بهترین راه برای نگهداری از سازهای خود وجود دارد.
«این بستگی به ساز دارد زیرا هر ساز کمی متفاوت است. ویولن سل من رطوبت را دوست دارد، سازهای دیگر از رطوبت متنفرند، اما به طور کلی در زمستان، هر زمان که گرمایش مصنوعی روشن می‌شود، باید سازها را مرطوب نگه دارید.»

در هوای گرم، نوازندگان فلوت ممکن است انگشتان/چانه خود را روی فلوت بلغزند! برخی از نوازندگان توصیه می‌کنند از یک تمبر پستی روی صفحه لب یا جایی که انگشت شست راست قرار می‌گیرد استفاده کنید تا از این امر جلوگیری شود. تصویر: سینا لینتون
دانیل بنگهام، سازنده‌ی سازهای بادی در کمبریج‌شر، دستورالعمل‌های مشابهی برای نوازندگان سازهای بادی دارد.
او به رادیو کلاسیک می‌گوید: «توصیه من برای مراقبت از تمام سازهای بادی به شرح زیر است:» پس از نواختن ساز، از یک سواب یا کشیدن برای خشک کردن سوراخ ساز (سوراخ وسط) استفاده کنید. سپس
ساز را همراه با سواب مرطوب به جعبه‌اش برگردانید و در آن را ببندید.
«این یک آب و هوای کوچک در داخل جعبه ایجاد می‌کند که پدهای ساز (درپوش‌های سوراخ) و بدن چوبی را مرطوب و پایدار نگه می‌دارد.
«اکنون جعبه باید در جایی خنک قرار گیرد، اما نه سرد مانند یخچال و نه در یک اتاق یا ماشین دارای تهویه مطبوع. هوای سرد، مانند تهویه مطبوع، بسیار خشک است و به ساز شما آسیب می‌رساند. برخی از سازهای بادی از چوب، برخی از پلاستیک و ساکسیفون‌ها از برنج ساخته شده‌اند. همه آن‌ها می‌توانند اگر خیلی گرم شوند آسیب ببینند. با این حال، سازهای چوبی هستند که به مراقبت و توجه بیشتری نیاز دارند.»

آیا تغییر ساز می‌تواند کمک کند؟
دکتر تام فیشر، استاد مدرسه هنر و طراحی ناتینگهام، می‌گوید که در حالی که عوامل طراحی وجود دارد که می‌تواند نواختن ساز را آسان‌تر کند، «نوازندگان شجاعی لازم است که از هنجارهای پذیرفته شده در مورد مارک‌ها و پیکربندی‌های سازها فاصله بگیرند.»
او ادامه داد: «این به سنتی که در برخی از ارکسترها رشد می‌کند، گسترش می‌یابد که از همه نوازندگان در یک بخش انتظار می‌رود ساز یکسان (پیکربندی، مارک) را بنوازند. ارکستر وین مثال برجسته‌ای است که در حدود قرن نوزدهم در تکامل سازها گیر کرده است.»
استاد طراحی همچنین سازنده‌ی سازهای برنجی است. دکتر فیشر «حدود دو ساز در سال» می‌سازد و مشتریان او شامل نوازندگانی در برخی از ارکسترهای برتر بریتانیا هستند.
دکتر فیشر به رادیو کلاسیک می‌گوید که عوامل خاصی، مانند وزن، می‌توانند اثر آب و هوای گرم‌تر را بر سازهای برنجی تشدید کنند. دکتر فیشر توضیح می‌دهد: «گرما به طور مستقیم بر عملکرد ساز تأثیر نمی‌گذارد.» «این یک تکه فلز است و اگر در محیطی مناسب برای انسان باشد، خوب کار می‌کند.
«اما عامل وزن و این واقعیت که شما [به عنوان مثال، یک شیپور فرانسوی] با دست راست خود در دهانه می‌نوازید، به این معنی است که در یک محیط گرم ممکن است جایی که در واقع ساز را نگه می‌دارید چسبناک شود.
«بیشتر شیپورها با یک لاک شفاف، یک پلاستیک پوشانده شده‌اند، اما برخی از نوازندگان برنج خام را ترجیح می‌دهند که به راحتی در تماس با عرق زنگ می‌زند - دست راست یک نوازنده شیپور می‌تواند لکه‌های سبز رنگی از برنج داشته باشد.»
دکتر فیشر توضیح می‌دهد: «یک شیپور مدرن نسبتاً سنگین است.» «بنابراین، یک هدف طراحی برای بسیاری از سازندگان این است که ساز سبکی بسازند - یک نوازنده حرفه‌ای ساعت‌ها حدود ۵ پوند برنج را از بدن خود دور نگه می‌دارد که می‌تواند منجر به مشکلات کمر و شانه شود.
«آخرین سازهای من برای نوازندگان حرفه‌ای هر دو طرح‌های «بازگشتی» هستند که به طور قابل توجهی سبک‌تر از بسیاری از سازهای مدرن هستند.» دکتر فیشر فکر می‌کند این تغییر در وزن می‌تواند کلید کمک به نوازندگان برنجی برای اجرای موسیقی در آب و هوای گرم‌تر باشد.
او همچنین اضافه می‌کند: «من باید به یاد داشته باشم که در طول کنسرت‌های گرم، دستم را از دهانه بیرون بیاورم تا خشک شود... کمی تکان دادن ظریف به خنک شدن آن کمک می‌کند!»

یک درامر یخ رودخانه را در بلغارستان در طول جشن‌های سنتی روز ظهور شکسته است. تصویر: آلامی
اگر خیلی سرد باشد چه؟
دکتر فیشر با شوخی می‌گوید: «نوازنده کورنت در گروه برنجی من یک بار در مورد یک اجرای روز یادبود در فضای باز به ما گفت که رطوبتی که در سازش دمید، یخ زد!»
دکتر فیشر توضیح می‌دهد: «دمیدن در یک ساز برنجی باعث تشکیل تراکم در داخل می‌شود.» «این امکان دارد که در یک روز واقعاً سرد، یک اجرای در فضای باز باعث یخ زدن آب در داخل ساز شود. این باعث می‌شود دریچه‌ها کار نکنند.»
علاوه بر دریچه‌ها، پدها و چوب‌پنبه‌ها نیز می‌توانند به دلیل هوای سرد بشکنند یا ترک بخورند، که تفاوت چندانی با تأثیر دماهای گرم‌تر بر ساز ندارد. در فوریه ۲۰۲۱، میلیون‌ها نفر در تگزاس پس از یک طوفان زمستانی شدید که دما را به زیر منفی ۲۰ درجه سانتی‌گراد کاهش داد، بدون برق، گرما و آب جاری رها شدند.
یکی از کسانی که در خانه‌اش می‌لرزید، ویولن‌نواز و معلم موسیقی آرون بوید بود که ویولن قرن هفدهمی خود را پیچید و از ترک خوردن آن در هوای خشک می‌ترسید.

بیشتر بخوانید: نوازنده تگزاسی ویولن قرن هفدهمی خود را در طول یخ‌زدگی در آغوش گرفت تا از ترک خوردن چوب جلوگیری کند
برای جلوگیری از آسیب دیدن ساز ۳۳۰ ساله، بوید سه شب پشت سر هم با ویولن خود خوابید.
دما همچنین می‌تواند بر نحوه صدای سازهای بادی تأثیر بگذارد، زیرا صدا در هوای سردتر کندتر حرکت می‌کند. هنگامی که دما یک درجه سانتی‌گراد کاهش می‌یابد، سرعت صدا از طریق هوا حدود دو فوت در ثانیه کاهش می‌یابد.
نوازندگان این را توصیف کرده‌اند که باعث می‌شود سازها «کند» به نظر برسند، به خصوص در سازهای بادی پایین مانند توبا.
اگر در مورد آب و هوای شدید در منطقه خود در بریتانیا نگران هستید، به وب‌سایت دفتر هواشناسی مراجعه کنید.


۲۴ اکتبر ۲۰۱۶

هدر نونان در نمایشگاه کنوانسیون CITES
انجمن ارکسترهای آمریکایی به عنوان نماینده جامعه موسیقی در مذاکرات "تغییرآفرین" در مورد قوانین بین‌المللی گونه‌های حفاظت‌شده نقش ایفا کرد. هفدهمین کنفرانس طرف‌های کنوانسیون تجارت بین‌المللی گونه‌های در معرض خطر انقراض (CITES) بزرگ‌ترین رویداد در بیش از ۴۰ سال تاریخ این کنوانسیون بود و طیف وسیعی از موضوعات مورد بررسی شامل دو حوزه کلیدی می‌شد که بر قوانین مربوط به سازهای موسیقی که از مرزهای ۱۸۳ کشور عضو عبور می‌کنند، تأثیر خواهد گذاشت. هدر نونان، معاون ارشد امور حمایتی انجمن، توسط دولت ایالات متحده اعتبارنامه دریافت کرد و از ۲۴ سپتامبر تا ۴ اکتبر در ژوهانسبورگ، آفریقای جنوبی شرکت کرد. انجمن در جریان مذاکرات سخنرانی کرد، یک رویداد ویژه برای همه نمایندگان برگزار کرد و با سایر سازمان‌های موسیقی ملی و بین‌المللی و رهبران حفاظت از محیط زیست برای یافتن راه حل‌هایی برای نوازندگانی که از سازهای خود در سطح بین‌المللی استفاده می‌کنند، همکاری کرد.

تسهیل سفر با سازهای موسیقی
در میان نمایندگان حاضر در ژوهانسبورگ، اتحادیه اروپا تلاش‌هایی را برای بهبود قوانین فعلی سفر با سازهای موسیقی آغاز کرد. پیش از مذاکرات و در طول برگزاری آن، جامعه موسیقی خواستار ساده‌سازی و هماهنگ‌سازی الزامات صدور مجوز (PDF) برای سازهایی شد که حاوی چوب گلاب، عاج، لاک‌پشت و سایر موادی هستند که تحت این کنوانسیون تنظیم شده‌اند.

تأییدیه یک‌صدا برای موارد زیر صادر شد:

*   توضیح اینکه سازهایی که به نوازندگان قرض داده می‌شوند، ممکن است واجد شرایط دریافت گواهی‌نامه ساز موسیقی CITES باشند.
*   مشخص کردن اینکه دامنه غیرتجاری گواهی‌نامه‌های ساز موسیقی شامل استفاده از مجوزها هنگام سفر برای اجراهای "با حقوق یا بدون حقوق" است.
*   توصیه به کشورهای عضو CITES برای عدم نیاز به مجوز هنگام حمل سازها توسط نوازندگان به عنوان وسایل شخصی.

اگر این معافیت وسایل شخصی در سراسر کشورهای عضو CITES اجرا شود، می‌تواند به بسیاری از نوازندگانی که ترجیح می‌دهند سازهای خود را در داخل هواپیما یا به عنوان بار ثبت‌شده حمل کنند، کمک کند. از زمان آغاز فرآیند صدور گواهی‌نامه ساز موسیقی، تقریباً تمام نوازندگان ارکستر دارای مواد CITES سازهای خود را در محموله‌های بار قرار می‌دهند تا از چندین مجوز دست و پا گیر به نفع یک مجوز و رویه بازرسی واحد اجتناب کنند. اگر نوازندگان بیشتری بتوانند سازهای خود را در کابین یا به عنوان بار ثبت‌شده بدون نیاز به دریافت مجوز حمل کنند، می‌توانند به صلاحدید خود تمرین و تکرار کنند (کمی قبل از عزیمت و بلافاصله پس از فرود) و همچنین این امکان را داشته باشند که از یک تور برای سایر کارهای انفرادی و گروهی کوچک‌تر جدا شوند. معافیت وسایل شخصی یک کمک واقعی برای هنرمندان مهمان بین‌المللی، گروه‌های کوچک و نوازندگان گروه‌های بزرگ خواهد بود.

انجمن توسط رئیس جلسه برای سخنرانی به همه نمایندگان CITES مورد تقدیر قرار گرفت و نظراتی را از طرف جامعه موسیقی بین‌المللی (PDF) برای حمایت از این بهبودها ارائه کرد و خواستار پیشرفت بیشتر در ساده‌سازی و هماهنگ‌سازی قوانین بین‌المللی سفر با سازهای موسیقی شد.

تسکین در افزایش حفاظت از چوب گلاب
یک پیشنهاد اولیه مربوط به چوب گلاب که معمولاً در ساخت سازهای موسیقی استفاده می‌شود، می‌توانست تعداد قابل توجهی از نوازندگان را در معرض الزامات پرهزینه صدور مجوز سفر قرار دهد. در آغاز مذاکرات، برزیل، آرژانتین، گواتمالا و کنیا خواستار درج تمام گونه‌های چوب گلاب (نام علمی این جنس dalbergia) در پیوست II کنوانسیون شدند که نیاز به مجوز برای حمل هرگونه کالای چوب گلاب از مرزها بدون استثنا دارد. در حالی که سازهای موسیقی حاوی چوب گلاب برزیلی در حال حاضر به مجوز CITES تحت بالاترین سطح حفاظت پیوست I این کنوانسیون نیاز دارند و به این روند ادامه خواهند داد، بسیاری از سازهای زهی حاوی میخ‌های کوک و خرک‌های چوب گلاب هندی مشمول قوانین صدور مجوز CITES نبوده‌اند. از آنجایی که تهدید اساسی برای گونه‌های چوب گلاب ناشی از تقاضا برای مبلمان لوکس بزرگ است، جامعه موسیقی با موفقیت از کشورهای عضو CITES (PDF) خواست تا معافیتی را برای مقدار کم چوب گلاب موجود در سازهای موسیقی اضافه کنند تا نیازی به مجوز هنگام حمل صرفاً سازها از مرزها برای اجرا و استفاده شخصی نباشد. با این حال، فروش این اقلام از مرزها اکنون به مجوز نیاز دارد.

فرآیند تدوین معافیت غیرتجاری برای سازهای موسیقی بسیار پیچیده بود و تا آخرین لحظه بررسی‌ها مشخص نبود که آیا راه حلی واقعی پیدا شده است یا خیر. در روز پایانی فرآیند تصمیم‌گیری CITES، هیئت ایالات متحده، به رهبری سرویس حفاظت از حیات وحش ایالات متحده، گام مهم و قابل توجهی برداشت و در جریان مذاکرات مداخله کرد تا موفق به کسب توضیحی شود که نوازندگانی که با سازهای خود به طور رفت و برگشتی بین کشورهای خود سفر می‌کنند، تحت قوانین جدید تسکین یابند. ما از این رهبری کلیدی سرویس حفاظت از حیات وحش ایالات متحده که با گام‌های اخیر دولت اوباما برای یافتن راه حل‌هایی برای نوازندگان تحت قوانین جدید عاج داخلی مطابقت دارد، بسیار سپاسگزاریم.

رویداد ویژه شامل اجراهای موسیقی
در ۲۷ سپتامبر، انجمن با همکاری انجمن ملی فروشندگان موسیقی، یک ارائه را برای همه نمایندگان CITES برگزار کرد. این رویداد که به خوبی مورد استقبال قرار گرفت، فرصت‌هایی را برای رسیدگی به اولویت‌های فوری حفاظت از محیط زیست و در عین حال تسهیل تبادل فرهنگی بین‌المللی فراهم کرد. نمایندگانی از انجمن حفاظت از حیات وحش، موسسه منابع جهانی، سرویس حفاظت از حیات وحش ایالات متحده و مقام مدیریت CITES اتریش نیز در این ارائه نظراتی ارائه کردند. استدلال جامعه موسیقی نه تنها توسط انجمن، بلکه توسط شرکای ضروری ما از فدراسیون آمریکایی نوازندگان، فدراسیون آمریکایی سازندگان ویولن و کمان، انجمن بین‌المللی سازندگان ویولن و کمان، فدراسیون بین‌المللی نوازندگان، Pearle Live Performance Europe، Martin Guitars و Taylor Guitars نیز مطرح شد. برجسته‌ترین بخش این رویداد - بدون شک - اجراهای فوق‌العاده دو نوازنده جوان و بنیانگذار پروژه روشنگری موسیقی آفریقای جنوبی بود.

بنیانگذار پروژه روشنگری موسیقی، آدی‌یِمی اولادیران و دانشجویان کاموگلو متهمبو و کامیلا لونگیله ماتهبولا در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۶ در یک رویداد ویژه در مذاکرات CITES در ژوهانسبورگ اجرا کردند.

گام‌های بعدی و اجرای آن هنوز در پیش است
کشورهایی که در CITES شرکت می‌کنند، ۹۰ روز پس از پایان مذاکرات برای اجرای سیاست‌های جدید فرصت دارند. انجمن به همکاری با شرکای ائتلافی خود و همچنین مقامات ایالات متحده و بین‌المللی ادامه خواهد داد تا بهترین نتیجه ممکن را با شروع اجرای آن به دست آورد. با دریافت اطلاعات دقیق‌تر در مورد چگونگی تغییر رویه‌ها برای سفر با سازهای موسیقی و فروش سازها از مرزها، انجمن راهنمایی‌های جامع خود را در این موضوعات به‌روزرسانی خواهد کرد. روابطی که در مذاکرات امسال ایجاد شده است، یک بنیان حیاتی برای کاری است که در آینده انجام خواهد شد، زیرا کشورهای عضو CITES به تدوین سیاست‌هایی ادامه می‌دهند که بر جامعه موسیقی بین حال و کنفرانس بعدی طرف‌ها که قرار است در سال ۲۰۱۹ در سریلانکا برگزار شود، تأثیر می‌گذارد.


۱۸ مارس ۲۰۲۱

پست قبلی
پست بعدی

پایداری به طور فزاینده‌ای به یک جزء مهم در تلاش جهانی برای مبارزه با تغییرات آب و هوایی تبدیل شده است.
این تغییر به سمت محصولات، خدمات و فرآیندهای پایدار، بر مصرف‌کنندگان و صاحبان مشاغل به طرق مختلف تأثیر گذاشته است. مشتریان در حال خرید محصولات سازگار با محیط زیست یا دست دوم هستند تا یک سبک زندگی پایدار و اخلاقی را منعکس کنند. این تغییر در تفکر، تأثیر مثبت زیست‌محیطی داشته است، زیرا مصرف‌کنندگان دوباره بررسی می‌کنند که کجا و چگونه محصولات خود را خریداری می‌کنند.

همسو با ارزش‌های خریداران امروزی، حق امتیاز فروش مجدد موسیقی ما، Music Go Round®، به علاقه‌مندان به موسیقی فرصتی می‌دهد تا تجهیزات موسیقی دست دوم با کیفیت را با کسری از هزینه خریداری کنند و در عین حال بتوانند ردپای کربن خود را کاهش دهند.
اهمیت تجهیزات موسیقی پایدار
پنهان نیست که انواع مختلفی از آلات موسیقی از چوب ساخته می‌شوند. چندین ساز برای ساخت به چوب‌های با کیفیت صدا وابسته هستند. در حالی که صنعت موسیقی بزرگترین مصرف کننده این منبع طبیعی نیست، اما همچنان تحت تأثیر کاهش سریع جنگل‌ها در اکوسیستم‌های سراسر جهان قرار می‌گیرد.
توسعه‌های سازگار با محیط زیست قابل توجهی در صنعت موسیقی وجود داشته است، مانند تلاش انجمن ملی فروشندگان موسیقی برای استفاده از چوب پایدار و اخلاقی.
برای حفظ جنگل‌ها در سراسر جهان، قوانین متعددی در مورد تجارت چوب در سراسر ایالات متحده و بین‌المللی گسترش یافته است. این قوانین بر صادرات انواع چوب‌ها، مانند چوب رزوود که به طور مرتب مورد تقاضا است و در فرت‌بوردهای گیتار استفاده می‌شود، تأثیر گذاشته است.

بخش زیادی از چوبی که برای ساخت آلات موسیقی استفاده می‌شود، از خطرناک‌ترین درختان روی زمین در جنگل‌ها و علفزارهای گرمسیری می‌آید. بسیاری از این درختان در مرکز عملیات غیرقانونی قطع درختان قرار دارند و حداقل ۳۵ درصد از ردیابی حیات وحش جهانی را تشکیل می‌دهند.
این چگونه بر صنعت تجهیزات موسیقی تأثیر می‌گذارد؟
اضافه شدن قوانین تجاری، در میان سایر موارد، بر ساخت آلات موسیقی تأثیر گذاشته است. در حالی که این قوانین به ایجاد سیاره‌ای سالم‌تر کمک می‌کنند، صنعت تجهیزات موسیقی مجبور شده است راه حلی برای در دسترس قرار دادن سازها برای مصرف‌کنندگان بدون به خطر انداختن ایمنی جنگل‌ها پیدا کند.

تغییرات در صنعت تجهیزات موسیقی برای حق امتیاز فروشگاه موسیقی ما غیرمنتظره نیست. در Music Go Round، مدل کسب و کار ما بر روی شیوه‌های سازگار با محیط زیست متمرکز است.
به لطف حق امتیاز فروش مجدد ما، نوازندگان مجبور نیستند:

یک ساز کاملاً جدید خریداری کنند که مصرف منابع طبیعی را برای تولید کاهش می‌دهد.
محصولی ساخته شده از مواد بی‌کیفیت که بر کیفیت صدا و عملکرد یک ساز تأثیر می‌گذارد.

آنها می‌توانند یک ساز با کیفیت بالا را با کسری از هزینه دریافت کنند و ردپای کربن کمتری از خود به جا بگذارند.
حق امتیازی که بر اساس پایداری ساخته شده است
از زمان ایجاد Winmark Corporation® در سال ۱۹۸۸، ما با خرید و فروش محصولات دست دوم با کیفیت که به صورت محلی از مشتریان در جوامع خود تهیه می‌شوند، تأثیر زیست‌محیطی مثبتی داشته‌ایم.

به عنوان رهبری در صنعت فروش مجدد خرده فروشی، ما به رشد پنج شرکت حق امتیاز فروش مجدد خود از طریق ابتکارات مختلف پایداری کمک کرده‌ایم.

هر ساله، پنج برند فروش مجدد ما، Once Upon A Child®، Plato's Closet®، Style Encore®، Play It Again Sports® و Music Go Round، با ارائه محصولات دست دوم با کیفیت به مشتریان، نقش خود را در کاهش زباله‌دان‌ها ایفا می‌کنند. در سال ۲۰۲۰، برندهای ما در مجموع بیش از ۱۴۱ میلیون واحد لباس، اسباب‌بازی، کتاب، آلات موسیقی و تجهیزات ورزشی خریداری کردند.
حق امتیازهای فروش مجدد ما متعهد به کمک به محیط زیست سبزتر هستند. نه تنها فروشگاه‌های حق امتیاز Music Go Round ما تعداد زیادی از محصولات مختلف را از زباله‌دان‌ها دور نگه می‌دارند، بلکه مفاهیم فروش مجدد لباس ما نیز صدها پارچه را از زباله‌دان‌ها دور نگه می‌دارند.

به دنبال پیوستن به یک حق امتیاز هستید که بر اساس شیوه‌های پایدار ساخته شده و عشق به موسیقی را در جامعه خود پرورش می‌دهد؟ همین امروز با ما تماس بگیرید!


تجوّهر (Consubstantiation) دیدگاهی است که بر اساس آن نان و شراب در شام ربانی یا عشاء ربانی، به طور روحانی جسم و خون عیسی مسیح هستند، با این حال نان و شراب همچنان فقط نان و شراب باقی می‌مانند. از این رو، این دیدگاه با تشریح (Transubstantiation) متفاوت است، که در آن معتقدند نان و شراب واقعاً به جسم و خون عیسی مسیح تبدیل می‌شوند. تشریح، یک آموزه کاتولیک رومی است که به سال‌های اولیه آن کلیسا باز می‌گردد، در حالی که تجوّهر نسبتاً جدید است و در جریان اصلاحات پروتستانی پدید آمده است. تجوّهر اساساً می‌آموزد که عیسی "با، در، و زیر" نان و شراب حضور دارد، اما به معنای واقعی کلمه نان و شراب نیست.

مارتین لوتر، بنیانگذار اصلاحات پروتستانی، یک کشیش کاتولیک رومی بود که از سوء استفاده‌های کلیسای کاتولیک رومی خسته شده بود و می‌خواست کلیسا را اصلاح کند تا به ریشه‌های خود بازگردد. لوتر در طول آموزش الهیاتی خود، همه چیز را در مورد آموزه تشریح آموخت و این آموزه بخشی از نظام اعتقادی او بود، زیرا به عنوان یک کشیش، بارها مراسم عشای ربانی را برگزار کرده بود و آموزه تشریح در مرکز مراسم عشای ربانی کاتولیک رومی قرار دارد.

بنابراین، هنگامی که اصلاحات به عنوان واکنشی به سوء استفاده‌های کلیسای کاتولیک رومی (مانند فروش indulgences) آغاز شد و جنبش اصلاحات به طور خلاصه توسط کلیسا محکوم شد، رهبران اصلاحات عمدتاً باورمندان کاتولیک رومی بودند که اکنون کلیسایی نداشتند، زیرا از کلیسای کاتولیک رومی تکفیر شده بودند. بدین ترتیب، فضایی به وجود آمد که در آن عناصر عشای ربانی، نان و شراب، می‌توانستند از دیدگاه کتاب مقدس مورد بررسی قرار گیرند. بنابراین، به جای تشریح، آموزه‌ای که باید صرفاً بر اساس ایمان پذیرفته شود، زیرا هیچ تغییر آشکاری در نان و شراب وجود ندارد، آموزه تجوّهر برای توضیح آنچه بر نان و شراب می‌گذرد و چرا هیچ تغییر فیزیکی واقعی در این عناصر اساسی وجود ندارد، تدوین شد.

تغییر از trans- به con- کلید درک نان و شراب به عنوان جسم و خون عیسی مسیح است. پیشوند trans- به معنای "تغییر" است و می‌گوید که تغییری رخ می‌دهد؛ نان واقعاً به جسم عیسی مسیح تبدیل می‌شود و شراب واقعاً به خون عیسی مسیح تبدیل می‌شود. پیشوند con- به معنای "با" است و می‌گوید که نان به جسم عیسی مسیح تبدیل نمی‌شود، بلکه با جسم مسیح هم‌زیستی دارد، به طوری که نان هم نان است و هم جسم عیسی مسیح. همین امر در مورد شراب نیز صادق است. شراب به خون عیسی مسیح تبدیل نمی‌شود، بلکه با خون عیسی مسیح هم‌زیستی دارد، به طوری که شراب هم شراب است و هم خون عیسی مسیح.

به این ترتیب، ترکیب Host که در مرکز مراسم عبادت قرار دارد، به واقعیت نزدیک‌تر می‌شود، زیرا ویژگی‌های فیزیکی نان و شراب تغییر نمی‌کند؛ نان طعم نان فطیر دارد، نه گوشت، و شراب طعم شراب دارد، نه خون. با این حال، این دو عنصر اساسی، گوشت و خون، به عنوان عناصر هم‌زیست با نان و شراب باقی می‌مانند تا آموزه‌های عیسی مسیح، در متی ۲۶:۲۶-۲۸ و مرقس ۱۴:۲۲-۲۴، به درستی رعایت شود. تجوّهر توسط برخی از کلیساهای ارتدوکس شرقی و برخی دیگر از فرقه‌های مسیحی دارای آیین (مانند اپیسکوپال و لوتری) مورد قبول است. حتی در میان این گروه‌ها، تجوّهر به طور جهانی پذیرفته نمی‌شود.

**بازگشت به: سوالات در مورد آموزه‌های نادرست**
تجوّهر چیست؟
**

در خبرنامه
سوال هفته
عضو شوید
سوال هفته را مستقیماً در صندوق ورودی خود دریافت کنید!


جوهرآمیزی یک نظریه فلسفی است که مانند نظریه رقیب، استحاله، تلاش می‌کند تا ماهیت شام مقدس مسیحی را به صورت عینی و با اصطلاحات متافیزیکی توصیف کند. این نظریه معتقد است که در هنگام این آیین، جوهر اصلی بدن و خون مسیح در کنار جوهر نان و شراب حضور دارد، در حالی که نان و شراب نیز همچنان حاضر هستند. استحاله با جوهرآمیزی در این زمینه تفاوت دارد که ادعا می‌کند از طریق تقدیس توسط کشیش، یک مجموعه از جواهر (نان و شراب) با مجموعه دیگری (بدن و خون مسیح) مبادله می‌شود، یا اینکه، به عقیده برخی، واقعیت نان و شراب به واقعیت بدن و خون مسیح تبدیل می‌شود. جوهر نان و شراب باقی نمی‌ماند، اما [عارضه](http://www.wikipedia.org/wiki/Accident(philosophy))_ (ویژگی‌های سطحی مانند ظاهر و طعم) باقی می‌ماند.

جوهرآمیزی معمولاً – اگرچه به اشتباه – به آموزه‌های مارتین لوتر و فیلیپ ملانکتون نسبت داده می‌شود. آموزه‌های لوتری هرگونه تلاش برای توضیح فلسفی چگونگی حضور مسیح در شام مقدس را رد می‌کنند. لوتر آموخت که بدن و خون مسیح "در، با و تحت اشکال" نان و شراب حضور دارند، و لوتری‌های امروزی به این گفته پایبند هستند در حالی که در مورد معنای دقیق آن اختلاف نظر دارند. برخی از لوتری‌ها از اصطلاح "جوهرآمیزی" برای اشاره به این باور استفاده می‌کنند، اما الهیات مورد نظر با نظریه فلسفی ذکر شده در بالا یکسان نیست. لوتر باور خود در مورد شام مقدس را "با تشبیه آهن قرار داده شده در آتش، که در آن هم آتش و هم آهن در آهن گداخته شده متحد می‌شوند، اما هر یک بدون تغییر باقی می‌مانند" ^ 1^ توضیح داد، مفهومی که او آن را اتحاد sacramental (آیین مقدس) نامید. جوهرآمیزی توسط اقلیتی از مسیحیان، از جمله برخی از کلیساهای ارتدوکس شرقی، تأیید می‌شود.

جوهرآمیزی.

پانویس‌ها

در برابر پیامبران آسمانی (۱۵۲۵) و اعتراف در مورد شام مسیح (۱۵۲۸) به نقل از فرهنگ مسیحی آکسفورد، ویرایش شده توسط اف. ال. کراس، لندن: آکسفورد، ۱۹۵۸، ص. ۳۳۷.

همچنین ببینید

استحاله
مناجات
ویکی‌پدیا: حضور واقعی
ویکی‌پدیا: اتحاد sacramental (آیین مقدس)

پیوندهای خارجی

لیلی‌پوت و بلفوسکو
زبان تحت‌اللفظی و مجازی در کتاب مقدس


از ویکی‌پدیا، دانشنامه آزاد
هم‌جوهرسازی یک آموزه کلام مسیحی است که (مانند نمونه‌سازی) حضور واقعی مسیح را در سرای شام توصیف می‌کند. این آموزه معتقد است که در هنگام این آیین، جوهر بدن و خون مسیح در کنار جوهر نان و شراب حضور دارد، در حالی که نان و شراب نیز همچنان حاضر هستند. این آموزه بخشی از آموزه‌های لولاردی[۱] بود و توسط کلیسای کاتولیک رومی بدعت تلقی می‌شد.[۲] بعداً توسط ادوارد پوسی از جنبش آکسفورد مورد حمایت قرار گرفت و بنابراین توسط بسیاری از آنگلیکان‌های ارتدوکس برگزار می‌شود.[۳][۴] کلیساهای ایروینگی (مانند کلیسای نو رسولی) هم‌جوهرسازی را به عنوان توضیحی برای حضور واقعی مسیح در سرای شام می‌پذیرند.[۵]
تکامل[ویرایش]
در انگلستان در اواخر قرن چهاردهم، یک جنبش سیاسی و مذهبی به نام لولاردی وجود داشت. لولاردها در میان اهداف گسترده‌تر، فرمی از هم‌جوهرسازی را تأیید کردند - اینکه سرای شام از نظر فیزیکی نان و شراب باقی می‌ماند، در حالی که از نظر معنوی به بدن و خون مسیح تبدیل می‌شود. لولاردی تا زمان اصلاحات انگلیسی دوام آورد.[۱][۶][۷]
در حالی که در نهایت به دلیل اقتدار کلیسای رم رد شد، ویلیام اوکام در Quodlibet چهارم، پرسش ۳۰، نسخه‌ای از هم‌جوهرسازی را مطرح می‌کند، جایی که او ادعا می‌کند که "جوهر نان و جوهر شراب در آنجا باقی می‌مانند و جوهر بدن مسیح در همان مکان باقی می‌ماند، همراه با جوهر نان".[۸]
منتقد ادبی کنث برک، دراماتیسم خود را از این مفهوم می‌گیرد و از آن در نظریه بلاغی سکولار برای بررسی دیالکتیک وحدت و تفاوت در چارچوب لوگولوژی استفاده می‌کند.[۹]
آموزه‌ی هم‌جوهرسازی اغلب در تضاد با آموزه‌ی نمونه‌سازی ارائه می‌شود.
برای توضیح چگونگی حضور مسیح در شام مقدس، بسیاری از آنگلیکان‌های ارتدوکس توضیح فلسفی هم‌جوهرسازی را آموزش می‌دهند.[۳] ادوارد پوسی، یکی از رهبران اصلی جنبش آکسفورد کاتولیک، از دیدگاه هم‌جوهرسازی حمایت کرد.[۱۰] دیدگاه پوسی این است که:[۴]

نمی‌توانم غیرمنصفانه بدانم که نام هم‌جوهرسازی را به آموزه‌ای اطلاق کنم که می‌آموزد "گوشت و خون واقعی مسیح در نان و شراب واقعی" حضور دارند، به گونه‌ای که "هر حرکت یا عملی که نان و شراب" دارند، بدن و خون نیز "همان" حرکت یا عمل را داشته باشند؛ و اینکه "جواهر در هر دو مورد" "به گونه‌ای با هم مخلوط شده‌اند - که یک چیز واحد را تشکیل دهند".[۴]

کلیساهای ایروینگی به آموزه‌ی هم‌جوهرسازی پایبند هستند؛ برای مثال، Catechism کلیسای نو رسولی بیان می‌کند:[۵]

عناصر نان و شراب با تقدیس و تلفظ کلمات تأسیس، در جوهر خود دگرگون نمی‌شوند. بلکه جوهر بدن و خون مسیح به آنها پیوسته است (هم‌جوهرسازی). بنابراین هیچ تغییری در جوهرها (نمونه‌سازی) وجود ندارد. ارتباط نزدیکی بین شام مقدس و این واقعیت وجود دارد که عیسی مسیح هم طبیعت انسانی و هم طبیعت الهی دارد، هر دو بدون هیچ‌گونه تغییر و جدایی در او وجود دارند (به ۳.۴ مراجعه کنید). رابطه بین نان و شراب و بدن و خون مسیح در این زمینه درک می‌شود: پس از تقدیس، یک توازن بین "نان و شراب" وجود دارد - که با طبیعت انسانی مسیح مطابقت دارد - و "بدن و خون" - که با طبیعت الهی مسیح مطابقت دارد. در شام مقدس، نان و شراب با طبیعت انسانی مسیح مطابقت دارند، در حالی که بدن و خون با طبیعت الهی او مطابقت دارند. بنابراین، نمی‌توان نمونه‌سازی نان و شراب را انجام داد. بلکه حتی پس از تقدیس، نان و شراب جوهر طبیعی خود را حفظ می‌کنند. با این حال، نان و شراب صرفاً استعاره یا نمادی از بدن و خون مسیح نیستند. بلکه بدن و خون مسیح واقعاً حضور دارند (حضور واقعی). از طریق کلمات تقدیس که توسط یک رسول یا یک کشیش منصوب شده توسط او گفته می‌شود، جوهر بدن و خون مسیح به جوهر نان و شراب پیوسته است. شکل بیرونی (عارضه) عناصر شام مقدس با این عمل تغییر نمی‌کند. همانطور که انسان عیسی در طول زندگی خود روی زمین قابل مشاهده بود، نان و شراب نیز در شام مقدس قابل مشاهده هستند. با این حال، پس از تقدیس، عناصر شام مقدس از یک جوهر دوگانه تشکیل شده‌اند - مانند دو طبیعت عیسی مسیح - یعنی جوهر نان و شراب و جوهر بدن و خون مسیح. پسر خدا سپس در عناصر شام مقدس واقعاً حضور دارد: در الوهیت و در انسانیت خود. با این حال، در مورد عناصر شام مقدس، اینطور نیست که نان به تنهایی با بدن مسیح و شراب به تنهایی با خون مسیح مطابقت داشته باشد. بلکه بدن و خون مسیح به طور کامل در هر دو عنصر، هم نان و هم شراب حضور دارند.:[۵]

این اصطلاح هم‌جوهرسازی برای توصیف آموزه‌ی سرای شام مارتین لوتر، اتحاد سرایستی[۱۱][۱۲][۱۳][۱۴][۱۵][۱۶] استفاده شده است. الهیدانان لوتری این اصطلاح را رد می‌کنند زیرا معتقدند که به یک ساختار فلسفی اشاره دارد که با آموزه‌ی اتحاد سرایستی لوتری متفاوت است، نشان‌دهنده‌ی مخلوط شدن جوهرها (نان و شراب با بدن و خون) است و نشان‌دهنده‌ی حضور "درشت، کاپرنائیکی، جسمانی" بدن و خون مسیح است.[۱۷][۱۸][۱۹][۱۴][۲۰]
همچنین ببینید[ویرایش]

کلام سرای شام
تعبیر
حضور واقعی مسیح در سرای شام
نمونه‌سازی

منابع[ویرایش]

^ a b Walker, Greg (۶ فوریه ۲۰۱۳). Reading Literature Historically: Drama and Poetry from Chaucer to the Reformation. Edinburgh University Press. p. ۱۵۲. ISBN ۹۷۸۰۷۴۸۶۸۱۰۳۷. Was he present in substance ('subject') and accident, replacing entirely all the elements of bread and wine through the miraculous process of transubstantiation, as the church claimed, or present only in substance 'beneath' the elements of bread and wine which themselves also remained present, through 'consubstantiation' as Wyclif and prominent lollards such as William Thorpe and Sir John Oldcastle asserted?
^ "Consubstantiation". NewAdvent.org.
^ a b Murphy, Russell E. (۲۰۰۷). Critical Companion to T. S. Eliot: A Literary Reference to His Life and Work. Infobase Publishing. p. ۵۱۲. ISBN ۹۷۸۱۴۳۸۱۰۰۸۵۵۱.
^ a b c Vogan, Thomas Stuart Lyle (۱۸۷۱). The True Doctrine of the Eucharist. Longmans, Green. p. ۵۴.
^ a b c "The Catechism of the New Apostolic Church: ۸.۲.۱۲ The real presence of the body and blood of Christ in Holy Communion". New Apostolic Church. ۱۸ دسامبر ۲۰۲۰. Rather, the substance of Christ's body and blood is joined to them (consubstantiation).
^ Fazzio, Robert (۲۰۱۳). The Origin, Proliferation, and Institutionalization of Anti-Catholicism in America, and Its Impact on Modern Christian Apologetics. GRIN Verlag. p. ۶. ISBN ۹۷۸۳۶۵۶۰۱۹۶۶۴.
^ Hornbeck, J. Patrick (۱۰ سپتامبر ۲۰۱۰). What is a lollard?: dissent and belief in late medieval England. Oxford University Press. p. ۷۲. ISBN ۹۷۸۰۱۹۹۵۸۹۰۴۳.
^ Ockham, William (۱۹۹۱). Quodlibetal Questions. Yale University. p. ۳۷۰-۳۷۱.
^ Lamoureux, Edward. "Introduction to Kenneth Burke". Bradley.edu.
^ Rigg, James Harrison (۱۸۹۵). Oxford High Anglicanism and Its Chief Leaders. C. H. Kelly. p. ۲۹۳. Retrieved ۱۲ ژوئن ۲۰۱۷.
^ The Evangelical Quarterly Review. Vol. ۱۸. ۱۸۶۷. p. ۶۷. From first to last, the Lutheran Church has rejected the name of Consubstantiation and everything which that name properly implies. Bold and uncompromising as our Confessors and Theologians have been, if the word Consubstantiation, (which is not a more human term than Trinity and Original Sin are human terms), had expressed correctly their doctrine, they would have not hesitated to use it. It is not used in any Confession of our Church, and we have never seen it used in any standard dogmatician of our communion, except to condemn the term, and to repudiate the idea that our Church held the doctrine it involves.
^ Krauth, Charles Porterfield (۱۹۶۳). The Conservative Reformation and Its Theology. Augsburg Publishing House. p. ۷۶۸. When this presence is called substantial and bodily, those words designate not the MODE of presence, but the OBJECT. When the words in, with, under, are used, our traducers know, as well as they know their own fingers, that they do NOT signify a CONSUBSTANTIATION, local co-existence, or impanation. The charge that we hold a local inclusion, or Consubstantiation, is a calumny. The eating and drinking are not physical, but mystical and sacramental. An action is not necessarily figurative because it is not physical.
^ The Quarterly Review of the Methodist Episcopal Church, South. Southern Methodist Publishing House. ۱۸۸۲. p. ۱۰۷. And finally, we say once more to all who prefer the truth to slanderous falsehoods in regard to the largest and oldest Protestant Church, that no Lutheran Creed or Lutheran theologian has ever taught or 'believed the doctrine of Consubstantiation'.
^ a b "Real Presence Communion – Consubstantiation?". WELS Topical Q&A. Wisconsin Evangelical Lutheran Synod. Archived from the original on ۲ ژانویه ۲۰۰۸. Retrieved ۲۶ ژانویه ۲۰۱۵. Although some Lutherans have used the term 'consbstantiation' [sic] and it might possibly be understood correctly (e.g., the bread & wine, body & blood coexist with each other in the Lord's Supper), most Lutherans reject the term because of the false connotation it contains ... either that the body and blood, bread and wine come together to form one substance in the Lord's Supper or that the body and blood are present in a natural manner like the bread and the wine. Lutherans believe that the bread and the wine are present in a natural manner in the Lord's Supper and Christ's true body and blood are present in an illocal, supernatural manner.
^ F. L. Cross, ed., The Oxford Dictionary of the Christian Church, second edition, (Oxford: Oxford University Press, ۱۹۷۴), ۳۴۰ sub loco.
^ Weimar Ausgabe ۲۶, ۴۴۲; Luther's Works ۳۷, ۲۹۹–۳۰۰.
^ J. T. Mueller, Christian Dogmatics: A Handbook of Doctrinal Theology (St. Louis: CPH, ۱۹۳۴), ۵۱۹.
^ Erwin L. Lueker, Christian Cyclopedia, (St. Louis: CPH, ۱۹۷۵), "consubstantiation".
^ Formula of Concord, Epitome, VII.۴۲ and Solid Declaration VII.۱۲۷ in F. Bente, Triglot Concordia, (St Louis: CPH, ۱۹۲۱), ۸۱۷, ۱۰۱۵.
^ Lectures on the Augsburg Confession. Lutheran Publication Society. ۱۸۸۸. p. ۳۵۰. Retrieved ۱۳ ژوئن ۲۰۱۴. But in neither sense can that monstrous doctrine of Consubstantiation be attributed to our church, since Lutherans do not believe either in that local conjunction of two bodies, nor in any commingling of bread and of Christ's body, of wine and of his blood.


تبدیل جوهری کاتولیک در مقابل حضور هم‌جواری لوتری ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۲ دیو آرمسترانگ

[در اصل در ۲ فوریه ۲۰۲۰ در فیس‌بوک منتشر شد]
***
از من پرسیده شد: «آیا کلیسای کاتولیک صریحاً آموزه حضور هم‌جواری لوتری را محکوم می‌کند؟»
*

قانون دوم - اگر کسی بگوید که در سرایق و مقدس سرایق، جوهر نان و شراب همراه با بدن و خون خداوند ما عیسی مسیح باقی می‌ماند و از دگرگونی شگفت‌انگیز و یگانه کل جوهر نان به بدن و کل جوهر شراب به خون - تنها صورت نان و شراب باقی می‌ماند - که کلیسای کاتولیک به درستی آن را تبدیل جوهری می‌نامد، تکفیر شود.

قانون سوم - اگر کسی انکار کند که در سرایق محترم سرایق، کل مسیح در هر دو صورت و در هر بخشی از هر صورت، هنگام جدا شدن، موجود است، تکفیر شود.

قانون چهارم - اگر کسی بگوید که پس از اتمام تقدیس، بدن و خون خداوند ما عیسی مسیح در سرایق شگفت‌انگیز سرایق وجود ندارد، بلکه (فقط) در هنگام استفاده، در حالی که مصرف می‌شود، وجود دارد و نه قبل و نه بعد از آن؛ و اینکه در نان‌ها یا ذرات تقدیس‌شده‌ای که نگهداری می‌شوند یا پس از شام باقی می‌مانند، بدن واقعی خداوند باقی نمی‌ماند، تکفیر شود.

*
و همچنین از من پرسیده شد: «آیا راهی برای ترکیب تبدیل جوهری و حضور هم‌جواری وجود دارد یا اینکه این دو متضاد هستند؟»
*
این دو متضاد یا متناقض هستند؛ با این حال، زمینه‌های مشترکی وجود دارد. می‌توانیم بگوییم که هم لوتری‌ها و هم کاتولیک‌ها به حضور واقعی و جوهری عیسی در سرایق اعتقاد دارند. مشکل این است که لوتری‌ها همچنین معتقدند که نان و شراب در کنار خداوند ما باقی می‌مانند و این با تبدیل جوهری غیرقابل آشتی است، زیرا دگرگونی جزئی و نه کلی است.

*
مارتین لوتر خود دفاعیه‌های عالی و استدلالی قوی در برابر کسانی - مانند زوینگلی - که فکر می‌کردند سرایق مقدس صرفاً و صرفاً نمادین است، ارائه می‌دهد. من اینها را یادداشت کرده‌ام و برای اهداف دفاعی بازتولید کرده‌ام.

*
استدلال‌های او در این زمینه، در اینجا و جاهای دیگر، تا جایی که پیش می‌روند درست هستند، اما از دیدگاه کاتولیک به اندازه کافی پیش نمی‌روند. اما حقیقت (در جزئیات و مشخصات) حقیقت است هر جا که یافت شود، صرف نظر از اینکه خطا با آن همراه باشد، بنابراین وقتی لوتر از حضور واقعی دفاع می‌کند، در کنار فرشتگان است.

*
اما هنگامی که او و سایر لوتری‌ها به تبدیل جوهری یا، به عنوان مثال، قربانی مقدس (که در سراسر پدران کلیسا وجود دارد، درست همانطور که تبدیل جوهری و پرستش سرایق نیز وجود دارند) حمله می‌کنند، که در آن مرگ یکباره عیسی بر روی صلیب به صورت سرایقی حاضر می‌شود، آنها از سنت الهیاتی پذیرفته‌شده و پدران و قرون وسطایی دور می‌شوند.

*
بنابراین ما از چیز اول (توافق و وحدت مبارک!) خوشحال می‌شویم، در حالی که به دلیل وجدان خود مجبور به مخالفت با سه موقعیت دیگر هستیم، جایی که لوتر و لوتری‌ها - با تمام احترام به برادرانمان در مسیح - به نظر ما در اشتباه هستند.

*
***
مطالعه مرتبط
*
*
*
*
***
امور عملی: شاید برخی از 4000+ مقاله آنلاین رایگان من (جامع‌ترین وب‌سایت دفاعی کاتولیک "یک‌جا") یا پنجاه کتاب به شما (به فضل خدا) کمک کرده باشند تا تصمیم بگیرید کاتولیک شوید یا به کلیسا بازگردید یا برخی از آموزه‌ها را بهتر درک کنید و چرا ما به آنها اعتقاد داریم.
یا ممکن است فکر کنید کار من شایسته حمایت برای اهداف دفاعی و انجیلی به طور کلی است. اگر چنین است، لطفاً به طور جدی در مورد کمک مالی مورد نیاز فکر کنید. من همیشه به بودجه بیشتری نیاز دارم: به ویژه حمایت ماهانه. «کارگر شایسته مزد خود است» (۱ تیموتائوس ۵:۱۸، NKJV). ۱ دسامبر ۲۰۲۱ بیست‌امین سالگرد من به عنوان یک مدافع کاتولیک تمام‌وقت بود و فوریه ۲۰۲۲ بیست و پنجمین سالگرد وبلاگ من را نشان داد.

اهدای پی‌پال آسان‌ترین راه است: فقط به آدرس ایمیل من ارسال کنید: apologistdave@gmail.com. شما اصطلاح "خدمات کتاب دست دوم کاتولیک" را مشاهده خواهید کرد که تجارت جانبی قدیمی من است. برای کسب اطلاعات در مورد روش‌های مختلف مشارکت، از جمله کسر مالیات ۱۰۰٪ و غیره، به صفحه من مراجعه کنید: درباره دیو آرمسترانگ مدافع کاتولیک / اطلاعات کمک مالی. از صمیم قلب از شما سپاسگزارم!

***
*
اعتبار عکس: فیلیپ ملانکتون (۱۴۹۷-۱۵۶۰): رهبر لوتریسم پس از مرگ لوتر؛ پرتره ۱۵۳۲ اثر لوکاس کراناخ بزرگ (۱۴۷۲-۱۵۵۳) [دامنه عمومی / ویکی‌مدیا کامنز]
*
خلاصه: راهی برای ترکیب تبدیل جوهری کاتولیک و حضور هم‌جواری لوتری وجود ندارد. این دو متضاد هستند، اگرچه شباهت‌های مهمی دارند.


لوتری‌ها به آموزهٔ هم‌جواری قائل نیستند. شما این آموزه را در هیچ‌کدام از اسناد اعتراف‌نامه‌ای ما پیدا نخواهید کرد. ما صرفاً می‌آموزیم که وقتی عیسی مسیح فرمود «این بدن من است»، دقیقاً همین را مقصود داشته است.
هم‌جواری به آموزه‌ای اشاره دارد که بر اساس آن، اگر نان و شراب را در سطح مولکولی بررسی کنید، می‌توانید مولکول‌های عیسی و مولکول‌های نان و شراب را تشخیص دهید. لوتری‌ها این را نمی‌آموزند.
تشریح، آموزه‌ای است که در رم تدریس می‌شود، به این صورت که در مقطعی از کلمات تأسیس، نان دیگر نان نیست، اما همچنان ظاهر و طعم و رفتاری مانند نان دارد و شراب دیگر شراب نیست، اما همچنان ظاهر و طعم و رفتاری مانند شراب دارد. لوتری‌ها این را نیز نمی‌آموزند.
اکثر پروتستان‌ها کسانی هستند که ما لوتری‌ها آن‌ها را مقدّس‌گرایان می‌نامیم. این بدان معناست که آن‌ها در واقع معتقد نیستند که سرایم هیچ اثری دارند و صرفاً توسط عیسی مسیح دستور داده شده‌اند تا ما اطاعت کنیم و یادآوری کنیم. راه‌های مختلفی برای انجام این کار وجود دارد، مانند انکار اینکه چیزی جز یک نماد هستند یا اینکه شما باید برگزیده باشید و ایمانی داشته باشید که برای صعود به بهشت به صورت معنوی و ضیافت با مسیح در آنجا لازم است.
یک نقاشی بزرگ وجود دارد که محفل ماربورگ را به تصویر می‌کشد، رویدادی که کمی قبل از رژیم آوگسبورگ رخ داد، جایی که لوتری‌ها بیانیه نهایی ایمان خود، اعتراف آوگسبورگ را ارائه کردند. این اساساً مناظره‌ای بین لوتر و اولریش زوینگلی، یکی از اولین اصلاح‌طلبان رادیکال بود. زوینگلی معنای ساده متن کتاب مقدس را رد کرد و ادعا کرد که معنای ظاهری را ندارد. بیل کلینتون این را خودش ابداع نکرد! اما به آن نگاه کنید:

دو شخصیتی که در سمت راست میز ایستاده‌اند، لوتر (چپ) و زوینگلی (راست) هستند. ببینید به کجا اشاره می‌کنند. لوتر به پایین میز اشاره می‌کند، جایی که او «Hoc est corpus meum» به لاتین به معنای «این بدن من است» را نوشته است. اما این در همین زمین است، جایی که مسیح آمده است تا ایمانوئل، خدا با ما باشد. زوینگلی از طرف دیگر به بالا به سمت بهشت اشاره می‌کند و نگاه می‌کند، که منعکس‌کننده این دیدگاه اوست که اثربخشی شام به ایمان فرد بستگی دارد و آنچه ما در اینجا روی زمین می‌خوریم در واقع بدن و خون نیست.
این، نه تنها با معنای ساده کلمات تأسیس در تضاد است، بلکه با متونی مانند ۱ قرنتیان ۱۱: ۲۷-۲۹ نیز در تضاد است:

هر کس نان بخورد یا از جام ربّی به نحو نامناسب بنوشد، در مورد بدن و خون ربّی مقصر خواهد بود. هر کس خود را آزمایش کند، سپس از نان بخورد و از جام بنوشد. زیرا هر کس بدون تشخیص بدن بخورد و بنوشد، داوری را برای خود می‌خورد.


مهندسان مکانیک دانشگاه دلور گزارش دادند که در زمینه پیشرفت خازن‌ها به موفقیت‌هایی دست یافته‌اند که می‌تواند به بهبود قطعات دستگاه‌های الکترونیکی کمک کند.
در دهه 1960، کامپیوترهای اصلی (مین‌فریم) کل اتاق‌ها را اشغال می‌کردند. تا دهه 1980، ایستگاه‌های کاری مجزا وجود داشت و تنها چند دهه بعد، لپ‌تاپ‌ها و تلفن‌های هوشمند فراگیر شدند. فناوری امروزی حتی کوچکتر است: حسگرهای مقیاس میلی‌متری که بسیار کوچکتر از یک سکه هستند، امکان ایجاد مدارهای بسیار یکپارچه را برای تامین انرژی الکترونیک و سایر دستگاه‌های ما فراهم می‌کنند.
مصرف‌کنندگان همچنان به دستگاه‌هایی کوچکتر، سریع‌تر و قدرتمندتر از قبل نیاز دارند. آنها به چند منظوره بودن نیز اهمیت می‌دهند. به عنوان مثال، تلفن‌های هوشمند، فقط برقراری تماس تلفنی کافی نیست، بلکه باید به عنوان یک کامپیوتر دستی، تلویزیون و سیستم بازی نیز عمل کنند.
یکی از عوامل محدود کننده کوچک‌سازی بسیاری از دستگاه‌های الکترونیکی، اندازه اجزای داخلی تشکیل‌دهنده آنها است.
بینگ‌چینگ وی، مهندس مکانیک دانشگاه دلور، و همکارانش تحقیقات خود را بر روی یک جزء خاص در الکترونیک به نام خازن فیلتر متمرکز کرده‌اند. وی توضیح داد که برق متناوب (AC) اغلب باید به سیگنال جریان مستقیم (DC) تبدیل شود تا تلویزیون، کامپیوتر، لوازم خانگی، تلفن‌های هوشمند و سایر دستگاه‌های الکترونیکی کوچک ما کار کنند.
وی، استاد مهندسی مکانیک و مدیر مرکز سلول‌های سوختی و باتری در دانشگاه دلور، گفت: «دستگاه‌ها به جریان ثابت نیاز دارند. خازن فیلتر این کار تبدیل سیگنال AC را انجام می‌دهد.»
خازن‌های فیلتر، به دلیل اهمیتشان در عملکرد دستگاه، در مدارهای الکترونیکی در کنار سایر اجزایی مانند دیودها یا ترانزیستورها که به جریان الکتریکی کمک می‌کنند، یافت می‌شوند. آنها در هر فرکانسی کار می‌کنند، از جمله محدوده فرکانس 120 هرتز که اکثر دستگاه‌های امروزی در آن کار می‌کنند.
رایج‌ترین خازن فیلتر امروزی، خازن الکترولیتی آلومینیومی است که پاسخ فرکانسی بالا و توان بالایی را ارائه می‌دهد. نقطه ضعف آن این است که اندازه بزرگی دارد و نمی‌تواند مقدار زیادی انرژی ذخیره کند. وی و همکارانش به دنبال جایگزینی با انرژی بالاتر هستند که بتواند این کار را انجام دهد.
محققان اخیراً نشان داده‌اند که استفاده از خازن مبتنی بر شبکه لوله‌های کربنی راه امیدوارکننده‌ای برای غلبه بر این عامل محدود کننده است که باعث می‌شود خازن‌های امروزی کند باشند.
وی گفت: «با استفاده از یک سیستم مبتنی بر شبکه ساخته شده از یک شبکه کربنی سه‌بعدی متصل شده، خازن فیلتر می‌تواند مقدار بسیار زیادی انرژی را در یک بسته کوچکتر نگه دارد. این بدان معناست که جریان سریع‌تر و عملکرد بهتر برای دستگاه‌های کوچک ما، بدون تداخل یا فرکانس ناخواسته یا اختلال.»
تیم تحقیقاتی اخیراً نتایج خود را در مجله Science منتشر کرده است.

تحقیقات قبلی منجر به تحقیقات جدید می‌شود
یک خازن از یک الکترولیت تشکیل شده است که بین دو صفحه فلزی رسانا به نام الکترودها قرار گرفته است. ریزساختار الکترودها نقش مهمی در تعیین عملکرد خازن دارد. در این کار فعلی، وی در حال طراحی ساختارهای الکترودی با کانال‌های سه‌بعدی متصل به هم است که به جریان الکتریکی اجازه می‌دهد به سرعت جریان یابد و در عین حال خازن را قادر می‌سازد تا بارهای الکتریکی پرانرژی را در فرکانس‌های حدود 120 هرتز ذخیره کند.
این زمینه‌ای است که او بیش از 20 سال در تحقیقات خود به آن پرداخته است. در کارهای قبلی، او و همکارانش دریافتند که خازن‌هایی با کانال‌های رسانای الکتریکی بهتر، حرکت جریان الکتریکی را در دستگاه‌ها تقویت می‌کنند و می‌توانند ظرفیت ذخیره انرژی بالایی را ارتقا دهند. معمولاً این کار با تراز کردن نانولوله‌های کربنی فقط در یک جهت، مثلاً به صورت عمودی انجام می‌شود. بنابراین، تیم تحقیقاتی تصمیم گرفت لوله‌های عمودی را با لوله‌های افقی به هم متصل کند تا به جریان الکتریکی کمک کند از طریق یک شبکه سه‌بعدی متصل به هم سریع‌تر حرکت کند.
تیم تحقیقاتی با یک الگو از آلومینیوم خالص حاوی کانال‌های عمودی شروع کرد. آنها آلومینیوم الگو را اکسید کردند و ناخالصی‌های مفیدی را وارد کردند که سوراخ‌های افقی را در لوله‌های عمودی موجود در ساختار ایجاد کردند و یک شبکه متصل به هم ایجاد کردند. پس از حذف ناخالصی‌ها، محققان با یک الگوی سه‌بعدی از سوراخ‌های (کانال‌های) عمودی و افقی یکپارچه باقی ماندند. تیم تحقیقاتی لوله‌های کربنی را در سوراخ‌های الگو قرار داد و سپس از محلول هیدروکسید سدیم برای حک کردن الگو استفاده کرد و یک فیلم انعطاف‌پذیر آزاد از لوله‌های کربنی سه‌بعدی متصل به هم باقی ماند.
سپس آنها عملکرد سه نوع مختلف شبکه نانولوله کربنی را آزمایش کردند:

یک شبکه لوله کربنی سه‌بعدی معمولی،
یک شبکه لوله کربنی سه‌بعدی که با محلول اسید برای افزایش زبری سطح مواد تیمار شده است، و
یک شبکه لوله کربنی سه‌بعدی که در یک حلال نمک نیکل غوطه‌ور شده بود تا نانولوله‌های کوچکتر اضافی در داخل لوله‌های کربنی ایجاد شود.

در آزمایش‌های خود، تیم تحقیقاتی توانایی هر شبکه را در کنترل عملکرد فرکانس اندازه‌گیری کرد. در حالی که هر سه ساختار به طور مشابه عمل کردند، لوله کربنی سه‌بعدی با سطح زبر بهترین عملکرد را داشت که وی آن را به افزایش سطح در دسترس برای ذخیره انرژی بیشتر نسبت داد.
هنگامی که آنها پاسخ فرکانسی هر نمونه را با فناوری پیشرفته فعلی مقایسه کردند، دریافتند که همه نمونه‌ها ظرفیت انرژی بالایی را نشان می‌دهند. علاوه بر این، خازن‌ها را می‌توان به صورت سری متصل کرد تا ولتاژ کاری چندین برابر افزایش یابد بدون اینکه عملکرد الکتروشیمیایی آنها در فرکانس‌های بالا به خطر بیفتد.
وی گفت: «این به ما می‌گوید که ساختار دو لایه انعطاف‌پذیر نانولوله کربنی کیفیت پاسخ فرکانسی مشابه فناوری تجاری فعلی را ارائه می‌دهد، اما ساختار یکپارچه آن امکان ساخت آن را در دستگاه‌های کوچکتر فراهم می‌کند.»
در عمل، وی گفت که طراحی محققان می‌تواند امکان ایجاد خازن‌های فیلتری را فراهم کند که حداقل 100 برابر (دو مرتبه بزرگی) کوچکتر، شاید حتی 1000 برابر کوچکتر از آنچه که امروزه در دسترس است، در حالی که ظرفیت ذخیره سازی یکسان یا بهتر را در فرکانس‌های بالا ارائه می‌دهند.
مراحل بعدی کار شامل توسعه یک دستگاه نمایشی برای ادغام خازن پیشنهادی با سایر اجزا برای دستگاه‌های هوشمند چند منظوره است.
نوشته شده توسط کارن بی. رابرتز | تصویرسازی عکس توسط جفری سی. چیس | 1 نوامبر 2022


مهندسان دائماً به دنبال راه‌هایی برای کوچک‌سازی قطعات برای پاسخگویی به تقاضای فزاینده برای لوازم الکترونیکی کوچکتر و قدرتمندتر هستند. این امر منجر به پیشرفت‌های فناورانه فوق‌العاده‌ای مانند توسعه فناوری نانو شده است.

دستکاری اتمی و مولکولی ماده به عنوان فناوری نانو شناخته می‌شود که امکان توسعه مواد و دستگاه‌هایی با ابعاد بسیار کوچک، اغلب تنها چند اتم عرض را فراهم می‌کند. مهندسان می‌توانند از فناوری نانو برای ایجاد قطعات الکترونیکی بسیار کوچکتر و قدرتمندتر از هر آنچه که قبلاً امکان‌پذیر بود، استفاده کنند.

این انقلاب کوچک‌سازی در حال تغییر شکل صنعت فناوری است و امکان ایجاد دستگاه‌های کوچک با طیف گسترده‌ای از کاربردها را فراهم می‌کند. الکترونیک در مقیاس نانو در حال تغییر نحوه زندگی و کار ما، از فناوری‌های پوشیدنی گرفته تا ایمپلنت‌های زیستی است. این مقاله به روندها، پیشرفت‌ها و کوچک‌سازی الکترونیک می‌پردازد.

روند کوچک‌سازی در صنعت مهندسی
BECS - طراحی و توسعه نسل بعدی الکترونیک: روند کوچک‌سازی در صنعت مهندسی در دهه‌های اخیر شتاب گرفته است. مفهوم طراحی مدار هنگام کوچک‌سازی مورد استفاده قرار می‌گیرد. مدارها با روش‌ها و رویه‌هایی طراحی می‌شوند که باعث متراکم‌تر شدن قطعات الکترونیکی در کوچک‌ترین فضای ممکن می‌شود. افزایش تراکم مستلزم ایجاد خطوطی از مواد رسانا و عایق است که برای جلوگیری از اتصال کوتاه بسیار نازک خواهند بود. این امر شامل ایجاد قطعات کوچکتر و کارآمدتر برای ارائه عملکردی است که قبلاً غیرقابل تصور بود.

قطعات الکتریکی

با کوچکتر شدن قطعات الکترونیکی، تولیدکنندگان تحت فشار هستند تا محصولات نهایی کوچکتری با قابلیت و عملکرد فراوان ایجاد کنند. در بسیاری از موارد، این بدان معناست که حجم زیادی از داده‌ها و نیرو را در یک فضای کوچک جای دهند. نیمه‌هادی‌ها عنصر حیاتی در این معادله هستند و بیشتر محصولات نهایی مبتنی بر الکترونیک ممکن است تنها شامل پنج یا کمتر از آن باشند. اما حتی قطعات "غیرفعال" بیشتری برای پشتیبانی از نیمه‌هادی‌ها و کارکرد کل سیستم مورد نیاز است. این اغلب چالش‌هایی را برای طراحان ایجاد می‌کند که باید راه‌هایی برای جای دادن تمام قطعات ضروری در یک ردپای کوچکتر و کوچکتر پیدا کنند. اما این امر فرصت‌های جدیدی را برای توسعه راه حل‌های نوآورانه و جدیدی که در یک بسته کوچک ضربه بزرگی وارد می‌کنند، باز می‌کند.

توصیه شده توسط LinkedIn

مزایای کوچک‌سازی قطعات

کوچک‌سازی قطعات مزایای متعددی برای طراحان و تولیدکنندگان دارد. شاید مهمتر از همه، این امر امکان گنجاندن ویژگی‌های پیشرفته‌تر را در محصولات در حالی که ردپای زیست‌محیطی کلی را کاهش می‌دهد، فراهم می‌کند. علاوه بر این، کوچک‌سازی فضا را در داخل محفظه محصول ذخیره می‌کند - به این معنی که می‌توان محصولات جمع و جورتر و کم‌جا توسعه داد. در نهایت، کوچک‌سازی همچنین پتانسیل ویژگی‌ها و عملکردهایی را که شرکت‌ها می‌توانند در محصولات جدید بدون افزایش اندازه بگنجانند، گسترش می‌دهد. به طور خلاصه، کوچک‌سازی قطعات طیف وسیعی از مزایایی را ارائه می‌دهد که توسعه محصول را کارآمدتر و مؤثرتر می‌کند. [1]

نیازهای کوچک‌سازی با قطعات الکترونیکی ادامه دارد. در حوزه صنعتی، فضای کف کارخانه در اولویت قرار دارد و مساحتی که برای هر دارایی تولید، حسگر و محرک در دسترس است، محدود است. در نتیجه، نسل بعدی هر دارایی تولید باید کوچکتر و کاربردی‌تر باشد. کوچک‌سازی امکان می‌دهد خطوط تولید سریع‌تر و کارآمدتر شوند؛ به عنوان مثال، اغلب می‌توان فرآیندهای تولید سنتی را با تکنیک‌های چاپ سه‌بعدی و تولید افزودنی جایگزین کرد. کسب‌وکارها فرصت بزرگی برای رشد در زمینه صرفه‌جویی در هزینه‌ها، افزایش بهره‌وری و قابلیت‌های طراحی پیشرفته دارند. [2]

نکات کلیدی:

کوچک‌سازی یک فرآیند صنعتی است که حدود ده سال پیش آغاز شده و به الکترونیک اجازه می‌دهد تا وارد هر جنبه‌ای از زندگی روزمره ما شود.

بعداً، جامعه با مجموعه‌ای از محصولات صنعتی در تماس بوده است که برخی از حوزه‌های اساسی تجربیات انسانی مانند اکتشافات فضایی، ارتباطات و پردازش داده‌ها را متحول کرده است.

تلفن‌ها و گیرنده‌های تلویزیونی دو نمونه برجسته از یک سری طولانی از تحولاتی هستند که دستگاه‌های ما را قابل حمل‌تر و انعطاف‌پذیرتر کرده‌اند.

کوچک‌سازی تأثیر انقلابی بر نحوه تعامل ما با جهان از طریق تجربه استفاده از این دستگاه‌ها دارد.

کوچک‌تر و سبک‌تر کردن قطعات ضروری است، به ویژه زمانی که مقصد آنها تجهیزات پزشکی است که به عنوان مثال، برای دفاع از راحتی و سلامت بیمار به فناوری‌های کوچکی نیاز دارند.

چگونه از کوچک‌سازی الکترونیکی استفاده می‌شود؟

• دستگاه‌های پزشکی که روی بدن پوشیده می‌شوند یا کاشته می‌شوند اغلب برای راحتی بیمار نیاز به کوچک‌سازی دارند.
• فناوری 5G به ساختارهای پشتیبان کوچک‌تری نیاز دارد که با کوچک‌سازی امکان‌پذیر شده‌اند.
• فناوری اطلاعات از پردازنده‌های کوچک‌شده در دستگاه‌هایی با ابعاد کوچک بهره می‌برد.
• کاربردهای صنعتی از حسگرها و کنترل‌های کوچک بدون ماشین‌های حجیم به لطف کوچک‌سازی الکترونیکی استفاده می‌کنند.

استارتاپ‌هایی که نوآوری می‌کنند

BECS - طراحی و توسعه نسل بعدی الکترونیک: مفهوم کوچک‌سازی از نظر رسیدگی عملی، نمایش و باتری راه زیادی را طی کرده است، اما نه الکترونیک داخلی. نوآوری‌هایی در حال رخ دادن است تا قطعات الکترونیکی را تا حد امکان کوچک کنند و در عین حال سرعت، قابلیت اطمینان و کارایی را حفظ کنند. ادغام ویژگی‌های بیشتر و بیشتر در یک قطعه واحد نیز اهمیت فزاینده‌ای پیدا می‌کند. با دیجیتالی شدن بیشتر جهان، قطعات الکترونیکی کوچک‌شده تنها رشد خواهند کرد. تولیدکنندگان در حال پاسخگویی به این چالش هستند و راه حل‌های خلاقانه‌تری را برای همگام شدن با تقاضا ارائه می‌دهند. دیدن آنچه در دنیای کوچک‌سازی در انتظار ماست، جالب خواهد بود. [3]

Alixlabs ارائه دهنده ایجاد نانوساختار مبتنی بر ALE است

AlixLabs، یک استارتاپ سوئدی، روشی مبتنی بر حکاکی لایه اتمی (ALE) برای ایجاد نانوساختارهایی با اندازه مشخصه کمتر از 20 نانومتر ارائه می‌دهد. فناوری توسعه یافته توسط این استارتاپ امکان ساخت نانوساختارهایی فراتر از محدودیت‌های تفکیک نوری و لیتوگرافی پرتو الکترونی را فراهم می‌کند. به طور تاریخی، از این تکنیک‌های ساخت برای ایجاد ویژگی‌های کوچکتر و کوچکتر بر روی سطح ویفرها برای دستیابی به مدارهای مجتمع با سطوح پیچیدگی و عملکرد فزاینده استفاده شده است. از آنجایی که این روش‌های سنتی از بالا به پایین به محدودیت‌های فیزیکی خود می‌رسند، رویکرد از پایین به بالا مبتنی بر ALE AlixLabs نویدبخش مقیاس‌پذیری مداوم برای حمایت از قانون مور است. این فناوری امکان مقیاس‌بندی اقتصادی کانال ترانزیستور برای گره‌های فناوری زیر 20 نانومتر را فراهم می‌کند و امکان ادغام دستگاه‌های بیشتر را فراهم می‌کند که هزینه‌ها را کاهش می‌دهد، سرعت را افزایش می‌دهد و در فضا صرفه‌جویی می‌کند. با توجه به سرعت بالای نوآوری‌های فناوری، داشتن ابزارهایی مانند روش نانوساخت ALE AlixLabs برای فعال کردن پیشرفت مستمر در صنعت نیمه‌هادی ضروری است.

راه حل‌هایی برای اندازه‌گیری طیفی از Electricity

استارتاپ بلژیکی Electricity راه حل‌های یکپارچه و کوچک‌شده اندازه‌گیری طیفی را توسعه داده است که می‌تواند بازار دستگاه‌های تلفن همراه را متحول کند. با استفاده از فرآیندهای یکپارچه‌سازی CMOS و فناوری فیلترهای هایپرسpectral در مقیاس ویفر، این شرکت حسگرها را کوچک کرده است. این بدان معناست که دستگاه‌های تلفن همراه می‌توانند این حسگرها را بدون قربانی کردن اندازه، مصرف برق یا هزینه جاسازی کنند. علاوه بر این، فیلترهای این شرکت نیازی به اپتیک و بسته‌بندی پیچیده و حجیم، نمونه‌برداری کند یا کالیبراسیون پیچیده ندارند. در نتیجه، حسگرهای Electricity یک پیشرفت در توسعه راه حل‌های حس طیفی تلفن همراه نشان می‌دهند.

نتیجه‌گیری

مهندسان در حال کشف راه‌های جدیدی برای کوچک‌سازی قطعات با پیشرفت فناوری هستند. این عمل مزایای متعددی از جمله افزایش کارایی و بهره‌وری را ارائه می‌دهد. ما شاهد ظهور برنامه‌های جدید و نوآورانه هستیم زیرا شرکت‌های بیشتری کوچک‌سازی را در شیوه‌های مهندسی خود ادغام می‌کنند. به عنوان مثال، کوچک‌سازی در توسعه تلفن‌های هوشمند و سایر دستگاه‌های تلفن همراه بسیار مهم بوده است. مهندسان با گنجاندن قطعات کوچکتر و کوچکتر در این دستگاه‌ها، دستگاه‌های قدرتمندتر و دارای ویژگی‌های بیشتری نسبت به هر زمان دیگری ایجاد کرده‌اند. با پیشرفت کوچک‌سازی، انتظار داریم در سال‌های آینده پیشرفت‌های فناوری شگفت‌انگیزتری را شاهد باشیم.

همانطور که @BECS دامنه دسترسی خود را به مشتریان بالقوه در سراسر جهان گسترش می‌دهد، درخواست‌ها و RFQهای بیشتری برای خدمات ما دریافت می‌کنیم. اگر کاری وجود دارد که بتوانیم برای کمک به شما در توسعه نسل بعدی الکترونیک برای پروژه‌های خود انجام دهیم، به ما اطلاع دهید. ما مشتاقانه منتظر شنیدن صدای شما هستیم!

BECS - طراحی و توسعه نسل بعدی الکترونیک


در دنیای الکترونیک، کوچک‌سازی به روندی تبدیل شده است که نوآوری و پیشرفت در فناوری را به پیش می‌برد. کوچک‌سازی به فرآیند طراحی و ساخت دستگاه‌های الکترونیکی کوچکتر و جمع‌وجورتر اشاره دارد. با افزایش تقاضا برای دستگاه‌های کوچکتر و قابل حمل‌تر، مهندسان برق اکنون با چالش طراحی بردهای مدار چاپی (PCB) کوچک‌شده‌ای مواجه هستند که بتوانند نیازهای فنی این دستگاه‌ها را برآورده کنند. در این مطلب وبلاگی، به روند کوچک‌سازی الکترونیک و نیازهای فنی مورد توجه در طراحی PCBهای کوچک‌شده خواهیم پرداخت.

کوچک‌سازی الکترونیک تحت تأثیر عوامل متعددی از جمله نیاز به دستگاه‌های قابل حمل، تقاضا برای عملکرد بیشتر در بسته‌های کوچکتر و تمایل به راه حل‌های کم‌مصرف است. کوچک‌سازی امکان جای دادن عملکردهای بسیار بیشتری را در دستگاه‌های کوچکتر فراهم کرده و آن‌ها را راحت‌تر و کاربرپسندتر می‌کند. با این حال، طراحی PCBهای کوچک‌شده کار آسانی نیست و مهندسان باید هنگام طراحی این بردها، چندین نیاز فنی را در نظر بگیرند.

**ملاحظات فنی**

کوچک‌سازی الکترونیک چالش‌های جدیدی ایجاد کرده است و همچنین نیاز به در نظر گرفتن چندین الزام فنی هنگام طراحی PCBهای کوچک‌شده را به همراه دارد. این نیازهای فنی شامل اندازه قطعات، الزامات توان و طراحی و چیدمان PCB است. با پرداختن به این نیازها، تیم‌ها می‌توانند PCBهای کوچک‌شده‌ای را طراحی کنند که کارآمد، مؤثر و قابل اعتماد باشند و امکان توسعه دستگاه‌های الکترونیکی کوچکتر و پیشرفته‌تر را فراهم کنند.

1. **اندازه قطعات:** یکی از مهم‌ترین نیازهای فنی که باید هنگام طراحی PCBهای کوچک‌شده در نظر گرفته شود، اندازه قطعات است. با کاهش اندازه PCB، اندازه قطعات نیز باید کاهش یابد. قطعات کوچک‌شده کوچکتر و جمع‌وجورتر هستند و این امر، دستکاری و قرارگیری دقیق آن‌ها را روی PCB با چالش مواجه می‌کند. مهندسان برق باید اطمینان حاصل کنند که قرارگیری و جهت‌گیری قطعات دقیق است تا از هرگونه تداخل با سایر قطعات و عملکرد PCB جلوگیری شود.

2. **الزامات توان:** نیاز فنی دیگری که باید هنگام طراحی PCBهای کوچک‌شده در نظر گرفته شود، الزامات توان است. دستگاه‌های کوچک‌شده معمولاً به مصرف توان کم نیاز دارند و به همین دلیل، طراحی PCB به گونه‌ای ضروری است که مصرف توان به حداقل برسد. مهندسان باید الزامات توان قطعات، گرمای تولید شده در حین کار و شبکه توزیع توان PCB را هنگام طراحی PCBهای کوچک‌شده در نظر بگیرند. بهینه‌سازی شبکه توزیع توان می‌تواند به به حداقل رساندن تلفات توان و بهبود راندمان دستگاه کمک کند.

3. **طراحی و چیدمان PCB:** طراحی و چیدمان PCB نیز از نیازهای فنی مهمی است که باید هنگام طراحی PCBهای کوچک‌شده در نظر گرفته شود. PCBهای کوچک‌شده فضای محدودی دارند و به همین دلیل، بهینه‌سازی چیدمان و طراحی برد ضروری است. مهندسان باید اطمینان حاصل کنند که چیدمان و طراحی PCB کارآمد و مؤثر است و در عین حفظ عملکرد، اندازه برد را به حداقل می‌رساند. چیدمان PCB همچنین باید برای یکپارچگی سیگنال بهینه شود و تأثیر تداخل الکترومغناطیسی (EMI) و نویز بر عملکرد برد را به حداقل برساند.

**تولید**

بهینه‌سازی فرآیند تولید نیز یک ملاحظات مهم هنگام طراحی PCBهای کوچک‌شده است، به ویژه در مورد ویژگی‌های پیچیده مانند آرایه‌های شبکه توپی (BGA)، از طریق سوراخ‌های کور و پنهان و الزامات تراکم بیشتر مسیرها و فضاها. این ویژگی‌ها به فرآیند تولید دقیق نیاز دارند تا عملکرد و قابلیت اطمینان برد تضمین شود.

**چه مواردی باید برای بهینه‌سازی فرآیند تولید در نظر گرفته شود؟**

1. **چیدمان PCB:** چیدمان PCB باید به گونه‌ای بهینه شود که تعداد از طریق سوراخ‌ها به حداقل برسد، طول مسیرها کاهش یابد و پیچیدگی برد به حداقل برسد. این امر می‌تواند به کاهش زمان و هزینه تولید کمک کند.

2. **انتخاب مواد:** انتخاب مواد نقش مهمی در فرآیند تولید ایفا می‌کند. موادی با هدایت حرارتی بالا، مانند مس، می‌توانند به دفع گرما و بهبود عملکرد برد کمک کنند. مواد همچنین باید با فرآیند تولید سازگار باشند.

3. **فرآیند مونتاژ:** فرآیند مونتاژ باید به گونه‌ای بهینه شود که اطمینان حاصل شود قطعات برد به طور دقیق و کارآمد قرار می‌گیرند. استفاده از ماشین‌های برداشت و قرارگیری خودکار و کوره‌های بازجوش می‌تواند به بهبود دقت و سرعت فرآیند مونتاژ کمک کند.

4. **قرارگیری BGA:** BGAها یک ویژگی رایج در PCBهای کوچک‌شده هستند و قرارگیری آن‌ها به فرآیندهای تولید دقیق نیاز دارد. استفاده از بازرسی اشعه ایکس و بازرسی نوری خودکار (AOI) می‌تواند به اطمینان از قرارگیری دقیق BGAها و عدم وجود نقص‌های لحیم‌کاری کمک کند.

5. **از طریق سوراخ‌های کور و پنهان:** از طریق سوراخ‌های کور و پنهان برای PCBهای کوچک‌شده ضروری هستند زیرا به کاهش پیچیدگی برد و افزایش چگالی آن کمک می‌کنند. فرآیند تولید باید به گونه‌ای بهینه شود که اطمینان حاصل شود سوراخ‌ها به طور دقیق سوراخ شده و فرآیند آبکاری سازگار باشد.

6. **الزامات تراکم بیشتر مسیرها/فضاها:** ایجاد PCBهای کوچک‌شده با الزامات تراکم بیشتر مسیرها/فضاها (کمتر از 4 میل) به تکنیک‌های تولید با دقت بالا مانند حفاری لیزری و لیتوگرافی نیاز دارد. استفاده از تجهیزات و تکنیک‌های پیشرفته تولید می‌تواند به اطمینان از دقت و سازگاری مسیرها و فضاها کمک کند.

با در نظر گرفتن این ملاحظات فرآیند تولید، مهندسان می‌توانند PCBهای کوچک‌شده‌ای را طراحی کنند که کارآمد، مؤثر و قابل اعتماد باشند و امکان توسعه دستگاه‌های الکترونیکی کوچکتر و پیشرفته‌تر را فراهم کنند.

**صرفه‌جویی در زمان و منابع ارزشمند با کارشناسان فنی مجرب**

طراحی برای قابلیت تولید به سطح بالایی از تخصص و دانش فنی نیاز دارد. بسیار مهم است که با یک تأمین‌کننده PCB کار کنید که تجربه طراحی و فرآیند تولید PCBهای کوچک‌شده را داشته باشد تا از موفقیت پروژه خود اطمینان حاصل کنید. در اینجا دلیل اینکه یک سازنده قراردادی (CM)، سازنده تجهیزات اصلی (OEM)، سازنده طراحی اصلی (ODM) یا گروه‌های خدمات تولید الکترونیکی (EMS) با یک تأمین‌کننده PCB با ارزش افزوده مانند Millennium Circuits Limited (MCL) همکاری می‌کنند، آورده شده است.

1. **تخصص فنی:** MCL در یک تیم اختصاصی متخصص در طراحی برای قابلیت تولید سرمایه‌گذاری کرده است. ما توصیه‌های فنی ارائه می‌دهیم تا قابلیت‌های PCB را بهینه کنیم و اطمینان حاصل کنیم که بردهای شما مشخصات عملکرد مورد نیاز را برآورده می‌کنند.

2. **زمان سریع‌تر به بازار:** با همکاری با MCL، مشتریان از سرعت سریع‌تر به بازار بهره‌مند می‌شوند. آمادگی اساسی ما فرآیند طراحی و تولید را ساده می‌کند، زمان سرب را کاهش می‌دهد و کارایی را افزایش می‌دهد.

3. **صرفه‌جویی در منابع:** PCBهای کوچک‌شده به تجهیزات و فرآیندهای تولید تخصصی نیاز دارند که تهیه و نگهداری آن‌ها می‌تواند پرهزینه باشد. با همکاری با MCL، ما روابط و تضمین کیفیت را با فروشندگان مدیریت می‌کنیم و به شما امکان می‌دهیم بر روی شایستگی‌های اصلی خود تمرکز کنید و در هزینه‌ها و هزینه‌های زیرساختی صرفه‌جویی کنید.

4. **طراحی برای قابلیت تولید:** طراحی برای قابلیت تولید می‌تواند پیچیده باشد و از هر سه بسته داده‌ای که دریافت می‌کنیم، یک مورد نیاز به شفاف‌سازی یا توصیه‌های طراحی دارد. MCL به طور فعال در شناسایی مشکلات بالقوه کمک می‌کند و توصیه‌های طراحی ارائه می‌دهد تا اطمینان حاصل شود که بردهای شما به طور کارآمد و مؤثر تولید می‌شوند.

5. **مزیت رقابتی:** با همکاری با MCL، سازندگان قراردادی، سازندگان تجهیزات اصلی، سازندگان طراحی اصلی و گروه‌های خدمات تولید الکترونیکی می‌توانند با استفاده از تخصص و تجربه ما در تولید PCBهای کوچک‌شده، مزیت رقابتی در بازار به دست آورند.

MCL می‌تواند تخصص فنی، زمان سریع‌تر به بازار و مزیت‌های رقابتی مورد نیاز برای موفقیت در انقلاب کوچک‌سازی الکترونیک را ارائه دهد.

انعطاف‌پذیری برای مشتریان ما بسیار مهم است زیرا تقاضا برای راه حل‌های کوچکتر و سریع‌تر افزایش می‌یابد. پردازنده‌های کوچکتر با حافظه پیشرفته و سرعت بالاتر برای کوچک‌سازی بسیار مهم می‌شوند. برای استفاده مؤثر از این قطعات جمع‌وجور، با MCL تماس بگیرید و دریابید که چگونه می‌توانیم به شما کمک کنیم تا Micro BGA خود را به طور مقرون به صرفه پخش یا فرار دهید و از انتظارات عملکرد فراتر رفته و قابلیت اطمینان را تضمین کنید.

**برای آینده آماده شوید**

با ادامه روند کوچک‌سازی الکترونیک، آیا برای سازگاری با نیازهای در حال تغییر مشتریان خود آماده هستید؟ در اینجا چند نکته وجود دارد که برای اطمینان از آمادگی برای بهره‌برداری از این روند باید در نظر بگیرید:

1. **تخصص فنی:** آیا مطمئن هستید که شریک تولید شما تخصص فنی لازم برای روند کوچک‌سازی را دارد؟ با داشتن دانش تخصصی و درک فرآیند طراحی برای قابلیت تولید PCBهای کوچک‌شده، شریک مناسب می‌تواند به اطمینان از کیفیت و سرعت به بازار کمک کند. با این حال، ارزیابی اینکه آیا شریک فعلی شما بهترین گزینه برای نیازهای شما است، ارزش دارد. آیا در نظر گرفته‌اید که آیا آن‌ها می‌دانند چگونه با سناریوهای چالش‌برانگیز مانند استفاده از مواد دی‌الکتریک مخلوط با چندین پشته از طریق سوراخ‌های کور و از طریق سوراخ‌های لیزری مقابله کنند؟ اگر این تخصص را ندارند، ممکن است زمان آن رسیده باشد که مشارکت تولید خود را ارزیابی مجدد کنید.

2. **تجهیزات تولید پیشرفته:** PCBهای کوچک‌شده به تجهیزات تولید پیشرفته مانند حفاری لیزری و تصویربرداری مستقیم نیاز دارند تا تلرانس‌های دقیق مورد نیاز را به دست آورند. شرکای PCB با تجربه در کوچک‌سازی در تجهیزات مناسب سرمایه‌گذاری کرده‌اند و کنترل‌های مناسب را برای تسهیل کیفیت و کارایی در اختیار دارند. برای سنجش سطح آمادگی آن‌ها برای کوچک‌سازی، حتماً از شرکای خود بپرسید که آیا از دستگاه‌های LDI برای تصویربرداری از PCBها همراه با قابلیت حفاری لیزری برای سوراخ کردن از طریق سوراخ‌های ریز استفاده می‌کنند. این قابلیت اطمینان حاصل می‌کند که الزامات تراکم بیشتر مسیرها و فضاها برای PCBهای کوچک‌شده برآورده می‌شوند. نحوه مدیریت کنترل ثبت نام توسط شریک تولید شما نیز هنگام کوچک‌سازی بسیار مهم است، زیرا از تراز دقیق لایه‌های متعدد جلوگیری می‌کند و از خرابی‌های الکتریکی و مکانیکی ناشی از عدم تراز جلوگیری می‌کند. کنترل دقیق ثبت نام همچنین امکان ویژگی‌های تنگ‌تر و چگالی بالاتر را فراهم می‌کند و حداکثر استفاده از فضای محدود را به حداکثر می‌رساند و عملکرد کلی PCB کوچک‌شده را بهبود می‌بخشد.

3. **کنترل کیفیت:** آیا در تلاش برای اطمینان از اینکه PCBهای کوچک‌شده شما مشخصات عملکرد را برآورده می‌کنند، مشکل دارید؟ همکاری با یک سازنده که می‌تواند فرآیندهای تولید دقیق مورد نیاز برای این بردها را مدیریت کند، بسیار مهم است. اگر شریک فعلی شما فرآیند کنترل کیفیت قوی در محل ندارد، ممکن است در معرض خطر تولید بردهای کوچک‌شده غیرقابل اعتماد قرار بگیرید که انتظارات مشتریان شما را برآورده نمی‌کند. ارزش دارد که در نظر بگیرید که آیا معیارهای کنترل کیفیت فروشنده ترجیحی شما به اندازه کافی خوب است یا خیر. حتماً از شرکای خود بپرسید که آیا برای اطمینان از ثبت نام مناسب و تلرانس‌های تنگ برای مسیرها/فاصله‌ها، یک اجرای آزمایشی انجام می‌دهند.

یافتن شریکی که به طور مؤثر این عملکردها را ارائه می‌دهد، به شما مزیت رقابتی در بازار می‌دهد. برای روند کوچک‌سازی الکترونیک آماده شوید تا اطمینان حاصل کنید که می‌توانید نیازهای مشتریان خود را برآورده کنید و در بازار رقابتی بمانید. با سرمایه‌گذاری در تخصص فنی، تجهیزات تولید پیشرفته و فرآیندهای کنترل کیفیت، می‌توانید خدمات لازم را برای توسعه و تولید PCBهای کوچک‌شده ارائه دهید.

"Millennium Circuits Limited نقش ارزشمندی در کوچک‌سازی بردهای مدار چاپی با چگالی بالا ما ایفا کرده است. به لطف رویکرد مشارکتی و دانش فنی عمیق MCL، ما توانستیم یک طراحی جمع‌وجورتر و قابل اعتمادتر را در مراحل اولیه فرآیند خود ایجاد کنیم. ما از تعهد تزلزل‌ناپذیر MCL به کیفیت که آن‌ها را در صنعت متمایز می‌کند، قدردانی می‌کنیم." – Andrew Reardon، مهندس برق در Analog Photonics

MCL در طراحی برای قابلیت تولید در نیازهای پیچیده PCB مانند کوچک‌سازی تخصص دارد. ما می‌توانیم در تعیین بهترین شرکا برای کوچک‌سازی در زمان و منابع ارزشمند شما صرفه‌جویی کنیم. ما الزامات و فروشندگان لازم برای پروژه‌های کوچک‌سازی موفق را ارزیابی و تأیید کرده‌ایم. برای تخصص فنی و آمادگی لازم برای تصمیم‌گیری در مورد بهترین گزینه‌ها برای محصول کوچک‌شده خود، به MCL اعتماد کنید.

اگر در حال حاضر روی PCB کار می‌کنید که به کوچک‌سازی نیاز دارد، یک ردپای PDF بصری را برای بررسی فنی رایگان از تیم ما ارسال کنید. ندارید؟ نگران نباشید، ما می‌توانیم آن را برای شما ایجاد کنیم، فقط به اطلاعات اضافی نیاز داریم.

بررسی فنی رایگان